ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΟΥ ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής:2318/11, 26/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A287 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:2318/11 Μεταξύ: ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΟΥ Ενάγοντας και ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ Εναγόμενος ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 5.10.11 ΥΠΟ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ-ΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 15.6.11 ΣΤΗΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΤΙΤΛΟ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟ ΑΓΩΓΗ Ημερομηνία: 26 Σεπτεμβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο: η κα Ρ. Προδρόμου για Αιμ. Μίτσιγγα Για τον Καθ' ου η Αίτηση-Ενάγοντα: η κα Χρ. Ηλιοφώτου για Α. Μ. Κλεάνθους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.4.11 σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτή ο Ενάγοντας αξίωνε εναντίον του Εναγομένου το ποσό των €63483,79 δυνάμει προφορικής συμφωνίας σύστασης συνεταιρισμού και/ή ως αντιπαροχή που απέτυχε και/ή ως δάνειο και/ή ως επιστρεπτέο ποσό λόγω αποτυχίας της αντιπαροχής και/ή σύμφωνα με τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού, διαζευκτικά το ποσό των €45.991,89 ως επιστρεπτέο ποσοστό συμμετοχής του Ενάγοντα στον υπό σύσταση συνεταιρισμό, ποσοστό 50%, και/ή ως ειδικές αποζημιώσεις που υπέστηκε ο Ενάγοντας λόγω μη σύστασης του συμφωνηθέντος συνεταιρισμού. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι λόγω της προοπτικής της σύστασης του συνεταιρισμού και των υποσχέσεων του Εναγομένου, προέβηκε σε συγκεκριμένες πληρωμές που ανέρχονται σε €35.983,79 το οποίο επωφελήθηκε ο Εναγόμενος. Είναι επίσης η θέση του ότι μετά τη λύση του συνεταιρισμού ο Εναγόμενος χωρίς τη συγκατάθεση του προέβηκε στην πώληση του εξοπλισμού και/ή περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν για τους σκοπούς λειτουργίας του συνεταιρισμού για το ποσό των €75.000 χωρίς να καταβάλει στον Ενάγοντα το 50% του εν λόγω τιμήματος και το οποίο ανέρχεται στο ποσό €27.
- Μετά από Μονομερή Αίτηση του Ενάγοντα ημερ. 6.6.11 για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης μετά που το κλητήριο ένταλμα είχε επιδοθεί δεόντως στον Εναγόμενο σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Γιάννου Ιωάννου και συγκεκριμένα στις 21.5.11 στην Αναστασία Σάββα η οποία είναι πεθερά και συγκάτοικος του Εναγομένου έναντι της υπογραφής της, Δικαστήριο με άλλη σύνθεση εξέδωσε απόφαση στις 15.6.11 υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό τω €63.483,79 με τόκο 5,5% ετησίως από 4.4.12 μέχρι εξόφλησης πλέον €936 έξοδα πλέον €21 έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ. Στις 5.10.11 ο Εναγόμενος καταχώρησε δύο αιτήσεις, μια μονομερή αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητών ημερ. 5.8.11 με αρ. 051457 sheriff no. 4462/11 που είχε εκδοθεί από τον Ενάγοντα στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης και μια αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 15.6.
- Σε ότι αφορά την Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητών, το διάταγμα δόθηκε προσωρινά μονομερώς και ακολούθως μετά που επιδόθηκε στον Ενάγοντα αναφέρθηκε από τη συνήγορο του Ενάγοντα ότι η Αίτηση ουσιαστικά κατέστη άνευ αντικειμένου αφού το εν λόγω ένταλμα κατάσχεσης κινητών είχε επιστραφεί ως ανεκτέλεστο στις 27.10.11, απεσύρθη άνευ βλάβης δικαιωμάτων του Εναγομένου-Αιτητή και βεβαίως το προσωρινό διάταγμα αναστολής ακυρώθηκε. Η παρούσα απόφαση αφορά την Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης όπως έχει ήδη αναφερθεί έχει καταχωρηθεί στις 5.10.11 και με αυτή ο Εναγόμενος-Αιτητής αιτείται διατάγματος με το οποίο να παραμερίζεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.6.11 λόγω του ότι δεν υπήρξε νόμιμη επίδοση και/ή διαζευκτικά επειδή ο Εναγόμενος έχει καλή και νόμιμη υπεράσπιση στην υπόθεση και δεν γνώριζε για τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η νομική βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.9(h), Δ.26 θ.14 και Δ.64 θθ.1 και 2, στηρίζεται επίσης στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ευριπίδη Ευριπίδου, Εναγομένου-Αιτητή, ο οποίος σε ότι αφορά την επίδοση της αγωγής αναφέρει ότι αυτή πάσχει και δεν αποτελεί νομότυπη επίδοση σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας διότι ο επιδότης αντί να επιδώσει την αγωγή στον ίδιο προσωπικά την επέδωσε στην πεθερά του Αναστασία Σάββα ηλικίας 80 ετών η οποία πάσχει από γεροντική άνοια. Η πεθερά του ουδέποτε του ανέφερε ή του παρέδωσε το κλητήριο διότι, εκτός της άνοιας της νόμιζε ότι ήταν δικό της, με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην δώσει οδηγίες στους δικηγόρους του για καταχώρηση εμφάνισης και υπεράσπισης μέχρι που έμαθε για την εκκαλούμενη απόφαση μετά την επίσκεψη δικαστικού επιδότη για να εκτελέσει το ένταλμα κινητής περιουσίας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση προβάλλει επίσης τη θέση ότι ο ίδιος ήταν πάντοτε μόνιμος κάτοικος Κύπρου και διέμενε στην ίδια διεύθυνση. Αναφέρει επίσης την υπεράσπιση που κατ' ισχυρισμό έχει στην υπόθεση και η οποία είναι ότι μεταξύ του και του Εναγομένου είχε ιδρυθεί συνεταιρισμός και εγγράφηκε μάλιστα και εταιρεία η οποία ουδέποτε λειτούργησε. Ήταν η θέση του ότι ο Ενάγοντας του ζήτησε να συνεργαστεί μαζί του στην μάντρα αυτοκινήτων που διατηρούσε περί τον Οκτώβριο του 2007 και υποσχέθηκε να του δώσει το ποσό των ΛΚ150.000 για να γίνει συνέταιρος. Για τους σκοπούς του συνεταιρισμού έκαναν δάνειο ύψους ΛΚ160.000 από τη ΣΠΕ Κοκκινοτριμιθιάς. Μέχρι και το Μάιο του 2009 εγίνονταν διάφορες εμπορικές πράξεις αγοραπωλησίας αυτοκινήτων και από τους δύο τους οι οποίες διαμοιράζονταν στα δύο αναφορικά με κερδοζημίες. Τόσο ο ίδιος όσον και ο Ενάγοντας όμως προέβαιναν κατά καιρούς και σε ατομικές πράξεις που αφορούσαν δικά τους αυτοκίνητα. Είναι η θέση του Εναγομένου ότι το Μάιο του 2009 ο Ενάγοντας χωρίς εξήγηση αποφάσισε να λύσει τη συνεργασία τους χωρίς να του καταβάλει το ποσό των ΛΚ150.000 το οποίο είχε υποσχεθεί ότι θα του κατέβαλλε. Ο Εναγόμενος αναγκάστηκε να πωλήσει τον εξοπλισμό ο οποίος ανήκε αποκλειστικά στον ίδιο για να πληρώσει κάποιες από τις οφειλές του και ακολούθως διέλυσε την επιχείρηση επειδή δεν υπήρχε δουλειά. Είναι καταληκτικά η θέση του ότι όχι μόνο δεν οφείλει στον Ενάγοντα κανένα ποσό αντίθετα ο Ενάγοντας του οφείλει το ποσό των ΛΚ150.000 όταν άρχισε να εργάζεται μαζί του στην δική του μάντρα αυτοκινήτων και το οποίο ουδέποτε του κατέβαλε το οποίο θα ανταπαιτήσει εάν το Δικαστήριο του επιτρέψει να εμφανιστεί στη διαδικασία και να προβάλει την Υπεράσπιση του. Στην Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε ένσταση από τον Ενάγοντα. Την ένσταση συνοδεύουν οι ένορκες δηλώσεις του Ενάγοντα Κύπρου Κάου και του ιδιώτη επιδότη Γιάννου Ιωάννου. Ο Κύπρος Κάος ισχυρίζεται ότι η πεθερά του Εναγόμενου Αναστασία Σάββα διαμένει με τον Εναγόμενο στο ίδιο σπίτι και παρέλαβε το κλητήριο υπογράφοντας μάλιστα την παραλαβή του. Ο ίδιος γνωρίζει προσωπικά την Αναστασία Σάββα η οποία παρά την ηλικία της δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα υγείας και ασχολείται με τα χωράφια της στο Φαρμακά. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι ο Εναγόμενος γνώριζε για την ύπαρξη της αγωγής πριν από την επίδοση της στις 21.5.11 από πληροφορίες που είχε από τον επιδότη Γιάννο Ιωάννου ο οποίος τη συγκεκριμένη μέρα επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Εναγόμενο, του ανέφερε ότι βρίσκεται στο χωριό Φαρμακάς για να του επιδώσει αγωγές του Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος του απάντησε ότι δεν βρίσκεται στο χωριό και έτσι ο επιδότης πήγε στο σπίτι του όπου επέδωσε την αγωγή στην πεθερά του. Προβάλλει επίσης τους δικούς του ισχυρισμούς σε σχέση με τη διαφορά του με τον Εναγόμενο οι οποίοι επαναλαμβάνουν ουσιαστικά την Έκθεση Απαίτησης και τη θέση του ότι προέβηκε σε συγκεκριμένες πληρωμές αλλά και ζημίωσε από την πώληση του εξοπλισμού το προϊόν της οποίας καρπώθηκε εξ ολοκλήρου ο Εναγόμενος. Προβάλλει επίσης τη θέση όταν συμφωνήθηκε η λύση της συνεργασίας του με τον Εναγόμενο τον Μάιο του 2009 ο Εναγόμενος υποσχέθηκε ότι θα τον αποζημίωνε με το ποσό των €205.000 το οποίο ουδέποτε έγινε. Στη δική του ένορκο δήλωση ο επιδότης Γιάννος Ιωάννου ισχυρίζεται ότι στις 21.5.11 ενώ βρισκόταν στο χωριό Φαρμακάς επικοινώνησε με τον Εναγόμενο σε συγκεκριμένο αριθμό κινητού τηλεφώνου και μίλησε μαζί του και του ανέφερε ότι έχει αγωγή να του επιδώσει. Ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι απουσίαζε από το σπίτι του, δεν ήταν στο χωριό και ότι ενώ του είπε ότι θα κανόνιζε να βρεθούν άλλη μέρα, μέχρι τώρα ουδέποτε επικοινώνησε μαζί του. Ο ίδιος αφού ενημέρωσε τον Εναγόμενο επισκέφτηκε την κατοικία του, του άνοιξε μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία παρέλαβε την αγωγή, υπέγραψε την παραλαβή της και του είπε "θα τους τα δώσω γιέ μου". Η Αίτηση όπως έχω ήδη αναφέρει οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σημειώνω ότι ενδιάμεσα είχε καταχωρηθεί αίτηση εκ πλευράς Ενάγοντα για κλήτευση για σκοπούς αντεξέτασης του Εναγομένου και της Αναστασίας Σάββα η οποία οδηγήθηκε σε ακρόαση και με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.6.12 απερρίφθη. Είναι η θέση του συνηγόρου του Εναγομένου-Αιτητή ότι ο Εναγόμενος μέσα από την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την Αίτηση έχει προβάλει μια πολύ καλή Υπεράσπιση η οποία του δίδει το δικαίωμα να υπερασπιστεί αφού τα όσα αναφέρει είναι πέραν από ικανοποιητικά για να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Ήταν επίσης η θέση του ότι η επίδοση της αγωγής στην ηλικιωμένη πεθερά του Εναγομένου δεν είναι καλή επίδοση ειδικά μιας τέτοιας μεγάλης κλίμακας αγωγής. Είναι επίσης η θέση του ότι ο επιδότης συνηγορεί υπέρ της θέσης του Εναγομένου ότι η αγωγή ουδέποτε επιδόθηκε στον ίδιο τον Εναγόμενο και επίσης προκύπτει από τη ένορκο δήλωση του επιδότη ότι ο επιδότης δεν ενημέρωσε τον Εναγόμενο-Αιτητή ότι επέδωσε την αγωγή σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Επανέλαβε τη θέση του Εναγόμενου η ηλικιωμένη πεθερά του ουδέποτε του έδωσε την αγωγή και ο ίδιος πληροφορήθηκε για την έκδοση απόφασης εναντίον του στις 5.9.11 όταν τον επισκέφτηκε δικαστικός επιδότης. Είναι η εισήγηση του ότι από την εν λόγω ημερομηνία δηλ. 5.9.11 ο Εναγόμενος επισκέφτηκε αμέσως το δικηγόρο του για συμβουλή και ότι ο χρόνος που μεσολάβησε μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης ήταν εύλογος και αναγκαίος για να μπορέσει να μαζέψει τα στοιχεία για να καταχωρήσει την αίτηση. Είναι καταληκτικά η θέση του ότι στην παρούσα υπόθεση ο Αιτητής έχει καταδείξει ότι δεν έδειξε περιφρόνηση προς τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε εσκεμμένη καθυστέρηση και έτσι θα πρέπει να παραμεριστεί η εκδοθείσα απόφαση και να δωθεί η ευκαιρία στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο συνήγορος του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση προβάλει τη θέση ότι διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον του αιτούμενου διατάγματος καθότι η επίδοση της αγωγής ήταν ορθή δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι η Αναστασία Σάββα είναι πεθερά και συγκάτοικος του Εναγομένου αλλά και επίσης ότι η επιλογή των συνηγόρου του Εναγομένου-Αιτητή να μην ζητήσει την αντεξέταση του επιδότη Γιάννη Ιωάννου οδηγεί στην αποδοχή της θέσης που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ότι δηλαδή επικοινώνησε με τον Εναγόμενο στις 21.5.11 τον ενημέρωσε ότι είχε αγωγή να του επιδώσει, ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι απουσίαζε από το σπίτι του και ο επιδότης του ανέφερε ότι θα πήγαινε στο σπίτι του. Εκεί συνάντησε μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία παρέλαβε την αγωγή υπέγραψε το αντίγραφο του κλητηρίου και του είπε ότι θα τα δώσει στον Εναγόμενο. Σε ότι αφορά το θέμα της θέσης του Εναγόμενου-Αιτητή ότι έχει καλή Υπεράσπιση, είναι η θέση του συνηγόρου του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται είναι αόριστοι και ανυπόστατοι, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και απώτερος σκοπός είναι η καθυστέρηση της δικαστικής διαδικασίας και των μέτρων εκτέλεσης της απόφασης. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι η παρέλευση χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής που ήταν 21.5.11 μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης είναι υπερβολική, υπέρμετρη και καμία δικαιολογία δεν προβάλλεται για αυτή. Είναι η εισήγηση του ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και να αφεθεί η εκδοθείσα απόφαση να προχωρήσει με τα μέτρα εκτέλεσης που θα λάβει πλέον ο Ενάγοντας. Η Δ.17-θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί κυρίως τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα να παραμεριστεί απόφαση του Δικαστηρίου που έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, στην υπό εξέταση περίπτωση από τον Αιτητή. Τα κύρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι η παρουσίαση από τον Αιτητή ότι υπάρχει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση αλλά και να δοθεί και επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση, όπως και για το χρόνο που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της έκδοσης της απόφασης και την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του πρέπει να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες, την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης και την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με την βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη. Οι αρχές αυτές έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από μεγάλο φάσμα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά Kotsapas&Sons v. Titan Construction & Engineering Co.
(1961)Α.Α.Δ.317, Χριστόφορου ν. Κυριακούλλη
(1963)2 Α.Α.Δ.159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204, Πολ. Έφεση 8276, Ζήνων Μερκής ν.
- Yiannoukas Holiday Ltd.,
- Νίκος Γιαννούκας
(1994)1 Α.Α.Δ.736,
- K.C.P. Commission Agents&Importers Ltd.,
- Καλλιρρόης Χ. Ψάλτη ν. Α. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ.415, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ.1129, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπη Στρήτ Ντίσκο Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ.28, Lion Insurance v. Νικηφόρου, Πολ. Έφεση 1719, ημερ.30.9.2004, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Έφεση 10640 ημερ. 30.6.00, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1767, Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ 793 και LAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD Πολ. Εφεση αρ. 145/09 ημερ. 10.4.12. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1(A) ΑΑΔ 678 συνοψίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η νομολογία ως ακολούθως: "Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι." Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 ΑΑΔ 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101." Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι κα αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1 (Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: "Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο." (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 895: "Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης, .... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου." Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή. (Βλ. Phylactou v. Micael
(1982)1 CLR 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938)" Στις παραμέτρους της νομολογίας έρχομαι τώρα να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Σημασία έχουν τα πιο κάτω: Είναι ουσιαστικά αναντίλεκτο γεγονός ότι η αγωγή επιδόθηκε στις 21.5.11 στην Αναστασία Σάββα, πεθερά του Εναγομένου, η οποία διαμένει μαζί του στο σπίτι του στο χωριό Φαρμακάς. Η Αναστασία Σάββα μάλιστα υπέγραψε και ότι παρέλαβε το κλητήριο. Το αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος με την υπογραφή της Αναστασίας Σάββα συνοδευόμενο από την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη Γιάννου Ιωάννου είναι καταχωρημένο στο φάκελο του Δικαστηρίου. Είναι επίσης ουσιαστικά αναντίλεκτο γεγονός ότι ο επιδότης Γιάννος Ιωάννου επικοινώνησε με τον Εναγόμενο τηλεφωνικά στις 21.5.11, την ημέρα δηλαδή που έγινε η επίδοση της αγωγής και τον πληροφόρησε ότι είχε κάποια αγωγή να του επιδώσει. Τον ειδοποίησε μάλιστα ότι θα πήγαινε στο σπίτι του προς τούτο. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η πεθερά του Αναστασία Σάββα ουδέποτε του παρέδωσε το αντίγραφο της αγωγής και ο ίδιος πληροφορήθηκε για την ύπαρξη του μόλις στις 5.9.11, ένα μήνα πριν από την καταχώρηση της Αίτησης για παραμερισμό μετά από την επίσκεψη κάποιου ιδιώτη επιδότη. Το πρώτο ερώτημα που γεννάται είναι γιατί ο Εναγόμενος αφού είχε πληροφορηθεί από τον επιδότη ότι θα επισκεπτόταν το σπίτι του για να του επιδώσει μια αγωγή δεν ρώτησε ο ίδιος την πεθερά του κατά πόσο της είχε επιδοθεί η αγωγή. Η θέση μου είναι ότι μπορεί ο Εναγόμενος να μην είχε μεν γνώση ότι ο επιδότης προσπαθούσε να του επιδώσει τη συγκεκριμένη αγωγή αλλά σίγουρα ήξερε από την τηλεφωνική συνομιλία που είχε μαζί του ότι τον έψαχνε για να του επιδώσει μια αγωγή. Θα αναμένετο τουλάχιστο από τον Εναγόμενο να λάμβανε μέτρα και να προέβαινε στις δέουσες ενέργειες για να εντοπίσει έγκαιρα την αγωγή. Είναι η θέση μου ότι η επίδοση της αγωγής είναι νομότυπη και επομένως δεν τίθεται θέμα ακύρωσης της απόφασης ex debito justitiae. Επομένως θα πρέπει το Δικαστήριο για να αποφασίσει την παρούσα Αίτηση να εξετάσει του κατά πόσο ο Εναγόμενος έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και κατά πόσο έχει καταχωρήσει την Αίτηση του σε τέτοιο χρόνο που να θεωρείται εύλογος και να μην καταδεικνύει καταφρόνηση των διαδικασιών ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφερθεί η επίδοση της αγωγής έγινε στις 21.5.
- Ο Εναγόμενος, αν και ήξερε από τον επιδότη ότι τον έψαχνε για να του επιδώσει αγωγή τη συγκεκριμένη μέρα αναφέρει ότι πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης εναντίον του μόλις στις 15.9.11 μετά την επίσκεψη δικαστικού επιδότη για να εκτελέσει ένταλμα κατάσχεσης κινητών. Αμέσως, ως η θέση του, επισκέφθηκε τον δικηγόρο του αλλά καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση ένα μήνα μετά από την ημερομηνία που πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης. Στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προσφέρει καμία δικαιολογία για το διάστημα αυτό που έχει μεσολαβήσει, αντίθετα ο συνήγορος του στη γραπτή του αγόρευση προς υποστήριξη της Αίτησης αναφέρει ότι η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και η συλλογή στοιχείων είναι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο όταν θα δει το θέμα του χρόνου. Ο ισχυρισμός για την πολυπλοκότητας της υπόθεσης και την ανάγκη συλλογής στοιχείων ξενίζει αφού η θέση του Εναγομένου-Αιτητή είναι ότι έχει και Ανταπαίτηση μάλιστα ύψους €256.250 έναντι του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση και κάνει αναφορές για δάνεια από τη ΣΠΕ Κοκκινοτριμιθιάς τα οποία έγιναν από το 2007 ενώ η υπόσχεση του Ενάγοντα ότι θα του κατέβαλλε το ποσό των ΛΚ150.000 είχε δοθεί αρχικά τον Οκτώβρη του 2007 και ακολούθως τον Μάιο του
- Επομένως όλα τα στοιχεία ήταν εν γνώσει του Εναγομένου τουλάχιστον από τότε. Επομένως φαίνεται να είναι αδικαιολόγητη η θέση ότι η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και η συλλογή στοιχείων απαιτούσαν περαιτέρω χρόνο. Σημειώνω δε ότι κανένα τεκμήριο δεν επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου-Αίτηση πέραν από το αντίγραφο της δικαστικής απόφασης. Θεωρώ επομένως ότι υπάρχουν ερωτηματικά ως προς το θέμα του χρόνου τα οποία είναι αναπάντητα στο Δικαστήριο. Σε ότι αφορά το θέμα της καλής εκ πρώτης όψεως Υπεράσπισης αναφέρω ότι ο Εναγόμενος προβάλλει μια πλειάδα ισχυρισμών στην ένορκη δήλωση του χωρίς να παραθέσει κανένα υποστηρικτικό στοιχείο ή τεκμήριο αν και υπάρχει ισχυρισμός ότι η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και η ανάγκη συλλογής στοιχείων ήταν παράγοντες που οδήγησαν στην ανάλωση χρόνου μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης. Ισχυρίζεται επίσης ότι έχει Ανταπαίτηση τουλάχιστον από το Μάιο του 2009 για το ποσό των ΛΚ150.000 (€256.290). Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί δεν διεκδίκησε από τον Ενάγοντα ο ίδιος με δική του αγωγή αυτό το ποσό παρά μόνο προτίθεται να το ανταπαιτήσει τώρα εάν το Δικαστήριο του επιτρέψει να υπερασπιστεί. Παραδέχεται επίσης ότι ο ίδιος προέβηκε σε πώληση του εξοπλισμού ισχυρίζεται όμως ότι ο εξοπλισμός του άνηκε εξολοκλήρου. Ενώ γίνεται μνεία για δάνειο από τη ΣΠΕ Κοκκινοτριμιθιάς καμία απόδειξη για τούτο δεν προβάλλεται. Είναι η θέση μου ότι ο Εναγόμενος-Αιτητής δεν έχει καταδείξει καλή εκ πρώτη όψεως υπεράσπιση στο Δικαστήριο. Έχει απλά προβάλει κάποιους ισχυρισμούς εντελώς μετέωρους και αστήρικτους που κατά τη γνώμη μου έχοντας κατά νου και τις αρχές της νομολογίας δεν καταδεικνύουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Εναγόμενος-Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση στην αγωγή αλλά επίσης και κατά την άποψη μου με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης όπως αναφέρονται πιο πάνω τίθεται επίσης και θέμα χρόνου ο οποίος έχει περάσει ανεκμετάλλευτος μέχρι την αντίδραση του Εναγομένου-Αιτητή. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου-Αιτητή τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο (παραπέμπω στην διαταγή του Δικαστηρίου αναφορικά με τα έξοδα στα πλαίσια της Αίτησης ημερ. 9.3.12, απόφαση ημερ. 12.6.12.) Υπ.).............. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο