G C CHAPPAS ESTATES LTD ν. MARSELANO LTD, Αρ. Αγωγής: 3603/12, 25/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A286 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3603/12 Μεταξύ: G & C CHAPPAS ESTATES LTD, Μεγάλου Κωνσταντίνου 10, 2121 Αγλαντζιά Εναγόντων -και- MARSELANO LTD, Λεωφ. Γρίβα Διγενή 2 (κατάστημα 3), 1082 Λευκωσία Εναγομένων ________________________________________ Αίτηση Εναγόντων ημερ. 29.5.12 για Προσωρινά Διατάγματα 25 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Χ'' Ιωάννου. Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κ. Χρίστης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες, ως ιδιοκτήτες του κτιρίου «ΜΕΓΑΡΟ ΟΔΥΣΣΕΙΑ» στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή 2, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 18.6.07 ενοικίασαν στους Εναγομένους το κατάστημα αρ.
- Στη συνέχεια, με γραπτή συμφωνία ημερ. 16.5.08 ενοικίασαν στους Εναγόμενους πρόσθετους χώρους στάθμευσης και αποθηκευτικούς χώρους στο εν λόγω κτίριο. Οι Εναγόμενοι, προς εξασφάλιση της συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 18.6.07, παρέδωσαν στους Ενάγοντες τραπεζική εγγύηση ύψους Λ.Κ.80.000, η οποία μειώθηκε στη συνέχεια, συμβατικά, σε €93.973,
- Όπως διατείνονται οι Ενάγοντες, συνομολόγησαν με τους Εναγόμενους άλλες τέσσερις συμφωνίες εκτέλεσης πρόσθετων εργασιών, οι οποίοι όμως παρέλειψαν να καταβάλουν, ως είχαν την υποχρέωση, στον εργολάβο το συνολικό ποσό των €17.175,83, με αποτέλεσμα να το καταβάλουν οι ίδιοι. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι από τις αρχές του 2010 καθυστερούσαν την καταβολή των ενοικίων, με αποτέλεσμα αυτοί στις 20.10.11 να απαιτήσουν και εισπράξουν την τραπεζική εγγύηση ύψους €93.973.
- Με την επιστολή τους ημερ. 24.11.11 οι Ενάγοντες τερμάτισαν τις συμφωνίες ενοικίασης και κάλεσαν τους Εναγόμενους να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του καταστήματος και των χώρων στάθμευσης, οι οποίοι όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν, αλλά συγκέντρωσαν και αποθήκευσαν στους χώρους στάθμευσης του δεύτερου υπογείου, στο χώρο φορτοεκφορτώσεων στο ισόγειο και στον αεραγωγό του πρώτου υπογείου, διάφορα αντικείμενα, προκαλώντας έτσι οχληρία, και εμποδίζοντας συγχρόνως τη χρήση των χώρων στάθμευσης. Οι Εναγόμενοι, σε επιστολή των Εναγόντων ημερ. 5.3.12 με άρση της επέμβασης και οχληρίας, παρέλειψαν να συμμορφωθούν. Με άξονα τα πιο πάνω γεγονότα, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή, αξιώνοντας εναντίον των Εναγομένων το συνολικό ποσό των €113.223,65 ως οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, και αποζημιώσεις, ως και αριθμό Διαταγμάτων που (α) να διατάσσουν τους Εναγόμενους να εκκενώσουν και παραδώσουν αμέσως ελεύθερη την κατοχή του καταστήματος και των χώρων στάθμευσης, (β) να μετακινήσουν όλα τα αντικείμενα από τους χώρους στάθμευσης αρ. 53-54 και 23-24 και επαναφέρουν τον κοινόχρηστο χώρο εξαερισμού και φορτοεκφορτώσεων στην αρχική τους κατάσταση ως και Διάταγμα που να εμποδίζει τους Εναγόμενους να επεμβαίνουν και κατέχουν το κατάστημα και τους χώρους στάθμευσης στο υπόγειο του κτιρίου. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) καταχώρησαν μονομερή αίτηση ημερ. 29.5.12 - η οποία βασίζεται στο άρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 3, 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στη Δ.48 θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών - με την οποία ζητούν: «Α. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττον τους εναγόμενους όπως μετακινήσουν και απομακρύνουν από το Μέγαρο ΟΔΥΣΣΕΙΑ στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή αρ. 2 στη Λευκωσία και τους ισόγειους χώρους φορτοεκφόρτωσης, τους υπόγειους χώρους στάθμευσης και τους αεραγωγούς όλα τα έπιπλα, εξοπλισμούς, κιβώτια, φιάλες υγραερίου, κάδους απορριμμάτων και γενικά όλα τα αντικείμενα που τοποθέτησαν και άρουν την οχληρία. Β. Διάταγμα Δικαστηρίου εμποδίζον τους εναγόμενους, τους Διευθυντές και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους και/ή όσους ελκύουν δικαίωμα από αυτούς από του να επεμβαίνουν παράνομα στο Κατάστημα αρ. 3 του Μεγάρου ΟΔΥΣΣΕΙΑ στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή αρ. 2 στη Λευκωσία και/ή στους υπόγειους χώρους στάθμευσης του πιο πάνω στο Μέγαρο Οδύσσεια, μέχρι εκδικάσεως και τελικής αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να καταθέσει τραπεζική εγγύηση ή άλλη εγγύηση στην ικανοποίηση του Πρωτοκολλητή για το ποσό των €250.000,00 μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο να παγοποιεί και/ή να δεσμεύει το ποσό των €14.000,00 (ίσο με το μηνιαίο ενοίκιο που θα πρέπει να καταβάλλεται στους ενάγοντες) κάθε μήνα από σήμερα, στο λογαριασμό της εναγομένης στην τράπεζα Marfin Popular Bank Public Co Ltd και/ή οποιοδήποτε άλλο τραπεζικό λογαριασμό διατηρούν σε οποιαδήποτε άλλη τράπεζα στην Κύπρο μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζει την εναγομένη και/ή τους υπαλλήλους και ή αντιπροσώπους της και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους της και/ή για λογαριασμό της να προβεί σε οποιασδήποτε μορφής ανακαίνισης στο κατάστημα αρ. 3 και στο εξωτερικό του χώρο μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Με οδηγίες του Δικαστηρίου, η μονομερής αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση), οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χρίστου Τσιάππα, διευθυντή των αιτητών, ημερ. 29.5.12, ενώ η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χρίστου Χρίστη, γραμματέα των Καθ' ων η αίτηση, ημερ. 28.8.
- Ο ενόρκως δηλών Χρίστος Τσιάππας, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση τα πιο πάνω γεγονότα και επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι πρόσφατα οι καθ' ων η αίτηση άρχισαν ανακαινίσεις στο κατάστημα, χωρίς τη συγκατάθεση των αιτητών, εκδηλώνοντας έτσι την πρόθεση τους να συνεχίσουν να κατέχουν το κατάστημα και τους χώρους στάθμευσης παράνομα. Οι καθ' ων η αίτηση δεν διαθέτουν ακίνητη περιουσία και η κινητή τους περιουσία, που συνίσταται σε εξοπλισμό και έπιπλα του καταστήματος, δεν ξεπερνά τις €10.000, όσα δε χρήματα έχουν, είναι κατατεθειμένα σε τραπεζικό τους λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα. Οι Εναγόμενοι, επιπρόσθετα, ενοικιάζουν τους χώρους στάθμευσης σε τρίτους χωρίς τέτοια εξουσία. Η ένσταση βασίζεται σε 14 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής επτά: Με την έκδοση των διαταγμάτων υπό παρ. Β, Γ και Δ της αίτησης, οι αιτητές καθιστούν την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής άνευ σημασίας, εφόσον επιχειρούν ταυτόχρονα με την παρούσα αίτηση να εκδικάσουν την ουσία της αγωγής. Με την έκδοση των διαταγμάτων υπό παρ. Β, Γ και Δ της αίτησης, οι καθ' ων η αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Δεν υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Δεν τίθεται ζήτημα αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Γ της αίτησης είναι γενικό, αόριστο και αδικαιολόγητο και οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην έκδοση του. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Η αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική. Ο Χρίστος Χρίστης στην ένορκη του δήλωση ισχυρίζεται ότι οι αιτητές κατά τη σύναψη του ενοικιαστηρίου εγγράφου ζήτησαν και έλαβαν ως εξασφάλιση την τραπεζική εγγύηση (τεκμ. Α), και επομένως δεν νομιμοποιούνται να ζητούν επιπρόσθετες εξασφαλίσεις ως η παρ. Γ της αίτησης. Το ενοικιαζόμενο υποστατικό χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως καφετέρια και στην περίπτωση που η εμπορική αυτή δραστηριότητα διακοπεί, οι καθ' ων η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έναντι στους ιδιοκτήτες-αιτητές. Οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται ότι δεν καταβάλλουν τα ενοίκια και ισχυρίζονται ότι οι αιτητές χωρίς λόγο και προειδοποίηση στις 26.10.11 εισέπραξαν το συνολικό ποσό της εγγύησης €93.973.08, εφόσον κατά τον χρόνο της είσπραξης, οι καθ' ων η αίτηση δεν όφειλαν κανένα ενοίκιο στους αιτητές. Γι' αυτό και πρόθεση τους είναι να διεκδικήσουν την επιστροφή του ποσού αυτού με ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο τερματισμός της ενοικίασης είναι παράνομος και αντισυμβατικός, ως και ότι καμιά οχληρία παρατηρείται στους χώρους του υποστατικού. Σ' ότι αφορά τον χώρο φορτοεκφόρτωσης και τον αεραγωγό, αναφέρει ότι αποτελούν χώρο αποκλειστικής χρήσης της καφετέριας. Οι αιτητές, με την έκδοση των διαταγμάτων Α, Β και Δ της αίτησης, θα καταστήσουν την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής χωρίς σημασία, αφού έτσι θα ανακτήσουν κατοχή του υποστατικού και θα εκδιώξουν τους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, στερούμενοι του μόνου εισοδηματικού μέσου που κατέχουν. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο τρόπος υπολογισμού του ποσοστού χρέωσης των κοινοχρήστων δεν είναι ορθός αλλά παράλογος και αυθαίρετος και οι καθ' ων η αίτηση προτίθενται να διεκδικήσουν την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού κατέβαλαν αδίκως, με ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή. Αρνείται ότι οι καθ' ων η αίτηση οφείλουν οποιοδήποτε κατασκευαστικό ποσό στους αιτητές και ισχυρίζεται ότι οι καθ' ων η αίτηση υπερχρεώθηκαν με τις επιπρόσθετες εργασίες που έγιναν στο επίδικο υποστατικό και κατέβαλαν στους αιτητές πέραν του πραγματικού συμφωνημένου κατασκευαστικού κόστους, ποσό που υπερβαίνει τις €50.000, το οποίο προτίθενται να ανταπαιτήσουν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επικαλούμενοι σχετικές αυθεντίες. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Έγινε εισήγηση από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ότι δεν υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις, που όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Resola v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ., 598, η κατάδειξη τους αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Στην παρούσα περίπτωση, κανένα διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς. Επομένως, η πιο πάνω νομική αρχή δεν εφαρμόζεται και η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32, έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους αιτητές ότι οι καθ' ων η αίτηση τους οφείλουν ενοίκια και κοινόχρηστα μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης που έγινε στις 24.11.11 (τεκμ. 13 στην αίτηση) ως και από τον τερματισμό μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής του υποστατικού, υπό μορφή ενδιάμεσων οφελών. Υπάρχει περαιτέρω ισχυρισμός των αιτητών ότι οι καθ' ων η αίτηση μετά τον τερματισμό, επεμβαίνουν παράνομα στο κατάστημα και στους χώρους στάθμευσης και προκαλούν οχληρία. Το κατά πόσο ευσταθεί ή όχι η θέση αυτή, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι αιτητές αποδίδουν στους καθ' ων η αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως προκύπτει από τις θεραπείες που οι αιτητές αξιώνουν στην έκθεση απαίτησης τους, οι θεραπείες υπό παρ. Ι και Κ, είναι πανομοιότυπες με το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Α της αίτησης (ανωτέρω). Περαιτέρω, οι θεραπείες υπό παρ. Δ και Η της έκθεσης απαίτησης είναι πανομοιότυπες με το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Β (ανωτέρω). Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης, επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι περαιτέρω ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά Διατάγματα με τα οποία ουσιαστικά επιλύεται η ουσία της αγωγής εφόσον στην πράξη προδικάζει βασικά επίδικα θέματα (βλ. Frixos Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R., 578). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως ανέφερα πιο πάνω, τα αιτούμενα διατάγματα υπό παρ. Α και Β της αίτησης, είναι πανομοιότυπα με τα διατάγματα υπό παρ. Δ, Η, Ι και Κ της Έκθεσης Απαίτησης. Επομένως, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με επίλυση της ουσίας της αγωγής, εφόσον συμμόρφωση των καθ' ων η αίτηση με τα εν λόγω διατάγματα, θα συνεπάγεται αυτόματα και την παράδοση ουσιαστικά - στο αρχικό αυτό στάδιο της διαδικασίας - της κατοχής του καταστήματος και των χώρων στάθμευσης στους αιτητές, ως είναι και η αξίωση τους υπό παρ. Γ και Ζ της Έκθεσης Απαίτησης. Και τούτο γιατί συμμορφούμενοι οι καθ' ων η αίτηση με το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Β, σταματώντας έτσι να επεμβαίνουν στο κατάστημα και στους υπόγειους χώρους στάθμευσης, θα παραδώσουν ουσιαστικά και την κατοχή αυτών στους αιτητές. Κατ' επέκταση, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων υπό παρ. Α και Β της αίτησης, κρίνεται ως ανεπίτρεπτη και απορρίπτεται. Σ' ότι αφορά το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Γ της αίτησης, είναι προφανές ότι οι αιτητές θεωρούν, χωρίς δίκη, εξασφαλισμένη απόφαση προς όφελος τους και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, επιδιώκοντας ουσιαστικά, από το παρόν στάδιο, τη διασφάλιση εκτέλεσης τέτοιας απόφασης. Τέτοιο αίτημα δεν μπορεί κατά την άποψη μου, να αποτελέσει αντικείμενο προσωρινού διατάγματος και απορρίπτεται. Ούτε και το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Δ της αίτησης ευσταθεί και θα πρέπει επίσης να απορριφθεί. Και τούτο γιατί οι αιτητές επιδιώκουν προκαταβολικά και εκ προοιμίου να εξασφαλίσουν το λαβείν τους για τα μελλοντικά ενοίκια που οι καθ' ων η αίτηση θα έχουν την υποχρέωση να καταβάλλουν. Θεωρώ ότι είναι ανεπίτρεπτη η έκδοση τέτοιου διατάγματος με το οποίο θα δεσμεύεται ποσό ίσο με το μηνιαίο ενοίκιο προτού αυτό καταστεί οφειλόμενο και πληρωτέο από τους καθ' ων η αίτηση. Σημειώνεται περαιτέρω ότι οποιαδήποτε ενοίκια θα καταστούν μελλοντικά οφειλόμενα και πληρωτέα από τους καθ' ων η αίτηση, θα μπορούν να υπολογιστούν και να διεκδικηθούν από τους αιτητές ως αποζημιώσεις, υπό μορφή ενδιάμεσων οφελών. Επομένως, η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ως επαρκής θεραπεία για τους αιτητές και το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Δ απορρίπτεται. Με το αιτούμενο διάταγμα υπό παρ. Ε, οι αιτητές επιδιώκουν να εμποδίσουν τους καθ' ων η αίτηση να προβούν σε οποιασδήποτε μορφής ανακαίνιση στο κατάστημα και στον εξωτερικό χώρο. Κρίνω ότι οποιαδήποτε ζημιά οι αιτητές ήθελε υποστούν από τέτοια ανακαίνιση, μπορεί να υπολογιστεί και επομένως η επιδίκαση αποζημιώσεων προς όφελος τους αποτελεί επαρκή θεραπεία γι' αυτούς. Κατ' επέκταση, η έκδοση διατάγματος υπό παρ. Ε της αίτησης δεν κρίνεται απαραίτητη και το σχετικό αίτημα απορρίπτεται. Το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας συγχρόνως το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι αυτό κλίνει υπέρ των καθ' ων η αίτηση και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο