ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΥΤΡΑ ν. ALPHA BANK LTD, Αρ. Αγωγής: 4507/06, 12/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4507/06 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΥΤΡΑ Ενάγοντος -και- ALPHA BANK LTD Εναγομένης ________________________________________ Αίτηση ημερ. 11.4.12 για συνένωση αγωγών 12 Ιουλίου, 2012. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-αιτητή: κ. Γεωργίου. Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κα Χαραλάμπους. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας (στο εξής ο αιτητής) αποβλέπει σε έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 6158/06. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στη Δ.14 θ.2, 3, 4 και Δ.48 θ.1-7 και 9(
- e)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών - προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη υπαλλήλου των καθ' ων η αίτηση ημερ. 28.5.12. Σημειώνεται ότι προηγούμενη αίτηση του αιτητή ημερ. 8.2.11 για συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές 6158/06 και 6376/10 απορρίφθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 27.12.11. Είναι η θέση του αιτητή ότι οι διάδικοι και στις δύο αγωγές είναι οι ίδιοι αλλά με την ιδιότητα Ενάγοντα και Εναγομένου αντίστροφα στην κάθε μια. Περαιτέρω, και οι δύο αγωγές έχουν κοινά γεγονότα και εγείρουν κοινά σημεία νόμου και ζητημάτων τέτοιας σημασίας ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση τους. Συγκεκριμένα και οι δύο αγωγές στηρίζονται στα εξής κοινά ζητήματα: (α) στο «Επενδυτικό Σχέδιο Alpha-Benchmark» ημερ. 21.10.99, (β) στο «Έγγραφο Ενεχυρίασης Μετοχών» ημερ. 21.10.99, (γ) στα πληρεξούσια έγγραφα ημερ. 21.10.99 και (δ) στους «όρους συμμετοχής» στο Σχέδιο Alpha-Benchmark» ημερ. 21.10.99. Οι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή 4507/06, αντί να καταχωρήσουν ανταπαίτηση, καταχώρησαν την αγωγή 6158/06. Η πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται στις δύο αγωγές είναι παράγοντας που συνηγορεί υπέρ της συνένωσης τους, η οποία θα βοηθήσει στην καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης, θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα και δεν θα ήταν ορθό να εκδικαστούν ενώπιον διαφορετικών δικαστών με κίνδυνο αντιφατικών αποφάσεων. Οι καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή έκδηλης περιφρόνησης του Δικαστηρίου και αποτελεί ανεπίτρεπτη παραβίαση του δεδικασμένου διότι σε προγενέστερο στάδιο έχουν καταχωρηθεί δύο, πανομοιότυπες αιτήσεις οι οποίες απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο στις 15.9.10 και 27.12.11. Επομένως η παρούσα αίτηση αποτελεί σκανδαλώδη κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου διότι η απαίτηση στην αγωγή 4507/06 είναι ταυτόσημη με την ανταπαίτηση στην αγωγή 6158/06. Οι δύο αγωγές φέρουν διαφορετικό τίτλο και ο αιτητής δεν καταδεικνύει με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά, νομικά ή πραγματικά θέματα τους. Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν, αλλά θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα και η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας. Ο Σάββας Άδωνη στην ένορκη του δήλωση ημερ. 28.5.12 ουσιαστικά επαναλαμβάνει και εξειδικεύει περισσότερο τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της συνένωσης. Είναι γνωστές οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος, στις οποίες το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 27.12.11 και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές εξέτασα με προσοχή την αιτούμενη συνένωση και κατέληξα ότι αυτή δεν μπορεί να εγκριθεί. Και τούτο για τους εξής λόγους: Ο αιτητής καταχώρησε πανομοιότυπη αίτηση στις 8.2.11 η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 27.12.11. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου, στο οποίο και παραπέμπω, έχει ως εξής: «Έχω εξετάσει την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αγωγή, ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, με την οποία και συμφωνώ. Και τούτο για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι γιατί με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά τη συνένωση των αγωγών 4507/06, 6158/06 και 6376/10, παρόλο που με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.9.10, το ίδιο αίτημα της Μάρθας Λύτρα που αφορούσε τη συνένωση των αγωγών 4508/06, 6116/06, 4507/06 και 6158/06, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Ο δεύτερος είναι γιατί η απαίτηση στην αγωγή 4507/06 είναι ταυτόσημη και πανομοιότυπη με την ανταπαίτηση του αιτητή στην αγωγή 6158/06. Με τη συνένωση αγωγών, ό,τι επιτυγχάνεται είναι η συνεκδίκαση δύο ξεχωριστών και αυτοτελών απαιτήσεων και όχι η συγχώνευση των απαιτήσεων. Επομένως, τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος συνένωσης, θα οδηγούσε σε συνεκδίκαση της ίδιας ακριβώς απαίτησης στα πλαίσια δύο αγωγών. Όπως είναι νομολογημένο, δεν μπορούν να υπάρχουν δύο ένδικα μέτρα σε εξέλιξη που να καλύπτουν τα ίδια θέματα και κάτι τέτοιο αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Δημητρίου ν. Γαβριήλ
(2001)1 Α.Α.Δ., 16). Επομένως, δεν είναι επιτρεπτό να βρίσκονται σε ισχύ δύο διαδικασίες δηλαδή απαίτηση στη μια αγωγή και ανταπαίτηση στην άλλη αγωγή, οι οποίες να καλύπτουν ακριβώς τα ίδια θέματα και αυτό να εξασφαλίζεται με συνεκδίκαση των δύο αγωγών. Κάτι τέτοιο ξεφεύγει των προνοιών της Δ.14 θ.2, σκοπός της οποίας είναι η συνεκδίκαση ξεχωριστών απαιτήσεων και όχι η συγχώνευση της ίδιας απαίτησης όπως διατυπώνεται στις αγωγές 4507/06 και 6158/06.» .................................................................................................................................................... «Σ' ότι αφορά τις αγωγές 4507/06 και 6158/06, παρατηρείται ότι οι διάδικοι και στις δύο αγωγές είναι οι ίδιοι, αλλά με την ιδιότητα Ενάγοντα και Εναγομένου αντίστροφα στην κάθε μια. Σε τέτοια περίπτωση υπάρχει δυνατότητα συνένωσης όταν η μια αγωγή μπορεί να εκληφθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη, κάτι που όχι μόνο δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, αλλά όπως ανέφερα και πιο πάνω, η απαίτηση του αιτητή στην αγωγή 4507/06 είναι πανομοιότυπη με την ανταπαίτηση του στην αγωγή 6158/06.» Είναι προφανές ότι με την παρούσα αίτηση ο αιτητής επιδιώκει για τρίτη φορά να συνενώσει τις αγωγές 4507/06 και 6158/06, για τις οποίες ήδη το Δικαστήριο αποφάσισε με την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 27.12.11, απορρίπτοντας την αίτηση. Επομένως είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι για τους ίδιους ακριβώς λόγους που απορρίφθηκε η προαναφερθείσα αίτηση και εμφαίνονται στο πιο πάνω απόσπασμα, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω, κρίνω ότι η εμμονή του αιτητή να επανέρχεται με την παρούσα αίτηση, επιδιώκοντας για τρίτη φορά τη συνένωση των δύο αγωγών, επικαλούμενος τους ίδιους λόγους, ισοδυναμεί με κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας ως και σπατάλη δικαστικού χρόνου που είναι πολύ πολύτιμος, προκαλώντας συγχρόνως υπερβολική καθυστέρηση στην εκδίκαση των αγωγών. Σχετική είναι η απόφαση Βασίλης Παπαδόπουλος ν. Euroinvestment & Finance Ltd Πολ. Έφ. 49/08 ημερ. 16.12.11, στην οποία αποφασίστηκε ότι η τρίτη στη σειρά αίτηση τροποποίησης που είχε καταχωρηθεί από τον Εναγόμενο, συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, αφού παρόμοιο αίτημα είχε υποβληθεί και απορρίφθηκε στα πλαίσια προηγούμενης αίτησης τροποποίησης. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο