← Κύπρος

Νίκος Ευαγγέλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αγωγή αρ.: 89/2012, 29/10/2012

Νίκος Ευαγγέλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αγωγή αρ.: 89/2012, 29/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A317 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 89/2012 Μεταξύ: Νίκος Ευαγγέλου Ενάγων και

  1. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέως της Κυπριακής Δημοκρατίας
  2. Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
  3. Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
  4. Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
  5. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Εναγομένων 29 Οκτωβρίου,
  6. Ενάγων-αιτητής, παρών και εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Για τους εναγομένους αρ. 1 έως και 5-καθ'ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Ζ. Κυριακίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 17.1.12 (αίτημα για την έκδοση συνοπτικής απόφασης) ---------------------- Διά της απόφασης στην προσφυγή αρ. 1779/2009 Νίκος Ευαγγέλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ.α., ημερ. 2.12.11, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε διοικητική απόφαση ημερ. 28.5.09 η οποία τερμάτιζε την παραχώρηση στον ενάγοντα-αιτητή («ο αιτητής») σύνταξη ανικανότητας («η ακυρωτική απόφαση ημερ. 2.12.11»). Η ακύρωση οφείλεται σε λόγους τυπικούς: Κρίθηκε πως η διοικητική απόφαση ημερ. 28.5.09 εξεδόθηκε κατόπιν ελλιπούς έρευνας και υπό το καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα, περιείχε αντιφάσεις και δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη. Επικαλούμενος την ακυρωτική απόφαση ημερ. 2.12.11 ο αιτητής κατεχώρισε, στις 5.1.12, την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή επί κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου. Διεκδικεί α) το ποσόν των €20.246, ως το άθροισμα των μηνιαίων συντάξεων ανικανότητας για την περίοδο από την 1.5.09 έως και τις 5.1.12, β) το ποσόν των €562, 40 μηνιαίως ως σύνταξη ανικανότητας για την περίοδο από τις 5.1.12 «μέχρι τέλους ζωής», γ) αποζημιώσεις για παραβίαση των Άρθρων 7, 8 και 9 του Συντάγματος και δ) τόκους και έξοδα. Στις 13.1.12 οι εναγόμενοι αρ. 1 έως και 5-καθ'ων η αίτηση («οι καθ'ων η αίτηση») κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης. Επί του παρόντος δεν έχει καταχωριστεί υπεράσπιση. Στις 25.1.12 ο αιτητής κατεχώρισε αίτηση διά της οποίας επιδίωξε α) την έκδοση διατάγματος διά του οποίου να διατάσσονται οι καθ'ων η αίτηση να του καταβάλλουν μηνιαίως την σύνταξη ανικανότητας και β) την τιμωρία των καθ'ων η αίτηση (με φυλάκιση ή πρόστιμο) γιατί παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την ακυρωτική απόφαση ημερ. 2.12.
  7. Κατόπιν ακρόασης, η αίτηση ημερ. 25.1.12 απερρίφθηκε. Σχετική η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 19.6.
  8. Στις 17.1.12 ο αιτητής κατεχώρισε την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποία επιδιώκει την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.18 θ.θ.1(α) και 2 και τη Δ.48 θ.θ. 1 έως και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή ημερ. 17.1.
  9. Αυτός αναφέρει πως γνωρίζει τα γεγονότα, επιβεβαιώνει την απαίτησή του και εκφράζει την πεποίθηση πως οι καθ'ων η αίτηση δεν έχουν υπεράσπιση. Οι καθ'ων η αίτηση ενίστανται. Στις 23.4.12 κατεχώρισαν γραπτή ένσταση οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής: 1) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 2) Οι ισχυρισμοί του αιτητή περί τα γεγονότα είναι ελλειπτικοί, αναληθείς, ανακριβείς και ανυπόστατοι. 3) Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και επεδιώκει αλλότριους σκοπούς. 4) Οι καθ'ων η αίτηση έχουν καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ελένης Νεοφύτου, υπεύθυνης του αρχείου αγωγών στη Νομική Υπηρεσία, η οποία δηλώνει και τα εξής: «
  10. (α) Στις 2/12/2011 εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση στην προσφυγή 1779/2009 με την οποία ακυρωνόταν η απόφαση του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 28/5/2009.. (β) Η απόφαση διαβιβάστηκε στο αρμόδιο τμήμα στις 2/12/
  11. (γ) Στις 26/1/2012 ο ενάγοντας-αιτητής με επιστολή των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ενημερώθηκε ότι ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων επανεξέτασε την υπόθεση του και προχώρησε σε έκδοση απόφασης για τερματισμό της σύνταξης ανικανότητας του ενάγοντα-αιτητή από 1/5/2009 καθώς δεν πληροί τις προϋποθέσεις πού θέτει η Νομοθεσία για να καταστεί αιτητής δικαιούχος σύνταξης ανικανότητας.. (δ) Στις 5/1/2012 καταχωρήθηκε ειδική οπισθογράφηση και έκθεση απαίτησης στην παρούσα αγωγή.» Στην ένορκη δήλωση της Ελένης Νεοφύτου επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, η ακυρωτική απόφαση ημερ. 2.12.11 (τεκμήριο 1) καθώς και η επιστολή του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς τον αιτητή ημερ. 26.1.
  12. (τεκμήριο 2). Ο αιτητής χειρίζεται ο ίδιος την υπόθεσή του. Κατεχώρισε ο ίδιος την αγωγή καθώς και τα άλλα ένδικα μέσα τα οποία προωθεί. Εμφανίζεται δε αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν αμφισβητήθηκαν τα όσα οι ενόρκως δηλούντες αναφέρουν και δεν επεχειρήθηκε η προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας. Συνεπώς, για την εξέταση της αίτησης, κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο αποτελούν τα όσα προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας και τα όσα δηλώνουν ενόρκως ο αιτητής και η Ελένη Νεοφύτου. Έχω μελετήσει τα επίδικα νομικά ζητήματα υπό το πρίσμα και των όσων οι διάδικοι ανέφεραν αγορεύοντας. Έχω δε διεξέλθει τη μαρτυρία: Αναφέρω, κατά πρώτον, πως η προβλεπόμενη από τη Δ.18 διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι εξαιρετική. Αυτή παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης μίας αγωγής και, εάν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, αυτή αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εις βάρος του αξίωση. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται εφ' όσον συντρέχουν οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (α) Η αγωγή ηγέρθηκε επί κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου (Δ.2 θ.6). (β) Ο εναγόμενος κατεχώρισε εμφάνιση. (γ) Η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης κατεχωρίστηκε από τον ίδιο τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο, το οποίο, όμως, δύναται να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Ο ενόρκως δηλών επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που αξιώνεται. Επίσης, αυτός εκφράζει την πεποίθησή του πως δεν υπάρχει υπεράσπιση. Ο εξαιρετικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης επιβάλλει την αυστηρή προσέγγιση της συνδρομής των δικαιοδοτικών προϋποθέσεων εν γένει και της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τη σχετική αίτηση ειδικότερα (Δημητρίου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(1997)1 Α.Δ.Δ. 782, 789). Εάν οι δικαιοδοτικές αυτές προϋποθέσεις ικανοποιούνται, τότε το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο ο οποίος θα πρέπει είτε να δείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής (.... a good defence....) είτε να αποκαλύψει γεγονότα ικανά για να του παράσχουν δικαίωμα να ακουσθεί (.... disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend....). «Συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνον όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή, όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικασθούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται δικαίωμα για υπεράσπιση (Trans Middle East (Trading) Ltd v. Tlais
(1991)1 A.A.Δ 239). ...... Στην πρακτική είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αποκαλύψει γεγονότα ικανά να καταδείξουν καλόπιστα την ύπαρξη δικασίμου θέματος. Άδεια για καταχώριση υπεράσπισης θα πρέπει να του παρέχεται, ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας (Jacobs v. Booth's Distillery Co.
(1901)85 L.T. 262)». [Μεττή κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 417, 421-2]. Και, ακόμα, «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης». [Λούκος Λτδ κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 1)
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 418, 423 δείτε και τις Ζερβός v. Euroinvestment and Finance Ltd
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, 1972, Marke Trends Financial Services Limited v. Χατζηκυπριανού,
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1605 και Αγαθοκλής Σχίζας ν. Euroinvestment Finance Ltd
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1866]. Εν προκειμένω, συντρέχουν οι δικαιοδοτικές προϋποθέσεις ενεργοποίησης της διαδικασίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης εφ' όσον: (α) η αγωγή ηγέρθηκε επί κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, (β) κατεχωρίστηκε σημείωμα εμφάνισης και (γ) ο αιτητής, του οποίου η ένορκη δήλωση υποστηρίζει την αίτηση, αναφέρει πως γνωρίζει προσωπικώς τα γεγονότα που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Η συνδρομή των δικαιοδοτικών προϋποθέσεων για την έκδοση συνοπτικής απόφασης μετετόπισε το βάρος απόδειξης στους καθ' ων η αίτηση. Έτσι, για να μπορέσουν αυτοί να καταχωρίσουν υπεράσπιση, ως επιθυμούν, οφείλουν να καταδείξουν, επί τη βάσει ισχυρισμών περιεχομένων στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλόπιστης υπεράσπισης. Με άλλα λόγια, για να επιτραπεί στους καθ'ων η αίτηση να καταχωρίσουν υπεράσπιση θα πρέπει τα όσα η μάρτυράς τους Ελένη Νεοφύτου δηλώνει, εξεταζόμενα σε συνάρτηση με τα όσα καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης και τα όσα ο αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, να αποτελούν, τουλάχιστον, υπεράσπιση η οποία να «μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης, αλλά λιγότερο από πιθανή» (Λαζάρου κ.α. ν. Μακεδόνα 1 (Β) Α.Α.Δ. 817, 822, δείτε και την Γεωργίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 274, 280). Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην προκείμενη περίπτωση: Τα όσα η μάρτυρας των καθ'ων η αίτηση Ελένη Νεοφύτου δηλώνει περί της έκδοσης, στις 26.1.12 νέας διοικητικής απόφασης, κατ' ακολουθίαν της ακυρωτικής απόφασης ημερ. 2.12.11 αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση. Συναφώς αναφέρω τα εξής: Το αγώγιμο δικαίωμα για αποζημιώσεις μετά την έκδοση ακυρωτικής απόφασης από Δικαστήριο, κατά την άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας, το οποίο καθιερώνει το Άρθρο 146.6 του Συντάγματος, είναι ιδιόμορφο (cause sui generis). Οι προϋποθέσεις γένεσης του δικαιώματος αυτού καθώς και οι κανόνες καθορισμού του ύψους των αποζημιώσεων είναι ιδιαίτεροι και διαφέρουν από τους αντίστοιχους του κοινοδικαίου και της επιείκειας [Frangoulides ν. Republic
(1982)1 C.L.R 462]. Η ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης δεν θεμελιώνει αφ' εαυτής (ipso facto) και άνευ άλλου τινός δικαίωμα αποζημιώσεων από Πολιτικό Δικαστήριο. Μετά την ακυρωτική απόφαση, η διοίκηση έχει πρώτιστη και επιτακτική υποχρέωση να συμμορφωθεί ενεργώς με αυτήν και να αποκαταστήσει τη νομιμότητα, η οποία έχει τρωθεί με την, εν τέλει, ακυρωθείσα απόφασή της. Η υποχρέωση αυτή αποτελεί μια νόμω οφειλόμενη ενέργεια εφ' όσον επιβάλλεται δια του Άρθρου 146.5 του Συντάγματος. Ο επιτυχών διοικούμενος έχει αντίστοιχο δικαίωμα. Η αποκατάσταση της νομιμότητας προϋποθέτει, κατ' αρχήν, την εκ μέρους της διοίκησης αποκατάσταση των πραγμάτων στη νομική κατάσταση που ευρίσκοντο πριν από την ακυρωτική απόφαση καθώς και την επανεξέταση του ζητήματος. Η επανεξέταση θα πρέπει να γίνει επί τη βάσει των ευρημάτων του ακυρωτικού Δικαστηρίου όσον αφορά στα γεγονότα. Κάθε τέτοιο εύρημα δεσμεύει τη διοίκηση. Εφ' όσον υπάρξει δικαστική ακύρωση μιας απόφασής της και εφ' όσον η διοίκηση επιθυμεί να ενεργήσει νόμιμα, καλόπιστα και σύμφωνα με την ηθική και το δίκαιο (χρηστή διοίκηση) πρέπει να επανεξετάσει το ζήτημα και να λάβει νέα απόφαση λαμβάνοντας υπ' όψιν τους λόγους που οδήγησαν στην ακύρωση, εφαρμόζοντας τα ευρήματα του ακυρωτικού Δικαστηρίου ως προς τα γεγονότα και συμμορφούμενη προς τις υποδείξεις του [Νικόλας ν. Δημοκρατία
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 983, 1004]. Η επανεξέταση του επίδικου ζητήματος φαίνεται να έγινε στην προκείμενη περίπτωση δεδομένης της έκδοσης, στις 26.1.12, νέας διοικητικής απόφασης (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Ελένης Νεοφύτου). Η νέα διοικητική απόφαση ημερ. 26.1.12 ρητώς αναφέρει πως αφορά στη σύνταξη ανικανότητας του αιτητή και πως εκδίδεται κατόπιν επανεξέτασης επί τη βάσει των διαπιστωθέντων από την ακυρωτική απόφαση ημερ. 2.12.11. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 17.1.12 αποτυγχάνει. Η κατάληξη αυτή καθιστά αχρείαστη την συζήτηση των άλλων λόγων ένστασης. Η αίτηση ημερ. 25.1.12 απορρίπτεται. Οι εναγόμενοι αρ. 1 έως και 5-καθ'ων η αίτηση να καταχωρίσουν έκθεση υπεράσπισης εντός τριάντα
(30)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ. 1 έως και 5-καθ'ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος-αιτητή. (Υπ.) ............. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.