← Κύπρος

Πέτρου Διομήδους κ.α. ν. MEDIAMS CONSTRUCTION AND DEVELOPMENT COMPANY LTD, Αρ. Αγωγής: 3530/2010, 18/9/2012

Πέτρου Διομήδους κ.α. ν. MEDIAMS CONSTRUCTION AND DEVELOPMENT COMPANY LTD, Αρ. Αγωγής: 3530/2010, 18/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A274 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3530/2010 Μεταξύ:

  1. Πέτρου Διομήδους από την Λευκωσία
  2. Χρυστάλλας Διομήδους από την Λευκωσία
  3. Γαβριέλλας Διομήδους από την Λευκωσία
  4. Πολυξένης Διομήδους από την Λευκωσία Εναγόντων και MEDIAMS CONSTRUCTION AND DEVELOPMENT COMPANY LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 24.10.2011 Ημερομηνία: 18 Σεπτεμβρίου 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές-ενάγοντες: κ. Α. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ' ων η αίτηση-εναγόμενους: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση οι αιτητές-ενάγοντες ζητούν την έκδοση αφενός διατάγματος και/ή οδηγιών του Δικαστηρίου που να απαγορεύουν στον Ιορδάνη Χιδίρογλου από την Λευκωσία να ενεργήσει ως διαιτητής σε σχέση με τη διαφορά μεταξύ εναγόντων και εναγομένων στην παρούσα αγωγή που προέκυψε από τη συμφωνία εργολαβίας ημερομηνίας 4.2.2010, αντί του υπό του Δικαστηρίου διορισθέντος διαιτητή Μιχάλη Μιχαήλ από τη Λευκωσία και αφετέρου διατάγματος και/ή οδηγιών του Δικαστηρίου που να απαγορεύουν στους εναγόμενους, στους διευθυντές και αντιπροσώπους τους από του να παρεμβαίνουν σε σχέση με τη διαφορά μεταξύ εναγόντων και εναγομένων στην παρούσα αγωγή που προέκυψε από την ίδια συμφωνία προς τον διορισθέντα διαιτητή Μιχάλη Μιχαήλ, πλέον έξοδα. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1-9, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα άρθρα 31, 32, 35, 36 και 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 2, 3 και 8-10 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, υποστηρίζεται δε από τις ένορκες δηλώσεις της ενάγουσας 2 και του Μιχάλη Μιχαήλ, ίδιας ημερομηνίας. Η ενόρκως δηλούσα-ενάγουσα 2 αναφέρει ότι είναι σύζυγος του ενάγοντα 1, ότι οι δύο τους είναι γονείς των εναγουσών 3 και 4 και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, όπου δε η γνώση της δεν είναι άμεση παραθέτει την πηγή της. Οι ενάγοντες είναι εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτες οικοπέδου, το οποίο περιγράφει η ενόρκως δηλούσα, με μερίδιο ανά 1/6 έκαστος οι ενάγοντες 1 και 2 και ανά 1/3 εκάστη οι ενάγουσες 3 και
  5. Περί τις 4.2.2010 ο ενάγοντας 1 και οι εναγόμενοι συμφώνησαν όπως οι τελευταίοι αναλάβουν την κατασκευή μιας πολυκατοικίας επί του πιο πάνω οικοπέδου για το ποσό των €300.000 εξαιρουμένων των υπεργολαβιών. Λόγω του ότι προέκυψε διαφορά μεταξύ των διαδίκων οι ενάγοντες ήγειραν την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι με αίτηση τους ημερομηνίας 25.6.2010 επεδίωξαν τη διακοπή της παρούσας αγωγής και την παραπομπή της διαφοράς προς επίλυση από τον αρχιτέκτονα Μιχαήλ Μιχαήλ σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού που περιλαμβάνεται στην συμφωνία εργολαβίας. Μετά από ακρόαση της αίτησης το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 21.7.2011, που βρίσκεται στον φάκελο της υπόθεσης, διόρισε τον εν λόγω αρχιτέκτονα ως διαιτητή της διαφοράς, χωρίς να προσδιορίσει χρονικά περιθώρια εντός των οποίων ο εν λόγω διαιτητής θα ενεργούσε. Περί τις 8.9.2011 οι ενάγοντες παρέλαβαν επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, με την οποία καλούντο οι ενάγοντες σε συνάντηση μέχρι τις 19.9.2011 για διορισμό από κοινού νέου διαιτητή. Λόγω του ότι με τον τρόπο αυτό γινόταν προσπάθεια παράκαμψης της προαναφερθείσας δικαστικής απόφασης οι ενάγοντες αγνόησαν την επιστολή. Περί τις 7.10.2011 οι ενάγοντες παρέλαβαν νέα επιστολή από τον ίδιο δικηγόρο, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2, με την οποία πληροφορούντο ότι οι εναγόμενοι προχώρησαν μονομερώς σε διορισμό ως διαιτητή του Ιορδάνη Χιδίρογλου από την Λευκωσία. Λόγω της επιμονής του δικηγόρου των εναγομένων σε διαδικασία που κατά την άποψη των εναγόντων ήταν αντίθετη με την δικαστική απόφαση, οι ενάγοντες ζήτησαν από τον δικηγόρο τους να στείλει την απαντητική επιστολή ημερομηνίας 17.10.2011, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  6. Στο μεταξύ προηγήθηκε πρόσκληση από τον διαιτητή Μιχαήλ Μιχαήλ να εμφανιστούν οι διάδικοι ενώπιον του στις 4.00 μ.μ. της 19.10.2011 για τους σκοπούς της διαιτησίας, αντίγραφο της επιστολής αυτής ημερομηνίας 15.10.2011 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  7. Ο δικηγόρος των εναγομένων με τηλεομοιότυπο, που προφανώς από λάθος αναφέρει ως ημερομηνία την 27.12.2010, απάντησε στις 19.10.2011, αντίγραφο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5, οι δε εναγόμενοι δεν προσήλθαν ενώπιον του διαιτητή την ίδια ημέρα. Όπως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των εναγόντων και πιστεύει η ενόρκως δηλούσα, επειδή ο διορισμός του νέου διαιτητή εκ μέρους των εναγομένων αποτελεί παράβαση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 21.7.2011 και αν οι εναγόμενοι επιθυμούσαν την εν λόγω αλλαγή μπορούσαν να την επιδιώξουν μόνο με τροποποίηση ή αντικατάσταση της προαναφερθείσας δικαστικής απόφασης, ζητά ως η αίτηση. Στην ένορκη του δήλωση ο Μιχάλης Μιχαήλ αναφέρει ότι ορίστηκε ως διαιτητής με την δικαστική απόφαση ημερομηνίας 21.7.2011 χωρίς να έχουν προσδιοριστεί χρονικά περιθώρια εντός των οποίων θα ενεργούσε ως διαιτητής. Η εν λόγω δικαστική απόφαση δεν του επιδόθηκε από οποιονδήποτε διάδικο. Ωστόσο ο δικηγόρος των εναγομένων του απέστειλε τις επιστολές με ημερομηνίες 29.7.2011 και 2.8.2011, που επισυνάπτονται στο Τεκμήριο 1 της παρούσας αίτησης, αλλά επειδή η περίοδος εκείνη ήταν περίοδος διακοπών για τα αρχιτεκτονικά γραφεία εφόσον η οικοδομική βιομηχανία δεν λειτουργεί κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ο ίδιος δεν αντέδρασε στις εν λόγω επιστολές δεδομένου και του ότι αυτές αναφέροντο μόνο στις θέσεις των εναγομένων χωρίς επίσης να του έχουν αποσταλεί τυχόν καταχωρηθέντα δικόγραφα στην αγωγή. Ακολούθως πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο των εναγόντων για τις ενέργειες των εναγομένων να διορίσουν άλλο διαιτητή και απέστειλε την επιστολή ημερομηνίας 15.10.2011 (Τεκμήριο 4 της αίτησης) ενόσω οι εναγόμενοι δεν προσήλθαν στη συνάντηση κοινοποιώντας του επιστολή τους, που αποτελεί το Τεκμήριο 5 της αίτησης. Δηλώνοντας ότι έχει πρόθεση να εκπληρώσει τα καθήκοντα του ως διαιτητής στην υπό αναφορά διαφορά, ο ενόρκως δηλών ζητά ως η αίτηση. Με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης, που καταχωρήθηκε στις 9.12.2011 και βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1-3, 8 και 9, Δ.49 θ.θ. 1-16 και Δ.64 θ.θ. 1-2, στα άρθρα 31, 35 και 36 - 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 2, 3, 8-11, 13-20, 24 και 30 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, οι καθ' ων η αίτηση-εναγόμενοι προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: - ο Μιχάλης Μιχαήλ δεν έχει διοριστεί από το Δικαστήριο ως διαιτητής καθότι με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011 παραπέμφθηκε σ' αυτόν η επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού, δηλαδή του συμφωνητικού εγγράφου που υπογράφηκε από τους διαδίκους με ημερομηνία 4.2.2010, στο εξής «το έγγραφο» - οι καθ' ων η αίτηση-εναγόμενοι δεν είναι τρίτο πρόσωπο στην παρούσα διαδικασία καθότι είναι το ένα από τα δύο μέρη της διαφοράς και εν πάση περιπτώσει σε καμία επέμβαση δεν έχουν προβεί προς τον Μιχάλη Μιχαήλ - ο Μιχάλης Μιχαήλ, που είναι το πρόσωπο που αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011 από την ημερομηνία έκδοσης της μέχρι τις 15.10.2011, δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια και παρέλειψε να ενεργήσει για την επίλυση της διαφοράς σύμφωνα με τους όρους του εγγράφου κατ' εφαρμογήν της εν λόγω δικαστικής απόφασης και σύμφωνα με τις προθεσμίες που καθορίζονται στο έγγραφο - ο Ιορδάνης Χιδίρογλου νόμιμα και κανονικά διορίστηκε και ενεργεί ως διαιτητής σύμφωνα με την προαναφερθείσα δικαστική απόφαση, η οποία διατάσσει την επίλυση της διαφοράς σύμφωνα με τους όρους του εγγράφου - η παρούσα αίτηση στερείται νομικής βάσης που θα μπορούσε να στηρίξει την αξιούμενη θεραπεία και ως εκ τούτου είναι απορριπτέα και - οι αιτητές-ενάγοντες χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες καταχρηστικά. Στην ένορκη δήλωση, ίδιας ημερομηνίας, που συνοδεύει την ένσταση, ο Ανδρέας Μενελάου, όπως αναφέρει, είναι διευθυντής των εναγομένων και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη του δήλωση, όσα δε αναφέρει τα γνωρίζει από προσωπική γνώση. Έχοντας αναγνώσει την ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2 που συνοδεύει την αίτηση, παραδέχεται τους ισχυρισμούς της που αφορούν την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων καθώς και την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011, αρνείται ωστόσο ότι το Δικαστήριο με την απόφαση του αυτή δεν προσδιόρισε χρονικά περιθώρια εντός των οποίων θα επιλύετο η διαφορά. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, με την εν λόγω δικαστική απόφαση διατάχθηκε η παραπομπή της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς προς επίλυση στον αρχιτέκτονα Μιχάλη Μιχαήλ σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού, που είναι κατατεθειμένο ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2 ημερομηνίας 27.4.2010 στην μονομερή αίτηση ίδιας ημερομηνίας που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης, στο εξής «το έγγραφο». Το έγγραφο καθορίζει με ακρίβεια τα χρονικά περιθώρια εντός των οποίων θα επιλύετο η διαφορά. Σύμφωνα με το άρθρο 36

(4)του εγγράφου ο αρχιτέκτονας είχε υποχρέωση να συμπληρώσει και κοινοποιήσει την απόφαση του στον εργοδότη και στον εργολάβο εντός 28 ημερών από την ημερομηνία υποβολής προς αυτόν του προς επίλυση θέματος. Με επιστολές του δικηγόρου των εναγομένων ημερομηνίας 29.7.2011 και 2.8.2011, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα, κοινοποιήθηκε στον αρχιτέκτονα αυτούσια η υπό αναφορά δικαστική απόφαση και υποβλήθηκε σ' αυτόν προς επίλυση η διαφορά. Μέχρι τις 15.10.2011 ο αρχιτέκτονας δεν είχε προβεί σε καμία ενέργεια ούτε ανταποκρίθηκε στις εν λόγω επιστολές. Στη συνέχεια ο δικηγόρος των εναγομένων με επιστολή του ημερομηνίας 8.9.2011 προς τους ενάγοντες, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3, αναφέρθηκε στις δύο προηγούμενες επιστολές και κάλεσε τους ενάγοντες όπως μέχρι τις 19.9.2011 γίνει κοινή συνάντηση στο γραφείο του για την επίτευξη συμφωνίας για τον από κοινού διορισμό ενός διαιτητή κοινής αποδοχής για να ενεργήσει προς επίλυση της διαφοράς. Ωστόσο καμία ανταπόκριση δεν υπήρξε από τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι με επιστολή μέσω του δικηγόρου τους προς τους ενάγοντες ημερομηνίας 7.10.2011, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4, αναφέρθηκαν στην προηγούμενη προς αυτούς επιστολή τους και τους ειδοποίησαν ότι σύμφωνα με το άρθρο 36
(5)(α) του εγγράφου έχουν διορίσει τον Ιορδάνη Χιδίρογλου ως διαιτητή της επιλογής τους, καλώντας τους όπως εντός 7 ημερών διορίσουν και εκείνοι τον διαιτητή της δικής τους επιλογής. Ούτε και σ' αυτήν την επιστολή των εναγομένων οι ενάγοντες ανταποκρίθηκαν. Στη συνέχεια, οι εναγόμενοι μέσω του δικηγόρου τους με την επιστολή ημερομηνίας 21.10.2011 προς τον Ιορδάνη Χιδίρογλου, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5, προέβησαν στον διορισμό του ως του μόνου διαιτητή για την εξέταση της διαφοράς και την ετοιμασία της απόφασης του, το συντομότερο δυνατό. Με την επιστολή του ημερομηνίας 26.10.2011 προς τον δικηγόρο των εναγομένων, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6, ο Ιορδάνης Χιδίρογλου αποδέχθηκε τον διορισμό του ως ο μόνος διαιτητής και των δύο πλευρών. Στις 15.10.2011 ο Μιχάλης Μιχαήλ με επιστολή του προς τους δικηγόρους των διαδίκων, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 7, τους καλούσε στο γραφείο του στις 19.10.2011 για επίτευξη συμφωνίας για την επίδικη διαφορά. Με την επιστολή του ημερομηνίας 17.10.2011 προς τον δικηγόρο των εναγομένων, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8, ο δικηγόρος των εναγόντων αμφισβήτησε τη διαδικασία του διορισμού ως διαιτητή του Ιορδάνη Χιδίρογλου. Η επιστολή αυτή απαντήθηκε με επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων ημερομηνίας 27.10.2011, η οποία από λάθος αναγράφει ως ημερομηνία την 27.12.2010, αντίγραφο της δε επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 9, όπου αναφέρεται ότι ο διορισμός του Χιδίρογλου ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της άρνησης ή αμέλειας του Μιχαήλ να ενεργήσει, ως η υπό αναφορά δικαστική απόφαση, εμπρόθεσμα ή και καθόλου. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας 2 που αφορούν οποιεσδήποτε ενέργειες των εναγομένων για παράκαμψη της δικαστικής απόφασης καθώς και διαβήματα τους αντίθετα με αυτήν, υποστηρίζοντας ότι οι εναγόμενοι τήρησαν με κάθε λεπτομέρεια την εν λόγω δικαστική απόφαση. Δεν παραδέχεται, επίσης, ότι οι εναγόμενοι προσπάθησαν να παρακάμψουν τον Μιχαήλ ή ότι επιθυμούσαν την αλλαγή του, υποστηρίζοντας ότι ο Μιχαήλ λόγω παράλειψης ή απραξίας να ενεργήσει εμπρόθεσμα, αυτοδίκαια έχει απαλλαγεί ή εκπέσει από τον αρχικό διορισμό του ως του ατόμου για την επίλυση της διαφοράς και ως μόνος διαιτητής έχει διοριστεί νόμιμα και κανονικά ο Χιδίρογλου. Με την θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αστήρικτη, ο ενόρκως δηλών ζητά την απόρριψη της με έξοδα. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγορεύοντας υποστήριξαν τις θέσεις κάθε πλευράς αντίστοιχα. Παρεμβάλλεται σ' αυτό το σημείο ότι κατά την ακρόαση της αίτησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο Χ επιστολή του διαιτητή Ιορδάνη Χιδίρογλου ημερομηνίας 28.2.2012 προς τους διαδίκους, με την οποία τους καλεί να παραλάβουν την εκδοθείσα επί της διαφοράς απόφαση του. Οι συνήγοροι των αιτητών αποδέχθηκαν την κατάθεση του εγγράφου ως Τεκμηρίου, με πλήρη επιφύλαξη της θέσης των αιτητών ότι η διαδικασία που διεξήγαγε ο εν λόγω διαιτητής είναι παράνομη και δεν τους δεσμεύει. Εκ μέρους των αιτητών-εναγόντων, ο συνήγορος τους στη γραπτή του αγόρευση, με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης, εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί καθότι το συμβόλαιο εργολαβίας έχει τερματιστεί και τα μέρη δεν μπορούν να ασκούν τις εξουσίες που θα είχαν αν αυτό δεν είχε τερματιστεί, η δε νομιμότητα του τερματισμού του θα κριθεί είτε δικαστικά είτε από τον διαιτητή που όρισε το Δικαστήριο. Κατά τον ορισμό του Μιχαήλ ως διαιτητή το Δικαστήριο προσδιόρισε ότι αυτός θα έκρινε την διαφορά σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού χωρίς να επαναφέρει σε ισχύ τη συμφωνία εργολαβίας. Ο διορισμός νέου διαιτητή εκ μέρους των εναγομένων αποτελεί προσπάθεια παράκαμψης του Μιχαήλ και παράβαση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 21.7.2011 καθότι αν οι εναγόμενοι επιθυμούσαν την αλλαγή του διαιτητή μπορούσαν να την επιδιώξουν μόνο μέσω τροποποίησης ή αντικατάστασης της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Το γεγονός ότι ο νέος διαιτητής έχει εκδώσει την απόφαση του δεν αποτελεί εμπόδιο για να κριθεί δικαστικά όχι μόνο το πρώτο αιτητικό της αίτησης αλλά και το δεύτερο αιτητικό, δεδομένου ότι η αίτηση αποσκοπεί στο να παύσει μια κατάσταση που δημιουργήθηκε κατόπιν καταστρατήγησης δικαστικής απόφασης. Αντίθετα ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων, επισημαίνοντας ότι επιδιώκεται η ακύρωση διορισμού του διαιτητή που έχει ήδη εκδώσει την απόφαση του ως είναι κοινώς αποδεκτό και φαίνεται στην επιστολή ημερομηνίας 28.2.2012, που κατατέθηκε ως Τεκμήριο Χ κατά την ακροαματική διαδικασία, υιοθέτησε τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι ελλείπουν από την νομική βάση της αίτησης τα άρθρα 11 και 20
(2)του Κεφ.4 βάσει των οποίων το Δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάσει την αιτούμενη θεραπεία και η παράλειψη αυτή θα πρέπει, σύμφωνα με την νομολογία, να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Επισύροντας την προσοχή του Δικαστηρίου σε νομολογία αναφορικά με την παράλειψη τήρησης προθεσμιών, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι οι εναγόμενοι τήρησαν τις προθεσμίες του συνυποσχετικού, το οποίο σύμφωνα με την νομοθεσία ισοδυναμεί με διάταγμα του Δικαστηρίου, οποιαδήποτε δε παρέκκλιση από αυτό θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με διαδικαστικό διάβημα από τους ενάγοντες. Με αναφορά, τέλος, στην απόφαση Τσιμεντ. Βασιλικού Λτδ v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2001)1 Α.Α.Δ. 23, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει στην εκδοθείσα απόφαση του διαιτητή, η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με την διαδικασία βάσει της συμφωνίας των μερών. Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο στις 27.4.2010 και μετά την επίδοση της στους εναγόμενους καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους τους στις 4.5.
  1. Σύμφωνα με την αξίωση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, οι ενάγοντες αξιώνουν δηλωτικές αποφάσεις του Δικαστηρίου για τον νόμιμο τερματισμό και την εξ υπαρχής ακυρότητα της συμφωνίας εργολαβίας μεταξύ του ενάγοντα 1 και των εναγομένων, την απαγόρευση των εναγομένων να εισέρχονται και/ή να επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο καθώς και αποζημιώσεις εναντίον τους, πλέον τόκους και έξοδα. Με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.6.2010, κατόπιν αίτησης των εναγόντων, κατέστη απόλυτο προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους εναγόμενους και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί εκ μέρους τους από του να εισέρχονται και/ή να επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο μέχρι πέρατος της διαδικασίας. Στη συνέχεια με δεύτερη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011, κατόπιν αίτησης των εναγομένων, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διακόπηκε η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και παραπέμφθηκε η μεταξύ των διαδίκων διαφορά στον αρχιτέκτονα Μιχάλη Μιχαήλ σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού ημερομηνίας 4.2.
  2. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, κατά την εκκρεμοδικία της οποίας καταχωρήθηκε και εκκρεμεί προς εκδίκαση η αίτηση των εναγομένων ημερομηνίας 6.4.2012 για εγγραφή προς εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 28.2.2012 του διαιτητή Ιορδάνη Χιδίρογλου εναντίον των εναγόντων. Αρχικά θα πρέπει να επισημανθεί ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση αποτελούν την εξέλιξη των γεγονότων μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011, η οποία όπως δήλωσαν οι συνήγοροι κατά την ακροαματική διαδικασία δεν εφεσιβλήθηκε και με την οποία εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται η διακοπή της ενώπιον του διαδικασίας και η παραπομπή της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς, η οποία είναι το αντικείμενο της αγωγής αυτής, προς επίλυση στον αρχιτέκτονα Μιχάλη Μιχαήλ εκ Γιαννιτσών 23, Στρόβολος 2027 Λευκωσία, σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού που είναι το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 4.2.2010, το οποίο είναι κατατεθειμένο ως Τεκμήριο 2 επί της ένορκης δήλωσης της Χρυστάλλας Διομήδους ημερομηνίας 27.4.2010 επί της μονομερούς αίτησης ίδιας ημερομηνίας. Το Δικαστήριο στην εν λόγω απόφαση με αναφορά στον όρο 36 της συμφωνίας ημερομηνίας 4.2.2010 και συγκεκριμένα στις παραγράφους 1 και 2 του όρου αυτού, εξέδωσε το προαναφερθέν διάταγμα επικαλούμενο τις πρόνοιες του άρθρου 8 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, αναστέλλοντας ουσιαστικά την παρούσα αγωγή. Αυτό που ενδιαφέρει για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης είναι το τί επακολούθησε μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.
  3. Από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση προκύπτει ότι ο δικηγόρος των εναγομένων απέστειλε τις επιστολές με ημερομηνίες 29.7.2011 και 2.8.2011 (βλ. Τεκμήριο 1 της αίτησης και Τεκμήρια 1 και 2 της ένστασης), από το περιεχόμενο των οποίων συνάγεται ότι ο δικηγόρος των εναγομένων ενημέρωσε τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Μιχαήλ ότι εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.2011, αντίγραφο της οποίας επίσης του απέστειλε, και τον κάλεσε όπως προβεί στην επίλυση των διαφορών των διαδίκων με βάση το εκδοθέν διάταγμα ως ο αρχιτέκτονας του έργου σύμφωνα με τους όρους του συνυποσχετικού, δηλαδή του συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 4.2.2010, επισημαίνοντας τα θέματα προς επίλυση κατ' εφαρμογήν του όρου 36
(2)του εν λόγω συμφωνητικού. Είναι αναμφισβήτητο, επίσης, ότι ο Μιχάλης Μιχαήλ αν και παρέλαβε τις πιο πάνω επιστολές δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια υποστηρίζοντας ότι η περίοδος εκείνη ήταν περίοδος θερινών διακοπών για τα αρχιτεκτονικά γραφεία εφόσον η οικοδομική βιομηχανία δεν λειτουργούσε αλλά και επειδή στις επιστολές αναφέροντο μόνο οι θέσεις των εναγομένων, χωρίς επίσης να του έχουν αποσταλεί τυχόν καταχωρηθέντα δικόγραφα στην αγωγή. Παρεμβάλλεται σ' αυτό το σημείο ότι, όπως διατάχθηκε από το Δικαστήριο, ο Μιχάλης Μιχαήλ έπρεπε να ενεργήσει ως ο αρχιτέκτονας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον όρο 36
(3)και
(4)του συνυποσχετικού που είναι το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 4.2.2010, το οποίο, όπως ορθά εισηγήθηκε ο κ. Παπαθεοδώρου ίσχυε και έπρεπε να εφαρμοστεί. Η θέση του κ. Χαβιαρά ότι το συνυποσχετικό δεν έχει ισχύ καθότι έχει τερματιστεί η συμφωνία εργολαβίας στερείται ερείσματος. Το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 21.7.2011 δεν αποφάνθηκε ότι το συνυποσχετικό δεν ίσχυε. Αντίθετα μάλιστα διέτασσε τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Μιχαήλ να ενεργήσει βάσει αυτού. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, συνυποσχετικό σημαίνει γραπτή συμφωνία για την υποβολή υφιστάμενων ή μελλοντικών διαφορών σε διαιτησία, είτε ο διαιτητής κατονομάζεται σ' αυτήν είτε όχι. Στο άρθρο 3 του ίδιου Νόμου προνοείται ότι το συνυποσχετικό, εκτός αν εκφράζεται αντίθετη πρόθεση σ' αυτό, είναι ανέκκλητο, εκτός αν επιτραπεί από το Δικαστήριο, και έχει την ίδια ισχύ από κάθε άποψη σαν να ήταν διάταγμα Δικαστηρίου. Στην παράγραφο 4 του όρου 36 του υπό αναφορά συμφωνητικού προνοείται ότι ο αρχιτέκτονας έχει υποχρέωση να συμπληρώσει και κοινοποιήσει την απόφαση του τόσο στον εργοδότη όσο και στον εργολάβο εντός 28 ημερών από την ημερομηνία υποβολής του προς επίλυση θέματος. Η απόφαση του αρχιτέκτονα θα είναι τελεσίδικη και δεσμευτική για τα μέρη εκτός αν οποιοδήποτε μέρος εντός 28 ημερών από την ημερομηνία λήψης της απόφασης, προβάλλει ένσταση οπότε μπορεί να αξιώσει την άμεση παραπομπή της αμφισβήτησης ή διαφοράς σε διαιτησία. Όπως, επίσης, προβλέπεται στην ίδια παράγραφο, στην περίπτωση που ο αρχιτέκτονας για οποιοδήποτε λόγο παραλείψει να συμπληρώσει και κοινοποιήσει την απόφαση του προς τα μέρη, το ενδιαφερόμενο μέρος δικαιούται με γραπτή ειδοποίηση προς το άλλο μέρος να αξιώσει την άμεση παραπομπή της αμφισβήτησης ή διαφοράς σε διαιτησία. Προβλέπεται, επίσης, ότι σε περίπτωση παράλειψης του αρχιτέκτονα να συμπληρώσει και να κοινοποιήσει την απόφαση του προς τα μέρη, αν τα μέρη δεν αξιώσουν την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία δεν θα μπορούν να προωθήσουν οποιαδήποτε απαίτηση τους σε σχέση με την διαφορά είτε με διαιτησία είτε με βάση άλλες πρόνοιες του συμβολαίου. Επανερχόμενη στα γεγονότα της υπόθεσης, διαπιστώνεται, όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις και των δύο μερών, ότι μετά την πάροδο 28 ημερών και συγκεκριμένα με την επιστολή ημερομηνίας 8.9.2011 (βλ. Τεκμήριο 1 της αίτησης και Τεκμήριο 3 της ένστασης) ο συνήγορος των εναγομένων με αναφορά στην άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας των 28 ημερών, που προνοείται στον όρο 36
(4)του συμφωνητικού εγγράφου, κάλεσε τους ενάγοντες, κατ' εφαρμογήν των προνοιών του ίδιου όρου, να συναντηθούν με τους εναγόμενους μέχρι τις 19.9.2011 για να επιτευχθεί συμφωνία διορισμού ενός διαιτητή κοινής αποδοχής για να ενεργήσει προς επίλυση της επίδικης διαφοράς. Είναι, επίσης, κοινό έδαφος ότι οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν στην εν λόγω επιστολή και ο συνήγορος των εναγομένων τους απέστειλε την διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 7.10.2011 (βλ. Τεκμήριο 2 της αίτησης και Τεκμήριο 4 της ένστασης) πληροφορώντας τους ότι οι εναγόμενοι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του όρου 36
(5)(α) του συμφωνητικού εγγράφου, προχώρησαν σε διορισμό του Ιορδάνη Χιδίρογλου ως διαιτητή της επιλογής τους καλώντας τους όπως διορίσουν διαιτητή της δικής τους επιλογής εντός 7 ημερών. Όπως προβλέπεται στον όρο 36
(5)(α) του υπό αναφορά συμφωνητικού εγγράφου, σε περίπτωση παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία βάσει της παραγράφου 4 του ίδιου όρου, οποιοδήποτε μέρος με σχετική επιστολή θα καλεί το άλλο μέρος σε συνάντηση εντός τακτής προθεσμίας που δεν θα είναι μικρότερη των 7 ημερών, προς επίτευξη συμφωνίας για τον από κοινού διορισμό ενός διαιτητή κοινής αποδοχής για να ενεργήσει ως από κοινού διοριζόμενος διαιτητής για την επίλυση της διαφοράς. Εάν εντός 14 ημερών από την ημερομηνία εκπνοής της προθεσμίας που καθορίζεται στην εν λόγω επιστολή τα μέρη δεν συμφωνήσουν για οποιοδήποτε λόγο ως προς τον από κοινού διορισμό ενός διαιτητή κοινής αποδοχής, τότε οποιοδήποτε μέρος θα έχει δικαίωμα, με ειδοποίηση με συστημένη επιστολή ή με πιστοποιημένη παράδοση προς το άλλο μέρος, να διορίσει ένα διαιτητή της επιλογής του και να απαιτεί από το άλλο μέρος να ορίσει τον διαιτητή της δικής του επιλογής. Αν εντός 7 ημερών από την λήψη της πιο πάνω ειδοποίησης το άλλο μέρος για οποιοδήποτε λόγο αρνηθεί ή παραλείψει να ορίσει τον διαιτητή της επιλογής του, τότε θα εφαρμόζονται οι σχετικές πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4. Όπως προκύπτει περαιτέρω από τα αποδεκτά γεγονότα της παρούσας αίτησης, οι ενάγοντες μέσω του δικηγόρου τους απέστειλαν στον δικηγόρο των εναγομένων την επιστολή ημερομηνίας 17.10.2011 (βλ. Τεκμήριο 3 της αίτησης και Τεκμήριο 8 της ένστασης) με την οποία θεωρούν ότι η αλλαγή του διαιτητή που θα επιληφθεί της διαφοράς έγινε παράνομα και αντίθετα με το δικαστικό διάταγμα που όρισε τον Μιχάλη Μιχαήλ για τον σκοπό αυτό. Προηγουμένως, ο Μιχάλης Μιχαήλ απέστειλε στους δικηγόρους των διαδίκων την επιστολή του ημερομηνίας 15.10.2011 (βλ. Τεκμήριο 4 της αίτησης και Τεκμήριο 7 της ένστασης) καλώντας τους να προσέλθουν σε συνάντηση στις 19.10.2011 για την επίτευξη συμφωνίας σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι δεν προσήλθαν στη συνάντηση με τον Μιχάλη Μιχαήλ και ο δικηγόρος τους με την επιστολή του προς τον δικηγόρο των εναγόντων ημερομηνίας 19.10.2011 ( που ως έχει δηλωθεί από κοινού φέρει την λανθασμένη ημερομηνία 27.12.2010 - βλ. Τεκμήριο 5 της αίτησης και Τεκμήριο 9 της ένστασης) με αναφορά στην προηγηθείσα αλληλογραφία, που παρατέθηκε πιο πάνω, ενέμεινε στον διορισμό του Ιορδάνη Χιδίρογλου ως διαιτητή. Όπως δε προκύπτει από τα Τεκμήρια 5 και 6 της ένστασης ο Ιορδάνης Χιδίρογλου που διορίστηκε εκ μέρους των εναγομένων ως ο μόνος διαιτητής στις 21.10.2011, αποδέχθηκε τον διορισμό του στις 26.10.2011 και στις 28.2.2012 (βλ. Τεκμήριο Χ) εξέδωσε την απόφαση του επί της διαφοράς των μερών. Με βάση το πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο και δεδομένου ότι οι προαναφερθείσες ενέργειες των εναγομένων έγιναν με βάση τον όρο 36 του υπό αναφορά συμφωνητικού εγγράφου, κρίνεται ότι ο διορισμός του Ιορδάνη Χιδίρογλου ως διαιτητή έγινε νόμιμα. Όπως άλλωστε σαφώς προκύπτει από το ιστορικό της υπόθεσης, ο Μιχάλης Μιχαήλ είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 21.7.2011, να ενεργήσει ως αρχιτέκτονας σύμφωνα με την μεταξύ των μερών συμφωνία ημερομηνίας 4.2.2010 και όχι ως διαιτητής, όπως εσφαλμένα υποστηρίζεται από τους αιτητές. Επισημαίνεται συναφώς ότι, υπό τις περιστάσεις που προεκτέθηκαν, καμία από τις πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου, στις οποίες βασίζεται η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να εφαρμοσθεί για την έγκριση της. Σύμφωνα πάντα με τον όρο 36
(5)(α) του συμφωνητικού εγγράφου, ο περί Διαιτησίας Νόμος Κεφ. 4 εφαρμόζεται σε περίπτωση που ένα εκ των μερών αρνηθεί ή παραλείψει να ορίσει τον διαιτητή της επιλογής του. Συνάγεται ότι η νομοθετική πρόνοια που εφαρμόζεται σ' αυτή την περίπτωση είναι το άρθρο 11 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, σύμφωνα με την επιφύλαξη του οποίου το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει οποιονδήποτε διορισμό που έγινε σύμφωνα με το άρθρο αυτό. Το εν λόγω άρθρο δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της παρούσας αίτησης. Εν πάση περιπτώσει ακόμα και αν η αίτηση βασίζετο στο άρθρο αυτό, από τα γεγονότα που έχουν πιο πάνω παρατεθεί δεν προκύπτει οτιδήποτε βάσει του οποίου το παρόν Δικαστήριο θα έπρεπε να ακυρώσει το διορισμό του Ιορδάνη Χιδίρογλου ως διαιτητή, που έγινε από τους εναγόμενους βάσει του συμφωνητικού εγγράφου αλλά και σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο (β) του άρθρου 11 του πιο πάνω Νόμου. Σημειώνεται, επίσης, ότι δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης αλλά και δεν εφαρμόζεται στη παρούσα υπόθεση το άρθρο 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου εφόσον κατά την καταχώρηση της αίτησης δεν είχε εκδοθεί η διαιτητική απόφαση, ούτε και οι αιτητές επικαλούνται οποιονδήποτε από τους λόγους ακύρωσης που προνοούνται στο άρθρο αυτό. Με βάση όλα τα πιο πάνω και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκδόθηκε διαιτητική απόφαση από τον Ιορδάνη Χιδίρογλου, δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα απαγόρευσης προς αυτόν να ενεργήσει ως διαιτητής. Ως προς το αιτητικό περί απαγόρευσης των εναγομένων, των διευθυντών και αντιπροσώπων τους από του να παρεμβαίνουν στη διαφορά μεταξύ των διαδίκων, δεν είναι αντιληπτό πού βασίζεται εφόσον οι εναγόμενοι είναι μέρος της διαφοράς και όσον αφορά την παρούσα αίτηση έχουν ενεργήσει σύμφωνα με τους όρους του συμφωνητικού εγγράφου.. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων και εναντίον των αιτητών-εναγόντων. (Υπ.) .......... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.