ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Αντώνης Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής:1208/11, 26/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A289 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1208/11 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες και Αντώνης Αντωνίου (Α.Τ. 0774174) Κώστας Κώστα (Α.Τ. 0742657) K&M (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD (A.E. 132734) Εναγόντες ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 30.12.11 ΥΠΟ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 1 -ΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 12.9.11 ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΩΣ ΑΝΩ ΑΡΙΘΜΟ ΚΑΙ ΤΙΤΛΟ ΑΓΩΓΗ Ημερομηνία: 26 Σεπτεμβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο 1: ο κ. Χριστοδούλου για Σωτήρης Αργυρού ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντες: η κα Ν. Πελεκάνου για Χριστόδουλο Γ. Βασιλειάδη & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή καταχωρήθηκε στις 21.2.11 σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο και με αυτή οι Ενάγοντες αξίωναν εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 το ποσό των €91.365,59 δυνάμει εγγράφων συμφωνιών και/ή δανείων και/ή δανείων τακτής προθεσμίας και/ή στεγαστικών δανείων και/ή δανείων σε τρεχούμενο λογαριασμό και/ή αναγνωρισμένων και/ή τρεχούμενων λογαριασμών και/ή λογαριασμών όψεως και/ή ως υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών και διευκολύνσεων και/ή άλλως πως, τόκο προς 9.95% ετησίως επί ποσού €89.798,98 από 6.12.10 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο στις 30.06 και 31.
- Ζητούσαν επίσης την έκδοση διατάγματος για πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου κτήματος υπ' αριθμό εγγραφής 0/5779 Σχέδιο 2-290-378 Τμήμα 13, Τεμάχιο 12, χωράφι στην Πυρόγια, Παραλίμνι ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 3, δήλωση του Δικαστηρίου ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους όπως εισπράξουν το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της εκχώρησης από τον Εναγόμενο 1 της ασφάλειας ζωής της EUROLIFE LTD αρ. συμβ. 0192582 ημερ. 28.10.08, καθώς και έξοδα. Μετά από Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 30.6.11 για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης μετά που το κλητήριο ένταλμα είχε επιδοθεί δεόντως στους Εναγομένους 1 και 3 σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης των ιδιωτών επιδοτών Πανίκκου Αριστείδου, ο οποίος σε ένορκη δήλωση αναφέρει ότι επέδωσε την αγωγή στον Εναγόμενο 1 προσωπικά έναντι της υπογραφής του στις 15.6.11, και Γεώργιου Γ. Τζούρου, ο οποίος σε ένορκη δήλωση αναφέρει ότι επέδωσε την αγωγή στους Εναγομένους 3 στο Διευθυντή τους Κύπρο Κυπριανού έναντι της υπογραφής του στις 24.2.11, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 12.9.11 υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για ποσό €91365,59 πλέον τόκο 9,95% ετησίως επί ποσού €89798,98 από 6.12.10 με κεφαλαιοποίηση δύο φορές το χρόνο, εξέδωσε επίσης διάταγμα για πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό ενυπόθηκου ακινήτου που ανήκει στην Εναγομένη 3, και δήλωση ότι οι Ενάγοντες μπορούν να εισπράξουν το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της εκχώρησης από τον Εναγόμενο 1 στους Ενάγοντες της ασφάλειας ζωής της Eurolife Ltd με αριθμό συμβολαίου
- Επιδίκασε επίσης προς όφελος των Εναγόντων έξοδα €985 με τόκο 5,5% το χρόνο από 21.2.11 πλέον €37 έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ. Στις 31.12.11 ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε δια κλήσεως την υπό εξέταση αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 12.9.
- Ειδικότερα με την αίτηση του για παραμερισμό της απόφασης, ο Εναγόμενος 1-Αιτητής αιτείται διαταγμάτων με τα οποία να παραμερίζεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.9.11 και να διατάσσεται και/ή επιτρέπεται η επαναγορά της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Η νομική βάση της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14 και Δ.48 θθ.1 μέχρι 4 και 9, Δ.57 και Δ.64, το Άρθρο 30 του Συντάγματος και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αντώνη Αντωνίου, Εναγομένου 1-Αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι προβαίνει σε αυτή μετά από πληροφορίες που του έδωσαν οι δικηγόροι του οι οποίοι έκαναν έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου και από γεγονότα που είναι στην προσωπική του γνώση. Είναι η θέση του ότι το κλητήριο ένταλμα του επιδόθηκε στις 15.6.11 και αμέσως προχώρησε και διόρισε ως δικηγόρο του τον κ. Φ. Βαλιαντή για να καταχώρηση σημείωμα εμφάνισης και υπεράσπιση. Πλήρωσε δε προς τούτο το ποσό των €200 προς τον κ. Βαλιαντή και επισυνάπτει ως Τεκμήριο αντίγραφο απόδειξης ημερ. 8.3.11 από τον Φ. Βαλιαντή στην οποία αναφέρεται ότι έχει εισπράξει το ποσό των €200 για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους του Αντώνη Αντωνίου για την αγωγή 1208/
- Είναι η θέση του ότι είχε επισκεφτεί τον κ. Βαλιαντή από τις 8.3.11 ημερομηνία κατά την οποία και του κατέβαλε το ποσό των €200 επειδή γνώριζε ότι είχε επιδοθεί η αγωγή στον Εναγόμενο 3 ο οποίος τον πληροφόρησε για την ύπαρξη της και ήθελε να προετοιμαστεί όσο το δυνατό συντομότερα για την υπεράσπιση του. Εν τω μεταξύ καταχωρήθηκαν άλλες δύο αγωγές εναντίον του, συγκεκριμένα οι αγωγές 833/11 και 834/11, οι οποίες του επιδόθηκαν στις 27.6.11 και πάλι ενημέρωσε αμέσως το δικηγόρο Φ. Βαλιαντή προς τον οποίο και πλήρωσε το ποσό των €500 την ίδια ημερομηνία για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του και για τις 2 αγωγές. Επισυνάπτει σχετικά αντίγραφο απόδειξης ημερ. 27.6.
- Ισχυρίζεται επίσης ότι και για τις 3 αγωγές υπέγραψε διοριστήριο δικηγόρου προς τον κ. Βαλιαντή. Έτσι θεώρησε ότι ο κ. Βαλιαντής θα προχωρούσε και θα καταχωρούσε τόσο την εμφάνιση όσο και την υπεράσπιση του. Ο Αιτητής αναφέρει ότι περί τα τέλη Νοεμβρίου-αρχές Δεκεμβρίου του 2011 ενημερώθηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην παρούσα αγωγή λόγω μη καταχώρηση εμφάνισης. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον κ. Βαλιαντή χωρίς αποτέλεσμα, μετά από προσπάθειες έμαθε ότι ο κ. Βαλιαντής ήταν στη φυλακή και είναι η θέση του ότι προφανώς μεσολάβησαν κάποια γεγονότα τα οποία ο ίδιος δεν γνωρίζει που είχαν όμως ως αποτέλεσμα τη μη εμφάνιση του και προβολή της υπεράσπισης του στην παρούσα αγωγή. Είναι η θέση του ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή και έχει το δικαίωμα να ακουστεί και να την προβάλει αφού σε ότι αφορά τα δάνεια που είναι αντικείμενο της παρούσας αγωγής, κατέθετε χρήματα στον τρεχούμενο λογαριασμό του που είχε με τους Ενάγοντες με αριθμό 0113-13-057536-0 στον οποίο είχε οδηγίες (standing order) ώστε να αποκόπτονται οι διάφορες δόσεις που είχε αλλά οι Ενάγοντες, αναίτια, αδικαιολόγητα και χωρίς εξουσιοδότηση δεν απέκοπταν από τον τρεχούμενο λογαριασμό του τις δόσεις για τις οποίες είχε δώσει οδηγίες με αποτέλεσμα, σε αντίθεση με τις ρητές του οδηγίες προς τους Ενάγοντες, να εξοφληθεί ταχύτατα το όποιο παρατράβηγμα είχε στο λογαριασμό του και να μην καταβάλλονται οι δόσεις στις υπόλοιπες υποχρεώσεις που είχε προς τους Ενάγοντες. Προβάλλει τη θέση ότι εάν οι Ενάγοντες δεν κατέφευγαν σε αυτή την αυθαίρετη και αντισυμβατική συμπεριφορά δεν θα υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με τις υποχρεώσεις του απέναντι τους. Είναι επίσης η θέση του ότι ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν παρέλειψε τις δόσεις του προς τους Ενάγοντες και ήταν πάντοτε συνεπής στις υποχρεώσεις του, αυτό αποτελεί ισχυρή υπεράσπιση και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι η αυθαίρετη πρακτική των Εναγόντων που είχε ως αποτέλεσμα να τερματίσουν τους λογαριασμούς και τα δάνεια που ο ίδιος είχε μαζί τους του δίδει το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του. Είναι τελικά η θέση του ότι η υπεράσπιση του καθώς και οι λόγοι που οδήγησαν στη μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο είναι τέτοιοι που συνηγορούν υπέρ της έγκρισης του αιτήματος του για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης και της άσκησης του δικαιώματος του να ακουστεί και να προβάλει την υπεράσπιση του. Στην Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καταχωρήθηκε ένσταση από τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της κας Αγγελίνας Κούρα, δικηγόρου στο γραφείο Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία ΔΕΠΕ. Η νομική βάση της ένστασης είναι η Δ.17 θ.10, η Δ.48 θθ. 1, 2, 4, 7-9, η Δ.64 και η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και η νομολογία. Οι λόγοι της ένστασης είναι ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής επέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση και πλήρη καταφρόνηση στις διαδικασίες του Δικαστηρίου και στα χρονοδιαγράμματα που καθορίζονται από τους θεσμούς τόσο όσον αφορά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης αλλά και για την καταχώρηση και προώθηση της υπό εκδίκαση αίτησης. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι ο Αιτητής δεν έχει δείξει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, αντίθετα, ουσιαστικά δεν αμφισβητεί την αξίωση και τη βάση της αγωγής των Εναγόντων. Αναφέρουν επίσης ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση του είναι αόριστη και γενική, αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμεριστεί η απόφαση αφού κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση θα καταστρατηγούσε την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας των Δικαστικών αποφάσεων. Στην ένορκη δήλωση της η κα Κούρα αναφέρει ότι ο Αιτητής δεν επέδειξε το απαιτούμενο ενδιαφέρον να μάθει τι έγινε με την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης και της υπεράσπισης του. Είναι επίσης η θέση της ότι ο Αιτητής, σε αντίθεση με αυτά που λέει στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, γνώριζε από το Σεπτέμβριο του 2011 για την έκδοση απόφασης εναντίον του στην παρούσα αγωγή και προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α επιστολή του Αιτητή προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερ. 25.10.11 με την οποία καταγγέλλει τον κ. Βαλιαντή για αντιεπαγγελματικά και αντιδεοντολογική στάση και συμπεριφορά και στην οποία αναφέρει ότι το Σεπτέμβριο του 2011 πληροφορήθηκε από το δικηγορικό γραφείο Χριστόδουλος Βασιλειάδης & Σία ΔΕΠΕ ότι εκδόθηκε απόφαση στην παρούσα αγωγή εναντίον του, και παρά τούτο, ο Αιτητής ουδέν έπραξε παρά μόνο καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση στις 30.12.
- Αναφέρει επίσης ότι παρά του ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 30.12.11 εντούτοις ο Αιτητής δεν την επέδωσε στους δικηγόρους των Εναγόντων εγκαίρως παρά μόνο ειδοποιήθηκαν για την ύπαρξη της αίτησης μόλις στις 24.2.12 με επιστολή των δικηγόρων του στα πλαίσια προώθησης αιτήματος του για αναστολή διαδικασιών πώλησης σε δημοπρασία ακινήτου του για ικανοποίηση του χρέους του προς τους Ενάγοντες μετά από μέτρα εκτέλεσης που έλαβαν οι Ενάγοντες. Είναι επίσης η θέση της ότι ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του δεν αποκαλύπτει καμία υπεράσπιση ούτε και καταδεικνύει ότι υπάρχει καλός λόγος για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου. Είναι επίσης η θέσης της κα Κούρα ότι ο Αιτητής έχει εν τω μεταξύ αναγνωρίζει την οφειλή του δυνάμει της παρούσας αγωγής και έχει προβεί σε διάφορες ενέργειες και/ή προσπάθειες για διευθέτηση της παρούσας υπόθεσης με τους Ενάγοντες. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι εσκεμμένα ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την Αίτηση παραμερισμού δεν αναφέρει τον τόπο διαμονής του κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση όπως έχω ήδη αναφέρει οδηγήθηκε σε ακρόαση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση κανενός από τους ενόρκους δηλούντες και οι συνήγοροι των δύο μερών κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προωθώντας, η κάθε πλευρά, τους δικούς της ισχυρισμούς. Είναι η θέση του συνηγόρου του Εναγομένου 1-Αιτητή ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η νομολογία προνοούν για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Συγκεκριμένα είναι η θέση του ότι έχει παρουσιαστεί πολύ ικανοποιητικός λόγος για τη μη εμφάνιση του Αιτητή στο Δικαστήριο η οποία αφορά την αντιδεοντολογική συμπεριφορά του προηγούμενου δικηγόρου του και σε καμία περίπτωση τον ίδιο τον Αιτητή ο οποίος άμεσα, πριν ακόμα του επιδοθεί η παρούσα αγωγή, μόλις πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της έσπευσε στον τότε δικηγόρο του και τον πλήρωσε μάλιστα για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Επίσης υποστηρίζει ότι ο ίδιος ο Αιτητής δεν έχει επιδείξει καμία αδικαιολόγητη καθυστέρηση ούτε και καταφρόνηση των διαδικασιών και των χρονοδιαγραμμάτων του Δικαστηρίου. Είναι επίσης η θέση του ότι ο Αιτητής έχει καλή υπεράσπιση την οποία και έχει καταδείξει στο Δικαστήριο και έτσι θα πρέπει να παραμεριστεί η εκδοθείσα απόφαση και να δοθεί ευκαιρία στον Εναγόμενο 1 Αιτητή να καταχωρήσει την εμφάνιση του και ακολούθως την υπεράσπιση του στην αγωγή. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση η οποία αναφέρει ότι ο Αιτητής έχει καθυστερήσει υπέρμετρα στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης παρά του ότι γνώριζε καλά για την έκδοση της απόφασης τον Σεπτέμβριο του
- Είναι η θέση της ότι το γεγονός αυτό φαίνεται τουλάχιστο από την επιστολή του Αιτητή προς τον Γενικό Εισαγγελέα ημερ. 25.10.11 στην οποία αναφέρει σαφώς ότι γνώριζε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην παρούσα υπόθεση στις 12.9.11, και παρά τούτο, ο Αιτητής καταχώρησε μέσω συνηγόρων την υπό εξέταση Αίτηση πέραν των 2 μηνών μετά και συγκεκριμένα στις 30.12.
- Αυτή η υπερβολική καθυστέρηση είναι πλήρως αναιτιολόγητη, καταδεικνύει τη σαφή πρόθεση του Αιτητή για καταστρατήγηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου και πρόκληση απλά καθυστέρησης στη διαδικασία και στο δικαίωμα των Εναγόντων να εκτελέσουν την απόφαση τους και αναφέρει επίσης το γεγονός ότι παρά του ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 30.12.11 ο Αιτητής δεν έκαμε καμία ενέργεια για να την επιδώσει έγκαιρα στους συνηγόρους των Εναγόντων παρά μόνο αυτοί το πληροφορήθηκαν με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 24.2.
- Επίσης με αναφορά στη νομολογία αναφέρει ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που τίθεται στους ώμους του σχετικά με την παρουσίαση καλής εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και/ή συζητήσιμη υπόθεηση. Είναι η θέση της ότι ο Αιτητής ουσιαστικά παραδέχεται την ύπαρξη του χρέους και με την ένορκη δήλωση του αλλά και με τις διάφορες ενέργειες τις οποίες έχει καταβάλει στην προσπάθεια του διαδιευθέτηση της παρούσας αγωγής. Ισχυρίζεται επίσης ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή είναι παράτυπη και αποκρύπτει ουσιώδεις στοιχεία από το Δικαστήριο και/ή παραπλανεί όταν αναφέρει ότι πληροφορήθηκε για την εκκαλούμενη απόφαση περί το τέλος Νοεμβρίου αρχές Δεκεμβρίου του
- Αιτείται συνεπώς την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα. Η Δ.17-θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτελεί κυρίως τη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης καθορίζει τη δυνατότητα να παραμεριστεί απόφαση του Δικαστηρίου που έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Τα κύρια σημεία στα οποία πρέπει το Δικαστήριο να επικεντρωθεί στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας δυνάμει της πιο πάνω διαταγής είναι η παρουσίαση από τον Αιτητή ότι υπάρχει καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση αλλά και να δοθεί και επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση, όπως και για το χρόνο που έχει μεσολαβήσει μεταξύ της έκδοσης της απόφασης και την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του πρέπει να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες, την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης και την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων με την βεβαιότητα που τούτο προσδίδει στην έννομη τάξη. Οι αρχές αυτές έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από μεγάλο φάσμα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά Kotsapas&Sons v. Titan Construction & Engineering Co.
(1961)Α.Α.Δ.317, Χριστόφορου ν. Κυριακούλλη
(1963)2 Α.Α.Δ.159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204, Πολ. Έφεση 8276, Ζήνων Μερκής ν.
- Yiannoukas Holiday Ltd.,
- Νίκος Γιαννούκας
(1994)1 Α.Α.Δ.736,
- K.C.P. Commission Agents&Importers Ltd.,
- Καλλιρρόης Χ. Ψάλτη ν. Α. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ.415, Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ.1129, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπη Στρήτ Ντίσκο Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ.28, Lion Insurance v. Νικηφόρου, Πολ. Έφεση 1719, ημερ.30.9.2004, Γεώργιος Φρίξου Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Έφεση 10640 ημερ. 30.6.00, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (Cyprus) Ltd
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1767, Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ 793 και LAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD Πολ. Εφεση αρ. 145/09 ημερ. 10.4.12. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1(A) ΑΑΔ 678 συνοψίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η νομολογία ως ακολούθως: "Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση, το δικαστήριο δύναται "στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι." Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897: "Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 ΑΑΔ 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101." Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι κα αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1 (Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: "Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή είναι αυτονόητο και αυτόδηλο." (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1 (Β) ΑΑΔ 895: "Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης, .... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου." Τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή. (Βλ. Phylactou v. Micael
(1982)1 CLR 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938)" Στις παραμέτρους της νομολογίας έρχομαι τώρα να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Σημασία έχουν τα πιο κάτω: Η ορθή επίδοση της αγωγής στον Εναγόμενο 1-Αιτητή δεν αμφισβητείται. Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η αγωγή επιδόθηκε προσωπικά στον Εναγόμενο 1 έναντι της υπογραφής του στις 15.6.
- Το γεγονός αυτό το παραδέχεται και ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 ο οποίος και επισυνάπτει ως Τεκμήριο αντίγραφο της ένορκης δήλωσης επίδοσης στην ένορκο του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση για παραμερισμό. Επομένως δεν τίθεται θέμα κακής επίδοσης γεγονός που θα οδηγούσε στον παραμερισμό και την ακύρωση της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης άνευ άλλου, exdepito justitiae δηλαδή χωρίς να πρέπει να εξεταστούν οποιεσδήποτε άλλες παραμέτροι. Αντίθετα με την παραδοχή της ορθής επίδοσης θα πρέπει να εξεταστεί ο λόγος της μη εμφάνισης του Εναγόμενου 1 αλλά κατά κύριο λόγο κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 έχει καταδείξει ότι έχει καλή και εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και ότι δεν έχει επιδείξει καθυστέρηση σε ότι αφορά τις δικαστικές διαδικασίες. Ο Εναγόμενος 1 είχε επισκεφτεί το δικηγόρο της επιλογής του πολύ πριν από την επίδοση της παρούσας αγωγής στον ίδιο αφού ως αναφέρει είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη της αγωγής αυτής η οποία αφορούσε και τον ίδιο από πολύ προηγουμένως και συγκεκριμένα από τον Εναγόμενο 3 προς τον οποίο είχε επιδοθεί η αγωγή, σύμφωνα με το φάκελο του Δικαστηρίου, στις 24.2.
- Μάλιστα ο Εναγόμενος 1 επισκέφτηκε το δικηγόρο του το Μάρτιο του 2011 προς τον οποίο την εν λόγω ημερομηνία πλήρωσε το ποσό των €200 για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα αγωγή. Η θέση αυτή του Εναγόμενου 1 υποστηρίζεται και από το ανάλογο τεκμήριο. Η αγωγή επιδόθηκε στις 15.06.11 και ο Εναγόμενος 1 και πάλι με βάση τα τεκμήρια που ο ίδιος έχει επισυνάψει είχε επισκεφτεί εκ νέου το δικηγόρο του στις 27.6.11 όταν του είχαν επιδοθεί άλλες δύο αγωγές όπου και πάλι πλήρωσε άλλο ποσό χρημάτων για να καταχωρηθεί εμφάνιση και στις δύο άλλες αγωγές. Είναι επίσης η θέση του ότι για όλες αγωγές είχε υπογράψει διοριστήριο δικηγόρου στο δικηγόρο του. Ο Εναγόμενος 1 δεν αναφέρει καθόλου κατά πόσο στις 27.6.11 όταν επισκέφτηκε εκ νέου το δικηγόρο του τον ρώτησε και/ή ενδιαφέρθηκε για την πορεία της παρούσας υπόθεσης. Παρά το γεγονός ότι δεν δίδεται καμία εξήγηση για το θέμα που έχω πιο πάνω αναφέρει, θα ήμουν διατεθειμένη να δεχτώ ότι ο Εναγόμενος 1 με την επίσκεψη του στο δικηγόρο του και την πληρωμή ποσών για την καταχώρηση σημειωμάτων εμφάνισης και μάλιστα με την υπογραφή διοριστήριων εξάντλησε όλα όσα ένας Εναγόμενος αναμένετο να πράξει μετά τη γνώση του ότι υπήρχε εναντίον του αγωγή. Σε ότι αφορά το θέμα της απόδειξης καλόπιστης υπεράσπισης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης έχω τη θέση ότι ο Εναγόμενος 1 δεν έχει αποδείξει στο Δικαστήριο κάτι τέτοιο. Μέσα από την ένορκη του δήλωση παραδέχεται την ύπαρξη του συγκεκριμένου χρέους στους Ενάγοντες. Παραδέχεται επίσης ότι ο ίδιος έπρεπε να το αποπληρώνει με μηνιαίες δόσεις. Ήταν η θέση του ότι οι Ενάγοντες σταμάτησαν να αποκόπτουν τις μηνιαίες δόσεις από συγκεκριμένο λογαριασμό του για να εξοφλήσουν άλλες υποχρεώσεις του και επομένως το δικαίωμα των Εναγόντων να τερματίσουν το δάνειο εναντίον του προέκυψε από τις δικές τους ενέργειες. Αυτά κατά την άποψη μου δεν αποτελούν υπεράσπιση. Πέραν τούτου, παραμένει αναντίλεκτη η θέση των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Εναγόμενος 1 έχει αναγνωρίσει την οφειλή του δυνάμει της παρούσας αγωγής και έχει μάλιστα προβεί σε διάφορες ενέργειες και/ή προσπάθειες για διευθέτηση της παρούσα υπόθεσης με τους Ενάγοντες. Αυτή η θέση συγκρούεται καίρια με την όποια θέση του Εναγόμενου 1 περί ύπαρξης καλής υπεράσπισης. Πέραν των πιο πάνω, όπως έχει ήδη αναφερθεί η εκκαλούμενη απόφαση εκδόθηκε στις 12.9.
- Ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό ότι πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης περί το τέλος Νοεμβρίου αρχές Δεκεμβρίου του 2011, προσπάθησε να επικοινωνήσει με το δικηγόρο του χωρίς όμως αποτέλεσμα και έτσι αποτάθηκε σε νέο δικηγόρο ο οποίος καταχώρησε την παρούσα αίτηση στις 30.12.
- Η πιο πάνω θέση του Αιτητή δεν μπορεί σίγουρα να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για τους εξής λόγους, πρώτα απ' όλα εντός του φακέλου υπάρχει επιστολή του νέου δικηγόρου του Εναγομένου 1 ημερ. 1.11.11 με την οποία ζητά άδεια για διεξαγωγή έρευνας στο φάκελο της υπόθεσης εκ μέρους του Εναγομένου
- Η έρευνα αυτή σίγουρα κατέδειξε αμέσως το ιστορικό της υπόθεσης και δη ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του Εναγομένου
- Παρά τούτο η Αίτηση καταχωρήθηκε μόλις στις 30.12.11 δηλαδή δύο μήνες μετέπειτα. Θεωρώ ότι ο χρόνος αυτός με τα δεδομένα της υπόθεσης όπως έχουν αναλυθεί πιο πάνω είναι υπερβολικός και αδικαιολόγητος. Η κατάσταση για το Εναγόμενο 1 όμως φαίνεται ότι είναι ακόμα πιο πολύ εις βάρος του σε ότι αφορά τουλάχιστο το θέμα του χρόνου, αφού φαίνεται ότι η θέση του ότι πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για την έκδοση της απόφασης τέλη Νοεμβρίου αρχές Δεκεμβρίου του 2011 ουδόλως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού πέραν του ότι υπάρχει στον δικαστικό φάκελο η επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 1.11.11 που ζήτησαν έρευνα του φακέλου, από το Τεκμήριο Α που έχει επισυναφθεί στην ένσταση των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση και το οποίο είναι επιστολή του Εναγομένου 1 προς το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερ. 25.10.11 προκύπτει ότι ο ίδιος πληροφορήθηκε από το Σεπτέμβριο του 2011 και μάλιστα από τους δικηγόρους των Εναγόντων ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του. Επομένως η γνώση του Εναγομένου 1 για την έκδοση της απόφασης εναντίον του υπήρχε, με δική του παραδοχή, από το Σεπτέμβριο του 2011 δηλαδή αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης. Η ενέργεια του Εναγομένου να καταχωρήσει την Αίτηση στις 30.12.11 δηλαδή τρεις και πλέον μήνες μετά από την πληροφόρηση του για το γεγονός της έκδοσης της απόφασης θεωρώ ότι καταδεικνύει καταφρόνηση προς τις δικαστικές διαδικασίες και αποτελεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Σημειώνω δε προς περαιτέρω ενίσχυση της θέσης μου για υπερβολική καθυστέρηση εκ πλευράς του Εναγομένου 1 και καταφρόνηση το δικαστικών διαδικασιών το γεγονός ότι ενώ η Αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 30.12.11 και ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στις 14.2.11, δεν επεδόθη την εν λόγω ημερομηνία η αίτηση αναβλήθηκε για επίδοση για τις 15.3.12 και επιδόθηκε τελικά στις 2.3.12 στους ίδιους τους Ενάγοντες. Προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 24.2.12 ο συνήγορος του Εναγομένου 1 είχε αποστείλει ειδοποίηση στους συνηγόρους των Εναγόντων με την οποία τους ενημέρωνε ότι είχε καταχωρηθεί αίτηση παραμερισμού και τους ζητούσε να μην προχωρήσουν με την πώληση του ακινήτου του που βρίσκεται στην Αγλαντζιά για ικανοποίηση του εν λόγω χρέους, σχετική επιστολή είχε σταλεί από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στον Εναγόμενο στις 20.2.12 και είναι η μοναδική περίπτωση που ο Εναγόμενος 1 ενήργησε τάχιστα αφού όπως προκύπτει από τα διάφορα τεκμήρια, αμέσως και συγκεκριμένα στις 24.2.12 απευθύνθηκε στους Δικηγόρους των Εναγόντων και ζητούσε την αναστολή των διαδικασιών πώλησης. Ενόψει των ανωτέρω είναι καταληκτικά η θέση μου ότι ο Εναγόμενος 1 δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, υπάρχουν ερωτηματικά αναφορικά με τη μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο αλλά καίρια και καθοριστικά έχει επιδείξει μεγάλη, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία κατά τη γνώμη μου ισοδυναμεί με καταφρόνηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 1-Αιτητή τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ.).............. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο