GELAW SERVICES LTD κ.α. ν. HERMES LTD, Αρ. Αγωγής: 6331/07, 24.4.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6331/07 Μεταξύ:
- GE.LAW SERVICES LTD
- ΚΛΕΑΝΘΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Εναγόντων και HERMES LTD Εναγομένων ----- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24.4.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Γιωρκάτζης (για να ακούσει απόφαση κα Κ. Γεωργιάδου) Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Θεοφίλου (για να ακούσει απόφαση η Κα Σπύρου με κ. Π. Πανάγο) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες αξιούν Λ.Κ.150.000 πλέον Φ.Π.Α. πλέον τόκους ως αμοιβή για το διορισμό του ενάγοντα 2 βάσει απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης, σαν δικηγόρου και νομικού συμβούλου της κατά ή περί τον Ιούνιο του 1998 (παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης) και για το διορισμό της ενάγουσας 1 από την εναγομένη εταιρεία κατά ή περί το Μάιο του 2002 για παροχή εταιρικών υπηρεσιών (παράγρ. 8 της έκθεσης απαίτησης). Επίσης ο ενάγοντας 2 αξιεί το ποσό αυτό γιατί από το διορισμό του ανέλαβε «τη μετοχική συμμετοχή της εναγομένης στο μετοχικό κεφάλαιο της V.P.E. Ltd» και «τη νομική τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων της εναγομένης, αντιπροσωπεύοντας την στις συνεδρίες, συνελεύσεις, επαφές, διαπραγματεύσεις και γενικά στις εργασίες με την εταιρεία V.P.E. Ltd» (παράγρ. 5 και 6 της έκθεσης απαίτησης). Κατόπιν αιτήσεως των εναγομένων για αποκάλυψη εγγράφων και περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που οι ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους η κα Κίτσα Γεωργιάδη (δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Δήμου και Λίας Γεωργιάδη & Σία) αποκάλυψε σε ένορκη δήλωση της ημερ. 14.4.2008 και συγκεκριμένα στην παράγρ. 4 τα ακόλουθα: «
- Παράγραφος 8 και 10 Ε/Α: Κατά ή περί την 12.6.1998 η εναγόμενη διόρισε τον ενάγοντα 2 ως δικηγόρο. Κατά ή περί την 14.5.2002 η εναγόμενη διόρισε την ενάγουσα 1 με σύμβαση παροχής εταιρικών υπηρεσιών. Τις σχετικές συμβάσεις υπέγραψε εκ μέρους της εναγόμενης η κ. Έλση Σλόνιν με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων διευθυντών και μετόχων οι οποίοι ήταν σε συνεχή επαφή με τους ενάγοντες και με τους αντιπροσώπους της.» Η υπόθεση ασφαλώς για τους ενάγοντες βασίζεται στις δικογραφημένες θέσεις τους (περιλαμβανομένων και των όσων αποκαλύφθηκαν όταν ζητήθηκαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες), στα τεκμήρια που κατατέθηκαν και στη μαρτυρία που προσφέρθηκε (που θα πρέπει να είναι συμβατή και σε αρμονία με τα δικόγραφα άλλως αγνοείται από το Δικαστήριο και δεν λαμβάνεται υπόψη). Η εναγόμενη εταιρεία με την υπεράσπιση της ήγειρε αρχικά δύο προδικαστικές ενστάσεις. Πρώτον, ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται δικαιοδοσίας αφού αρμοδιότητα να καθορίσει την αμοιβή του ενάγοντα για τις ισχυριζόμενες εξωδικαστηριακές υπηρεσίες που προσέφερε έχει η Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και δεύτερο, ότι είναι παράνομη ως αντίθετη με τον περί Δικηγόρων Νόμο η απαίτηση του ενάγοντα 2 για αμοιβή ομού και εξ αδιαιρέτου με την ενάγουσα, που περιλαμβάνει ισχυριζόμενες υπηρεσίες που απαγορεύεται σε δικηγόρο να προσφέρει (βλέπει παράγρ. 1 και 2 της έκθεσης υπεράσπισης). Καμιά από τις δύο νομικές προδικαστικές ενστάσεις δεν προώθησαν προδικαστικά οι εναγόμενοι γι΄ αυτό δεν θα επεκταθώ. Αφέθηκαν αφού περιείχαν νομικά θέματα και πραγματικά γεγονότα να εξεταστούν μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας που θα προσκομίζετο. Η υπεράσπιση της εναγομένης όπως δικογραφήθηκε στην έκθεση υπεράσπισης συνοψίζεται ως ακολούθως: (α) Υπάρχει άρνηση της παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης και ισχυρισμός ότι ουδέποτε διόρισε τον ενάγοντα 2 σαν δικηγόρο και νομικό της σύμβουλο (παράγρ. 3 της έκθεσης υπεράσπισης). (β) Υπάρχει άρνηση του ισχυρισμού ότι ο ενάγοντας 2 ενεργούσε ως δικηγόρος της εναγομένης (μάλλον των μετόχων της) και ότι ποτέ δεν παρείχε υπηρεσίες στην εναγόμενη ούτε ποτέ τιμολόγησε και/ή ζήτησε πληρωμή για υπηρεσία του και/ή ουδέποτε η εναγόμενη ανάλαβε να του πληρώσει υποχρεώσεις των τότε μετόχων της (παράγρ. 3 και 4 της έκθεσης υπεράσπισης). (γ) Υπάρχει άρνηση του ισχυρισμού ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα ρευστότητας η εναγόμενη (παράγρ. 5 της έκθεσης υπεράσπισης). (δ) Υπάρχει άρνηση ότι διόρισε την ενάγουσα 1 για παροχή εταιρικών υπηρεσιών και ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες προσέφεραν κάποιες υπηρεσίες στους τότε μετόχους της στη διαδικασία πώλησης των μετοχών τους για τις οποίες αρνείται ευθύνη και/ή ανάληψη υποχρέωσης πληρωμής και άρνηση οφειλής οποιουδήποτε ποσού στους ενάγοντες (παράγρ. 6 και 7 της έκθεσης υπεράσπισης). (ε) Ουδέποτε υπέγραψε τα έγγραφα ή συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγρ. 10 της έκθεσης απαίτησης και ουδέποτε της παραδόθηκαν αξιώσεις επί τέτοιων εγγράφων και/ή συμφωνιών και/ή ουδέποτε ενημερώθηκε για την ύπαρξη τους (παράγρ. 8, 11 ως 14 της έκθεσης υπεράσπισης). Με αναφορά στη μαρτυρία και τα τεκμήρια που υπάρχουν ενώπιον μου θα προσπαθήσω σε αντιπαραβολή με τις δικογραφημένες θέσεις των μερών να καταλήξω σε συμπεράσματα κατά πόσο έχουν αποδείξει οι μεν ενάγοντες την απαίτηση τους ή στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) η εκδοχή των εναγομένων στην υπεράσπιση τους μπορεί να επιτύχει για να απορριφθεί η αγωγή. Α. Διορισμός ενάγοντα 2 βάσει απόφασης διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης σαν δικηγόρου και νομικού σύμβουλου της κατά ή περί τον Ιούνιο του 1998 (παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης) - κατά ή περί την 12.6.1998 η εναγόμενη διόρισε τον ενάγοντα 2 ως δικηγόρο (παράγρ. 4 της ένορκης δήλωσης Κίτσας Γεωργιάδη ημερ. 14.4.2008) Βασική θέση των εναγομένων είναι ότι η ύπαρξη σύμβασης διορισμού «δικογραφείται» μόλις στις 14.4.2008 με την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών ενώ αυτή η θέση είναι αντίθετη με ότι διαλαμβάνεται στην παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης. Σαν αποτέλεσμα οι εναγόμενοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το τεκμήριο 2 (διορισμός ενάγοντα) είναι φτιαχτό και εκ των υστέρων κατασκευασμένο έγγραφο με το οποίο επιχειρήθηκε να δεθεί ο διορισμός του ενάγοντα 2 και ότι αυτό δεν υπήρχε κατά τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης στις 31.5.
- Η θέση αυτή των εναγομένων για τους λόγους που θα προσπαθήσω να παραθέσω και να εξηγήσω με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. (α) Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι το τεκμήριο 2 έχει ημερομηνία 15.6.1998 αντί 12.6.1998 όπως αποκαλύπτει στις 14.4.2008 στην ένορκη δήλωση της η κα Κ. Γεωργιάδη. Απλή ανάγνωση του τεκμηρίου 2 που δήθεν είναι ο «διορισμός» του ενάγοντα 2 ως νομικού συμβούλου και δικηγόρου των εναγομένων δεν αποκαλύπτει κάτι τέτοιο. Μιλά για «preliminary agreement» και ότι αποφασίστηκε να γίνει επαφή με τους δικηγόρους της εταιρείας για να υπογραφεί η προτεινόμενη συμφωνία, «to contact the Company's Lawyers and sign the proposed agreement giving the right for actions to restructure the management and control of the company» (για να επανασχεδιάσει τη διαχείριση και τον έλεγχο της εταιρείας). Παραθέτω αυτούσιο το υπό τον τίτλο «Managing and Control of the Company» άρθρο 2 του τεκμηρίου 2: «The members were informed on the need to address new management of the company. The Chairwoman briefed the members on the preliminary agreement with Mr. Cleanthis Georgiades of the Law Office "Demos and Lia Georgiades & Co". It was resolved to contact the Company's lawyers and sign the proposed engagement giving the right for actions be taken under the circumstances to restructure the management and control of the Company in view of minimizing the exposure of not complying with Company and other laws.» (β) Αφού το τεκμήριο 2 δεν είναι ο υποτιθέμενος ή ισχυριζόμενος διορισμός του ενάγοντα 2 ως νομικού συμβούλου και δικηγόρου μήπως μπορεί να είναι απόφαση του διοικητικού συμβουλίου για το διορισμό του όπως διαλαμβάνεται στην παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης; Δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο ο ενάγοντας 2 να διορίστηκε ως νομικός σύμβουλος ή δικηγόρος των μετόχων της εναγομένης εταιρείας με άλλους τρόπους αλλά όχι ως νομικός σύμβουλος ή δικηγόρος των εναγομένων με σύμβαση ούτε με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, ούτε βέβαια τη συγκεκριμένη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου (όπως ισχυρίστηκε ο ενάγοντας 2 ότι είναι το τεκμήριο 2) η οποία επινοήθηκε για να ισχυροποιήσει τη θέση του στην αγωγή εκ των υστέρων. (γ) Η θέση μου αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι είναι άγνωστο ποιοι διηύθυναν ή ήταν παρόντες στο Meeting του ισχυριζόμενου Board of Directors στις 12.6.1998 πλην της Elsie Slonim και υπό ποια ιδιότητα. Τελικά περαιτέρω ανάγνωση του τεκμηρίου 2 (του δήθεν διορισμού) αποκαλύπτει ότι δεν είναι απόφαση συνεδρίασης διοικητικού συμβουλίου αλλά απόφαση των μετόχων (Members) όχι βέβαια σε Γενική Συνέλευση ή Έκτακτη Γενική Συνέλευση, άγνωστο ποιων εξ αυτών κληθέντων και παριστάμενων. Κατά συνέπεια ούτε η παράγρ. 4 της έκθεσης απαίτησης που ομιλεί για διορισμό του ενάγοντα 2 με τη μαρτυρία και κυρίως τα τεκμήρια που έχω δεν επιβεβαιώνει κανένα διορισμό ή καλύτερα θα έλεγα έγκυρο και νόμιμο διορισμό του ενάγοντα 2 ως δικηγόρου και νομικού συμβούλου των εναγομένων. (δ) Κατά συνέπεια το τεκμήριο 2 δεν είναι διορισμός του ενάγοντα 1 ως δικηγόρου και νομικού συμβούλου των εναγομένων. Ελλείπουν πολλά άλλα στοιχεία για να θεωρηθεί ότι αυτό συνιστά διορισμό (διάρκεια ισχύος, αμοιβή, υποχρεώσεις κλπ.). Είναι φανερό ότι ο διορισμός θα ακολουθούσε το Preliminary Agreement. Kάτι βέβαια που ουδέποτε έγινε. (ε) Η υπογραφή της Elsie Slonim επί του τεκμηρίου 2 είναι στο τέλος της σελίδας χωρίς να αναφέρεται η ιδιότητα κάτω από την οποία αυτή υπογράφει τα «WRITTEN RESOLUTIONS OF THE MEMBERS OF THE COMPANY» (Γραπτή απόφαση των μελών της εταιρείας). Η παρατήρηση μου αυτή εκτός του ότι επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι προκαταρκτική απόφαση διορισμού του ενάγοντα 2 ως νομικού συμβούλου όχι των εναγομένων αλλά των μετόχων της (members) συνάδει και με τη θέση των εναγομένων που η ίδια η Elsie Slonim εκφράζει στο τεκμήριο 22 ότι εμπιστευόμενη τον ενάγοντα 2 υπέγραψε λευκές κόλλες τις οποίες όπως φαίνεται ο ενάγων 2 χρησιμοποίησε για άλλους σκοπούς από αυτούς που ανέφερε προς την ίδια. Παραθέτω αυτούσιο το τεκμήριο 22 (απάντηση με φαξ της Elsie Slonim προς τον κ. Μάρκο Μάρκου των εναγομένων όταν της έστειλε τα τεκμήρια 2 και 3 για να ρωτήσει αν είναι η υπογραφή της επ΄ αυτών). «Αγαπητέ κύριε Μάρκο Ο γιος μου έχει αποστείλει σε μένα τις δύο σελίδες, που εσείς του έχετε στείλει. Τις έχω εκτυπώσει και τις μελετήσει. Ούτε εγώ αλλά ούτε και γιος μου δεν έχουμε ξαναδεί προηγουμένως το περιεχόμενο του Συμβολαίου, αλλά οι υπογραφές είναι οι δικές μας. Δεν είναι πλαστές. Θυμάμαι ότι μια μέρα ο Κλεάνθης μας έδωσε κενές σελίδες για να υπογράψουμε επειδή ήθελε να κάμει κάτι (δεν θυμούμαι καν τι). Μας είπε ότι ήθελε τις υπογραφές μας και έτσι εμείς του υπογράψαμε σε κενές σελίδες. Ποιος θα μπορούσε να το φανταστεί ότι θα τις χρησιμοποιούσε για άλλο σκοπό; Ήταν όμως ο δικηγόρος μας και δυστυχώς του δείξαμε τυφλή εμπιστοσύνη. Ο γιος μου δεν έχει λάβει κανένα μήνυμα από εσάς παρά μόνο αυτές τις επιστολές και ήταν πολύ κατάπληκτος. Σας παρακαλώ να του γράψετε λίγες γραμμές. Θα χαρεί να λάβει κάτι από εσάς. Και εγώ θα χαιρόμουν να σας συναντήσω όταν θα έλθετε στη Λευκωσία. Με φιλικούς χαιρετισμούς Έλση Δείξαμε εμπιστοσύνη ----Ήταν όμως ο δικηγόρος μας!» (στ) Η πιο πάνω θέση της κας Slonim είναι καταλυτική στο να αποδεχτώ ότι τα έγγραφα κατασκευάστηκαν (τεκμήριο 2 και 3). Έχοντας στα χέρια του ο ενάγοντας 2 υπογραφές των Elsie και Reuven Slonim τις χρησιμοποίησε μεταγενέστερα της καταχωρηθείσας έκθεσης απαίτησης για ισχυροποίηση της θέσης του. Β. Διορισμός της ενάγουσας 1 από την εναγόμενη κατά ή περί το Μάιο του 2002 για παροχή εταιρικών υπηρεσιών (παράγρ. 8 της έκθεσης απαίτησης) - η εναγόμενη διόρισε την ενάγουσα 1 στις 14.5.2002 με σύμβαση παροχής εταιρικών υπηρεσιών (παράγρ. 4 ένορκης δήλωσης Κ. Γεωργιάδη) (α) Λογικά τόσο οι ημερομηνίες 14.5.2002 (ή η ορθή 1.5.2002) και 12.6.1998 ( ή η ορθή 15.6.1998) θα έπρεπε να ήταν γνωστές κατά την καταχώρηση της αγωγής (31.5.2007). Το γιατί δεν δικογραφούνται όμως οδηγεί στο αβίαστο συμπέρασμα ότι οι δύο ισχυριζόμενοι διορισμοί του τεκμηρίου 2 (μια σελίδα) και του τεκμηρίου 3 (δύο σελίδες) αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και κατασκευές των εναγόντων προς ισχυροποίηση της θέσης τους εκμεταλλευόμενοι τις υπογραφές της Elsie και Reuven Slonim που είχαν ήδη σε ανύποπτο χρόνο εξασφαλίσει αλλά δεν είχαν χρησιμοποιήσει κατά τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης. Αυτή η θέση μου ενισχύεται από τα ακόλουθα. (β) Στο τεκμήριο 3 ο ενάγοντας 2 θεωρείται ως «appointed lawyer of HERMES LTD since June 2008» πράγμα που τίθεται εκ του περισσού (για ισχυροποίηση της ήδη δικογραφημένης θέσης) και αγνοείται παντελώς στη δικογραφία, ότι δηλαδή παράλληλα με την ενάγουσα 1 διοριζόταν και ο ενάγοντας 2 για να προσφέρουν μαζί «Legal, Corporate, Company Management and Administration Services». (γ) Σε ένα έγγραφο που υποτίθεται ότι συντάχθηκε το 2002 (το τεκμήριο 3) δεν είναι δυνατόν να παρεισφρήσει το «λάθος» «since 2008» (χρονολογία που γίνεται η ένορκη δήλωση της Κ. Γεωργιάδη για παραχώρηση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών). Συνήθως τα λάθη σε ημερομηνίες και ιδιαίτερα χρονολογίες αφορούν χρήση προγενέστερου χρόνου ιδιαίτερα στις αρχές του επόμενου χρόνου αλλά σχεδόν ποτέ χρονολογίες 6 χρόνια μετά. Η ένορκη δήλωση αποκάλυψης της κας Κ. Γεωργιάδου έγινε στις 14.4.
- Το τεκμήριο 3 φαίνεται ότι δεν καταρτίστηκε το 2002 ως ο ισχυρισμός των εναγόντων αλλά από την χρονολογία που χρησιμοποιείται του μεταγενέστερου χρόνου, το πιθανότερο είναι ότι καταρτίστηκε το
- (δ) Όπως και το τεκμήριο 2 το τεκμήριο 3 φέρει στην πρώτη σελίδα μια ξεκάρφωτη υπογραφή της Elsie Slonim κάτω από τη δήθεν συμβαλλόμενη εταιρεία HERMES LTD (εναγόμενη) και την υπογραφή του ενάγοντα 2 (προφανώς ως αντισυμβαλλόμενου μέρους προσωπικά και ως το πρόσωπο που διευθύνει και ελέγχει την ενάγουσα 1). Η κα Elsie Slonim με το τεκμήριο 3 συμφωνεί στην παραχώρηση Λ.Κ.150.000 για υπηρεσίες από μια εταιρεία που «είχε έλλειψη ρευστότητας» (παράγρ. 10 της Έκθεσης Απαίτησης) και αφήνει το γιο της Reuven να διορθώσει δήθεν σύμφωνα με τους ενάγοντες κάποιες λεπτομέρειες στη δεύτερη σελίδα (με τον ίδιο τίτλο «Professional Services Agreement»). Γιατί άραγε αφού είναι η δεύτερη σελίδα ενός και του αυτού εγγράφου με υπότιτλο Exhibit A υπογράφεται από τον Reuven Slonim; Γιατί χρειάστηκαν δύο υπογραφές για ένα και το αυτό έγγραφο; Η χρήση δύο υπογραφών για τον καταρτισμό ενός δισέλιδου εγγράφου επιβεβαιώνει την Elsie Slonim στο τεκμήριο 22 αλλά και την υπερασπιστική γραμμή των εναγομένων ότι κατασκευάστηκε εκ των υστέρων και αφού παρέμειναν στον ενάγοντα προς χρήση «λευκές» υπογραφές δύο διαφορετικών προσώπων, χρησιμοποίησε την κάθε μια σε κάθε μία σελίδα του εγγράφου. (ε) Αυτό το τεκμήριο δεν αποτελεί έγκυρη και νόμιμη απόφαση της HERMES LTD, (εναγομένης). Περισσότερο αυτό που αποκάλυψε ο κ. Κλ. Γεωργιάδης κάτω από τις συνθήκες που υπογράφηκε κινείται στη σφαίρα της φαντασίας. Ο κ. Γεωργιάδης εκλήθηκε να εξυπηρετήσει τους μετόχους της HERMES LTD στην πώληση των μετοχών τους. Για τη διαμεσολάβηση αυτή είναι παραδεκτό ότι πληρώθηκε £45.
- Αν οτιδήποτε οφείλεται σε αυτόν δεν οφείλεται από τους αγοραστές αλλά από τους πωλητές μετόχους οι οποίοι ωφελήθηκαν από τις υπηρεσίες του και καρπώθηκαν το τίμημα της πώλησης των μετοχών τους. Το γεγονός ότι εκέρδισαν οι αγοραστές από την απαλλοτρίωση του κτήματος της V.P.E. Ltd δεν νομιμοποιεί και δεν δικαιολογεί τις απαιτήσεις του ενάγοντα 2 κατά των αγοραστών. Η μαρτυρία του Μάρκου Μάρκου (που ανέφερε ότι ο ενάγοντας 2 του ανέφερε ότι προσδοκούσε και ο ίδιος να πάρει ένα μέρος από το κέρδος) αλλά και του Παντελή Ευαγγέλου κρίνεται ως αξιόπιστη και αντικρούει όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων όπως θα εξηγήσω πιο κάτω. (ε) Το τεκμήριο 3 δεν αποτελεί έγκυρη και νόμιμη σύμβαση (ή απόφαση διοικητικού συμβουλίου) για διορισμό της ενάγουσας 1 για παροχή εταιρικών υπηρεσιών. Το τεκμήριο 3 μάλιστα θεωρεί ότι ο ενάγοντας 2 είναι "appointed lawyer" των εναγομένων από το «2008» και προς αμφότερους θα καταβληθούν Λ.Κ.150.0000 (including the services provided for the period as to today - άγνωστο ποιες και ποιο ποσό αντιπροσωπεύουν) «upon the scope of work described in Exhibit A is completed.» Ποια όμως ήταν η εργασία που θα ολοκληρώνετο σύμφωνα με το Exhibit A για να καταβληθεί το ποσό των Λ.Κ.150.000 από μια εταιρεία που αντιμετώπιζε το 2002 σοβαρά προβλήματα ρευστότητας; Θα έπρεπε οι ενάγοντες να παρέχουν στους εναγόμενους «Legal, Management, Administration and Corporate Services». Άγνωστο για ποια χρονική περίοδο, άγνωστο πόσο από αυτό το ποσό ήταν τα legal fees του ενάγοντα 2 για την περίοδο 1988-2002, άγνωστο γιατί δεν καταβλήθηκαν πριν το 2002 αυτά τα legal fees, άγνωστο ποιος θα κατέβαλλε τα ποσά αυτά (οι μέτοχοι που επήραν την απόφαση ή η εταιρεία που δεν επήρε τέτοια απόφαση στο διοικητικό συμβούλιο ούτε υπέγραψε τέτοια σύμβαση) άγνωστο πότε (όπως αποκαλύπτεται στην παράγρ. 10 της Έκθεσης Απαίτησης), ήταν το μελλοντικό στάδιο που θα υπήρχε ρευστότητα για να καταβληθεί η πιο πάνω αναφερόμενη αμοιβή. Να θυμίσω ότι τον Απρίλιο του 2002 η πλειοψηφία των μετόχων της εναγομένης εταιρείας αποφάσισε να πωλήσει τις μετοχές τους (παράγρ. 7 της Έκθεσης Απαίτησης) Γ. Αντιμετώπιζε πρόβλημα ρευστότητας η εναγόμενη εταιρεία (παράγρ. 5 της έκθεσης απαίτησης). (α) Τον Απρίλιο του 2002 η πλειοψηφία των μετόχων της εναγομένης εταιρείας αποφασίζουν να πωλήσουν τις μετοχές τους για δύο λόγους σύμφωνα με την παράγρ. 7 της έκθεσης απαίτησης.
(1)λόγω σοβαροτάτου προβλήματος ρευστότητας της εναγομένης και
(2)λόγω των διαφωνιών τους με τους λοιπούς μετόχους της V.P.E. Ltd. Παρά ταύτα αν γίνει αποδεκτή η μαρτυρία των εναγόντων την 1.5.2002 οι μέτοχοι ή τουλάχιστον δύο εκ των μετόχων διορίζουν τους ενάγοντες αντί αμοιβής Λ.Κ.150.000 για να διακριβώσουν για την εναγόμενη εταιρεία επενδύσεις ή χρηματοδότηση ή «restructing of the investment», τεκμήριο 3, 2η σελίδα. (β) Η εναγόμενη ασχολείτο σύμφωνα με τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον μου μόνο με τη μετοχική της συμμετοχή στη V.P.E. Ltd. Πού λοιπόν ευρίσκεται η έλλειψη ρευστότητας; Χρονολογικά στις 15.2.2002 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αναγκαστική απαλλοτρίωση των ακινήτων της V.P.E. Ltd. Στις 4.4.2003 πωλήθηκαν οι μετοχές της πλειοψηφίας των μετόχων της εναγομένης (Τεκμήρια 4 (Α), (Β), (Γ), (Δ)) και στις 27.8.2003 αποφασίστηκε η διανομή της αποζημίωσης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Προκύπτει από τα πιο πάνω «πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας» πως ούτε η εναγόμενη εταιρεία είχε δήθεν πρόβλημα ρευστότητας, ούτε χρειαζόταν με την υπογραφή του τεκμηρίου 3 (αφού οι μέτοχοι θα πωλούσαν τις μετοχές τους), να δεσμευτεί για την καταβολή ενός υπέρογκου ποσού για υπηρεσίες, ούτε οι ενάγοντες της προσέφεραν οποιεσδήποτε υπηρεσίες στη βάση του Τεκμηρίου 3 ή άλλως πως τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2002 που οι μέτοχοι αποφάσισαν να πωλήσουν τις μετοχές τους και άρχισαν «οι παρουσιάσεις σε προτιθέμενους αγοραστές». (γ) Η ισχυριζόμενη έλλειψη ρευστότητας και η δήθεν υπογραφή του τεκμηρίου 3 από τους διευθυντές της εναγομένης εταιρείας είναι πράξεις αντίθετες και ασυμβίβαστες. Ούτε το ένα υπήρξε, ούτε το άλλο που δήθεν επιχείρησε να διορθώσει το πρώτο έγινε στην πραγματικότητα. Τα τεκμήρια 2 και 3 είναι εκ των υστέρων κατασκευές για να ωφεληθούν οι ενάγοντες από την παραχωρηθείσα αποζημίωση για την απαλλοτρίωση των κτημάτων της V.P.E. Ltd που όπως αποκαλύπτει ο ενάγοντας 2 στον κ. Μάρκου των εναγομένων το κέρδος ήταν μεγάλο και θα έπρεπε να ωφεληθεί και αυτός. Δ. Έγινε έλεγχος DUE DILIGENCE (υποχρεώσεις εταιρείας προς τρίτους), από ποιον και πότε; Επαρουσιάστηκε η απαίτηση των εναγόντων κατά των εναγομένων ως χρέος τους που θα έπρεπε να αναλάβουν οι αγοραστές των μετοχών της HERMES LTD. (α) Ο ισχυρισμός αυτός περιλαμβάνεται στην παράγρ. 5 της γραπτης δήλωσης του Μ.Υ.1 κ. Μ. Μάρκου. Στην ίδια γραπτή δήλωση ο κ. Μάρκου ανέφερε ότι οι αξιώσεις των εναγόντων ή τρίτων δεν αναφέρθηκαν κατά τον έλεγχο (Due Diligence) που διενήργησε ο Μ.Υ.2 κ. Π. Ευαγγέλου σε έγγραφα που παρέλαβε από τον κ. Μ. Τασουρή και τα οποία είχαν δοθεί προς αυτόν από τον ενάγοντα
- Ο Μ.Υ.2 κ. Π. Ευαγγέλου επιβεβαίωσε τον Μ.Υ.1 ότι στα έγγραφα που παρελήφθησαν από τον κ. Τασουρή και παρεδόθησαν προς αυτόν δεν υπήρχαν τα τεκμήρια 2 και 3, ούτε οποιεσδήποτε καταστάσεις λογαριασμού, τιμολόγια, ή επιστολές αξίωσης των ποσών που αξιώνουν οι ενάγοντες. (β) Αν η αξίωση ήταν πραγματική και αληθινή, οι δήθεν απαιτήσεις πληρωμής των αξιώσεων των εναγόντων θα ήταν το πρώτο πράγμα που ο ενάγοντας 2 θα φρόντιζε να περιλαμβάνεται στις οικονομικές καταστάσεις της εναγομένης. Από τη μαρτυρία του ενάγοντα προκύπτει ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν είχε οικονομικές εκκρεμότητες πλην των ισχυριζόμενων οφειλών προς τον ίδιο και την πλήρως εξαρτημένη από αυτόν εταιρεία του ενάγουσα 1 και κάποια ενοίκια. Και όμως τα δήθεν μοναδικά χρέη δεν συμπεριλήφθησαν στις υποχρεώσεις της εναγόμενης εταιρείας και κατ΄ επέκταση στους αγοραστές των μετοχών της. Ο μοναδικός λόγος που δεν το έπραξαν είναι γιατί τα τεκμήρια 2 και 3 δεν υπήρχαν. Κατασκευάστηκαν μετά την έγερση της αγωγής που κααχωρήθηκε 3 χρόνια αργότερα το 2007 (χωρίς βέβαια η εναγόμενη να αποκτήσει ρευστότητα και αφού δήθεν εδόθησαν υποσχέσεις που δεν ετηρήθησαν από την εναγόμενη μετά από οχλήσεις των εναγόντων, μαρτυρία βέβαια του ενάγοντα 2 που δεν γίνεται αποδεκτή ούτε υποστηρίζεται από οποιαδήποτε γραπτή απαίτηση πληρωμής ή οποιοδήποτε τιμολόγιο για παρασχεθείσες υπηρεσίες). (γ) Η εναγόμενη εταιρεία δεν αναμένετο ποτέ να αποκτήσει ρευστότητα ούτως ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις δήθεν ισχυριζόμενες υποχρεώσεις της προς τους ενάγοντες. Αυτοί που θα ρευστοποιούσαν τις μετοχές τους ήσαν οι μέτοχοι. Κατά συνέπεια είναι δυνατόν να δεχθεί οποιοσδήποτε ότι οι μέτοχοι της εναγόμενης κορόιδευαν τους ενάγοντες ότι αναλάμβαναν να πληρώσει η εναγόμενη εταιρεία προς αυτούς Λ.Κ.150.000 όταν «θα υπάρξει η ρευστότητα» σε μελλοντικό στάδιο (παράγρ. 10 της έκθεσης απαίτησης), γνωρίζοντας ότι τέτοια ρευστότητα δεν μπορούσε και κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει, αλλά ούτε και οι ίδιοι θα ήσαν μέτοχοι αφού είχαν ήδη αποφασίσει να πωλήσουν τις μετοχές τους; Οι ενάγοντες προσέφεραν μαρτυρία της κας Ροτσάκη από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών για να δείξουν ότι τα τεκμήρια 15, 16 και 17 με τις αλλαγές μετόχων, διευθυντών, γραμματέα και εγγεγραμμένου γραφείου της εναγομένης, όλα με ημερομηνία 22.2.2005 και όλα με ημερομηνία εφαρμογής (effective date) των δηλώσεων που περιέχουν την 18.2.2004, κατατέθηκαν στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών την 1.3.
- Ο ίδιος ο ενάγοντας 2 προηγουμένως, στην προφορική μαρτυρία του, επανεξεταζόμενος και προσπαθώντας να καταθέσει αντίγραφα τους σαν τεκμήρια, είπε ότι αυτός έφτιαξε τα τεκμήρια 15, 16 και 17 «τα οποία παραποιήθηκαν πριν κατατεθούν στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, έφτιαξαν καινούργια άρα τα παλιά παραποιήθηκαν.Δεν έχουν παραίτηση μου πριν από 28.1.2005.η παραίτηση μου 17.2.2004 από το νέο γραμματέα που υπόγραψε την ΗΕ4 είναι παράνομη.» Από τη μια λοιπόν ο ενάγοντας 2 λέει ότι αυτός έφτιαξε τα τεκμήρια 15, 16 και 17 και από την άλλη λέει ότι αυτά παραποιήθηκαν, χωρίς όμως είτε η ημερομηνία παραίτησης των διευθυντών είτε αυτή της μεταβίβασης των μετοχών να έχουν σβηστεί ή ξυστεί ή αντικατασταθεί από πάνω με ημερομηνίες άλλες από αυτές που έβαλε ο ενάγοντας
- Σβήστηκαν μόνο η υπογραφή του ενάγοντα 2 στα τρία τεκμήρια (κάτι που έπρεπε να γίνει, για να υπογραφούν από το νέο γραμματέα) και κάποια λάθη που διορθώθηκαν. Εξετάζοντας την κα Ροτσάκη η πλευρά των εναγόντων υπέδειξε επί των τεκμηρίων αυτών κάποια σβησίματα και αλλαγές περιλαμβανομένης της υπογραφής του προσώπου που τα υπόγραφε, και εισηγήθηκαν ότι το πρόσωπο που αρχικά τα υπέγραψε ήταν ο ενάγοντας 2, η υπογραφή του οποίου σβήστηκε και αντικαταστάθηκε από αυτήν του νέου γραμματέα Αχιλλέα Χαριλάου Μάρκου. Αυτό είναι παραδεκτό από την πλευρά των εναγομένων. Αλήθεια όμως είναι επίσης ότι ο ίδιος ο ενάγοντας 2 συμπλήρωσε και υπέγραψε τα τρία έντυπα και έθεσε ο ίδιος τόσο την ημερομηνία υπογραφής τους 22.2.2005 και την ημερομηνία των αλλαγών ως την 18.2.2004 που ενώπιον του Δικαστηρίου αμφισβήτησε. Όπως κατέθεσε ο κ. Μάρκου, αυτός πήρε τα τεκμήρια 15, 16 και 17 υπογραμμένα από τον ενάγοντα 2 μαζί με παραιτήσεις διευθυντών και μεταβιβάσεις μετοχών (ο ενάγοντας 2 στην παράγρ. 32 της γραπτής δήλωσης του, παραδέχεται ότι ο ίδιος και η ενάγουσα 1 τα παρέδωσε υπογραμμένα μετά την 31.1.2005, στον Μ. Μάρκου) και τα παρέδωσε στην PWC για ενημέρωση του γραφείου του Εφόρου Εταιρειών για τις αλλαγές. Από τα τεκμήρια 7 έως και 12 και το τεκμήριο 15 φαίνονται οι κατά περιόδους διευθυντές και γραμματέας της εναγομένης και είναι αυταπόδεικτο από αυτά πως οι ενάγοντες δεν παρείχαν "corporate services" στην εναγόμενη παρά μόνο για 5 μέρες, από 13.2.2004 μέχρι και 17.2.2004 (τεκμήριο 7), και αυτό χωρίς τη συμμετοχή της ενάγουσας 1 που δικογραφείται ότι υποτίθεται διορίστηκε με το τεκμήριο 3 ειδικά γι΄ αυτό το σκοπό. Ο κ. Μάρκου εξήγησε επίσης τόσο στη γραπτή κατάθεση του (παράγρ. 13, 14 και 17(Δ)) και αντεξεταζόμενος ότι ο ενάγοντας 2 δεν υπέγραφε τις μεταβιβάσεις των μετοχών παρά μόνο μετά που πήρε στις 27.1.2005 τις Λ.Κ.40.000 δήθεν για υποχρεώσεις προς τρίτα πρόσωπα κατόπιν εκβιασμού του και τελικά οι μεταβιβάσεις υπογράφτηκαν και του παραδόθηκαν στις 22.2.
- Η μαρτυρία ότι τα χρήματα αυτά κατέληξαν στον ενάγοντα για τις υπηρεσίες του όχι προς τους εναγόμενους αλλά προς τους μετόχους της εναγομένης εταιρείας είναι πιο κοντά στην αλήθεια αφού ο ενάγοντας 2 αρνήθηκε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ποιοι ήσαν οι τρίτοι προς τους οποίους δήθεν οφείλονταν £40.
- Αυτό που έχει σημασία γι΄ αυτή την αγωγή είναι ότι ο ενάγοντας 2 συμπλήρωσε και υπέγραψε τα τεκμήρια 15, 16 και 17, που όμως περιείχαν λάθη και που έπρεπε να διορθωθούν και διορθώθηκαν. Ακόμα όμως και αν δεν παραιτήθηκε ο ενάγοντας 2 από διευθυντής και γραμματέας της εταιρείας στις 18.2.2004 αλλά στις 22.2.2005 που υπέγραψε τα έντυπα τεκμήρια 15, 16 και 17, αυτό δεν δικαιολογεί την δήθεν υποχρέωση της εναγομένης να του πληρώσει Λ.Κ. 150.000 για υπηρεσίες ενός έτους ως διευθυντή και γραμματέα της, στη βάση μιας δήθεν συμφωνίας που έχει δαφανεί μετά από ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι είναι κατασκεύασμα των εναγόντων και για υπηρεσίες που έχουμε αναλύσει πως δεν δόθηκαν στην εναγόμενη (αλλά πιθανόν στους μετόχους της). Οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την ύπαρξη των επικαλούμενων στις παράγρ. 4 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης όπως συμπληρώθηκαν με τις «καλύτερες λεπτομέρειες» συμφωνίες διορισμού τους, είτε με σύμβαση είτε με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης εταιρείας σε οποιαδήποτε θέση, και για παροχή οποιωνδήποτε υπηρεσιών. Απέτυχαν επίσης να αποδείξουν ότι προσέφεραν στην εναγομένη υπηρεσίες δικηγόρου και νομικού συμβούλου ο ενάγοντας 2 και εταιρικών υπηρεσιών η ενάγουσα 1, για τις οποίες δεν πληρώθηκαν και γενικά απέτυχαν να αποδείξουν ότι η εναγόμενη τους οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Αν υπήρχε οποιαδήποτε οφειλή προς τους ενάγοντες αυτή μάλλον προέρχεται από υπηρεσίες που οι ίδιοι προσέφεραν στους μετόχους της εναγομένης εταιρείας και όχι προς την ίδια την εναγόμενη εταιρεία. Δεν αναμένετο από τον ενάγοντα 2 ο οποίος είναι δικηγόρος να λειτουργεί σε σοβαρές υποθέσεις (όπως η παρούσα) εντελώς ερασιτεχνικά, αντιεπαγγελματικά θα έλεγα. Ο ενάγων 2 ενήργησε με προχειρότητα, επιπολαιότητα και αφέλεια εντελώς αντίθετα και ασυμβίβαστα με την επαγγελματική του ιδιότητα και υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων και λαθών στην προσπάθεια του να περισώσει μια από την αρχή καταδικασμένη να αποτύχει αξίωση του. Στη μαρτυρία του η προσέγγιση του στα γεγονότα ήταν γενική, αόριστη, επιφανειακή θα έλεγα και εν πολλοίς αντιφατική σε αντίθεση με τη μαρτυρία των Μάρκου και Ευαγγέλου που ενίσχυσαν με θετική και αποδεκτή μαρτυρία και τεκμήρια την υπερασπιστική γραμμή των εναγομένων. Αυτό που ουσιαστικά έκαμε ο ενάγων 2 δεν ήταν η παροχή υπηρεσιών νομικού συμβούλου και δικηγόρου αλλά η διαμεσολάβηση για την πώληση των μετοχών των μελών της εναγόμενης εταιρείας από τους οποίους θα μπορούσε να αξιώσει ως μεσάζων την προμήθεια του. Η απαίτηση των εναγόντων απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος τους όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο