ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. A CHR AGAPIOU IMPORTS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 6408/06, 4/10/2012

ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. A CHR AGAPIOU IMPORTS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 6408/06, 4/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A298 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6408/06 Μεταξύ: ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και A & CHR. AGAPIOU IMPORTS LIMITED ΤΙΝΑ ΑΓΑΠΙΟΥ ΑΝΤΡΕΑΣ ΑΓΑΠΙΟΥ Εναγομένων --------------- Ημερομηνία: 4 Οκτωβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Μ. Χάματσου για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 & 2: κ. Μ. Χριστοφόρου για Πελαγίας, Χριστοδούλου, Βράχας ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα είναι εταιρεία η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την πώληση και ενοικίαση ακινήτων. Μεταξύ των ακινήτων ιδιοκτησίας της συμπεριλαμβάνεται και το ακίνητο που βρίσκεται στη Λεωφόρο Νίκης στη Λευκωσία το οποίο είναι γνωστό ως Χατζηκυριάκειον

1. Στις 31.5.01 υπεγράφη συμφωνία ενοικίασης μέρος του υπό αναφορά, ακινήτου και συγκεκριμένα 4 καταστημάτων τα οποία είναι συνενωμένα μαζί με τρεις χώρους στάθμευσης, μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης 1 με την εγγύηση των Εναγομένων 2 και
2. Η συμφωνία ενοικίασης, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2, ήταν διάρκειας 5 ετών από 1.6.01 μέχρι 31.5.06, το συνολικό ποσό του ενοικίου για όλη τη διάρκεια της ενοικίασης είχε καθοριστεί σε ΛΚ86.256 το οποίο ήταν προπληρωτέο με μηνιαίες δόσεις την πρώτη μέρα κάθε μήνα ως ακολούθως: Το πρώτο έτος της ενοικίασης δηλαδή από 1.6.01 μέχρι 31.5.02 ΛΚ1188 μηνιαίως, Το δεύτερο έτος της ενοικίασης δηλαδή από 1.6.02 μέχρι 31.5.03 ΛΚ1350 μηνιαίως, Το τρίτο έτος της ενοικίασης δηλαδή από 1.6.03 μέχρι 31.5.04 ΛΚ1450 μηνιαίως, Το τέταρτο έτος της ενοικίασης δηλαδή από 1.6.04 μέχρι 31.5.05 ΛΚ1550 μηνιαίως, Το πέμπτο έτος της ενοικίασης δηλαδή από 1.6.05 μέχρι 31.5.06 ΛΚ1650 μηνιαίως. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, ο ενοικιαστής, πέραν της υποχρέωσης του για καταβολή των ενοικίων, είχε επίσης υποχρέωση να καταβάλλει μηνιαίως όλα τα έξοδα κοινοχρήστων που αναλογούσαν στο ακίνητο. Η εγγύηση των Εναγομένων 2 και 3 η οποία υπεγράφη ταυτόχρονα με την υπογραφή του Τεκμηρίου 2 και αποτελεί μέρος του προνοεί για δεσμευτική και συνεχή εγγύηση για πιστή τήρηση από τον ενοικιαστή όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμφωνία ενοικίασης και καλύπτει και κάθε παράταση της ενοικίασης μέχρι την εκκένωση και παράδοση της ελεύθερης κατοχής του ακινήτου στον ιδιοκτήτη του. Η Εναγομένη 1 συμφώνησε και κατέβαλε ως εγγύηση το ποσό των ΛΚ2.376, το ποσό αντιστοιχούσε σε δύο ενοίκια (2 x ΛΚ1188), που θα της επιστρέφονταν χωρίς τόκο μετά τη λήξη της ενοικίασης νοουμένου ότι παρέδιδε το ακίνητο σε καλή κατάσταση. Το ποσό αυτό αφορούσε καθαρά εγγύηση για ενδεχόμενες ζημιές και όχι ενοίκιο. Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε πριν από τη λήξη της. Αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι οι αξιώσεις της Ενάγουσας για υπόλοιπα καθυστερημένων ενοικίων, υπόλοιπα οφειλομένων κοινοχρήστων και αποζημιώσεις για πρόωρο, μονομερή και αδικαιολόγητο τερματισμό της συμφωνίας καθώς και οι ανταπαιτήσεις των Εναγομένων για αποζημιώσεις αναφορικά με την αξία εξοπλισμού δικής τους ιδιοκτησίας που παρέμεινε στο ακίνητο και παράνομα οικειοποιήθηκε η Ενάγουσα. Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα αξιώνει πέραν των καθυστερημένων ενοικίων και οφειλόμενων κοινοχρήστων, αποζημιώσεις ως τα οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο που το ακίνητο παρέμεινε ανοικίαστο όπως και αποζημιώσεις για τη διαφορά του ενοικίου για την περίοδο που το ακίνητο ενοικιάστηκε σε άλλο ενοικιαστή μέχρι την ημερομηνία που θα έληγε κανονικά η ενοικίαση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων. Η Ενάγουσα διεκδικεί επίσης την καταβολή τόκων και δικηγορικών εξόδων. Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους προβάλλουν τη θέση ότι η ενοικίαση τερματίστηκε μεν πρόωρα αλλά μετά από συμφωνία των διαδίκων και συγκεκριμένα μετά από αίτημα τους να αποδεσμευτούν από τη συμφωνία το οποίο εγκρίθηκε από την Ενάγουσα. Απορρίπτουν τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις της Ενάγουσας και ανταπαιτούν διάφορα ποσά για έξοδα και χρήματα που οι ίδιοι δαπάνησαν τα οποία αφορούν εξοπλισμό και εργασίες και που είχαν ως αποτέλεσμα την αναβάθμιση του ακινήτου. Προβάλλουν επίσης τη θέση ότι παρά το γεγονός ότι πριν να παραδώσουν κατοχή του ακινήτου ζήτησαν από την Ενάγουσα να αφαιρέσει την αξία τους από τα τυχόν οφειλόμενα ενοίκια και/ή να τους επιτρέψει να τα διαπραγματευτούν με τον επόμενο ενοικιαστή, η Ενάγουσα αρνήθηκε, προκαλώντας τους έτσι, ζημιά. Το συνολικό ποσό της Απαίτησης της Ενάγουσας είναι €34.042,17 πλέον τόκο 9% από 30.4.04 και/ή νόμιμο τόκο ενώ η Ανταπαίτηση των Εναγομένων είναι για ποσό €32.890,58 ως αποζημιώσεις και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού πλέον νόμιμο τόκο. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες συμβιβασμού της αγωγής, η υπόθεση κατέληξε τελικά σε ακρόαση, μαρτυρία εκ πλευράς Ενάγουσας δόθηκε από τον κ. Δ. Δημάδη, εκ των Διευθυντών της Ενάγουσας εταιρείας (ΜΕ1) και από τον κ. Χριστάκη Χριστοφίδη, Υπάλληλο της ΑΗΚ (ΜΕ2). Εκ πλευράς Εναγομένων δόθηκε ένορκη μαρτυρία από την Εναγομένη 2, Τίνα Αγαπίου και τον ελεγκτή Κ. Κουτσιοφή, (ΜΥ1). Σημειώνω ότι ο Εναγόμενος 3, Ανδρέας Αγαπίου, έχει αποβιώσει και η αγωγή δεν προωθήθηκε σε ότι αφορά τον Εναγόμενο
3. Η μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο από τους ΜΕ1 και την Εναγομένη 2 ήταν εκτενής και κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους κατατέθηκε στο Δικαστήριο αριθμός Τεκμηρίων. Όλη η έκταση της μαρτυρίας είναι καταγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και όλα τα Τεκμήρια βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου γι' αυτό και δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο τους. Αναφορά θα γίνεται και στη μαρτυρία και στα Τεκμήρια όπου κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς συνοχής της απόφασης. Ήταν η θέση του ΜΕ1 επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο τόσο της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας αλλά και της Απάντησης στην Υπεράσπισης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων, ότι η Εναγόμενη 1 παρά τις συμβατικές της υποχρεώσεις συστηματικά καθυστερούσε την καταβολή των ενοικίων γεγονός για το οποίο υπήρχε αρκετή αλληλογραφία μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων. Στις 29.2.04, η Ενάγουσα με σχετική επιστολή της, Τεκμήριο 4, ζήτησε από την Εναγόμενη 1 άμεση εξόφληση όλων των ποσών που όφειλε και συγκεκριμένα τα ενοίκια για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2003 και Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2004 πλέον κοινόχρηστα που αφορούσαν το ακίνητο από την αρχή της σύμβασης ενοικίασης, δηλαδή από την 1η Ιουνίου
4. Σε απάντηση του Τεκμηρίου 4, η Εναγομένη 1 απέστειλε επιστολή ημερ. 9.3.04, Τεκμήριο 5, στην οποία ανέφερε ότι λόγω δυσκολιών στον κύκλο εργασιών της δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το συμβόλαιο ενοικίασης και ότι αδυνατούσε να πληρώνει το μηναίο ενοίκιο. Ζήτησε δε, αποδέσμευση από το συμβόλαιο με την ανάληψη της υποχρέωσης να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου στο τέλος Μαρτίου του 2004 και την παράλληλη πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων. Η Ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 16.3.04, Τεκμήριο 6, απάντησε στην Εναγομένη 1 ότι μπορεί να αποδεσμευτεί από το συμβόλαιο ενοικίασης από 1.4.04 νοουμένου ότι μέχρι την εν λόγω ημερομηνία θα έχουν πληρωθεί τα καθυστερημένα ενοίκια και κοινόχρηστα, θα παραδοθεί ελεύθερη χρήση του ακινήτου την 1.4.04, θα έχουν εξοφληθεί όλες οι υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς την ΑΗΚ και το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας και θα επιτραπεί στην Ενάγουσα να τοποθετήσει ενοικιαστήριες πινακίδες στις προθήκες των καταστημάτων άμεσα. Υπάρχει επίσης μνεία σε τηλεφωνική παράκληση του Εναγομένου 3 προς την Ενάγουσα σε σχέση με διάφορα μηχανήματα και έπιπλα που βρίσκονται μέσα στο ακίνητο και η απάντηση της Ενάγουσας ήταν ότι αυτά θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν μέχρι και τις 31.3.04 και ότι μετά από την ημερομηνία αυτή η Ενάγουσα ζητούσε να της παραδοθεί ο χώρος του ακινήτου εντελώς άδειος. Ήταν η θέση του κ. Δημάδη, ότι, σε αντίθεση με τη συμφωνία των μερών, οι Εναγόμενοι επέμεναν όπως διάφορα μηχανήματα και εξαρτήματα παραμείνουν στο κατάστημα για να τα διαπραγματευτούν με τον επόμενο ενοικιαστή, και δεν παρέδωσαν ελευθέρα κατοχή στις 31.3.04 ούτε και κατέβαλαν τα οφειλόμενα ποσά. Έτσι η Ενάγουσα τους απέστειλε νέα επιστολή ημερ. 2.4.04, Τεκμήριο 7, με την οποία ζητούσε άμεση καταβολή όλων των καθυστερημένων ενοικίων και κοινοχρήστων και άμεση ελευθέρα κατοχή του ακινήτου. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η Εναγόμενη 1 συνέχισε να κατέχει το ακίνητο μέχρι 4.5.04 οπόταν και το εγκατέλειψε πρόωρα τερματίζοντας τη συμφωνία ενοικίασης μονομερώς χωρίς να καταβάλει οποιοδήποτε από τα οφειλόμενα ποσά. Ως αποτέλεσμα του πρόωρου τερματισμού της συμφωνίας το ακίνητο παρέμεινε χωρίς ενοικιαστή, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της Ενάγουσας να εξεύρει άλλο ενοικιαστή, από 4.5.04 μέχρι 1.7.04 και η Ενάγουσα υπέστη οικονομική ζημιά ΛΚ2.900 για το διάστημα αυτό. Την 1.7.04 το ακίνητο ενοικιάστηκε σε τρίτο πρόσωπο με μειωμένο όμως ενοίκιο, δηλαδή ΛΚ1.000 αντί ΛΚ1.450 μηνιαίως με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να υποστεί περαιτέρω οικονομική ζημιά ύψους ΛΚ10.350 για την περίοδο 1.7.04 μέχρι 31.5.06 ημερομηνία κατά την οποία θα έληγε κανονικά το συμβόλαιο με την Εναγομένη
5. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Δημάδη ότι η Ενάγουσα έχει να λαμβάνει από τους Εναγόμενους το ποσό των ΛΚ6.324 που αφορά συμφωνηθέντα ενοίκια που δεν είχαν καταβληθεί από τα οποία η Ενάγουσα είναι πρόθυμη να αφαιρέσει το ποσό της εγγύησης, όπως επίσης και ΛΚ350 που αφορά κοινόχρηστα από 1.6.01 μέχρι 30.4.04 τα οποία η Εναγόμενη 1 ουδέποτε κατέβαλε. Σε ότι αφορά την Ανταπαίτηση της Εναγομένης 1 ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι το ακίνητο ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και ήταν της αρεσκείας των Εναγομένων οι οποίοι το επιθεώρησαν πριν να το ενοικιάσουν. Ανέφερε ότι οι οποιεσδήποτε μετατροπές και/ή προσθήκες τυχόν έγιναν σε αυτό, ήταν, πρώτα απ' όλα, άνευ της έγκρισης της Ενάγουσας κατά παράβαση των όρων του συμβολαίου και συνεπώς παράνομες, και αφετέρου οι όποιες τυχόν αλλαγές έγιναν αφορούσαν καθαρά θέματα αισθητικής και/ή αρεσκείας των Εναγομένων για να προωθηθεί καλύτερα η επιχείρηση τους. Απέρριψε τη θέση ότι έχουν γίνει εργασίες βελτίωσης και/ή επιδιόρθωσης του ακινήτου και/ή ότι η Ενάγουσα είχε οποιαδήποτε γνώση γι' αυτές και είχε δώσει την έγκριση της. Ανέφερε δε ότι με βάση τη σύμβαση ενοικίασης η υποχρέωση του ενοικιαστή ήταν να επαναφέρει το κατάστημα στην προτέρα του κατάσταση. Ο ΜΕ1 επιβεβαίωσε όλες τις απαιτήσεις κατά της Εναγομένης 1 τις οποίες εγγυήθηκαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 και επανέλαβε ότι μετά τον παράνομο τερματισμό της συμφωνίας από την Εναγομένη 1, η Ενάγουσα κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να ενοικιάσει το ακίνητο σε άλλο ενοικιαστή, το ακίνητο όμως παρέμεινε άνευ ενοικιαστή για περίοδο 2 μηνών και τελικά έγινε κατορθωτό να ενοικιαστεί σε τρίτο πρόσωπο, με μειωμένο όμως ενοίκιο σε σχέση με το συμβόλαιο ενοικίασης με την Ενάγουσα. Συγκεκριμένα ήταν η θέση του το ότι το κατάστημα ενοικιάστηκε στην εταιρεία Intercarpets Limited για την περίοδο από 1.7.04 μέχρι 30.6.06 με μηνιαίο ενοίκιο ΛΚ1.000 πλέον κοινόχρηστα. Ο ΜΕ1 αντέκρουσε όλους τους ισχυρισμούς των Εναγομένων που περιέχονται στην Υπεράσπιση τους όπως και την Ανταπαίτηση τους επαναλαμβάνοντας συνεχώς σταθερά και έντονα τις θέσεις του που έχουν ήδη καταγραφεί. Ο μοναδικός άλλος μάρτυρας που παρουσιάστηκε για την Ενάγουσα, ο κ. Χρ. Χριστοφίδης, ΜΕ2, είναι υπάλληλος στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου και στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει στην κατοχή του το φάκελο του επίδικου υποστατικού. Ουσιαστικά ο λόγος που κλήθηκε ο εν λόγω μάρτυρας ήταν για να αναφέρει σε ποιο όνομα και πότε συνδέθηκε ο λογαριασμός της ΑΗΚ για το εν λόγω κατάστημα για τη χρονική περίοδο μετά τον παράνομο, ως ο ισχυρισμός της Ενάγουσας, τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης από την Εναγομένη
6. Η μαρτυρία του ήταν εντελώς τυπικής φύσης και ο ΜΕ2 ανέφερε ότι δεν έχει καμία προσωπική γνώση για γεγονότα που αφορούν τη διαφορά των διαδίκων ούτε επισκέφτηκε ποτέ το επίδικο ακίνητο. Η θέση του ήταν ότι για να μεταφερθεί ο λογαριασμός της ΑΗΚ στο όνομα οποιουδήποτε προσώπου, εάν πρόκειται για νομικό πρόσωπο, ζητούνται τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από το τμήμα Εφόρου Εταιρειών και εάν ο λογαριασμός της ΑΗΚ θα μεταφερθεί σε όνομα προσώπου που απέκτησε το ακίνητο λόγω σύμβασης ενοικίασης ή σύμβασης αγοράς, πρέπει να παραμείνει στο φάκελο της ΑΗΚ αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα διαφάνηκε στο τέλος αχρείαστη εφόσον κατατέθηκε εκ συμφώνου τελικά το αντίγραφο του συμβολαίου ενοικίασης που υπέγραψε η Ενάγουσα εταιρεία με την εταιρεία Intercarpets Ltd για την περίοδο 1.7.04 μέχρι 30.6.06, το Τεκμήριο
7. Η Εναγομένη 2, Διευθύντρια της Εναγομένης 1, ανέφερε ότι την επίδικη χρονική περίοδο ασχολείτο με το εμπόριο επίπλων και άλλων συναφών ειδών μέσω της Εναγομένης
8. Τον Απρίλιο του 2001 επιθυμούσε να ενοικιάσει κατάστημα για να ασκεί τις εμπορικές της δραστηριότητες με αποτέλεσμα να επισκεφθεί το επίδικο κατάστημα και τελικά να υπογράψει την επίδικη συμφωνία ενοικίασης μαζί με τον πατέρα της (Εναγόμενο 3) για το υπό αναφορά ακίνητο με την Ενάγουσα ως εγγυητές των υποχρεώσεων της Εναγομένης 1 που ήταν ο ενοικιαστής. Ήταν η θέση της ότι χρειάστηκε να προβεί σε πολλά έξοδα και δαπάνες για να μπορέσει να φέρει το συγκεκριμένο ακίνητο σε μια καλή κατάσταση για να διεξάγει τις εργασίες της και ότι μάλιστα πριν να υπογράψει τη σύμβαση ενοικίασης αναγκάστηκε να καταβάλει το ποσό των ΛΚ4.000 στον προηγούμενο ενοικιαστή για διάφορα αντικείμενα και/ή εξοπλισμό ο οποίος υπήρχε στο κατάστημα τα οποία τελικά αναγκάστηκε να πετάξει γιατί βρίσκονταν σε άσχημη έως κακή κατάσταση. Ήταν επίσης η θέση της ότι ενώ οι Εναγόμενοι είχαν συμφωνήσει με την Ενάγουσα ότι το ακίνητο θα παραδιδόταν σε αυτούς μπογιατισμένο μετά την αφαίρεση κάποιων πάνελ από τους τοίχους και ότι δεν θα υπήρχαν ζημιές και δεν θα χρειάζονταν επιδιορθώσεις και βελτιωτικά έργα, σε αντίθεση με τα όσα είχαν συμφωνηθεί, μετά τη υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης και αφού οι Εναγόμενοι εισήλθαν στο υποστατικό αναγκάστηκαν να αφαιρέσουν οι ίδιοι τα πάνελ που ήταν στους τοίχους και διαπίστωσαν ότι τόσο οι τοίχοι όσο και η ηλεκτρολογική εγκατάσταση ήταν σε άσχημη κατάσταση. Επειδή η Ενάγουσα αρνείτο να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη, οι Εναγόμενοι αναγκάστηκαν να προβούν με δικά τους έξοδα στα συγκεκριμένα βελτιωτικά έργα. Ήταν η θέση της ότι οι Εναγόμενοι δαπάνησαν συνολικά το ποσό των ΛΚ19.250 που αντιστοιχεί σε €32.890,58 για διάφορες εργασίες, αγορά εξοπλισμού και κινητής περιουσίας για το ακίνητο τα οποία παρέμειναν εντός του υποστατικού μετά που το παρέδωσαν στην Ενάγουσα, είναι όμως ιδιοκτησίας των Εναγομένων, ουδέποτε τα χάρισαν στην Ενάγουσα και την αξία των οποίων αξιώνουν από την Ενάγουσα. Η Εναγόμενη 2, στην προσπάθεια της να στοιχειοθετήσει το ύψος των εξόδων που ισχυρίζεται ότι δαπάνησαν οι Εναγόμενοι κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 μια δέσμη διαφόρων αποδείξεων και ανέφερε ότι υπάρχουν πολλές άλλες αποδείξεις τις οποίες όμως δεν κατάφερε να βρει λόγω του μακρού χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει και λόγω του ότι η ίδια είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο εξωτερικό μετά τη λήξη της παρούσας συμφωνίας. Ήταν η θέση της ότι οι Ελεγκτές της Εναγομένης 1 κατέγραψαν τα έξοδα αυτά στους εξελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας για το έτος 2001 οι οποίοι είχαν υποβληθεί στο Φόρο Εισοδήματος και κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 μέρος εγγράφου που ισχυρίστηκε ότι αφορά την οικονομική κατάσταση της Εναγομένης 1 για το
9. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της Εναγομένης 2 αφορούσε τις κατ' ισχυρισμό συνομιλίες και/ή προφορικές διαβεβαιώσεις και/ή συμφωνίες που έγιναν μεταξύ του πατέρα της, Εναγομένου 3, και του κ. Σιδερά, διαχειριστή της Ενάγουσας ο οποίος επίσης έχει εν τω μεταξύ αποβιώσει, προς υποστήριξη της θέσης της ότι η Ενάγουσα είχε γνώση και είχε δώσει την έγκριση της για όλα τα έργα που έγιναν και τον εξοπλισμό που αγοράστηκε. Ισχυρίστηκε δε, ότι με τον κ. Σιδερά, ο οποίος ήταν διαχειριστής του ακινήτου και επισκεπτόταν τακτικά το κατάστημα και παραλάμβανε εκ μέρους της Ενάγουσας τα ενοίκια, είχαν πολύ καλή σχέση και ήταν η θέση της ότι σίγουρα ο κ. Σιδεράς ενημέρωνε τους εργοδότες του για όλα όσα συνέβαιναν. Ανέφερε επίσης ότι τόσο ο κ. Σιδεράς αλλά και η Ενάγουσα γνώριζαν ότι οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ.4.000 στον προηγούμενο ενοικιαστή για τα διάφορα άχρηστα τελικά αντικείμενα που αναγκάστηκαν να αγοράσουν αφού μέρος των χρημάτων αυτών κατέληξε στην Ενάγουσα. Ήταν η θέση της ότι μέχρι την 31.3.04 τηρώντας τη συμφωνία τους με την Ενάγουσα, οι Εναγόμενοι είχαν αδειάσει το υποστατικό από όλα τα εμπορεύματα τους και η Ενάγουσα είχε ήδη τοποθετήσει πινακίδα ενοικίασης του καταστήματος και ότι τα μόνα πράγματα που παρέμειναν εντός του υποστατικού ήταν ο εξοπλισμός και/ή η κινητή περιουσία δηλαδή παρκέ, κλιματιστικά, blinds την αξία της οποίας οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν από την Ενάγουσα και ότι η Ενάγουσα παρά την περί αντιθέτου συμφωνία της με τους Εναγομένους, παρέβηκε τα συμφωνηθέντα δημιουργώντας έτσι διάφορα προβλήματα τα οποία οδήγησαν σε εκτενή αλληλογραφία μεταξύ τους. Τελικά στις 4.5.04, οι Εναγόμενοι μέσω του δικηγόρου τους, για να αποφύγουν περαιτέρω προβλήματα παρέδωσαν, τα κλειδιά του υποστατικού στην Ενάγουσα όμως επέμεναν πάντοτε ότι η περιουσία τους η οποία παρέμεινε στο υποστατικό έπρεπε να τους επιστραφεί, σε καμία περίπτωση δεν την χάρισαν στην Ενάγουσα από την οποία, σε ύστατη προσπάθεια τους, ζήτησαν να λάβει υπόψη έναντι των οφειλόμενων ενοικίων την αξία της εν λόγω περιουσίας πράγμα το οποίο η Ενάγουσα ουδέποτε αποδέχθηκε με αποτέλεσμα παράνομα και αδικαιολόγητα και χωρίς να αποζημιώσει τους Εναγόμενους να έχει κατακρατήσει την περιουσία αυτή. Ανέφερε επίσης ότι ο ΜΕ1 επισκεπτόταν το χώρο του υποστατικού ήταν σε γνώση του ότι έγιναν διάφορες ανακαινίσεις, επισκευές, βελτιωτικά έργα, τοποθέτηση κινητής περιουσίας και ουδέποτε εξέφρασε οποιαδήποτε αντίθεση ή παράπονο πέραν του ότι ο Διαχειριστής της Ενάγουσας κ. Σιδεράς είχε δώσει εκ μέρους της Ενάγουσας την έγκριση-άδεια και συγκατάθεση της για αυτές τις εργασίες και ήταν καταληκτικά η θέση της ότι η άσχημη εξέλιξη των πραγμάτων αφορούσε την Ενάγουσα η οποία ετσιθελικά και παράνομα αθέτησε τις συμφωνίες που είχαν γίνει. Κατά την αντεξέταση της συμφώνησε ότι οι Εναγόμενοι το Μάρτιο του 2004 ζήτησαν από την Ενάγουσα να τους αποδεσμεύσει από το ενοικιαστήριο έγγραφο και ότι η Ενάγουσα για να συγκατατεθεί προέβαλε κάποιους όρους, οι οποίοι φαίνονται στο Τεκμήριο 6 που είναι η επιστολή ημερ. 16.3.
10. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο οι Εναγόμενοι εκπλήρωσαν τους όρους αυτής της συμφωνίας και δη κατά πόσο πλήρωσαν τα οφειλόμενα ενοίκια και παρέδωσαν ελεύθερη κατοχή του ακινήτου την 1.4.04, ανέφερε ότι το ακίνητο παραδόθηκε τελικά στις 4.5.04 αφού η Ενάγουσα παρέβηκε πρώτη τους όρους της προφορικής συμφωνίας που είχε γίνει και που αφορούσε την αξία της κινητής περιουσίας των Εναγομένων η οποία υπήρχε στο κατάστημα. Ήταν η θέση της ότι εφόσον υπήρχε παράβαση της συμφωνίας από πλευράς Ενάγουσας, οι Εναγόμενοι ούτε πλήρωσαν οφειλόμενα ενοίκια ούτε παρέδωσαν την κατοχή του επίδικου ακινήτου την εν λόγω ημερομηνία παρά μόνο αργότερα μέσω δικηγόρου στις 4.5.
11. Δεν δέχθηκε την υποβολή ότι είναι οι Εναγόμενοι που παρέβηκαν τους όρους της συμφωνίας αναφέροντας ότι είναι η Ενάγουσα που οδήγησε τα πράγματα στην κατάσταση αυτή. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης της Εναγομένης 2 επικεντρώθηκε γύρω από τα διάφορα αντικείμενα-κινητή περιουσία-εξοπλισμό που κατά τον ισχυρισμό της οι Εναγόμενοι με δικά τους έξοδα αναγκάστηκαν ουσιαστικά να τοποθετήσουν στο ακίνητο. Η Εναγομένη 2 επέμενε ότι όταν έλαβαν κατοχή του ακινήτου διαφάνηκαν αδυναμίες και/ή προβλήματα και/ή ανάγκη διορθώσεων και/ή βελτιώσεων στο κατάστημα τα οποία δεν μπορούσαν να εντοπιστούν κατά την επιθεώρηση του καταστήματος πριν υπογραφεί η συμφωνία ενοικίασης και ότι υπήρχε γνώση και συγκατάθεση της Ενάγουσας για όλα τα έργα που έγιναν. Της έγιναν διάφορες υποβολές από τη συνήγορο της Ενάγουσας περί του αντιθέτου, και ιδιαίτερα ότι το κατάστημα δεν έχρηζε καμίας βελτίωσης ή επιδιόρθωσης, ότι όποιες τυχόν δαπάνες έγιναν ήταν καθαρά για να ικανοποιήσουν την αισθητική των Εναγομένων και να συμβαδίζουν με τις δουλειές της Εναγομένης 1 και ότι ήταν όρος της συμφωνίας ότι το κατάστημα θα έπρεπε να παραδοθεί στην κατάσταση που είχε παραληφθεί και ότι καμία επέμβαση δεν θα μπορεί να γίνει χωρίς την εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη 2 αρνήθηκε όλες τις υποβολές και ειδικά τη θέση ότι η Ενάγουσα στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει ευνοϊκά την παράκληση των Εναγομένων για πρόωρο τερματισμό της σύμβασης λόγω οικονομικών δυσκολιών έθεσε συγκεκριμένους όρους τους οποίους όμως οι Εναγόμενοι παράβηκαν, εγκατέλειψαν το υποστατικό μετά την καθορισμένη ημερομηνία, χωρίς να έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια και αφήνοντας εντός του καταστήματος κάποια κινητή περιουσία ουσιαστικά εγκαταλείποντας της. Η Εναγομένη 2 αρνήθηκε ότι πέραν των οφειλομένων ενοικίων μέχρι την ημερομηνία παράδοσης του υποστατικού οι Εναγόμενοι οφείλουν κοινόχρηστα αλλά και είναι υπόλογοι τόσο για τους μήνες που πέρασαν μέχρι να βρεθεί νέος ενοικιαστής λόγω του πρόωρου και παράνομου τερματισμού της συμφωνίας από αυτούς αλλά και για τη διαφορά των ενοικίων με βάση τη νέα σύμβαση μίσθωσης που υπεγράφη με τρίτο πρόσωπο που προνοούσε για χαμηλότερο ενοίκιο από αυτό που είχε συμφωνηθεί με τους Εναγομένους για όλη την περίοδο μέχρι την κανονική λήξη της συμφωνίας μεταξύ τους που ήταν η 31.05.
12. Εκ μέρους των Εναγομένων δόθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί επίσης μαρτυρία από τον Κυριάκο Κουτσιοφή, ΜΥ1, ο οποίος διατηρεί ελεγκτικό γραφείο. Ήταν η θέση του ότι είχε αναλάβει να κάνει τις οικονομικές καταστάσεις της Εναγομένης 1 της οποίας η Εναγομένη 2 είναι διευθύντρια. Ανέφερε ότι στις οικονομικές καταστάσεις που ετοίμασε για την Εναγομένη 1 για την περίοδο του 2001 συμπεριλήφθηκε και κονδύλι ύψους ΛΚ15.200 που αφορούσε την ανακαίνιση του καταστήματος που ενοικίασε η Εναγόμενη 1, η ανακαίνιση αυτή έγινε το 2001 και τη συμπεριέλαβε στις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για να τύχει κεφαλαιουχικών εκπτώσεων για σκοπούς φόρου εισοδήματος αφού αφορούσε χρήματα που έχει επενδύσει η εταιρεία. Είπε ότι ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που είχε ετοιμάσει και ελέγξει τις οικονομικές καταστάσεις της Εναγομένης 1 και αναγνώρισε το Τεκμήριο 16 ως μέρος της Οικονομικής Έκθεσης της Εναγομένης 1 που ο ίδιος είχε συντάξει αναφορικά για το
13. Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 15 και αναγνώρισε τα έγγραφα αυτά ως τιμολόγια τα οποία πληρώθηκαν από την Εναγομένη 1 για την ανακαίνιση-επιδιόρθωση του καταστήματος που έγινε το 2001 και ανέφερε ότι αυτά μαζί με άλλα δικαιολογητικά έχουν ληφθεί υπόψη από τον ίδιο στην αναφορά του για κόστος ΛΚ15.200 για την ανακαίνιση του καταστήματος για να διεκδικηθούν φορολογικές εκπτώσεις. Ανέφερε επίσης ότι το κατάστημα στη Λεωφόρο Νίκης δηλαδή το επίδικο ακίνητο ήταν το μοναδικό κατάστημα της Εναγομένης 1 την επίδικη χρονική περίοδο. Αντεξεταζόμενος σε υποβολή ότι είναι με πολύ γενικό τρόπο που τίθεται ως κόστος το ποσό των ΛΚ15.200 για σκοπούς ανακαίνισης καταστήματος για το έτος 2001 ήταν η θέση του ότι οι τίτλοι και ο τρόπος που υποβάλλονται οι οικονομικές καταστάσεις μιας εταιρείας είναι στερεότυποι και ότι οι ΛΚ15.200 για τις οποίες η Εναγομένη 1 διεκδικεί κεφαλαιουχικές εκπτώσεις είναι το ποσό το οποίο αφορά την ανακαίνιση και επιδιόρθωση του επίδικου υποστατικού για σκοπούς της Εναγομένης 1 κατά το
14. Ανέφερε ότι η Εναγομένη 1 είναι εγγεγραμμένη στα μητρώα του εφόρου εταιρειών μέχρι και σήμερα αλλά είναι αδρανής. Αυτή ήταν η μαρτυρία η οποία προσφέρθηκε στο Δικαστήριο, όπως έχω ήδη αναφέρει κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει καμία δυσκολία αφού μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εν γένει την όλη τους συμπεριφορά στο εδώλιο. Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
15. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου