Panicos Cycar Rentals Ltd ν. Παναγιώτας Σεραφείμ, Αγωγή αρ.: 7008/2006, 30 Απριλίου, 2012

(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1215, 1230). Το καθήκον επιμέλειας περιλαμβάνει την συγκεκριμένη (και όχι αφηρημένη) επιμέλεια την οποίαν, καθ' υπόθεσιν, θα κατέβαλλε ο μέσος συνετός άνθρωπος για να αποφύγει να προκαλέσει ζημία στον πλησίον του, υπό συνθήκες ίδιες με αυτές υπό τις οποίες ενήργησε ο εναγόμενος. Το καθήκον επιμέλειας προσδιορίζεται κατά τρόπον συγκεκριμένο (in concreto) και όχι αορίστως (in abstracto). Εάν, υπό τις εκάστοτε συγκεκριμένες περιστάσεις, η δημιουργία κινδύνου ήταν ευλόγως εμφανής, τότε η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475, 484). Αναμένεται από τον κάθε ένα να προγραμματίζει τις πράξεις του και να εκτελεί τις δραστηριότητές του επιδεικνύοντας ανθρωπιστική συμπεριφορά προς τον πλησίον του (Ανάγνου ν. Alco Filters (Cyprus) Ltd

(2002)1 (B) Α.Α.Δ. 918). Περαιτέρω, ως παρακαταθήκη εν ευρεία εννοία (bailment, άρθρο 106 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149) νοείται η παράδοση αγαθού από ένα πρόσωπο σε άλλον για κάποιον σκοπό υπό τον συμβατικό όρο ότι, μόλις εκπληρωθεί ο σκοπός, το αγαθό είτε θα πρέπει να επιστραφεί είτε θα πρέπει να διατεθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του παραδώσαντος. Ο παραδώσας καλείται «παρακαταθέτης» (bailor) ενώ το πρόσωπο στο οποίο παραδίδεται το αγαθό καλείται «θεματοφύλακας» (bailee). Η εν ευρεία εννοία παρακαταθήκη (bailment) κατηγοριοποιείται ως εξής:

(1)παρακαταθήκη υπό στενή έννοια (depositum), όταν ο παρακαταθέτης παραδίδει στο θεματοφύλακα κινητό για φύλαξη χωρίς αντάλλαγμα,

(2)εντολή (mandatum), όταν ο παρακαταθέτης (εντολέας) παραδίδει στον θεματοφύλακα (εντολοδόχο) κινητό με εντολή την διεξαγωγή ορισμένης δραστηριότητας σε αυτό ή με αυτό, χωρίς αντάλλαγμα,

(3)χρησιδάνειο (commodatum), όταν ο παρακαταθέτης (χρήστης) παραδίδει στον θεματοφύλακα (χρησάμενο) πράγμα για να το χρησιμοποιεί χωρίς αντίτιμο, αλλά με την υποχρέωση να του το επιστρέψει στην αρχική κατάσταση όταν η σύμβαση λήξει,

(4)ενέχυρο (pignus), όταν ο παρακαταθέτης (ενεχυριαστής) παραδίδει στον θεματοφύλακα (ενεχυροδανειστής), κινητό ως εξασφάλιση δανείου το οποίο αυτός έλαβε και

(5)μίσθωση (location conduction) όταν ο παρακαταθέτης (εκμισθωτής) παραδίδει στον θεματοφύλακα (μισθωτής), κινητό για να το χρησιμοποιεί έναντι χρηματικού ανταλλάγματος (μίσθωμα). Σε όλες τις περιπτώσεις παρακαταθήκης (bailment), ο θεματοφύλακας αναλαμβάνει την κατοχή του πράγματος οικειοθελώς και φέρει ευθύνη για την ασφαλή φύλαξή του. Η αξίωση έναντι του θεματοφύλακα είναι αξίωση sui generis και πηγάζει από το γεγονός της κατοχής του πράγματος (Ιωάννου ν. Κουννίδη (ανωτέρω), 1226-7 και Halsbury's, Laws of England, Fourth Edition, 2005 Reissue, Volume 3

(1), para. 1 έως και 49). Για να αποδείξουν την απαίτησή τους οι ενάγοντες κάλεσαν, ως μάρτυρες, τον Παναγιώτη Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) και την Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2). Για να προωθήσει την υπεράσπισή της κατέθεσε η ίδια η εναγομένη αρ. 1 Παναγιώτα Σεραφείμ (Μ.Υ.2) και κάλεσε, ως μάρτυρα, τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους (Μ.Υ.1), αξιωματούχο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας ο οποίος ανέλαβε να εξιχνιάσει τα αίτια πρόκλησης της επίδικης πυρκαγιάς. Επιπλέον, της ένορκης προφορικής τους μαρτυρίας τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος αυτής είναι χρήσιμο για να διαπιστωθούν κρίσιμες παράμετροι της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία μαρτύρων: Αναφέρομαι (α) στα πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη καθώς και το αποτέλεσμα έρευνας στο μηχανογραφημένο σύστημά του (τεκμήρια 5 έως και 9), τα οποία αφορούν στην εταιρεία «M and N Unique Motors Ltd», τα οποία δηλώνουν ως διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της την Λεωφόρο Στροβόλου αρ. 274 στη Λευκωσία και τα οποία δηλώνουν, ως μετόχους και αξιωματούχους της, τρίτα πρόσωπα και όχι την εναγομένη αρ. 1, (β) το τεκμήριο 3 το οποίο παρουσιάζει υποστατικό με εμφανή εξωτερική επιγραφή «...UNIQUE MOTORS.» και (γ) έκθεση εκτίμησης της αξίας του αυτοκινήτου η οποία συνετάχθηκε στις 30.10.04 και η οποία αναφέρει ως αγοραστική του αξία, πριν από την ολοσχερή καταστροφή του, το ποσόν των Λ.Κ.2.800 (τεκμήριο 1). Ακολουθεί σκιαγράφηση και σχολιασμός της μαρτυρίας: Ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1), άνδρας ώριμης ηλικίας, δήλωσε ιδιοκτήτης και διευθυντής των εναγόντων, οι οποίοι εδρεύουν στην Λάρνακα και οι οποίοι ασχολούνται, επί σειρά ετών, μεταξύ άλλων, με την ενοικίαση οχημάτων. Επί της ουσίας ο μάρτυρας ανέφερε πως ανέθεσε την πώληση του αυτοκινήτου, το οποίο ανήκε στους ενάγοντες, στην εναγομένη αρ. 1 η οποία ήταν «dealer» αυτοκινήτων και η οποία διέθετε μάντρα όπου φύλαττε τα προς πώλησιν αυτοκίνητα. Ο ίδιος δεν εγνώριζε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, την εναγομένη αρ. 1 και ούτε είχε οιανδήποτε συνομιλία ή επικοινωνία μαζί της. Περί αυτής τον πληροφόρησε η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2) στην οποίαν «έδωσε πίστη» και την οποίαν «είχε.σαν σύνδεσμο». Όλες οι συνεννοήσεις και διευθετήσεις με την εναγομένη αρ. 1 έγιναν με την διαμεσολάβηση της Φοίβης Δημητριάδη (Μ.Ε.2). Αυτή ανέθεσε στην εναγομένη αρ. 1 να πωλήσει το αυτοκίνητο έναντι Λ.Κ.2.800 με την συμφωνία ότι, από την τιμή πώλησης, η εναγομένη αρ. 1 θα έπαιρνε Λ.Κ.300 ως αμοιβή. Οδήγησε ο ίδιος το αυτοκίνητο από την Λάρνακα στη Λευκωσία, το άφησε σε κεντρικό σημείο της πόλης και έφυγε. Ακολούθως, η εναγομένη αρ. 1, συνοδευομένη από την Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2), το οδήγησε στην μάντρα της. Μέρες αργότερα πληροφορήθηκε για την πυρκαγιά η οποία εκδηλώθηκε στην μάντρα της εταιρείας «Μ and N Unique Motors Ltd» και η οποία είχε, ως αποτέλεσμα, την ολοσχερή καταστροφή κάποιων αυτοκινήτων. Και πάλιν διαμέσου της Φοίβης Δημητριάδη (Μ.Ε.2) έμαθε πως μεταξύ των αυτοκινήτων τα οποία κατεστράφηκαν ολοσχερώς ήταν και το επίδικο. Ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) διευκρίνισε πως είδε για πρώτη φορά την εναγομένη αρ. 1 και συνομίλησε μαζί της μετά την πυρκαγιά και την ολοσχερή καταστροφή του αυτοκινήτου. Η απουσία απευθείας επικοινωνίας και απευθείας συνεννόησης μεταξύ του Παναγιώτη Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) και της εναγομένης αρ. 1 καθιστά τη μαρτυρία του πρώτου ελλειπτική. Εκ των πραγμάτων, ο μάρτυρας αυτός αδυνατεί να παράσχει μαρτυρία πλήρη και θετική όσον αφορά στις κρίσιμες δηλώσεις και τις κρίσιμες συμπεριφορές της εναγομένης αρ. 1 οι οποίες δύνανται να την καταστίσουν υπεύθυνη λόγω παράβασης καθήκοντος επιμέλειας και ή λόγω παράβασης καθήκοντος θεματοφύλακα. Τέτοια μαρτυρία ανέλαβε να παράσχει η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2). Η δεύτερη μάρτυρας των εναγόντων, μία γυναίκα ώριμης ηλικίας, απευθύνθηκε στο Δικαστήριο με λόγο ο οποίος απέπνεε δυναμισμό, αυτοπεποίθηση, άνεση και ετοιμότητα σκέψης και έκφρασης. Επεχείρησε δε να πείσει για την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων: Η ίδια, η οποία ασχολείται κυρίως με την κατασκευή και πώληση παραδοσιακών γλυκών και κεντημάτων και φροντίζει τους γονείς και το τέκνο του αδερφού της και η οποία ασχολείται περιστασιακά με τα «κτηματικά», προσεφέρθηκε να βοηθήσει τον οικογενειακό της φίλο Παναγιώτη Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) να πωλήσει το αυτοκίνητο. Έτσι, περί τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο του έτους 2004 προσήγγησε την εναγομένη αρ. 1, η οποία παλαιότερα ασχολείται με την σύναψη ασφαλιστικών συμβολαίων, η οποία, κατά τον ουσιώδη χρόνο, διατηρούσε μάντρα αυτοκινήτων στο Στρόβολο και η οποία παρουσιαζόταν να δραστηριοποιείται στον τομέα της αγοραπωλησίας μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Συμφώνησε με την εναγομένη αρ. 1 να αναλάβει την πώληση του αυτοκινήτου έναντι τιμήματος Λ.Κ.2.800 από τις οποίες θα έπαιρνε το ποσόν των Λ.Κ.300 ως αμοιβή. Η εναγόμενη αρ. 1 τη διαβεβαίωσε πως ασφάλιζε όσα αυτοκίνητα φύλαττε στην μάντρα της για πώληση. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) μετέφερε το αυτοκίνητο σε συγκεκριμένο σημείο στη Λευκωσία όπου το παρέλαβε η εναγομένη αρ. 1 και το οδήγησε στην μάντρα της. Η ίδια συνόδευσε την εναγομένη αρ. 1 όταν αυτή παρέλαβε το αυτοκίνητο. Ένα μήνα αργότερα και συγκεκριμένα στις 25.10.04 πληροφορήθηκε για την εκδήλωση της πυρκαγιάς στην μάντρα της εναγομένης αρ.

1. Αυτή, όμως, τη διαβεβαίωσε πως η αρμόδια ασφαλιστική εταιρεία θα εκάλυπτε τη ζημία. Επειδή αυτό δεν έγινε η ίδια και ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) «απευθύνθηκ(αν) σε δικηγόρο και ξεκίνησε η ..δικαστική διαδικασία» (δείτε στην παρα. 6 του εγγράφου αρ. 1). Κατά την αντεξέτασή της η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2) ανεγνώρισε πως το τεκμήριο 3 παρουσιάζει την επίδικη μάντρα και απεκάλυψε πως έτυχε να επισκεφθεί την μάντρα αυτή και να περάσει επανειλημμένως από τον δρόμο όπου αυτή ευρίσκεται. Ισχυρίσθηκε, όμως, πως ουδέποτε αντελήφθηκε την επιγραφή με την ονομασία «.UNIQUE MOTORS.». Απεκάλυψε, επίσης, πως γνωρίζει τον σύζυγο της εναγομένης αρ. 1 Μιχάλη Ζαχαρίου αλλά αγνοεί το γεγονός πως αυτός είναι ο ιδιοκτήτης και διευθυντής της εταιρείας «Μ and N Unique Motors Ltd», πως αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης της μάντρας και πως αυτός ασχολείτο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, με την αγοραπωλησία μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Τέλος, κατά την αντεξέτασή της η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2) ανέφερε πως συνόδευσε τον Παναγιώτη Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) στις συναντήσεις του με τους προηγούμενους δικηγόρους των εναγόντων και πως μερίμνησε για την εξασφάλιση μαρτυρίας. Ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ.Υ.1) δήλωσε πως, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του, ανέλαβε να εξιχνιάσει τα αίτια της πυρκαγιάς η οποία εκδηλώθηκε στις 25.10.04 σε εκθεσιακό χώρο πώλησης αυτοκινήτων επί της Λεωφόρου Στροβόλου αρ. 274 στη Λευκωσίας. Ως αποτέλεσμα της πυρκαγιάς αυτής κάποια αυτοκίνητα κατεστράφηκαν ολοσχερώς. Μεταξύ αυτών ήταν και το επίδικο. Κατέληξε στο συμπέρασμα πως η πυρκαγιά υπήρξε κακόβουλη, πως επρόκειτο για εμπρησμό (τεκμήρια 4 και 10). Τέλος, η εναγομένη αρ. 1 Παναγιώτα Σεραφείμ (Μ.Υ.2), καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, απέρριψε την ουσιώδη μαρτυρία του Παναγιώτη Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) και της Φοίβης Δημητριάδη (Μ.Ε.2). Δήλωσε πως η εταιρεία «Μ and N Unique Motors Ltd» ανήκει στο σύζυγό της Μιχάλη Ζαχαρίου και το συνέταιρό του Νίκο Παπαδόπουλο και πως η εταιρεία αυτή ασκούσε επιχείρηση πώλησης αυτοκινήτων και διατηρούσε μάντρα επί της Λεωφόρου Στροβόλου αρ.
2. Επέμεινε πως η ίδια ουδέποτε υπήρξε μέτοχος ή αξιωματούχος ή υπάλληλος της εταιρείας και ουδέποτε άσκησε επαγγελματική δραστηριότητα σχετική με την πώληση αυτοκινήτων. Όμως, επειδή είχε ελεύθερο χρόνο και επειδή επρόκειτο για επιχείρηση του συζύγου της έτυχε αρκετές φορές να επισκεφθεί την μάντρα για να εκτελέσει βοηθητικές εργασίες: να καθαρίσει, να απαντά στο τηλέφωνο κ.λ.π. Για τον λόγο αυτό κρατούσε και η ίδια τα κλειδιά της μάντρας. Επί της ουσίας, η εναγομένη αρ. 1 Παναγιώτα Σεραφείμ (Μ.Υ.2) δήλωσε και τα εξής: «13.............................. (α) Εγώ γνώρισα την Φοίβη Δημητριάδου στο σπίτι του θείου μου κ.Ευριπίδη Μιχαήλ, καθώς αυτή πολύ συχνά πήγαινε στο σπίτι του θείου μου με τον οποίο διατηρούσε πολύ στενές φιλικές σχέσεις. (β) Μια μέρα που τυχαία συνάντησα τη Φοίβη Δημητριάδου στο σπίτι του θείου μου, περί τις αρχές Οκτωβρίου 2004, ενώ συνομιλούσαμε αναφέρθηκε ότι ο σύζυγος μου είχε επιχείρηση πώλησης αυτοκινήτων και διατηρούσαν εκθεσιακό χώρο στη Λεωφόρο Στροβόλου στη Λευκωσία. (γ) Η Φοίβη Δημητριάδου, μόλις το άκουσε, είπε ότι κάποιος φίλος της που είχε επιχείρηση με Ζ αυτοκίνητα στη Λάρνακα, χωρίς να αναφέρει το όνομα, είχε ένα αυτοκίνητο προς πώληση και μου ζήτησε να το πάρουμε αμέσως στο εκθεσιακό χώρο της εταιρείας για να πουληθεί. (δ) Στην επιμονή της να πάρουμε το αυτοκίνητο στον εκθεσιακό χώρο, εγώ, ο θείος μου και η ίδια μπήκαμε όλοι στο αυτοκίνητο του θείου μου, οδηγούσε ο θείος μου και η Φοίβη μας καθοδηγούσε και μας πήρε σε ένα χώρο στάθμευσης, κοντά στη Μακαρίου στη Λευκωσία, όπου ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του φίλου της. Μου έδωσε το κλειδί του αυτοκινήτου, επειδή όπως είπε η ίδια δεν ήξερε να οδηγεί, το οδήγησα εγώ και το πήραμε στον εκθεσιακό χώρο της εταιρείας Μ&Ν UNIQUE MOTORS LTD στο Στρόβολο. (ε) Θυμούμαι όταν φθάσαμε είδε το χώρο, της άρεσε και έκαμε πολύ θετικά σχόλια, θυμούμαι είπε «Ω τι ωραία που είναι και κλειστά». Ηταν η πρώτη φορά που πήγε εκεί η Φοίβη. (στ) Ήταν βράδυ θυμούμαι, αφήσαμε το αυτοκίνητο του φίλου της εκεί και φύγαμε. Το μόνο που της είπα ήταν «όταν βρεθεί αγοραστής θα σε ειδοποιήσει ο άντρας μου». Ο θείος μου μας πήρε πίσω στο σπίτι του. (ζ) Το αυτοκίνητο του φίλου της ήταν το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΧΝ 946 και αυτό το αυτοκίνητο αφήσαμε στον εκθεσιακό χώρο της εταιρείας. (η) Εγώ καμιά συμφωνία δεν έκαμα με τη Φοίβη Δημητριάδου, ούτε για τιμή πώλησης ούτε για προμήθεια της εταιρείας, καθώς δεν ήμουν σε θέση να κάμω αφού εγώ δεν είχα οποιανδήποτε σχέση με τις δουλειές της εταιρείας. Ουδέποτε είπα στην Φοίβη Δημητριάδου ότι εγώ είχα επιχείρηση πώλησης αυτοκινήτων ή ότι εγώ διατηρούσα μάντρα αυτοκινήτων ή ότι είμαι dealer γιατί απλά κάτι τέτοιο δεν ήταν αλήθεια.............................» (δείτε στο έγγραφο αρ. 2). Ας σημειωθεί πως ενώπιον του Δικαστηρίου η Παναγιώτα Σεραφείμ (Μ.Υ.2) υπήρξε ήρεμη, συνεσταλμένη και σαφής. Τα όσα δε ανέφερε για την σχέση της με την εταιρεία «M and N Unique Motors Ltd» επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια 5 έως και
3. Μελέτησα τα επίδικα νομικά ζητήματα και διεξήλθα τη μαρτυρία. Διαπιστώνω πως οι ενάγοντες, οι οποίοι βαρύνονται να αποδείξουν, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πως η εναγομένη αρ. 1, με συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές της ανέλαβε, από τους ενάγοντες την κατοχή του αυτοκινήτου ως θεματοφύλακάς του και ή ότι αυτή, εξ αιτίας συγκεκριμένων πράξεων και ή συμπεριφορών της, επιφορτίσθηκε με συγκεκριμένο καθήκον επιμέλειας έναντί τους, ως ιδιοκτητών του αυτοκινήτου, δεν προσεκόμισαν αξιόπιστη σχετική μαρτυρία. Οι ενάγοντες δεν έπεισαν ότι η εκδοχή και οι θέσεις τους είναι περισσότερο πιθανές παρά όχι. Ούτε ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) ούτε η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2) έπεισαν για την ειλικρίνειά τους ενώπιον του Δικαστηρίου και για την αλήθεια των ισχυρισμών τους. Η εκδοχή τους περί τα γεγονότα είναι αντίθετη με την ανθρώπινη εμπειρία και δεν συνάδει με την εικόνα τους ως μαρτύρων: Ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1), ένας έμπειρος επαγγελματίας, ο οποίος δραστηριοποιείται στον τομέα της ενοικίασης αυτοκινήτων και είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής μίας εταιρείας (των εναγόντων), επεχείρησε να πείσει πως, στα πλαίσια άσκησης αυτής της επαγγελματικής δραστηριότητάς του, ανέθεσε την πώληση του αυτοκινήτου αξίας Λ.Κ.2.800 σε μίαν άγνωστη γυναίκα με την διαμεσολάβηση μίας οικογενειακής του φίλης η οποία, όμως, ουδεμία εμπειρία είχε στον τομέα αυτό. Ο Παναγιώτης Αιμιλιανού (Μ.Ε.1) επεχείρησε, επίσης, να πείσει πως ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να συνομιλήσει με τη γυναίκα αυτή. Μάλιστα, ενώ ο ίδιος οδήγησε το αυτοκίνητο από τη Λάρνακα στη Λευκωσία για να της το παραδώσει προς πώληση, εν τέλει το εγκατέλειψε σε σημείο της πόλης χωρίς να το οδηγήσει ο ίδιος στην μάντρα. Επιπλέον, αυτός δεν ενδιαφέρθηκε να λάβει οιανδήποτε γραπτή απόδειξη για το γεγονός ότι η εναγόμενη αρ.1 παρέλαβε, πράγματι, το αυτοκίνητο για φύλαξη με σκοπό την πώλησή του και ούτε ενδιαφέρθηκε να μάθει για τις συνθήκες φύλαξης. Αυτή η εκδοχή γεγονότων είναι αντίθετη με όσα ευλόγως αναμένονται από ένα έμπειρο επαγγελματία. Συνεπώς, η εκδοχή αυτή απορρίπτεται ως ανειλικρινής και αναξιόπιστη. Η Φοίβη Δημητριάδη (Μ.Ε.2), μία γυναίκα με ετοιμότητα, διεκδικητική και αρκετά δυναμική ώστε να αναμειχθεί ενεργώς στις επίδικες διεκδικήσεις των εναγόντων, επεχείρησε να πείσει πως, εν σχέσει με μία σοβαρή οικονομική συναλλαγή η οποία αφορούσε σε οικογενειακό της φίλο, υπήρξε ευπειθής και περιορίσθηκε σε όσα την διαβεβαίωνε προφορικώς η εναγομένη αρ. 1 χωρίς να προχωρήσει σε περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος. Επεχείρησε επίσης να πείσει πως παρά το ότι επεσκέφθηκε και είδε την μάντρα δεν εντόπισε την εμφανή εξωτερική επιγραφή «.UNIQUE MOTORS.». Η εκδοχή της Φοίβης Δημητριάδη (Μ.Ε.2) είναι αντίθετη με άλλες συμπεριφορές της καθώς και με στοιχεία της προσωπικότητάς της ως αυτά ανεδείχθησαν κατά την παρουσία της ενώπιον του Δικαστηρίου. Έτσι, και η εκδοχή αυτή κρίνεται ως ανειλικρινής και αναξιόπιστη. Ενισχυτικό της πεποίθησής μου πως οι μάρτυρες των εναγόντων παρουσίασαν, ενώπιον του Δικαστηρίου, μίαν κατασκευασμένη μαρτυρία είναι και το γεγονός πως αυτοί ανεφέρθηκαν σε συμφωνηθείσα τιμή πώλησης του αυτοκινήτου ύψους Λ.Κ.2.
4. Όμως, η εκτίμηση για την αξία του αυτοκινήτου είναι μεταγενέστερη της σύναψης της επίδικης συμφωνίας. Υπενθυμίζω πως το τεκμήριο 1 φέρει ημερ. 30.10.04 ενώ σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Φοίβης Δημητριάδη (Μ.Ε.2), η κατ' ισχυρισμόν συμφωνία της με την εναγόμενη αρ. 1 συνήφθηκε περί τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του έτους
5. Οι αδυναμίες της μαρτυρίας της πλευράς των εναγόντων αναπόδραστα εκθεμελιώνουν την αξίωσή τους. Δεν είναι αρκετό αυτοί να διεκδικούν συγκεκριμένο ποσόν και να αναμένουν την επιδίκασή του. Αυτοί βαρύνονται να αποδείξουν, μεταξύ άλλων, και τις συνθήκες οι οποίες δημιούργησαν την αξίωση αυτή (Αντωνιάδης ν. Σταύρου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1171, Πιτάλλης κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 827). Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή αποτυγχάνει. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης αρ. 1 και εναντίον των εναγόντων. (Υπ.) .............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο