ΜΑΡΙΑ ΣΧΙΖΑ κ.α. ν. ΠΑΡΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αγωγή αρ.: 8312/2011, 29/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A226 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 8312/2011 Μεταξύ:
- ΜΑΡΙΑ ΣΧΙΖΑ
- ΣΟΦΗ ΣΧΙΖΑ
- ΚΟΥΛΛΑ ΣΧΙΖΑ
- ΣΑΒΒΑΣ ΣΧΙΖΑΣ Ενάγοντες και
- ΠΑΡΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ
- ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εναγομένων 29 Ιουνίου,
- Για τους ενάγοντες αρ. 1 έως και 4 - αιτητές, εμφανίζονται οι κ.κ. Ν. Κληρίδου και κα Κ. Κώστα για τους κ.κ. Νίκη Κληρίδου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο αρ. 1 - καθ'ου η αίτηση, εμφανίζεται η κα Τ. Μιλτιάδου. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 16.12.11 (αίτημα για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος) --------------------------------- Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 16.12.11, οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 4 - αιτητές («οι αιτητές» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου), εγκαλούν τους εναγομένους αρ. 1 και 2 για παράνομη επέμβαση σε κινητή και ακίνητη περιουσία τους και για διάρρηξη συμφωνίας ενοικίασης ακινήτου. Διεκδικούν την έκδοση διαταγμάτων διά των οποίων να αίρονται οι παράνομες επεμβάσεις και να επαναφέρονται τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση. Διεκδικούν, επίσης, αποζημιώσεις, οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη καθώς και ποσόν για την κατανάλωση ρεύματος. Ως βάση αγωγής δικογραφούνται, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 το οποίο ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Μακαρίου στα Λατσιά. Το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 είναι διαχωρισμένο σε δύο τμήματα: Το πρώτο τμήμα ευρίσκεται στην πρόσοψη και ανέκαθεν ενοικιαζόταν ως κατάστημα («το πρώτο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8»). Το δεύτερο τμήμα ευρίσκεται στο πίσω μέρος και χρησιμοποιείται ως αποθήκη («το δεύτερο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμό 8»). Στις 28.6.11 ο εναγόμενος αρ. 1-καθ'ου η αίτηση («ο καθ'ου η αίτηση») ενοικίασε το πρώτο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 αφού προηγουμένως το ήλεγξε και το ενέκρινε. Όμως, περί τα τέλη Νοεμβρίου του έτους 2011 και κατά παράβασιν της συμφωνίας ενοικίασης, μετεκίνησε την γυψοσανίδα η οποία διαχωρίζει τα δύο τμήματα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 με αποτέλεσμα αυτός να χρησιμοποιεί παρανόμως χώρο 4 τ.μ. Επιπλέον, ο καθ' ου η αίτηση, αφού διέρρηξε το δεύτερο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8, επεμβαίνει σε αυτό παρανόμως. Παρανόμως επεμβαίνει και στην αυλή η οποία ευρίσκεται στο πίσω μέρος. Επί τη βάσει μονομερούς αίτησης («η αίτηση») η οποία κατεχωρίστηκε στις 16.12.11 και η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα ίδιας ημερομηνίας (16.12.11) εξεδόθηκε, στις 22.12.11, ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα. Διά του διατάγματος ημερ. 22.12.11 απαγορεύεται στον καθ'ου η αίτηση να επεμβαίνει, καθ' οιονδήποτε τρόπον, στο δεύτερο τμήμα του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 καθώς και στην αυλή. Διά της ένορκης δήλωσής του ημερ. 16.12.11 ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας επαναλαμβάνει το μέρος της δικογραφημένης βάσης αγωγής το οποίο εκτίθεται πιο πάνω. Προσθέτει πως το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 αποτελεί μέρος πολυκατοικίας η οποία ανηγέρθηκε επί του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφή 2/1537, Φ/Σχ.30/15W2, τμήμα 2, τεμάχιο
- Ας σημειωθεί πως διά της ένορκης δήλωσής του ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας ημερ. 16.12.11 δεν παρουσιάζει οιονδήποτε έγγραφο ή οιανδήποτε πραγματική μαρτυρία. Ο καθ'ου η αίτηση ενίσταται στην οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 22.12.
- Στις 6.2.12 κατεχώρισε γραπτή ένσταση ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, πως η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και πως οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού απέκρυψαν ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα. Ο καθ'ου η αίτηση υποδεικνύει, επίσης, πως οι αιτητές δεν παρουσίασαν κατόψεις των επίδικων χώρων. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.
- Το ουσιώδες περιεχόμενο αυτής συνοψίζεται ως εξής: Όταν ο ίδιος επιθεώρησε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 για να το ενοικιάσει δεν υφίστατο ο επίδικος διαχωρισμός του. Ούτε παρουσιάζεται τέτοιος διαχωρισμός στα σχέδια τα οποία είναι κατατεθειμένα ενώπιον των αρμόδιων δημόσιων αρχών. Και ούτε υπεβλήθηκε, μέχρι στιγμής, αίτηση για τέτοιο διαχωρισμό. Στα σχέδια του καταστήματος υπ' αριθμόν 8, τα οποία είναι κατατεθειμένα ενώπιον των αρμόδιων δημόσιων αρχών, αυτό παρουσιάζεται ως ενιαίος χώρος. Ενοικίασε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 ως ενιαίο χώρο με σκοπό να το χρησιμοποιεί ως επαγγελματική στέγη. Αυτό επιμαρτυρείται και από τη συμφωνία ενοικίασης ημερ. 28.6.11 (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12). Όταν ανέλαβε κατοχή του καταστήματος υπ' αριθμόν 8, το ανακαίνισε και το περιποιήθηκε. Ο ίδιος έχει συμβατικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί ολόκληρο το κατάστημα υπ' αριθμόν
- Έχει, επίσης, δικαίωμα να χρησιμοποιεί την αυλή η οποία αποτελεί κοινόχρηστο χώρο κοινόκτητης οικοδομής (της πολυκατοικίας). Η διαχωριστική γυψοσανίδα τοποθετήθηκε από τους αιτητές μετά την εκ μέρους του επιθεώρηση του καταστήματος υπ' αριθμόν 8 για σκοπούς ενοικίασης και μετά τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 21.11.11 διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός και εκάλεσε τους αιτητές να αφαιρέσουν την γυψοσανίδα (τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.11). Τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 22.12.11 θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία εφ' όσον θα παρεμποδίζεται να ασκεί το επάγγελμά του στο υποστατικό το οποίο ενοικίασε και διαμόρφωσε για τον σκοπό αυτόν. Αντιθέτως, ακύρωση του διατάγματος ημερ. 16.12.11 δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία στους αιτητές οι οποίοι ήδη, διά της έκθεσης απαίτησης, αποτιμούν την ζημιά τους σε χρήμα. Από τα συνημμένα στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12 είναι κρίσιμη η επίδικη συμφωνία ενοικίασης καθώς και η επιστολή των δικηγόρων του καθ'ου η αίτηση ημερ. 21.11.11 (τεκμήρια 5 και 4, αντιστοίχως). Η επίδικη συμφωνία ενοικίασης (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12) καθορίζει το ενοικιαζόμενο υποστατικό ως εξής: «ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΟ: κατάστημα υπ' αριθμόν 8 επί της Λεωφόρου Μακαρίου Γ', Λατσιά, Λευκωσία». Στην δε επιστολή των δικηγόρων του καθ' ου η αίτηση προς την ενάγουσα αρ. 1 αιτήτρια Μαρία Σχίζα, η οποία στάληκε στις 21.11.11, δηλαδή πριν από την καταχώριση της αγωγής και της αίτησης (τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12) αναφέρονται και τα εξής: «Κυρία, Θέμα: Ενοικίαση καταστήματος υπ' αριθμό 8, επί της Λεωφόρου Μακαρίου Γ στα Λατσιά. Ενεργούμε κατ' εντολήν του πελάτη μας κ. Πάρι Περικλέους ο οποίος είναι ενοικιαστής του ως άνω καταστήματος με Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 28/6/2011, εις το οποίο είστε η ιδιοκτήτρια υπό την ιδιότητα σας ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος ιδιοκτήτη Αναστάσιου Σχίζα, και επιθυμούμε να σας γνωρίσουμε τα ακόλουθα:
- Το εν λόγω κατάστημα έχει παράνομα και/ή παράτυπα διαχωριστεί με γυψοσανίδα, με αποτέλεσμα ο πελάτης μας να εμποδίζεται να χρησιμοποιήσει όλο το κατάστημα που ενοικίασε. Σε έρευνα που διενεργήσαμε στο Δήμο Λατσιών έχουμε διαπιστώσει ότι ο εν λόγω διαχωρισμός δεν εμφαίνεται σε κανένα από τα σχέδια που υποβλήθηκαν στην αρμόδια αρχή και ως εκ τούτου είναι παράνομος και/ή παράτυπος.
- Σας καλούμε να απομακρύνεται την γυψοσανίδα και οτιδήποτε άλλα έχετε αποθηκεύσει στον χώρο που έχετε διαμορφώσει. Σε αντίθετη περίπτωση ο πελάτης μας θα προβεί από μόνος του σε αυτές τις ενέργειες και θα αφήσει όλα τα αντικείμενα σας στο πίσω μέρος της οικοδομής για να τα περιμαζέψετε.» Κατόπιν αδείας, οι διάδικοι κατεχώρισαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Αυτές δεν περιέχουν οιονδήποτε καινούργιο ουσιώδη ισχυρισμό περί τα γεγονότα. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, η αίτηση θα εξετασθεί υπό το πρίσμα των όσων ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας και ο καθ'ου η αίτηση αναφέρουν, ως γεγονότα, στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους καθώς και τα όσα προκύπτουν από τα συνημμένα σε αυτές έγγραφα. Έχω εξετάσει με προσοχή τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία. Σημειώνω, κατ' αρχάς, τα κάτωθι εν σχέσει με το νομοθετικό και το νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης αιτήσεων ως η επίδικη: Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα θεμελιώνεται στο άρθρο 32 του Ν. 14/
- "Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hadiikvriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244]. Το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Περαιτέρω, και επειδή, εν προκειμένω, συζητείται η οριστικοποίηση του διατάγματος ημερ. 22.12.11, το οποίο εξεδόθηκε στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, σημειώνω πως μια τέτοια αίτηση «είναι υψίστης πίστεως («uberrima fides») και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση» [Larissa (Αρ. 2)
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1333, 1342 δείτε και τη Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-7]. Στην απόφαση Μ. and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797 αναφέρονται τα εξής: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, συναρτάται προς την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε ζητείται η παροχή θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένο ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό- ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για την μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζεται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος.» (Δείτε επίσης την πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 13/2009 Dmitry Rybolovlev ν. Elena Rybolovleva, ημερ. 29.1.2010). Στην προκείμενη περίπτωση, μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας του καθ'ου η αίτηση, η εικόνα που αρχικώς δημιουργήθηκε με βάση την ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 4-αιτητή Σάββα Σχίζα έχει ανατραπεί. Τα όσα ο ενάγων αρ. 4-αιτητής Σάββας Σχίζας ισχυρίζεται εν σχέσει με τα ουσιώδη γεγονότα και τις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος ημερ. 22.12.11 αμφισβητούνται από τον καθ'ου η αίτηση. Μάλιστα, ο καθ'ου η αίτηση ενισχύει την αμφισβήτησή του παρουσιάζοντας την επίδικη συμφωνία καθώς και την επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 21.11.11 (τεκμήρια 5 και 4, αντιστοίχως στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12). Η αμφισβήτηση αυτή είναι κρίσιμη γιατί αφήνει μετέωρους τους αντίθετους ισχυρισμούς του αιτητή. Εφ' όσον δε η αντιμαχία για το τί ακριβώς ενοικιάσθηκε δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 28.6.11 καθώς και για τον χαρακτήρα της αυλής (κοινόχρηστος χώρος κοινόκτητης οικοδομής) συνεχίζεται και στις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις οι οποίες κατεχωρίστηκαν από τις δύο πλευρές η αντεξέταση του καθ'ου η αίτηση ήταν επιβεβλημένη. Στην προκείμενη περίπτωση, ως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, πλήγμα στις δηλώσεις του καθ'ου η αίτηση πως ενοικίασε το κατάστημα υπ' αριθμόν 8 ως ενιαίο χώρο και πως δικαιούται να χρησιμοποιεί την αυλή ως κοινόχρηστο χώρο μίας κοινόκτητης οικοδομής, θα μπορούσε να φέρει μόνον η αντεξέτασή του. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Λαμβάνω, βεβαίως, υπ' όψιν πως στο παρόν στάδιο περιορίζομαι σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν προβαίνω σε διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των αιτητών. Όμως η προβολή, εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, των πιο πάνω ισχυρισμών, οι οποίοι αφορούν σε προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος, επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που οδήγησαν στο να καταχωριστεί και να συνεχίσει η αίτηση. Επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τη συνδρομή των γεγονότων που σχετίζονται με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 καθώς και με τη νομολογημένη προϋπόθεση όπως η έκδοση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος να είναι, υπό τις περιστάσεις, δίκαιη και εύλογη. Περαιτέρω, μοιραία για την τύχη του διατάγματος ημερ. 22.12.11 είναι και η παράλειψη αποκάλυψης της επιστολής των δικηγόρων του καθ'ου η αίτηση προς την ενάγουσα αρ. 1-αιτήτρια Μαρία Σχίζα, η οποία προηγήθηκε της καταχώρισης της αγωγής (τεκμήριο 4, στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ημερ. 6.2.12). Η επιστολή αυτή αφορά σε ζητήματα ουσιώδη και, εξ αντικειμένου, θα μπορούσε να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας για την έκδοση ή όχι του διατάγματος ημερ. 22.12.11. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 16.12.11 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 16.12.11 απορρίπτεται. Το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 22.12.11 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου αρ. 1-καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων αρ. 1 έως και 4-αιτητών. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ.) ............ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο