Ανδρέας Ευθυμίου, A Efthymiou Enterprises Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα, Αίτηση αρ. 725/2007, 21/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A214 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ Αίτηση αρ. 725/2007 Μεταξύ: Ανδρέας Ευθυμίου, A. Efthymiou Enterprises Ltd Και Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα 21ην Ιουνίου, 2012 Αίτηση ημερομηνίας 18.04.2011 για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου Για τους Αιτητές: κος Α. Ευθυμίου Για τον Καθ' ου η αίτηση: κος Α. Αριστείδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 18.04.2011 η εταιρεία A. Efthymiou Enterprises Ltd (στη συνέχεια η αιτήτρια) καταχώρισε την επίδικη αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση εντάλματος συλλήψεως και φυλακίσεως (writ of attachment) του επαρχιακού κτηματολογικού λειτουργού Λευκωσίας Κλεάνθη Κλεάνθους, δια το λόγο ότι 'εξακολουθεί να μην υπακούει και αρνείται να συμμορφωθεί' στο διάταγμα του επαρχιακού δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 17.02.2010, που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης 725/07, καθώς επίσης, επειδή 'αρνείται να υπακούσει και αρνείται να συμμορφωθεί προς τη διαταγή του Γενικού Εισαγγελέα Γ.Ε./Αρ.Δ.1809/07, ημερομηνίας 08.01.2004 στο πλαίσιο της Αίτησης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αρ. 725/07 όπου ο Γενικός Εισαγγελέας δίδει μέσω του Δικαστηρίου οδηγίες στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας και υπαγορεύει και διατάττει όπως προχωρήσετε σε όλες τις δέουσες ενέργειες για την καταχώρηση της απόφασης και Σχεδιάγραμμα Κ.Χ.Τ. 293/46/85 - Α.2243/97 του Διευθυντή ημερομηνίας 11.03.1999 στα Κτηματολογικά Μητρώα η οποία αφορούσε την επίλυση συνοριακής διαφοράς υπέρ του αιτητή - Ευθυμίου'. Η αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε και προωθήθηκε από το μέτοχο της αιτήτριας, είναι, δυστυχώς, αχρείαστα μακροσκελής και μάλλον περιπλέκει παρά διευκολύνει την εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων και νομικών σημείων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η νομική βάση τούτης η οποία επικαλείται, μεταξύ άλλων, το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, τη Δ.42Α και τη Δ.48 κ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το Κεφ. 17, και τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Κυρωτικό) Νόμο, Ν.39/
- Ανάλογα ισχύουν και για την ένορκο δήλωση του Ανδρέα Ευθυμίου, η οποία υποστηρίζει την αίτηση. Το περιεχόμενο της δεν αποκρυσταλλώνει τα πραγματικά γεγονότα και συμπλέκεται, αδιακρίτως, με πληθώρα νομικών διατάξεων. Περαιτέρω στην δήλωση επισυνάπτεται σωρεία εγγράφων χωρίς όμως ευδιάκριτη μνεία στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως. Την 30.09.2011 ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στο αίτημα. Η ένσταση εδράζεται στη Δ.48 κ.4, Δ.42Α και Δ.56 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις γενικές εξουσίες, νομολογία και πρακτική του δικαστηρίου. Και η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση που ορκίζεται η Δήμητρα Πελετιέ Νικολάου, λειτουργός στο επαρχιακό κτηματολόγιο Λευκωσίας. Ως λόγοι ένστασης αναφέρονται τα ακόλουθα∙ "α) H απόφαση του Διευθυντή Κτηματολογίου ημερ. 11.03.1999 στη συνοριακή διαφορά που αφορούσε η Έφεση αρ. 414/99, έχει ήδη εγγραφεί στα οικεία κτηματολογικά μητρώα στις 03.02.2009, γεγονός που μπορεί να επιβεβαιωθεί με την έκδοση σχετικού πιστοποιητικού. Ως εκ τούτου το αίτημα του αιτητή είναι άνευ αντικειμένου. β) Η απαίτηση του αιτητή για εγγραφή της απόφασης του Διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου ημερ. 11.03.1999, με την οποία επιλύθηκε η διαφορά συνόρων με αρ. φακέλου ΑΧ2243/97, στο σώμα του τίτλου ιδιοκτησίας δεν μπορεί να εκπληρωθεί καθώς δεν αποτελεί στοιχείο το οποίο σύμφωνα με την πρακτική του κτηματολογίου συμπεριλαμβάνεται στο περί ου ο λόγος έγγραφο. γ) Ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου έχει συμμορφωθεί πλήρως με το διάταγμα στην αίτηση 725/07, ημερ. 17.02.2010, καθώς η απόφαση που αφορά την διασυνοριακή διαφορά ΑΧ2243/97 έχει ήδη εγγραφεί στα οικεία μητρώα του κτηματολογίου". Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης δεν περιορίστηκε σε αγορεύσεις. Μετά από αίτηση της αιτήτριας, ημερομηνίας 19.01.2012, το δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα αντεξέτασης της ομνύουσας την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Συνακόλουθα η αιτήτρια αντεξέτασε τη Δήμητρα Πελετιέ-Νικολάου. Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι την 17.02.2010 το δικαστήριο εξέδωσε το διάταγμα που η αιτήτρια υποστηρίζει ότι παραβιάστηκε από τον επαρχιακό κτηματολογικό λειτουργό Κλεάνθη Κλεάνθους. Το σχετικό διάταγμα επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση του Ανδρέα Ευθυμίου, υπεδείχθη στη μάρτυρα Πελετιέ-Νικολάου, και αφότου αναγνωρίστηκε κατατέθηκε ως τεκμήριο (βλ. τεκμήριο 6). Αναμφισβήτητο περαιτέρω είναι και το γεγονός ότι η διένεξη που αφορά το αντικείμενο του διατάγματος - τεκμήριο 6 - χρονολογείται. Τα γεγονότα που προηγούνται της έκδοσης του διατάγματος με λεπτομέρεια αναφέρονται στις παραγράφους 1 μέχρι και 8.3 της ενόρκου δηλώσεως της Πελετιέ-Νικολάου, και δεν τελούν υπο αμφισβήτηση. Συνοψίζω τούτα∙ η αιτήτρια κατέστη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 3259 (πρώην τεμάχια 1892, 1893 και 1894) περί το 1995 όταν της μεταβιβάστηκε από τον Ανδρέα Ευθυμίου. Περί το 1983 ο τότε ιδιοκτήτης του σημερινού τεμαχίου 3249 υπέβαλε στο επαρχιακό κτηματολόγιο Λευκωσίας την αίτηση Α3198/1983 με την οποία ζητούσε επίλυση συνοριακής διαφοράς με το γειτνιάζων ακίνητο της Μαρίας Παπαευσταθίου, ακίνητο με σημερινό αριθμό τεμαχίου 3248 (τότε τεμάχια 1890, 1891, 1895, 1896, 1897/1 και 1898/1). Αφότου υπεδείχθησαν τα σύνορα των εν λόγω τεμαχίων ο αιτητής απέσυρε την αίτησή του. Ακολούθησε νέα αίτηση το 1989 (Α1135/1989), και πάλι για τα ίδια ακίνητα, η οποία όμως απερρίφθη για τυπικούς λόγους. Το 1990 ο Ανδρέας Ευθυμίου ήγειρε εναντίον της Μαρίας Παπαευσταθίου την αγωγή 11207/90, στα πλαίσια της οποίας το επαρχιακό δικαστήριο Λευκωσίας διέταξε επιτόπια έρευνα. Το κτηματολόγιο προχώρησε σε έρευνα και άνοιξε το φάκελο με αριθμό Α2898/
- Μετά την έρευνα η αγωγή απορρίφθηκε. Ακολούθησε στη συνέχεια η καταχώριση της αίτησης/έφεσης 1100/96 και της προσφυγής 90/97, οι οποίες όμως απερρίφθησαν. Στο μεταξύ η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 3248 υπέβαλε στο επαρχιακό κτηματολογικό γραφείο Λευκωσίας την αίτηση Α1189/1994 και ζήτησε εγγραφή δικαιώματος διόδου από το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 3249, δηλαδή το ακίνητο της αιτήτριας εταιρείας. Η απόφαση του κτηματολογίου, η οποία δεν εφεσιβλήθηκε, ανέφερε ότι για να ικανοποιηθεί το αίτημα η ιδιοκτήτρια του ακινήτου όφειλε να προσκομίσει είτε έγγραφη συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας εταιρείας είτε σχετικό διάταγμα δικαστηρίου. Ενώ εκκρεμούσε η διαδικασία εξέτασης της αίτησης Α1189/1994 η αιτήτρια υπέβαλε την αίτηση ΑΧ2243/1997 και ζήτησε επίλυση συνοριακής διαφοράς με το τεμάχιο 3248, ιδιοκτησία πλέον της Αγνής Αυγουστή Κωνσταντίνου, θυγατέρα της Μαρίας Παπαευσταθίου. Ως εκ τούτου πραγματοποιήθηκε νέα επιτόπια έρευνα και την 11.03.1999 ακολούθησε νέα απόφαση του κτηματολογίου συνοδευόμενη από σχεδιάγραμμα που υποδείκνυε τα σύνορα των δυο ακινήτων. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη. Προφανώς η απόφαση του κτηματολογίου στην αίτηση ΑΧ2243/1997 δεν άφησε ικανοποιημένη την ιδιοκτήτρια του άλλου εμπλεκόμενου ακινήτου εφόσον αμφισβήτησε τη σχετική απόφαση με την αίτηση-έφεση 414/
- Εν τέλει την 24.01.2002 η αίτηση-έφεση 414/99 απεσύρθη. Σχετικό της απόσυρσης είναι το πρακτικό τεκμήριο 4 που κατατέθηκε κατά την αντεξέταση της Πελετιέ-Νικολάου. Από όλα τα πιο πάνω φαίνεται ότι η απόφαση του κτηματολογίου στην αίτηση ΑΧ2243/1997 είναι εκείνη που τροφοδότησε τη διαιώνιση της διένεξης μεταξύ των ιδιοκτητών των επίδικων τεμαχίων και κατέστησε το κτηματολόγιο επίδικο μέρος σε αυτήν. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της απόφασης και το συνημμένο σχέδιο, παράρτημα Η στην ένορκο δήλωση της Πελετιέ-Νικολάου, η επιτόπια έρευνα δικαίωσε τον Ανδρέα Ευθυμίου, εφόσον ανέφερε ότι μέρος των οικοδομών και εγκαταστάσεων του άλλου ακινήτου επενέβαιναν στο ακίνητο της αιτήτριας. Είναι γι' αυτό το λόγο που από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, δηλαδή από την 11.03.1999, και μετέπειτα, η αιτήτρια απαιτούσε εγγραφή της απόφασης στον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου. Εν ολίγοις αυτό είναι και το αντικείμενο του επίδικου διατάγματος - τεκμήριο
- Εντούτοις στα πλαίσια της παρούσας επίδικο δεν είναι άλλο έξω από το κατά πόσο ο λειτουργός Κλεάνθης Κλεάνθους παράκουσε το διάταγμα, τεκμήριο
- Σε αυτή τη διάσταση των γεγονότων επικεντρώθηκε και η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η Πελετιέ-Νικολάου ισχυρίζεται ότι η απόφαση του κτηματολογίου στην αίτηση ΑΧ2243/1997, καταχωρίστηκε την 03.02.2009 έναντι των επηρεαζομένων εγγράφων στο μηχανογραφημένο σύστημα, ως οι οδηγίες εσωτερικής εγκυκλίου. Η σχετική εγκύκλιος επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση της μάρτυρος ως παράρτημα ΙΒ. Διατείνεται περαιτέρω ότι το καθυστερημένο της καταχώρισης - από την 11.03.1999 που εκδόθηκε καταχωρίστηκε, ως υποστηρίζει, την 03.02.1999 - οφείλεται στο ότι ο Ανδρέας Ευθυμίου προχώρησε στην καταχώριση της προσφυγής 1912/06, η οποία αφορούσε το ίδιο θέμα, και συνεπώς αναμενόταν η έκδοση της απόφασης. Η προσφυγή απορρίφθηκε, ανέφερε, την 09.01.
- Αντί όμως να τους αποσταλεί η απόφαση η αιτήτρια προέβη σε καταχώριση της παρούσας, δηλαδή της αίτησης 725/
- Η μάρτυρας Πελετιέ-Νικολάου αμφισβητήθηκε για τον ισχυρισμό της ότι έγινε η εγγραφή της απόφασης ΑΧ2243/1997 στον τίτλο του ακινήτου. Παραπέμποντας στο παράρτημα ΙΓ της ενόρκου δηλώσεως, η μάρτυρας υποστήριξε ότι η εγγραφή έγινε την 03.02.
- Ως προς τούτο η μάρτυρας αμφισβητήθηκε στη βάση του τι άλλοι λειτουργοί του κτηματολογίου, συγκεκριμένα ο κος Λύτρας, ο κος Σιακαλλής και η κα Μαλαή, ανέφεραν στην αιτήτρια την 01.07.2011 και την 04.07.
- Της υπεβλήθη εν προκειμένω ότι σε αυτές τις ημερομηνίες οι εν λόγω λειτουργοί συμφώνησαν με την αιτήτρια συγκεκριμένη φρασεολογία για καταγραφή στο μητρώο του κτηματολογίου, γεγονός που αποκαλύπτει ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία δεν είχε καταχωριστεί η απόφαση. Η μάρτυρας αντέκρουσε την υποβολή λέγοντας ότι '. εκείνο που γνωρίζω σίγουρα είναι ότι κατά την ώρα της συνάντησης άκουσαν τους ισχυρισμούς του κου Ευθυμίου χωρίς να κάνουν έρευνα εκείνη τη στιγμή ενώ η σημείωση ήταν ήδη καταχωρημένη'. Περαιτέρω, σε υποβολή ότι η εν λόγω καταχώριση ουδεμία σχέση έχει με το επίδικο διάταγμα, η μάρτυρας απάντησε ότι η καταχώριση έγινε σύμφωνα με τις υπάρχουσες οδηγίες, εννοώντας προφανώς την εγκύκλιο που επισυνάπτεται ως παράρτημα ΙΒ στην ένορκο δήλωσή της. Πέραν των πιο πάνω η μάρτυρας Πελετιέ-Νικολάου απέρριψε υποβολή ότι το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεώς της αποτελεί προϊόν συνεννόησης με τον Κλεάνθη Κλεάνθους. Τέλος, ανάφερε ότι ο Κλεάνθης Κλεάνθους προΐστατο του επαρχιακού κτηματολογίου Λευκωσίας μέχρι το 2009, οπόταν και μετατέθηκε στα κεντρικά γραφεία του κτηματολογίου. Αυτή η θέση της μάρτυρος δεν αμφισβητήθηκε από την αιτήτρια. Είναι εδώ το κατάλληλο σημείο ώστε λίγα λόγια να ειπωθούν για τη φύση του αιτήματος. Έχει νομολογηθεί ότι η σχετική εξουσία του δικαστηρίου πηγάζει από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ενώ η διαδικασία ρυθμίζεται από τα διαλαμβανόμενα στη Δ.42Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (βλ. Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1E A.A.Δ.750, 759 έως 761). Το άρθρο 42 του Ν.14/60 έχει ποινικό χαρακτήρα και γι' αυτό ακριβώς το λόγο η διαδικασία καθίσταται ιδιόμορφη εφόσον το δικαστήριο καλείται στο πλαίσιο αστικής δικαιοδοσίας να εφαρμόσει τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης (βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(2003)1Β Α.Α.Δ. 1085, 1089). Όπως σε κάθε αδίκημα έτσι και στην περίπτωση παρακοής διατάγματος δικαστηρίου το απαιτούμενο επίπεδο τεκμηρίωσης είναι στον ύψιστο βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπόθεση Μαύρος v. Στυλιανού κ.α.
(1998)1Δ A.A.Δ.2389, 2396 καθιστά σαφές ότι το αδίκημα του άρθρου 42 του Ν.14/60 δεν είναι αδίκημα αυστηρής ή απόλυτης ευθύνης (strict liability). Ως εκ τούτου επιβάλλεται απόδειξη τόσο αντικειμενικής (actus reus) όσο και υποκειμενικής (mens rea) υπόστασης. Η μεν πρώτη συνίσταται σε πράξη ή παράλειψη η οποία παραβιάζει το διάταγμα, η δε άλλη, σε ηθελημένη ανυπακοή ή πρόθεση ανυπακοής ή καταστρατήγησης του διατάγματος (βλ. επίσης Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1993)1 A.A.Δ.309). Τα επικαλούμενα στην αίτηση γεγονότα, δίκην λεπτομερειών αδικήματος επί κατηγορητηρίου, πρέπει να προσδιορίζουν με σαφήνεια την ισχυριζόμενη παραβίαση, ώστε ο διωκόμενος να δύναται να υπερασπιστεί τον εαυτό του δεόντως (βλ. Krashias, πιο πάνω, στη σελ. 761). Ως διαδικασία η οποία αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη, επισύροντας μάλιστα ποινή στερητική της ελευθερίας, οι δικονομικές προσταγές της Δ.42Α πρέπει να τηρούνται με απόλυτη ευλάβεια. Στην πρόσφατη απόφαση Μαυρονικόλα v. Ξάνθου, Έφεση 9/09, ημερομηνίας 24.02.2011 οι προϋποθέσεις αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθως∙ (α) ύπαρξη διατάγματος (β) ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης (γ) προσωπική επίδοση του διατάγματος, και (δ) προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι δυο πλευρές εφοδίασαν το δικαστήριο με γραπτές αγορεύσεις. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω το περιεχόμενο τούτων, σημειώνω όμως ότι δεν αγνοήθηκαν από το δικαστήριο. Πριν οτιδήποτε άλλο αναφέρω ότι η μάρτυρας Πελετιέ-Νικολάου μου έκανε καλή εντύπωση. Παρά τις υποβολές ή υπαινιγμούς της αιτήτριας δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι πρόθεσή της ήταν η υποστήριξη του συναδέλφου της Κλεάνθη Κλεάνθους και όχι η αποκάλυψη της αλήθειας. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεώς της και οι απαντήσεις που έδωσε στο δικαστήριο αποκαλύπτουν ότι η μαρτυρία της διέπεται από παρρησία και αληθοφάνεια, εφόσον μάλιστα κάποιοι από τους ισχυρισμούς της αποκαλύπτουν ότι το κτηματολόγιο αδράνησε και δεν προώθησε την καταχώριση της απόφασης ΑΧ2243/1997 αμέσως μετά την απόρριψη της αίτησης-έφεσης 414/99 που υπέβαλε η ιδιοκτήτρια του άλλου εμπλεκόμενου ακινήτου. Από τη μαρτυρία της δέχομαι εν προκειμένω ότι ο Κλεάνθης Κλεάνθους προΐστατο του επαρχιακού κτηματολογικού γραφείου Λευκωσίας μέχρι και το 2009, οπόταν και μετατέθηκε, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε. Διαπιστώνω περαιτέρω ότι το παράρτημα ΙΓ στην ένορκο δήλωση της μάρτυρος Πελετιέ-Νικολάου συνιστά εγγραφή της απόφασης του κτηματολογίου ΑΧ2243/
- Η σχετική εγγραφή δέχομαι ότι έγινε την 03.02.2009, καθώς ότι είναι εναρμονισμένη με τις οδηγίες εσωτερικής εγκυκλίου, παράρτημα ΙΒ στην ένορκο δήλωση της μάρτυρος. Οι επι του προκειμένου αντίθετες υποβολές της αιτήτριας απορρίπτονται όχι μόνο γιατί είναι γενικές και αόριστες, αλλά και δια το λόγο ότι η μάρτυρας με επάρκεια και ειλικρίνεια επεξήγησε τη στάση των συναδέλφων της. Η διαπίστωση ότι η απόφαση του κτηματολογίου στην αίτηση ΑΧ2243/1997 καταχωρίστηκε στον τίτλο του επίδικου ακινήτου την 03.02.2009, δεν ολοκληρώνει τη διερεύνηση του αιτήματος εφόσον το λεκτικό του διατάγματος - τεκμήριο 6 - δεν καλύπτει μόνο αυτό το θέμα. Προτού όμως υπεισέλθω στην ουσία του διατάγματος παρατηρώ ότι από το φάκελο της υπόθεσης και από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση δεν αποκαλύπτεται προσωπική επίδοση του επίδικου διατάγματος - τεκμήριο 6, όπως ούτε της επίδικης αίτησης. Στην 4η παράγραφο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι 'την 05.07.2010 το Διάταγμα 725/07 και η Διαταγή του Γενικού Εισαγγελέα Γ.Ε./Αρ. Δ.1809/07 ημερομηνίας 08.01.2009 στο πλαίσιο της Αίτησης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αρ. 725/07, επιδόθησαν στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας για εκτέλεση συμμόρφωσης'. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα. Εντούτοις η σχετική αναφορά, η οποία εμμέσως παραπέμπει σε προσωπική επίδοση στον Κλεάνθη Κλεάνθους, δεν επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία ενώπιον του δικαστηρίου, δηλαδή το φάκελο της διαδικασίας. Σε αυτό το φάκελο δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να συνιστά προσωπική επίδοση του διατάγματος και της αίτησης. Τουναντίον, από το φάκελο της διαδικασίας αποκαλύπτεται ότι η επίδικη αίτηση επιδόθηκε την 20.04.
- Το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε είναι κάποια Δήμητρα Μακρή, γραμματέας - υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων για το Διευθυντή του Κτηματολογίου Λευκωσίας. Αυτό και μόνο καθιστά σαφές ότι η αίτηση δεν επιδόθηκε στον Κλεάνθη Κλεάνθους προσωπικά, αλλά ούτε και άλλως πως εφόσον το 2010 δεν προΐστατο ο ίδιος του κτηματολογίου Λευκωσίας και συνεπώς δεν βρίσκετο σε εκείνο το χώρο. Η διαπίστωση ότι το διάταγμα - τεκμήριο 6 - και η επίδικη αίτηση δεν επιδόθηκαν στον Κλεάνθη Κλεάνθους προσωπικά, έχει καταλυτική σημασία για την τύχη της αίτησης εφόσον αποδεικνύει ότι η αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε και δεν απέδειξε τις σχετικές και επιτακτικές πρόνοιες της Δ.42Α. Πέραν των πιο πάνω, απλή και μόνο ανάγνωση του επίδικου διατάγματος - τεκμήριο 6- αποκαλύπτει ότι το διάταγμα δεν φέρει οπισθογράφηση, παρά τα διαλαμβανόμενα στη Δ.42Α των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Αυτό και μόνο, ακόμη και επι τη υποθέσει ότι το διάταγμα είχε επιδοθεί δεόντως, αποκαλύπτει και πάλιν ότι η αιτήτρια δεν απέδειξε επιτακτική δικονομική προϋπόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις που επιβάλλει η Δ.42Α και συνεπώς η αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Παρ' ότι τα πιο πάνω ολοκληρώνουν διερεύνηση του αιτήματος, νοιώθω υποχρεωμένος να αναφέρω ότι το εύρος του περιεχομένου του επίδικου διατάγματος και η φρασεολογία που εκεί χρησιμοποιείται, καθιστά τούτο αναγνωριστικό και όχι επιβλητό ή αναγκαστικό, διαπίστωση που και πάλιν θα οδηγούσε την αίτηση σε απόρριψη (βλ. Πετράκη v. Ann - Marie Marks Petraki
(2002)ΙΒ Α.Α.Δ.911). Περαιτέρω, η μετάθεση του Κλεάνθη Κλεάνθους από το επαρχιακό κτηματολόγιο Λευκωσίας σε χρόνο πριν την έκδοση του διατάγματος - το διάταγμα εκδόθηκε την 17.02.2010 ενώ ο Κλεάνθης Κλεάνθους προΐστατο του εν λόγω τμήματος μέχρι και το 2009 - αποδεικνύει ότι το εν λόγω πρόσωπο ουδεμία προσωπική υποχρέωση είχε για την εφαρμογή του διατάγματος. Επιπλέον, καμία πτυχή του μαρτυρικού υλικού θέλει τον Κλεάνθη Κλεάνθους να παρακούει ηθελημένα το διάταγμα. Και γι' αυτούς λοιπόν τους λόγους η αίτηση θα απορρίπτετο ως αναπόδεικτη. Τέλος, παρ' ότι δεν αποτελεί επίδικο θέμα, σημειώνω ότι συνολική θεώρηση της αντιμετώπισης που έτυχε η αιτήτρια από το επαρχιακό κτηματολόγιο Λευκωσίας αναφορικά με την απόφαση ΑΧ2243/1997 και τυχόν εγγραφή τούτης, εκπλήσσει αρνητικά και απάδει των βασικών αρχών δίκαιης και εύρυθμης αποκατάστασης της τάξης σε διαφορές αυτού του είδους. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ών η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ)...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ε.χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο