Αναφορικά με τον περί Διαχειρίσεως της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Ν. 23
(1)/96 ν. Αναφορικά με την Αγάθη Μιχαήλ Κυπρή, Αρ. Αιτ. 11/10, 18/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αιτ. 11/10 Αναφορικά με τον περί Διαχειρίσεως της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Ν. 23
(1)/96 και Αναφορικά με την Αγάθη Μιχαήλ Κυπρή, Λακατάμεια ----- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18.5.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Κ. Ευσταθίου (για να ακούσει απόφαση ο κ. Αγ. Κορέλλης) Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Παπαχαραλάμπους (για να ακούσει απόφαση ο κ. Αλ. Αναστασίου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατά τη διάρκεια της δικασίμου ημερομηνίας 23.4.2012, οι δικηγόροι των αιτητών επιχείρησαν να καλέσουν ως μάρτυρες δύο πρόσωπα, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στα πρόσωπα που καταχώρησαν ένορκες δηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν την παρούσα αίτηση. Η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση προέβαλε ένσταση ισχυριζόμενη ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε αυτό το στάδιο η εξέταση μαρτύρων, των οποίων ένορκες δηλώσεις δεν συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση και το Δικαστήριο διέταξε όπως οι δικηγόροι αγορεύσουν επί του εν λόγω θέματος, πράγμα το οποίο αμφότεροι έπραξαν. Είναι δεόντως νομολογημένο ότι όταν πρόκειται για ενδιάμεσες αιτήσεις, οι ισχυρισμοί διαδίκων διαφαίνονται μόνο μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται επ΄ αυτών. Όπως στις κύριες αγωγές τα επίδικα θέματα προκύπτουν μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων, έτσι και στις ενδιάμεσες αιτήσεις, τα επίδικα θέματα πρέπει να διαφαίνονται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την εκάστοτε υπό εξέταση αίτηση (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Είναι επίσης νομολογημένο ότι η ένορκη μαρτυρία είναι το μοναδικό μέσο μέσα από το οποίο κάποιος διάδικος μπορεί να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α. (ανωτέρω) οι εφεσείοντες αποτάθηκαν πρωτοδίκως στο Δικαστήριο με αίτημα να τους παρασχεθεί άδεια να καταχωρήσουν πρόσθετη μαρτυρία προς στήριξη της αίτησης τους. Η αίτηση απορρίφθηκε ως ανυπόστατη. Σε μεταγενέστερο στάδιο οι εφεσείοντες κατάθεσαν, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, αριθμό πρόσθετων ενόρκων δηλώσεων, οι οποίες αγνοήθηκαν. Στην έφεση τους, οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν μεταξύ άλλων ότι εσφαλμένα παραγνωρίστηκαν οι ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν μεταγενέστερα. Στην απόφαση τους οι Δικαστές Πικής, Νικήτας και Κωνσταντινίδης, ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.1, θ.2 και θ.3 και του τύπου ο οποίος επιβάλλεται για την υποβολή εξ πάρτε (Τύπος 45) ή δια κλήσεως (Τύπος 46), τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την αίτηση, όταν δεν καταφαίνονται από το φάκελο της υπόθεσης, αποκαλύπτονται σε ένορκη ομολογία ή ομολογίες που συνάπτονται στην αίτηση. Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα. . Έπεται ότι το νομικό βάθρο της αίτησης πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς, όπως προβλέπεται από Δ.48 θ.
- Το ίδιο ισχύει κατά μείζονα λόγο και για τα γεγονότα που θεμελιώνουν την αίτηση, η αποκάλυψη των οποίων επιβάλλεται με την ίδια αυστηρότητα από τις σχετικές διατάξεις της Δ.
- Οι διαπιστώσεις αυτές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι επιτρεπτή είτε η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας εκ μέρους του αιτητή.» Η παρούσα αίτηση όμως δεν είναι ενδιάμεση αίτηση. Είναι εναρκτήρια κλήση (Originating Summons). Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι πώς σε τέτοιου είδους αιτήσεις (που θεωρούνται αγωγές) λαμβάνεται μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών των διαδίκων. Σε περιπτώσεις αιτήσεων με εναρκτήρια κλήση (originating Summons) η μαρτυρία με τη μορφή των ενόρκων δηλώσεων δεν ενσωματώνεται στην αίτηση. Ακολουθεί την καταχώρηση της αίτησης σύμφωνα με τη Δ.30 η αίτηση για οδηγίες (Summons for Directions) για να δώσει το Δικαστήριο οδηγίες ως προς την προσαγωγή μαρτυρίας από τους διαδίκους με τη μορφή ένορκης ή ενόρκων δηλώσεων. Στην προκειμένη περίπτωση η αναγκαία μαρτυρία ενσωματώθηκε στην αίτηση και στην ένσταση των αιτητών και της καθ΄ ης η αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία άρχισε επί τη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας από τους διαδίκους. Οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν εναρκτήρια αίτηση λειτουργούν όπως τα δικόγραφα σε περίπτωση αγωγής όπου δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε εκτροπή ή προσθήκη (βλέπε Supreme Court Practice, 1967, Vol.1, Order 7). Θα συμφωνήσω με τον κ. Ευσταθίου ότι ένορκες δηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν εναρκτήριες αιτήσεις γίνονται προς υποστήριξη τους και δεν είναι απαιτούμενο συστατικό για την εγκυρότητα τους αλλά θα διαφωνήσω ότι μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς αίτηση για οδηγίες (πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας) ή και χωρίς αίτημα για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μπορεί να προσκομιστεί εντελώς νέα πρόσθετη προφορική μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης που γίνεται με εναρκτήρια κλήση. Κατά συνέπεια το αίτημα του δικηγόρου των αιτητών για προσκόμιση νέας πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας απορρίπτεται. Τα έξοδα είναι έξοδα της κυρίως αίτησης και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΦΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο