PAG ARCHITECTS - ENGINEERS LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, Αγ. Αρ. 2079/09, 3/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A264 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Παρπαρίνου, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 2079/09 ΜΕΤΑΞΥ:- P.A.G. ARCHITECTS - ENGINEERS LTD ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ - και - ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Και δι΄ Ανταπαιτήσεως ΜΕΤΑΞΥ:- ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ - και -
- P.A.G. ARCHITECTS - ENGINEERS LTD
- I. SOTERIOU CONSTRUCTIONS LTD ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 3 Σεπτεμβρίου, 2012 Αίτηση ημερ. 4.1.12 δια τροποποίηση του τίτλου και Έκθεσης Απαίτησης Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Αγγελίδου (κα Δήμου για ν' ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση 1: κα Δαμιανού (κα Β. Παναγιώτου για ν' ακούσει απόφαση) Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένους 2: κα Πετρίδου (κα Μιχαήλ για ν' ακούσει απόφαση) ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως η ενάγουσα είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης. Ο εναγόμενος Οργανισμός με την Έκθεση Υπεράσπισης του (παράγρ. 5) δηλώνει ότι " αγνοεί και συνεπώς αρνείται την παραγρ. 1 της Έκθεσης Απαίτησης. Πρόσθετα καταχώρησε εναντίον της ενάγουσας όπως και άλλης εταιρείας Ανταπαίτηση. Με την υπό εξέταση αίτηση η ενάγουσα αιτείται Διαταγή του Δικαστηρίου δια «τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την απάλειψη του ονόματος των εναγόντων και την αντικατάσταση του με το όνομα PAG ARCHITECTS - ENGINEERS ως συνεταιρισμός των Χρίστου Φιλίππου και Hovhannes Guevherian.." όπως και διάφορες άλλες τροποποιήσεις της Έκθεσης απαιτήσεις αλλά και της Απαίτησης της. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Φιλίππου, ενός εκ των συνεταίρων του συνεταιρισμού PAG ARCHITECTS η λανθασμένη ονομασία των εναγόντων οφείλεται σε καλόπιστο λάθος και/ή παράλειψη και/ή αβλεψία και/ή τυπογραφικό λάθος. Περαιτέρω είναι ο ισχυρισμός του ότι μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και την ενδελεχή μελέτη των τεράστιων όγκων εγγράφων που συνθέτουν τη διαφορά έχει διαφανεί ότι εκ παραδρομής δεν περιελήφθηκε η απαίτηση του συνεταιρισμού ύψους €85621 που τώρα επιζητείται η πρόσθεση της όπως και των άλλων σχετικών παραγράφων που αναφέρονται εις την αίτηση ώστε να διευκρινιστούν καλύτερα τα επίδικα θέματα. Η αιτουμένη τροποποίηση δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των εναγομένων και δε θα ζημιωθεί κανένας απ' αυτήν. Οι εξ Ανταπαιτήσεως- εναγόμενοι 2 δεν έχουν ένσταση εις την αιτουμένη τροποποίηση και κατά συνέπεια δεν καταχώρησαν ένσταση. Αντίθετα η εναγομένη - εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσα - Καθ΄ ης η αίτηση 1 κατεχώρησε ένσταση. Εις αυτή μεταξύ άλλων προβάλλονται ως λόγοι ένστασης ότι ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος, η αίτηση είναι αδικαιολόγητη, ασκείται καταχρηστικά, εκδικητικά και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας θα προκληθεί καθυστέρηση στη διαδικασία, εισάγεται νέα βάση αγωγής κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα δημιουργήσουν πολυπλοκότητα και δεν αφορούν παράλειψη καλόπιστου λάθους, γίνεται απόπειρα εισαγωγής ισχυρισμών που ήταν ή θα έπρεπε να ήταν γνωστοί σ΄ αυτούς κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής και/ή έχουν προκύψει από τα καταχωρημένα δικόγραφα των εναγομένων, επιχειρείται η εισαγωγή νέου ενάγοντα σε αντικατάσταση του υφιστάμενου, οι δύο οντότητες είναι ξεχωριστές και η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, η σκοπούμενη εισαγωγή νέου ενάγοντα και νέες τροποποιήσεις είναι σε βάρος των δικαιωμάτων των εναγομένων σε τέτοιο βαθμό που είναι ανεπίτρεπτες και αντινομικές και σε περίπτωση έγκρισης τους θα πρέπει να καταχωρηθεί εκ νέου ολόκληρη νέα υπεράσπιση και ανταπαίτηση ενώ εάν απορριφθεί η αίτηση ο συνεταιρισμός μπορεί να καταχωρήσει νέα αγωγή δια να διεκδικήσει τις απαιτήσεις του όπως επίσης δεν παραβλάπτονται τα δικαιώματα των εναγόντων που αποτελούν ξεχωριστή νομική οντότητα. Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Μιχαήλ Μιτσίδη Διοικητικού Λειτουργό στην υπηρεσία των εναγομένων οποίος μεταξύ άλλων αιτείται την απόρριψη της αίτησης λόγω παρατυπίας στον τίτλο της ο οποίος είναι λανθασμένος. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αιτουμένη τροποποίηση σκοπεί στην αντικατάσταση του υφισταμένου ενάγοντα με νέο και με τις νέες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή νέων ισχυρισμών που ο σκοπός τους δεν είναι να καθορίσουν τα πραγματικά ζητήματα που αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων αλλά να επανατοποθετήσουν την απαίτηση ως απαίτηση μεταξύ εναγομένων και ενός τρίτου μη διαδίκου. Επίσης ισχυρίζεται ότι σκοπείται η εισαγωγή νέων ισχυρισμών ασχέτων με τους υφιστάμενους διαδίκους και με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται ουσιαστικά η καταχώρηση νέας αγωγής με εντελώς νέους ισχυρισμούς χωρίς να δίδεται καμία λογική εξήγηση για την μη αξίωση αρχικά του ποσού των €85621 ως εύλογη αμοιβή συμβούλων. Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δια να καταστεί δυνατή η προσθήκη νέου ενάγοντα θα πρέπει να υπάρχει η συγκατάθεση του, γεγονός που ελλείπει στην παρούσα υπόθεση καθότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι ο συνεταιρισμός εξουσιοδοτεί τους ενάγοντες να προβούν στην υπό εξέταση αίτηση. Επίσης ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα προκαλέσουν δυσχέρεια στη δικαστική διαδικασία και θα παραβλάψουν τα δικαιώματα των εναγομένων λόγω της πολυπλοκότητας των θεμάτων που θα εγερθούν άλλα και της καθυστέρησης που θα προκληθεί. Τέλος αναφέρεται η δυνατότητα του συνεταιρισμού να εγείρει νέα αγωγή και διεκδικήσει τις αξιώσεις. Με άδεια του Δικαστηρίου κατεχωρήθησαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και από τις δύο πλευρές. Εις την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Φιλίππου διά τους Αιτητές, γίνεται χρονική καταγραφή μέρους της διαδικασίας και ότι αυτός καθ όλη την διάρκεια της διαδικασίας αυτής που κράτησε δύο χρόνια και 7 μήνες δεν πρόσεξε τη λέξη «Λτδ» στο όνομα των εναγόντων. Συνέτεινε προς τούτο η συχνή απουσία του στο εξωτερικό. Διαπίστωσε αυτό από τη μελέτη των εγγράφων ώστε να καταχωρηθεί η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση σε συνάντηση που είχε με το δικηγόρο του και αμέσως καταχωρηθεί η υπό εξέταση αίτηση. Η σκοπούμενη τροποποίηση και νέα αξίωση προέκυψε από τη μελέτη των εγγράφων που αφορούν την υπόθεση. Επίσης αναφέρεται σε δεσμεύσεις, συμφωνίες και διευθετήσεις που εγένοντο με την άλλη πλευρά και δικηγόρους τους διά διευθέτηση της διαφοράς με αποτέλεσμα να μη δοθεί η δέουσα σημασία σε άλλα θέματα. Επίσης ότι εάν δεν γίνει η αιτουμένη τροποποίηση αναφορικά με το όνομα των εναγόντων τότε και σε σχέση με την ανταπαίτηση των εναγομένων δεν θα είναι αδύνατη η απονομή Δικαιοσύνης. Τέλος δηλώνεται ότι ο συνεταιρισμός αποδέχεται ναι υποκατασταθεί σαν ενάγοντας στην παρούσα αγωγή και ότι οι νυν ενάγοντες είναι νομικά ανύπαρκτοι. Εις τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δια τους Καθ΄ ων η αίτηση η οποία έγινε από τη δικηγόρο κα Βάσω Παναγιώτου αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι ή δικηγόροι τους ουδέποτε υποσχέθηκαν ή δεσμεύτηκαν με οιονδήποτε τρόπο τη διευθέτηση της αξίωσης των εναγόντων. Αντίθετα τους πληροφόρησαν διά την ύπαρξη κακοτεχνιών, βλαβών, κ.λ.π. όπως και διά την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν αποζημιώσεις. Η συνήγορός διά τους αιτητές με αναφορά σε νομολογία και νομικά συγγράμματα στήριξε το αίτημά στη Δ.8 θ.10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβάλλοντας ότι η περίπτωση αφορά λανθασμένο όνομα (misnomer) αναφορικά με την αιτουμένη τροποποίηση του ονόματος των εναγόντων. Όσον αφορά την καθυστέρηση εις την καταχώρηση της αίτησης για τροποποίηση απέδωσε αυτή και στην καθυστέρηση που προκάλεσε η άλλη πλευρά με αποτέλεσμα να καταχωρήσει την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης την 24.10.11, ότε μελετώντας τα σχετικά έγραφα δι αντιμετώπισή τους έγινε αντιληπτή η αναγκαιότητα τροποποίησης. Η αίτηση έγινε ως αποτέλεσμα αμέσως με κύριο σκοπό τον προσδιορισμό της διαφοράς και αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αντίθετα, η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση με αναφορές επίσης εις την νομολογία εισηγήθηκε ότι οι νομολογιακές προϋποθέσεις δεν ικανοποιούνται στην παρούσα περίπτωση και ως αποτέλεσμα η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Επίσης αναφέρθηκε σε κατάχρηση της διαδικασίας με την καταχώρηση της αίτησης αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους θεωρεί την αίτηση ως κατάχρηση της διαδικασίας. Επίσης με αναφορά στη νομολογία και παράθεση διαφόρων συγκεκριμένων λόγων εισηγήθηκε ότι είναι ανεπίτρεπτη η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής και αντικατάσταση θεραπειών. Στηριζόμενη επίσης στη Δ.9 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εισηγήθηκε ότι είναι ανεπίτρεπτη η εισαγωγή νέου ενάγοντα εις αντικατάσταση του υφιστάμενου. Τέλος είναι η θέση της ότι η αντικατάσταση του ενάγοντα δεν είναι απαραίτητη για την επίλυση της διαφοράς κι αν επιτραπεί θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα θίξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των εναγομένων καθότι δεν θα μπορούν επαρκώς και ικανοποιητικά να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους. Ως αποτέλεσμα ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το ιστορικό της υπόθεσης προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα. - Η αγωγή κατεχωρήθη την 3.4.09 με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο. - Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης την 15.5.09 - Στις 24.6.09 κατεχωρήθη αίτηση δι΄ απόφαση λόγω μη καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης η οποία μετά από μια αναβολή στις 7.7.09 απεσύρθη στις 18.9.
- - Στις 17.6.10 κατεχωρήθη νέα αίτηση ως ανωτέρω η οποία απεσύρθη στις 25.6.10 - Στις 10.9.10 κατεχωρήθη δια τρίτη φορά αίτηση ως ανωτέρω η οποία ανεβλήθη δια οδηγίες την 13.11.10 ώστε να καταχωρηθεί Έκθεση Υπεράσπισης μέχρι τότε και ακολούθως δι΄ απόδειξη την 13.1.11 ότε και απεσύρθη - Στις 7.4.11 κατεχωρήθη δια τέταρτη φορά αίτηση ως ανωτέρω η οποία ορίσθη δια οδηγίες και απόδειξη την 27.6.11 και 23.9.11 αντίστοιχα. Εν συνεχεία δι΄ οδηγίες την 25.10.11 ότε και απεσύρθη,. - Στις 13.4.11 οι εναγόμενοι κατεχώρησαν αίτηση δι΄ επέκταση του χρόνου καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης την οποία απέσυραν την 28.6.11 - Στις 24.10.11 κατεχωρήθη από τους εναγόμενους Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων και εξ Ανταπαιτήσεως εναγομένου
- - Στις 4.1.12 κατεχωρήθη η υπό εξέταση αιτηση. Η αίτηση, μεταξύ άλλων, στηρίζεται στις Δ.9 θ.10, τη Δ.25 θ.1-6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η τελευταία Διαταγή δίνει δικαίωμα πρόσβασης σε τροποποίηση δικογράφου. Στην υπόθεση Λάμπρου ν Λάμπρου
(2002)1Β Α.Α.Δ 1092,1095 λέχθησαν τα ακόλουθα: «(β) Η νομική πλευρά Η Διαταγή 25, θεσμός 1, πάνω στην οποία βασίζεται η αίτηση, προνοεί ότι, "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real question in controversy between the parties." Σε μετάφραση, "To Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να μεταβάλει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα του, κατά τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα ήταν δίκαιο, και όλες αυτές οι τροποποιήσεις πρέπει να γίνονται όπως θα ήταν αναγκαίο προς το σκοπό καθορισμού των πραγματικών ζητημάτων τα οποία αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων." Η πιο πάνω διάταξη έτυχε ερμηνείας σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη. (Ίδε Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24, United Sea Transport Co. Ltd. v. Ζάκου
(1980)1 C.L.R. 510, Federal Bank of Lebanon v. N.K. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ 44, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 C.L.R 607, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου και άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 και Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd. και άλλων
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33). Οι προεκτάσεις της Διαταγής 25 για την τροποποίηση δικογράφων πριν από την έκδοση απόφασης εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων. Στην υπόθεση Spyropoullos v. Transavia Holland N.V. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, η εναγόμενη εταιρεία άλλαξε το όνομα της πριν την καταχώριση της αγωγής. Το λάθος αποκαλύφθηκε μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης και ο ενάγων καταχώρησε αίτηση για την τροποποίηση του τίτλου. Η αίτηση έγινε δεκτή αφού αφορούσε μια περίπτωση λανθασμένου ονόματος που μπορούσε να διορθωθεί. Στην Αγγλική υπόθεση Alexander Mountain & Co. v. Rumere Ltd. [1948] 2 All E.R. 482, ο ενάγων συνεταιρισμός παρέδωσε ένα αριθμό σωλήνων στην εναγόμενη εταιρεία. Η αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον της εναγόμενης εταιρείας έφερε τον τίτλο "Alexander Mountain and Co" αλλά λόγω του θανάτου του Alexander Mountain, που μείωσε τον αριθμό των συνεταίρων σε ένα, ο τίτλος της αγωγής έπρεπε να τροποποιηθεί και να αντικατασταθεί με τον τίτλο "Doris Mountain, widow, executrix of Alexander Mountain". To Αγγλικό Εφετείο μετά από μια ενδελεχή εξέταση του θέματος αποφάνθηκε ότι μπορούσε να δοθεί η σχετική άδεια, αφού η τροποποίηση αφορούσε αναφορά σε λανθασμένο όνομα που δεν μπορούσε να επηρεάσει την ουσία της υπόθεσης. Η τροποποίηση λανθασμένου ονόματος σε τίτλο αγωγής εξετάστηκε και στην επίσης Αγγλική υπόθεση Etablissement Baudelot v. R.S. Graham and Co. Ltd. [1953] 1 All ER 149. Στην πιο πάνω υπόθεση η αγωγή καταχωρήθηκε από τους κληρονόμους της διαθήκης ενός Γάλλου που είχε πεθάνει, για την αξία εμπορευμάτων που είχαν πωληθεί και παραδοθεί. Οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι ενεργούσαν σαν εταιρεία που είχε συσταθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Γαλλικού νόμου, που δεν ήταν ορθό. Όταν το λάθος ανακαλύφθηκε, οι ενάγοντες ζήτησαν την τροποποίηση του τίτλου για να συμπεριλάβουν τα ονόματα των προσώπων που συναλλάττονταν στην επιχείρηση του αποθανόντος. Το Αγγλικό Εφετείο αποφάνθηκε ότι η αίτηση θα έπρεπε να γίνει δεκτή, αφού μια λανθασμένη αναφορά στον τίτλο της αγωγής δεν μπορούσε να επηρεάσει την ουσία της διαφοράς που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει. Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίσθηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd. και άλλων
(1989)1(E) Α.Δ.Δ 33, από το Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη.» Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης από τις αιτούμενες τροποποιήσεις φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται περί του ιδίου πλέγματος διαφοράς ενώπιον του Δικαστηρίου και λανθασμένη αναφορά στο όνομα «δεν μπορεί να επηρεάσει την ουσία της διαφοράς που το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει». Το λάθος στον τίτλο φαίνεται από το υλικό που τέθηκε στο Δικαστήριο να έγινε καλόπιστα. Δεν υπάρχει τουλάχιστον αντίθετος ισχυρισμός. Στην Ο.Χ.Τ.Κ. Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη Π.Ε. 50/2010 ημερ. 11.5.11 το Δικαστήριο αντιμετώπισε περίπου το ίδιο θέμα όπως στην παρούσα αίτηση. Επιζητείτο με αίτηση τροποποίησης μεταξύ άλλων και η τροποποίηση του τίτλου «διά της απαλείψεως του ονόματος των εναγόντων ως «Οργανισμός Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ» και αντικατάστασης του με τους «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εκ Λευκωσίας»". Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και με την απόφαση του ημερ. 11.5.11 (πλειοψηφίας) είπε τα ακόλουθα στη σελ. 17. «....Είτε αυτή η θεραπεία χαρακτηριζόταν ως "υποκατάσταση» ή "τροποποίηση» ή και τα δύο, ή άλλως πως, δεν ενέχει καμιά σημασία. Το Δικαστήριο εκαλείτο όπως εγκρίνει την επελθούσα αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματός του ενός διαδίκου από άλλο κι αυτό μπορούσε να γίνει δικονομικά στη βάση τόσο της Διαταγής 12 όσο και της Διαταγής 25 στις οποίες βασιζόταν η αίτηση και θα έχει ως αποτέλεσμα τη νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας από το νέο διάδικο. Παραχωρουμένης δηλαδή της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου, εγκρινόταν η υποκατάσταση του και παρείχετο συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και εδικαιούτο» Συνεπώς ούτε δικονομικά παρουσιάζεται οιονδήποτε πρόβλημα εις το αίτημα δια τροποποίηση του τίτλου. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη καθυστέρηση εις την υποβολή του αιτήματος παρατηρώ τ' ακόλουθα. Εις την υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Σιακόλα
(2002)1(Α) Α.Α.Δ 223, 228 λέχθησαν τ΄ ακόλουθα από το Δικαστή κ. Αρτέμη: «Είναι η θέση της νομολογίας πώς, όταν υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426 κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης». Εις την υπόθεση Γραμμές Στρίντζη, Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 617 απεφασίσθη ότι εάν τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή εύλογα μπορούσαν να εντοπισθούν από το διάδικο που επιζητεί την τροποποίηση πριν την αίτηση δια τροποποίηση, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Εις την υπόθεση Χρίστου v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελ. 707 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Εις την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ v. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ και άλλων,
(2002)1 Α.Α.Δ 297 λέχθησαν τ΄ ακόλουθα: «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον καθένα που από την σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης». Εις την υπόθεση United Sea Transport Co Ltd & Another v. Stavros Zakou
(1980)1 CLR 510 σελ. 515 λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα: «However negligent or careless may have been the first omission and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs. Before the hearing leave is readily granted, on payment of the costs occasioned, unless the opponent will be placed in a worse position than he would have been if the amended pleading had been delivered in the first instance. (Steward v. North Metropolitan Transways Co. 16 Q.B.D 556). (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου). Η έννοια της καθυστέρησης επεξηγήθηκε στην C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2025 σελ. 2079:- "... τη σημασία της καθυστέρησης με την έννοια όχι αφ΄ εαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης εκεί όπου προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και δεν εξηγείται ικανοποιητικά η παράλειψη...» Εκείνο που αβίαστα προκύπτει είναι ότι ο παράγοντας καθυστέρησης εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα από μόνος του δεν είναι αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει να συνεκτιμηθεί με τους άλλους παράγοντες. Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δόθηκε κάποια δικαιολογία δια την καθυστέρηση εις την υποβολή του αιτήματος ήτοι ότι η αναγκαιότητα της έγινε εμφανής όταν εξετάζετο το υλικό προκειμένου να αντιμετωπισθεί η Υπεράσπιση και ανταξίωση των εναγομένων που καταχωρήθηκε στις 24.10.
- Η αίτηση καταχωρηθεί δύο μήνες μετά αφού μεσολάβησαν και οι εορτές των Χριστουγέννων
- Κατ αρχήν είμαι της γνώμης ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος διά τροποποίηση. Μόλις αυτό διεγνώσθει αμέσως οι αιτητές υπέβαλαν το αίτημά τους. Αλλά και αν ακόμη θεωρηθεί ότι καθυστέρησαν είμαι της γνώμης ότι με το υλικό που παρέθεσαν στο Δικαστήριο δικαιολογείται πλήρως αυτή. Ακόμη όμως και να μη συνέβαινε αυτό και πάλι δε θα με επηρέαζε το θέμα καθυστέρηση στο να ασκήσω τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Εις την Ο.Χ.Τ.Κ. Λτδ (άνω) στη σελ. 13 αναφέρονται: «Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ 44, επιβεβαιώθηκε κατ αρχάς η λεγόμενη σύγχρονη τάση της νομολογίας όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη κι αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, δομένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση εκείνη, η αγωγή είχε καταχωρηθεί κατά το 1986 ενώ το συγκεκριμένο αίτημα τροποποίησής υποβλήθηκε κοντά το 1998, δηλαδή περί τα 12 χρόνια αργότερα και ενώ η ακρόαση είχε προηγουμένως αρχίσει και διεξαχθεί μερικώς δύο φορές αλλά διατάχθηκε η εξ υπαρχής ακρόαση λόγω διορισμού των εκδικάζοντων Προέδρων ως Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου.» Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δεν υπεδείχθη οιαδήποτε αδικία που δυνατόν να προκληθεί εις τους Καθ' ων η αίτηση εάν επιτραπεί το αίτημα που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Πολύ περισσότερο όταν οι ίδιοι από την καταχώρηση του σημειώματος εμφανίσεως στις 15.5.09 κατεχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση στις 24.10.11 ήτοι πέραν των δύο ετών και 4-5 μηνών. Φαίνεται δηλαδή ξεκάθαρα ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση με την στάση και ενέργειες τους κάθε άλλο παρά συνέβαλαν στην εκδίκαση της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο. «Διάδικος ο οποίος με τη στάση του υπονομεύει το δικαίωμα εκδίκασης μέσα σε εύλογο χρόνο δεν μπορεί να επικαλείται ένα τέτοιο δικαίωμα για να αντικρούσει αίτημα του αντιδίκου του για τροποποίηση. Όπως έχει τεθεί στην Θεοδώρου ν. Θεοδώρου
(1996)1 Α.Α.Δ 66 δεν μπορεί να οικοδομηθεί υπόθεση για αντισυνταγματικό τρόπο διεξαγωγής της δίκης πάνω στις ίδιες τις παραλείψεις των ενδιαφερομένων». (Βλ. Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.α.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 1634).» Είναι η γνώμη μου ότι όλες οι προτεινόμενες τροποποιήσεις γίνονται καλόπιστα σε μια προσπάθεια συμπλήρωσης ελλείψεων και πλήρης παρουσίασης της αξίωσης που πηγάζει από το ίδιο πλέγμα σχέσης των δύο διαδίκων. Ούτε κατά τη γνώμη μου τίθεται θέμα κατάχρησης της διαδικασίας με την αίτηση. Εις την Ετήσια Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) 1958 στη σελ. 624 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα κάτω από τον τίτλo «Amendment by Either Party of his own Pleading». Before the Hearing. - Leave is readily granted, on payment of the costs occasioned, unless the opponent will be placed in a worse position than he would have been if the amended pleading had been delivered in the first instance (Steward v. North Metropolitan Tramways Co., 16 Q.B.D. 556), or some injury caused to him for which he cannot be compensated by payment of costs (see (n.) "Costs no remedy", infra). Thus, a plaintiff will be allowed to amend by adding a claim for special damage when proof is special damage is essential to the cause of action (Weldon v. Neal, 19 Q.B.D, 394), or to add a new claim which is "so germance to, and so connected with the original cause of action, that it would be a denial of justice" if leave to add it were refused (Att. Gen. v. West Hame Corporation
(1910), 74 J.P. 196, C.A). A plaintiff may add a new cause of action, the defendant a new defence. ......................... There will be difficulty, however, where there is ground for believing that the application is not made in good faith. Thus, if either party seeks to amend his pleading, by introducing for the first time allegations of fraud, etc., the Court will ask why this new case was not presented originally; and may required to be satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment (Lawrance v. Norreys, 39 Ch. D. 213; see judgment of Stirling, J., p. 221, and of Bowen, L. J., p. 235)». (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου). Στην υπόθεση Saba and Go v. T.M.D Agence
(1994)1 ΑΑΔ 426 λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Η διαπίστωση πως επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση». Στην Χρίστου v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) ΑΑΔ 704 στη σελ. 708 υιοθετήθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 627 του Annual Practice
(1959)«The Court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42 Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action {Raleigh v. Goschen,
(1898)1 Ch. p.81}». Με την παρούσα αίτηση τα επίδικα θέματα διευρύνονται αλλά αφορούν το ίδιο αντικείμενο - διαφορά των μερών χωρίς ουσιαστική αλλαγή του χαρακτήρα της. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ακροαματική διαδικασία ακόμη δεν άρχισε ουδόλως επηρεάζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenman Navigation Ltd
(1989)1 (E) A.A.Δ 33 την οποια επικαλέστηκε η συνήγορος δια τους Καθ΄ ων η αίτηση δια να εισηγηθεί ότι «είναι ανεπίτρεπτη η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής» τα γεγονότα ήταν εντελώς διαφορετικά από την εξεταζόμενη υπόθεση. Μερικά εξ αυτών είναι ότι είχε αρχίσει η ακροαματική διαδικασία και η προτεινόμενη τροποποίηση ήταν σε αντίθεση με την κατατεθείσα μαρτυρία και υπήρχαν πολλές ευκαιρίες πριν τη δίκη δια διόρθωση των όσων με την αίτηση τους δια τροποποίηση οι Αιτητές χαρακτήρισαν «εσφαλμένη διατύπωση των θέσεων τους». Συνεπώς δεν μπορεί να ακολουθηθεί εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης η Φοινιώτης (άνω). Τέλος όσον αφορά το θέμα ότι ο συνεταιρισμός δεν εξουσιοδότησε τους ενάγοντες να προβούν στην αίτηση υπό εξέταση με όλο το σεβασμό προς τη συνήγορο η θέση αυτή είναι εντελώς ανεδαφική. Το γεγονός ότι είναι εν γνώση και με τη συγκατάθεση του συνεταιρισμού που υπεβλήθη η αίτηση είναι ξεκάθαρο από την ένορκη δήλωση του ενός εκ των συνεταίρων Χρίστου Φιλίππου ημερ. 4.1.12 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση όπως και από τη συμπληρωματική του ημερ. 5.6.12 όπου διευκρινίζεται εντελώς το θέμα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του λάθους στον τίτλο της αίτησης και που ουσιαστικά αφορά τρεις τελείες (.) μετά από τα τρία γράμματα στο όνομα των Εναγόντων (P.A.G.) είναι φανερό ότι πρόκειται για ένα τυπογραφικό απλό λάθος στο οποίο δεν δίδεται καμία σημασία. Οι Καθ΄ ων η αίτηση ουδεμία βλάβη ή ζημιά υπέστησαν απ΄ αυτό ούτε με οιονδήποτε τρόπον αντιμετώπισαν οιονδήποτε πρόβλημα αντιμετώπισης της αίτησης. Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του αιτήματος, όπως και ασκείται. Εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση παράγρ. (Α), (Β), (Γ), (Δ), (Ε), (ΣΤ). Όσον αφορά τα έξοδα αυτά τόσον της αίτησης όσο και αυτά που θα απωλεσθούν συνεπεία της τροποποίησης να είναι εις βάρος των αιτητών και υπέρ των εναγομένων-Καθ΄ ων η αίτηση και Εξ Ανταπαιτήσεως εναγομένων 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ) Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\parparinos 2010-11/interim decisions cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο