Δήμου Κάτση ν. Χριστόδουλου Γ. Βασιλειάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2457/11, 29/5/2012

(1)/2001, του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, του περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου του 2004, καθώς και για απώλεια ευκαιριών στη ζωή και για δημιουργία συναισθημάτων πόνου, ψυχικής οδύνης και ηθικής βλάβης, για απώλεια εργασίας, εισοδημάτων, ευκαιριών εργοδότησης, σταδιοδρομίας, καριέρας και παράπλευρων ωφελημάτων κ.α., εναντίον δε του εναγόμενου 1 περαιτέρω αποζημιώσεις, γενικές, ειδικές και τιμωρητικές, για δυσφήμηση διαφόρων μορφών, πλέον τόκους και έξοδα. Στην έκθεση απαίτησης, που καταχωρήθηκε στις 10.5.2011, προσδιορίζεται η σχέση μεταξύ των διαδίκων και αποδίδονται στους εναγόμενους πράξεις και συμπεριφορές που οδήγησαν στον τερματισμό της εργοδότησης του ενάγοντα σε δικηγορική εταιρεία, ιδρυτής της οποίας είναι ο εναγόμενος 1 και όπου εργοδοτείται ο εναγόμενος 2, αποτελούν δε τη βάση των αξιώσεων του ενάγοντα εναντίον τους. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ. 4 και 26, Δ.27 θ.3, Δ.39 θ.θ. 1-2, Δ.48 θ.θ. 1-4, 8 και 9 και Δ.64, στα άρθρα 21, 29, 30 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960όπως έχει τροποποιηθεί, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των Αγγλικών Δικαστηρίων, στις συμφυείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την αίτηση ο εναγόμενος 1, όντας εξουσιοδοτημένος και από τον εναγόμενο 2 για να προβεί στην ένορκη του δήλωση, αναφέρει ότι τις πληροφορίες και τα γεγονότα που παραθέτει τα γνωρίζει προσωπικά εκτός όπου αναφέρει το αντίθετο, αποκαλύπτοντας την πηγή της πληροφόρησης του. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα που σχετίζονται με τις αιτίες και τους λόγους για τους οποίους η δικηγορική εταιρεία Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. τερμάτισε την εργοδότηση του ενάγοντα καθώς και τα γεγονότα που ακολούθησαν, χωρίς να περιορίζεται ως προς την έκθεση υπεράσπισης που προτίθεται να καταχωρήσει. Όπως πληροφορείται από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση για τους εναγόμενους, το περιεχόμενο των παραγράφων και της αξίωσης που ζητείται η διαγραφή τους είναι στην ουσία αχρείαστο, προσβλητικό καθώς και μη αναγκαίο και άσχετο με τα επίδικα θέματα που εγείρει ο ενάγων. Η ενασχόληση με τις εν λόγω παραγράφους τόσο κατά την σύνταξη της υπεράσπισης του όσο και κατά την ακρόαση της υπόθεσης θα προκαλέσει ταλαιπωρία, αμηχανία και σοβαρή καθυστέρηση στην διαδικασία. Συγκεκριμένα, οι παράγραφοι 14, 15 και 18 της έκθεσης απαίτησης αναφέρουν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ότι η έκδοση του ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28.12.2010 στην αγωγή με αρ. 10887/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που κατέστη απόλυτο στις 9.3.2011, είναι αποτέλεσμα παραπλάνησης του Δικαστηρίου, που ο ενόρκως δηλών απορρίπτει κατηγορηματικά. Αναφέρει δε ότι ο ενάγων (εκεί εναγόμενος), στις 22.3.2011 κατεχώρησε αίτηση στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής για παραμερισμό του προαναφερθέντος ενδιάμεσου διατάγματος και στις 12.7.2011 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του ενάγοντα για παραμερισμό του διατάγματος, χωρίς να έχει καταχωρηθεί έφεση από τον εναγόμενο κατά της εν λόγω ενδιάμεσης απόφασης εξ όσων ο ενόρκως δηλών γνωρίζει. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του ενάγοντα για τους λόγους καταχώρησης της προαναφερθείσας αγωγής και ως προς την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, δεν είναι θέματα που μπορούν να απασχολήσουν την παρούσα διαδικασία λόγω, μεταξύ άλλων, έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Συνεπώς τόσο η δικογράφηση των ισχυρισμών αυτών όσο και η αξίωση (Θ) του ενάγοντα για αποζημιώσεις ως προς τυχόν έξοδα που θα επιδικαστούν εναντίον του στην προαναφερθείσα αγωγή, αποτελούν θέματα που δεν εμπίπτουν στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δεδομένου και ότι ο ενάγων, έχοντας την ευκαιρία να αμφισβητήσει την ορθότητα της προαναφερθείσας διαδικασίας, ουδέν έπραξε. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί της παραγράφου 28 της έκθεσης απαίτησης πλήττουν την οικογενειακή αλλά και επαγγελματική αξιοπρέπεια του ενόρκως δηλούντος, τους οποίους κατηγορηματικά απορρίπτει καθόσον ο ενάγων επιδιώκει να προκαλέσει διασυρμό, δυσφήμηση και αμηχανία στον ενόρκως δηλούντα. Το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου είναι ενοχλητικό, αχρείαστο και σκανδαλώδες και τείνει να δημιουργήσει προβλήματα στην ορθή και ταχεία εκδίκαση της αγωγής. Με την θέση ότι η αιτούμενη διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων δεν θα προκαλέσει ζημιά ή ταλαιπωρία στον ενάγοντα ούτε και θα επηρεαστεί αρνητικά η προώθηση της αγωγής του, εφόσον οι εν λόγω παράγραφοι δεν έχουν καμία ουσιώδη συνάφεια με τα επίδικα θέματα που εγείρει ο ενάγων, ο ενόρκως δηλών ζητά ως η αίτηση. Στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης, που καταχωρήθηκε στις 14.11.2011 και έχει ως νομική βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ. 4, 13 και 26 και Δ.48 θ.θ. 1-4, τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των Αγγλικών Δικαστηρίων, τις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: - δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία επί του θέματος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος - οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν το δικαιολογημένο της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος καθότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προκύπτει ούτε τεκμηριώνεται με οποιοδήποτε τρόπο η αναγκαιότητα έκδοσης του και δεν υπάρχει οποιαδήποτε λογική εξήγηση και/ή ισχυρισμός που να αποδεικνύει ότι οι προς διαγραφή παράγραφοι είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα - οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν τους λόγους που το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια - οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα και/ή είναι αναγκαίες για να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων που σχετίζονται με την υπόθεση - οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή δεν είναι ούτε ενοχλητικές ούτε σκανδαλώδεις και δεν τίθενται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς και την δημιουργία σύγχυσης της - το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εφόσον αυτό θα οδηγούσε στον κατατεμαχισμό της έκθεσης απαίτησης με αποτέλεσμα να μην τεθεί υπόψη του η ολότητα των επιδίκων θεμάτων που σχετίζονται με την υπόθεση - το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα καθότι κατά την ακροαματική διαδικασία οι ισχυρισμοί των υπό κρίση παραγράφων αναπόφευκτα θα εγερθούν ώστε επιβάλλεται η δικογράφηση τους - η έκδοση του διατάγματος στην αγωγή με αρ. 10887/2010 δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα αγωγή και η ορθότητα καθώς και η νομιμότητα του θα κριθεί στα πλαίσια της αγωγής εκείνης όπως ζητείται από τους εκεί ενάγοντες, ενόσω ο ενάγων-καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητεί με την παρούσα αγωγή του την ορθότητα του υπό αναφορά εκδοθέντος διατάγματος - ο ενάγων ορθά απαιτεί με την παρούσα αγωγή του γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για έξοδα και/ή αποζημιώσεις που πιθανόν να επιδικασθούν εναντίον του στην αγωγή με αρ. 10887/2010, η οποία εγέρθηκε αφού προηγήθηκαν οι παράνομες ενέργειες των εναγομένων-αιτητών - η παρούσα αίτηση έγινε κακόπιστα με μόνο σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής και - οι αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση και ως εκ τούτου αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Στην ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας που συνοδεύει την ένσταση, ο ενάγων, ως αναφέρει, προβαίνει έχοντας προσωπική γνώση των γεγονότων, εκτός όπου αναφέρεται το αντίθετο. Έχοντας διαβάσει την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, απορρίπτει τους ισχυρισμούς που εκεί προβάλλονται. Επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους πιο πάνω παρατεθέντες λόγους ένστασης, ο ενόρκως δηλών και διαφωνώντας με την θέση των αιτητών ότι το Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία στερείται δικαιοδοσίας να αποφασίσει για την απαίτηση σχετικά με τις παραγράφους 14, 15, 18 και (Θ) των οποίων ζητείται η διαγραφή, υποστηρίζει ότι με τις εν λόγω παραγράφους δεν ζητείται να ελεγχθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο η ορθότητα της έκδοσης του διατάγματος της αγωγής με αρ. 10887/

1. Αντίθετα, απαιτεί αποζημιώσεις για ζημιές και ταλαιπωρία που υφίσταται από τις παράνομες και αντικανονικές, κατά την άποψη του, ενέργειες των εναγομένων που είχαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, την καταχώρηση της προαναφερθείσας αγωγής και την έκδοση του διατάγματος. Με την εξέταση του ισχυρισμού του στην παρούσα αγωγή ότι οι εναγόμενοι πέτυχαν πρόσβαση παράνομα και αντικανονικά στα προσωπικά του δεδομένα, τα οποία στην συνέχεια προώθησαν σε τρίτα πρόσωπα, όπως λεπτομερώς αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης, αποτελεί την ορθή διαδικασία να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και ο ισχυρισμός του ότι δικαιούται αποζημιώσεις για τις εν λόγω ενέργειες των εναγομένων και τις ζημιές που υπέστη συνεπεία της χρήσης των προσωπικών δεδομένων του. Όπως πιστεύει και πληροφορείται και από τους δικηγόρους του, αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης καθότι θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών και θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ο εναγόμενος 1 με τους ισχυρισμούς της ένορκης του δήλωσης επιχειρεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο καθότι αναφέρεται επιλεκτικά στο διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αρ.10887/2010, παραλείποντας να αναφερθεί πλήρως στα σχετικά γεγονότα. Συγκεκριμένα, στις 9.3.2011 το εν λόγω διάταγμα κατέστη απόλυτο επειδή ο δικηγόρος του καθυστέρησε να εμφανιστεί για μερικά λεπτά, κατόπιν ασυνεννοησίας με τον δικηγόρο της άλλης πλευράς. Στις 12.7.2011 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση τροποποίησης ή παραμερισμού του διατάγματος, με το αιτιολογικό ότι δεν ήταν αρμόδιο να αποφασίσει, τονίζοντας στην απόφαση του ότι δεν αποφαίνετο για την ορθότητα της απόφασης να καταστεί το διάταγμα απόλυτο. Η παρούσα αγωγή δεν έχει καμία σχέση με την αμφισβήτηση του εν λόγω διατάγματος δεδομένου ότι η τελική απόφαση γι' αυτό θα δοθεί στα πλαίσια της προαναφερθείσας άλλης αγωγής. Αναφορικά με όσα ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών των αιτητών για την παράγραφο 28 της έκθεσης απαίτησης, ο ενόρκως δηλών-ενάγων αναφέρει ότι δεν επιδιώκει ούτε τον διασυρμό ούτε την δυσφήμιση αλλά ούτε και την αμηχανία του εναγόμενου 1, όσα δε αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο είναι πραγματικά και σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Προτού ο εναγόμενος 1 πληροφορηθεί για τη σχέση του ενάγοντα με υπάλληλο της δικηγορικής εταιρείας, δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με την εργοδότηση του και είχε εξαιρετική επαγγελματική και προσωπική σχέση με τον εναγόμενο
2. Μετά την πληροφόρηση για την σχέση αυτή, η στάση του εναγόμενου 1 προς τον ενάγοντα άλλαξε ριζικά με αποτέλεσμα την απόλυση του από την εργασία του, αφού προηγήθηκε η παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων από τους εναγόμενους με σκοπό, μεταξύ άλλων, τον εντοπισμό πληροφοριών για το εν λόγω θέμα και τον διασυρμό του ονόματος του από τον εναγόμενο 1, που επιδιώχθηκε μεταξύ άλλων και με το δυσφημιστικό δημοσίευμα για το οποίο ζητά αποζημιώσεις. Η συμπερίληψη των εν λόγω ισχυρισμών στην έκθεση απαίτησης είναι προς το συμφέρον της υπεράσπισης εφόσον της δίδεται η ευκαιρία να γνωρίζει εκ των προτέρων τί θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση και να απαντήσει ή προετοιμαστεί κατάλληλα. Πιστεύοντας ότι η σχέση του με την εν λόγω υπάλληλο ήταν ένας από τους λόγους, αν όχι ο κύριος λόγος, για τον οποίο οι εναγόμενοι προέβησαν στις ισχυριζόμενες ενέργειες, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι με την συμπερίληψη των ισχυρισμών της παραγράφου 28 στην έκθεση απαίτησης, το Δικαστήριο θα έχει την δυνατότητα να έχει ολοκληρωμένη εικόνα του πλέγματος των γεγονότων που σχετίζονται με την υπόθεση, δεσμεύεται δε να προσκομίσει μαρτυρίες προς επιβεβαίωση των εν λόγω ισχυρισμών του, μεταξύ των οποίων θα είναι και η μαρτυρία της προαναφερθείσας υπαλλήλου. Η συμπερίληψη στην έκθεση απαίτησης των παραγράφων που ζητείται η διαγραφή τους δεν θα προκαλέσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην ορθή και ταχεία εκδίκαση της αγωγής ενώ αντίθετα καθυστέρηση προκαλείται από τις ενέργειες των εναγομένων, οι οποίοι παρότι όφειλαν να καταχωρήσουν την υπεράσπιση τους μέχρι τις 25.5.2011, στις 7.6.2011 εξασφάλισαν μονομερώς διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης της υπεράσπισης τους για 30 μέρες, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να την καταχωρήσουν, καταχωρώντας αντί της υπεράσπισης τους την παρούσα αίτηση. Με τον ισχυρισμό ότι συνεπεία της εν λόγω συμπεριφοράς τους οι εναγόμενοι κωλύονται να ισχυρίζονται ότι η ύπαρξη των προς διαγραφή παραγράφων θα προκαλέσει καθυστέρηση και προβλήματα στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης, ενόψει της αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και με βάση όλους τους λόγους που έχει αναφέρει, ο ενόρκως δηλών ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον των αιτητών. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάσθηκαν και στις γραπτές τους αγορεύσεις οι συνήγοροι με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τη νομολογία υποστήριξαν τη θέση κάθε πλευράς αντίστοιχα. Ο βασικός άξονας της επιχειρηματολογίας του συνηγόρου των αιτητών προς υποστήριξη της αίτησης ήταν ότι οι προς διαγραφή παράγραφοι δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης καθότι αφενός το περιεχόμενο των παραγράφων που αναφέρονται στο προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της προαναφερθείσας αγωγής δεν εμπίπτει στη δικαιοδοτική αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου και θα προκαλέσει ταλαιπωρία, καθυστέρηση και αμηχανία στους εναγόμενους και αφετέρου το περιεχόμενο της παραγράφου 28 έχει σκοπό τον διασυρμό και την δυσφήμηση του εναγόμενου 1 πλήττοντας την οικογενειακή και επαγγελματική του αξιοπρέπεια και επιχειρεί να προκαλέσει σκοπίμως ζημιά και καθυστέρηση στη διαδικασία με ενοχλητικούς και προσβλητικούς ισχυρισμούς. Σύμφωνα με το συνήγορο, οι λόγοι ένστασης στην αίτηση δεν ευσταθούν και δεν υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, υπό τα δεδομένα της υπόθεσης. Αντίθετα, ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης καταδεικνύει την κακοπιστία των αιτητών, που αποσκοπούν στην πρόκληση καθυστέρησης στην όλη διαδικασία και την ταλαιπωρία του ενάγοντα. Ανεξάρτητα από αυτή τη θέση, σύμφωνα με τον συνήγορο, οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι οι προς διαγραφή ισχυρισμοί είναι άσχετοι, αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ώστε να θεωρηθεί ότι η παραμονή τους στην έκθεση απαίτησης θα οδηγήσει σε εκτροπή της διαδικασίας δεδομένου ότι δεν παρουσίασαν συγκεκριμένη μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Οι προς διαγραφή παράγραφοι περιέχουν ισχυρισμούς και όχι μαρτυρία, κάτι που θα ήταν ανεπίτρεπτο. Ειδικότερα, οι ισχυρισμοί και οι απαιτήσεις του ενάγοντα αναφορικά με το διάταγμα που εκδόθηκε στην αγωγή με αρ. 10887/2010 δεν συναρτώνται με την ορθότητα του διατάγματος αυτού αλλά με τη συμπεριφορά των εναγομένων, η οποία οδήγησε στην έγερση της αγωγής εκείνης. Όσον αφορά το περιεχόμενο της παραγράφου 28 της έκθεσης απαίτησης, οι ισχυρισμοί του ενάγοντα συνδέονται άμεσα με την αιτία και την αξίωση της δυσφήμισης εναντίον του εναγόμενου
3. Τυχόν διαγραφή που επιζητούν οι αιτητές θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη βλάβη στον ενάγοντα στην παρουσίαση της υπόθεσης του πέραν του ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της νομολογίας που να υποστηρίζουν το σχετικό αίτημα των αιτητών. Νομολογιακά έχει υποδειχθεί επανειλημμένα ότι η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποφασίζει διαγραφή είτε μέρους δυνάμει της Δ.19 θ.26 είτε ολόκληρου του δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, πρέπει να διακρίνεται από προσοχή και φειδώ (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudis

(1965)1 C.L.R. 176, 183-184, In Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 A.A.Δ. 246, Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σ. Σαββίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 685). Σχετικά με την εφαρμογή της Δ.19 θ.26 στην υπόθεση ATHINA LEATHERGOODS LTD ν. Ι. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 787, λέχθηκαν τα ακόλουθα, στη σελ. 805: «Οι εφεσείοντες έχουν, επίσης, επικαλεσθεί τις πρόνοιες του θ.26 της Δ.19 ο οποίος παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να διαγράψει δικόγραφο το οποίο είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής ("unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action."). Υπέβαλαν ότι το δικόγραφο των εναγομένων δημιουργεί σύγχυση και το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια "να διαγράψει ισχυρισμούς και προτάσεις που τείνουν να συγχύσουν ή να δημιουργήσουν αμηχανία κλπ.". Σύμφωνα με το Annual Practice, σελ. 478-479, οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" ("tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action"), έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια. Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιο αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως πολυλογία, δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις.» Στo Annual Practice, 1958, σελ. 574-576, ερμηνεύονται οι όροι "frivolous or vexatious" και οι γενικότερες αρχές που διέπουν το θέμα από την άποψη του ισχύοντος τότε Αγγλικού θεσμού Ο.25 r.4, αντίστοιχου του Κυπριακού Δ.27 θ.3 (βλ. επίσης Papamichael v. Chaholiades

(1970)1 C.L.R. 305). Στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob´s Precedents of Pleadings, 12th Edn, στη σελ. 145 αναφέρεται: «A pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense..». Στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδης κ.α.

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852, επισημάνθηκε εκ νέου ότι η διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 θ.26 και της Δ.27 θ.3 συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (βλ. και Δημοκρατία ν. Γεωργίου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704). Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των διαδίκων όπως προβάλλουν από την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση, υπό το φως των νομολογιακών αρχών και των εισηγήσεων των συνηγόρων των δυο πλευρών και δεν συμφωνώ με τις εισηγήσεις του συνηγόρου των αιτητών, όπως θα επεξηγηθεί στη συνέχεια. Επισημαίνεται αρχικά ότι οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή δεν περιέχουν μαρτυρία, αλλά ισχυρισμούς του ενάγοντα σε σχέση με γεγονότα προς υποστήριξη της θέσης του ότι η συμπεριφορά και οι ενέργειες των εναγομένων του έχουν προκαλέσει ζημιές για τις οποίες απαιτεί αποζημιώσεις. Δεν εξετάζεται επίσης σ' αυτό το στάδιο η αλήθεια των αναφερομένων σ' αυτές ισχυρισμών σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές. Περαιτέρω, όπως ορθά εισηγήθηκε ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση, στις παραγράφους 14, 15 και 18 της έκθεσης απαίτησης δεν αναφέρεται ούτε και αφήνεται να εννοηθεί ότι ο ενάγων αμφισβητεί την ορθότητα του εκδοθέντος στην αγωγή με αρ. 10887/2010 ενδιάμεσου διατάγματος ούτε και ζητά την αναθεώρηση του, λαμβανομένου υπόψη και ότι οι εναγόμενοι της παρούσας αγωγής δεν είναι διάδικοι στην αγωγή εκείνη. Αυτό που ισχυρίζεται ο ενάγων είναι ότι υφίσταται ζημιές παρούσες και μελλοντικές συνεπεία των ενεργειών των εδώ εναγομένων, όπως αυτές περιγράφονται στις παραγράφους 8 και 9 καθώς και 16 και 17 της έκθεσης απαίτησης των οποίων βεβαίως δεν ζητείται η διαγραφή, που οδήγησαν στην έγερση της άλλης αγωγής εκ μέρους της δικηγορικής εταιρείας, στην οποία ο ενάγων εργαζόταν και απελύθη συνεπεία των πιο πάνω επιλήψιμων, κατά τη θέση του, ενεργειών των εδώ εναγομένων. Δεν τίθεται συνεπώς θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου σε συνάρτηση με την αγωγή με αρ. 10887/2010, η οποία εκδικάζεται από το αρμόδιο Δικαστήριο όπου και εκκρεμεί. Τα αναφερόμενα στις παραγράφους 14, 15 και 18 της έκθεσης απαίτησης υποστηρίζουν μία από τις αιτίες της αγωγής και συνδέονται με την αξίωση (Θ) του παρακλητικού της, αποτελεί δε υποχρέωση του ενάγοντα να αποδείξει την οποιαδήποτε αξίωση του. Κατά συνέπεια δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για διαγραφή των παραγράφων αυτών ως νομικά ανυπόστατων ούτε και μπορεί να θεωρηθούν άσχετες ή ενοχλητικές ή αχρείαστες ή σκανδαλώδεις ή προκαλούσες αμηχανία ή καθυστέρηση, όπως εισηγούνται οι αιτητές. Όσον αφορά την παράγραφο 28, είναι προφανές ότι οι περιεχόμενοι σ' αυτήν ισχυρισμοί σχετίζονται με την ισχυριζόμενη δυσφήμηση του ενάγοντα εκ μέρους του εναγόμενου 1 και αποτελούν συνέχεια των ισχυρισμών των παραγράφων 24-27 της έκθεσης απαίτησης. Αναφέρεται δε στην παράγραφο αυτή, σύμφωνα με τον ενάγοντα, η πραγματική αιτία που απολύθηκε από την προαναφερθείσα δικηγορική εταιρεία. Συνεπώς ούτε και αυτή η παράγραφος μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ενοχλητική ή αχρείαστη ή σκανδαλώδης ή προκαλούσα αμηχανία αλλά και πολύ περισσότερο άσχετη με τα επίδικα θέματα της αγωγής και προκαλούσα καθυστέρηση, όπως είναι η θέση των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσω ωστόσο με τις εισηγήσεις του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση περί καθυστέρησης και κακοπιστίας στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης εφόσον αυτή καταχωρήθηκε μερικούς μήνες μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης και πριν ληφθούν ουσιαστικά δικονομικά διαβήματα προς προώθηση της αγωγής, λαμβανομένου υπόψη ότι και η εκκρεμούσα αίτηση του ενάγοντα για έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων λόγω μη καταχώρησης της υπεράσπισης τους καταχωρήθηκε στις 22.9.2011. Δεν προέκυψε άλλωστε ότι οι εναγόμενοι αποσκοπούσαν στην πρόκληση καθυστέρησης και ταλαιπωρίας στον ενάγοντα εφόσον με την αίτηση ήγειραν σημεία που κατά την αντίληψη τους υποστήριζαν το αίτημα τους. Εν όψει των προαναφερθέντων η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον των αιτητών-εναγομένων και υπέρ του καθ' ου η αίτηση-ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.).......... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο