TAKH ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Α.Ε.Λ., Αρ.Αγωγής: 156/2011, 5/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A339 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 156/2011 Μεταξύ: TAKH ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ & ΣΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση και ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Α.Ε.Λ. Εναγομένων/Αιτητών και ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΠΟΕΛ Μεσεγγυούχου Aίτηση ημερ. 3.2.12 Ημερομηνία: 5.12.12 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες-αιτητές: κ.Π.Πετράκης Για εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κα Α.Χατζηχαραλάμπους για Α.Σοφοκλέους & Σία Για τον μεσεγγυούχο: κ.Α.Πολυδώρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 7.4.11 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν παρόλο που τους επιδόθηκε δεόντως πιστό αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος, για ποσό €25.100, με νόμιμο τόκο 5,5% ετησίως από 7.1.11, πλέον δικηγορικά έξοδα. Στις 3.2.2012 οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρησαν δύο αιτήσεις, μια αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούν διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους μεσεγγυούχους, Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ, όπως το ποσό της υπό αναφορά απόφασης το οποίο οφείλεται από τους εναγόμενους στους ενάγοντες να πληρωθεί προς ικανοποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου. Με την ίδια αίτηση οι αιτητές ζητούσαν επίσης διάταγμα κατάσχεσης δια του οποίου το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ καλείτο να εξετασθεί σχετικά με οποιοδήποτε ποσό οι εναγόμενοι έχουν να λαμβάνουν απ΄αυτούς. Καταχώρησαν επίσης και μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους μεσεγγυούχους, δηλαδή το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ, να μην αποχωριστεί το ποσό των €25.861 με τόκο 5,5% από 7.1.11 πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αίτησης με ειδοποίηση. Την μονομερή αίτηση η οποία στηρίζεται στα άρθρα 73-76 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και επί των Δ.48, Δ.43 και Δ.43 (α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών συνοδεύει η ένορκη δήλωση του υπαλλήλου των εναγόντων Δημήτρη Κοφτερού. Σύμφωνα με αυτήν οι εναγόμενοι δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.4.11, το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ οφείλει στους εναγόμενους ποσό πέραν αυτού που αφορά η απόφαση του Δικαστηρίου το οποίο δεν πλήρωσε στους εναγόμενους, αντίθετα το ποσό αυτό είναι ακόμα στον έλεγχο και την κατοχή του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ και πιστεύει ότι είναι δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερές διάταγμα την ίδια ημέρα δηλαδή 3.2.2012 με το οποίο διατάττεται το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ να μην αποξενώσει ποσό ίσο με το ποσό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 7.4.12 και όρισε το διάταγμα για επίδοση στις 7.3.12 που ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση η αίτηση δια κλήσεως. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση για να τους δοθεί άδεια να καταχωρήσουν αίτηση για έκδοση προνομιακού διατάγματος (certiorari) η οποία και εγκρίθηκε την 1.3.12, δόθηκαν οδηγίες για να καταχωρηθεί από τους εναγόμενους αίτηση για έκδοση διατάγματος τύπου certiorari εντός 10 ημερών, η αίτηση ορίστηκε για τις 23.3.12 και ταυτόχρονα εκδόθηκε διάταγμα δια του οποίου αναστάληκε η διαδικασία ακρόασης του διατάγματος ημερομηνίας 3.2.12 που εκδόθηκε από το παρόν Δικαστήριο. Στις 31.5.12 εκδόθηκε απόφαση στην πολιτική αίτηση με αριθμό 29/12 που ήταν η αίτηση για έκδοση διατάγματος certiorari που καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους, με την οποία η αίτηση απερρίφθη. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του ανέφερε ότι δεν είχε ικανοποιηθεί ότι υπήρξε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας ή έκδηλη νομική πλάνη. Ανάφερε επίσης ότι υπήρχε και άλλο ένδικο μέσο στη διάθεση των αιτητών δηλαδή η καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως για παραμερισμό του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς. Η μονομερής αίτηση και το διάταγμα ορίστηκαν από το Δικαστήριο για οδηγίες στις 12.6.12 ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε από τους εναγόμενους χρόνος για καταχώρηση ένστασης, ο συνήγορος των αιτητών ζήτησε ημερομηνία ακρόασης και το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 4.7.12 με οδηγίες για καταχώρηση ένστασης μέχρι 26.6.
- Σημειώνω ότι στις 12.6.12 εμφανίστηκε επίσης στο Δικαστήριο συνήγορος εκ πλευράς του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ που δήλωσε ότι έχουν κατακρατήσει ποσό χρημάτων ως το διάταγμα του Δικαστηρίου, θα παρακολουθήσουν την παρούσα διαδικασία και θα διαθέσουν τα χρήματα ανάλογα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Στις 26.6.12 καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους η ένσταση τους στην αίτηση ημερομηνίας 3.2.12 σύμφωνα με την οποία η αίτηση ημερομηνίας 3.2.12 είναι αβάσιμη και αστήρικτη, συνοδεύεται από ελλειπή ένορκο δήλωση στην οποία δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα, ο ενόρκως δηλών έχει αποκρύψει γεγονότα από το Δικαστήριο τα οποία αν αποκαλύπτονταν δεν θα εκδιδόταν το διάταγμα. Θέτουν επίσης την θέση ότι την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος δεν υπήρχε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων στα χέρια του μεσεγγυούχου και συνεπώς εκλείπει η βασική προϋπόθεση για την έκδοση του διατάγματος. Ζητούν συναφώς την ακύρωση του. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Αντρέα Μουζουρίδη, Γενικού Γραμματέα της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού Α.Ε.Λ. στην οποία αναφέρει ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί διότι ορίστηκε επιστρεπτέο σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που χρειάζεται για να επιδοθεί στους εναγομένους με αποτέλεσμα να στερηθούν το δικαίωμα να ακουστούν εντός ευλόγου χρόνου. Έχει την θέση ότι, το διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί γιατί δεν έχει ακολουθηθεί η σωστή διαδικασία. Αναφέρει επίσης ότι, το ποσό χρημάτων στο οποίο προφανώς αναφέρεται ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης αφορούσε τις εισπράξεις του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ ο οποίος ήταν προγραμματισμένος για τις 5.2.12, δηλαδή δύο μέρες μετά την καταχώρηση της αίτησης αλλά και της έκδοσης του επίδικου διατάγματος. Αυτά δεν αποκαλύπτονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, γεγονός που καταδεικνύει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Περαιτέρω, αναφέρει ότι δεν ήταν γνωστό, την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, το ποσό χρημάτων που θα περιερχόταν στα χέρια του μεσεγγυούχου και το οποίο οφειλόταν στους εναγομένους και επίσης προβάλλει την θέση ότι τα χρήματα από τις εισπράξεις του εν λόγω ποδοσφαιρικού αγώνα δεν ανήκουν στους εναγομένους δηλαδή την Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού ΑΕΛ, αλλά στην εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ η οποία δυνάμει συμφωνίας έχει αναλάβει και διαχειρίζεται όλα τα έσοδα τα οποία σχετίζονται με το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΛ. Επισυνάπτει σχετικά ως Τεκμήριο συμφωνία ημερ. 28.8.08 με τίτλο «Συμφωνία Διαχείρισης μεταξύ Αθλητικής ΄Ενωσης Λεμεσού και της Εταιρείας ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ». Στις 4.7.12 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η αίτηση ζητήθηκε αναβολή εκ πλευράς εναγομένων-καθ' ων η αίτηση λόγω προσπάθειας συμβιβασμού με τους ενάγοντες και επίσης δόθηκαν οδηγίες, μετά από την αίτηση και σύμφωνη γνώμη των συνηγόρων, για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ πλευράς αιτητών και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ πλευράς καθ' ων η αίτηση και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 2.10.
- Στις 7.9.12 καταχωρήθηκε η συμπληρωματική ένορκος δήλωση των αιτητών στην οποία ο υπάλληλος τους Δημήτρης Κοφτερός αναφέρει ότι οι πλείστοι λόγοι ένστασης που φαίνονται στην ένσταση 25.6.12 έχουν αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση διατάγματος τύπου certiorari. Επί της θέσης ότι όταν εκδόθηκε το διάταγμα οι μεσεγγυούχοι δεν κατείχαν ποσό που να οφείλεται στους εναγομένους αναφέρει ότι δεν επηρεάζει το διάταγμα καθότι την ώρα της επίδοσης του διατάγματος στους μεσεγγυούχους αυτοί ήταν κάτοχοι ποσού που ανήκε στους εναγομένους από τον ποδοσφαιρικό αγώνα που είχε διεξαχθεί στις 5.3.
- Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το τυχόν ποσό που κατακρατεί ο μεσεγγυούχος δεν οφείλεται στους εναγόμενους Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού ΑΕΛ αλλά στην Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ είναι η θέση των αιτητών ότι είναι οι καθ' ων οι αίτηση που αποτελούν το Σωματείο που είναι εγγεγραμμένο ως νομικό πρόσωπο δυνάμει του Κεφ.112 και ως τέτοιο είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου σύμφωνα με το Καταστατικό της. Έχει επομένως την θέση ότι η οργάνωση των πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου που αποτελεί σκοπό της ΚΟΠ γίνεται από ποδοσφαιρικές ομάδες οι οποίες πρέπει να είναι εγγεγραμμένες στην ΚΟΠ, στην ΚΟΠ είναι εγγεγραμμένο η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού επομένως σ΄αυτήν οφείλονται τα έσοδα των ποδοσφαιρικών αγώνων τα οποία διεξάγονται υπό την αιγίδα της ΚΟΠ. Στις 2.10.12 που ήταν ορισμένη η αίτηση για ακρόαση ζητήθηκε εκ νέου αναβολή από την συνήγορο εναγομένων λόγω του ότι δεν είχε προλάβει να καταχωρήσει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση της σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, λόγω του ότι ανέμενε διάφορα έγγραφα να της αποσταλούν. Το Δικαστήριο έδωσε χρόνο λίγων ημερών για καταχώρηση της συμπληρωματική απαντητικής δήλωσης η οποία και καταχωρήθηκε στις 5.10.12 και στις 18.10.12 επιφυλάχθηκε η απόφαση μετά που αγόρευσε προφορικά ο συνήγορος των αιτητών και τέθηκε γραπτώς η αγόρευση των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση. Στη συμπληρωματική δήλωση του Αντρέα Μουζουρίδη, Γενικού Γραμματέα των εναγομένων, επαναλαμβάνεται η θέση ότι οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο κατά την ημερομηνία καταχώρησης και εξέτασης της αίτησης ότι εκείνη την ημερομηνία, δηλαδή 3.2.12, ο μεσεγγυούχος δεν είχε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων κατατεθειμένο προς όφελος των εναγομένων ή που δικαιούχοι του να ήταν οι εναγόμενοι και επομένως δεν έπρεπε καν να εκδοθεί το διάταγμα. Επαναλαμβάνει την θέση ότι την διαχείριση ολόκληρου του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΛ έχει αναλάβει η Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ, που είναι ξεχωριστή νομική οντότητα αυτό επιβεβαιώνεται και σε σχετική επιστολή της ΚΟΠ προς την ΑΕΛ ημερομηνίας 15.9.10, επομένως τα χρήματα που οι μεσεγγυούχοι κατακρατούν ανήκουν στην ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ και όχι στους εναγομένους. Αρνείται επίσης τους ισχυρισμούς των εναγόντων-αιτητών ότι η ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα το οποίο οι καθ' ων η αίτηση χρησιμοποιούν ως πέπλο (veil) για να διασφαλίζουν τα έσοδα τους και να αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους. Αγορεύοντας προς υποστήριξη του εκδοθέντος διατάγματος, ο κ.Πετράκης επανέλαβε την θέση του ότι στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση διατάγματος τύπου certiorari το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε επί των πλείστων λόγων της ένστασης, υπάρχει δεδικασμένο και συνεπώς δεν μπορούν οι εναγόμενοι εκ νέου να εγείρουν τα θέματα αυτά. Προώθησε επίσης την θέση του ότι, το αναγνωρισμένο από την ΚΟΠ σωματείο είναι οι εναγόμενοι, η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού και ότι η Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ δεν έχει καμία σχέση με την ΚΟΠ, ούτε και αποτελεί μέρος της. Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει ο κ.Πετράκης, η συμφωνία μεταξύ της Αθλητικής ΄Ενωσης Λεμεσού, ΑΕΛ και ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ αφορά μόνο τα δύο πρόσωπα που την καταρτίζουν βάση της αρχής του «privity of contract» και ανέφερε επίσης το γεγονός ότι μετά που εκδόθηκε απόφαση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής εναντίον των εναγομένων λόγω της μη εμφάνισης τους, ουδέποτε μέχρι σήμερα ήρθαν οι εναγόμενοι να αναφέρουν ότι δεν είναι αυτούς που αφορά η παρούσα αγωγή και συνεπώς εμποδίζονται να το εγείρουν τώρα. ΄Ηταν επίσης η θέση του ότι το διάταγμα που έχει εκδοθεί δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι την ημέρα έκδοσης του ο μεσεγγυούχος δεν κατείχε το ποσό χρημάτων που είχε δεσμευτεί εφόσον την ημέρα επίδοσης του διατάγματος τα κατείχε. Ήταν η θέση του ότι το διάταγμα θα πρέπει να γίνει απόλυτο και να διαταχθεί ο μεσεγγυούχος Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ να πληρώσει τα χρήματα που κατακρατεί στους ενάγοντες-αιτητές. Η θέση της κας Χατζηχαραλάμπους ήταν ότι λανθασμένα ακολουθήθηκε η διαδικασία έκδοσης του διατάγματος ως έχει γίνει στη παρούσα περίπτωση, δεν εκδόθηκε από τον αιτητή ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου ως όφειλε, επανέλαβε την θέση της ότι έχει γίνει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο και δη ότι στις 3.2.12 δεν υπήρχε κανένα ποσό στα χέρια του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ προς όφελος των εναγομένων και προώθησε επίσης την άλλη βασική θέση των εναγομένων ότι το οποιοδήποτε ποσό χρημάτων τυχόν κατακρατά το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ σύμφωνα με το διάταγμα, αυτό δεν οφείλεται στους εναγομένους αλλά στην Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ που είναι ξεχωριστή νομική οντότητα η οποία λειτουργεί κανονικά, εν γνώσει της ΚΟΠ και δεν πρόκειται για πέπλο (veil) που χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους, ως ισχυρίζονται οι αιτητές. Όπως έχω ήδη αναφέρει η νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 73-76 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.43 Δ.43 Α και Δ.
- Το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης στις 3.2.12 είναι διάταγμα δια του οποίου διατάττεται ο μεσεγγυούχος, Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ, να μην αποξενώσει και/ή αποχωρισθεί το ποσό των €25.861 με τόκο 5,5% από 8.1.11 πλέον ΦΠΑ εκ €135.45 πλέον €165 ως έξοδα το οποίο οφείλεται στους εναγόμενους μέχρι αποπεράτωσης της διαδικασίας μεσεγγυούχου και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής Δικαστηρίου. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι η ορθή αφού είναι νομολογημένο ότι χωρίς προηγουμένως να εκδοθεί ένταλμα δέσμευσης δεν παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης εντάλματος μεσεγγύησης. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Οικονομίδου v. Ph Economides Estates Ltd,
(1999)1Β ΑΑΔ σελ. 1145. Επομένως, ο λόγος ένστασης τον οποίο πραγματεύονται στην αγόρευση τους οι καθ' ων η αίτηση-εναγόμενοι ότι η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε δεν είναι η σωστή και ενδεδειγμένη, με βρίσκει κάθετα αντίθετη. ΄Ενας βασικός λόγος ένστασης που έχει προωθηθεί από τους Εναγόμενους είναι ότι κατά το στάδιο της έκδοσης του διατάγματος μονομερώς δεν έχουν αποκαλυφθεί όλα τα ουσιώδη γεγονότα αλλά αντίθετα έχουν αποκρυβεί σημαντικά γεγονότα από το Δικαστήριο, τα οποία αν αποκαλύπτονταν, θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου ως προς το κατά πόσο θα εξέδιδε το διάταγμα. Σύμφωνα πάντα με την θέση των εναγομένων τα σημαντικά γεγονότα που δεν έχουν αποκαλυφθεί είναι ότι την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος δηλαδή 3.2.12 δεν είχε γίνει ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ αλλά αντίθετα, αυτός ήταν προγραμματισμένος για τις 5.2.12 δηλαδή δύο μέρες μετά την καταχώρηση της αίτησης. Την ημέρα καταχώρησης της αίτησης ο αγώνας δεν είχε καν διεξαχθεί, οι εισπράξεις του δεν είχαν γίνει και συναφώς δεν μπορούσε το Δικαστήριο και ο αιτητής να γνωρίζουν το ύψος του ποσού που θα βρισκόταν τυχόν στην κατοχή του μεσεγγυούχου. Σε σχέση με τον πιο πάνω λόγο ένστασης είναι ουσιαστικά δύο τα θέματα τα οποία θίγονται. Κατά πρώτο λόγο η μη αποκάλυψη και/ή η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο και κατά δεύτερο λόγο το κατά πόσο μπορούσε να εκδοθεί το διάταγμα την ημέρα που εκδόθηκε, δηλαδή 3.2.12, αφού την συγκεκριμένη ημερομηνία ο μεσεγγυούχος, Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ δεν είχε στα χέρια του οποιοδήποτε ποσό χρημάτων το οποίο να όφειλε να παραδώσει στους εναγόμενους. Σε σχέση με την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που είναι γνωστά αλλά και εκείνα που θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν με εύλογη έρευνα ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια, βαρύνει τον αιτητή. Σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας (αριθ.2) v. Σαββίδη
(1979)1CLR 349. Στην υπόθεση Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248 λέχθηκε περαιτέρω ότι «...ο Δικαστής κρίνει αν το στοιχείο που παραλήφθηκε είναι ουσιαστικό, αν δεν ήταν γνωστό στον αιτητή και δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό και αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης. Αυτά ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα αλλά δεν είναι και οι μόνοι παράγοντες. Τελικά το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια παρ' όλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στην μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους». Στην υπόθεση Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 597 λέχθηκε ότι «το στοιχείο εξαπάτησης (deceit) δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. 'Ο,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής» (ίδε επίσης Govelfret Ro-Ro Services N.V. κ.α. v. The Cyprus Potato Marketing Board
(1996)1 AAΔ 733. Στις πιο πρόσφατες αποφάσεις Harvardskiy Prumyslovy Holdings A.S. v. Daventree Resources Limited κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 801, Ιερά Μητρόπολη Πάφου και Aristo Developers Ltd, Πολιτική ΄Εφεση 211/2010, ημερ. 14.7.2011 και CTO Public Company Limited κ.α. και BAT (Cyprus) Limited κ.α. Πολ.Έφεση 263/2009, ημερ. 16.2.2012 κωδικοποιούνται οι αρχές οι οποίες διέπουν το όλο φάσμα της απόκρυψης γεγονότων. Αναφέρεται μεταξύ άλλων στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου: «Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως. («uberrima fides»). (Δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 WLR 1350, Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-70 και Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1ΑΑΔ 606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd
(2004)1 AAΔ 1953). ΄Εχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος». Το ουσιώδες γεγονός το οποίο σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση δεν έχει αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο την ημέρα της έκδοσης του διατάγματος, είναι το γεγονός ότι ο ποδοσφαιρικός αγώνας ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ δεν είχε ακόμα διεξαχθεί και συναφές με το θέμα αυτό είναι το γεγονός ότι την ημέρα έκδοσης του διατάγματος το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ δεν είχε κανένα ποσό στον έλεγχο του το οποίο οφειλόταν στην Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού ΑΕΛ και ότι δεν θα μπορούσε, χωρίς να πραγματοποιηθεί ο ποδοσφαιρικός αγώνας, να υπολογιστεί το ποσό των εσόδων του αγώνα για να θεωρηθεί ότι υπήρχε ποσό που να καλύπτει το εξ αποφάσεως χρέος στα χέρια του ΑΠΟΕΛ για να δεσμευτεί. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η αποκάλυψη των γεγονότων αυτών, που αποδεδειγμένα δεν έγινε, θα επηρέαζε το Δικαστήριο ως προς την μη έκδοση του διατάγματος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί παραμένει αναντίλεκτο το γεγονός ότι στις 3.2.12, ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μονομερώς, οι αιτητές δεν είχαν αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι τα χρήματα τα οποία ήθελαν να δεσμεύσουν για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους των εναγομένων ήταν τα χρήματα του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ ο οποίος δεν είχε ακόμα διεξαχθεί. Είναι αυτή η παράλειψη των αιτητών τέτοιας σημασίας που θα πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση του διατάγματος άνευ άλλου; Η θέση μου, λαμβάνοντας υπόψη και την νομολογία η οποία αναφέρει ότι το γεγονός το οποίο δεν έχει αποκαλυφθεί πρέπει να είναι τέτοιο που θα επηρέαζε την έκδοση του διατάγματος, είναι ότι η απάντηση στην ερώτηση είναι αρνητική. Δεν θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το διάταγμα εάν αποκαλυπτόταν αναφορά στο ότι τα χρήματα που επιδιώκεται να κατασχεθούν αποτελούν το προϊόν ποδοσφαιρικού αγώνα που θα διεξαγόταν στις 5.2.12. Είναι επομένως η θέση μου ότι το γεγονός που δεν έχει αποκαλυφθεί, πάντα λαμβάνοντας κατά νου και την φύση της αίτησης υπό εξέταση, δεν μπορεί άνευ άλλου να οδηγήσει στην ακύρωση της αίτησης. Σε ότι αφορά το άλλο σκέλος της ένστασης, ότι δηλαδή την ημέρα που εκδόθηκε το διάταγμα δεν υπήρχε στα χέρια του μεσεγγυούχου ποσό χρημάτων που να οφείλεται στους εναγόμενους αλλά αυτό προέκυψε μετά τις 5.2.12 όταν είχε ήδη πραγματοποιηθεί ο αγώνας ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ και την ημέρα επίδοσης του διατάγματος το ΑΠΟΕΛ δεν είχε στα χέρια του ποσό χρημάτων που οφειλόταν στην ΑΕΛ, αναφέρω ότι το άρθρο 74 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 σαφώς προνοεί ότι ο χρόνος ο οποίος είναι ουσιώδης για την δέσμευση των χρημάτων από τον μεσεγγυούχο είναι ο χρόνος της επίδοσης του διατάγματος ή και οποιοσδήποτε χρόνος πριν από την άρση του. Συγκεκριμένα το εν λόγω άρθρο προνοεί ότι «...και από το χρόνο επίδοσης του εντάλματος σε αυτό, όλα τα ποσά χρημάτων...επί των οποίων ο εκ δικαστικής απόφασης οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα ...και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του ....(δική μου υπογράμμιση)» Επομένως καλύπτεται πλήρως η περίπτωση όπου κατά την έκδοση του διατάγματος τα χρήματα δεν είναι ακόμα στον έλεγχο και/ή την κατοχή του μεσεγγυούχου αλλά κατά την επίδοση του διατάγματος ή και σε οποιονδήποτε άλλο χρόνο πριν την άρση του διατάγματος βρίσκονται στον έλεγχο του. Στη παρούσα περίπτωση ούτε κατά την έκδοση του διατάγματος ούτε κατά την επίδοση του στο Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ που ήταν η ίδια μέρα με την έκδοση του, δηλαδή 3.2.11 τα χρήματα δεν ήταν ακόμα στα χέρια του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ. Όμως από τις 5.2.13 μέχρι και σήμερα, που το διάταγμα είναι σε ισχύ, το Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ έχει στα χέρια του τα χρήματα. Έτσι κατά την άποψη μου δεν τίθεται θέμα ακύρωσης του διατάγματος για αυτό το λόγο. Ήταν περαιτέρω η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγομένων ότι την στιγμή έκδοσης του διατάγματος το Δικαστήριο δεν μπορούσε να γνωρίζει, δεδομένου του ότι ο ποδοσφαιρικός αγώνας ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ δεν είχε ακόμα διεξαχθεί τι ποσό χρημάτων θα βρισκόταν τυχόν στα χέρια του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ και συγκεκριμένα κατά πόσο το ποσό αυτό θα κάλυπτε την απόφαση που είχε εκδοθεί. Προς υποστήριξη της θέσης της η κα Χατζηχαραλάμπους αναφέρθηκε στην αγγλική διαταγή Ο.45 r.1 του Annual Practice 1961 και σε αγγλική νομολογία σύμφωνα με την οποία είναι προϋπόθεση ότι μεταξύ του μεσεγγυούχου και του εναγομένου υπάρχει η σχέση οφειλέτη-δανειστή. Το άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.73 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όταν ο εκ δικαστικής απόφασης οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (δική μου υπογράμμιση) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ....αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό την φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στην Δημοκρατία ....το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής απόφασης οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής απόφασης χρέους .». 'Ηταν η θέση της κας Χατζηχαραλάμπους ότι εκλείπει η βασική προϋπόθεση για την έκδοση του διατάγματος αφού κατά τον χρόνο έκδοσης του οι μεσεγγυούχοι δεν είχαν κανένα ποσό υπό την φύλαξη ή τον έλεγχο τους εκ μέρους των εναγομένων. Εάν δεχτώ αυτή την εισήγηση της κας Χατζηχαραλάμπους τότε, κατά την άποψη μου, εξουδετερώνεται πλήρως η πρόνοια του άρθρου 74 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, που, όπως αναφέρω και πιο πάνω, αναφέρεται σαφώς σε χρήματα ή περιουσία επί των οποίων ο εκ δικαστής απόφασης οφειλέτης χρέους έχει δικαίωμα και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του βρίσκονται στον έλεγχο και/ή την κατοχή του μεσεγγυούχου. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη και τις αγγλικές αυθεντίες αλλά και τα αποσπάσματα από το Annual Practice με τα οποία με έχουν εφοδιάσει οι συνήγοροι των μερών θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση ικανοποιούνται τα όσα η αγγλική νομολογία στις αποφάσεις Ο'DRISCOLL AND ANOTHER v. ΜΑNCHESTER INSURANCE COMMITTEE
(1915)3KB 499 και στην υπόθεση Dunlop & Raken Ltd v. Hendall Steel Structures Ltd. Pitchers Ltd (Garnishees)
(1957)1 W.L.R. 1102 έχει καθορίσει, δηλαδή κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δηλαδή η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού ΑΕΛ έχει συμφέρον (is beneficially interested) στο ποσό χρημάτων που έχει κατακρατήσει με βάση το διάταγμα του Δικαστηρίου ο μεσεγγυούχος, Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΕΛ. Αυτή η διαπίστωση μου, ενισχύεται και από την απόφαση Androulla Loizou Christou v. Pandelis HadjiPandela
(1981)1JSC 283, στην οποία έχει αναφερθεί από τον Ανώτερο Δικαστή Αρτεμίδη, όπως ήταν τότε, στη σελίδα 288 της απόφασης η διαφορά που υπάρχει επί του θέματος αυτού μεταξύ της αγγλικής νομολογίας και νομοθεσίας και της κυπριακής όπου το άρθρο 74 του Κεφ. 6 στο οποίο έχω ήδη αναφερθεί πιο πάνω διαφυλάττει το ενδιαφέρον του εξ αποφάσεως οφειλέτη στα χρήματα ή την περιουσία που βρίσκονται στην κατοχή του μεσεγγυούχου και στο στάδιο της επίδοσης του διατάγματος αλλά και σε οποιοδήποτε στάδιο ενόσω το διάταγμα παραμένει σε ισχύ. Εν πάση περιπτώσει έχοντας κατά νου και την αρχή της υπόθεσης George Lee & Sons (Builders) Ltd v. Olink
(1972)1 All E.R. 360 το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χειριστεί μια αίτηση αυτής της φύσης για να επιτευχθεί δικαιοσύνη, (so that justice may be done) έτσι, με βάση και την αρχή αυτή και αυτός ο λόγος ένστασης αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά τους λόγους ένστασης που αναφέρονται σε λανθασμένη διαδικασία που ακολουθήθηκε, ότι λανθασμένα δεν διατάχθηκε η επίδοση του διατάγματος στους εναγομένους και ότι ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή γνώσης του και/ή τον ισχυρισμό ότι η ένορκη δήλωση είναι ελλειπής, θα συμφωνήσω με την εισήγηση του κ.Πετράκη ότι τα θέματα αυτά έχουν αντιμετωπιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση διατάγματος τύπου certiorari και έχουν απαντηθεί γεγονός που οδηγεί στην μη εξέταση τους από το παρόν Δικαστήριο. Στην αγόρευση τους οι εναγόμενοι πραγματεύονται επίσης το θέμα του ότι έχει αφεθεί μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μέχρι την ημερομηνία που διατάχθηκε η επίδοση του. Το γεγονός αυτό πέραν του ότι είχε εγερθεί και στο Ανώτατο Δικαστήριο δεν αποτελεί λόγο ένστασης που να περιέχεται με το σωστό τρόπο στην γραπτή ένσταση των εναγομένων που έχει καταχωρηθεί στις 26.6.12 και έτσι δεν μπορεί να τύχει εξέτασης. Ο άλλος βασικότερος λόγος ένστασης που έχουν προωθήσει οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση αφορά τον ισχυρισμό και/ή την θέση τους ότι τα χρήματα τα οποία έχει διαταχθεί να μην αποξενώσει ο μεσεγγυούχος δεν οφείλονται στους εναγόμενους και εξ αποφάσεως χρεώστες Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού αλλά στην Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ η οποία είναι ξεχωριστή νομική οντότητα και η οποία με συμφωνία μεταξύ της και της Αθλητικής ΄Ενωσης Λεμεσού έχει αναλάβει την διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Σωματείου Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού και η οποία μάλιστα συμφωνία έχει εγκριθεί από την ΚΟΠ. Επί αυτού του ισχυρισμού σημειώνω τα ακόλουθα: Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το όποιο ποσό χρημάτων βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Αθλητικού Σωματείου ΑΠΟΕΛ και είτε οφείλεται στην Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού ΑΕΛ σύμφωνα με τον συνήγορο των εναγόντων-αιτητών είτε στην Εταιρεία ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ σύμφωνα με την συνήγορο των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση, προέρχεται από τα έσοδα του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ που έχει λάβει χώρα στις 5.2.12 στα πλαίσια του πρωταθλήματος το οποίο είναι υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Το μέλος της ΚΟΠ σύμφωνα με το καταστατικό της είναι η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού και όχι οποιαδήποτε Εταιρεία με την οποία η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού έχει οποιανδήποτε συμβατική σχέση είτε αυτή έχει κοινοποιηθεί στην ΚΟΠ είτε όχι. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη μου το άρθρο 1 του Καταστατικού της ΚΟΠ που καθορίζει τον σκοπό ίδρυσης της και το πως οι σκοποί της ΚΟΠ επιδιώκονται, και το γεγονός ότι το Σωματείο το οποίο αναγνωρίζει η ΚΟΠ και το οποίο είναι μέλος της είναι η Αθλητική ΄Ενωση Λεμεσού δεν έχω, καμία αμφιβολία ότι τα χρήματα του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ είναι στην Αθλητική Ένωση Λεμεσού ΑΕΛ που οφείλονται. Η οποιαδήποτε συμφωνία διαχείρισης έχει γίνει μεταξύ του Σωματείου και της ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ κατά την άποψη μου δεν μπορεί να ερμηνευτεί ότι έχει ως αποτέλεσμα τα χρήματα από τον εν λόγω αγώνα να οφείλονται σε τρίτο πρόσωπο δηλαδή την ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ και έτσι απορρίπτω και αυτόν τον λόγο ένστασης. Κρίνω επομένως ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ακύρωσης του διατάγματος ημερομηνίας 3.2.12. Ενόψει του ότι, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης αλλά και της διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά την έκδοση προνομιακού διατάγματος τύπου certiorari έχουν εξεταστεί όλοι οι λόγοι ένστασης και απορριφθεί θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα κατάσχεσης ποσού ύψους €25.100 με νόμιμο τόκο 5,5% ετησίως από 7.1.11 πλέον 761 έξοδα πλέον τόκο 5,5% ετησίως από 7.1.11 μέχρι εξόφλησης, πλέον €23 έξοδα επίδοσης, πλέον 15% ΦΠΑ από το ποσό το οποίο βρίσκεται στα χέρια του μεσεγγυούχου Αθλητικού Σωματίου ΑΠΟΕΛ και πληρωμή του στους ενάγοντες-αιτητές, Τάκης Χαραλάμπους & Σία Λτδ για να εξοφληθεί το εξ αποφάσεως χρέος των εναγομένων Αθλητικής ΄Ενωσης Λεμεσού ΑΕΛ. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, κρίνω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος απόκλισης από την συνήθη κανόνα που επιβάλλει όπως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και επομένως επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-αιτητών και εναντίον των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ................... Στ.Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο