Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παντελή Μητροκλή Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 6957/04, 19/7/2012

(1998)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers

(1997)1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου

(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου

(2002)1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής

(2002)1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, διεξήλθα με προσοχή τόσο την αίτηση όσο και τους λόγους ένστασης. Θεωρώ επιβεβλημένο να εξετάσω πρώτα τον λόγο ένστασης που αφορά την απόσυρση και απόρριψη της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης ημερ. 3.6.11. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε από τους αιτητές ανεπιφύλακτα και επομένως εμποδίζονται να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 24.11.11 η πλευρά των αιτητών ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αποσύρει την αίτηση, χωρίς να αναφερθεί ότι η απόσυρση εγίνετο ανεπιφύλακτα. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση δεν έφερε ένσταση στο αίτημα, η άδεια δόθηκε από το Δικαστήριο και η αίτηση απορρίφθηκε. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Ιωάννης Πατσαλίδης ν. Αβραάμ Αναστασίου Δίσπυρου

(2006)1(Α) Α.Α.Δ., σελ. 17 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670. Το ακόλουθο απόσπασμα στη σελ. 20 είναι σχετικό: «Το ζήτημα καλύπτεται από τη Δ.15 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι προεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos

(1984)1 C.L.R. 565 και Eleftheriades v. Cyprus Hotels

(1985)1 C.L.R. 677. Με τη θέσπιση της η ελευθερία που αναγνωριζόταν στον ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής οποτεδήποτε, διατηρώντας δικαίωμα επαναφοράς της αιτίας της αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενο της με νέα αγωγή ή σε μεταγενέστερη διαδικασία, δεν υπάρχει πλέον. Ο ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια. Οι περιορισμοί εν προκειμένω είναι σαφείς. Ο ενάγων δικαιούται να διακόψει (discontinue) με γραπτή ειδοποίηση την αγωγή, δηλαδή να την τερματίσει με δικαίωμα καταχώρισης νέας, οποτεδήποτε πριν την παραλαβή της υπεράσπισης, ή μετά την παραλαβή της πριν προβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα, (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση). Από εκεί και πέρα ο ενάγων παύει να είναι dominus litis. Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας, από το Δικαστήριο. Η απόσυρση της αγωγής και η επακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξ ορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση του ενάγοντα δικαιώματος καταχώρισης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο (βλ. Spencer Bower and Turner - the Doctrine of Res Judicata 2η έκδοση σελ. 36, παράγραφος 39).» Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αίτηση ημερ. 3.6.11 δεν τερματίστηκε μονομερώς από τους αιτητές, αλλά αποσύρθηκε στις 24.11.11 κατόπιν συμφωνίας των καθ' ων η αίτηση. Είναι σημαντικό ότι η δικηγόρος των αιτητών ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσύρει την αίτηση, η οποία δόθηκε από το Δικαστήριο και στην οποία άδεια, εξ ορισμού εμπεριέχεται, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, η αναγνώριση στους αιτητές του δικαιώματος καταχώρησης νέας αίτησης. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση ημερ. 3.6.11 δεν αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και οι αιτητές δεν εμποδίζονται στην καταχώρηση νέας αίτησης τροποποίησης, που είναι η παρούσα. Προχωρώ να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης, διεξήλθα με προσοχή το δικόγραφο των αιτητών και κατέληξα ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία. Και τούτο γιατί με αυτήν οι αιτητές επιθυμούν ουσιαστικά να παρουσιάσουν ολοκληρωμένα τα επίδικα γεγονότα στο δικόγραφο τους, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να επικαλεστούν τα σχετικά έγγραφα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, προς απόδειξη της αξίωσης τους ως και των θεραπειών που επιθυμούν να προσθέσουν στην Έκθεση Απαίτησης τους. Οι αιτητές αιτιολογούν τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στην Έκθεση Απαίτησης τους, επικαλούμενοι την εκ παραδρομής παράλειψη των αιτητών να προσκομίσουν στους δικηγόρους τους όλα τα σχετικά στοιχεία και έγγραφα τα οποία είναι αναγκαία για επαρκή στοιχειοθέτηση της υπόθεσης τους, παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και γίνεται αποδεκτός, τονίζοντας τη σύγχρονη τάση έγκρισης τέτοιων αιτημάτων, έστω και στις περιπτώσεις αμέλειας ή λάθους ή καθυστέρησης. Σ' ότι αφορά το θέμα της μεγάλης καθυστέρησης που παρατηρείται από την καταχώρηση της αγωγής στις 16.7.04 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 21.2.12, επισημαίνεται η θέση των αιτητών ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα εγίνοντο προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, θέση που γίνεται αποδεκτή, συνυπολογίζοντας ότι αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι παρέλειψαν να αντεξετάσουν σχετικά τον ενόρκως δηλούντα εκ μέρους των αιτητών. Στη βάση των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, διαφωνώ με την εισήγηση του συνήγορου των καθ' ων η αίτηση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Κατ' επέκταση, καταλήγω ότι η τροποποίηση θα πρέπει να εγκριθεί. Η πλευρά των καθ' ων η αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί με επιδίκαση εξόδων προς όφελος τους, εφόσον είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας δηλαδή προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, αυτοί δεν επηρεάζονται δυσμενώς και με οποιοδήποτε τρόπο που δεν αποκαθίσταται με έξοδα. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται: Διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η αίτηση. Οι αιτητές να καταχωρήσουν την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών στη συνέχεια και Απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών στη συνέχεια. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και αυτά που θα απωλεσθούν λόγω της τροποποίησης, θα είναι σε βάρος των αιτητών και προς όφελος των καθ' ων η αίτηση, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο