Ζένιου Ζένιου ν. Γενικού Εισαγγελέα , Αρ. Αγωγής: 4400/06, 29/6/2012

Ζένιου Ζένιου ν. Γενικού Εισαγγελέα , Αρ. Αγωγής: 4400/06, 29/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A229 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4400/06 Μεταξύ: Ζένιου Ζένιου Ενάγοντα -και- Γενικού Εισαγγελέα Εναγόμενου Ημερομηνία: 29.6.2012 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κ. Ευσταθίου, για ν΄ ακούσει την απόφαση κ. Γ. Κουρουπίδης Για τους Εναγόμενους: κα Θ. Μαυρομουστάκη, για ν΄ ακούσει την απόφαση κα Λ. Κούννα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά και κατέχει το βαθμό του Ταγματάρχη. Είναι απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και εκπαιδεύτηκε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, Σχολείο Ανορθόδοξου Πολέμου, Πεζικού, Πυρηνικού Χημικού Πολέμου, Καταδρομών, Αιχμαλώτων, Αλεξιπτωτιστών, Πληροφοριών-Αντιπληροφοριών και άλλες. Κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι την 27.7.2005 υπηρετούσε στο στρατόπεδο Γρηγόρη Αυξεντίου στη Κόσιη και ασκούσε καθήκοντα Διοικητή και Υποδιοικητή μονάδας. Την ημέρα εκείνη ελάμβανε χώρα στο πιο πάνω στρατόπεδο επίδειξη και εκπαίδευση του αντιαρματικού όπλου τύπου Α/Τ APILAS. Η συνήθης πρακτική που ακολουθείτο σε τέτοιου είδους εκπαιδεύσεις ήταν η ακόλουθη. Ο εκπαιδευτής ανέλυε την θεωρία ενώπιον της κλάσης, έδιδε τις αναγκαίες πληροφορίες και προχωρούσε στην επίδειξη οπλικού συστήματος. Ακολούθως οι εκπαιδευόμενοι έπαιρναν στα χέρια τους το οπλικό σύστημα και το επιθεωρούσαν. Το συγκεκριμένο Α/Τ APILAS ήταν την ημέρα εκείνη εκτεθειμένο στο τραπέζι της κλάσης. Όταν η εκπαίδευση ολοκληρώθηκε ο ενάγοντας πήρε το αντιαρματικό όπλο στα χέρια του για να το επιθεωρήσει. Τότε ακριβώς συνέβηκε μια δυνατή έκρηξη η οποία είχε ως αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του ενάγοντα και άλλων προσώπων. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το ποσοστό ευθύνης του ενάγοντα ανέρχεται σε 25% και της Δημοκρατίας σε 75%. Το μόνο θέμα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι αυτό των αποζημιώσεων. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατετέθησαν ως παραδεκτά γεγονότα αριθμός ιατρικών πιστοποιητικών, τεκμήρια 4 μέχρι

1. Ο ενάγοντας ετοίμασε γραπτή δήλωση την οποία υιοθέτησε και κατέθεσε προφορικά. Δεν αντεξετάσθηκε καθότι στη συνέχεια όλα τα γεγονότα έγιναν παραδεκτά, πλην κάποιων λεπτομερειών σε σχέση με την κατάσταση του μετά το ατύχημα τα οποία όμως ακολούθως συμφωνήθησαν από τα δύο μέρη και κατατέθησαν ως παραδεκτά γεγονότα. Συνοψίζω τη μαρτυρία του. Μετά το ατύχημα, ο ενάγοντας μεταφέρθηκε σε κλινική στη Λεμεσό όπου παρέμεινε για τέσσερις ημέρες κλινήρης και απόλυτα ακινητοποιημένος. Είχε πόνους στο αριστερό του χέρι, στο στέρνο, στη κοιλιά, στο κεφάλι και στα αυτιά του υπέφερε από συνεχείς εμβοές. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο σπίτι του όπου παρέμεινε για τρεις εβδομάδες. Την περίοδο εκείνη τον περιποιείτο η μνηστή του ενώ κάθε δεύτερη ημέρα μεταφερόταν στην πολυκλινική Υγεία για καθαρισμό των πληγών, αλλαγή των γαζών και συνέχιση της θεραπευτικής αγωγής. Υποβλήθηκε επίσης, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, σε ενδοφλέβια θεραπεία για μερική αποκατάσταση της ακοής του. Οι πόνοι συνέχισαν με την πάροδο όμως του χρόνου έγιναν πιο υποφερτοί, πλην των εμβοών στα αυτιά και των πονοκεφάλων, που συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν μέχρι σήμερα. Βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια για ένα χρόνο από 1.9.2005 μέχρι 1.9.
2. Κατά την πιο πάνω περίοδο ακολούθησε φυσιοθεραπευτική αγωγή για αποκατάσταση της λειτουργίας και της κίνησης του αριστερού χεριού. Από το ατύχημα ο ενάγοντας υπέστη μόνιμη βλάβη στο αριστερό χέρι και στα αυτιά. Παρουσιάζει μειωμένη κινητικότητα και συλληπτική ικανότητα της αριστερής παλάμης, ακρωτηριάστηκε η τελική φάλαγγα τόσο του αριστερού δείκτη όσο και του αριστερού μέσου ενώ ο αριστερός παράμεσος έχει παραμορφωθεί. Τα πιο πάνω δάκτυλα παρουσιάζουν πλήρη ακινησία. Πριν το ατύχημα, ασχολείτο με τον κλασικό αθλητισμό, ως Εύελπις ήταν πρωταθλητής και κατείχε το ρεκόρ στα 100μ, 200μ. και 300μ., μετ΄ εμποδίων, ενώ μέχρι την ημέρα του ατυχήματος ασχολείτο καθημερινά με γυμναστική στο γυμναστήριο και περιοδικά με ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα και πετόσφαιρα. Ασχολείτο επίσης με το κυνήγι, τις καταδύσεις και το ελεύθερο ψαροτούφεκο. Ήταν ορειβάτης, σκιέρ, αλεξιπτωτιστής και κάτοχος αστεροπουλάδας, εκπαιδευμένος στον ορεινό αγώνα, αναρριχήσεις και καταρριχήσεις. Πέραν των πιο πάνω ήταν σε θέση να οδηγήσει όλα τα είδη μηχανοκινήτων οχημάτων, εκπαιδεύτηκε για το σκοπό αυτό στο Σχολείο Οδηγών Οχημάτων και ασχολείτο με διάφορα «κουτσοδούλεια», όπως υδραυλικά, ηλεκτρολογικά, «σοβάδες» και μπογατίσματα. Μετά το ατύχημα δεν έχει «συλληπτική ικανότητα» από τα τραυματισμένα δάκτυλα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ν΄ ασχοληθεί με «κουτσοδούλεια» ή να παίζει μπουζούκι, κάτι που συνήθιζε πριν το ατύχημα. Έχασε την αίσθηση της αφής στην αριστερή παλάμη γεγονός που τον εκθέτει σε κίνδυνο τραυματισμού. Λόγω του τραυματισμού δεν είναι επίσης σε θέση ν΄ ασχοληθεί με τα σπορ, με τα οποία ασχολείτο στο παρελθόν ενώ έχει επηρεαστεί η δυνατότητα ενασχόλησης του με τον αθλητισμό, χωρίς να αποκλείεται η ελαφριά ενασχόληση με αυτό. Περιορίσθηκαν ακόμη και οι κοινωνικοί του έξοδοι, καθότι δεν μπορεί να βρίσκεται σε χώρους όπου υπάρχει θόρυβος ή δυνατή μουσική. Μπορεί να παρευρίσκεται σε τέτοιες εκδηλώσεις μόνο με τη χρήση ωτοασπίδων. Ο ενάγοντας συνεχίζει να υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά η σταδιοδρομία του όμως έχει επηρεασθεί σε μεγάλο βαθμό λόγω των τραυμάτων του. Η καριέρα του θα τερματιστεί στο βαθμό του Συνταγματάρχη, δεν θα μπορέσει να αναδειχθεί σε Ταξίαρχο, Υποστράτηγο, Αντιστράτηγο ή Στρατηγό και δεν θα μπορέσει να διορισθεί στα καθήκοντα του Υπαρχηγού και Αρχηγού. Πέραν τούτου δεν έχει δικαίωμα να φοιτήσει στην Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, (Α.ΔΙ.Σ.ΠΟ), στη Σχολή Εθνικής Άμυνας (Σ.ΕΘ.Α) ή να μεταβεί σε οποιαδήποτε αντιπροσωπεία στο εξωτερικό ή ν΄ αποσπαστεί για εκτέλεση υπηρεσίας στο εξωτερικό. Η μετάβαση του στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους αποκλείεται καθότι αυτός δε είναι απόφοιτος της Σχολής Πολέμου, στην οποία όμως δεν θα μπορούσε να φοιτήσει λόγω του τραυματισμού του. Στερείται επίσης του δικαιώματος να ασκήσει καθήκοντα διοίκησης οποιουδήποτε κλιμακίου ή καθήκοντα διευθυντικής θέσης επιτελείου ή προϊσταμένου του επιτελείου. Αποφοίτησε από τη ΣΣΕ ως μάχιμος αξιωματικός, υποβαθμίστηκε όμως από αρμόδιο ιατροσυμβούλιο σε Αξιωματικό Υπηρεσίας Γραφείου. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα είναι παραδεκτά και από τις δύο πλευρές. Παραδεκτό είναι και το περιεχόμενο των έξι ιατρικών πιστοποιητικών τεκμήρια 4 μέχρι
3. Σύμφωνα με τα πιστοποιητικά του Δρ. Αλκιβιάδους, ορθοπεδικού τραυματολόγου μικροχειρουργού, τεκμήρια 5 και 7, ημερομηνίας 14.12.2005 και 30.8.2006, αντίστοιχα, που περιέθαλψε τον ενάγοντα λίγο χρόνο μετά το συμβάν, ο ενάγοντας υπέστη βλάβη στη παλάμη και σε τρία δάκτυλα του χεριού αυτού. «Έγινε άμεση χειρουργική επέμβαση για διαμόρφωση της DIP μέσου, διαμόρφωση κολοβώματος του δείκτη, επαναγγείωση του δείκτη και μέσου δακτύλου καθώς και οστεοσύνθεση του τρίτου μετακάρπιου. Έγινε ακινητοποίηση για 3 εβδομάδες και μετά ακολούθησε πρόγραμμα φυσιοθεραπείας μέχρι σήμερα. Λόγω διήθησης των αερίων η βλάβη που υπέστη ο ασθενής ήταν εκτεταμένη. Έχουν καταστραφεί οι τένοντες, τα αγγεία, τα νεύρα και όλα τα μαλακά μόρια». Σύμφωνα με τη γνώμη του γιατρού «στον ασθενή θα παραμείνουν μόνιμες βλάβες στη λειτουργία του δείκτου, μέσου δακτύλου και παράμεσου, θα δυσκολεύεται στη συλληπτική ικανότητα και θα έχει μόνιμους πόνους στις αλλαγές της θερμοκρασίας. Οι παραμορφώσεις στον δείκτη και μέσο δάκτυλο θα παραμείνουν μόνιμες». Το περιεχόμενο του πιστοποιητικού, τεκμήριο 7 είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
4. Παρομοίου περιεχομένου είναι και το ιατρικό πιστοποιητικό του δόκτορα Παρασκευά Μιλτιάδους, ορθοπεδικού χειρουργού, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, ημερομηνίας 12.8.2008, τεκμήριο 4 και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο ν΄ αναφερθώ σ΄ αυτό καθότι δεν προσθέτει οποιοδήποτε νέο στοιχείο. Το τεκμήριο 6 φέρει ημερομηνία 11.4.2006 και υπογράφεται από το δόκτορα Αιμίλιο Καλλία, ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο. Στο πιο πάνω πιστοποιητικό αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο ασθενής, (ενάγοντας) υπέστη οξύ ακουστικό τραύμα αμφοτέρωθεν. Έγινε η σχετική θεραπεία η κατάσταση του όμως δεν παρουσίασε ουσιαστικές αλλαγές. Κατά την εξέταση υπέφερε από εμβοές και πτώση των ψηλών συχνοτήτων. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή για περιορισμό των εμβοών. Τον Απρίλιο του 2011 ο ενάγοντας εξετάσθηκε από το Ιατροσυμβούλιο το οποίο ετοίμασε σχετική έκθεση, τεκμήριο
5. Στο έγγραφο περιγράφεται η σημερινή κατάσταση του ενάγοντα, την οποία παραθέτω αυτούσια: «Η σημερινή κατάσταση της υγείας του παρουσιάζει μόνιμη βλάβη και συγκεκριμένα: • Ακρωτηριασμό των 2 φαλαγγών. • Ακρωτηριασμό του δείκτη και μέσου δακτύλου. • Χωρίς καμία λειτουργία του δείκτη και παράμεσου. • Πλήρη απώλεια αισθητικότητας των 3 δακτύλων και παλάμης. • Αδυναμία συλληπτικής ικανότητας των 3 δακτύλων. • Αλγος κατά την αλλαγή της θερμοκρασίας. • Παραμόρφωση των δακτύλων που θα παραμείνει μόνιμη. • Στο χέρι λειτουργεί μόνο ο αντίχειρας και το μικρό δάκτυλο. Ως εκ τούτου το χέρι θα παραμείνει μόνιμα μη λειτουργικό. Από Ωτορινολαρυγγολογίας απόψεως ο ασθενής παρουσιάζει μεγάλη αμφοτερόπλευρη νευροαισθητήριο βαρηκοΐα στις υψηλές συχνότητες σύμφωνα με τον ακουολογικό έλεγχο που του έγινε μετά την έκρηξη. Η κατάσταση αυτή θεωρείται μόνιμη». Κατά τον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τη φύση και την έκταση των τραυμάτων του θύματος και τον πόνο, την ταλαιπωρία που υπέστη και ή που συνεχίζει να υφίσταται. Οι αποζημιώσεις που θα επιδικασθούν πρέπει να είναι εύλογες, να συνιστούν δίκαιη αποκατάσταση του θύματος και να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Τα Δικαστήρια ακολουθούν μια ανοδική πορεία στο θέμα της χορήγησης των αποζημιώσεων σε υποθέσεις σωματικών βλαβών, η τάση αυτή όμως «.δεν πρέπει να είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα στα σωστά πλαίσια της λογικής και δίκαιης για όλους τους διαδίκους αποζημίωσης[1]». Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές για το Δικαστήριο, δεν αποτελούν όμως δεσμευτικό προηγούμενο, υπό την έννοια της αρχής του stare decisis. Η κάθε υπόθεση διαφέρει ανάλογα με το είδος, την έκταση, τον τραυματισμό, τις προσωπικές συνθήκες του θύματος και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε περίπτωσης. Στην υπό κρίση περίπτωση ο ενάγοντας υπέστη σοβαρό τραυματισμό του αριστερού χεριού και συγκεκριμένα της παλάμης και τριών δακτύλων, στο χέρι λειτουργεί μόνο ο αντίχειρας και το μικρό δάκτυλο, τα υπόλοιπα τρία παρουσιάζουν πλήριν ακινησία, έχουν καταστραφεί οι τένοντες, τα νεύρα, τα αγγεία και όλα τα μαλακά μόρια. Ακρωτηριάστηκε η τελική φάλαγγα του αριστερού δείκτη και μέσου και παραμορφώθηκε ο παράμεσος. Υπάρχει αδυναμία συλληπτικής ικανότητας και πλήρης απώλεια αισθητικότητας τόσο των τριών δακτύλων όσο και της παλάμης. Πέραν των πιο πάνω όμως αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα βαρηκοΐας και στα δύο αυτιά, στις υψηλές συχνότητες και υποφέρει από εμβοές και πονοκεφάλους. Οι τραυματισμοί που υπέστη ο ενάγοντας στην υπό κρίση υπόθεση είναι παρόμοιοι με τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v Σταύρος Στυλιανού[2]. Ο ενάγοντας, 41 ετών, είχε υποστεί ακρωτηριασμό των τεσσάρων δακτύλων και της παλάμης του αριστερού χεριού, λειτουργούσε μόνο ο αντίχειρας. Κατέστη μονίμως ανίκανος για ενασχόληση με χειρονακτική εργασία. Το Δικαστήριο επεδίκασε στον ενάγοντα, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, το ποσό των ΛΚ50.
6. Μικρότερο, συγκριτικά, ποσό είχε επιδικασθεί στην ενάγουσα στην υπόθεση Βαρβάρα Χρίστου Μιχαήλ v Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης[3]. Η ενάγουσα είχε υποστεί αποκοπή του αριστερού χεριού της από το ύψος του καρπού σε εργατικό ατύχημα. Επιδικάσθηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους ΛΚ20.000 οι οποίες επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Συγκριτικά χαμηλότερες ήταν και οι αποζημιώσεις που είχαν επιδικασθεί στην υπόθεση Φάνος Χριστοδουλίδης v Laser Plastics Industry Ltd[4]. Ο εφεσείοντας, 58 ετών, είχε υποστεί ακρωτηριασμό του δείκτη, μέσου και παράμεσου δακτύλου και των δύο χεριών. Έγινε επανασυγκόλληση αυτών, ο εφεσείοντας όμως δεν μπορούσε να κλείσει τα δάκτυλα και να κάνει γροθιά, η αγκύλωση ήταν μόνιμη. Επιδικάσθηκαν πρωτοδίκως αποζημιώσεις ύψους ΛΚ8.000 οι οποίες χαρακτηρίσθηκαν από το Εφετείο χαμηλές, όχι όμως έκδηλα χαμηλές, ήταν μέσα στα λογικά όρια του μέτρου. Σε σχέση με το πρόβλημα ακοής, από το οποίο υποφέρει ο ενάγοντας, επισημαίνω ότι η νομολογία επί του θέματος αυτού είναι περιορισμένη. Η ευπαίδευτος συνήγορος της εισαγγελίας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Εφετείου Δήμος Λεμεσού v Ανδρέα Τουμάζου[5] και τις πρωτόδικες αποφάσεις Δημήτρης Πολυχρονίδης και Philippa Davis[6] και Έλια Μιχαλοπούλου v Α. Σιακόλα[7], και εισηγήθηκε ότι οι αποζημιώσεις σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπερβαίνουν το ποσό των €20.
7. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη ούτε υποστηρίζεται από τις πιο πάνω αυθεντίες. Επισημαίνω ότι στην υπόθεση Δήμος Λεμεσού v Ανδρέα Τουμάζου (ανωτέρω), είχε επιδικασθεί πρωτοδίκως προς όφελος βρέφους που είχε χάσει εντελώς την ακοή του το ποσό των ΛΚ20.000, το οποίο όμως αποτέλεσε αντικείμενο έφεσης όχι όμως αντέφεσης. Το Εφετείο όχι μόνο δεν θεώρησε το ποσό αυτό υπερβολικό, αλλά το χαρακτήρισε και χαμηλό, τόνισε δε την αξία της αίσθησης της ακοής στον άνθρωπο και το μέγεθος της απώλειας και της μειονεξίας που συνοδεύει κάποιο που δεν διαθέτει «το ζωτικό και φυσικό τούτο χάρισμα». Στην υπόθεση δε Έλια Μιχαλοπούλου v Σιακόλα όπου η ενάγουσα υπέστη εκδορές και εκχυμώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος, πάρεση νεύρου του προσώπου, μετατραυματική αμνησία, αιμάτωμα μαλακών μορίων αριστερού κροτάφου και ελαφρά βαρηκοΐα στο αριστερό αυτί, επιδικάσθηκαν γενικές αποζημιώσεις €30.
8. Η υπόθεση Δημήτρης Πολυχρονίδης v Phillippa Davis, αφορούσε τραυματισμό στο αυτί πολύ ελαφρότερο και ως εκ τούτου δεν μπορεί να είναι καθοδηγητική. Καθοδηγητική όμως είναι, κατά την άποψη μου, η απόφαση Χρίστος Φωτίου v
9. Στέλιου Νεοφύτου κ.α[8]. Ο ενάγοντας, 21 ετών, υπέστη σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο και στο αριστερό αυτί. Υποβλήθηκε σε επεμβάσεις παρέμειναν όμως μόνιμα κατάλοιπα ήτοι ουλή 10 εκ., δυσλειτουργία από την αποκοπή του προσωπικού νεύρου σε μετωπιαία χώρα, παραμόρφωση του βραχιονίου οστού και βαρηκοΐα στο δεξί αυτί. Οι γενικές αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν πρωτοδίκως ΛΚ30,000 αυξήθηκαν κατ΄ έφεση σε ΛΚ40.000 Ο ενάγοντας ήταν κατά το χρόνο του ατυχήματος 34 ετών, διήγε δε μια έντονη αθλητική ζωή. Μετά το ατύχημα οι αθλητικές δραστηριότητες του έχουν περιορισθεί σημαντικά και δεν μπορεί να ασχοληθεί με τα σπορ που ασχολείτο στο παρελθόν. Αδυνατεί να παίξει μπουζούκι και να εκτελέσει μαστορέματα στο σπίτι. Αποφεύγει τις κοινωνικές εκδηλώσεις όπου υπάρχει θόρυβος και μουσική, λόγω του προβλήματος στ΄ αυτιά του. Μπορεί να παρευρίσκεται στις εκδηλώσεις αυτές μόνο με τη χρήση ωτοασπίδων. Πέραν των πιο πάνω, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά, η σταδιοδρομία του έχει επηρεασθεί αρνητικά. Με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι ο ενάγοντας ξεχώρισε τόσο στο Λύκειο όσο και στη Σχολή Ευελπίδων όπως και στις διάφορες άλλες Στρατιωτικές Σχολές όπου έτυχε εκπαίδευσης. Αποφοίτησε από το Λύκειο, κλάδο πρακτικού, με γενική βαθμολογία 19.5/20 και από τη Σχολή Ευελπίδων τέταρτος στη σειρά. Εκπαιδεύτηκε στην Ελλάδα σε πολλές στρατιωτικές Σχολές, Πεζικού, Πυρηνικού Χημικού Πολέμου, Καταδρομών, Αιχμαλώτων και Απόδρασης, Αλεξιπτωτιστών, Περιπόλων και άλλων και σχεδόν πάντα πρώτευε. Είναι δε γνώστης τόσο της Αγγλικής όσο και της Τουρκικής γλώσσας. Η καριέρα του στο στρατό αναμφίβολα διαγραφόταν λαμπρή. Μετά το ατύχημα υποβαθμίστηκε από μάχιμος αξιωματικός σε αξιωματικό υπηρεσίας γραφείου, δεν έχει πλέον δικαίωμα να ασκήσει καθήκοντα διοίκησης κλιμακίου, διευθυντικής θέσης επιτελείου ή προϊστάμενου του επιτελείου. Επηρεάσθηκε επίσης η δυνατότητα ανέλιξης του στο βαθμό του Ταξιάρχου, Υποστράτηγου, Αντιστράτηγου και Στρατηγού και να διορισθεί Υπαρχηγός ή Αρχηγός. Δεν έχει το δικαίωμα, ως περιγράφω και ανωτέρω, να φοιτήσει στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, ούτε να μεταβεί σε οποιαδήποτε αντιπροσωπεία στο εξωτερικό. Η επίδραση που είχε ο τραυματισμός του ενάγοντα στην καριέρα του αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψιν από το Δικαστήριο και προσμετρά κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Νεόφυτος Σολωμού v. Γενικού Εισαγγελέα[9] η οποία αφορούσε στρατιωτικό, ως η υπό κρίση υπόθεση, ο οποίος λόγω του τραυματισμού του καθηλώθηκε σε γραφειακά μόνο καθήκοντα. Το Εφετείο αποφάσισε ότι η καθήλωση του αυτή, αν και εργοδοτείτο ως μάχιμος στρατιωτικός, παρά τη μη απόδειξη απώλειας απολαβών, είναι παράγοντας ο οποίος μπορούσε και θα έπρεπε να είχε προσμετρήσει κατά τον υπολογισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων. Στην υπόθεση εκείνη ο παράγοντας αυτός αποτιμήθηκε από το Εφετείο σε ΛΚ. 8.
10. Αφού έλαβα υπόψη όλα τα πιο πάνω στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του πόνου και της ταλαιπωρίας που υπέστη ο ενάγοντας και συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα, καταλήγω ότι το ποσό των €120.000 ως γενικές αποζημιώσεις είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ο ενάγοντας όμως φέρει ποσοστό ευθύνης 25% και ως εκ τούτου οι αποζημιώσεις που δικαιούται περιορίζονται σε €90.
11. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €90.000 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων με νόμιμο τόκο από την ημέρα του ατυχήματος 27.7.05 μέχρι εξόφλησης, πλέον €6.500 συμφωνηθέντα έξοδα και Φ.Π.Α. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Αρετούλα Μερακλή v Αυγερινού Ταλιώτη