Εν Πτωχεύσει: Χριστάκης Θεοδώρου, Ειδοποίηση Πτώχευσης: 825/12, 26/10/2012

(3)και 102 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, στα άρθρα 31 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Περαιτέρω, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που ορκίζεται ο ίδιος ο οφειλέτης. Ας λεχθεί από τώρα ότι κατά την ακρόαση της επίδικης αίτησης ο συνήγορος του οφειλέτη απέσυρε τους ισχυρισμούς ότι η ειδοποίηση παραβιάζει τον κανονισμό 16 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών καθ' ότι δεν φέρει νομική βάση, και ότι ο οφειλέτης προστατεύεται από τις διατάξεις του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου, Ν.197(Ι)/

1. Από τα συμφραζόμενα στην ένορκη δήλωση του οφειλέτη συνάγεται ότι η επίδικη αίτηση εδράζεται στα ακόλουθα∙ ο οφειλέτης εργάζεται και είναι σε θέση να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις και οι πιστωτές του είναι εξασφαλισμένοι καθ' ότι έχουν επιβαρύνει δια εγγραφής memo συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία που του ανήκει. Διατείνεται περαιτέρω ότι η έκδοση της σχετικής ειδοποίησης είναι καταχρηστική και κατά παράβαση των δικαστικών διαδικασιών και αυτό, ως επεξηγεί στις παραγράφους 8, 9, 11 και 12 της ενόρκου δηλώσεως, επειδή "
2. ....... στις 13/2/12 οι αιτητές κατεχώρησαν αίτηση για έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει την πώληση της περιουσίας μου, ήτοι κτήμα υπ' αρ. εγγραφής 1/12/1/1/1099 στο Στρόβολο και το οποίο είναι βεβαρυμένο με Μέμο υπ' αρ. ΕΒ2457/06 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας.
3. Στην ως άνω αίτηση κατεχώρησα δια των δικηγόρων μου ένσταση ημερ. 16/3/12 στην οποία ανέφερα μεταξύ άλλων ότι η ως άνω περιουσία είναι η κατοικία της οικογένειας μου και δεν έχω άλλη ακίνητη περιουσία για να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία μας.
4. Ως αποτέλεσμα τούτου οι πιστωτές μου απέσυραν την αίτηση τους και συμφώνησαν μέσω των δικηγόρων μας να καταβάλλω €100 μηνιαίως για εξόφληση του χρέους, ανέλαβαν δε να καταχωρήσουν αίτηση για εξασφάλιση του σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου για πληρωμή με μηνιαίες δόσεις.
5. Αντί τούτου οι πιστωτές μου επανέρχονται με την παρούσα ειδοποίηση πτώχευσης και παρά τα όσα συνεφωνήθησαν μεταξύ μας". Δυνάμει οδηγιών του δικαστηρίου την 03.10.2012 οι πιστωτές καταχώρισαν ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στην επίδικη αίτηση. Η ειδοποίηση, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση που ορκίζεται δικηγορικός υπάλληλος του δικηγορικού οίκου που εκπροσωπεί τους πιστωτές, έχει την ίδια νομική βάση με την αίτηση. Ανάγνωση και μόνο των λόγων ένστασης αποκαλύπτει ότι οι πιστωτές αρνούνται τους ισχυρισμούς του οφειλέτη και εμμένουν στο νομότυπο της ειδοποίησης. Εφόσον δεν ζητήθηκε αντεξέταση η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με αγορεύσεις που οι συνήγοροι είχαν την καλοσύνη να προσκομίσουν γραπτώς (βλ. έγγραφο Α για οφειλέτη και έγγραφο Β για πιστωτές). Το περιεχόμενο των εν λόγω αγορεύσεων σχολιάζω πιο κάτω, όπου κρίνω αναγκαίο. Όπως έχει λεχθεί η ειδοποίηση πτώχευσης δύναται να παραμερισθεί δια ενόρκου δηλώσεως που καταχωρείται εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης και υπέχει θέση αίτησης παραμερισμού. Οι λόγοι που ο οφειλέτης δύναται να επικαλεσθεί σε αυτή την ένορκη δήλωση περιορίζονται σε ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή η οποία ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. κανονισμό 40

(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών). Στην περίπτωση που ο οφειλέτης επιθυμεί να αμφισβητήσει την ειδοποίηση για λόγο άλλο απ' εκείνους που προβλέπονται στον κανονισμό 40

(2), αρμόζουσα διαδικασία είναι η υποβολή αίτησης (βλ. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημητρίου

(2008)1Α Α.Α.Δ.425 και τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις). Λόγοι όπως παρατυπία στην έκδοση της ειδοποίησης, κακή επίδοση ή εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν να εγερθούν με αίτηση παραμερισμού όχι όμως με ένορκη δήλωση δυνάμει του κ.40

(2). Μάλιστα, η αίτηση παραμερισμού δεν διέπεται από τα αυστηρά χρονικά περιθώρια του κ.40

(3)και έτσι μπορεί να καταχωριστεί ακόμη και μετά την πάροδο τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. Εν τούτοις, καταχώριση τέτοιας αίτησης δεν νοείται αφότου παρέλθουν επτά ημέρες από την επίδοση της αίτησης εφόσον σε τέτοια περίπτωση η πράξη πτώχευσης έχει ήδη συντελεστεί (βλ. άρθρο 3

(1)(ζ), Κεφ. 5) και το δικαστήριο δεν δύναται να ανατρέψει τούτη (βλ. Re a debtor (No 6864 of 1980, High Court), the debtor v. Slater Walker Ltd)

(1981)2 All ER 987). Στη δοσμένη περίπτωση η ημερομηνία καταχώρισης της επίδικης αίτησης αποκαλύπτει ότι καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα, δηλαδή προτού συντελεστεί η πράξη πτώχευσης. Η δε φύση των ισχυρισμών που προβάλλει εμπίπτουν στην κατηγορία εκείνη που εξετάζεται με αίτηση και όχι ένορκη δήλωση. Συνακόλουθα πληρούται τα χρονικά και δικονομικά κριτήρια της αίτησης. Πριν οτιδήποτε άλλο σημειώνω ότι ορθά ο ευπαίδευτος συνήγορος του οφειλέτη απέσυρε τους ισχυρισμούς που αφορούν τον τύπο της ειδοποίησης και δη την απουσία νομικής βάσης. Συνδυασμένη ανάγνωση των κανονισμών 16 και 38 έως 41, καθώς και του εντύπου που προβλέπεται από τον κανονισμό 40 (Bankruptcy Form N.40), αποκαλύπτει ότι ο τύπος ειδοποίησης πτώχευσης δεν φέρει νομική βάση ενώ ο κανονισμός 16, ο οποίος αναφέρεται σε αίτηση, δεν αφορά την ειδοποίηση αλλά άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις. Ορθή κρίνεται η στάση του συνηγόρου και για τους ισχυρισμούς αναφορικά με το Ν.197

(1)/03. Μπορεί μεν οι διατάξεις τούτου να προνοούν αναστολή πτωχευτικής διαδικασίας όχι όμως χωρίς την εξασφάλιση κατάλληλου διατάγματος από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση στην οποία εδράζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Ο ισχυρισμός του οφειλέτη περί ικανότητας ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων παραπέμπει στην παράγραφο (ζ) του άρθρου 3

(1)του Κεφ. 5. Η εν λόγω παράγραφος αναφέρει ότι∙ "3.

(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: (ζ) αν ο πιστωτής εξασφαλίσει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα". Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι μοναδική υποχρέωση του πιστωτή είναι η εξασφάλιση τελεσίδικης απόφασης της οποίας η εκτέλεση δεν αναστάλθηκε. Τόσο ο νόμος όσο και η νομολογία δεν επιβάλλουν στον αιτητή υποχρέωση εκτέλεσης της απόφασης πριν την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης. Πέραν των πιο πάνω σχετικά είναι και όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Πετράκη v. Κίμωνος

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1311, η οποία σχολιάζεται πιο κάτω. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση του οφειλέτη κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται. Διατείνεται ο οφειλέτης ότι η ειδοποίηση πτώχευσης πάσχει εφόσον οι πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι με memo και δεν το αποκαλύπτουν στην ειδοποίησή τους. Έχω τη γνώμη ότι η εισήγηση απορρίπτεται από συνδυασμένη ανάγνωση των λεχθέντων στην υπόθεση Παπαδόπουλος v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ

(2004)1Γ Α.Α.Δ.1716 με των αναφερομένων στο άρθρο 5

(2)του Κεφ. 5. Η πεμπτουσία των λεχθέντων της υπόθεσης Παπαδόπουλος, πιο πάνω, εντοπίζεται στη σελίδα 1728, όπου αναφέρεται πως∙ 'είναι δυνατή η τροποποίηση της αίτησης για να περιληφθεί η εξασφάλιση ακόμα και στο στάδιο της επαλήθευσης'. Παρά τη μεστότητα όσων πιο πάνω αναφέρονται, τα οποία αποκαλύπτουν ότι ο σχετικός λόγος δεν είναι ικανός να οδηγήσει αίτηση πτώχευσης σε απόρριψη, έμφαση δίδω στην κατ' επανάληψη χρήση της φράσης αίτηση. Ανάλογα συνάγονται και από τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 και δη στο εδάφιο

(2)τούτου. Το άρθρο φέρει τον πλαγιότιτλο 'Όροι βάσει των οποίων πιστωτής δύναται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης'. Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τον προβλεπόμενο τύπο της οπισθογράφησης σε ειδοποίηση πτώχευσης, καθιστούν σαφές ότι η υποχρέωση για αποκάλυψη τυχόν εξασφάλισης περιορίζεται στην αίτηση πτώχευσης και δεν επεκτείνεται στην ειδοποίηση που προηγείται. Ως εκ τούτου και αυτή η θέση του οφειλέτη απορρίπτεται. Στρέφομαι τώρα στις αιτιάσεις του οφειλέτη ότι η ειδοποίηση είναι καταχρηστική και υπεβλήθη κατά παράβαση των δικαστικών διαδικασιών. Παρεμβάλλω ότι πέραν όσων αναφέρονται στις παραγράφους 8, 9, 11 και 12 της ενόρκου δηλώσεως στο στάδιο της ακρόασης, και συγκεκριμένα στη γραπτή αγόρευση, ο ευπαίδευτος συνήγορος του οφειλέτη προσκόμισε στο δικαστήριο δυο αιτήσεις, ημερομηνίας 05.07.2011 και 13.02.2012, που όπως φαίνεται στην όψη τους υπεβλήθησαν από τους πιστωτές στα πλαίσια της αγωγής 847/06, και στρέφονται εναντίον του οφειλέτη. Αφενός σημειώνω ότι όπως αναφέρθηκε και κατά την ακρόαση της αίτησης οι γραπτές αγορεύσεις δεν προσφέρονται για προώθηση μαρτυρίας και συνεπώς τα μέρη οφείλουν να περιορίζονται στα γεγονότα που υποστηρίζουν οι ομνύοντες στις ενόρκους δηλώσεις. Ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψιν του οτιδήποτε πέραν εκείνων που ο οφειλέτης ανέφερε στην ένορκη δήλωσή του. Επί της ουσίας του λόγου ένστασης οι δυο πλευρές παρέπεμψαν το δικαστήριο στα λεχθέντα της υπόθεσης London Clubs Ltd v. Παπαδόπουλου

(2002)1 Α.Α.Δ.1699. Πέραν τούτης σχετική είναι και η υπόθεση Πετράκη v. Κίμωνος

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1311. Σε αυτή την τελευταία υπόθεση το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε καταχρηστική την αίτηση πτώχευσης που υπεβλήθη, και αυτό παρά τη διαπίστωση ότι πληρούτο όλες οι τυπικές αλλά απαραίτητες προϋποθέσεις. Η πρωτόδικη απόφαση εδράστηκε στο ότι προτού υποβληθεί η αίτηση ο πιστωτής δεν ακολούθησε διαδικασία μηνιαίων δόσεων, δεν προέβη σε έρευνα στο κτηματολόγιο και δεν ζήτησε την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης της κινητής περιουσίας του οφειλέτη. Επιτρέποντας την έφεση κατά της απόφασης το ανώτατο δικαστήριο τόνισε ότι "Το όλο θέμα (δηλαδή της κατάχρησης) είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή". Επεξήγησε περαιτέρω ότι η υπόθεση London Clubs αποφασίστηκε επι τη βάσει των ιδιαίτερων γεγονότων της. Τόνισε ότι 'Κατά την κρίση μας τα όσα παρατήρησε το Εφετείο στην London Clubs Ltd (ανωτέρω), ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών, δεν αποκλείουν πιστωτές, έστω και μικρούς πιστωτές όπως τον εφεσείοντα, από του να καταχωρήσουν αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής'. Υπό το φώς όλων των πιο πάνω είμαι της γνώμης ότι στη δοσμένη περίπτωση τα πραγματικά γεγονότα δεν αποκαλύπτουν κατάχρηση. Το γεγονός ότι πριν την έκδοση της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης οι πιστωτές καταχώρισαν εναντίον του οφειλέτη αίτηση για εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του, την οποία εν τέλει απέσυραν, δεν αποκαλύπτει εξυπηρέτηση αλλότριου σκοπού ή προσπάθεια εξασφάλισης πλεονεκτήματος έναντι άλλων πιστωτών. Άλλωστε, ως ο ίδιος ο οφειλέτης αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του, η αίτηση για εκποίηση της περιουσίας του απεσύρθη μετά από ένσταση που καταχώρισε και υποστήριξε ότι τούτη η περιουσία αποτελεί κατοικία. Παρεμβάλλω εδώ ότι η εν λόγω κατάληξη δεν θα διαφοροποιείτο ούτε εάν λαμβάνετο υπόψιν και η άλλη αίτηση για εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη, η οποία αναφέρθηκε στο στάδιο των αγορεύσεων. Περαιτέρω, το γεγονός ότι ο οφειλέτης εισηγήθηκε στους πιστωτές εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων δεν σημαίνει ότι οι πιστωτές υποχρεούνται να αποδεχθούν την πρόταση ούτε ότι η ειδοποίηση είναι καταχρηστική. Ως εκ των πιο πάνω καταλήγω ότι κανένας από τους λόγους που επικαλέστηκε ο οφειλέτης ευσταθεί και περαιτέρω ότι κανένας λόγος διαπιστώνεται για ακύρωση και παραμερισμό της επίδικης ειδοποίησης πτώχευσης. Συνακόλουθα η επίδικη αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των πιστωτών και εναντίον του οφειλέτη ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται συντελεσθείσα από σήμερα. (Υπ)...................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ε.χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο