Μάριος Στεφάνου Αβραάμ ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ κ.α., Αγωγή αρ.: 7127/2005, 21/9/2012

(1998)1(Β) Α.Α.Δ., 881, 889). Το Κεφ. 232 αποτελεί ειδική νομοθεσία, αφορά στην ειδική εκτέλεση συμφωνίας πώλησης ακινήτου και καθορίζει σχετικές συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Πρόκειται για προϋποθέσεις διαφορετικές από αυτές που διαλαμβάνει το άρθρο 76 του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ. 149, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Το άρθρο 2 του Κεφ. 232 ορίζει πως, στα πλαίσια αγωγής, καθίσταται εφικτή η θεραπεία της ειδικής εκτέλεσης συμφωνίας πώλησης ακινήτου μόνον εφ΄ όσον συντρέχουν τα εξής: (α) Η συμφωνία είναι γραπτή και έχει κατατεθεί στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο εντός διμήνου από την υπογραφή της. (β) Ο πωλητής παρέλειψε να εμφανισθεί, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο για να προβεί στην μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ ονόματι του αγοραστή, παρά το ότι κλήθηκε σχετικώς. (γ) Η αγωγή ηγέρθηκε εντός εξαμήνου είτε από την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας είτε από ημερομηνία μεταγενέστερη, καθορισθείσα στη συμφωνία ή εξυπακουομένη επί τη βάσει αυτής, είτε από την ημερομηνία γνωστοποίησης, από τον πωλητή, του γεγονότος έκδοσης τίτλου ξεχωριστής εγγραφής είτε, σε περίπτωση που δεν υπήρξε τέτοια γνωστοποίηση από τον πωλητή, από την ημερομηνία κατά την οποίαν ο αγοραστής καλεί τον πωλητή να εμφανισθεί ενώπιον του αρμόδιου κτηματολογικού γραφείου για να προβεί στη μεταβίβαση του ακινήτου, αναλόγως (Σάντη ν. Χατζηβασιλείου κ.α.

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 288 και Πολιτική Έφεση αρ. 347/2006 Fiona Kerry Cumming v. Χρίστου Καρακαλλίδη, ημερ. 21.3.2011). Εφ΄ όσον επιδιώκονται οι θεραπείες της ειδικής εκτέλεσης συμφωνίας πώλησης ακινήτου και της επιδίκασης αποζημιώσεων λόγω της διάρρηξής της, ακόμη και εάν το Δικαστήριο κρίνει πως δεν συντρέχουν οι νομοθετημένες προϋποθέσεις για την παροχή της πρώτης θεραπείας, προχωρεί να εξετάσει τη δυνατότητα παροχής της δεύτερης. Η προβολή αβάσιμης αξίωσης για την ειδική εκτέλεση διαρρηχθείσας συμφωνίας πώλησης ακινήτου (εφ΄ όσον δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Κεφ. 232) δεν εμποδίζει την επιτυχία της αξίωσης για αποζημιώσεις (Ερωτοκρίτου ν. Θεοδώρου κ.α.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1800). Σε επιδίκαση αποζημιώσεων δύναται να προχωρήσει το Δικαστήριο και στην περίπτωση που κρίνει πως, παρά τη συνδρομή όλων των νομοθετημένων προϋποθέσεων για την ειδική εκτέλεση της διαρρηχθείσας συμφωνίας, εντούτοις, η θεραπεία αυτή δεν είναι, υπό τις περιστάσεις, η κατάλληλη. Ο καθορισμός των αποζημιώσεων διέπεται από τον κανόνα της αποκατάστασης του μέρους το οποίο δεν ευθύνεται για την διάρρηξη στη θέση που αυτό θα απελάμβανε εάν η συμφωνία εφαρμοζόταν. Νοείται ότι οι αποζημιώσεις θα είναι δίκαιες (Δρυάδης κ.α. ν. Καλησπέρα (ανωτέρω), 892 και Χαραλάμπους ν. Αχιλλέως κ.α.

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1058, 1071-2). Συναρτώμενες προς το επίδικο αγώγιμο δικαίωμα είναι οι ακόλουθες δικογραφημένες θέσεις του καθ'ου η αίτηση: Την 1.2.1997 ο καθ'ου η αίτηση, ως αγοραστής, και οι αιτητές, ως πωλητές, συνήψαν συμφωνία πώλησης ενός διαμερίσματος στο Παραλίμνι. Ως τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε το ποσόν των Λ.Κ.29.000 καταβλητέο σε δύο δόσεις. Ο καθ'ου η αίτηση εξασφάλισε μέρος του συμφωνηθέντος τιμήματος, και συγκεκριμένα ποσόν ύψους Λ.Κ.20.000, συνάπτοντας συμφωνία δανείου με τους εναγομένους αρ.

1. Προς εξασφάλιση των συμφερόντων των εναγομένων αρ. 1, ως δανειστών του καθ'ου η αίτηση, συνομολογήθηκε, στις 24.2.1997, γραπτή συμφωνία μεταξύ όλων των διαδίκων. Δυνάμει της συμφωνίας αυτής ο καθ'ου η αίτηση προέβηκε σε εκχώρηση, στους εναγομένους αρ. 1, όλων των δικαιωμάτων του τα οποία απορρέουν από την συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος και δέχθηκε όπως, αμέσως μόλις εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας, αυτοί εγγράψουν πρώτη υποθήκη επί του διαμερίσματος. Επιπλέον, στις 13.1.1997 οι εναγόμενοι αρ. 4-αιτητές παρέσχαν στους εναγομένους αρ. 1 τραπεζική εγγύηση (letter of guarantee) ύψους Λ.Κ.20.
2. Αυτή η τραπεζική εγγύηση αφορά στην υποχρέωση των εναγομένων αρ. 4-αιτητών να εγγράψουν το διαμέρισμα επ' ονόματι του αιτητή έως και τις 10.1.1998 για να καταστεί δυνατή η ταυτόχρονη εγγραφή, επί αυτού, πρώτης υποθήκης προς όφελος των εναγομένων αρ.
3. Ο καθ'ου η αίτηση εξεπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις και κατέβαλε το συμφωνηθέν τίμημα. Πλην όμως, οι αιτητές δεν προέβηκαν στη μεταβίβαση του διαμερίσματος ως η συμφωνία προβλέπει. Η καθυστέρηση στη μεταβίβαση του διαμερίσματος επ' ονόματι του καθ'ου η αίτηση οδήγησε στην επανειλημμένη ανανέωση της τραπεζικής εγγύησης έως και το έτος
4. Τα έξοδα για την ανανέωση της τραπεζικής εγγύησης τα κατέβαλλε ο καθ'ου η αίτηση. Το έτος 2005 οι εναγόμενοι αρ. 1 εισέπραξαν το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης. Συνεπεία της συμπεριφοράς των αιτητών ο καθ'ου η αίτηση υπέστηκε τις ακόλουθες ζημίες: α) Λ.Κ. 41.000, ως η διαφορά μεταξύ της τωρινής αξίας του διαμερίσματος (Λ.Κ.70.000) και του συμφωνηθέντος και καταβληθλέντος τιμήματος (Λ.Κ.29.000), β) τόκους δανεισμού τους οποίους αυτός καταβάλλει από τις 31.12.1997 έως και σήμερα επί του ποσού των Λ.Κ.29.000 με επιτόκιο 8,5% ετησίως και γ) Λ.Κ.2.400, ως τα έξοδα ανανέωσης της τραπεζικής εγγύησης από τις 10.1.1997 έως και το έτος 2005 (8ΧΛ.Κ.300=Λ.Κ.2.400). Στις 7.11.2005 οι αιτητές κατεχώρισαν λακωνική υπεράσπιση αρνούμενοι τις αιτιάσεις και τις αξιώσεις του καθ'ου η αίτηση. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 29.1.2008 ο καθ' ου η αίτηση απέσυρε την αγωγή εναντίον των εναγομένων αρ.
5. Συνεπεία τούτου η αγωγή απερρίφθηκε, σε όση έκταση αφορά στους εναγομένους αρ.
6. Προηγήθηκαν δηλώσεις εκ μέρους των εναγομένων αρ. 1 ως ακολούθως: α) Αυτοί πράγματι εισέπραξαν το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης. β) Αυτοί παραιτούνται των δικαιωμάτων τα οποία τους είχε εκχωρήσει ο καθ'ου η αίτηση, παραιτούνται του δικαιώματος εγγραφής υποθήκης επί του διαμερίσματος και αποποιούνται κάθε δικαιώματος δυνάμει της συμφωνίας πώλησης του διαμερίσματος. γ) Το δάνειο το οποίο παρέσχαν στον καθ'ου η αίτηση για την αγορά του διαμερίσματος εξασφαλίσθηκε διά της απόφασης που εξεδόθηκε εναντίον του στα πλαίσια της αγωγής αρ. 11650/
7. Στις 16.1.2009 οι αιτητές εξασφάλισαν διάταγμα διά του οποίου επετράπηκε η τροποποίηση του δικογράφου τους. Διά της τροποποιηθείσας υπεράσπισης και ανταπαίτησής τους, η οποία κατεχωρίστηκε στις 27.1.09, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί και οι αξιώσεις του καθ'ου η αίτηση και παρουσιάζεται η ακόλουθη εκδοχή περί τα γεγονότα. Η επίδικη συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος συνομολογήθηκε περί τον Νοέμβριο του έτους 2006, όμως, υπεγράφηκε στις 24.2.1997 εξ αιτίας της αδυναμίας του καθ'ου η αίτηση να εξεύρει χρήματα για να αποπληρώσει το συμφωνηθέν τίμημα. Έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος ο καθ'ου η αίτηση κατέβαλε μόνον το ποσόν των Λ.Κ.2.
8. Για σκοπούς αγοράς του διαμερίσματος ο καθ'ου η αίτηση έλαβε δάνειο από τους εναγομένους αρ. 1 η αποπληρωμή του οποίου διασφαλίστηκε με την έκδοση τραπεζικής εγγύησης και ή την παραχώρηση προσωπικών εγγυήσεων των αιτητών και τρίτων προσώπων. Επειδή ο καθ'ου η αίτηση δεν κατέβαλλε τις δόσεις του δανείου και επειδή αυτός έπαυσε να καταβάλλει τα δικαιώματα για την ανανέωση της τραπεζικής εγγύησης, οι εναγόμενοι αρ. 1 εισέπραξαν, από τον λογαριασμό των αιτητών, το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης, επιπλέον τόκους και έξοδα. Τα ποσά αυτά πιστώθηκαν προς όφελος του καθ'ου η αίτηση. Ακολούθως οι εναγόμενοι αρ. 1 κατεχώρισαν εναντίον των αιτητών και τρίτων προσώπων την αγωγή αρ. 99/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας) διά της οποίας διεκδίκησαν το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης, επιπλέον τόκους και έξοδα. Στις 7.1.2007 εξεδόθηκε η επιδιωκόμενη, διά της αγωγής αρ. 99/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας), απόφαση υπέρ των εναγομένων αρ.
9. Οι αιτητές ουδόλως ευθύνονται για την αδυναμία έκδοσης άδειας οικοδομής και τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος. Λόγοι αντικειμενικοί, οι οποίοι αφορούν μάλλον στις τοπικές αρχές, εμποδίζουν την εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Εν πάση περιπτώσει, όταν ο καθ'ου η αίτηση συνήπτε την επίδικη συμφωνία πώλησης εγνώριζε πως δεν είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής. Εξ ου και η συμφωνία αυτή είναι παράνομη και άκυρη εξ υπαρχής ο δε καθ'ου η αίτηση, ο οποίος κατέχει και χρησιμοποιεί το διαμέρισμα από τον Ιανουάριο του έτους 1997 έως και σήμερα, οφείλει συγκεκριμένα ποσά ως ενοίκια. Περαιτέρω, η εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματι του καθ'ου η αίτηση είναι πλέον αδύνατη, η δε επίδικη συμφωνία πώλησης έχει ματαιωθεί και ή δεν μπορεί να εφαρμοσθεί. Διά της ανταπαίτησης επιδιώκεται η έκδοση αποφάσεων διά των οποίων α) να δηλώνεται και ή να κηρύσσεται η ακυρότητα της επίδικης συμφωνίας πώλησης, β) να δηλώνεται πως ο καθ'ου η αίτηση δεν δικαιούται τις Λ.Κ.2.000, τις οποίες κατέβαλε έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος και γ) να επιδικάζονται συγκεκριμένα ποσά ως τα ενοίκια για την χρήση του διαμερίσματος από τον Ιανουάριου του έτους
10. Διά της ανταπαίτησης επιδιώκεται διαζευκτικώς, η έκδοση απόφασης εναντίον του καθ'ου η αίτηση για τα ποσά τα οποία ανεγνωρίσθηκαν ως εξ αποφάσεως χρέος των αιτητών διά της απόφασης στην αγωγή αρ. 99/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας) καθώς και για το ποσόν των Λ.Κ.7.000 ως το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος. Διά της απάντησης στην υπεράσπιση και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, την οποίαν κατεχώρισε στις 20.2.2009, ο καθ'ου η αίτηση παραπέμπει και επαναλαμβάνει το αρχικό δικόγραφό του και απορρίπτει τους ισχυρισμούς και την ανταπαίτηση των αιτητών. Όσον αφορά στην τραπεζική εγγύηση ο καθ'ου η αίτηση επαναλαμβάνει πως αυτή δόθηκε από τους εναγομένους αρ. 4-αιτητές προς εξασφάλιση της υποχρέωσής τους να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας του διαμερίσματος εντός τακτού χρόνου για να καταστεί, έτσι, δυνατή η εγγραφή πρώτης υποθήκης προς όφελος των εναγομένων αρ.
11. Προσθέτει πως οι εναγόμενοι αρ. 1 εισέπραξαν το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης χρόνια μετά την έκδοσή της γιατί ακριβώς οι εναγόμενοι αρ. 4-αιτητές δεν εξεπλήρωσαν την συγκεκριμένη υποχρέωσή τους. Ο καθ'ου η αίτηση συνεχίζει ισχυριζόμενος πως οι υποχρεώσεις του δυνάμει της σύμβασης δανείου, την οποίαν συνήψε με τους εναγομένους αρ. 1 για την αγορά του διαμερίσματος, ουδεμία σχέση έχουν με την τραπεζική εγγύηση. Μάλιστα, σχετικώς με τις υποχρεώσεις του αυτές οι εναγόμενοι αρ. 1 κατεχώρισαν την αγωγή αρ. 11650/2004 (Ε.Δ. Λευκωσίας) στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισαν απόφαση εναντίον του. Άσχετη με τις υποχρεώσεις του ως οφειλέτη των εναγομένων αρ. 1 είναι και η αγωγή αρ. 99/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας). Τέλος, ο καθ'ου η αίτηση αρνείται πως κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας αγοράς του διαμερίσματος εγνώριζε περί της απουσίας σχετικής άδειας οικοδομής και περί της αδυναμίας έκδοσης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος. Η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ξεκίνησε μόλις στις 19.9.2011: Ο καθ'ου η αίτηση παρουσίασε ήδη την υπόθεσή του. Κατέθεσε ενόρκως μόνον ο ίδιος. Κατά την κυρίως εξέτασή του, η οποία διεξηχθηκε με την ανάγνωση και κατάθεση γραπτής δήλωσης (έγγραφο αρ. 1), ως το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει, ο καθ'ου η αίτηση Μάριος Στεφάνου Αβραάμ (Μ.Ε.1) επανέλαβε και ανέπτυξε τις δικογραφημένες θέσεις του. Υπεβλήθηκε σε μάλλον περιορισμένη αντεξέταση η οποία περιεστράφηκε γύρω από την αδυναμία έκδοσης σχετικής άδειας οικοδομής καθώς και γύρω από τις συνθήκες έκδοσης και είσπραξης της τραπεζικής εγγύησης. Κατά την αντεξέτασή του ο καθ'ου η αίτηση Μάριος Στεφάνου Αβραάμ (Μ.Ε.1) δέχθηκε πως το ποσόν της τραπεζικής εγγύησης, το οποίο οι εναγόμενοι αρ. 1 εισέπραξαν, πιστώθηκε προς όφελος του δανείου το οποίο έλαβε για την αγορά του διαμερίσματος. Επιπλέον της προφορικής του μαρτυρίας, ο καθ'ου η αίτηση Μάριος Στεφάνου Αβραάμ (Μ.Ε.1) προσεκόμισε, ως γραπτή μαρτυρία, συμφωνίες πώλησης του διαμερίσματος ημερ. 24.2.1997 και 1.2.1997 (τεκμήρια 1 και 2, αντιστοίχως), απόδειξη κατάθεσης συμφωνίας στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου (τεκμήριο 3), αποδείξεις είσπραξης συνολικού ποσού Λ.Κ.29.000, ημερ. 28.3.1996 και 24.2.1997, εκδοθείσες από τους εναγομένους αρ. 4-αιτητές (τεκμήρια 4 και 5, αντιστοίχως), τραπεζική κατάθεση ποσού Λ.Κ.20.000 (τεκμήριο 6), συμφωνία ημερ. 24.2.1997 μεταξύ όλων των διαδίκων (τεκμήριο 7), τραπεζική εγγύηση υπ' αριθμόν 444/2157 ημερ. 13.1.1997 (τεκμήριο 8), απόφαση ημερ. 5.7.2005 εκδοθείσα στα πλαίσια της αγωγής 11650/2004 (Ε.Δ. Λευκωσίας) Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μάριου Στεφάνου Αβραάμ κ.α. (τεκμήριο 9), μέρος της δικογραφίας της αγωγής αρ. 99/2006 (Ε.Δ. Λευκωσίας) Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν. Hadjisolomou Bros Constractions Co Ltd κ.α. (τεκμήριο 10) και έκθεση εκτίμησης για την αγοραία αξία του διαμερίσματος (τεκμήριο 11). Τέλος, κατά το στάδιο προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση δηλώθηκαν, ως παραδεκτά, τα εξής γεγονότα: 1) Το συμφωνηθέν τίμημα ύψους Λ.Κ.29.000 έχει εξοφληθεί. 2) Η αγοραία αξία του διαμερίσματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή κατά το έτος 2005, ανήρχετο στις €78.
12. 3) Η ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος από το έτος 1998 έως και σήμερα είναι αυτή που παρουσιάζεται στο τεκμήριο
13. 4) Η αγοραία αξία του διαμερίσματος σήμερα ανέρχεται στις €84.
14. 5) Όλες οι προαναφερθείσες τιμές προέκυψαν με δεδομένο ότι δεν έχει εκδοθεί σχετική άδεια οικοδομής ούτε έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος. Διαρκούσης της διαδικασίας προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους των αιτητών και αφού κατέθεσε ήδη ο εναγόμενος αρ. 2-αιτητής Ανδρέας Αναστάση Χατζησολωμού (Μ.Υ.1) παρεμβλήθηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση»). Η αίτηση κατεχωρίστηκε στις 9.3.2012 και δι' αυτής επιδιώκεται εκτενής τροποποίηση της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.25 θ.θ.1 έως και 5 και την Δ.48 θ.θ.1,2 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ. 2-αιτητή Ανδρέα Αναστάση Χατζησολωμού ημερ. 8.3.
15. Συγκεκριμένα, διά της αίτησης επιδιώκεται να προστεθούν στο δικόγραφο των αιτητών οι ακόλουθες θέσεις:

(1)Η επίδικη συμφωνία πώλησης συνομολογήθηκε προφορικώς περί τις 28.3.1996, οπότε και καταβλήθηκε, ως προκαταβολή, το ποσόν των Λ.Κ.9.000. Ακολούθως, και συγκεκριμένα την 1.2.1997 και στις 22.2.1997, υπεγράφησαν δύο συμφωνίες με το ίδιο περιεχόμενο.

(2)Για την αποπληρωμή του συμφωνηθέντος τιμήματος, ο καθ'ου η αίτηση απετάθηκε στους εναγομένους αρ. 1 για να λάβει δάνειο ύψους Λ.Κ.2.000. Οι εναγόμενοι αρ. 1 έθεσαν ως όρους, για την παραχώρηση του δανείου αυτού, αφ' ενός την προς όφελος τους εκχώρηση των δικαιωμάτων του αγοραστή του διαμερίσματος και αφ' εταίρου την παραχώρηση, εκ μέρους των αιτητών, τραπεζικής εγγύησης η οποία να καλύπτει το ποσόν του δανείου έως και την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος. Μετά από παρακλήσεις και υποσχέσεις του καθ'ου η αίτηση οι αιτητές δέχθηκαν τους όρους αυτούς. Το δάνειο παρεχωρήθηκε στον καθ'ου η αίτηση και αυτός εξόφλησε το συμφωνηθέν, για την αγορά του διαμερίσματος, τίμημα.

(3)Όταν οι αιτητές παρέσχαν τη συναίνεσή τους προς τα ανωτέρω, δεν εγνώριζαν το ακριβές κείμενο της τραπεζικής εγγύησης.

(4)Ο καθ'ου η αίτηση εγνώριζε εξ αρχής πως το διαμέρισμα ανηγέρθηκε χωρίς να προηγηθεί η έκδοση σχετικής άδειας οικοδομής. Επίσης, γνώριζε εξ αρχής πως ήταν αδύνατη η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας έως και τις 10.1.

1. Εξ ου και κατέβαλλε ο ίδιος τα έξοδα ανανέωσης της τραπεζικής εγγύησης έως και το έτος
2. Αυτή η συμπεριφορά του καθ'ου η αίτηση δηλώνει εγκατάλειψη της οιασδήποτε απαίτησής του για την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος έως και τις 10.1.
3. Εν πάση περιπτώσει, δεν υφίσταται σχετικός συμβατικός όρος.

(5)Επειδή κατά το έτος 2005 ο καθ'ου η αίτηση ήταν υπερήμερος εν σχέσει με την καταβολή των δόσεων για την αποπληρωμή του δανείου, το οποίο έλαβε από τους εναγομένους αρ. 1, αυτοί εισέπραξαν από λογαριασμό των εναγομένων αρ. 4-αιτητών το πόσον της τραπεζικής εγγύησης καθώς και τους δεδουλευμένους τόκους. Τα ποσά αυτά πιστώθηκαν προς όφελος του καθ'ου η αίτηση. Οι ενέργειες αυτές των εναγομένων αρ. 1 υπήρξαν το αποτέλεσμα σκόπιμων και ιδιοτελών ενεργειών και παραλείψεων του καθ'ου η αίτηση.

(6)Ο ίδιος ο καθ'ου η αίτηση κατέβαλε έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος μόνον το ποσόν των Λ.Κ.9.000.

(7)Ουσιαστικό εμπόδιο για την έκδοση άδειας οικοδομής για το κτιριακό συγκρότημα στο οποίο ανήκει το διαμέρισμα είναι οι προσθήκες και/ή οι μετατροπές στις οποίες προέβηκαν αγοραστές και κάτοχοι διαμερισμάτων στο συγκρότημα αυτό, του καθ'ου η αίτηση συμπεριλαμβανομένου.

(8)Οι αιτητές δι' επιστολής ημερ. 19.2.2008 τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία. Συναφώς επιδιώκεται η προσαρμογή των θεραπειών οι οποίες λαμβάνουν, ως δεδομένο, πως ο καθ'ου η αίτηση κατέβαλε, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος μόνον Λ.Κ.2.000 καθώς και η προσθήκη αιτήματος για την έκδοση απόφασης διά της οποίας να δηλώνεται πως η επίδικη συμφωνία έχει τερματισθεί. Τέλος, διά της αίτησης επιδιώκεται η διαγραφή των καταληκτικών προτάσεων της υπεράσπισης και ανταπαίτησης οι οποίες αφορούν σε αίτηση και οι οποίες προφανώς παρεισέφρησαν στο κείμενο του δικογράφου των αιτητών. Η αίτηση αντιμετωπίζει την ένσταση του καθ'ου η αίτηση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:

(1)Ο τίτλος της αίτησης είναι εσφαλμένος.

(2)Η αίτηση κατεχωρίστηκε με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

(3)Η αίτηση είναι καταχρηστική εφ' όσον τα γεγονότα ήσαν γνωστά στον αιτητή τόσον κατά το χρόνο σύνταξης της αρχικής υπεράσπισης όσον και κατά το χρόνο υποβολής της πρώτης αίτησης για την τροποποίησή της.

(4)Η επιδιωκόμενη τροποποίηση ανατρέπει και μεταβάλλει ουσιαστικώς την ήδη καταχωρησθείσα υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Δημιουργεί δε πολυπλοκότητα και καθιστά αδύνατη και/ή δύσκολη την απονομή της δικαιοσύνης.

(5)Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση και θα βλάψει τα νόμιμα συμφέροντα του καθ'ου η αίτηση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση ο οποίος, κατ' ουσίαν, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Προσθέτει πως η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση είναι ελλειπτική. Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου πραγματικά και νομικά δεδομένα, υπό το πρίσμα και των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Έχω, επίσης, διεξέλθει τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί μέχρι στιγμής. Σημειώνω τα ακόλουθα: Η έγκριση αίτησης για τροποποίηση δικογράφου εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται εντός του πλαισίου που καθορίζει η σχετική νομολογία (Φοινιώτης ν. Greenman Navigation

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, 36-7 και Famiro Shipping Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 741). Οι νομολογημένες παράμετροι έχουν ποικίλουσα βαρύτητα, αναλόγως των περιστατικών της κάθε υπόθεσης (Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα

(1994)1 Α.Α.Δ. 16). Η σύγχρονη τάση υποστηρίζει την ελαστικότερη αντιμετώπιση του ζητήματος. Έτσι, τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη περίπτωση ακόμη και εάν η ανάγκη για τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή ακόμη και εάν η αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται με καθυστέρηση (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Στα αρχικά στάδια της εκδίκασης μιας υπόθεσης είναι επιτρεπτό και επιθυμητό να επιδιώκεται η τροποποίηση των δικογράφων ώστε να οριστικοποιείται η απαίτηση του ενάγοντος και να προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Στις προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης για τροποποίηση δικογράφου συμπεριλαμβάνονται και οι εξής: πρώτον, με την επιδιωκόμενη τροποποίηση πρέπει να δίδεται, πράγματι, «η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον (του Δικαστηρίου) τις πραγματικές επίδικες διαφορές (Geto Ltd v. Πλοίου Vastyayen (Αρ. 4)

(1993)1 Α.Α.Δ. 714, 716) και, δεύτερον, οι πρόσθετοι ισχυρισμοί του αιτητή πρέπει να δύνανται ευχερώς να εκδικασθούν με τα επίδικα ζητήματα όπως αυτά έχουν δικογραφηθεί (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α.

(2002)1 (Α) ΑΑΔ 237). Η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δεν δημιουργεί, κατ' αρχήν, ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης [Φοινιώτης ν. Greenmar

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ 33]. Έχει παγίως νομολογηθεί πως ακόμη και μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας είναι δυνατή η επιδίωξη τροποποίησης δικογράφου. Όμως, σε τέτοια περίπτωση η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ. Απαιτείται δε η παροχή εξηγήσεων για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Η επικρατούσα φιλελεύθερη προσέγγιση στο θέμα της τροποποίησης δικογράφων δεν σημαίνει ότι το ζήτημα έπαυσε να ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας της άσκησης αυτής της εξουσίας είναι το σύνολο των περιστάσεων. Η δυνατότητα αποζημίωσης του αντιδίκου για τις συνέπειες της τροποποίησης δεν αποτελεί ούτε το μόνο ούτε το κύριο κριτήριο [Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ 560, 562]. Κρίσιμη παράμετρο αποτελεί και το χρονικό σημείο υποβολής της αίτησης. Και όταν υπάρχει καθυστέρηση δεν εξετάζεται μόνον η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής. Εξετάζεται και το κατά πόσον υπήρχε δυνατότητα ενέργειας ενωρίτερα καθώς και η εξήγηση που δίδεται για την αργοπορία [C and A Pelekanos Associates Ltd ν. Πελεκάνου

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ 2075, 2079 - 80]. Στην προκείμενη περίπτωση, πράγματι, υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Αυτή υπεβλήθηκε έξι

(6)και πλέον έτη μετά την καταχώριση της αρχικής υπεράσπισης (στις 7.11.2005), τρία

(3)και πλέον έτη μετά την καταχώριση της τροποποιηθείσας υπεράσπισης και ανταπαίτησης (στις 27.1.2009) και της απάντησης στην υπεράσπιση και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση (στις 20.2.2009) και περίπου έξι

(6)μήνες μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (στις 19.9.2011) και αφού περατώθηκε το στάδιο προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Για την μεγάλη αυτή καθυστέρηση δεν δίδεται επαρκής αιτιολογία. Ο καθ'ου η αίτηση περιορίζεται να ισχυρισθεί ακροθιγώς πως δεν είχε προηγουμένως στην κατοχή του τα απαραίτητα στοιχεία και πως δεν εγνώριζε προηγουμένως ουσιώδεις παραμέτρους της υπόθεσής του. Όμως, ο καθ'ου η αίτηση παραλείπει να προσδιορίσει το χρονικό σημείο κατά το οποίο τα στοιχεία αυτά περιήλθαν στην κατοχή του και αυτές οι παράμετροι περιήλθαν εις γνώσιν του. Έτσι, είναι αδύνατη η εξέταση του κατά πόσον υπήρχε δυνατότητα καταχώρισης της αίτησης πριν από τις 9.3.2012 και, ιδίως, κατά πόσον υπήρχε δυνατότητα καταχώρισης της αίτησης πριν από την ολοκλήρωση του σταδίου προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Η παράλειψη των αιτητών να δικαιολογήσουν επαρκώς την πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης επιτρέπει στον καθ' ου η αίτηση να ισχυρίζεται βασίμως πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Συναφώς αναφέρω ότι καθένας που απευθύνεται στο Δικαστήριο και ζητά ορισμένη θεραπεία βαρύνεται να αποδείξει τη συνδρομή των νομοθετημένων και νομολογημένων προϋποθέσεων για την έγκριση του αιτήματός του. Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές παρεγνώρισαν την πολύ μεγάλη αργοπορία τους στην υποβολή της αίτησης και, εν πάση περιπτώσει, αυτοί απέτυχαν να τη δικαιολογήσουν ικανοποιητικά. Επιπροσθέτως, οι νεοφανείς ισχυρισμοί περί άγνοιας των αιτητών για το κείμενο της τραπεζικής εγγύησης και περί τερματισμού της επίδικης συμφωνίας [δείτε ανωτέρω από 3) και 8)] δεν δύναται να προστεθούν στο δικόγραφο των αιτητών στο παρόν στάδιο εφ' όσον οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ετέθησαν καν στον καθ'ου η αίτηση Μάριο Στεφάνου Αβραάμ (Μ.Ε.1) όταν αυτός ευρίσκετο στο εδώλιο του μάρτυρος. Ο καθ'ου η αίτηση ολοκλήρωσε την υπόθεσή του έχοντας υπ' όψιν το δικόγραφό του αντιδίκου του στο οποίο δεν υπήρχαν τέτοιοι ισχυρισμοί. Συνεπώς τυχόν έγκριση του αιτήματος για προσθήκη των ισχυρισμών αυτών στην δικογραφία, στο προκεχωρημένο αυτό στάδιο, θα έθετε τον καθ'ου η αίτηση σε δυσμενή θέση. Όσον αφορά στους ισχυρισμούς υπό 1), 2), 4) έως και 7) ανωτέρω παρατηρώ πως αυτοί συναρτώνται προς ήδη δικογραφημένες θέσεις και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη τροποποίησης του δικογράφου των αιτητών. Τέλος, αχρείαστη κρίνεται και η τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης διά της διαγραφής των καταληκτικών φράσεων που παρεισέφρησαν σε αυτή. Είναι αυτονόητο πως πρόκειται για φράσεις άσχετες και ουδόλως επηρεάζουν την υπόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 9.3.2012 δεν μπορεί να επιτύχει. Η αίτηση ημερ. 9.3.2012 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 9.3.2012, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος-καθ' ου η αίτηση και εναντίον των εναγομένων αρ. 2 έως και 4-αιτητών. (Υπ.) ................ Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο