ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Ανδρέας Διονυσίου κ.α., Αρ. Αίτησης:336/12, 28/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A293 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης:336/12 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αιτήτριας και Ανδρέας Διονυσίου Νίκος Δ. Ιωάννου Καθ' ων η Αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 4.5.12 ΥΠΟ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1- ΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ-ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΗΜΕΡ. 23.4.12 Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή- Καθ' ου η Αίτηση 1: ο κ. Κ. Γεωργίου για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση -Αιτητές: ο κ. Π. Χ''Σάββας Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 8.3.12 καταχωρήθηκε η Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό με την οποία η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δυτικής Λευκωσίας εν τοις εφεξής οι Καθ' ων η Αίτηση ζητούσαν άδεια του Δικαστηρίου όπως η Διαιτητική απόφαση ημερ. 31.3.10 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστήριο Λευκωσίας και άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εκτέλεση και/ή εφαρμογή της αναφερθείσας απόφασης. Η εν λόγω Αίτηση είχε οριστεί για επίδοση στις 23.4.12 και ώρα 8.30πμ. Την εν λόγω ημερομηνία, δηλαδή 23.4.12 και περί ώρα 8.44 πμ. σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου της ίδιας ημερομηνίας οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προς τους οποίους είχε επιδοθεί η Αίτηση κλήθηκαν απόντες από τον δικαστικό κλητήρα και το Δικαστήριο προχώρησε και έκδωσε τα αιτούμενα Διατάγματα. Εντός του φακέλου του Δικαστηρίου υπάρχουν ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Κώστα Χατζηκωστέα σύμφωνα με τις οποίες η Αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση 2 στις 26.3.12 και στον Καθ' ου η Αίτηση 1 στις 2.4.12 έναντι της υπογραφής τους. Στις 4.5.12 Καθ' ου η Αίτηση 1 εν τοις εφεξής ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.4.12, την υπό κρίση αίτηση. Με την αίτηση του για παραμερισμό της απόφασης ο Αιτητής αιτείται διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.4.12 για εγγραφή διαιτητικής απόφασης. Η νομική βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θθ. 1 και 2, Δ.16, Δ.48 θθ.1-4 και Δ.64, τα Άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος Ν.22/85Άρθρα 2 και 52, η Δ.79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, τα Άρθρα 2 και 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, η διακριτική ευχέρεια, οι αρχές της επιείκειας και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Διονυσίου, Αιτητή, στην οποία αναφέρει ότι μετά που του επιδόθηκε η Αίτηση και επισκέφτηκε τους δικηγόρους οι οποίοι των συμβούλευσαν να καταχωρήσει ένσταση. Όπως πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους του στις 23.4.12 και ώρα 8.50 πμ επικοινώνησαν με τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση και τον ενημέρωσαν για την πρόθεση του Αιτητή να εμφανιστεί και να καταχωρήσει ένσταση αφού ο δικηγόρος του είχε την εντύπωση ότι η Αίτηση ήταν ορισμένη η ώρα 9.00 πμ. Ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση πληροφόρησε το δικηγόρο του Αιτητή ότι η αίτηση ήταν ορισμένη η ώρα 8.30 πμ και ότι είχε ήδη προχωρήσει σε εγγραφή της απόφασης. Ο Αιτητή αναφέρει επίσης ότι οι δικηγόροι του εκ παραδρομής και λόγω των διακοπών του Πάσχα δεν απέστειλαν στο δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση επιστολή με την οποία να γνωστοποιούσαν σε αυτόν την πρόθεση του Αιτητή να εμφανιστεί και να ενστεί στη διαδικασία. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι μεταξύ του και των Καθ' ων η Αίτηση εκκρεμεί στο Δικαστήριο η Γενική Έφεση 139/12 όπου οι δικηγόροι του είναι και πάλι το γραφείο Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ ενώ ο δικηγόρος της άλλης πλευράς είναι ο κ. Π. Χ''Σάββας που είναι και στην παρούσα υπόθεση ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση και έτσι ο κ. Χ''Σάββας καλά εγνώριζε ότι ο ίδιος αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο και το όνομα του δικηγόρου του. Είναι η θέση του ότι θα πρέπει να παραμεριστεί η απόφαση του Δικαστηρίου αφού είναι φανερό ότι ο ίδιος δεν επέδειξε καθυστέρηση ή ολιγωρία ή περιφρόνηση στις διαδικαστικές διαδικασίες, πρόθεση του ήταν να εμφανιστεί και λόγω λάθους του δικηγόρου του και μάλιστα για λίγα λεπτά δεν έγινε η εμφάνιση του και πιστεύει ότι είναι άδικο για τον ίδιο μια ασυνεννοησία δικηγόρων να του στερήσει το δικαίωμα να ακουστεί στο Δικαστήριο. Είναι επίσης η θέση του ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση αφού η απόφαση του Διαιτητή η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.4.12 είναι εντελώς λανθασμένη, αναιτιολόγητη και λήφθηκε χωρίς να του δοθεί ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να προβάλει τις θέσεις του παρά το ότι παρουσιάστηκε στη διαδικασία ενώπιον του Διαιτητή και ζήτησε αυτή την ευκαιρία. Όπως αναφέρει, η απόφαση του διαιτητή αφορά το γραμμάτιο με αρ. 4010835-0 για ποσό €38.507 το οποίο ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε και ζήτησε μάλιστα να προσκομιστεί το εν λόγω έγγραφο κατά τη συνεδρία ενώπιον του διαιτητή χωρίς όμως κάτι τέτοιο να γίνει. Θεωρεί επιπλέον ότι εν πάση περιπτώσει το ποσό που διεκδικούν οι Αιτητές λανθασμένο και/ή προϊόν παράνομων ανατοκισμών. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι υπό τις περιστάσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να του δώσει το δικαίωμα να υπερασπιστεί και να εμφανιστεί παραμερίζοντας την απόφαση του ημερ. 23.4.
- Επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του ως Τεκμήρια το πρακτικό ημερ. 31.3.12 σε ότι αφορά τη διαδικασία ενώπιον του διαιτητή για το γραμμάτιο 4010835-8, αντίγραφο της Γενικής Αίτησης 139/12 η οποία είναι η έφεση που καταχώρησε εναντίον της απόφασης διαιτησίας ημερ. 31.3.10 που αφορά έφεση του ιδίου σε σχέση με το γραμμάτιο υπ' αριθμό 7200152-6 μεταξύ του και των Καθ' ων η Αίτηση στην οποία προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί και την ένσταση που έχει καταχωρηθεί εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση από το δικηγόρο τους. Η εν λόγω έφεση και πάλι αφορά θέματα μη κανονικής διεξαγωγής δίκης εκ μέρους του διαιτητή και λανθασμένη και παράνομη χρέωση τόκων και ανατοκισμούς. Στην Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε ένσταση από τους Καθ' ων η Αίτηση. Είναι η θέση τους ότι ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει καμία υπεράσπιση, όλα όσα αναφέρει είναι εντελώς αόριστα και αφορούν ουσιαστικά ισχυρισμούς επί της ουσίας της διαφοράς τους οποίους το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία στο στάδιο αυτό να εξετάσει και αναφέρουν ότι ο ίδιος ο Αιτητής είχε εφεσιβάλει τη διαιτητική απόφαση με την έφεση με αρ. 415/10 η οποία ενεγράφη με την εκκαλούμενη δικαστική απόφαση πλην όμως απέσυρε την εν λόγω έφεση και έτσι δεν νομιμοποιείται στο παρόν στάδιο να ζητά τον παραμερισμό της και ουσιαστικά να ζητά από το Δικαστήριο να επαναφέρει σε στάδιο που δεν επιτρέπεται πλέον τα θέματα εκείνα τα οποία αποτελούσαν θέματα της έφεσης με αρ. 415/10 η οποία έχει αποσυρθεί από τον ίδιο τον Αιτητή. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Κύπρου Κύπρου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση στην οποία αναφέρει ότι ο Αιτητής είχε κληθεί νομότυπα σε διαιτησία σε σχέση με το γραμμάτιο 4010835-0 και παρουσιάστηκε ενώπιον του διαιτητή στις 17.3.10 και 31.3.10 αυτοπροσώπως, προέβαλε τις θέσεις του και ακολούθως ο διαιτητής προχώρησε στην έκδοση απόφασης εναντίον του και άλλων εγγυητών, ο Αιτητής εφεσίβαλε την απόφαση του διαιτητή καταχωρώντας την Αίτηση Έφεση με αρ. 415/10 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει, την οποία όμως απέσυρε στις 15.3.11 άνευ βλάβης με έξοδα εναντίον του και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και επισυνάπτεται σχετικά ως Τεκμήριο το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 15.3.11 όπου απορρίπτεται η Αίτηση Έφεση με δικαίωμα καταχώρησης νέας και ο Αιτητής καταδικάζεται σε έξοδα. Είναι η θέση του ότι μετά την απόσυρση της έφεσης και τη μη επανακαταχώρηση άλλης εντός του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος η απόφαση του διαιτητή έχει καταστεί τελεσίδικη γι' αυτό ικανοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις εγγραφής της και το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να εξετάσει λόγους ουσίας αφού ο ίδιος ο Αιτητής απέσυρε την έφεση του. Είναι η θέση του ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι των δύο μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προωθώντας, η κάθε πλευρά τους δικούς της ισχυρισμούς. Είναι η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η νομολογία προνοούν για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Συγκεκριμένα είναι η θέση του ότι η μη εμφάνιση συνηγόρου εκ πλευράς του Αιτητή στο Δικαστήριο στις 23.4.12 οφειλόταν στη λανθασμένη εντύπωση των δικηγόρων του ότι η Αίτηση ήταν ορισμένη η ώρα 9.00 πμ και όχι 8.30 πμ που ήταν τελικά ορισμένη. Αναφέρει ότι επικοινώνησαν με το συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση η ώρα 8.50 της 23.4.12 για να τον ενημερώσουν ότι θα εμφανίζονταν και ο κ. Χ''Σάββας τους ενημέρωσε ότι η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί. Αναφέρει επίσης ότι λόγω δικού τους λάθους, εκ παραδρομής και λόγω των διακοπών του Πάσχα δεν εστάλη επιστολή στον κ. Χ''Σάββα για να του γνωστοποιούσαν την πρόθεση εμφάνισης τους. Προχώρησαν δε και καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση σχεδόν αμέσως μετά που πληροφορήθηκαν ότι η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί και συγκεκριμένα στις 4.5.
- Είναι επίσης η θέση του ότι ο Αίτητης όχι μόνο έχει συζητήσιμη υπεράσπιση, επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά και πολύ καλή υπεράσπιση συγκεκριμένα είναι η θέση του ότι ο Αιτητής είχε παρουσιαστή στη διαιτησία και προέβαλε τις ενστάσεις του οι οποίες αφορούσαν την υπογραφή του στο γραμμάτιο και άλλα θέματα αλλά οι θέσεις του αυτές ούτε καταγράφηκαν κάτω και δεν φαίνονται στην απόφαση του διαιτητή. Ο Αιτητής ζήτησε επίσης από τον διαιτητή να προσκομιστεί το πρωτότυπο του συμβολαίου για το αναφερόμενο γραμμάτιο όπως και το πρωτότυπο γραμμάτιο για να διαπιστωθούν οι ισχυρισμοί του ότι ουδέποτε υπέγραψε τέτοια έγγραφα πλην όμως οι Καθ' ων η Αίτηση αρνήθηκαν να τα προσκομίσουν ισχυριζόμενοι ότι δεν τα είχαν στην κατοχή τους την ημέρα της απόφασης του διαιτητή. Επίσης αναφέρει ότι παρά την περί αντιθέτου παράκληση του Αιτητή δεν προσκομίστηκε κατά τη συνεδρία που λήφθηκε η απόφαση του διαιτητή κατάσταση λογαριασμού για το ισχυριζόμενο συμβόλαιο για να διαφανεί ο τρόπος χρέωσης αφού θέση του Αιτητή είναι ότι υπάρχουν παράνομες χρεώσεις τόκων και/ή ανατοκισμοί. Στη δική του αγόρευση ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν διαθέτει ίχνος υπεράσπισης και σίγουρα καμία καλόπιστη υπεράσπιση στην Αίτηση αφού όλα τα θέματα τα οποία ισχυρίζεται τώρα είναι θέματα τα οποία μπορούσαν να εξεταστούν αποκλειστικά και μόνο στα πλαίσια Αίτησης έφεσης εναντίον της απόφασης του διαιτητή. Επαναλαμβάνει ότι ο Αιτητής είχε καταχωρήσει στις 22.4.10 την Αίτηση-Έφεση 145/10 η οποία ήταν έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή ημερ. 31.3.10 την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 στην ένσταση του. Η εν λόγω Αίτηση Έφεση απεσύρθη στις 15.3.11 σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ίδιας ημερομηνίας που επίσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένσταση. Επομένως με την απόσυρση της Αίτησης έφεσης 415/10 και της παρέλευσης πλέον του χρόνου εντός του οποίου μπορούσε να καταχωρηθεί άλλη Αίτηση Έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή ημερ. 31.3.10 ο Αιτητής έχει χάσει και/ή απεμπωλήσει το δικαίωμα του να προσφύγει στο Δικαστήριο για να ελέγξει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ημερ. 31.3.
- Η Δ.17-θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί κυρίως τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα να παραμεριστεί απόφαση του Δικαστηρίου που έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης, στην υπό εξέταση περίπτωση από τον Αιτητή. Τα κύρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι η παρουσίαση από τον Αιτητή ότι υπάρχει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση αλλά και να δοθεί και επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση, όπως και για το χρόνο που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της έκδοσης της απόφασης και την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του πρέπει να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες, την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης και την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με την βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη. Οι αρχές αυτές έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από μεγάλο φάσμα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά Kotsapas&Sons v. Titan Construction & Engineering Co.
(1961)Α.Α.Δ.317, Χριστόφορου ν. Κυριακούλλη
(1963)2 Α.Α.Δ.159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204, Πολ. Έφεση 8276, Ζήνων Μερκής ν.
- Yiannoukas Holiday Ltd.,
- Νίκος Γιαννούκας
(1994)1 Α.Α.Δ.736,
- K.C.P. Commission Agents&Importers Ltd.,
- Καλλιρρόης Χ. Ψάλτη ν. Α. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ.415, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ.1129, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπη Στρήτ Ντίσκο Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ.28, Lion Insurance v. Νικηφόρου, Πολ. Έφεση 1719, ημερ.30.9.2004, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Έφεση 10640 ημερ. 30.6.00, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1767, Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ 793 και LAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD Πολ. Εφεση αρ. 145/09 ημερ. 10.4.12. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1(A) ΑΑΔ 678 συνοψίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η νομολογία ως ακολούθως: "Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι." Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 ΑΑΔ 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101." Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι κα αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1 (Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: "Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο." (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 895: "Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης, .... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου." Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή. (Βλ. Phylactou v. Micael
(1982)1 CLR 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938)" Στις παραμέτρους της νομολογίας έρχομαι τώρα να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Σημασία έχουν τα πιο κάτω: Η ορθή επίδοση της Αίτησης για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στον Αιτητή δεν αμφισβητείται. Αυτό το παραδέχεται και ο Αιτητής αλλά και εντός του φακέλου υπάρχει η ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Κώστα Χ''Κωστέα ο οποίος αναφέρει ότι επέδωσε την αίτηση προσωπικά στον Αιτητή στις 2.4.12 έναντι της υπογραφής του. Επομένως δεν τίθεται θέμα κακής επίδοσης γεγονός που θα οδηγούσε στον παραμερισμό και την ακύρωση της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης άνευ άλλου, ex debito justitiae δηλαδή χωρίς να πρέπει να εξεταστούν οποιεσδήποτε άλλες παράμετροι. Αντίθετα με την παραδοχή της ορθής επίδοσης θα πρέπει να εξεταστεί ο λόγος της μη εμφάνισης του Αιτητή αλλά κατά κύριο λόγο κατά πόσο ο Αιτητής έχει καταδείξει ότι έχει καλή και εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και ότι δεν έχει επιδείξει καθυστέρηση σε ότι αφορά τις δικαστικές διαδικασίες. Είναι η θέση του Αιτητή ότι ο ίδιος αμέσως μετά την επίδοση της Αίτησης σε αυτόν επισκέφτηκε τον δικηγόρο του Αντώνη Παπαντωνίου προς τον οποίο και ανέθεσε τον χειρισμό της υπόθεσης. Το τι συνέβηκε όμως είναι ένα διπλό λάθος των δικηγόρων του όπως και οι ίδιοι ισχυρίζονται στην αγόρευση τους. Δηλαδή αφενός θεώρησαν ότι η Αίτηση ήταν ορισμένη στις 23.4.12 και ώρα 9.00 πμ και επικοινώνησαν με τον συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση η ώρα 8.50 πμ εκείνης της ημέρας για να του δηλώσουν την πρόθεση τους να εμφανιστούν εκ μέρους του Αιτητή πλην όμως φάνηκε ότι η Αίτηση ήταν ορισμένη στις 8.30 πμ και ότι στις 8.50 πμ που επικοινώνησαν με τον κ. Χ''Σάββα είχε ήδη εκδοθεί το διάταγμα εγγραφής. Αφετέρου επικαλούνται τις διακοπές του Πάσχα και την παραδρομή τους να αποστείλουν εγκαίρως επιστολή και/ή να ειδοποιήσουν τον συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση ότι είχαν πρόθεση να εμφανιστούν στη διαδικασία. Το λάθος δικηγόρου όπως έχει αναφερθεί σε πολλές υποθέσεις δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για καταστρατήγηση των δικαστικών θεσμών. Παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις 1. Μιχάλης Παφιτανης κ.α. ν. Αιγίς Ασφαλιστική Εταιρεία
(2010)1(Α) ΑΑΔ 366, Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1(B) ΑΑΔ 698, Ξενοφώντος ν. Χατζηαράπη
(1999)1(Α) ΑΑΔ 221, Ρουβανιάς Λτδ κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 191, Κληρίδης κ.α. ν. Χρυσάφη κ.α.
(2002)1(Β) ΑΑΔ 699 και Θωμά ν. Ευσταθίου
(2005)1(Α) ΑΑΔ
- Εδώ πρόκειται για διπλό λάθος δικηγόρων όπως έχω αναφέρει κατά πρώτο δεν ειδοποιήθηκε καθόλου από προηγουμένως ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση για την πρόθεση του Αιτητή να εμφανιστεί ούτε υπάρχει οποιαδήποτε τέτοια ειδοποίηση στο φάκελο του Δικαστηρίου και κατά δεύτερο λόγο έκαναν λάθος την ώρα που ήταν ορισμένη η Αίτηση με αποτέλεσμα να επικοινωνήσουν με το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση μετά που είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Ο Αιτητής προβάλλει επίσης τη θέση ότι ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση γνώριζε καλά ότι εκπροσωπείται από δικηγόρους και συγκεκριμένα τον κ. Παπαντωνίου αφού μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και του ιδίου εκκρεμεί η Γενική έφεση 130/12 στην οποία δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση είναι πάλι ο κ. Χ''Σάββας και η οποία αφορά διαφορά του με τους Καθ' ων η Αίτηση για το γραμμάτιο 7200152-6 και συνεπώς είναι η θέση του εμμέσως πλην σαφώς δεν θα έπρεπε ο κ. Χ''Σάββας να προχωρήσει με την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Η πιο πάνω θέση κατά την άποψη μου δεν μπορεί να ευσταθεί για ευνόητους λόγους. Δεν αναμένεται από τους δικηγόρους να θεωρούν ότι συγκεκριμένοι διάδικοι οι οποίοι τυχόν αντιπροσωπεύονταν σε εκκρεμούσες διακρατικές διαδικασίες προτίθενται να εμφανιστούν σε όλες τις διαδικασίες με τους ίδιους δικηγόρους. Πέραν τούτου στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε όπως διαφαίνεται καταχωρηθεί Αίτηση Έφεση από τον Αιτητή με άλλο δικηγόρο η οποία απεσύρθη, παρά την επιφύλαξη του δικαιώματος του Αιτητή να καταχωρήσει άλλη δεν έπραξε κάτι τέτοιο οπότε εύλογα ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση προχώρησε και ενέγραψε την απόφαση τη συγκεκριμένη μέρα. Παρά τα πιο πάνω αποτελεί δεδομένο ότι ο Αιτητής και οι συνήγοροι του αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προχώρησαν χωρίς να χάσουν άλλο χρόνο και καταχώρησαν την υπό εξέταση Αίτηση. Οι σχετικές ημερομηνίες μιλούν από μόνες τους, η απόφαση του Δικαστηρίου για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης έχει ημερομηνία 23.4.12 την ίδια ημερομηνία πληροφορήθηκε ο συνήγορος του Αιτητή ότι εκδόθηκε απόφαση και στις 4.5.12 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση. Με βάση τις αρχές της νομολογίας επομένως εάν καταδειχτεί ότι ο Αιτητής έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση η σύντομη και άμεση ενέργεια του Αιτητή να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση, θα έχει την ανάλογη βαρύτητα. Σε ότι αφορά το θέμα της υπεράσπισης του Αιτητή σημειώνω τα εξής: Ο Αιτητής δεν αναφέρει καθόλου ότι αντιπροσωπευόμενος από άλλο δικηγόρο είχε καταχωρήσει στο Δικαστήριο την Αίτηση-Εφεση 415/10 εναντίον της απόφασης του διαιτητή ημερ. 31.3.10 την οποία όμως απέσυρε στις 15.3.11 και ενώ διαφύλαξε το δικαίωμα του να καταχωρήσει άλλη, δεν έπραξε κάτι τέτοιο. Επομένως ο Αιτητής γνώριζε πολύ καλά ότι ο μοναδικός ορθός τρόπος ελέγχου της απόφασης του διαιτητή είναι στα πλαίσια καταχώρησης Έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης και όχι σε οποιοδήποτε άλλο στάδιο. Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής επιλέγει να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο τα όσα αφορούν την Αίτηση-Έφεση 415/10 και την απόσυρση της και εντέχνως αναφέρεται σε άλλη διαδικασία Αίτησης Έφεσης που είναι σε εξέλιξη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για απόφαση του ίδιου διαιτητή σε άλλη διαδικασία όμως και για άλλο γραμμάτιο και συγκεκριμένα το γραμμάτιο υπ' αριθμό 7200152-6, σχετική απόφαση του διαιτητή λήφθηκε στις 9.3.
- Θεωρώ ότι δεν είναι τυχαία αυτή η αναφορά του Αιτητή αλλά αντίθετα σκοπό έχει να παραπλανήσει και να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις. Ενόψει των ανωτέρω και λαμβάνοντας υπόψη μου ότι τα όσα ο Αιτητής στην Αίτηση αναφέρει ως προτεινόμενη υπεράσπιση τα οποία αφορούν τη διαδικασία ενώπιον του διαιτητή που έγινε στις 31.3.10 και για την οποία έχει παρέλθει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης χωρίς να καταχωρηθεί έφεση, αντίθετα η έφεση που είχε καταχωρηθεί απεσύρθη από τον Αιτητή στις 15.3.
- Είναι η θέση μου ο Αιτητής δεν έχει καμία υπεράσπιση η οποία να μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο σε περίπτωση παραμερισμού της εκκαλούμενης απόφασης. Ενόψει των ανωτέρω είναι καταληκτικά η θέση μου ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας Αίτησης όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ.).............. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο