Σέργιϊ Σπακ ν. Mariupol Investments Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 3563/2011, 11/10/2012

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ο ενάγοντας - και τότε Αιτητής - δεσμεύθηκε με εγγύηση κατά την έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων. Ακολούθως, και μετά από διαδικασία ακρόασης, τα διατάγματα ακυρώθηκαν, για τους λόγους που αναφέρονται σε προηγούμενη Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 5.8.2011. Σε σχέση με την εγγύηση, η οποία δόθηκε υπό μορφή τραπεζικής, δεν έγινε οποιαδήποτε πρόνοια. Μήνες μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση, με βάση την οποία ο ενάγοντας, και πάλι Αιτητής, ζητεί διάταγμα παράδοσης στους δικηγόρους του της τραπεζικής εγγύησης και περαιτέρω συναφές διάταγμα ακύρωσής της. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενίστανται για σειρά λόγων. Σχετικό με την κατάληξη είναι βεβαίως το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, και συγκεκριμένα η διαδικασία που ακολουθείται από την παράγρ. 3 του πιο πάνω άρθρου, σε σχέση με τις προϋποθέσεις αποζημίωσης σε περίπτωση ακύρωσης διατάγματος. Εισηγούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση ότι από την έκδοση του ακυρωθέντος διατάγματος έχουν υποστεί ζημιές, οι οποίες δεν μπορούν να καθοριστούν ακόμη και ότι εν πάση περιπτώσει η αγωγή δεν ολοκληρώθηκε προκειμένου να αποκρυσταλλωθεί το όλο πλαίσιο των δικαιωμάτων. Θέτουν επίσης ότι οι αξιούμενες στην υπό κρίση θεραπείες είναι πρόωρες, δεδομένης της ύπαρξης έφεσης η οποία στόχο έχει την πρωτόδικη απόφαση που καλύπτει την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Οι θέσεις που προβάλλουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ορθές. Με δεδομένη την εκκρεμότητα που υπάρχει ως προς τον καθορισμό των δικαιωμάτων των δύο πλευρών, τόσο στα πλαίσια της αγωγής, αλλά και σε αναφορά με την έφεση - η οποία αντικείμενο έχει το ορθό ή μη της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων - η παροχή θεραπείας ως η υπό κρίση Αίτηση, και πρόωρη και αδικαιολόγητη θα ήταν. Είναι αρκετό να αναφερθεί ότι σε περίπτωση επιτυχίας του ενάγοντα στην πιο πάνω έφεση, η κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά τα ακυρωθέντα διατάγματα θα επανέλθει στο προηγούμενο στάδιο, της επαναφοράς τους δηλαδή σε ισχύ, και θα εκκρεμεί απόφαση επί σημείων της αρχικής Αίτησης τα οποία δεν έχουν ακόμα αποφασιστεί. Υπενθυμίζω επί του προκειμένου τους λόγους για τους οποίους ακυρώθηκαν πρωτόδικα τα εκδοθέντα διατάγματα. Υπό τις πιο πάνω συνθήκες, η παραμονή σε ισχύ της εγγύησης είναι απαραίτητη. Περαιτέρω, θα ήταν δύσκολο να σταθμιστεί σε αυτό το στάδιο, και υπό το φως των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, ο εύλογος χρόνος ισχύς ακόμη της εγγύησης. Αν αυτό ήταν δυνατό, ο καθορισμός δηλαδή του εύλογου χρόνου, θα μπορούσε το Δικαστήριο να ακολουθήσει το δικαστικό λόγο της Αγωγής Ναυτοδικείου 181/1996 Ocean Corporation Ltd v. Novorossijskrybprom Company Limited (Αρ. 1)

(1996)1 ΑΑΔ 1148, 1153. Να δώσει δηλαδή οδηγίες να συνεχίσει ισχύουσα η εγγύηση για κάποιο χρόνο, εντός του οποίου θα έπρεπε οι Καθ΄ων η Αίτηση να προχωρήσουν με διαβήματα διεκδίκησης αποζημιώσεων, διαφορετικά να ακυρωνόταν. Για τους πιο πάνω λόγους, όπως συνοπτικά έχουν εξηγηθεί, δεν υπάρχουν περιθώρια αποδοχής της Αίτησης στο στάδιο αυτό. Συνεπώς απορρίπτεται. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, δηλαδή επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο