Έλληνας Σολωμονίδης Μωσαϊκά Λτδ ν. Χριστόφορου Βαριάνου κ.α., Αγωγή αρ.: 919/2006, 15/2/2012

(30)ημερών. Χρέωσαν δε τον χρεοπιστωτικό λογαριασμό, τον οποίον ετηρούσαν εν σχέσει με τις δοσοληψίες τους με τους εναγομένους. Τα τιμολόγια προνοούσαν πως, σε περίπτωση παράλειψης εξόφλησής τους εντός τριάντα

(30)ημερών, το οφειλόμενο, ποσόν θα έφερε τόκον με επιτόκιον 9% ετησίως. Έως και σήμερα τα τιμολόγια παραμένουν απλήρωτα ο δε χρεοπιστωτικός λογαριασμός παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο ύψους Λ.Κ.1.902,

1. Διά της υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως ουδεμία συμβατική σχέση τους συνδέει με τους ενάγοντες, τους οποίους δεν γνωρίζουν. Όμως, δέχονται ότι «είχαν συνεργασία με την εταιρεία μωσαϊκών Σταύρος Έλληνας Λτδ κατόπιν γραπτής προσφοράς ημερ. 21.1.04» και πως «αγόραζαν μωσαϊκά και ή άλλα εμπορεύματα από την εταιρεία μωσαϊκών Σταύρος Έλληνας Λτδ κατόπιν προσφοράς των εναγόντων ημερ. 21.1.04» (δείτε στις παρα. 1 και 5 της υπεράσπισης). Διά της απάντησής τους οι ενάγοντες προσθέτουν τα εξής: «Οι εναγόμενοι πράγματι είχαν συνεργασία με την εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρος Έλληνας Λτδ από την οποίαν αγόραζαν διάφορα εμπορεύματα από 2.3.04-31.1.
2. Από τις 14.6.05-10.10.05 οι εναγόμενοι αγόρασαν και παρέλαβαν από τους ενάγοντες διάφορα εμπορεύματα..Οι εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν ή αρνήθηκαν να παραλάβουν τα εμπορεύματα που αναφέροντο επί των δελτίων μεταφοράς και των τιμολογίων, τουναντίον δε παρέλαβαν τα πωληθέντα εμπορεύματα και τα χρησιμοποίησαν στην ανεγειρόμενη οικοδομή τους» (δείτε στην παρα. 1α) και γ) της απάντησης). Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε σύντομη. Για να αποδειχθεί η αγωγή κατέθεσε ενόρκως ο Σταύρος Έλληνας (Μ.Ε.1), διευθυντής και μέτοχος των εναγόντων καθώς και της οντότητας «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ». Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε ενόρκως ο εναγόμενος αρ. 1 Χριστόφορος Βαριάνος (Μ.Υ.1). Επιπλέον της προφορικής του μαρτυρίας, ο Σταύρος Έλληνας (Μ.Ε.1) κατέθεσε και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος αυτής αποδεικνύεται ιδιαιτέρως χρήσιμο για να διαπιστωθούν κρίσιμες παράμετροι της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία των μαρτύρων. Αναφέρομαι στο πιστοποιητικό σύστασης των εναγόντων (τεκμήριο 1), την προσφορά υπ' αριθμόν 01893 ημερ. 21.1.04 (τεκμήριο 5), την παραγγελία ημερ. 2.2.04 (τεκμήριο 7), το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 573, ημερ. 14.6.05, για το ποσόν των Λ.Κ.1.532,26, το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 989, ημερ. 26.8.05, για το ποσόν των Λ.Κ.46, το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 1053, ημερ. 5.9.05, για το ποσόν των Λ.Κ.159,60, το τιμολόγιο υπ' αριθμόν 1528, ημερ. 10.10.05, για το ποσόν των Λ.Κ.164,99 καθώς και τα σχετικά δελτία μεταφοράς εμπορευμάτων (τεκμήριο 8), την κατάσταση χρεοπιστωτικού λογαριασμού η οποία παρουσιάζει τα προαναφερθέντα τέσσερα

(4)τιμολόγια να συμποσούνται στις Λ.Κ.1.902,85 και να εξακολουθούν να οφείλονται (τεκμήριο 9) και την επιστολή ημερ. 7.12.05, σταλθείσα από τον εναγόμενο αρ. 1 προς τους «Σταύρος Έλληνας, Σολωμονίδης και Έλληνας Μάρμαρα» (τεκμήριο 10). Ακολουθεί η σκιαγράφηση και ο σχολιασμός της μαρτυρίας: Ο Σταύρος Έλληνας (Μ.Ε.1), άνδρας ώριμης ηλικίας, με λόγο σταθερό, άμεσο και συνεκτικό, επιβεβαίωσε τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων. Διευκρίνισε πως οι ενάγοντες συνεστήθηκαν στις 20.1.05 (τεκμήριο 1) και διαδέχθηκαν την οντότητα «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ». Αγόρασαν τον εξοπλισμό, τα αποθέματα, την κινητή περιουσία και το πελατολόγιο της οντότητας αυτής και ανέλαβαν να συνεχίσουν τις εργασίες και να εκτελέσουν τις παραγγελίες της. Μία από αυτές τις παραγγελίες ήταν και η παραγγελία των εναγομένων. Ο μάρτυρας προσέθεσε τα εξής: Επί τη βάσει προσφοράς της οντότητας «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ» (τεκμήριο 5), οι εναγόμενοι υπέβαλαν στις 2.2.04, γραπτή παραγγελία για την προμήθεια και μεταφορά μαρμάρων και άλλων συναφών υλικών οικοδομής στην υπό ανέγερσιν κατοικία τους (τεκμήριο 7). Η παραγγελία αυτή εξετελέσθηκε τμηματικά. Το μέρος της παραγγελίας το οποίο αφορούσε στην περίοδο από 14.6.05 έως και τις 10.10.05 εξετελέσθηκε από τους ενάγοντες ως διαδόχους της οντότητας «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ». Για τη διαδοχή αυτή γνώριζε ο εναγόμενος αρ. 1, αφού ο ίδιος ή ο εργολάβος του τηλεφωνούσαν στους ενάγοντες για την ποσότητα μαρμάρων που χρειαζόντουσαν κάθε φορά. Οι εναγόμενοι απεδέχθηκαν τη διαδοχή και συνέχισαν τις δοσοληψίες τους με τους ενάγοντες συμβεβλημένοι με αυτούς. Επί τη βάσει της παραγγελίας ημερ. 2.2.04 (τεκμήριο 7), οι ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγομένους εμπορεύματα, κατά την περίοδο από τις 14.6.05 έως και τις 10.10.05, σε τέσσερεις χρόνους. Εξέδωσαν δε και παρέδωσαν στον εναγόμενο αρ. 1 και ή τον εργολάβο και ή τον εκπρόσωπό του δελτία μεταφοράς τα οποία έχουν υπογραφεί από τον παραλήπτη. Επί τη βάσει αυτών των δελτίων μεταφοράς εξεδόθηκαν τα τιμολόγια υπ' αριθμόν 573, 989, 1053 και 1528, τα οποία στάλησαν στον εναγόμενο αρ. 1 και τα οποία παρελήφθησαν από αυτόν χωρίς οιανδήποτε διαμαρτυρία (τεκμήριο 8). Περαιτέρω, ενημερώθηκε ο σχετικός χρεοπιστωτικός λογαριασμός ο οποίος, έως και σήμερα, παρουσιάζει οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο Λ.Κ.1.982,85 (τεκμήριο 9). Τα επίδικα τέσσερα

(4)τιμολόγια (τεκμήριο 8) καταγράφουν και τα εξής: «.Όλα τα τιμολόγια που δεν εξοφλούνται σε 30 ημέρες από την έκδοση τους επιβαρύνονται με τόκο 9% ετησίως». Αντεξετασθείς ο Σταύρος Έλληνας (Μ.Ε.1) επέμεινε στις θέσεις του. Ας σημειωθεί πως κατά την αντεξέταση του μάρτυρος των εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των δελτίων μεταφοράς, ούτε αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των επίδικων τιμολογίων και ούτε αμφισβητήθηκε η γνησιότητα της κατάστασης του επίδικου χρεοπιστωτικού λογαριασμού (τεκμήρια 8 και 9). Ούτε διετυπώθηκαν αμφισβητήσεις εν σχέσει με την ορθότητα των καταχωρίσεων στα έγγραφα αυτά. Κατά συνέπειαν, και όσον αφορά στο γεγονός της παράδοσης των συγκεκριμένων εμπορευμάτων, το γεγονός της αποδοχής τους ως καταλλήλων και το γεγονός της εκκρεμότητας της επίδικης οφειλής οι εναγόμενοι αποδέχονται την εκδοχή των αντιδίκων τους (Μοσχάτου ν. Μοσχάτου

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, 791). Άλλωστε, παραδοχή της οφειλής καταγράφεται και στην επιστολή ημερ. 7.12.05 την οποίαν, ως αδιαμφισβήτητο γεγονός, απέστειλε ο εναγόμενος αρ. 1 στους «Σταύρος Έλληνας, Σολωμονίδης και Έλληνας Μάρμαρα» (τεκμήριο 10) και η οποία, ως, επίσης, αδιαμφισβήτητο γεγονός, αφορά στην επίδικη δοσοληψία. Η επιστολή αυτή καταλήγει ως εξής: «Παρόλα ταύτα εγώ ήμουνα πάντοτε συνεπής με τις πληρωμές μου, και το γεγονός ότι παραμένει υπόλοιπο οφείλεται εξ ολοκλήρου στη δική σας ανικανότητα σαν εταιρεία να μας εξυπηρετήσετε με επαγγελματισμό και συνέπεια. Ουδέποτε αρνήθηκα να σας πληρώσω αλλά συνάμα δεν θα σας πληρώσω.» Ο Χριστόφορος Βαριάνος (Μ.Υ.1), ένας επαγγελματίας Εγκεκριμένος Λογιστής (Chartered Accountant), προέβαλε και επέμεινε σε θέσεις πρόχειρες, αντιφατικές και απλοϊκές. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε την εντύπωση μάρτυρος ο οποίος προσήλθε στο Δικαστήριο με αποκλειστικό και προφανή σκοπό να προωθήσει την υπεράσπιση και όχι να πει την αλήθεια: Βάσισε την υπεράσπιση του ιδίου και της συζύγου του εναγομένης αρ. 2 Αννίτας Βαριάνου στον ισχυρισμό πως, κατά τον χρόνο παραγγελίας και παράδοσης των υλικών στα οποία αφορούν τα τιμολόγια υπ' αριθμόν 573, 989, 1053 και 1528 καθώς και τα αντίστοιχα δελτία παραλαβής (τεκμήριο 8) δεν γνώριζε περί της διαδοχής της οντότητας «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ» από τους ενάγοντες. Και ισχυρίσθηκε πως, εάν γνώριζε περί της διαδοχής αυτής, θα διέκοπτε τη συνεργασία. Ο Χριστόφορος Βαριάνος (Μ.Υ.1) ψεύδεται: Το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως κατά την περίοδο από τις 14.6.05 έως και τις 10.10.05 ο ίδιος και ή οι αντιπρόσωποί του παρελάμβαναν εμπορεύματα υπογράφοντας δελτία μεταφοράς στα οποία υπήρχε καταγεγραμμένη, ευκρινώς, η επωνυμία «ΕΛΛΗΝΑΣ & ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ ΜΩΣΑΙΚΑ ΛΤΔ» καθώς και το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ο ίδιος παρέλαβε τα σχετικά τιμολόγια με καταγεγραμμένη την ίδια επωνυμία (τεκμήριο 8), αποδεικνύουν πως οι ισχυρισμοί του εναγομένου αρ. 1 Χριστόφορου Βαριάνου (Μ.Υ.1) ευρίσκονται μακριά από την αλήθεια και την πραγματικότητα. Επιπλέον, η επιστολή ημερ. 7.12.05 (τεκμήριο 10) την οποία, ως αδιαμφισβήτητο γεγονός, απέστειλε ο ίδιος, απευθύνεται στους «Σταύρος Έλληνας Σολωμονίδης και Έλληνας Μωσαϊκά». Όμως, στην επιστολή αυτή δεν διατυπώνεται αμφισβήτηση για την ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Αντιθέτως, στην επιστολή αυτή υπάρχει παραδοχή περί ύπαρξης οφειλομένου υπολοίπου και δήλωση πως αυτό δεν θα εξοφληθεί. Τέλος, το γεγονός ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν και απεδέχθηκαν την διαδοχή της οντότητας «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλληνα Λτδ» από τους ενάγοντες αποδεικνύει και η δικογραφημένη αναφορά των εναγομένων περί δημιουργίας συμβατικής σχέσης επί τη βάσει «προσφοράς των εναγόντων ημερ. 21.1.04» (δείτε στην παρα. 5 της υπεράσπισης). Υπενθυμίζω πως στην προσφορά ημερ. 21.1.04 (τεκμήριο 5) ως προσφορέας παρουσιάζεται η οντότητα «Εταιρεία Μωσαϊκών Σταύρου Έλλην Λτδ». Έχω εξετάσει με προσοχή τα ενώπιόν μου ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία: Εν πρώτοις, αναφέρω πως δέχομαι ως ειλικρινή και αληθή τα όσα ο Σταύρος Έλληνας (Μ.Ε.1) κατέθεσε για τα ουσιώδη γεγονότα. Αυτά αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Ανεφέρθηκα ήδη στα θετικά γνωρίσματα του λόγου και της παρουσίας του μάρτυρος αυτού ενώπιον του Δικαστηρίου. Προσθέτω πως η εκδοχή του για τα γεγονότα χαρακτηρίζεται από λογική συνέπεια και ενισχύεται από την κατάθεση των σχετικών τιμολογίων (τεκμήριο 8). Παρά το ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτόνομη αποδεικτική δύναμη, εν τούτοις, η ύπαρξή τους συνεκτιμάται με την υπόλοιπη μαρτυρία την οποία και ενισχύουν (Palatino Developments v. Telectronics Communication Limited

(2002)1 (B) A.A.Δ. 962 και Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας ν. Κώστα Α. Ζαχαρίου

(200)1 (Α) Α.Α.Δ. 705). Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην προκείμενη περίπτωση. Η αξιοπιστία και η επάρκεια της μαρτυρίας την οποία προσεκόμισε η πλευρά των εναγόντων δεν επλήγηκε από την μαρτυρία την οποίαν προσεκόμισε η πλευρά των εναγομένων. Κατέγραψα ήδη τα μειονεκτήματα της μαρτυρίας του μοναδικού μάρτυρος των εναγομένων Χριστόφορου Βαριάνου (Μ.Υ.1). Τα μειονεκτήματα αυτά καθιστούν τον Χριστόφορο Βαριάνο (Μ.Υ.1) μάρτυρα αναξιόπιστο και αφήνουν την υπεράσπιση ατεκμηρίωτη. Η μαρτυρία των εναγόντων, ως αυτή σκιαγραφείται πιο πάνω, την οποίαν δέχομαι ως αληθή και ως αποδίδουσα τα πραγματικά γεγονότα, επαρκεί για να θεμελιώσει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την αξίωση των εναγόντων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2, αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, για το ποσόν των €3.251,21 (ισόποσον των Λ.Κ.1.902,85), το οποίο θα φέρει τόκον με επιτόκιο 9% από τις 31.1.06, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, έως την εξόφλησή του. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2. (Υπ.) ............ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο