ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. PK Georgiades Associates κ.α., Αρ. Αγωγής: 8151/2010, 27/6/2012

ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. PK Georgiades Associates κ.α., Αρ. Αγωγής: 8151/2010, 27/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A220 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8151/2010 Μεταξύ: ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόντων και

1. P.K. Georgiades & Associates, Ομόρρυθμος Συνεταιρισμός Ρ10574, δια των Συνεταίρων: (α) Κάριν Γεωργιάδη, (β) Μαργαρίτα Γεωργιάδη ως Συνεταίρων του Συνεταιρισμού και υπό την προσωπική των ιδιότητα
2. ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΑΝΤΑΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ, Ομόρρυθμος Συνεταιρισμός Ρ3082 δια των συνεταίρων: (α) Νίκος Σανταμάς, (β) Μάριος Σανταμάς, ως Συνεταίρων του Συνεταιρισμού και υπό την προσωπική των ιδιότητα
3. Α. Panayides Contracting Ltd Εναγομένων Αίτηση των εναγομένων 2, ημερομηνίας 7 Ιουλίου, 2011 27 Ιουνίου,
4. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές, εναγομένους 2: κ. Α. Μαρκίδης Για τον καθ΄ ου η αίτηση, ενάγοντα: κα Κλ. Πολυβίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H παρούσα αγωγή κινήθηκε εναντίον δύο συνεταιρισμών και μιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Ενάγων είναι ο Δήμος Λευκωσίας. Στην έκθεση απαιτήσεως προβάλλονται ισχυρισμοί ότι οι εναγόμενοι ευθύνονται για την κατάρρευση στις 11.6.2008 της στέγης του Δημοτικού Θεάτρου. Ως κύρια αιτία αναφέρεται η αμέλεια των τριών εναγομένων. Διαζευκτικά τους αποδίδεται ευθύνη στη βάση ότι είχαν παραβεί τα εκ του νόμου και των σχετικών κανονισμών απορρέοντα καθήκοντά τους - σε σχέση με τους εναγόμενους 1 και 3 και τα συμβατικά τους καθήκοντα - έναντι του ενάγοντα Δήμου. Οι λεπτομέρειες για στοιχειοθέτηση στο επίπεδο της δικογραφίας, των πιο πάνω αιτιών εκτίθενται, για τον κάθε εναγόμενο ξεχωριστά, στην έκθεση απαιτήσεως. Είναι περίπου οι ίδιες. Λαμβάνουν, προφανώς, υπόψη την εμπλοκή καθενός από αυτούς στην προηγηθείσα, κατά το 2005, ανακαίνιση του Δημοτικού Θεάτρου. Με την καταληκτική παράγραφο αρ. 19 της έκθεσης απαιτήσεως, στην οποία εκτίθεται η αξίωση, αναφέρεται ότι ο Δήμος αξιώνει εναντίον «των εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα: Α. Γενικές Αποζημιώσεις, Β. Αποζημιώσεις επανακατασκευής του θεάτρου οι οποίες σύμφωνα με την Έκθεση Εκτίμησης που πραγματοποιήθηκε για την επανακατασκευή ανέρχονται σε €2.882.000». Πρόσθετα, αξιώνονται νόμιμος τόκος και έξοδα. Αναφορά στην προαναφερθείσα ζημιά, η οποία συνίσταται στην πτώση της οροφής του θεάτρου και στη δαπάνη για αποκατάσταση της γίνεται και στο σώμα της έκθεσης απαιτήσεως, στην παράγραφο
5. Είναι η μοναδική περίπτωση όπου γίνεται έστω με γενικό τρόπο ολοκληρωμένη αναφορά σε κάποια ζημιά. Ακολούθως, στην παράγραφο 16, με άλλα εννέα κεφάλαια, γίνεται αναφορά σε διάφορα «έξοδα και απώλειες» που ο Δήμος φέρεται να έχει επίσης υποστεί ως αποτέλεσμα της ισχυριζόμενης, ως ανωτέρω, ευθύνης των εναγομένων, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην προαναφερθείσα έκθεση εκτίμησης. Αν και υπάρχει εξειδίκευση για μερικά εν τούτοις δεν αναφέρονται ποσά για οποιοδήποτε από τα κεφάλαια αυτά. Όλα δε, πλην ενός, φέρεται αν αφορούν σε έξοδα τα οποία έχουν γίνει ως αποτέλεσμα της προαναφερθείσας πρωταρχικής ζημιάς. Ενώ για δύο εξ αυτών, τα υπ' αριθμό 4 και 5, δεν αναφέρεται καθόλου ή και με σαφήνεια και το είδος της δαπάνης. Ως εκ της φύσης τους αποτελούν ειδική ζημιά για την οποία θα έπρεπε να αναφερθούν τα ποσά που έχουν ή θα χρειαστεί να δαπανηθούν. Δεν αποτελούν, όμως, αντικείμενο της παρούσας αίτησης. Από τα πιο πάνω κεφάλαια ξεχωρίζει το υπ' αριθμό 7 στο οποίο γίνεται αναφορά σε «Απώλεια χρήσης θεάτρου και/ή απώλεια εσόδων από την μη χρήση». Δεν αφορά δηλαδή σε έξοδα τα οποία έχουν γίνει για την αποκατάσταση της ζημιάς. Ακολούθως, στην παράγραφο 18 της έκθεσης απαιτήσεως χωρίς να γίνεται και πάλιν αναφορά σε ποσό αναφέρεται ότι, «Περαιτέρω οι ενάγοντες έχουν υποστεί τεράστια απώλεια και ζημιά από τη μη χρήση του θεάτρου οι οποίες απαιτούνται υπό τη μορφή γενικών αποζημιώσεων.» Ο τελευταίος πιο πάνω ισχυρισμός, δεδομένης της διατύπωσης του, έχει εύλογα συσχετιστεί με την αξίωση του ενάγοντα Δήμου υπό το Α, ανωτέρω, για γενικές αποζημιώσεις. Εν τούτοις, η περιγραφή της ισχυριζόμενης ζημιάς, ήτοι ως απώλειας οφειλόμενης στη μη χρήση του θεάτρου, σαφώς την προσδιορίζει επίσης ως ειδική ζημιά. Και ασφαλώς περί αυτού πρόκειται αφού παραπέμπει σε ειδικές περιστάσεις οι οποίες λογικά θα πρέπει να οριοθετούν τη φύση και την έκταση τους. Μάλιστα, φέρεται να έχει προσλάβει τέτοιες διαστάσεις ώστε να χαρακτηρίζεται ως τεράστια, προφανώς, από οικονομικής άποψης. Όμως, δεν παρέχονται οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με τα θέματα αυτά. Δηλαδή, δεν αναφέρονται οι ειδικές περιστάσεις που θα περιέγραφαν σε τι αυτή συνίσταται και με ποιο χρηματικό ποσό αποτιμάται ώστε να ετίθετο η άλλη πλευρά σε εγρήγορση για ό,τι θα έχει να αντιμετωπίσει (βλ. Ratcliffe Evans (1891-4) All E.R. Rep. 699, στη σελίδα 702). Την παράγραφο 18 της έκθεσης απαιτήσεως και τη συνδεδεμένη με αυτή αξίωση Α, ανωτέρω, ζητά ο εναγόμενος 2, με την παρούσα αίτηση, όπως διαγραφούν. Ο λόγος που προβάλλεται σχετικά είναι ότι καμιά από τις αιτίες αγωγής τις οποίες επικαλείται ο Δήμος δεν παρέχει τη δυνατότητα για απόδοση γενικών αποζημιώσεων. Όμως, η άποψη της άλλης πλευράς είναι ότι η συγκεκριμένη ζημιά ακριβώς εμπίπτει στην κατηγορία αυτή με την έννοια ότι τεκμαίρεται από το νόμο. Άρα μπορεί να γίνει επίκληση της γενικά. Βέβαια, με βάση την άποψη η οποία έχει προηγουμένως εκφραστεί η τοποθέτηση αυτή δεν είναι ορθή. Η απώλεια που περιγράφεται στην παράγραφο 18 της έκθεσης απαιτήσεως συνιστά ειδική ζημιά και δεν αλλάζει η φύση της με την αξίωση για την απόδοση σχετικά γενικών αποζημιώσεων. Οι αιτίες αγωγής τις οποίες επικαλείται ο Δήμος εναντίον των εναγομένων είναι όπως έχουν περιγραφεί πιο πάνω. Αποκαλύπτονται μέσα από ικανή αναφορά ουσιωδών γεγονότων στην έκθεση απαιτήσεως. Ειδικά για την αιτία η οποία βασίζεται στην αμέλεια και την όμοια της για παράβαση θέσμιου καθήκοντος υπάρχει επαρκής αναφορά σε γεγονότα αφορόντα τόσο στα θέματα της ευθύνης όσο και της προκληθείσας πρωταρχικής ζημιάς. Είναι και τα δύο αναγκαία στοιχεία για τη θεμελίωση αυτού του είδους την ευθύνη. Σε αυτές δε μόνο τις αιτίες περιορίζεται η απαίτηση του Δήμου εναντίον των εναγομένων
6. Επομένως, δε θα μπορούσε να τεθεί θέμα απόρριψης οποιουδήποτε μέρους της αγωγής με βάση την πρόνοια στη Δ.27 κ.
7. Οι αιτίες τις οποίες επικαλείται ο Δήμος εναντίον του εναγομένου 2 είναι αρκούντος θεμελιωμένες από απόψεως δικογραφίας. Το θέμα που εγείρεται προς εξέταση, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, είναι αυτό της χρησιμότητας του περιεχομένου κυρίως της παραγράφου 18 της έκθεσης απαιτήσεως, αλλά και της σχετικής με αυτή αξίωσης στην παράγραφο 19Α. Στην πραγματικότητα στην παράγραφο 18 αναφέρεται ότι ο Δήμος έχει υποστεί ειδική ζημιά συνεπεία της ισχυριζόμενης ευθύνης των εναγομένων, όμως, δεν παρέχονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά. Σε σχέση με το θέμα αυτό μπορεί να γίνουν οι ακόλουθες παρατηρήσεις. Πρώτον, η γενικότητα με την οποία δικογραφείται ο σχετικός ισχυρισμός στην παράγραφο 18 αντίκειται στον κ. 4 της Δ.
8. Οι πρόνοιες του επιβάλλουν όπως το δικόγραφο περιέχει τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία ο διάδικος θα βασιστεί σε σχέση με την απαίτηση ή την υπεράσπισή του, αναλόγως της περίπτωσης. Δεύτερο, η παράλειψη αυτή, παράθεσης ουσιωδών γεγονότων, καθιστά ανεπίτρεπτη την προσκόμιση σχετικά μαρτυρίας για την απόδειξη τους. Όπως το έθεσε ο Diplock, L.J. στην υπόθεση Ilkiw v. Sumuels