Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων της Δημοκρατίας ν. Karkotis Manufacturing and Trading Public Ltd, Αγ. Αρ. 345/09, 8/5/2012

(1). Ο προσβαλλόμενος κανονισμός τροποποιεί τον κανονισμό 60/2004

(2)για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων στον τομέα της ζάχαρης λόγω της προσχώρησης των νέων κρατών-μελών. (β) Η επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απέδειξε ότι τα μέτρα που υιοθέτησε ήτο αναγκαία με αποτέλεσμα τούτη να στερείται αρμοδιότητας να τα υιοθετήσει. (γ) Είναι βασική αρχή και σύμφωνα με το άρθρο 41 της πράξης προσχώρησης του 2003 ότι η θέσπισης των μέτρων πρέπει να είναι επωφελή για τα νέα κράτη. Όμως φαίνεται καθαρά ότι τα μέτρα που υιοθέτησε η επιτροπή με τον κανονισμό 651/05 δεν ωφελούν τα νέα κράτη-μέλη αλλά αντίθετα επιβαρύνουν τούτα. (δ) Ελλιπή τελείως η αιτιολόγησης των μέτρων κατά τρόπο ικανοποιητικό που την οδήγησαν στην υιοθέτηση του κανονισμού 651/

1. (ε) Ο κανονισμός 651/2005 παραβιάζει βάναυσα την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων αφού επιβάλλει υποχρεώσεις οι οποίες αφορούν ποσότητα ζάχαρης που είχαν ήδη συσσωρευτεί πριν αυτός τεθεί σε ισχύει.
2. Οι εναγόμενο εγείρουν Τρίτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο θεωρείται ότι υπερισχύει του Συντάγματος από την ημερομηνία κατά την οποία το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας τροποποιήθηκε την 28/7/2006 από τον νόμο 127 (1/2006) και αναγνωρίστηκε ρητά από την υποχρέωση του έναντι του Ευρωπαϊκού Δίκαιου.
3. Οι εναγόμενοι εγείρουν Τέταρτη προδικαστική ένσταση καθότι ο κανονισμός 832/2005 δεν έλαβε υπόψην τις ιδιάζουσες συνθήκες που υπάρχουν στην Κύπρο όπως αύξηση της κατανάλωσης λόγω μεγαλύτερου αριθμού τουρισμού, αύξηση των εξαγωγών σε προϊόντα που περιέχουν ζάχαρη, αλλά αφοριστικά προέβησαν εις τον καθορισμό της πλεονάζουσας ποσότητας ζάχαρης στα νέα 10 κράτη - μέλη μεταξύ των οποίων και η Κύπρος.» (Το κείμενο, σύνταξη και ορθογραφία παραμένουν αυτούσια) Επίσης επιζητείται η αναρίθμηση των παραγράφων της Έκθεσης Υπεράσπισης εάν και εφόσον εγκριθούν οι πιο πάνω τροποποιήσεις. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Καρκώτη, διευθυντή της εναγομένης εταιρείας ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η αιτήτρια περί τον Απρίλιο του 2011 διόρισε νέο δικηγόρο, το δικηγορικό γραφείο του κ. Μάγου και Συνεργάτες ως δικηγόρους της εναγομένης εταιρείας. Οι νέοι δικηγόροι των συμβούλευσαν ότι πρέπει να εγείρουν τρεις νέες προδικαστικές ενστάσεις τις οποίες πρέπει να επιληφθεί το Δικαστήριο και επίσης αναφέρεται στον επηρεασμό που θα έχουν οι προδικαστικές ενστάσεις στην υπεράσπιση της αιτήτριας. Επίσης αναφέρει ότι η αίτηση υποβάλλεται καλόπιστα και στα πλαίσια της διακρίβωσης της πραγματικής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και ότι ο ενάγοντας δεν θα υποστεί καμία βλάβη ή ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εν όψει του ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει ακόμη αρχίσει. Το αίτημα της εναγομένης αντιμετώπισε την ένσταση της άλλης πλευράς η οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:- «
4. Δεν μπορούν να εξεταστούν οι λόγοι που επιχειρεί η εναγόμενη εταιρεία να προσθέσει, στην παρούσα υπόθεση, διότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, προς όφελος της αιτήτριας.
5. Η Εναγόμενη άσκησε προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για τα θέματα αυτά, η οποία απερρίφθη.
6. Οι προδικαστικές ενστάσεις που επιχειρεί η Εναγομένη να προσθέσει, έχουν ήδη αποφασιστεί απο το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και εν πάσει περιπτώσει αποτελούν αχρείαστες τροποποιήσεις οι οποίες αναφέρονται σε νομικά σημεία.
7. Στερείται η Εναγομένη της δυνατότητας να εγείρει στην παρούσα διαδικασία, θέμα ισχύος ή όχι του Συντάγματος έναντι του Ευρωπαϊκού Δικαίου.
8. Η αίτηση για τροποποίηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση, χωρίς καμία αιτιολογία.
9. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει λόγο για τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος.
10. Η παρούσα αίτηση τροποποίησης αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας διότι οι προδικαστικές ενστάσεις που επιχειρείται να εισαχθούν στην υπεράσπιση, αποτέλεσαν αντικείμενο προσφυγής της Εναγομένης στο Ανώτατο Δικαστήριο.
11. Όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά στην Εναγομένη από την αρχή της διαδικασίας.
12. Δυσμενείς επιπτώσεις και δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων και συμφερόντων του Ενάγοντα σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης για τροποποίηση. Ανεπανόρθωτη ζημιά του Ενάγοντα αν επιτραπεί η τροποποίηση.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κ. Στέλλας Αντήλιου, Επιθεωρητή Εμπορίου και Βιομηχανίας Α τάξης στο Υπουργείο Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω αναφέρεται σε προσφυγές που άσκησε η αιτήτρια ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και την τύχη τους, ότι οι προδικαστικές ενστάσεις που επιχειρεί η αιτήτρια να προβάλει έχουν ήδη αποφασιστεί από το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και επίσης με περισσότερη έκταση αναλύονται οι άλλοι λόγοι ένστασης τους οποίους δε χρειάζεται να επαναλάβω. Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον της εναγομένης όπως διαφαίνεται από το κλητήριο ένταλμα είναι χρηματική επιβάρυνση που επιβλήθηκε στην τελευταία με επιστολή της ημερ. 21.8.06 καλώντας την όπως καταβάλει το ποσό της χρηματικής επιβάρυνσης στο Τμήμα Τελωνείων. Η χρηματική επιβάρυνση αφορούσε πλεονάζουσα ποσότητα ζάχαρης και μη απομάκρυνση της από την Εναγομένη. Η υποχρέωση αυτή πήγαζε από την προσχώρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σύμφωνα με τον Κανονισμό (Ε.Κ.) 832/
13. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων και στη Δ.25 θ.θ 1,2 και
14. Η Δ.25 παρέχει τη δικονομική πρόσβαση στις αιτούμενες θεραπείες. Οι αρχές που διέπουν τη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες της Δ.25 όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Μεταξύ αυτών είναι Φοινιώτης v. Green Mar Navigation

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναίδης Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Γραμμές Τρινζί Αιγαίου ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Σιακόλα

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 44, C & Α, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ. κ.ά.

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 237, Clive Preece κ.ά. ν. Νόσου Θεοφίλου Ρωσσίδου, Πολιτική Έφεση 271/2008, ημερομηνίας 16/12/2011 και η πολύ πρόσφατη Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α. Π.Ε 79/09 ημερ. 4.5.2012. Όπως αναφέρεται στη σελ. 6 της απόφασης:- «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Έχω εξετάσει με μεγάλη προσοχή τους λόγους επί τους οποίους εδράζεται η αίτηση όπως επίσης τους λόγους ένστασης καθώς επίσης όσα οι ευπαίδευτοι δικηγόροι με τις αγορεύσεις τους προώθησαν στο Δικαστήριο. Κατ΄ αρχή θα πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία και αναφέρω ενδεικτικά και μόνο την Χριστάκης Χ'Χριστοφόρου ν. Αταλιάνη (αρ.2)

(1992)1 Α.Α.Δ 1114 και την Cybarco Ltd v. Rawnselo Trading Co Ltd

(2002)1(B) A.A.Δ 1288 σελ. 1292, η αλλαγή δικηγόρου από μόνη της δεν είναι δικαιολογία για έγκριση αιτήματος για τροποποίηση δικογράφου. Στα περιστατικά της υπόθεσης παρατηρώ ότι οι δικηγόροι της Αιτήτριας-εναγομένης διορίστηκαν και ενεργούσαν ως δικηγόροι της αιτήτριας από τις 8.4.11 σύμφωνα με σημείωμα εμφάνισης που καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η αίτηση υπό εξέταση κατεχωρήθηκε στις 9.2.12 ήτοι 10 μήνες αργότερα. Ο χρόνος ο οποίος διέρρευσε δεν δικαιολογείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Εις την απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 13.7.11 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 993/2005 και άλλων, Αναθεωρητική Δικαιοδοσία, μεταξύ Chrikar Trading Limited κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού που αφορούσαν μεταξύ άλλων τις αναφερόμενες εις το κλητήριο ένταλμα επιστολές του Υπουργείου Εμπορίου, ημερ. 2.8.05 και 21.8.06, (βλ. παράγρ. 18 και 19 του κλητηρίου εντάλματος) αποφασίσθησαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα στη σελ. 12:- «Έχουμε δηλαδή μια σύνθετη διοικητική ενέργεια που άρχισε με την επιστολή της 2.8.05 και περατώθηκε με την επιβολή του διοικητικού προστίμου που επιβλήθηκε με την επιστολή της 21.8.06 η οποία σίγουρα είναι εκτελεστή διοικητική πράξη.» Επίσης στη σελ. 16 «Είναι φανερό από όλα τα πιο πάνω ότι και αν ακόμα η απόφαση της 2.8.05 μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εκτελεστή διοικητική πράξη, από την στιγμή που εκδόθηκε η τελική απόφαση της 21.8.06 με την οποία επιβλήθηκε το διοικητικό πρόστιμο, η απόφαση της 2.8.05 έχασε την εκτελεστότητα της και η μόνη εκτελεστή πράξη είναι αυτή της επιβολής του προστίμου δηλαδή της 21.8.06.» Επομένως, η παρούσα αγωγή αφορά επιβολή προστίμου βάσει εκτελεστής διοικητικής πράξης ημερ. 21.8.06 και οποιεσδήποτε υπερασπίσεις έναντι αυτής της εκτελεστής διοικητικής πράξης θα μπορούσαν να προσβληθούν μέσω προσφυγής προς το Ανώτατο Δικαστήριο. Όλα τα θέματα που επιχειρείται η εισαγωγή τους στο Δικαστήριο με την προτεινόμενη τροποποίηση εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. (Βλ. Marketrends Financial Services Ltd v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου

(2006)1 (Α) Α.Α.Δ 223.) Εν όψει των άνω κρίνω ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι χωρίς αξία και το μόνο που μπορεί να προκαλέσουν είναι καθυστέρηση, ταλαιπωρία και πρόκληση εξόδων και ως εκ τούτου η αίτηση δεν εγκρίνεται και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εναγομένης-αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή, εγκριθούν από το Δικαστήριο και πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση την 6.11.12 η ώρα 10.30 π.μ. (Υπ) Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\parparinos 2010-11/interim decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο