ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΒΑΡΙΑΝΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 920/06, 12/9/2012

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΒΑΡΙΑΝΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 920/06, 12/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 920/06 ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, εκ Λατσιών Εναγόντων -και-

1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΒΑΡΙΑΝΟΣ, εκ Λευκωσίας
2. ΑΝΝΙΤΑ ΒΑΡΙΑΝΟΥ, εκ Λευκωσίας Εναγομένων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Σεπτεμβρίου 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Τ. Χριστοδουλίδης Για τους Εναγόμενους: κ. Μιχ. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 είναι για το ποσό των €4.666,19 (αντίστοιχο του ποσού των ΛΚ2.731,38) πλέον τόκο 9% επί του ποσού αυτού από 28.2.05 μέχρι εξόφλησης πλέον τα έξοδα της αγωγής. Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 31.1.06, οι Ενάγοντες, που είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στην Κύπρο και διεξάγουν εργασίες βιομηχάνων και εμπόρων μωσαϊκών, γρανιτών, κεραμικών, μαρμάρων και άλλων συναφών εμπορευμάτων πώλησαν στους Εναγόμενους 1 και 2 οι οποίοι αγόρασαν από αυτούς διάφορα εμπορεύματα συνολικής αξίας ΛΚ21.231,38, πλήρωσαν έναντι του ποσού αυτού το ποσό των ΛΚ18.500 και παραμένει το αξιούμενο υπόλοιπο του οποίου αν και έχουν επανειλημμένα ζητήσει την εξόφληση οι Εναγόμενοι αρνούνται και/ή αμελούν και/ή παραλείπουν να το εξοφλήσουν. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι μετά από παραγγελία που έκαναν οι Εναγόμενοι για διάφορα εμπορεύματα για τις ανάγκες της υπό ανέγερση οικίας τους, οι Ενάγοντες παρέδιδαν τμηματικά τα εμπορεύματα στο εργοτάξιο σύμφωνα με τις οδηγίες των Εναγομένων και την πρόοδο των εργασιών του εργοταξίου μαζί με σχετικά δελτία μεταφοράς τα οποία υπέγραφαν οι Εναγόμενοι ή οι αντιπρόσωποι τους και ακολούθως αποστέλλονταν τιμολόγια με πλήρεις λεπτομέρειες για τα πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα. Οι Ενάγοντες διατηρούσαν λογαριασμό στο όνομα των Εναγομένων στον οποίο χρέωναν την αξία των πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων και πίστωναν τις πληρωμές που γίνονταν έναντι. Ο εν λόγω λογαριασμός καταδεικνύει το απαιτούμενο υπόλοιπο και δεν έχει εξοφληθεί. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους ισχυρίζονται ότι στις 3.7.03 οι Ενάγοντες υπέβαλαν σε αυτούς γραπτή προσφορά για την προμήθεια διαφόρων μωσαϊκών και μαρμάρων για την υπό ανέγερση οικία τους στην περιοχή Ελαιώνων στη Λευκωσία. Στην προσφορά αυτή η οποία δόθηκε από τους Ενάγοντες μετά από μετρήσεις στις οποίες οι ίδιοι προέβησαν, γινόταν ρητή αναφορά στο είδος των μαρμάρων που έπρεπε να τοποθετηθεί σε κάθε συγκεκριμένο σημείο της υπό ανέγερσης οικίας, οι διαστάσεις, οι μονάδες και η τιμή τους. Οι Εναγόμενοι αποδέχτηκαν την πιο πάνω προσφορά. Είναι η θέση τους ότι κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2003 όταν κλήθηκαν στο χώρο του εργοστασίου των Εναγόντων για να δουν τα μάρμαρα που είχαν παραγγείλει τα οποία είχαν αφιχθεί από το εξωτερικό, είδαν ότι ήταν άλλο χρώμα από αυτά της παραγγελίας και συνεφωνήθη μεταξύ τους να παραγγελθεί άλλη ποσότητα με το χρώμα που είχε αρχικά συμφωνηθεί. Η δεύτερη παραγγελία κατά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων αφίχθηκε μετά από 3 μήνες, το χρώμα ήταν και πάλι λανθασμένο με αποτέλεσμα να απορριφθούν τόσο από τους Εναγομένους όσο και τον αρχιτέκτονα του σπιτιού τους. Λόγω αυτής της κατάστασης οι εργασίες στην υπό ανέγερση οικία των Εναγομένων διακόπηκαν και ο εργολάβος τους αποχώρησε αναμένοντας πλέον να παραδοθούν τα σωστά μάρμαρα για να μπορεί να προχωρήσει η κατασκευή του έργου. Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν τελικά με τους Ενάγοντες να προμηθευτούν άλλο μάρμαρο από υφιστάμενο στοκ των Εναγόντων το οποίο θα ήταν αρίστης ποιότητας και ως εκ τούτου οι Εναγόντες υπέβαλαν νέα προσφορά η οποία και έγινε αποδεχτή από τους Εναγόμενους. Οι Ενάγοντες σταδιακά άρχισαν να προμηθεύουν στους Εναγόμενους με τα νέα μάρμαρα τα οποία αποδείχθηκαν κακής ποιότητας αφού στην προσπάθεια μεταφοράς και τοποθέτησης τους διαλύονταν, ήταν γεμάτα στόκκο, ήταν κακοκομμένα, δεν ταίριαζαν μεταξύ τους, είχαν υποστεί αλλοιώσεις και δεν ανταποκρίνονταν ούτε στην ποιότητα που συμφωνήθηκε ούτε και στην τιμή που πληρώθηκε. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι τοποθετήθηκαν στην οικία τους μάρμαρα τα οποία δεν ανταποκρίνονται ούτε στην ποιότητα που συμφωνήθηκε ούτε και στη τιμή που πληρώθηκε αλλά και ότι μέχρι να τοποθετηθούν προκλήθηκαν μεγάλες καθυστερήσεις οι οποίες συνέβαλαν στη διακοπή των εργασιών στο εργοτάξιο για συνολικά 10 μήνες και λόγω της καθυστέρησης αυτής οι Εναγόμενοι αναγκάστηκαν να πληρώσουν στον εργολάβο ποσό ΛΚ15.000 πέραν της συμφωνηθείσας αξίας του έργου λόγω αυξήσεως των εργατικών και των διαφόρων υλικών. Ισχυρίζονται επίσης ότι λόγω της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση του σπιτιού τους απώλεσαν ενοίκια εκ ΛΚ4.200 τα οποία θα εισέπρατταν από το διαμέρισμα τους που θα ενοικίαζαν σε συγκεκριμένο ενοικιαστή έναντι ενοικίου εκ ΛΚ350 μηνιαίως και η ενοικίαση αυτή καθυστέρησε για περίοδο ενός χρόνου. Οι Εναγόμενοι εν τέλει απορρίπτουν την αξίωση των Εναγόντων, ζητούν την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον των Εναγομένων και ανταπαιτούν το ποσό των ΛΚ15.000 που πλήρωσαν στον εργολάβο λόγω της καθυστέρησης που οι Ενάγοντες προκάλεσαν και το ποσό των ΛΚ4.200 για απωλεσθέντα ενοίκια του διαμερίσματος τους. Ανταπαιτούν επίσης γενικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι Ενάγοντες με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση τους αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς των Εναγομένων, ισχυρίζονται ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι παραπονέθηκαν για τα μάρμαρα που τους παραδόθηκαν, αρνούνται ότι απέρριψαν δύο φορές μάρμαρα που είχαν παραδοθεί και ισχυρίζονται ότι σε καμία περίπτωση δεν παραδόθηκαν στους Εναγόμενους μάρμαρα δεύτερης ποιότητας ή μάρμαρα που να είχαν οποιαδήποτε ελαττώματα και/ή τα ελαττώματα που ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι. Επαναλαμβάνουν την θέση τους ότι όλα τα δελτία μεταφοράς υπεγράφησαν από τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους και κατόπιν εκδόθηκαν τα σχετικά τιμολόγια, αγνοούν εάν υπήρξε οποιαδήποτε διακοπή των εργασιών στο εργοτάξιο ανέγερσης της οικίας των Εναγομένων και ισχυρίζονται ότι εάν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση αυτή σίγουρα δεν αφορά τους Ενάγοντες. Επίσης αγνοούν και αρνούνται την όποια αξίωση των Εναγομένων για επιπρόσθετες εργασίες και καθυστερήσεις που τυχόν πλήρωσαν στον εργολάβο τους όπως και τους ισχυρισμούς για απωλεσθέντα ενοίκια. Είναι η θέση τους ότι οι ίδιοι εκτέλεσαν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους, παρέδωσαν στους Εναγόμενους τα συμφωνηθέντα εμπορεύματα τα οποία και εγκαταστάθηκαν και μέχρι σήμερα είναι εγκατεστημένα στην οικία των Εναγομένων και τα οποία οι Εναγόμενοι απολαμβάνουν χωρίς καμία διαμαρτυρία, τα προϊόντα που παρέδωσαν ήταν αυτά που συνεφωνήσαν τόσο σε χρώμα, όσο και σε ποιότητα και σε μέγεθος. Επαναλαμβάνουν ότι παραμένει οφειλόμενο δυνάμει του λογαριασμού που τηρείτο το ποσό των ΛΚ2.731,38 (€4.666,19) και αιτούνται την έκδοση απόφασης για το πιο πάνω ποσό με τόκο και έξοδα. Απορρίπτουν επίσης την ανταπαίτηση των Εναγομένων και ζητούν από το Δικαστήριο όπως την απορρίψει με την ανάλογη διαταγή για έξοδα. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, δόθηκε μαρτυρία από δύο μάρτυρες εκ πλευράς Εναγόντων και συγκεκριμένα τον κ. Σταύρο Έλληνα (ΜΕ1) και την κυρία Ευδοκία Έλληνα (ΜΕ2) ενώ εκ πλευράς Εναγομένων δόθηκε μαρτυρία μόνο από τον Εναγόμενο
3. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων στα οποία θα γίνεται αναφορά όταν είναι αναγκαίο. Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά, θεωρώ περιττό να την αναπαράξω, θα γίνει αναφορά στα καίρια σημεία της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα για σκοπούς πληρότητας της απόφασης. Προτού αναφερθώ στη μαρτυρία σημειώνω ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει αμφισβήτηση εκ πλευράς Εναγομένων ότι το αξιούμενο ποσό των €4.666,19 δεν έχει πληρωθεί από αυτούς. Η θέση τους είναι ότι ορθά δεν έχει πληρωθεί λόγω παραβίασης των όρων της συμφωνίας μεταξύ των μερών και καίρια και καθοριστικά λόγω της παράδοσης εμπορευμάτων κακής και υποδεέστερης των προδιαγραφών ποιότητας των εμπορευμάτων και/ή λόγω υπέρμετρης καθυστέρησης στην παράδοση τους. Η θέση αυτή είναι και ο άξονας γύρω από τον οποίο κινήθηκε η μαρτυρία του Εναγομένου 1 στην προσπάθεια του να συνδέσει την καθυστέρηση στην παραλαβή των μαρμάρων με τη διακοπή των εργασιών στο εργοτάξιο και την απώλεια των ποσών που ανταπαιτούν με την αγωγή τους. Ο Σταύρος Έλληνας, ΜΕ1, Διευθυντής των Εναγόντων, ισχυρίστηκε ότι οι Εναγόμενοι επισκέφτηκαν το εργοστάσιο των Εναγόντων και αφού επιθεώρησαν τα διάφορα είδη μαρμάρων που υπήρχαν εκεί επέλεξαν τι ήθελαν και ζήτησαν προσφορά για τις τιμές. Στις 3.7.03 και 4.7.03 δόθηκαν από τους Ενάγοντες δύο προσφορές για τα μάρμαρα που οι Ενάγοντες επέλεξαν οι οποίες αφορούσαν μάρμαρα travertino χρώματος μπεζ, Τεκμήρια 1 και
4. Δεν έγινε καμία παραγγελία από τους Εναγόμενους στη βάση αυτών των προσφορών. Στις 21.1.04 οι Εναγόμενοι ζήτησαν και έλαβαν νέα προσφορά η οποία ήταν λεπτομερής και αφορούσε διάφορα δωμάτια της οικίας και δεν περιορίστηκε μόνο στα μάρμαρα travertino αλλά και σε διάφορα κεραμικά και άλλα μάρμαρα που επέλεξαν για όλους τους χώρους της οικίας τους. Με βάση αυτή την προσφορά η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 οι Εναγόμενοι έδωσαν παραγγελία στις 2.2.04, Τεκμήριο
5. Πριν να ετοιμαστεί η προσφορά Τεκμήριο 4, αρμόδιος υπάλληλος των Εναγόντων επισκέφτηκε την υπό ανέγερση κατοικία των Εναγομένων και προέβηκε σε μετρήσεις με βάση και τα αντίγραφα των αρχιτεκτονικών σχεδίων της οικίας με τα οποία οι Εναγόμενοι προμήθευσαν τους Ενάγοντες. Δεν καθορίστηκε ημερομηνία παράδοσης των υλικών καθότι η παράδοση τους εξαρτώταν άμεσα από την πρόοδο των εργασιών στην οικοδομή. Τα εμπορεύματα παραδίδονταν σταδιακά αφού οι Εναγόμενοι ή ο εργολάβος τους ή κάποιος εκ μέρους τους τηλεφωνούσαν προηγουμένως στους Ενάγοντες ανέφεραν τα υλικά που ήθελαν και οι Ενάγοντες τα ετοίμαζαν και τα παρέδιδαν στην οικοδομή. Για την παράδοση των υλικών οι Ενάγοντες ετοίμαζαν δελτία μεταφοράς στα οποία αναγραφόταν η ποσότητα και περιγραφή των υλικών που παραδίδοντο, τα εμπορεύματα ελέγχονταν από τους Εναγόμενους ή τον εργολάβο τους ή άλλο αντιπρόσωπο τους ο οποίος υπέγραφε τα δελτία μεταφοράς και ακολούθως ετοιμάζονταν τα τιμολόγια. Ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 δέσμη 17 εγγράφων που αποτελούνται από δελτία μεταφοράς με το αντίστοιχο τιμολόγιο και αφορούν την περίοδο 2.3.04 μέχρι 31.1.
6. Σημειώνω ότι όλα τα δελτία μεταφοράς αναφέρονται και στους δύο Εναγομένους και σε όλα υπάρχουν υπογραφές παραλαβής. Τα τιμολόγια δεν φέρουν υπογραφή από παραλήπτη. Ήταν επίσης η θέση του ΜΕ1 ότι οι Ενάγοντες τηρούσαν λογαριασμό στο όνομα των Εναγομένων στον οποίο χρεωνόταν η αξία των τιμολογίων και πιστώνονταν οι πληρωμές που έγιναν έναντι. Αντίγραφο του λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Ήταν η θέση του ότι υπήρχε με βάση τον λογαριασμό οφειλόμενο υπόλοιπο εκ ΛΚ2.731,38 το οποίο οι Εναγόμενοι αρνούντο να εξοφλήσουν και έτσι οι Ενάγοντες στις 6.12.08 απέστειλαν το αντίγραφο του λογαριασμού με το οφειλόμενο ποσό σε αριθμό φαξ που τους δόθηκε από τους Εναγόμενους με τη σημείωση "Παρακαλώ όπως εξοφλήσετε το λογαριασμό σας διότι είναι καθυστερημένος πέραν του ενός έτους", Τεκμήριο
8. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι ο αριθμός φαξ στον οποίο στάληκε ο λογαριασμός διαφάνηκε ότι ήταν στην εργασία της Εναγομένης 2 γεγονός το οποίο φαίνεται να εξόργισε τον Εναγόμενο 1 ο οποίος απάντησε με επιστολή του 7.12.05 αναφέροντας ότι δεν θα πληρώσει το υπόλοιπο και προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς για καθυστερήσεις, παραδόσεις λανθασμένων υλικών, λανθασμένες μετρήσεις κτλ. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ του Εναγομένου 1 και του ΜΕ1 η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε ως Τεκμήριο. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε έντονα όλους τους ισχυρισμούς για κακή ποιότητα, λανθασμένες παραδόσεις υλικών, καθυστερήσεις κτλ, ισχυρίστηκε ότι το εργοστάσιο των Εναγόντων προμηθεύει υλικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της Κύπρου χωρίς να σημειωθούν προβλήματα, ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε πριν να τους ζητηθεί η εξόφληση του λογαριασμού με τον πιο πάνω τρόπο υπέβαλαν οποιοδήποτε παράπονο στους Ενάγοντες είτε για την ποιότητα των υλικών, είτε για την ποσότητα, είτε για οποιαδήποτε καθυστέρηση στην παράδοση και σημείωσε ότι όλα αυτά άρχισαν να προβάλλονται όταν ζητήθηκε πλέον επισταμένα από τους Εναγόμενους να εξοφλήσουν το υπόλοιπο της οφειλής τους το οποίο εκκρεμούσε πέραν του ενός έτους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα εν λόγω υλικά, δηλαδή τα μάρμαρα, βρίσκονται συνεχώς και αδιαλείπτως εγκατεστημένα στην οικία των Εναγομένων από το 2004 και ουδέποτε οι Εναγόμενοι τα απέρριψαν. Ανέφερε ότι ουδέποτε έγιναν επιστροφές υλικών από τους Εναγόμενους και επικαλέστηκε τόσο το Τεκμήριο 7 όσο και το Τεκμήριο 8 που δείχνουν μια συνεχή ροή παράδοσης εμπορευμάτων το 2004 χωρίς να υπάρχει κανένα μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ των παραδόσεων. Ο ΜΕ1 αρνήθηκε επίσης έντονα την οποιαδήποτε ανταπαίτηση των Εναγομένων επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι ήγειραν οποιαδήποτε απαίτηση για καθυστέρηση στην παραλαβή εμπορευμάτων ή κακή παράδοση πριν να τους ζητηθεί να καταβάλουν το υπόλοιπο του λογαριασμού. Επικαλούμενος δε το Τεκμήριο 8 διερωτήθηκε πως συνάδει από τη μια οι Εναγόμενοι να ισχυρίζονται ότι υπήρχαν συνεχείς καθυστερήσεις στην παράδοση των υλικών και/ή ότι παραδίδονταν υλικά εκτός προδιαγραφών και από την άλλη να υπάρχουν συνεχείς παραδόσεις και πληρωμές σε τακτά χρονικά διαστήματα και μάλιστα για μεγάλα ποσά. Ήταν η θέση του ότι η Υπεράσπιση των Εναγομένων στερείται πειστικότητας, η Ανταπαίτηση τους είναι εντελώς φανταστική, εξωπραγματική και απομακρυσμένη και ότι όλα αυτά έγιναν επειδή στάληκε η σημείωση με το υπόλοιπο του λογαριασμού στο φαξ της εργασίας της Εναγομένης 2 γεγονός που φαίνεται να εξόργισε τον Εναγόμενο
9. Η θέση του ΜΕ1 για όλα τα πιο πάνω παρέμεινε σταθερή παρά την επίμονη αντεξέταση του επί όλων των σημείων από το συνήγορο υπεράσπισης των Εναγομένων και δεν μεταβλήθηκε. Ο κ. Έλληνας επαναλάμβανε συνεχώς την αρχική του θέση για τη δοσοληψία της Ενάγουσας με τους Εναγομένους 1 και 2 και επιβεβαίωσε το υπόλοιπο το οποίο αξιείται. Η ΜΕ2 η οποία είναι θυγατέρα του ΜΕ1 και υπάλληλος και μέτοχος των Εναγόντων ανέφερε ότι είναι η ίδια που ετοίμασε τα Τεκμήρια 1 και 2 δηλαδή τις πρώτες προσφορές που είχαν δοθεί στους Εναγόμενους. Ήταν η θέση της ότι με βάση αυτές τις προσφορές δεν έγινε καμιά παραγγελία και ότι αργότερα δόθηκε άλλη προσφορά, το Τεκμήριο 4, στους Εναγόμενους με βάση την οποία υπέβαλαν και την παραγγελία τους Τεκμήριο
10. Η ίδια ήταν το πρόσωπο που συμπλήρωσε και την προσφορά και την παραγγελία Τεκμήρια 4 και
11. Ήταν η θέση της ότι όποτε οι Εναγόμενοι ήταν έτοιμοι να παραλάβουν εμπορεύματα ζητούσαν να ετοιμαστεί ανάλογη παρτίδα και τους παραδίδονταν στο εργοτάξιο όπου κάποιος τα παραλάμβανε εκ μέρους τους και υπέγραφε την παραλαβή. Σε καμία περίπτωση δεν έγινε επιστροφή εμπορευμάτων από τους Εναγόμενους, εάν εγίνετο κάτι τέτοιο θα υπήρχαν δελτία επιστροφής και σχετικές πιστωτικές σημειώσεις και επίσης ανέφερε ότι τυχόν αυτό το γεγονός θα φαινόταν και στην κατάσταση λογαριασμού. Σε ότι αφορά τους Εναγόμενους τα μόνα έγγραφα που έχουν εκδοθεί είναι τα δελτία αποστολής υλικών και τα τιμολόγια μετά από κάθε παραλαβή. Όλα αυτά μαζί με τις σχετικές πιστώσεις αντικατοπτρίζονται στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
12. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε η ίδια έγινε λήπτης παραπόνων από τους Εναγόμενους είτε για το χρώμα των μαρμάρων ή την ποιότητα τους ούτε και γνωρίζει να υποβλήθηκαν τέτοια παράπονα στον πατέρα της ΜΕ1 ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Αρνήθηκε δε τη θέση των Εναγομένων ότι είχαν γίνει δύο παραλαβές μαρμάρων στο εργοστάσιο τα οποία οι Εναγόμενοι και/ή ο αρχιτέκτονας τους απέρριψαν και ανέφερε ότι για πρώτη φορά μετά την έγερση της αγωγής άκουσε για απόρριψη προϊόντων, καθυστερήσεις στην παράδοση όπως και για τις αξιώσεις για αποζημιώσεις για καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της ανέγερσης της οικίας των Εναγομένων και επιπρόσθετα κόστα που κατ' ισχυρισμό αναγκάστηκαν να υποστούν όπως και απώλειες ενοικίων. Κατά την αντεξέταση της επανέλαβε ότι μετά από την υποβολή παραγγελίας ανέμεναν οδηγίες είτε από τους Εναγόμενους είτε από τον εργολάβο τους για να ετοιμάσουν και να στείλουν υλικά, ανέφερε ότι οι παραδόσεις υλικών άρχισαν να γίνονται από τις 2.2.04 όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 8 και όταν ερωτήθηκε να εξηγήσει τη διαφορά χρόνου που φαίνεται υπάρχει από την παραγγελία που δέχτηκε ότι τελικά έγινε στις 23.7.03, Τεκμήριο 12, με βάση το Τεκμήριο 2 που ήταν προσφορά ημερ. 4.7.03 μέχρι να αρχίσουν οι παραδόσεις των υλικών ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι άλλαξαν γνώμη, ουδέποτε υλοποιήθηκε η παραγγελία ημερ. 23.7.03 Τεκμήριο 12 αλλά υποβλήθηκε νέα προσφορά, το Τεκμήριο 4, επί της οποίας και έγινε τελικά η παραγγελία Τεκμήριο
13. Αρνήθηκε την υποβολή ότι σε συνέχεια της παραγγελίας ημερ. 23.7.03, Τεκμήριο 12, οι Ενάγοντες κάλεσαν τους Εναγόμενους περί τον Οκτώβριο του 2003 να δουν το εμπόρευμα και ότι οι Εναγόμενοι απέρριψαν τα μάρμαρα λόγω χρώματος και ότι ξανά έγινε παραγγελία με το συμφωνηθέν χρώμα που και πάλι μετά από 3 μήνες που κλήθηκαν οι Εναγόμενοι να τα δουν τα μάρμαρα και πάλι τα απέρριψαν με αποτέλεσμα να γίνει η νέα προσφορά Τεκμήριο
14. Η θέση της ήταν κατηγορηματικά αρνητική επί της πιο πάνω υποβολής και επέμενε ότι η πρώτη παράδοση ήταν το Φεβρουάριο του 2004 επειδή τότε οι Εναγόμενοι ήταν έτοιμοι να δίνουν παραγγελίες για τις παραδόσεις. Αρνήθηκε τους ισχυρισμούς των Εναγομένων ότι τα μάρμαρα ήταν κακοκομμένα και δεν ταίριαζαν μεταξύ τους και ότι εδιαλύονταν και ανέφερε ότι αν γινόταν κάτι τέτοιο θα υπήρχαν δελτία επιστροφής. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι τα μάρμαρα ήταν γεμάτα στόκκο ανέφερε ότι το συγκεκριμένο μάρμαρο που παράγγειλαν οι Εναγόμενοι δηλαδή το travertino είναι στοκκαρισμένο και αυτό αναγράφεται καθαρά και στις προσφορές που έγιναν αλλά και στην παραγγελία. Αρνήθηκε ότι οι Ενάγοντες καθυστερούσαν να παραδίδουν υλικά και παρέπεμψε σχετικά στο Τεκμήριο 8 όπου φαίνεται συνεχής ροή παράδοσης υλικών το έτος 2004, όπως και αρνήθηκε ότι οι Ενάγοντες ευθύνονται για οποιαδήποτε καθυστέρηση που τυχόν προκλήθηκε στην οικία των Εναγομένων. Απέρριψε επίσης τις αξιώσεις που προβάλλουν με την Ανταπαίτηση τους οι Εναγόμενοι αναφέροντας ότι η ίδια δεν γνώριζε οτιδήποτε για τις απαιτήσεις τους πριν την έγερση της παρούσας αγωγής. Ο Εναγόμενος 1 ανέφερε ότι στις 3.7.03 οι Ενάγοντες τους υπέβαλαν γραπτή προσφορά για την προμήθεια διαφόρων μαρμάρων για την υπό ανέγερση οικία τους, Τεκμήριο
15. Την επόμενη μέρα, 4.7.03, οι Ενάγοντες τους έδωσαν δεύτερη προσφορά, Τεκμήριο 2, στην οποία γινόταν πλήρης αναφορά στο είδος των εμπορευμάτων, τις διαστάσεις, τις μονάδες και την τιμή. Αφού συζήτησε με τη σύζυγο του Εναγομένη 2 τις προσφορές συμφώνησαν με τους Ενάγοντες και υπέγραψαν παραγγελία στις 23.7.03, Τεκμήριο
16. Ήταν η θέση του ότι οι Ενάγοντες τους είχαν διαβεβαιώσει ότι τα εμπορεύματα που παράγγειλαν θα έφταναν στην Κύπρο εντός 2-3 μηνών. Τον Οκτώβριο του 2003 ειδοποιήθηκαν να δουν τα μάρμαρα μαζί με τη σύζυγο του όπου και διαπίστωσαν ότι το χρώμα ήταν διαφορετικό από αυτό που παραγγέλθηκε δηλαδή καφέ αντί ανοικτό μπεζ. Μετά από τη διαμαρτυρία τους οι Ενάγοντες τους δήλωσαν ότι θα προβούν σε νέα παραγγελία με το σωστό χρώμα, υποσχέθηκαν ότι η παραγγελία θα ερχόταν το συντομότερο και οι ίδιοι αποδέχτηκαν τη νέα διευθέτηση και μάλιστα κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ3.000 σε ένδειξη καλής θέλησης για τη συνεργασία τους ως προκαταβολή. Η δεύτερη παραγγελία αφίχθηκε μετά από 3 μήνες, το χρώμα ήταν και πάλι διαφορετικό από αυτό που παρήγγειλαν με αποτέλεσμα να απορριφθεί τόσο από τους ίδιους όσο και από τον αρχιτέκτονα τους. Σαν αποτέλεσμα αυτού διακόπηκαν όλες οι εργασίες στην υπό ανέγερση οικία τους και ο εργολάβος του έργου απεχώρησε αναμένοντας να παραδοθούν τα μάρμαρα για να μπορέσει να συνεχίσει η κατασκευή του έργου. Μετά από πολλές συζητήσεις που είχαν με τους Ενάγοντες και στην προσπάθεια τους να διατηρήσουν τις πολύ καλές σχέσεις που είχαν με την Ρένα Έλληνα, θυγατέρα του ΜΕ1 και αδελφή της ΜΕ2 και πολύ στενή τους φίλη, συμφώνησαν με τους Ενάγοντες να τους δώσουν νέα προσφορά για μάρμαρα από υφιστάμενο στοκ μετά από τις διαβεβαιώσεις των Εναγομένων ότι ήταν άριστης ποιότητας και έτσι στις 21.1.04 οι Ενάγοντες τους υπέβαλαν νέα προσφορά, Τεκμήριο 4, και στις 2.2.04 υπέγραψαν παραγγελία, το Τεκμήριο
17. Όταν άρχισε σταδιακά η προμήθεια των νέων μαρμάρων αποδείχτηκε ότι ήταν κακής ποιότητας, γεμάτα στόκκο και στην προσπάθεια μεταφοράς και τοποθέτησης τους διελύοντο. Διαμαρτυρήθηκαν έντονα στους Ενάγοντες οι οποίοι τα μετάφεραν πίσω στις εγκαταστάσεις τους και τους προμήθευσαν με νέα μάρμαρα τα οποία ήταν κακοκομμένα, δεν ταίριαζαν μεταξύ τους, είχαν υποστεί αλλοιώσεις και τελικά τα μάρμαρα που τοποθετήθηκαν στο σπίτι τους δεν ανταποκρίνονται ούτε στην ποιότητα που συμφωνήθηκε ούτε στην τιμή που πληρώθηκε. Ήταν η θέση του ότι παρά την ανικανότητα των Εναγόντων οι ίδιοι συνέχισαν να πληρώνουν κατά καιρούς διάφορα ποσά λόγω των ιδιαίτερα φιλικών σχέσεων τους με την Ρένα Έλληνα την οποία δεν επιθυμούσαν να διαταράξουν εξαντλώντας κάθε όριο της δικής τους αντοχής. Ήταν επίσης η θέση του ότι λόγω της καθυστέρησης που προκλήθηκε εξ' αιτίας των Εναγόντων αναγκάστηκαν να πληρώσουν στον εργολάβο ποσό ΛΚ15.000 πέραν του ποσού που συμφωνήθηκε αρχικά λόγω αύξησης των εργατικών και των διαφόρων υλικών. Κατέθεσε προς τούτο το Τεκμήριο 13 που είναι επιστολή-έγγραφο του αρχιτέκτονα Χάρη Φεραίου χωρίς υπογραφή στο οποίο υπάρχει κάποια αναφορά σε αυξήσεις εργατικών και υλικών. Ήταν επίσης η θέση του ότι είχαν συμφωνήσει με κάποιο Μάρκο Δημητρίου να του ενοικιάσουν το ιδιόκτητο διαμέρισμα στο οποίο διέμεναν έναντι ενοικίου ΛΚ350 μηνιαίως και λόγω της καθυστέρησης στο έργο η ενοικίαση καθυστέρησε για ένα χρόνο με αποτέλεσμα να απωλέσουν ενοίκια ύψους ΛΚ4.200 ποσά τα οποία οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν από τους Ενάγοντες πλέον τόκους. Ο Εναγόμενος 1 ζήτησε την απόρριψη της απαίτησης των Εναγόντων με έξοδα εναντίον τους. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι με βάση την αρχική προσφορά, Τεκμήριο 1, δεν δόθηκε παραγγελία για να ετοιμαστούν μάρμαρα αλλά ήταν η θέση του ότι υποβλήθηκε παραγγελία, το Τεκμήριο 12 για την προσφορά που δόθηκε την επόμενη μέρα, Τεκμήριο
18. Του υπεβλήθη ότι η παραγγελία Τεκμήριο 12 έμεινε ανενεργός γιατί ουδέποτε οι Εναγόμενοι ζήτησαν να παραδοθούν μάρμαρα με βάση την παραγγελία αυτή αλλά αντίθετα τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του επισκέφτηκαν εκ νέου το εργοστάσιο των Εναγόντων τον Ιανουάριο του 2004 και ζήτησαν νέα προσφορά, το Τεκμήριο 4, με βάση την οποία υπεβλήθη τελικά η παραγγελία, Τεκμήριο 5, η οποία και ολοκληρώθηκε αφού παραδόθηκαν και τοποθετήθηκαν στην οικία των Εναγομένων όλα τα εμπορεύματα που ήταν το αντικείμενο της και είναι για αυτά τα εμπορεύματα που αξιούται το επίδικο υπόλοιπο. Ο Εναγόμενος 1 διαφώνησε με αυτή τη θέση και ανέφερε ότι η παραγγελία Τεκμήριο 12 προωθήθηκε από τους ίδιους πλην όμως τα μάρμαρα που έφτασαν από την Ιταλία απερρίφθησαν δύο φορές από τους Εναγόμενους λόγω άλλου χρώματος γι' αυτό και τελικά ζητήθηκε η νέα προσφορά, Τεκμήριο 4, η οποία και προωθήθηκε και υποβλήθηκε σχετικά η παραγγελία Τεκμήριο
19. Ήταν η θέση του ότι με βάση την αρχική παραγγελία, Τεκμήριο 12, τα μάρμαρα θα έρχονταν κομμένα στις διαστάσεις που ήθελαν από το εργοστάσιο στην Ιταλία ενώ τελικά με βάση την παραγγελία Τεκμήριο 5 επέλεξαν μάρμαρο από το υφιστάμενο στοκ των Εναγόντων το οποίο θα κοβόταν στις διαστάσεις που ήθελαν στην Κύπρο για να μην υπάρχει άλλη καθυστέρηση χρόνου. Συμφώνησε ότι στις παραγγελίες δεν καθορίζεται χρονική προθεσμία παράδοσης των εμπορευμάτων και ότι είναι συνήθης πρακτική να γίνονταν τμηματικές παραδόσεις όταν θα μπορούσαν να τοποθετηθούν τα μάρμαρα. Συμφώνησε επίσης ότι φαίνεται να έγιναν 17 παραδόσεις για τα μάρμαρα, για όλες υπάρχουν δελτία αποστολής υπογραμμένα και από τους Ενάγοντες και από τους Εναγόμενους και ότι για κάθε παραλαβή υπάρχει και σχετικό τιμολόγιο. Ήταν η θέση του ότι τα δελτία μεταφοράς παραλαμβάνονταν από κάποιο άτομο στην οικοδομή ο οποίος υπέγραφε εκ μέρους των Εναγομένων και ισχυρίστηκε ότι πολλές φορές έγιναν επιστροφές προϊόντων λόγω κακής ποιότητας αλλά φαίνεται να μην έχουν συμπληρωθεί σχετικά δελτία επιστροφής από τους Ενάγοντες. Σε ότι αφορά το χρώμα του μαρμάρου συμφώνησε ότι το χρώμα που παραγγέλθηκε ήταν μπεζ αλλά επέμενε στην εκδοχή του ότι δύο φορές μετά από την υποβολή της παραγγελίας Τεκμήριο 12 το μάρμαρο που ήρθε είχε λανθασμένο χρώμα γι' αυτό και τελικά υπεβλήθη η παραγγελία Τεκμήριο 5 από το υφιστάμενο στοκ των Εναγόντων. Επέμενε ότι ούτε και αυτή η συναλλαγή με τους Ενάγοντες είχε καλό τέλος καθότι τα μάρμαρα ήταν κακοκομμένα, δεν ταίριαζαν μεταξύ τους, "λουβούσαν" κατά τη μετακίνηση, ήταν γεμάτα στόκκο γεγονός που καταδεικνύει την υποδιέστερη ποιότητα τους και σίγουρα δεν ήταν της ποιότητας που οι Εναγόμενοι παράγγειλαν και πλήρωσαν. Συμφώνησε ότι η παραγγελία που έδωσαν και προώθησαν ήταν για στοκαρισμένο μάρμαρο αλλά επέμενε ότι τα μάρμαρα που παρεδόθησαν ήταν γεμάτα στόκκο και σίγουρα δεν ήταν έτσι που συμφωνήθηκε. Αρκετός χρόνος κατά την αντεξέταση του μάρτυρα αναλώθηκε, μετά από δική του πρωτοβουλία στις προσωπικές σχέσεις των Εναγομένων μαζί με μια από τις κόρες του ΜΕ1, τη Ρένα Έλληνα, καθώς και στις σχέσεις του ΜΕ1 με τον αποβιώσαντα πατέρα του Εναγομένου 1 γεγονός που φόρτισε ιδιαίτερα τόσο τον Εναγόμενο 1 αλλά και τον τρόπο που προχώρησε η αντεξέταση. Θεωρώ ότι τα σημεία αυτά δεν αφορούν το νομικό καθαρά κομμάτι της υπόθεσης για αυτό και δεν θα γίνει οποιαδήποτε αναφορά στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του Εναγομένου
20. Διαφάνηκε από την αντεξέταση του Εναγομένου 1 ότι τόσο ο ίδιος αλλά και η Εναγομένη 2 ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα από την αποστολή του Τεκμήριου 8 με τη χειρόγραφη σημείωση για άμεση εξόφληση του υπολοίπου σε αριθμό φαξ που βρίσκεται στην εργασία της Εναγομένης 2 η οποία εργάζεται σε ημικρατικό οργανισμό και το εν λόγω φαξ έτυχε να διαβαστεί και από άλλα πρόσωπα πέραν της Εναγομένης
21. Ήταν η θέση του Εναγόμενου 1 ότι προφανώς η αποστολή του φαξ στο συγκεκριμένο αριθμό δεν έγινε τυχαία και ότι σκοπό είχε να βλάψει την υπόληψη των Εναγομένων εξ' ου και η αντίδραση του ιδίου ήταν έντονη, παραπέμπω σχετικά στην αλληλογραφία μεταξύ των μερών Τεκμήρια 9, 10 και 11 και ειδικά στο Τεκμήριο 9 όπου ο Εναγόμενος 1 δεν αμφισβητεί μεν το υπόλοιπο αλλά αναφέρει ότι δεν θα το πληρώσει. Σε υποβολές του δικηγόρου των Εναγόντων ότι ο συγκεκριμένος αριθμός φαξ είχε δοθεί από τους Εναγόμενους στους Ενάγοντες και ότι αυτός αναγράφεται στα σχετικά έγγραφα που έχουν κατατεθεί, ήταν η θέση του ότι ίσως η σύζυγος του να το έδωσε στη φίλη της Ρένα Έλληνα αλλά ότι ο ίδιος ουδέποτε έδωσε αυτό τον αριθμό φαξ στους Ενάγοντες. Σε ότι αφορά την ανταπαίτηση των Εναγομένων ήταν η θέση του Εναγομένου 1 ότι όντος οι εργασίες στο εργοτάξιο του σταμάτησαν για 10 μήνες εξ αιτίας της ασυνέπειας των Εναγόντων στην παράδοση των μαρμάρων που είχαν παραγγελθεί με αποτέλεσμα ο εργολάβος να αποχωρήσει από το εργοτάξιο, να ασχοληθεί με άλλες εκκρεμότητες δικές του και έτσι όταν τελικά μπόρεσαν να τοποθετηθούν τα μάρμαρα αναγκάστηκε να πληρώσει καθυστερήσεις. Όταν του υπεβλήθη ότι από το Τεκμήριο 8 φαίνεται συνεχής ροή παράδοσης εμπορευμάτων κατά το έτος 2004 ενώ η θέση του ήταν ότι ο εργολάβος είχε αποχωρήσει από την οικοδομή αρχές του 2004 απάντησε ότι προφανώς ο εργολάβος έστελνε ανθρώπους δικούς του στην οικοδομή για να παραλαμβάνουν τα μάρμαρα αλλά δεν ήταν εκεί για να τα τοποθετήσει. Του υπεβλήθη ότι ο λόγος που ο εργολάβος του έργου αποχώρησε ήταν ότι οι Εναγόμενοι τον άφησαν απλήρωτο για αρκετά διατακτικά θέση την οποία ο Εναγόμενος 1 δεν δέχτηκε. Συμφώνησε ότι την ανταπαίτηση του τόσο για τις ΛΚ15.000 αλλά και για τα ενοίκια που αφορούσαν το διαμέρισμα δεν τα ανάφεραν ποτέ προηγουμένως στους Ενάγοντες και ότι πρώτη φορά που τα απαίτησαν ήταν με την Ανταπαίτηση τους. Συμφώνησε επίσης ότι τόσο η προσφορά που δόθηκε όσο και η παραγγελία αλλά και όλα τα τιμολόγια που κατατέθηκαν προνοούν για πληρωμή τόκο 9%. Ήταν επίσης η θέση του Εναγομένου 1 ότι ο ίδιος και η σύζυγος του συνέχιζαν τις πληρωμές παρόλη την αντίδραση τους σεβόμενοι τη φιλία τους με την Ρένα Έλληνα σε μια προσπάθεια τους να μην διαταραχθούν οι σχέσεις τους. Αυτή ήταν η μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
22. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου