Ανδρέας Καλλής ν. Σταύρου Αγάθωνος, Αγωγή αρ.: 6735/2006, 31/5/2012

(4)μηνών και γ) Λ.Κ.3.510, ως η απώλεια κερδών από επιχείρηση έως τον Απρίλιο του έτους 2007. Επίσης, ο ενάγων θα υποστεί ζημία ύψους Λ.Κ.2.500, ως τα έξοδα για μελλοντική χειρουργική επέμβαση, καθώς και Λ.Κ 2.400 ως η απώλεια μελλοντικών του απολαβών λόγω της εγχείρισης. Διά της υπεράσπισής του ο εναγόμενος αρνείται ευθύνη και, εν πάση περιπτώσει, αρνείται αποκλειστική ευθύνη. Ισχυρίζεται πως το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και ή τη συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντος. Επίσης, ο εναγόμενος αρνείται ότι ο ενάγων υπέστηκε τραυματισμούς, ως ισχυρίζεται, και απορρίπτει τις αξιώσεις του. Ας σημειωθούν τα κάτωθι εν σχέσει με το πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων ως η προκειμένη: Οι αξιώσεις για αποζημιώσεις, οι οποίες πηγάζουν από αμέλεια, συμπεριλαμβανόμενης της αμέλειας οδηγού, επιλύονται εφ΄ όσον καθορισθεί η ευθύνη των εμπλεκομένων και η ζημία του ενάγοντος (Πάφος Στόουν Σ. Εστέϊτς Λτδ κ.α. ν. Ευθυμίου Βαλαωρίτη κ.α.

(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 225). Το αστικό αδίκημα της αμέλειας (άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148), συνίσταται στην ζημιογόνα παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον επιμέλειας περιλαμβάνει την επιμέλεια την οποία καθ΄ υπόθεσιν θα επεδείκνυε ο μέσος συνετός άνθρωπος για να αποφύγει να προκαλέσει ζημία στον πλησίον του υπό συνθήκες όμοιες με τις επίδικες. Τα όρια του καθήκοντος επιμέλειας διαγράφονται επί τη βάσει της έννοιας των όρων «μέσος συνετός άνθρωπος» και «πλησίον». Ειδικότερα, το καθήκον επιμέλειας οδηγού οχήματος «προσδιορίζεται αντικειμενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό, οφειλόμενο σε κάθε τρίτο, που, κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του». (Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 218, 222). Το καθήκον αυτό συναρτάται προς τη δυνατότητα πρόβλεψης του κινδύνου. Εφ΄ όσον, υπό τις εκάστοτε συγκεκριμένες περιστάσεις, η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι ευλόγως εμφανής τότε η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Μιχαήλ Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου Λάμπρου Γεωργίου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475, 484). Το κατά πόσον συγκεκριμένος οδηγός θα κριθεί υπεύθυνος για αμελή οδήγηση εξαρτάται πρωτίστως από τα γεγονότα. Και η δοκιμή που γίνεται για να διαπιστωθεί τέτοια ευθύνη είναι αντικειμενική. Ο ενάγων θα πρέπει να αποδείξει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πως ο εναγόμενος έχει αποκλίνει από το επίπεδο φροντίδας και ικανότητας που θα μπορούσε να ασκήσει, υπό τις ίδιες συνθήκες, ένας λογικός, συνετός, ικανός και έμπειρος οδηγός (Wilkison´s Road Traffic Offences, tenth edition, σελ. 227 και 236, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68). Με άλλα λόγια, το μέτρο δεν αποτελεί «ο τέλειος οδηγός» (Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 4). Περαιτέρω, η εκάστοτε αμελής ενέργεια πρέπει να συσχετίζεται προς συγκεκριμένο καθήκον επίδειξης φροντίδας και μέριμνας (duty of care) σε κάθε πρόσωπο το οποίον, κατά λογική πρόβλεψη, δυνατόν να επηρεασθεί από τις ενέργειες του οδηγού. «. αμέλεια, γενικά και αόριστα... («negligence in the air») δεν υπάρχει.». (Αναστασίου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 28). Η δυνατότητα πρόβλεψης, εκ μέρους του οδηγού, «συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (Σωκράτους ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), 5). Έτσι, η συγκεκριμενοποίηση του καθήκοντος φροντίδας και επιμέλειας γίνεται επί τη βάσει των γεγονότων της υπόθεσης. Αποφασίζεται, πρώτον, η φύση του καθήκοντος και, δεύτερον, όπου διαπιστώνεται η ύπαρξή του, κατά πόσον ο οδηγός το έχει εκπληρώσει (Σωκράτους ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), 4). Ο επιμερισμός της ευθύνης μεταξύ των εμπλεκομένων σε ένα τροχαίο δυστύχημα συναρτάται με δύο παράγοντες: Το μεμπτό της διαγωγής (blameworthiness), κρινόμενο υπό το πρίσμα του καθήκοντος επιμέλειας, και την αιτιώδη σχέση μεταξύ της παράβασης του καθήκοντος επιμέλειας και της ζημίας η οποία προκύπτει (causative potency). To ζήτημα του επιμερισμού της ευθύνης επιλύεται υπό ευρεία σκοπιά, με γνώμονα την κοινή λογική και την καθημερινή εμπειρία (Παναγιώτου ν. Αντωνίου κ.α.

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 112). Εφ' όσον ο ενάγων αποδείξει την αμέλεια του εναγομένου θα δικαιούται αποζημίωση για τις ζημίες του οι οποίες προέκυψαν εξ αιτίας της αμέλειας αυτής. Κάθε ζημία πρέπει να συνδέεται με σχέση αιτιώδους συνάφειας με την αμέλεια του εναγομένου. Οι ειδικές ζημίες θα πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (Πίριλλος ν. Κονναρή

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1153 και Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Medcon Constructions Ltd

(2000)1 (B) A.A.Δ. 945). Τέλος, όσον αφορά στον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύονται σωματικές βλάβες, αυτές «πρέπει να είναι δίκαιες, εύλογες και κοινωνικά αποδεκτές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισθέντος χωρίς να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγήσαντος. Ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αποτιμούνται με φιλελεύθερο πνεύμα, λόγω των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων, σε μία προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του πόνου, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς μείωσης της αξίας του χρήματος. Όσον αφορά προηγούμενες αποφάσεις, αυτές μόνο καθοδήγηση παρέχουν, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Αντωνιάδης ν. Μακρίδης

(1969)1 Α.Α.Δ. 245, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi

(1982)1 Α.Α.Δ. 789, Νοεφύτου ν. Χ'Δημητρίου

(1982)1 Α.Α.Δ. 430, Παναγής ν. Θεοδώρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Σπύρου ν. Χ' Χαραλάμπους

(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Miller v. Peter,

(1999)1 Α.Α.Δ. 2091), (Ειρήνη Ανδρέου ν. Αντώνης Θεμιστοκλέους,

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 355, 362). «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου (βλ. Μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi

(1982)1 C.L.R. 789, Polykarpou v. Adamou

(1988)1 A.A.Δ. 475, Παναγή ν. Θεοδώρου

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου

(1993)1 Α.Α.Δ. 669). «Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσο για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων». (Κυριάκος Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74-5). Για να αποδείξει την υπόθεσή του κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγων Ανδρέας Καλλής (Μ.Ε.4) και κάλεσε, ως μάρτυρές του, τον Νίκο Σωκράτους (Μ.Ε.1), Επιθεωρητή στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τον Ιωάννη Τσιελεπή (Μ.Ε.2), Φυσιοθεραπευτή, τον Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδη (Μ.Ε.3), Νευροχειρουργό, και τον αστυφύλακα 516 Νίκο Απέητο (Μ.Ε.5). Για να προωθήσει την υπεράσπισή του κατέθεσε ο ίδιος ο εναγόμενος Σταύρος Αγάθωνος (Μ.Υ.2) και κάλεσε, ως μάρτυρά του, τον Δρ. Α. Περδίο (Μ.Υ.1), Νευροχειρουργό. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν έγγραφη και πραγματική μαρτυρία. Μέρος αυτής είναι χρήσιμο για να διαπιστωθούν κρίσιμες παράμετροι της υπόθεσης. Αναφέρομαι στην απόδειξη είσπραξης ημερ. 31.3.06, η οποία εξεδόθηκε από τους «Τσιελεπής Ιωάννης Λτδ» (τεκμήριο 1), το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) (τεκμήριο 2), την έκθεση επί μαγνητικής τομογραφίας ημερ. 4.4.06 (τεκμήριο 3), τις καταθέσεις των διαδίκων στην Αστυνομία ημερ. 8.3.06 (τεκμήριο 6), το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 30.3.06, το οποίο εξέδωσε ο Δρ. Λ. Τσιελεπής (τεκμήριο 8), την κατάσταση αποδοχών εργαζομένου η οποία αφορά στο μισθό του ενάγοντος για τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2006 (τεκμήριο 12), το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 13) και την ιατρική έκθεση την οποίαν εξέδωσε ο Δρ. Α. Περδίος (Μ.Υ.1) (τεκμήριο 14). Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη και πραγματική μαρτυρία είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοσή τους. Αρκεί η σκιαγράφηση και ο σχολιασμός όσων καταλήγουν ουσιώδη: Ο αστυφύλακας 516 Νίκος Απέητος (Μ.Ε.5) δήλωσε πως, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του, εξέτασε τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβηκε το δυστύχημα, ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (τεκμήριο 13) και έλαβε κατάθεση από τον εναγόμενο (τεκμήριο 6). Το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (τεκμήριο 13) παρουσιάζει την οδό Αγίου Γεωργίου να έχει πλάτος 7.30 μ., τα αυτοκίνητα των διαδίκων να πορεύονται με αντίθετες κατευθύνσεις, το δε σημείο σύγκρουσης να ευρίσκεται εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του ενάγοντος. Κατ' ακρίβειαν, το σημείο σύγκρουσης ευρίσκεται σε απόσταση 55 εκ. από τη νοητή διαχωριστική γραμμή των δύο κατευθύνσεων. Επίσης, επί του πρόχειρου σχεδιαγραφήματος (τεκμήριο 13), ο μάρτυρας καταγράφει τις ζημίες στα δύο αυτοκίνητα. Πρόκειται για ζημίες οι οποίες περιορίζονται στο δεξιό μπροστινό μέρος αυτών. Ο αστυφύλακας 516 Νίκος Απέητος (Μ.Ε.5) εδήλωσε, και ενώπιον του Δικαστηρίου, πως το σημείο σύγκρουσης ευρίσκετο εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του ενάγοντος και πληροφόρησε πως με το εύρημά του αυτό συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί. Η πλευρά του εναγομένου δεν αμφισβήτησε την αλήθεια της μαρτυρίας του αστυφύλακα 516 Νίκου Απέητου (Μ.Ε.5). Ιδίως, δεν αμφισβήτησε την αλήθεια της δήλωσης του μάρτυρος πως το σημείο σύγκρουσης ευρίσκεται εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του ενάγοντος και πως με το εύρημά του αυτό συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί. Άλλωστε, στην γραπτή κατάθεσή του στην Αστυνομία, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και ενώπιον του Δικαστηρίου κληθείς ως μάρτυρας, ο εναγόμενος Σταύρος Αγάθωνος (Μ.Υ.2) παραδέχεται τα εξής: «Την 28.2.06 περί ώρα 19.20, οδηγούσα το αυτοκίνητο ΕΧΒ569 στην οδό Αγίου Γεωργίου στα Λατσιά με κατεύθυνση προς Λεωφ. Γιάννου Κρανιδιώτη. Σε κάποιο σημείο του δρόμου όπου υπάρχει στροφή προς τα αριστερά, μπήκα ελαφρά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς να το καταλάβω και συγκρούστηκα, με το αυτοκίνητο ΗΗΖ 049 το οποίο ερχόταν από απέναντι μου...» (δείτε στο τεκμήριο 6). Παρόμοια περιγραφή των συνθηκών υπό τις οποίες συνέβηκε το δυστύχημα δίδεται και από τον ενάγοντα στη γραπτή κατάθεσή του στην Αστυνομία (τεκμήριο 6). Η κυρίως εξέταση του ενάγοντος Ανδρέα Καλλή (Μ.Ε.4) διεξήχθηκε με την κατάθεση γραπτής δήλωσης (έγγραφο αρ. 1), ως το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9 ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει. Ο ενάγων Ανδρέας Καλλής (Μ.Ε.4) περιγράφει όσα εβίωσε κατά το δυστύχημα και επακόλουθα αυτού ως εξής: «..Όταν έγινε το επίδικο δυστύχημα ήμουν 29 ετών, καθ' όλα υγιής...το κτύπημα που ένοιωσα από τη σύγκρουση ήταν αρκετά δυνατό, κυρίως στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου μου. Θυμούμαι ότι από την σύγκρουση ταρακουνήθηκα και ένοιωσα ένα βίαιο τράνταγμα στη μέση μου. Η σύγκρουση με έσπρωξε να μετακινηθώ από τη θέση μου και να κινηθώ προς τα μπροστά αλλά ευτυχώς φορούσα την ζώνη μου και με συγκράτησε και δεν χτύπησα στο μπροστινό τζάμι... Ενώ έφευγα από τη σκηνή του δυστυχήματος, δεν είχα καταλάβει ότι είχα κτυπήσει σοβαρά. Ένοιωθα ελαφρούς πόνους στην πλάτη μου αλλά νόμισα ότι ήταν απλά κοστόματα και ότι θα μου περνούσαν σύντομα. Δεν θεώρησα ότι ήταν σοβαρό και έτσι δεν πήγα άμεσα σε νοσοκομείο ή γιατρό για να με εξετάσουν....Το ίδιο βράδυ οι πόνοι άρχισαν να μεγαλώνουν, ιδιαίτερα όταν καθόμουν και επίσης πονούσα το πόδι μου..εκείνο το βράδυ κατά τις 3.00 το πρωί, ξημερώματα της επόμενης ημέρας, προσπάθησα να σηκωθώ και ένιωσα δυνατούς πόνους στην πλάτη μου και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι μου. Περίμενα μέχρι το πρωί και η σύζυγος μου με μετέφερε πολύ νωρίς στον οικογενειακό μας γιατρό, τον Δρ. Λοϊζο Τσιελεπή για να με εξετάσει. Μου έδωσε φάρμακα και μου είπε να ξεκινήσω άμεσα φυσιοθεραπεία. Επίσης μου είπε να σταματήσω να εργάζομαι μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα..Από την ίδια ημέρα ξεκίνησα φυσιοθεραπεία στον φυσιοθεραπευτή Ιωάννη Τσιελεπή μέχρι το τέλος Μαρτίου

1. Όλα τα έξοδα θεραπείας από τον Δρ. Τσιελεπή μου στοίχησαν συνολικά Λ.Κ. 60.=.ενώ τα έξοδα φυσιοθεραπείας Λ.Κ. 200.=. Το διάστημα αυτό και περίπου για τον επόμενο ένα μήνα συνέχισα να έχω έντονο πόνο στη μέση, όταν περπατούσα πονούσα, δεν μπορούσα να σκύψω καθόλου, δεν μπορούσα να σηκώσω καθόλου βάρος, όταν φταρνιζόμουν πονούσα τρομερά και δεν μπορούσα να κάνω τίποτε χωρίς την βοήθεια της γυναίκας μου....Μετά από περίπου ένα μήνα φαρμάκων και φυσιοθεραπείας, η κατάσταση μου συνέχισε να ήταν η ίδια, χωρίς καμία ένδειξη βελτίωσης και τούτο παρά τις συνεχόμενες φυσιοθεραπείες. Τότε, ο φυσιοθεραπευτής μου είπε ότι κάτι άλλο συμβαίνει και μου είπε ότι έπρεπε να κάνω MRI. Στις 4.4.2006 με την βοήθεια της γυναίκας μου πήγα στο κέντρο Άγιος Θέρισσος στη Λευκωσία και έκανα MRI. Πλήρωσα Λ.Κ.170.= .Πήρα τα αποτελέσματα του MRI στον φυσιοθεραπευτή μου και αυτός μου είπε ότι δεν ήταν καλά και έπρεπε να πάω σε ειδικό νευροχειρούργο. Τότε πήγα στον Δρ. Χρίστο Κωνσταντινίδη, ο οποίος με παρακολούθησε στη συνέχεια..αυτός μου έδωσε φάρμακα και είδα μικρή βελτίωση.». Στη συνέχεια ο ενάγων περιγράφει τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετώπιζε, κατά διαστήματα, χρόνια μετά το δυστύχημα και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει. Περιγράφει, επίσης, τις συνέπειες των προβλημάτων αυτών στην επαγγελματική του ζωή καθώς και στην οικονομική του κατάσταση. Παρακολούθησα με προσοχή τον ενάγοντα ενόσω κατέθετε και δεν έχω αμφιβολία ότι αυτός υπήρξε ειλικρινής περιγράφοντας τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετώπισε αμέσως μετά το δυστύχημα και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει. Ο ενάγων περιέγραψε με λόγο άμεσο και ευθύ τα βιώματά του. Έτσι, σε όση έκταση ο ενάγων κατέθεσε για γεγονότα τα οποία ο ίδιος γνωρίζει και για καταστάσεις τις οποίες ο ίδιος εβίωσε και εξακολουθεί να βιώνει, δέχομαι την μαρτυρία του ως αληθή και ακριβή. Σημειώνω, βεβαίως, το αυτονόητο: Ο ενάγων δεν είναι σε θέση να δώσει μαρτυρία για τα αίτια, φυσικά ή άλλα, των επίδικων χρόνιων παθήσεών του σε μεσοσπονδύλιους δίσκους του. Κατά την αντεξέτασή του ο ενάγων Ανδρέας Καλλής (Μ.Ε.4) προσέθεσε πως, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο ίδιος οδηγούσε με ταχύτητα 35 έως και 40 χ.α.ω. και πληροφόρησε για το κρίσιμο γεγονός πως η επίδικη σύγκρουση ήταν πλάγια. Το γεγονός της πλάγιας σύγκρουσης των δύο αυτοκινήτων επιμαρτυρείται και από τα καταγεγραμμένα στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 13), το οποίο κατετέθηκε, ως μαρτυρία, με πρωτοβουλία της πλευράς του ενάγοντος. Υπενθυμίζω πως οι καταγεγραμμένες, σε αυτό, ζημίες στα δύο αυτοκίνητα περιορίζονται στο μπροστινό δεξιό τους μέρος. Η μαγνητική τομογραφία (MRI), στην οποία υπεβλήθηκε ο ενάγων καθ' υπόδειξιν του Φυσιοθεραπευτή του, κατέδειξε, μεταξύ άλλων, παθήσεις στους μεσοσπονδύλιους δίσκους στον 5ο και 4ο οσφυϊκό σπόνδυλό του καθώς και αφυδάτωση των δίσκων αυτών (τεκμήριο 3). Ο Νίκος Σωκράτους (Μ.Ε.1) ανέφερε πως, σύμφωνα με αρχείο το οποίο τηρείται στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ενάγων εργοδοτείτο με μηνιαίο μισθό ύψους Λ.Κ.800 (τεκμήριο 12). Όμως, από τις 4.3.06 έως και τις 18.6.06 αυτός ελάμβανε επίδομα ανικανότητας για εργασία λόγω τραυματισμού του. Από τις 19.6.06 έως και τις 22.10.08 η εργοδότηση του ενάγοντος υπήρξε συνεχής εφ' όσον, σύμφωνα πάντα με το αρχείο το οποίο τηρείται στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αυτός δεν έλαβε οιονδήποτε επίδομα ανικανότητας για εργασία ούτε επίδομα ασθενείας. Όμως, από τις 23.10.08 έως και τις 23.9.10 ο ενάγων έλαβε επίδομα ασθενείας για κάποιες περιόδους. Ας σημειωθεί πως η πλευρά του εναγομένου δεν αμφισβήτησε, επί της ουσίας, τις καταχωρήσεις στο αρχείο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο Ιωάννης Τσιελεπής (Μ.Ε.2) δήλωσε πως ο πατέρας του Δρ. Λ. Τσιελεπής, Παθολόγος, ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα μετά το δυστύχημα, τον παρέπεμψε για φυσιοθεραπεία. Ο ενάγων παρουσίαζε συμπτώματα οξείας οσφυαλγίας και ισχιαλγίας, δυσκολία στην κάμψη και την καθιστική στάση, πόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας και αδυναμία στο δεξιό κάτω άκρο (τεκμήριο 8). Ο ίδιος τον υπέβαλε σε φυσιοθεραπεία κατά την περίοδο από τις 2.3.06 έως και τις 31.3.06 και τον χρέωσε το ποσόν των Λ.Κ.200 (τεκμήριο 1). Η φυσιοθεραπεία είχε θετικά αποτελέσματα. Ο ενάγων θα μπορούσε να επανέλθει για φυσιοθεραπεία, για σκοπούς «συντήρησης». Όμως, δεν το έπραξε. Ούτε το γεγονός της υποβολής του ενάγοντος σε φυσιοθεραπεία αμφισβητήθηκε από την πλευρά του εναγομένου. Δεν αμφισβητήθηκε, επίσης, το ποσόν των Λ.Κ.200 ως η αμοιβή η οποία κατεβλήθηκε σχετικώς. Ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3), θεράπων ιατρός του ενάγοντος, εξέφρασε την κεντρική, για την υπόθεση του ασθενούς του, γνώμη πως η προβολή (διόγκωση, φούσκωμα) των δύο μεσοσπονδύλιων δίσκων στον 5ο και τον 4ο οσφυϊκό σπόνδυλό του υπήρξε το αποτέλεσμα τραυματισμού του κατά το δυστύχημα. Η γνώμη αυτή αποτελεί το έρεισμα για όσες από τις αξιώσεις του ενάγοντος δεν έχουν συμφωνηθεί. Στον αντίποδα της γνώμης αυτής βρίσκεται η γνώμη του Δρ. Α. Περδίου (Μ.Υ.1) ο οποίος υποστηρίζει πως η κήλη (μετατόπιση οργάνου από την κανονική/ανατομική του θέση) του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο, η προβολή στο μεσοσπονδύλιο δίσκο στον 4ο οσφυϊκό σπόνδυλο καθώς και η αφυδάτωση των δίσκων αυτών του ενάγοντος δεν προεκλήθηκαν από τραυματισμό του κατά το δυστύχημα. Αυτά προϋπήρχαν του δυστυχήματος ως το αποτέλεσμα εκφυλιστικών αλλοιώσεων στα όργανα αυτά. Οι δύο ιατροί εντόπισαν και ονομάτισαν τις παθήσεις σε μεσοσπονδύλιους δίσκους του ενάγοντος μελετώντας και τη μαγνητική τομογραφία (τεκμήριο 3). Ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) κατέγραψε τις διαπιστώσεις, τη γνώμη και τις συστάσεις του σε ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 2) το οποίο ανέγνωσε και υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στο πιστοποιητικό αυτό καταγράφονται τα εξής: «Ιστορικό: Την 28.2.2006 και ώρα 19.20 το όχημα του οποίου επέβαινε ο κ. Αντρέας Καλλής συγκρούστηκε με άλλο όχημα. Ο κ. Αντρέας Καλλή ανέφερε ότι έφερε ζώνη ασφαλείας και ότι το κάθισμα του οδηγού είχε στήριγμα του αυχένος. Την στιγμή της σύγκρουσης ένιωσε βίαιο τράνταγμα στη οσφυϊκή μοίρα. Κατά την διάρκεια της νύκτας και πολύ εντονότερα το πρωί της επόμενης ημέρας παρουσίασε οπίσθια ισχιαλγία στην περιοχή του δεξιού γλουτού με αντανάκλαση προς τα κάτω-πίσω μέχρι την κνήμη. Ταυτόχρονα παρουσίασε πόνο στην οσφυϊκή μοίρα με έντονη ελάττωση της κάμψης. Διεξήχθη φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία και επειδή δεν παρουσίασε καμία βελτίωση διεξήχθη μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής μοίρας. Ο ασθενής ανέφερε ότι μετά από περίπου 35 μέρες από το δυστύχημα συνέχισε να έχει πόνο στο βάδην, στο σήκωμα βαρών και αντανάκλαση πόνου στο οπίσθιο μέρος του κάτω άκρου στο φτάρνισμα. Εξετάσεις: Το παρόν πιστοποιητικό βασίζεται στις δηλώσεις του ασθενούς όσο αφορά το ιστορικό του ατυχήματος και των συμπτωμάτων, στα αποτελέσματα των νευροχειρουργικών εξετάσεων που έλαβαν χώρα στις 5.4.2006, 27.4.2006, 29.5.2006 και 21.6.2006 και στα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας της οσφυϊκής μοίρας. Την 5.4.2006 διεξήχθη η πρώτη νευροχειρουργική εξέταση. Στην εξέταση οι κινήσεις της σπονδυλικής στήλης ήταν κατά 2/3 του φυσιολογικού ελαττωμένες και το Λασεκ ήταν στην δεξιά πλευρά στις 60 μοίρες θετικό. Η Μαγνητική Τομογραφία έδειξε οπισθοπλάγια πίεση της δεξιάς S1 ρίζας. Εκτός τούτου παρουσίασε ακτινογραφικά μικρή οπίσθια προβολή στο ύψος L4/L
2. Διεξήχθη φαρμακευτική αγωγή και ο ασθενής επανεξετάστηκε την 27.4.
3. Συνέχισε να παρουσιάζει ισχιαλγία δεξιά με πόνο σε καθιστική και όρθια στάση και νυκτερινό πόνο. Στην εξέταση 21.6.2006 αιτιάτω για δυσκαμψία της οσφυϊκής μοίρας. Στη εξέταση υπήρχε ελάττωση της κάμψης κατά 1/3 του φυσιολογικού. Νευρολογικές απώλειες δεν παρατηρήθηκαν. Επίκριση: Πρόκειται διαγνωστικά για κατάσταση μετά οπό τροχαίο δυστύχημα με κλειστό τραύμα της οσφυϊκής μοίρας. Κλινικά διαπιστώθηκε οπισθοπλάγια προβολή δίσκου στο ύψος L5/S1 δεξιά και μικρή προβολή στο ύψος L4/
4. Τα συμπτώματα οσφυαλγίας, δυσκαμψίας και ισχιαλγίας είναι συμβατά με τέτοια τραύματα. Από νευροχειρουργικής πλευράς ήταν ικανός για ελαφρά εργασία από τέλη Ιουνίου
5. Παρά τη σταδιακή βελτίωση της κατάστασης του, ο ασθενής συνεχίζει να παρουσιάζει οσφυ-ισχιαλγία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια ή μετά από ανασήκωση βάρους, εκτεταμένης καθιστικής στάσης ή ορθοστασίας. Συστήνεται αποχή από χειρονακτική εργασία και ορθοστασία και συνέχιση φαρμακευτικής αγωγής σε περιπτώσεις έντασης των συμπτωμάτων. Συστήνεται επίσης επανεξέταση για περαιτέρω αξιολόγηση σε τακτά διαστήματα. Σε περίπτωση μη υποχώρησης των συμπτωμάτων, δεν αποκλείεται να απαιτηθεί εγχείριση.» Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) εξήγησε πως οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι προσομοιάζουν με υδραυλικές πλάκες. Αποτελούνται από πυκτώδη πυρήνα περιβεβλημένο από ινικό δακτύλιο και περιέχουν νερό. Ευρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων και δέχονται τις ώσεις (ωθήσεις) ώστε να απορροφούνται οι κραδασμοί των σπονδύλων από τις καθημερινές δραστηριότητες και να προστατεύεται η σπονδυλική στήλη. Στην περίπτωση του ενάγοντος παθήσεις παρουσιάζουν κατώτεροι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι της οσφυϊκής του μοίρας, αυτοί που ευρίσκονται στον 5ον και τον 4ον οσφυϊκό σπόνδυλου. Η οσφυϊκή μοίρα είναι το κατώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης. Αναφερόμενος στην πάθηση του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον 5ο οσφυϊκό δίσκο του ενάγοντος ο μάρτυρας χρησιμοποιούσε τους όρους «ρήξη» (λύση της συνέχειας των ιστών οι οποίοι αποτελούν το δίσκο) και «προβολή» εναλλάξ. Ερωτηθείς κατά πόσον η ρήξη στο συγκεκριμένο αυτό μεσοσπονδύλιο δίσκο του ενάγοντος προεκλήθηκε κατά το δυστύχημα ο μάρτυρας απήντησε επί λέξει και τα εξής: «Η ρήξη δίσκου είναι γενικά μία εκφυλιστική αλλαγή που προκαλείται από εκφυλιστικές αλλοιώσεις του δίσκου. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που τραύματα δυνατόν να οδηγήσουν στη ρήξη του δίσκου σύμφωνα με τον μηχανισμό τραύματος ή και να επιδεινώσει ή να φέρει στην επιφάνεια μια προϋπάρχουσα αλλά μέχρι τότε ασυμπτωματική κατάσταση.» Ερωτηθείς κατά πόσον ο ίδιος πιστεύει πως πρόκειται για ρήξη ενός υγειούς μεσοσπονδύλιου δίσκου συνεπεία τραυματισμού στο δυστύχημα ή αν πρόκειται για ρήξη ενός μεσοσπονδύλιου δίσκου ο οποίος παρουσίαζε ήδη εκφυλιστικές αλλοιώσεις ο μάρτυρας απήντησε επί λέξει και τα εξής: «Τούτο δεν μπορεί να αποδειχθεί από κανένα αλλά ο μηχανισμός του δυστυχήματος που ήταν μετωπικός σύμφωνα με το ιστορικό του αρρώστου φυσικά και έχει οδηγήσει σε βίαια υπέρκαμψη της σπονδυλικής στήλης με συνοδεία πιθανών δυνατών εγκάρσιων εξωτερικών δυνάμεων στο δίσκο και η άμεση παρουσία συμπτωμάτων μετά το δυστύχημα αφήνει να νοηθεί ότι έλαβε χώραν η ρήξη του δίσκου. Από την άλλη πλευρά το μαγνητικό τομογράφημα δεν δείχνει απλή προβολή δίσκου αλλά αποκόλληση του τεμαχίου δίσκου με σοβαρή συμπίεση της ρίζας στο κανάλι. Από την άλλη πλευρά η μαρτυρία της μαγνητικής ότι υπάρχει και μικρή προβολή στα 4 και 5 αφήνει να νοηθεί ότι υπήρχαν ήδη εκφυλιστικές αλλοιώσεις.» Ως «άμεση παρουσία συμπτωμάτων» ο μάρτυρας χαρακτήρισε την παρουσία συμπτωμάτων εντός ολίγων ωρών ή και την επόμενη, του δυστυχήματος, ημέρα. Ερωτηθείς κατά πόσον ενδεχόμενες προϋπάρχουσες εκφυλιστικές αλλοιώσεις μεσοσπονδύλιων δίσκων του ενάγοντος θα παρέμεναν, για πάντα, χωρίς συμπτωματολογία, ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) εξέφρασε άγνοια. Ερωτηθείς για τον χρόνο εμφάνισης των συμπτωμάτων στις περιπτώσεις προϋπαρχουσών εκφυλιστικών αλλοιώσεων ο μάρτυρας απήντησε επί λέξει και τα εξής: «Τα συμπτώματα εμφανίζονται λόγω εξόδου του δίσκου ή λόγω αποκοπής του πιεστεί νευρική ρίζα.αυτό μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε ώρα, μπορεί να φταρνιστεί και να το πάθει μπορεί και με το πρωινό ξύπνημα να το πάθεις». Κατά την κυρίως εξέταση του Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδη (Μ.Ε.3) υπήρξε και η εξής ερωταπόκριση: «Ε. Κατά τη γνώμη σας γιατρέ αυτό το δυστύχημα που υπέστηκε ο κ. Καλλής ποιο ήταν το αποτέλεσμα του ως προς την υγεία του; Α. Εγώ πιστεύω ότι συνέβαλε στη ρήξη του δίσκου και επαναλαμβάνω τον μηχανισμό του δυστυχήματος που έχει μεγάλη σημασία για εμάς και την άμεση εμφάνιση των συμπτωμάτων.» Η ρητή, απερίφραστη και επαναλαμβανόμενη θέση του Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδη (Μ.Ε.3) πως, στην περίπτωση του ενάγοντος, η ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο υπήρξε το αποτέλεσμα τραυματισμού του κατά το δυστύχημα, εφ' όσον η σύγκρουση των δύο αυτοκινήτων υπήρξε βίαιη και μετωπική, με επακόλουθο η σπονδυλική στήλη του να υποστεί υπέρκαμψη, και εφ' όσον συμπτώματα συμβατά με την πάθηση αυτή (ισχιαλγία, οσφυαλγία και δυσχέρεια στην κάμψη) παρουσιάστηκαν αμέσως, προεκάλεσε την σχετική επίμονη αντεξέτασή του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγομένου υπέβαλε στον μάρτυρα πως η σύγκρουση των δύο αυτοκινήτων ήταν πλάγια και όχι μετωπική και, άρα, το συμπέρασμά του περί τραυματισμού είναι εσφαλμένο επειδή ακριβώς βασίζεται σε ανακριβή υπόθεση. Τότε ο μάρτυρας υπανεχώρησε ισχυριζόμενος τα εξής: «.δεν αποκλείεται και άλλος μηχανισμός να προκαλέσει ζημιά, φθορά, βλάβη, ρήξη της σπονδυλικής στήλης..δεν αποκλείονται άλλοι βίαιοι μηχανισμοί με επίδραση στην οσφυϊκή μοίρα να προκαλέσουν ρήξη δίσκου». Επίσης, η κα Ερωτοκρίτου κάλεσε τον μάρτυρα να εξηγήσει τον όρο «υπέρκαμψη», τον οποίο κατ' επανάληψιν χρησιμοποίησε για να περιγράψει την κίνηση της σπονδυλικής στήλης του ενάγοντος εξ αιτίας της επίδικης σύγκρουσης. Ο μάρτυρας δεν υπήρξε σαφής και ούτε σταθερός στην απόδοση του όρου. Ενώ αρχικώς ανέφερε πως η «υπέρκαμψη» αποτελεί μία μεγάλης ακτίνας κίνηση της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός, κατά την οποία, στην ιδανική περίπτωση τα δάκτυλα των χεριών αγγίζουν τα δάκτυλα των ποδιών, στη συνέχεια περιόρισε τον όρο αναφέροντας τα εξής: «Στο μηχανισμό του δυστυχήματος εννοούμε τη βίαιη κίνηση προς τα εμπρός η οποία έρχεται χωρίς να το περιμένεις, απρόσμενα, αναπάντεχα.». Τέλος, κατά την αντεξέτασή του, και εν αντιθέσει προς την συνήθη σημασία του όρου «άμεσος» («άμεσος,..
6. αυτός που συντελείται χωρίς να μεσολαβήσει χρονικό διάστημα, χωρίς καμία καθυστέρηση..», δείτε στον Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 1998, σελ. 137), ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης (Μ.Ε.3) επέμεινε πως ως «άμεσα» χαρακτηρίζονται και τα συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται ώρες μετά το συμβάν, ακόμη και την επόμενη ημέρα. Σημειώνω τον συχνά ελάχιστα ευκρινή λόγο του Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδη (Μ.Ε.3) καθώς και την υπαναχώρησή του από θέσεις τις οποίες εξέφρασε αρχικώς. Ο Δρ. Α. Περδίος καταγράφει τα εξής στο σχετικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε στις 16.2.09 (τεκμήριο 14): «Ο (ενάγων) ενεπλάκει την 28/02/06 εις τροχαίο ατύχημα. Αρχικά δεν παρουσίασε οποιαδήποτε συμπτώματα, την επομένην όμως επισκεφθεί τον Δρ. Λ. Τσιελέπη παραπονούμενος δια δεξιάν οσφυαλγίαν ο οποίος συνέστησε συντηρητική θεραπεία χωρίς όμως βελτίωση (ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 30/03/06). Συνεστήθει μαγνητική τομογραφία η οποία έγινεν στις 04/04/06 και έδειξεν κήλην του 05-11 μεσοσπονδύλιου δίσκου δεξιά με πίεση της II ρίζας και ελαφράν προβολή του 04-5 μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ακολούθησεν συντηρητική θεραπεία και φυσιοθεραπεία και η κατάσταση του επαρουσίασεν αισθητή βελτίωση. Με εντολή της Ασφαλιστικής Εταιρείας ΚΟΣΜΟΣ εξέτασα τον ασθενή στις 09/01/09 με σκοπό την εκτίμηση της κατάστασης του και έκδοση του παρόντος πιστοποιητικού. Κατά την εξέταση η νευρολογική εικόνα ήταν φυσιολογική, δεν διεπιστώθησαν σημεία έντασης νωτιαίων ριζών. Η μαγνητική τομογραφία ημερομηνίας 04/04/06 η οποία μου παρουσιάσθηκεν έδειξεν δεξιάν κήλην του 05-Ι1 μεσοσπονδύλιου δίσκου με μετατόπιση προς τα κάτω και πίεση επί της II ρίζας, ελαφράν κεντρική προβολή του 04-5 μεσοσπονδύλιου δίσκου με σημεία αφυδάτωσης και των δυο δίσκων. Συμπέρασμα: Ο κος Καλλής πιθανώς να υπέστει ελαφράν θλάση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης κατά το δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκει στις 28/02/
7. Η κήλη του 05-Ι1 και προβολή του 04-5 όπως και η αφυδάτωση τους δεν έχουν σχέση με το δυστύχημα καθότι η τραυματικής αιτιολογίας κήλη δίσκου είναι πάρα πολύ σπάνια και συνοδεύεται συνήθως από κατάγματα, ή εξαρθρήματα σπονδύλων. Επίσης η συμπτωματολογία εμφανίζεται άμεσα με τον τραυματισμό». Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Δρ. Α. Περδίος (Μ.Υ.1), με λόγο σαφή, ευκρινή, κατατοπιστικό, άμεσο και σταθερό, ανέπτυξε τα ευρήματα και τη γνώμη του ως αυτά καταγράφονται στο τεκμήριο
8. Εξήγησε πως εφ' όσον η σύγκρουση των δύο αυτοκινήτων υπήρξε πλάγια και εφ' όσον, κατά την ώρα του δυστυχήματος, ο ενάγων ήταν καθισμένος και προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας, ο κορμός του συγκρατήθηκε και δεν υπήρξε υπέρκαμψη της οσφυϊκής του μοίρας. «Υπέρκαμψη» αποκαλείται η απότομη κάμψη της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός. Το γεγονός ότι, κατά την ώρα της σύγκρουσης των δύο αυτοκινήτων, ο ενάγων ήταν καθισμένος και προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας, συνέχισε ο μάρτυρας, σε συνδυασμό με τις προϋπάρχουσες εκφυλιστικές αλλοιώσεις και την αφυδάτωση των επίδικων μεσοσπονδύλιων δίσκων καθώς και σε συνδυασμό με την απουσία άμεσου και οξέως πόνου οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι παθήσεις στους επίδικους μεσοσπονδύλιους δίσκους, ως αυτές καταγράφονται στην μαγνητική τομογραφία (τεκμήριο 3), οφείλονται σε φυσικά αίτια και όχι σε τραυματισμό κατά το δυστύχημα. Οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις και η αφυδάτωση των επίδικων μεσοσπονδύλιων δίσκων καταγράφονται στην μαγνητική τομογραφία (τεκμήριο 3), για δε την απουσία άμεσου και οξέως πόνου πληροφόρησε τον μάρτυρα ο ίδιος ο ενάγων. Ο Δρ. Α. Περδίος (Μ.Υ.1) εξήγησε, επίσης, πως η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου η οποία συχνά προσομοιάζει με ρήξη, καθώς και η προβολή αυτού προκαλούνται, κατά κανόνα, από φυσικά αίτια και σπανιότατα προκαλούνται από τραυματισμό. Εν πάση περιπτώσει, η ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου, ως αποτέλεσμα τραυματισμού, συνοδεύεται απαραιτήτως από άμεσο, οξύ και διαρκή πόνο, ο οποίος καθηλώνει τον τραυματία και δεν του επιτρέπει να κινηθεί χωρίς βοήθεια. Κάτι τέτοιο, επεσήμανε ο μάρτυρας, δεν συνέβηκε στην περίπτωση του ενάγοντος εφ' όσον αυτός παρουσίασε συμπτώματα ισχιαλγίας, οσφυαλγίας και δυσκαμψίας ώρες μετά το δυστύχημα και επεσκέφθηκε ιατρό την επόμενη ημέρα. Ακόμη, στην περίπτωση ρήξης μεσοσπονδύλιου δίσκου, ως συνέπεια τραυματισμού, η ανάγκη για χειρουργική επέμβαση είναι άμεση, εφ' όσον ο πόνος είναι διαρκής και οξύς και υπάρχει σοβαρή δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Κατά την αντεξέτασή του ο Δρ. Α. Περδίος (Μ.Υ.1) επέμεινε στις θέσεις του και διευκρίνισε πως ως «άμεσα» νοούνται μόνον τα συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται ευθύς. Προσέθεσε, περιγράφοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβηκε το δυστύχημα και τα επακόλουθα, και αναφερόμενος στα όσα ο ίδιος διεπίστωσε, εξετάζοντας τον ενάγοντα και μελετώντας το τεκμήριο 3, πως το μόνο το οποίο υπέστηκε ο ενάγων, συνεπεία του δυστυχήματος, είναι ελαφρά θλάση της οσφυϊκής του μοίρας. Θλάση της οσφυϊκής μοίρας αποτελεί ο τραυματισμός των ιστών των μαλακών μορίων αυτής. Η θλάση της οσφυϊκής μοίρας προκαλεί συχνά ισχιαλγία, οσφυαλγία και δυσκαμψία οι οποίες εκδηλώνονται είτε αμέσως είτε εντός δύο

(2)έως και τριών

(3)ημερών. Τα συμπτώματα αυτά αποθεραπεύονται εντός τεσσάρων

(4)έως και έξι

(6)εβδομάδων. Τέλος, ο Δρ. Α. Περδίος (Μ.Υ.1) εξέφρασε την άποψη πως η προκληθείσα, από φυσικά αίτια ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον 5ον οσφυϊκό σπόνδυλο του ενάγοντος, η οποία παρουσιάζεται στο τεκμήριο 3, προκαλεί, πράγματι, έντονη ισχιαλγία και οσφυαλγία και τον εμποδίζει να ασκεί το επάγγελμα του κρεοπώλη. Απαιτείται δε χειρουργική επέμβαση αφ' ενός για να θεραπευθούν τα συμπτώματα αυτά και αφ' ετέρου για να προληφθεί η επιδείνωσή τους. Σημειώνω τη θετική εντύπωση την οποία απεκόμισα για τον Δρ. Α. Περδίο (Μ.Υ.1). Πρόκειται για μάρτυρα εμπειρογνώμονα ο οποίος με τον σαφή, κατατοπιστικό, ευκρινή, τεκμηριωμένο και επιστημονικό του λόγο, με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, ενημέρωσε το Δικαστήριο για ζητήματα αναγόμενα στη σφαίρα των ειδικών γνώσεων και εμπειριών του, ακαδημαϊκών και επαγγελματικών. Έτσι, προκρίνω τη μαρτυρία του Δρ. Α. Περδίου (Μ.Υ.1) ως αξιόπιστη. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες ενόσω κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και έλεγξα τα όσα αυτοί εδήλωσαν σε συνάρτηση και με την έγγραφη και πραγματική μαρτυρία. Επί τη βάσει των αδιαμφισβήτητων γεγονότων, των παραδοχών και της αξιόπιστης μαρτυρίας καταλήγω πως τα ουσιώδη γεγονότα συνέβηκαν ως εξής: Στις 28.2.06, και ενώ ο ενάγων, άνδρας ηλικίας 29 ετών ο οποίος ασκούσε το επάγγελμα του κρεοπώλη με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.800, οδηγούσε το ιδιόκτητο αυτοκίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής ΗΗΖ049, ο δε εναγόμενος οδηγούσε το ιδιόκτητο αυτοκίνητο ΕΧΒ529 επί της οδού Αγίου Γεωργίου στα Λατσιά, στη Λευκωσία, με αντίθετες πορείες, τα δύο αυτοκίνητα συνεκρούσθηκαν. Αυτό έγινε επειδή ο εναγόμενος εγκατέλειψε την κανονική, για την πορεία του, λωρίδα κυκλοφορίας, εισήλθε στην αντίθετη και ανέκοψε την νόμιμη πορεία του ενάγοντος. Κατά την ώρα της σύγκρουσης ο ενάγων ήταν προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας, η οποία συγκράτησε την σπονδυλική του στήλη και τον προστάτευσε από κτύπημα στο μπροστινό παράθυρο. Η σύγκρουση των δύο αυτοκινήτων υπήρξε πλάγια. Προεκάλεσε δε στον ενάγοντα ελαφρά θλάση της οσφυϊκής του μοίρας με επακόλουθα την ισχιαλγία, την οσφυαλγία και την δυσκαμψία. Εξ αιτίας των συμπτωμάτων αυτών ο ενάγων υπεβλήθηκε, καθ' υπόδειξιν του γιατρού Δρ. Λ. Τσελεπή, σε φυσιοθεραπεία για την οποίαν κατέβαλε το ποσόν Λ.Κ.200. Επιπλέον, ο ενάγων παρέμεινε εκτός εργασίας από τις 4.3.06 έως και τις 18.6.06. Για την περίοδο αυτή ο ενάγων ελάμβανε, από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, επίδομα ανικανότητας για εργασία. Από τις 19.6.06 έως και τις 22.10.08 ο ενάγων δεν έλαβε οιονδήποτε επίδομα ανικανότητα για εργασία ούτε έλαβε οιονδήποτε επίδομα ασθενείας από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η επίδικη σύγκρουση δεν προεκάλεσε κήλη ούτε ρήξη ούτε προβολή σε μεσοσπονδύλιους δίσκους του ενάγοντος. Εν πάση περιπτώσει, η επίδικη σύγκρουση δεν προεκάλεσε κήλη ούτε ρήξη ούτε προβολή στους μεσοσπονδύλιους δίσκους στον 5ο και τον 4ο οσφυϊκό σπόνδυλο του ενάγοντος. Μαγνητική τομογραφία, στην οποία υπεβλήθηκε ο ενάγων στις 4.4.06, καθ' υπόδειξιν του Φυσιοθεραπευτή του, κατέδειξε κήλη στον μεσοσπονδύλιο δίσκο στον 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο καθώς και προβολή στον 4ο οσφυϊκό σπόνδυλό του και αφυδάτωση των δίσκων αυτών. Πρόκειται για παθήσεις οφειλόμενες σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις και αφυδάτωση των οργάνων αυτών. Δεν πρόκειται για συνέπειες τραυματισμού του ενάγοντος κατά το δυστύχημα. Αυτά τα πραγματικά δεδομένα καταδεικνύουν την αποκλειστική ευθύνη του εναγομένου για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτός υπήρξε αμελής εφ' όσον, οδηγώντας το αυτοκίνητό του επί της οδού Αγίου Γεωργίου στα Λατσιά εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας (Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Καραολή

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 445, Παναγή κ.α. ν. Κακόψιτου κ.α.

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 839). Ο κίνδυνος πρόκλησης δυστυχήματος, συνεπεία αυτής της οδικής συμπεριφοράς του εναγομένου, ήταν προβλεπτός και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Ο ενάγων δεν έχει συντρέχουσα ευθύνη για το δυστύχημα εφ' όσον ουδεμία αμελής οδική συμπεριφορά εκ μέρους του απεδείχθηκε. Η αμελής οδική συμπεριφορά του εναγομένου προεκάλεσε στον ενάγοντα ελαφρά θλάση της οσφυϊκής του μοίρας η οποία τον εταλαιπώρησε με οσφυαλγία, ισχιαλγία και δυσκαμψία και τον έθεσε εκτός εργασίας από τις 4.3.06 έως και τις 18.6.

1. Ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, ο ενάγων απώλεσε εισοδήματα, και κατέβαλε, ως έξοδα φυσιοθεραπείας, το ποσόν των Λ.Κ.
2. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αγωγή επιτυγχάνει. Ο ενάγων δικαιούται τις συμφωνηθείσες ειδικές αποζημιώσεις. Συγκεκριμένα, ο ενάγων δικαιούται ως ειδικές αποζημιώσεις: 1) €2.120, ως η ζημία στο αυτοκίνητό του, 2) €100, ως ιατρικά έξοδα για τις υπηρεσίες τις οποίες του παρέσχε ο Δρ. Λ. Τσιελεπής, 3) €500 ως ιατρικά έξοδα για υπηρεσίες τις οποίες του παρέσχε ο Δρ. Χρ. Κωνσταντινίδης, 4) €290 ως το κόστος σχετικής μαγνητικής τομογραφίας. Επιπλέον, ο ενάγων δικαιούται, ως αποδεδειγμένες ειδικές αποζημιώσεις: 1) €341,72 (ισόποσον Λ.Κ.200), ως τα έξοδα φυσιοθεραπείας και 2) €5.467,52 (ισόποσον Λ.Κ. 3.200), ως η απώλεια μισθών κατά την περίοδο από τις 4.3.06 έως και τις 18.6.
3. Τα ποσά των ειδικών αποζημιώσεων θα φέρουν τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 17.10.06 ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. Περαιτέρω, κρίνω πως το ποσόν των €4.000 θα αποτελούσε δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον πόνο και την ταλαιπωρία την οποία βίωσε ο ενάγων συνεπεία της ελαφράς θλάσης της οσφυϊκής του μοίρας την οποία υπέστηκε. Το ποσόν των €4.000 θα φέρει τόκον με νόμιμο επιτόκιον από τις 28.2.06 ημερομηνία κατά την οποίαν συνέβηκε το δυστύχημα (Harmsworth κ.α. v. Salamis Glory κ.α.

(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1617, 1623-4). Για όλους τους πιο πάνω λόγους εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου για το συνολικό ποσόν των €8.819,24, ως ειδικές αποζημιώσεις, και για το ποσόν των €4.000, ως γενικές αποζημιώσεις. Το ποσόν των €8.819,24 θα φέρει τόκον με νόμιμο επιτόκιο από τις 17.10.06 μέχρι να εξοφληθεί. Το ποσόν των €4.000 θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 28.2.06 μέχρι να εξοφληθεί. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου. (Υπ.) ........... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο