ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. Λούη Κλάππα , Αρ. Αγωγής: 3818/08, 13/7/2012

(1), 2

(2)και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών - προσέκρουσε σε ένσταση του Εναγομένου που είναι ο ίδιος και στις δύο αγωγές (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση). Είναι η θέση των αιτητών ότι οι δύο αγωγές έχουν ως βάση τα ίδια γεγονότα και περιλαμβάνουν νομικά σημεία κοινά και/ή σημαντικά σε μέγιστο βαθμό, τα οποία καθιστούν τη συνένωση τους αναγκαία προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Ο Ενάγοντας στην αγωγή 2851/08 δεν ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος συνένωσης. Ο καθ' ου η αίτηση με την ένσταση του εγείρει τρεις λόγους ένστασης, ως ακολούθως: Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Δεν καταδεικνύονται τα συγκεκριμένα κοινά γεγονότα ή νομικά σημεία τα οποία καθιστούν τη συνένωση των δύο αγωγών αναγκαία. Και στις δύο αγωγές υπάρχει ανταπαίτηση και τυχόν συνένωση τους θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση ημερ. 28.3.12, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της συνένωσης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1876, Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 546, Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν.

1. Apak Agro Industries,
2. Ανδρέα Δημητριάδη

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721), οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως: Το ουσιώδες κριτήριο για συνένωση αγωγών, σύμφωνα με τη Δ.14 θ2, είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Γενικά, εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης. Εξετάζοντας τον πρώτο λόγο ένστασης (ανωτέρω), κρίνω ότι αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Και τούτο γιατί σύμφωνα με τη Δ.48 θ.9(e) η αίτηση για συνένωση αγωγών βάσει της Δ.14 θ.2, δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, όταν όλα τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται εμφαίνονται στα δικόγραφα της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές παραπέμπουν στη δικογραφία των δύο αγωγών, όπου, όπως είναι η εισήγηση τους, εμφαίνονται τα κοινά γεγονότα και νομικά σημεία που καθιστούν τη συνένωση αναγκαία. Έχω εξετάσει με προσοχή τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των δύο αγωγών απ' όπου προκύπτει ότι: (α) βάση και των δύο αγωγών αποτελεί το ίδιο έγγραφο εγγύησης του Εναγομένου ημερ. 15.11.02 με το οποίο ανέλαβε τις ίδιες συγκεκριμένες υποχρεώσεις, (β) η αντιπαροχή που δόθηκε από τους Ενάγοντες και στις δύο αγωγές ήταν η ίδια και συνίστατο στην ψήφο τους υπέρ συγκεκριμένων ψηφισμάτων που θα προτείνοντο σε έκτακτη γενική συνέλευση η οποία έλαβε χώρα στις 16.2.03, (γ) ο Εναγόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο και στις δύο αγωγές, (δ) οι Ενάγοντες είναι διαφορετικά πρόσωπα, όμως έχουν την ίδια ιδιότητα ως εγγεγραμμένοι μέτοχοι της εταιρείας Clappas Financial House Limited. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω καταλήγω ότι στις δύο αγωγές εντοπίζονται κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα, τα οποία αναμφίβολα καθιστούν τη συνένωση τους αναγκαία προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Διαφωνώ με την εισήγηση του καθ' ου η αίτηση ότι και στις δύο αγωγές υπάρχει ανταπαίτηση, γεγονός που θα περιπλέξει τα πράγματα εάν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης. Και τούτο γιατί δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να περιπλεχθούν τα επίδικα θέματα με την ύπαρξη ανταπαίτησης εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος αξιώνει συγκεκριμένα ποσά από έκαστο Ενάγοντα ως ποσά πληρωθέντα δυνάμει άκυρης συμφωνίας και/ή χωρίς να υπάρχει υποχρέωση πληρωμής τους. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω, ασκώντας προς τούτο τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Εκδίδεται επομένως Διάταγμα συνένωσης της παρούσας αγωγής με την αγωγή αρ. 2851/08. Ο έλεγχος της διαδικασίας ανατίθεται στον Ενάγοντα στην αγωγή αρ. 2851/08. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των αιτητών και σε βάρος του καθ' ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο