Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. CSO Medical Properties Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 873/2012, 10/5/2012

Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. CSO Medical Properties Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 873/2012, 10/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 873/2012 Μεταξύ: Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και

1. C&SO Medical Properties Limited
2. C&S American Heart Institute Limited
3. Μαρίνου Σωτηρίου
4. Χρίστου Χρίστου Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερ. 8.2.2012 για Έκδοση Απαγορευτικού Διατάγματος 10 Μαΐου,
5. Για τους Αιτητές: κ. Γ. Κορφιώτης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Κ. Κακουλλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παράθεση του ιστορικού που καλύπτει την υπό κρίση περίπτωση, θα καταστήσει ευκολότερα κατανοητή την επίδικη διαφορά: Η συμβατική σχέση των μερών έχει ως σημείο αναφοράς συμφωνία την οποία υπέγραψαν οι ενάγοντες με τους εναγόμενους 2 στις 27.11.
6. Συμφώνησαν όπως δημιουργήσουν και λειτουργήσουν κλινική καρδιοχειρουργικών, θωρακοχειρουργικών και καρδιολογικών περιστατικών (θα αναφέρεται στη συνέχεια ως «η Κλινική»), εντός του χώρου του ιδιωτικού νοσοκομείου που είναι γνωστό με την επωνυμία «Απολλώνειο». Δεν συντρέχει ιδιαίτερος λόγος εκτεταμένης αναφοράς και καταγραφής, στο παρόν τουλάχιστον στάδιο, των όρων της μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συμφωνίας. Για σκοπούς παρακολούθησης και μόνο της απόφασης, συμπληρώνω ότι οι εναγόμενοι, με δικά τους έξοδα, αναλάμβαναν τον εξοπλισμό της Κλινικής στο χώρο που θα παραχωρείτο από το «Απολλώνειο», το οποίο αναλάμβανε την υποχρέωση να μεριμνά για την παροχή διαφόρων υπηρεσιών προκειμένου να διεκπεραιώνεται το έργο της Κλινικής. Ως αντάλλαγμα, οι εναγόμενοι θα κατέβαλλαν συγκεκριμένο ποσό μηνιαίως για περίοδο πέντε ετών, καθώς και ποσοστό επί των τιμών του εκάστοτε τιμοκαταλόγου της Κλινικής. Η διασάλευση των σχέσεων των εμπλεκόμενων μερών χρονολογείται. Αποτέλεσε μάλιστα και το αντικείμενο προηγούμενης δικαστικής διαμάχης. Ηγέρθη αγωγή, η 182/2005, και πάλι εκ μέρους των ιδίων εναγόντων, μέσω της οποίας αξίωναν από τους εναγόμενους αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και έκδοση διατάγματος (όχι έξωσης), με το οποίο αυτοί θα εξαναγκάζονταν να αποδώσουν λογαριασμούς και στοιχεία σχετικά με τα ποσά που εισπράχθηκαν, τον αριθμό, την περιγραφή και την ημερομηνία των καρδιοχειρουργικών περιστατικών από το έτος 2001 μέχρι και τον Ιανουάριο
7. Πρωτόδικα αποφασίστηκε, στις 12.3.2008, ότι η πραγματική σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των διαδίκων ήταν μίσθωση και όχι άδεια χρήσης. Με γνώμονα αυτή την κατάληξη το εκδικάσαν Δικαστήριο καθόρισε ως αρμόδιο να χειριστεί την υπόθεση το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και εξέδωσε σχετικό διάταγμα αναστολής της ενώπιόν του διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Κατ΄ έφεση, εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο απόφαση στην οποία καθορίστηκε η φύση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας (Πολιτική Έφεση Αρ. 104/2008, ημερ. 28 Φεβρουαρίου, 2011). Ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση, ότι «η συμφωνία στο σύνολο της κάθε άλλο παρά σε συμφωνία ενοικίασης παραπέμπει. Πρόκειται για μια ιδιότυπη συμφωνία». Με λυμένο το θέμα αυτό, το οποίο επιδρούσε καταλυτικά στο ζήτημα της δικαιοδοσίας, η υπόθεση απεστάλη στο εκδικάσαν την αγωγή Δικαστήριο, ώστε να προχωρήσει στην κατάλληλη αξιολόγηση, την εξαγωγή ευρημάτων και την έκδοση ανάλογης απόφασης. Όπως και έγινε. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, με απόφασή του ημερ. 5.8.2011, καθόρισε ότι η συμφωνία μεταξύ των μερών τερματίστηκε με υπαιτιότητα των εναγομένων στις 13.12.
8. Περαιτέρω, εξέδωσε διάταγμα όπως εντός συγκεκριμένου χρόνου οι εναγόμενοι «κοινοποιήσουν στην ενάγουσα τον αριθμό των καρδιοχειρουργικών περιστατικών και καθετηριασμών που διενεργήθησαν στην Κλινική κατά την περίοδο 1.1.2001 μέχρι 31.1.2004, ως και τον αριθμό των εν λόγω περιστατικών που ναι μεν έχουν τιμολογηθεί, αλλά δεν έχουν ακόμα πληρωθεί». Παραδόξως, παρά τη δικαστική προσέγγιση, η μεταξύ των μερών σχέση συνεχίστηκε, με αποτέλεσμα να προκύψει και πάλι διαφορά που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Οι ενάγοντες, μέσα από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο, αξιώνουν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις: (α) Για παράβαση της συμφωνίας ημερ. 27.11.1998, (β) για παράνομη επέμβαση και/ή χωρίς άδεια κατοχή των υποστατικών τους, και (γ) για δόλο και/ή απάτη και/ή παρεμπόδισή τους από την άσκηση των δραστηριοτήτων τους. Αξιώνουν επίσης: (α) Διάταγμα εναντίον των εναγομένων για παράδοση και/ή απόδοση λογαριασμών και στοιχείων αναφορικά με τον αριθμό και/ή την περιγραφή και/ή την ημερομηνία των καθετηριασμών και καρδιοχειρουργικών περιστατικών που πραγματοποίησαν και/ή αντιμετώπισαν στην Κλινική κατά την περίοδο 1.2.2004 μέχρι και του έτους 2011 και για τα ποσά που εισέπραξαν, και, (β) «Δήλωση και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή οποιονδήποτε από αυτούς και/ή η οποία θα επιβεβαιώνει ότι η άδεια χρήσεως και/ή η παραχώρηση προς τους Εναγόμενους της Καρδιολογικής Κλινικής και/ή των χώρων και/ή των διευκολύνσεων που αναφέρονται στην παράγραφο Α της παρούσης έχει λήξει και/ή τερματισθεί». Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, εισήχθη και η υπό κρίση Αίτηση. Αρχικά μονομερώς, και, ακολούθως, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, με επίδοσή της στην αντίδικη πλευρά. Οι ενάγοντες αξιώνουν: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγομένους και/ή στους υπαλλήλους τους και/ή στους υπηρέτες τους να επεμβαίνουν και/ή χρησιμοποιούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τους χώρους ή τα υποστατικά που η Ενάγουσα τους παρεχώρησε και οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν για την λειτουργία κλινικής καρδιοχειρουργικών, θωρακοχειρουργικών και καρδιολογικών περιστατικών στο ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ στην Λεωφόρο Λευκοθέου, 2054, Στρόβολος. Οι Εναγόμενοι για χρονικό διάστημα 10 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος θα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στους προαναφερόμενους χώρους για να μετακινήσουν οποιοδήποτε αντικείμενο το οποίο τους ανήκει». Εδράζεται νομικά το αίτημα στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, και, βεβαίως, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
9. Τη συνοδευτική ένορκο δήλωση ορκίζεται ο διοικητικός διευθυντής της ενάγουσας κ. Νίκος Σατραζάνης. Είναι αχρείαστη η παράθεση σημαντικού μέρους των προβαλλόμενων θέσεών του, δεδομένου ότι κινούνται γύρω από το ιστορικό της διαφοράς των εμπλεκόμενων μερών, σύνοψη του οποίου τέθηκε στο προηγούμενο στάδιο της ενδιάμεσης απόφασης. Ο ενόρκως δηλών συμπληρώνει πως, ακόμη και μετά την έγερση της αγωγής 182/2005, οι εναγόμενοι συνέχισαν να παραβιάζουν τη μεταξύ τους συμφωνία ημερ. 27.11.
10. Είναι δε ο πυρήνας των θέσεών του τα ακόλουθα, αδιαμφισβήτητα τελικά, γεγονότα: Κατά τα τελευταία έτη οι εναγόμενοι άρχισαν την ανέγερση δικών τους εγκαταστάσεων σε περιοχή του Στροβόλου. Από το Φεβρουάριο του 2011 έπαυσαν να χρησιμοποιούν τους χώρους και εγκαταστάσεις που τους παραχώρησε η ενάγουσα και μετέφεραν κάθε δραστηριότητά τους στην νεοανεγερθείσα κλινική τους, την οποία και ονόμασαν «American Heart Institute». Έκτοτε, και παρά το γεγονός ότι έπαυσαν να χρησιμοποιούν τους χώρους που κάλυπτε η επίδικη συμφωνία της 27.11.1998, παρέλειψαν να επιτρέψουν κατοχή τους από την ενάγουσα, αφήνοντας εκεί μόνο ορισμένα άχρηστα αντικείμενα και ένα μηχάνημα αγγειογραφίας. Οι προαναφερόμενοι χώροι αποτελούν ενιαίο μέρος των όλων εγκαταστάσεων του Απολλώνειου και εξυπηρετούνται από τα ίδια συστήματα ύδρευσης, αποχέτευσης, κλιματισμού. Προβάλλει, συνακόλουθα, ο ενόρκως δηλών ότι η άρνηση των εναγομένων να παραδώσουν κατοχή στην ενάγουσα εγκυμονεί και προκαλεί σοβαρούς κινδύνους και προβλήματα για την ασφάλεια και υγεία για τους υπόλοιπους χώρους και συστήματα του Απολλώνειου. Καταλήγοντας ο ενόρκως δηλών, και επικαλούμενος αλληλογραφία μεταξύ των μερών, μέσα από την οποία προβάλλεται η αξίωση της ενάγουσας για απόδοση της κατοχής και η αντίστοιχη άρνηση των εναγομένων, θέτει ότι οι εναγόμενοι κακόβουλα, παράνομα και με πρόθεση να αποστερήσουν την ενάγουσα από τη δυνατότητα αξιοποίησης των επίδικων χώρων, παραλείπουν να επιστρέψουν την κατοχή. Στην ειδοποίηση ένστασης καταγράφονται ως λόγοι η μη συνδρομή των προϋποθέσεων έκδοσης του επιζητούμενου διατάγματος, η, κατ΄ ισχυρισμό, μη παρουσίαση των Αιτητών με καθαρά χέρια και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής και αίτησης. Τίθεται επίσης ότι το ισοζύγιο κλίνει ξεκάθαρα προς όφελος της μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και ότι δεν έχει καταδειχθεί πως είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Δρ. Μαρίνος Σωτηρίου, εναγόμενος 3, και ως εξουσιοδοτημένος από τους υπόλοιπους εναγόμενους, ορκίζεται τη συνοδευτική της ένστασης ένορκο δήλωση. Τα όσα προβάλλονται ως νομικά επιχειρήματα δεν κρίνεται βεβαίως σκόπιμο να παρατεθούν. Θα απασχολήσουν το Δικαστήριο, στην έκταση που αυτό είναι απαραίτητο, σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν αρνείται ο ενόρκως δηλών ότι οι εναγόμενοι, δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 27.11.1998, κατέχουν πτέρυγα του Απολλώνειου, την οποία λειτούργησαν ως καρδιοχειρουργική κλινική μέχρι και το Φεβρουάριο του
11. Προσθέτει ότι η επίδικη συμφωνία τερματίστηκε από την ενάγουσα στις 13.12.2001, και, έκτοτε, ο χώρος κατέχεται από τους εναγόμενους «με βάση προφορική άδεια χρήσης και/ή ενοικίαση από μήνα σε μήνα». Προβάλλει περαιτέρω ότι παρά το γεγονός του τερματισμού της συμφωνίας πριν από έντεκα περίπου χρόνια, η ενάγουσα ουδέποτε αξίωσε ανάκτηση κατοχής ή παράδοσης της Κλινικής. Ισχυρίζεται ακόμη ότι η λειτουργία της Κλινικής αναστάληκε προσωρινά το Φεβρουάριο του 2011 και θα επαναλειτουργήσει σύντομα. Επεξηγώντας ως προς το ζήτημα της επαναλειτουργίας, θέτει ότι είναι απαραίτητη στους εναγόμενους η αίθουσα καθετηριασμού που διατηρούν στην Κλινική του Απολλώνειου, καθότι η αίθουσα που διατηρούν στις καινούργιες τους εγκαταστάσεις «είναι απασχολημένη». Δικαιολογεί την καθυστέρηση στον εξοπλισμό της Κλινικής, επικαλούμενος την οικονομική κρίση και τη συνακόλουθη αδυναμία εξεύρεσης των αναγκαίων χρημάτων και προσθέτει ότι οι εναγόμενοι βρίσκονται στη διαδικασία συγκέντρωσης του αναγκαίου ποσού για επαναλειτουργία της. Τέλος, και απορρίπτοντας σχετικούς ισχυρισμούς της αντίδικης πλευράς, καταγράφει και επεξηγεί για ποιους λόγους η προσωρινή μη λειτουργία της Κλινικής δεν προκαλεί κινδύνους και προβλήματα για την ασφάλεια και υγεία των υπολοίπων χώρων και συστημάτων του Απολλώνειου. Συνοπτικά, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές, με αναφορά στο κοινό έδαφος γεγονότων, στο ιστορικό της επίδικης διαφοράς, αλλά και στις ανάλογες προσεγγίσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως αποτυπώθηκαν στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης 104/2008, εισηγήθηκε ότι η ένσταση δεν έχει περιθώρια επιτυχίας. Πρόσθεσε πως, μετά το Φεβρουάριο του 2011, οπόταν οι εναγόμενοι έπαυσαν να λειτουργούν την Κλινική, και τις κατ΄ επανάληψη ρητές εκκλήσεις των εναγόντων να επιστρέψουν την κατοχή, αυτοί επεμβαίνουν παράνομα και χωρίς κανένα δικαίωμα «εκμεταλλευόμενοι τα κατάλοιπα κατοχής που η ανακληθείσα άδεια τους άφησε». Από την πλευρά της η ευπαίδευτη συνήγορος για τους Καθ΄ ων η Αίτηση, συμφώνησε ότι σε μεγάλο βαθμό τα γεγονότα της υπόθεσης είναι παραδεκτά. Εισηγήθηκε όμως ότι οι ενάγοντες ουδέποτε επεδίωξαν την έξωση των εναγομένων, οι οποίοι μέχρι και σήμερα συνεχίζουν να καταβάλλουν το συμφωνηθέν ενοίκιο ή αντάλλαγμα. Αναπτύσσοντας τους λόγους ένστασης και επικαλούμενη τις αξιούμενες από το γενικό κλητήριο θεραπείες, έθεσε ότι επιδιώκεται έκδοση διατάγματος αδικαιολόγητα καθυστερημένα, έντεκα και πλέον χρόνια μετά τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας και χωρίς κάτι τέτοιο να αποτελεί μέρος των θεραπειών της αγωγής ή να συναρτάται με αυτές. Εισηγήθηκε, τέλος, ότι η οποιαδήποτε τυχόν ζημιά των Αιτητών είναι εύκολα αποτιμητέα σε χρήμα. Προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο, καθότι απέκρυψαν πως παρά τον τερματισμό της συμφωνίας από τις 13.12.2001, ουδέποτε καταχώρησαν αγωγή για την ανάκτηση της κατοχής. H διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος και ο όλος μηχανισμός που τη διέπει έχουν βαθιές τις ρίζες τους στο Δίκαιο της Επιείκειας. Οι παράμετροι προσέγγισης του όλου ζητήματος από τα Δικαστήρια έχουν τεθεί από τον Ralph Gibson L.J. στην κλασική επί του θέματος υπόθεση Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 1 WLR 1350, 1356-
12. Προς συμπλήρωση της νομικής πτυχής του εξεταζόμενου ζητήματος, παραθέτω πως στις αποφάσεις Harvardskiy Prumyslovy Holdings A.S. v. Daventree Resources Limited κ.ά.