BANK OF MOSCOW (OPEN JOINT STOCK COMPANY) ν. Αναφορικά με την Εταιρεία PAPRYROS INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αίτησης 906/2011, 6/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A233 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 906/2011 ΜΕΤΑΞΥ: Αναφορικά με την Εταιρεία PAPRYROS INVESTMENTS LIMITED -και- Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113 Αίτηση από και εκ μέρους της εταιρείας BANK OF MOSCOW (OPEN JOINT STOCK COMPANY) Αίτηση για ασφάλεια εξόδων ημερομηνίας 20.01.2012 6 Ιουλίου, 2012 Για την αιτήτρια: κα Στυλιανού Για την καθ' ης η αίτηση: κα Καραβιώτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 02.02.2011 η εταιρεία BANK OF MOSCOW (OPEN JOINT STOCK COMPANY) (στη συνέχεια η καθ' ης η αίτηση) υπέβαλε αίτηση διαλύσεως (στη συνέχεια η κυρίως αίτηση) της εταιρείας PAPRYROS INVESTMENTS LIMITED (στη συνέχεια η αιτήτρια). Στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως την 20.01.2012 η αιτήτρια καταχώρισε την επίδικη αίτηση με την οποία ζητά∙ 'Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την καθ ης η αίτηση Bank of Moscow (Open Joint Stock Company) από τη Ρωσία όπως δώσει ασφάλεια για τα έξοδα της Αιτήτριας εις την παρούσα αίτηση εκ €3000 προς ικανοποίησιν του Δικαστηρίου, επί τω ότι η Καθ ης η αίτηση κατοικεί και διαμένει στη Ρωσία, εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και όπως εν τω μεταξύ, όλη η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί και ή εις παράλειψη συμμόρφωσης απορριφθεί.' Η αίτηση εδράζεται στη Δ.60 κκ1 και 5 και στη Δ.48 κκ 2, 3-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον κανονισμό 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση που ορκίζεται ο διευθυντής της αιτήτριας Ευθύμιος Μιχαηλίδης. Σύμφωνα με τον ομνύοντα την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η καθ' ης η αίτηση είναι εταιρεία που έχει την έδρα της στην αλλοδαπή και συγκεκριμένα στη Ρωσία και δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη ή κινητή περιουσία στην Κύπρο. Υποστηρίζει εντούτοις ότι η καθ' ης η αίτηση έχει τα οικονομικά μέσα να παράσχει ασφάλεια εξόδων εφόσον πρόκειται για τράπεζα. Είναι η θέση του ότι η κυρίως αίτηση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Εδράζει αυτή τη θέση στο ότι η γραπτή ειδοποίηση/απαίτηση που απέστειλε η καθ' ης η αίτηση στην αιτήτρια αντιβαίνει των διατάξεων του νόμου, η επιλεγόμενη διαδικασία διάλυσης της αιτήτριας δεν είναι η κατάλληλη στην παρούσα περίπτωση και, η απαίτηση της καθ' ης η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και δεν δικαιολογεί τη διαδικασία διάλυσης και ούτε μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της καθ' ης η αίτηση που καταχωρίστηκε την 29.02.2012. Νομική βάση της ένστασης είναι η Δ.48 κκ1, 2, 3-9 η Δ.60 κκ1-6 και η Δ.64 κκ1, 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ο κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών, τα άρθρα 1, 2, 17, 23, 30
(1)του νόμου 172/86, τα άρθρα 30.2 και 169 του Συντάγματος, το άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η απόφαση στην πολιτική έφεση 61/2007 ημερομηνίας 25.01.
- Και σε αυτή την περίπτωση η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση. Ομνύουσα τούτην είναι η Χάρις Καραολίδου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την καθ' ης η αίτηση. Οι μόνοι ισχυρισμοί που εγείρονται σε αυτή την ένορκο δήλωση είναι ότι στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως η καθ' ης η αίτηση αποκαλύπτει καλή υπόθεση εναντίον της αιτήτριας, έχει οικονομικούς πόρους να καλύψει τυχόν έξοδα που ήθελε επιδικαστούν εναντίον της και τέλος, ότι το ποσό εξόδων που ζητά η αιτήτρια ως ασφάλεια είναι υπερβολικό. Κατά τα λοιπά η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και τα σχετικά τούτων νομικά επιχειρήματα. Οι λόγοι ένστασης που αναφέρονται στο πρόσωπο της ειδοποίησης είναι ότι∙ δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από τους σχετικούς νόμους και/ή κανονισμούς και/ή τη νομολογία, η διεθνής συνθήκη μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας δεν επιτρέπει έκδοση διατάγματος ως το αιτούμενο και, η αίτηση υποβάλλεται για καθυστέρηση της δικαστικής διαδικασίας και είναι καταχρηστική. Όλα τα πιο πάνω ολοκληρώνουν τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς εφόσον κανείς εκ των διαδίκων ζήτησε αντεξέταση. Αμφότεροι οι συνήγοροι προσκόμισαν γραπτές αγορεύσεις και έτσι οι θέσεις της κάθε πλευράς έχουν εκφραστεί ευσύνοπτα και με γλαφυρότητα. Το πρώτο που πρέπει να απασχολήσει είναι η επίκληση από την καθ' ης η αίτηση του κυρωτικού νόμου της συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου, Ν.172/86(στη συνέχεια ο κυρωτικός νόμος και η συνθήκη). Είναι εν προκειμένω η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι το άρθρο 17 της συνθήκης δεν επιτρέπει έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων για μόνο λόγο ότι ο αιτητής/ενάγων είναι αλλοδαπό πρόσωπο. Παρεμβάλλω εδώ ότι επί του προκειμένου οι θέσεις των δυο πλευρών συμπίπτουν. Συμφωνούν δηλαδή ότι ο κυρωτικός νόμος δεν απαγορεύει ολοκληρωτικά την έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων, παρά μόνο όταν ο λόγος στον οποίο εδράζεται το αίτημα είναι η αλλοδαπή ιδιότητα ή το προσωρινό της διαμονής του διαδίκου στο έδαφος του συμβαλλόμενου μέρους που βρίσκεται υπο τον έλεγχο του δικαστηρίου στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα. Ομολογώ ότι αυτή η θέση των δυο πλευρών με βρίσκει σύμφωνο. Από το λεκτικό του άρθρου 17 της συνθήκης συνάγεται ότι η απαγόρευση δεν είναι κατακλυσμιαία. Το άρθρο 17 της συνθήκης απαγορεύει έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων όταν η πραγματική βάση στην οποία εδράζεται το αίτημα είναι ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται τούτο είναι αλλοδαπό και δεν έχει μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στο έδαφος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του δικαστηρίου. Δεν αποκλείει εν προκειμένω την έκδοση διατάγματος για άλλο λόγο, φερειπείν ότι ο αιτητής/ενάγων είναι πτωχεύσας ή ότι η αιτήτρια/ενάγουσα εταιρεία είναι αφερέγγυα συμφώνως των διατάξεων του άρθρου 382 του Κεφ.
- Στις περιπτώσεις που το αίτημα εδράζεται σε άλλο λόγο από αυτούς που ρητά αποκλείει το άρθρο 17 της συνθήκης, το δικαστήριο έχει εξουσία και δύναται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Διατείνονται οι αιτητές ότι η συνθήκη που αφορά ο κυρωτικός νόμος δεν βρίσκεται, πλέον, σε ισχύ. Επικαλούνται συναφώς το λόγο της υπόθεσης Studland v. Ευσταθίου
(2003)1Γ Α.Α.Δ.1809. Στον αντίποδα η καθ' ης η αίτηση επικαλείται τα λεχθέντα της υπόθεσης Romir Monitoring v. MB Romir Holdings Ltd
(2008)1A Α.Α.Δ.106 και υποστηρίζει ότι η επίδικη συνθήκη δεν έπαυσε να ισχύει. Με όλο το σεβασμό στις εκατέρωθεν θέσεις έχω τη γνώμη πως επίκληση των πιο πάνω υποθέσεων και συσχετισμός των εκεί αναφερομένων με την παρούσα δεν είναι εύστοχος όπως ούτε χρήσιμος. Έχω τη γνώμη ότι οι δυο αυτές υποθέσεις κρίθηκαν στη βάση των δικών τους περιστατικών και η δεύτερη δεν αναιρεί την πρώτη. Σημειώνεται εδώ ότι στην υπόθεση Romir (πιο πάνω) η ισχύς της συνθήκης αποδείχθηκε μέσω μαρτυρίας που προσκομίστηκε στο δικαστήριο, κάτι το οποίο δεν έγινε στη Studland (πιο πάνω) αλλά ούτε και στην επίδικη αίτηση. Από την άλλη στην υπόθεση Studland δεν αναφέρθηκε και δεν σχολιάσθηκε ο Ν.34(ΙΙΙ)/2001. Όπως επεξηγείται στην υπόθεση Καρατσιώλης v. Royal Sports Betting Ltd
(2008)1 Α.Α.Δ. 669, 674 με παραπομπή στο άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1 'η ύπαρξη ενός νόμου είναι από τα γεγονότα που ένα δικαστήριο έχει δικαστική γνώση'. Αποτελεί θέση της καθ' ης η αίτηση ότι η συνθήκη που κυρώθηκε με το Ν.172/86συνεχίζει να ισχύει και αυτό αποδεικνύεται τόσο από το ίδιο το λεκτικό της συνθήκης όσο και από τις διατάξεις του Ν.34(ΙΙΙ)/
- Κρίνω ότι αυτή η θέση της καθ' ης η αίτηση είναι απολύτως ορθή. Στο άρθρο 2.4 του πρωτοκόλλου που κυρώθηκε με το Ν.34(ΙΙΙ)/2001αναφέρεται ότι∙ "Οι ακόλουθες συνθήκες μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι να τεθούν σε ισχύ καινούργιες συνθήκες τις οποίες τα Μέρη έχουν συνάψει ή πρόκειται να συνάψουν ή μέχρι να διευθετηθούν διαφορετικά οι σχέσεις τους στους αντίστοιχους τομείς: ..........................
- Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών περί Νομικής Βοήθειας σε Αστικά και Ποινικά θέματα. 19 Ιανουαρίου 1984". Περαιτέρω, στο προοίμιο του πρωτοκόλλου που κυρώθηκε με το Ν.34(ΙΙΙ)/2001αναφέρεται ότι∙ "... με αφετηρία το γεγονός ότι η Ρωσική Ομοσπονδία είναι διάδοχο κράτος της ΕΣΣΔ και με αυτή την ιδιότητα συνεχίζει να εφαρμόζει δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες στις οποίες η ΕΣΣΔ ήταν Συμβαλλόμενο Μέρος, ...". Συνδυασμένη ανάγνωση των πιο πάνω δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η Ρωσική Ομοσπονδία διαδέχθηκε την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και πως η συνθήκη που κυρώθηκε με το Ν.172/86συνεχίζει να ισχύει μέχρι να υπογραφεί από τα μέρη καινούργια συνθήκη, ως ο Ν.34 (III)/2001 προβλέπει. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την αιτήτρια δεν θέτει εν αμφιβόλω την ισχύ της επίδικης συνθήκης υπο την έννοια ότι ακυρώθηκε με τη θέσπιση νέας, ενώ το γράμμα και πνεύμα των σχετικών νόμων (Ν.172/86και 34 (ΙΙΙ)/2001) δεν χωρεί άλλη ερμηνεία, δηλαδή ότι η επίδικη συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει. Η αιτήτρια υποστηρίζει ότι στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η συνθήκη ισχύει, η απαγόρευση του άρθρου 17 αφορά φυσικά και όχι νομικά πρόσωπα. Είναι γεγονός ότι στο άρθρο 17 της συνθήκης αναφέρεται 'citizens of one contracting party' και σε αυτό είναι που εδράζεται η αιτήτρια προς υποστήριξη του επιχειρήματος της. Έχω όμως τη γνώμη ότι αυτή η θέση παραβλέπει την αναφορά στο άρθρο 1.3 του ίδιου πρωτοκόλλου (Ν.172/86)όπου αναφέρεται∙ "
- The provisions of this Treaty shall apply to legal persons which have their seat in the territory of either of the Contracting Parties and which have been established in accordance with its law". Καταλήγω λοιπόν ότι το άρθρο 17 της συνθήκης ερμηνεύεται ejusdem generis των αναφερομένων στο άρθρο 1.3 της συνθήκης, διευρύνοντας έτσι τον όρο citizens ώστε να καλύπτει και νομικά πρόσωπα πέραν των φυσικών προσώπων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η επίδικη συνθήκη ισχύει και καλύπτει τόσο φυσικά όσο και νομικά πρόσωπα. Τόσο η νομική βάση της αίτησης όσο και η ένορκος δήλωση που την υποστηρίζει καθιστούν σαφές ότι ο μόνος λόγος στον οποίο εδράζεται το αίτημα είναι η αλλοδαπή ιδιότητα της καθ' ης η αίτηση και το γεγονός ότι η έδρα της βρίσκεται έξω από το έδαφος που ελέγχεται από το δικαστήριο. Αυτό το συμπέρασμα χωρίς να παραγνωρίζεται ότι στην αίτηση του Ευθύμιου Μιχαηλίδη αναφέρεται ότι η κυρίως αίτηση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Οι αναφορές του Ευθύμιου Μιχαηλίδη ότι η επιλεγόμενη διαδικασία δεν είναι η κατάλληλη και ότι η απαίτηση, στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως, είναι νομικά αβάσιμη και δεν δικαιολογεί διαδικασία διάλυσης, παρατηρώ ότι δεν πλαισιώνονται από ισχυρισμούς. Η σχετική θέση, απαλλαγμένη γεγονότων που να την υποστηρίζουν, αφέθηκε μετέωρη, δίκην πεποιθήσεως αντί ισχυρισμού, και συνεπώς δεν μπορεί να τύχει διερεύνησης (βλ. The Continental Insurance Company of Hampshire v. SAC Eugene O' Regan
(1998)1B Α.ΑΔ.1087, 1093). Από την άλλη, η αναφορά του Ευθύμιου Μιχαηλίδη ότι η γραπτή ειδοποίηση που απέστειλε η καθ' ης η αίτηση πριν την καταχώριση της κυρίως αιτήσεως πάσχει, δεν παραγνωρίσθηκε από το δικαστήριο. Χωρίς να αποφαίνομαι επί τούτου οριστικά, εφόσον πρόκειται για θέμα που αφορά την ουσία της κυρίως αιτήσεως, σημειώνω ότι είχα την ευχέρεια να διεξέλθω του περιεχομένου τούτης - τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του Ευθύμιου Μιχαηλίδη - και δεν αντιλαμβάνομαι πως υποστηρίζει τον ισχυρισμό για απόρριψη της κυρίως αιτήσεως. Είναι γι' αυτούς τους λόγους που καταλήγω ότι ουσιαστικά η επίδικη αίτηση εδράζεται αποκλειστικά στο ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αλλοδαπή εταιρεία και έχει τη βάση της στη Ρωσία. Εντούτοις έχω ήδη επεξηγήσει ότι αυτοί και μόνο οι λόγοι είναι ανίκανοι, λόγω των προβλεπόμενων στο άρθρο 17 της συνθήκης, να οδηγήσουν σε έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι παρέλκει λόγος εξέτασης των άλλων λόγων ένστασης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Ως χρόνος καταβολής των εξόδων καθορίζεται η αποπεράτωση της κυρίως αιτήσεως. (Υπ)...................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ε.χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο