← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι τον Αλέκο Αλεξάνδρου κ.α., Αρ. Αίτησης: 109/2012, 31/12/2012

Επί τοις αφορώσι τον Αλέκο Αλεξάνδρου κ.α., Αρ. Αίτησης: 109/2012, 31/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A367 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Δικαιοδοσία Πτώχευσης Αρ. Αίτησης: 109/2012 Επί τοις αφορώσι τον Αλέκο Αλεξάνδρου, εκ Λευκωσίας Οφειλέτη .................. Αρ. Αίτησης: 99/2012 Επί τοις αφορώσι τον Ιωάννη Αλεξάνδρου, εκ Λευκωσίας Οφειλέτη --------------------- Ημερομηνία 31 Δεκεμβρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές/Πιστωτές: κ. Ν. Κουρσάρης για κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Οφειλέτες: κ. Ε. Χειμώνας για Πιερίδης & Πιερίδης -------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι δύο Αιτήσεις της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στη συνέχεια θα αναφέρονται «Αιτητές/Πιστωτές») με τις οποίες αιτούνται την έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας των Καθ΄ ων η Αίτηση (στη συνέχεια θα αναφέρονται Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών). Οι δύο αυτές Αιτήσεις, αν και βασίζονται σε ξεχωριστή ειδοποίηση πτώχευσης η κάθε μία, αφορούν, όμως, δύο συνοφειλέτες, ήτοι οφειλέτες για το ίδιο εξ αποφάσεως χρέος. Γι΄ αυτό με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.10.12 και με βάση την εξουσία που παρέχεται από το Άρθρο 94 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, ΚΕΦ.5, κρίθηκε κατάλληλη περίπτωση όπως συνεκδικαστούν. Με αυτό τον τρόπο θα εξοικονομείτο δικαστικός χρόνος και έξοδα. Συγκεκριμένα στις 31.1.00 στην αγωγή υπ΄ αρ. 6401/99 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εκδόθηκε η απόφαση εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση στην οποία διατάχθηκαν να πληρώσουν το ποσό των Λ.Κ.207.059,14 πλέον τόκο 9% το χρόνο επί ποσού Λ.Κ.150.999,00 από 20.1.99 μέχρι εξοφλήσεως. Οι Αιτητές με βάση την ως άνω απόφαση κατεχώρησαν τις ειδοποιήσεις πτώχευσης υπ΄ αρ. 997/11 και 998/11, ημερ. 22.9.11, οι οποίες επιδόθηκαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες στις 20.10.11 και 19.10.11 αντίστοιχα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις των εν λόγω ειδοποιήσεων πτώχευσης. Στις υπό εξέταση Αιτήσεις κατεχωρήθηκαν Ενστάσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες. Αυτές βασίζονται στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς 18, 44-45, 51, 25, 49-53, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο ΚΕΦ. 5, στη Δ.48, θθ1-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις γενικές αρχές, σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Ως λόγοι 'Ενστασης εξειδικεύονται οι εξής: ü Η Αίτηση βασίζεται σε ανύπαρκτη απόφαση του Δικαστηρίου, το δε επισυνημμένο στην Αίτηση διάταγμα επιτρέπει την εκτέλεση της απόφασης. Είναι νομολογημένο, όμως, ότι η διαδικασία πτώχευσης δεν είναι μέτρο εκτέλεσης αλλά οιονεί ποινική διαδικασία. ü Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση και κατάχρηση της διαδικασίας. ü Δεν οφείλεται το αξιούμενο ποσό αλλά πολύ μικρότερο τούτου, που είναι πλήρως εξασφαλισμένο με υποθήκη. ü Η Αίτηση πρέπει να ακυρωθεί και/ή παραμερισθεί καθότι αποσκοπεί στην εξασφάλιση της πληρωμής της οφειλής. ü Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στερούνται οποιασδήποτε κινητής και ακίνητης περιουσίας την οποία να παραλάβει ο Επίσημος Παραλήπτης και, συνεπώς, οι Αιτητές δεν θα εισπράξουν κανένα ποσό αν προχωρήσουν στη διαδικασία πτώχευσης τους. ü Οι Καθ΄ ων η Αίτηση κέκτηνται μεγάλη περιουσία στα κατεχόμενα από την οποία προσδοκούν εντός των προσεχών έξι μηνών να εισπράξουν πέραν των €500.000 με το οποίο προτίθενται να εξοφλήσουν τους Αιτητές. ü Η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη. ü Οι Καθ΄ ων η Αίτηση εργάζονται και έχουν σταθερά εισοδήματα και μπορούν να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις και είναι έτοιμοι να δεχθούν τέτοιο διάταγμα από το Δικαστήριο οπόταν σίγουρα οι Αιτητές θα εισπράξουν το λαβείν τους έστω και σε κάποιο χρόνο, ενώ αν τους κηρύξουν σε πτώχευση δεν θα εισπράξουν απολύτως τίποτα. ü Εν πάση περιπτώσει η όλη διαδικασία είναι παράτυπη γιατί ο ενόρκως δηλών Μάριος Γεωργίου δεν έχει προσωπικά γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και όσα καταθέτει αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. ü Η απόφαση στις ειδοποιήσεις πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 έχουν εφεσιβληθεί και ακόμα εκκρεμούν. Θα υποβληθεί, όμως, αίτημα για αναστολή της παρούσας διαδικασίας. Οι Ενστάσεις συνοδεύονται από Ένορκη Δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίες είναι σχεδόν πανομοιότυπες. Σ΄ αυτές αναφέρονται, βασικά, τα εξής: Ø Αρνούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση ότι οφείλουν στους Αιτητές ο μεν Ιωάννης Αλεξάνδρου ως πρωτοφειλέτης, ο δε Αλέκος Αλεξάνδρου ως εγγυητής, το ποσό των €645.461,39 πλέον τοκους και έξοδα. Η απαίτηση των Αιτητών βασίζεται σε τελική απόφαση ημερ. 31.1.00 στη αγωγή 6401/99 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σύμφωνα με την οποία το χρέος είναι Λ.Κ. 150.999 με τόκο 9% το χρόνο από 20.1.99 μέχρι εξοφλήσεως. Οι Αιτητές δεν κάνουν καμία ανάλυση του χρέους και αυθαίρετα αξιούν το ποσό των €645.461,
  2. Το εν λόγω χρέος είναι εξασφαλισμένο με υποθήκη της Εναγομένης 2 για το ποσό των Λ.Κ.155.000 πλέον τόκοι. Η δεύτερη υποθήκη που αναγράφεται στην απόφαση έχει εξοφληθεί. Επειδή το χρέος συνήφθη πριν το 2000 και πριν την εφαρμογή του νέου Νόμου οι τόκοι δεν μπορούν να υπερβούν το αρχικό ποσό του χρέους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το αρχικό ποσό του δανείου ήταν Λ.Κ.155.000 έναντι του οποίου πληρώθηκε ποσό Λ.Κ.5.000 και το διπλάσιο αυτού είναι Λ.Κ.300.000, ήτοι €512.
  3. Έτσι απορρίπτεται ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση οφείλουν €645.461,
  4. Σημειωτέον ότι από της έκδοσης της απόφασης έχουν περάσει περίπου 12 χρόνια, υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Πέραν τούτου η εκδοθείσα απόφαση έχει λήξει. Όσον αφορά την υπάρχουσα υποθήκη η οποία εξασφαλίζει το χρέος πρόκειται για πολυόροφο πολυκατοικία εκτιμημένης αξίας από τους αιτητές στα €5.000.
  5. Τόσο το εν λόγω δάνειο όσο και έτερο δάνειο έγιναν για την αποπεράτωση της εν λόγω πολυκατοικίας. Μέχρι σήμερα οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν πληρώσει στους Αιτητές για άλλα δάνεια ποσό €450.000 περί το έτος 2008 και το μόνο ποσό που παραμένει απλήρωτο είναι το επίδικο ποσό. Ø Τόσο η ειδοποίηση πτώχευσης όσο και η παρούσα Αίτηση βασίζονται επί ανύπαρκτου αποφάσεως καθότι η απόφαση εξέπνευσε έξι χρόνια από της έκδοσης της στις 31.1.
  6. Το δε διάταγμα που επισυνάπτεται δεν ήταν επαρκές να υποστηρίξει τέτοια αίτηση και δεν δίδει τη δυνατότητα στους Αιτητές να προχωρήσουν στη λήψη των μέτρων που έλαβαν γιατί το εν λόγω διάταγμα αναφέρετο μόνο σε εκτέλεση της απόφασης. Ø Η απόφαση ημερ. 31.1.00 δεν συνάδει με τις προϋποθέσεις για καταχώρηση ειδοποίησης πτώχευσης γιατί στο σώμα της περιλαμβάνεται πρόνοια περί αναστολής εκτελέσεως. Επίσης, δεν αναφέρει κατά πόσο στρέφεται εναντίον όλων των Εναγομένων αλληλεγγύως ή κεχωρισμένως. Ø Η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη γιατί δεν τηρήθηκαν οι σχετικές προθεσμίες από την καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης. Ø Η όλη διαδικασία είναι παράτυπη γιατί ο ενόρκως δηλών Μάριος Γεωργίου δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και όσα καταθέτει αποτελούν εξακοής μαρτυρία. Ø Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση/ένορκη δήλωση στις Eιδοποιήσεις Πτώχευσης με αριθμούς 997/11 και 998/11 αντίστοιχα και το Δικαστήριο τις απέρριψε. Εναντίον των πιο πάνω αποφάσεων καταχωρήθηκε από τον Ιωάννη Αλεξάνδρου η Έφεση υπ΄ αρ. 5/12 η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση και από τον Αλέκο Αλεξάνδρου η Έφεση υπ' αρ. 62/
  7. Ø Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στερούνται στις ελεύθερες περιοχές οιασδήποτε ακίνητης περιουσίας την οποία να παραλάβει ο Παραλήπτης. Έχουν, όμως, μεγάλη περιουσία στα κατεχόμενα για μέρος της οποίας άρχισαν ήδη διαδικασία σύμφωνα με την απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος από την οποία διαδικασία αναμένουν να εισπράξουν το ποσό των €500.000 με το οποίο προτίθενται να εξοφλήσουν πλήρως το χρέος τους προς τους Αιτητές και αναμένουν ότι η όλη διαδικασία θα περατωθεί εντός των προσεχών έξι μηνών. Ø Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και είναι εκδικητική εφόσον αποσκοπεί στην πτώχευση των Καθ΄ ων η Αίτηση αν και οι Αιτητές μπορούν να εισπράξουν το λαβείν τους με τακτικές μηνιαίες δόσεις γιατί έχουν σταθερά εισοδήματα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στο στάδιο της εκδίκασης της Αίτησης η πλευρά των Αιτητών/Πιστωτών κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες ως ακολούθως: - Μάριος Γεωργίου (Μ.Αιτ. 1) - Αργυρώ Μαστίχη (Μ.Αιτ. 2) Από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών κατέθεσαν οι ίδιοι. Ο Μάριος Γεωργίου εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου στην Υπηρεσία Ανάκτησης (Recoveries). Γνωρίζει τα γεγονότα σε σχέση με τις υπό κρίση Αιτήσεις καθότι τις χειρίζεται και έχει στην κατοχή του τους φακέλους αυτών των υποθέσεων. Οι ένορκες δηλώσεις των δύο αυτών Αιτήσεων υπεγράφησαν από τον ίδιο. Η Αίτηση υπ΄ αρ. 99/12, η οποία αφορά τον Οφειλέτη Ιωάννη Αλεξάνδρου, καταχωρήθη στις 6.3.12, ενώ η Αίτηση 109/12, η οποία αφορά τον Οφειλέτη Αλέκο Αλεξάνδρου, στις 13.3.
  8. Ερωτηθείς κατά πόσο ανεστάλη η δικαστική απόφαση που εξεδόθη εναντίον των δύο Οφειλετών ο Μ.Αιτ.1 απάντησε ότι η αγωγή υπ΄ αρ. 6401/99 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εξεδόθη στις 31.1.00 προνοούσε την αναστολή εκτέλεσης για περίοδο 6 μηνών από τη μέρα έκδοσης της απόφασης, δηλ. μέχρι 31.7.
  9. Ερωτηθείς κατά πόσο μετά την περίοδο αναστολής είχε εξοφληθεί το υπόλοιπο, απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ότι έγινε μόνο μία κατάθεση τον Μάιο του 2008 για ποσό €5.790,
  10. Κατάθεσε δε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 κατάσταση λογαριασμού με βάση τη δικαστική απόφαση όπου υπάρχει πλήρης ανάλυση του υπολοίπου μέχρι σήμερα. Την κατάσταση αυτή την ετοίμασε ο ίδιος μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών της Υπηρεσίας όπου καταχωρούνται όλες οι σχετικές πράξεις. Ανέφερε ότι στις Αιτήσεις 99/12 και 109/12 το οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στο ποσό των €645.461,39 (Λ.Κ. 257,997.11), ενώ στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 το ποσό που αναγράφεται ως οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στο ποσό των €672.035,09 που είναι το οφειλόμενο υπόλοιπο μέχρι 22.10.12 Ερωτηθείς κατά πόσο οι πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι στην παρούσα αγωγή επί της οποίας στηρίζονται οι δύο Αιτήσεις Πτώχευσης, ο Μ.Αιτ. 1 απάντησε ότι δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση στο όνομα τους για το εν λόγω χρέος. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου από το 1989 και στο Τμήμα Ανάκτησης από το Νοέμβριο του
  11. Ερωτηθείς κατά πόσο λήφθηκε οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης μετά τους έξι μήνες απάντησε ότι σε κάποια φάση η Τράπεζα προχώρησε σε εντάλματα κινητών. Αρνήθηκε ότι η Τράπεζα καθυστέρησε υπέρμετρα να προχωρήσει με διαδικασία για είσπραξη του λαβείν της. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν υπάρχει έγκυρη δικαστική απόφαση διότι εξέπνευσε, τονίζοντας ότι η απόφαση είναι σε ισχύ με βάση και το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ που επεσύναψε στην Αίτηση. Στην υποβολή ότι για το συγκεκριμένο χρέος υπάρχει υποθήκη όπου φαίνεται στην απόφαση η οποία εξασφάλιζε την πληρωμή του χρέους, ο μάρτυρας απάντησε ότι για τους Αλέκο και Ιωάννη Αλεξάνδρου για τους οποίους γίνονται οι παρούσες Αιτήσεις δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση σε οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία. Επεσήμανε ότι στη δικαστική απόφαση αναφέρονται δύο υποθήκες, η μία για το Vavilas Development Ltd η οποία έχει απαλλαγεί το 2008, ενώ η άλλη υποθήκη αφορά την Ανδρομάχη Αλεξάνδρου που είναι η ιδιοκτήτρια και δεν είναι εμπλεκόμενη στην παρούσα διαδικασία. Δηλαδή, το ενυπόθηκο ακίνητο είναι ιδιοκτησίας της Ανδρομάχης Αλεξάνδρου. Ερωτηθείς κατά πόσο στις δύο Ειδοποιήσεις Πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 μετά την έκδοση της απόφασης καταχωρήθηκε έφεση ο Μ.Αιτ. 1 απάντησε ότι γνωρίζει ότι καταχωρήθηκε έφεση. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν οφείλεται το ποσό των €645.641,39 που αναφέρεται στην Αίτηση και πρόσθεσε ότι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 παρουσιάζει το οφειλόμενο ποσό με βάση τη δικαστική απόφαση και το επιτόκιο της δικαστικής απόφασης μέχρι 22.10.12 το οποίο οφειλόμενο ποσό μέχρι εκείνη την ημερομηνία ανερχόταν σε €672.035,
  12. Ερωτηθείς πώς υπολογίζεται το επιτόκιο ο Μ.Αιτ. 1 απάντησε ότι αυτό γίνεται με φόρμουλες που υπάρχουν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το επιτόκιο του 9% που φέρει η δικαστική απόφαση. Εξήγησε ότι το αρχικό ποσό στις 20.1.99 ήταν Λ.Κ. 207.059,14 με τόκο 9% επί του τοκοφόρου υπολοίπου Λ.Κ. 150.990,00 γιατί οι τόκοι πάντα υπολογίζονταν επί του τοκοφόρου υπολοίπου. Στην υποβολή ότι ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας είναι η είσπραξη από την Τράπεζα του λαβείν της απάντησε ότι ο σκοπός είναι η προστασία των πιστωτών. Η Αργυρώ Μαστίχη (Μ.Αιτ. 2) είναι Υπεύθυνη του Τμήματος Πτωχεύσεων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Στην κατοχή της έχει τους φακέλους των Ειδοποιήσεων Πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 τους οποίους κατάθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ 2 & 3 αντίστοιχα. Σε σχέση με την Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 997/11 ανέφερε ότι αφορά τον Ιωάννη Αλεξάνδρου, καταχωρήθηκε στις 22.9.11 και επιδόθηκε προσωπικά στις 19.10.11, ενώ σε σχέση με την Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 998/11 ανάφερε ότι αυτή αφορά τον Αλέκο Αλεξάνδρου, καταχωρήθηκε στις 22.9.11 και επιδόθηκε προσωπικά στις 20.10.
  13. Ανάφερε, επίσης, ότι στην Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 997/11 καταχωρήθηκε Ένορκη Δήλωση για ακύρωση στις 24.10.11 η οποία απεσύρθη στις 13.12.11, ενώ στην Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 998/11 κατεχωρήθηκε Ένορκη Δήλωση για ακύρωση και απερρίφθη στις 28.12.
  14. Αντεξεταζόμενη και ερωτηθείσα κατά πόσο εναντίον των δύο αυτών Ειδοποιήσεων Πτωχεύσεων καταχωρήθησαν εφέσεις απάντησε καταφατικά. Ο Ιωάννης Αλεξάνδρου, Καθ΄ ου η Αίτηση στην Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 99/12 κατέθεσε ενόρκως. Εν πρώτοις υιοθέτησε την Ένορκη Δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της Ένστασης του. Επεσήμανε σε σχετική ερώτηση ότι η Ένορκη Δήλωση του είναι πανομοιότυπη με την Ένορκη Δήλωση του αδελφού του Αλέκου Αλεξάνδρου Καθ΄ ου η Αίτηση στην Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 109/
  15. Ερωτηθείς κατά πόσο οι Αιτητές έχουν λάβει μέτρα εκτέλεσης είτε εναντίον του είτε εναντίον του Αλέκου Αλεξάνδρου, απάντησε από το χρόνο που εξεδόθη η απόφαση τον Ιανουάριο του 2000 κανένα μέτρο εκτέλεσης λήφθηκε. Σε άλλη ερώτηση, αφού του τέθηκε υπόψη του ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β στην Αίτηση 109/12 ανέφερε ότι δεν εκλήθη να είναι παρών σε σχέση με τη διαδικασία για την εξασφάλιση άδειας για εκτέλεση της απόφασης. Σε άλλη ερώτηση ανέφερε ότι δεν αποδέχεται ούτε ο ίδιος, ούτε ο Αλέκος Αλεξάνδρου ότι οφείλουν το ποσό των €645.461,39 ή, με βάση το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 που κατατέθηκε, το ποσό των €672.035,
  16. Το ποσό που αποδέχονται είναι το αρχικό που δόθηκε δηλ. Λ.Κ.150.000 στο διπλάσιο το οποίο σε ευρώ υπολογίζεται σε €512.
  17. Τέλος ανάφερε ότι ζητούν απόρριψη της Αίτησης για τους λόγους που αναφέρουν στις Ενστάσεις τους. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το ποσό που οφείλεται είναι εκείνο των Λ.Κ.150.000 στο διπλάσιο και για το οποίο λήφθηκαν μέτρα εκτέλεσης στο ακίνητο που αφορά η υποθήκη - πρόκειται για πολυκατοικία με 18 διαμερίσματα ιδιοκτησίας της μητέρας του Ανδρομάχης Αλεξάνδρου. Σε σχέση με την Αίτηση 109/12 κατάθεσε ο Καθ΄ ου η Αίτηση Αλέκος Αλεξάνδρου. Υιοθέτησε την Ένορκη Δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της Ένστασης του. Ανέφερε ότι το ποσό που οφείλεται είναι €510.000 εφόσον το αρχικό ποσό που εξασφαλίστηκε δυνάμει δανείου τον Ιούλιο του 94 ήταν Λ.Κ.150.000 και ότι, συνεπώς, βάσει του Νόμου φτάνει μέχρι το διπλάσιο αυτού. Ανέφερε, επίσης, ότι το χρέος είναι εξασφαλισμένο με υποθήκη επί πολυκατοικίας στο Hilton 3000τ.μ. αξίας 6 εκατομμυρίων που ανήκει στην Ανδρομάχη Αλεξάνδρου. Εναντίον του δεν λήφθηκαν μέχρι σήμερα οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης. Κρίνει δε ότι υπάρχει με την παρούσα διαδικασία κατάχρηση διαδικασίας εφόσον υπάρχει σοβαρή εξασφάλιση και η απόφαση του Δικαστηρίου δεν αναφέρει ότι οφείλεται το χρέος κεχωρισμένα από τους Εναγόμενους και, άρα, όλοι είναι χρεώστες. Εξέφρασε δε την άποψη ότι εφόσον ο ίδιος και ο αδελφός του Γιάννης Αλεξάνδρου, Καθ΄ ου η Αίτηση στην 99/12 είναι οι μόνοι φυσικοί κληρονόμοι της Ανδρομάχης Αλεξάνδρου, ιδιοκτήτριας της υποθηκευμένης περιουσίας, η Τράπεζα πρέπει να θεωρηθεί ως εξασφαλισμένος πιστωτής. Πρόσθεσε ότι εφόσον ούτε ο ίδιος, ούτε ο αδελφός του έχουν περιουσία στις ελεύθερες περιοχές, το Διάταγμα Παραλαβής δεν θα ωφελέσει και ότι, συνεπώς, η παρούσα διαδικασία γίνεται εκβιαστικά με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους. Ανέφερε, επίσης, ότι ο σκοπός του δανείου που έγινε το 1994 ήταν για αποπεράτωση της πολυκατοικίας της Ανδρομάχης Αλεξάνδρου που υποθηκεύτηκε ως εξασφάλιση. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το ενυπόθηκο ακίνητο δεν ανήκει στον ίδιο αλλά στην Εναγομένη 2 Ανδρομάχη. Αρνήθηκε στην υποβολή ότι το ποσό που αξιώνει η Τράπεζα και το οποίο οφείλεται είναι νόμιμα υπολογισμένο βάσει της δικαστικής απόφασης ημερ. 31.10.
  18. Δέχθηκε ότι με βάση το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α της Αίτησης το ποσό της απόφασης ανέρχεται σε Λ.Κ.207.059,14 με τόκο 9% επί ποσού Λ.Κ.150,999.
  19. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Η μαρτυρία της Μ.Αιτ.2 υπεύθυνης του Τμήματος Πτωχεύσεων η οποία συνίστατο στην καταχώρηση των φακέλων των Ειδοποιήσεων Πτώχευσης υπ΄ αρ. 997/11 και 998/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 2 & 3 αντίστοιχα) και του πότε αυτές επεδόθηκαν στους Οφειλέτες δεν έτυχε αμφισβήτησης κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης και παρέμεινε, επομένως, αναντίλεκτη. Ανεξάρτητα από το θέμα της μη αμφισβήτησης από την άλλη πλευρά της μαρτυρίας, αυτή κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη και, επομένως, γίνεται αποδεκτή. Στην εν λόγω μάρτυρα υπεβλήθηκαν κατά την αντεξέταση κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις χωρίς, ωστόσο, να αμφισβητηθεί η μαρτυρία της η οποία, επαναλαμβάνω, ήταν ειλικρινής και αξιόπιστη και, επομένως, γίνεται αποδεκτή. Όσον αφορά τον Μ.Αιτ.1 διαπίστωσα ότι αναφέρθηκε με σαφήνεια σ΄ όλα τα σχετικά γεγονότα που αφορούν τόσο το στάδιο προ της καταχώρησης της παρούσας Αίτησης όσο και το στάδιο που αυτή καταχωρήθηκε και τα σχετικά στοιχεία επί των οποίων στηρίχθηκε. Κατά την αντεξέταση ξεκαθάρισε ότι για το συγκεκριμένο χρέος παραμένει υποθήκη για ακίνητο ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 2 στη αγωγή Ανδρομάχης Αλεξάνδρου που δεν είναι εμπλεκόμενη στην παρούσα διαδικασία. Ήταν ξεκάθαρος σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού του ποσού που αξιώνεται τόσο με βάση τις υπό κρίση Αιτήσεις όσο και με βάση την κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε και έδωσε κάθε διευκρίνιση ή επεξήγηση που του ζητήθηκε. Ήταν, επίσης, ξεκάθαρος ότι η δικαστική απόφαση επί της οποίας βασίζονται οι υπό κρίση Αιτήσεις Πτώχευσης βρίσκεται σε ισχύ παραπέμποντας στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ που επισυνάπτεται στις εν λόγω Αιτήσεις. Ήταν κατηγορηματικός ότι ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας είναι η προστασία των πιστωτών των οφειλετών. Απέρριψε δε, με κατηγορηματικό τρόπο την υποβολή ότι η παρούσα διαδικασία έγινε για σκοπούς πίεσης των Καθ΄ ων η Αίτηση για να εισπραχθεί το οφειλόμενο χρέος. Ήταν, επίσης, απόλυτα σαφής σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού που κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 και το περιεχόμενο της τονίζοντας ότι αυτή είναι σύμφωνη με τη δικαστική απόφαση που εξεδόθη και ότι το χρέος έχει υπολογισθεί με βάση την εν λόγω δικαστική απόφαση. Καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασης ο Μ.Αιτ.1 διεκρίνετο από συνέπεια και σαφήνεια στις απαντήσεις που έδιδε και δεν έχει διαφοροποιηθεί με οποιοδήποτε τρόπο η εικόνα που έδωσε στο στάδιο της κύριας εξέτασης. Κατά συνέπεια, κρίνω τη μαρτυρία του ειλικρινή και αξιόπιστη και την αποδέχομαι εξολοκλήρου. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Ιωάννη Αλεξάνδρου, Καθ΄ ου η Αίτηση στην Αίτηση υπ αρ, 99/12 διαπιστώνω ότι προσπάθησε να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή αναφορικά με το ύψος του οφειλόμενου ποσού χωρίς όμως να αμφισβητεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι μέχρι σήμερα υφίσταται οφειλόμενο ποσό προς τους Πιστωτές στα πλαίσια της απόφασης που εξεδόθηκε στην αγωγή 6401/99 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Σε ό,τι αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο της παρούσας υπόθεσης ήταν σαφής ότι δεν είναι δικής του ιδιοκτησίας αλλά της μητέρας του Ανδρομάχης Αλεξάνδρου. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Αλέκου Αλεξάνδρου, Καθ΄ ου η Αίτηση στην αίτηση υπ΄ αρ. 109/12 και εδώ υπήρξε αμφισβήτηση του ύψους του ποσού που οφείλεται, χωρίς, ωστόσο, να αμφισβητείται το γεγονός της ύπαρξης μέχρι σήμερα οφειλής με βάση τη συγκεκριμένη απόφαση έναντι των Πιστωτών. Διαπίστωσα ότι ως επί το πλείστον η μαρτυρία του περιείχε διατύπωση γνώμης παρά αναφοράς σε γεγονότα εφόσον εξέφρασε την άποψη ότι η παρούσα διαδικασία συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ότι γινόταν εκβιαστικά από τους Πιστωτές με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους. Τέτοια ζητήματα είναι, ασφαλώς, ζητήματα για τα οποία το ίδιο το Δικαστήριο θα αποφανθεί στη βάση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης. Όσον αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο της παρούσας υπόθεσης, ήταν ξεκάθαρος ότι είναι ιδιοκτησίας της μητέρας του Ανδρομάχης Αλεξάνδρου. Να πω και κάτι τελευταίο. Και οι δύο Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες στην κύρια εξέταση τους υιοθέτησαν την Ένορκη Δήλωση που είχαν καταχωρήσει προς υποστήριξη της Ένστασης τους στις υπό κρίση Αιτήσεις Πτώχευσης. Επισημαίνεται δε ότι σε ένα μεγάλο βαθμό οι ένορκες αυτές δηλώσεις αναφέρονται περισσότερο σε νομικά παρά πραγματικά ζητήματα τα οποία είναι για το Δικαστήριο να αποφανθεί. Επί των πραγματικών της υπόθεσης γεγονότων πλην της αμφισβήτησης του ύψους του οφειλομένου ποσού, δεν υπήρξε άλλη ουσιαστική αμφισβήτηση επί των γεγονότων που παράθεσε η πλευρά των Αιτητών/Πιστωτών. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Από την ενώπιον μου μαρτυρία και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν, προέκυψαν τα ακόλουθα: v Η οφειλή των Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών προέκυψε από τη δικαστική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ΄αρ. 6401/99 ημερ. 31.1.00 στην οποία βασίσθηκαν οι Αιτητές/Πιστωτές για την έκδοση των Ειδοποιήσεων Πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 2 & 3 αντίστοιχα). Το ποσό της εν λόγω απόφασης είναι το ποσό των Λ.Κ.207.059,14 πλέον τόκο 9% το χρόνο επί ποσού Λ.Κ.150,999.00 από 20.1.99 μέχρι εξοφλήσεως. Κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  20. v Η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 997/11, η οποία αφορά τον Ιωάννη Αλεξάνδρου, καταχωρήθηκε στις 22.9.11 και επιδόθηκε προσωπικά στις 20.10.11 ενώ η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 998/11, η οποία αφορά τον Αλέκο Αλεξάνδρου, καταχωρήθηκε στις 22.9.11 και επιδόθηκε προσωπικά στις 19.10.
  21. v Στην Ειδοποίηση Πτώχευσης 997/11 κατεχωρήθη από τον Ιωάννη Αλεξάνδρου Ένορκη Δήλωση ημερ. 24.10.11 για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης η οποία απερρίφθη στις 13.12.11 με αποτέλεσμα ο Καθ΄ ου η Αίτηση με τη μη συμμόρφωση του στην Ειδοποίηση Πτώχευσης να διαπράξει πράξη πτώχευσης. v Στην Ειδοποίηση Πτώχευσης 998/11 κατεχωρήθη από τον Αλέκο Αλεξάνδρου Ένορκη Δήλωση ημερ. 24.10.11 για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης η οποία απερρίφθη στις 28.12.11 με αποτέλεσμα ο Καθ΄ ου η Αίτηση με τη μη συμμόρφωση του στην Ειδοποίηση Πτώχευσης να διαπράξει πράξη πτώχευσης. v Η Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 99/12 καταχωρήθηκε στις 6.3.12 και επιδόθηκε προσωπικά στον Ιωάννη Αλεξάνδρου στις 9.5.12, ενώ η Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 109/12 καταχωρήθηκε στις 13.3.12 και επιδόθηκε προσωπικά στον Αλέκο Αλεξάνδρου στις 3.4.
  22. v Μετά την πληρωμή του ποσού €5.790,82 στις 16.5.08 το οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στις 22.10.12 σε €672.035,09 ως η κατάσταση λογαριασμού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). v Για το επίδικο χρέος που προέκυψε από τη δικαστική απόφαση υπάρχει ως εξασφάλιση από την συνοφειλέτιδα των Καθ΄ ων η Αίτηση και Εναγομένη 2 στην αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 6401/99 υποθήκη ακινήτου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι προϋποθέσεις καταχώρησης Αίτησης Πτώχευσης εναντίον κάποιου χρεώστη εκτίθενται στο Άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5[1] και είναι οι εξής:
  23. Το οφειλόμενο ποσό πρέπει να είναι τουλάχιστον ΛΚ500 (€854,30).
  24. Το χρέος πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο και ρευστοποιημένο ποσό πληρωτέο αμέσως.
  25. Η πράξη πτώχευσης που έχει διαπραχθεί πρέπει να έχει διαπραχθεί εντός τριών μηνών αμέσως προ της καταχωρήσεως της αίτησης πτώχευσης.
  26. Ο χρεώστης να έχει τη μόνιμη κατοικία του στην Κύπρο ή να είχε την εργασία του στην Κύπρο κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Σύμφωνα με το Άρθρο 6

(2)του Κεφ.5[2] κατά την ακρόαση της Αίτησης Πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει ν΄ αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σ΄ αυτόν (δέστε Κανονισμό 51
(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών[3]) (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Στο ίδιο πνεύμα και με παραπλήσιο λεκτικό είναι διατυπωμένος και ο Κανονισμός 60
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Αναφέρει τα εξής: «60.-
(2)If the debtor appears to show cause against the petition, the petitioning creditor's debt, and the act of bankruptcy or the matters notified by the debtor to be disputed, shall be proved; ............................» Προηγουμένως στον Κανονισμό 59 προβλέπεται ο τρόπος με τον οποίο ο χρεώστης μπορεί, αν επιθυμεί, να γνωστοποιήσει προς τον πιστωτή την πρόθεση του να αμφισβητήσει συγκεκριμένες δηλώσεις οι οποίες περιέχονται στην αίτηση καθώς και το περιεχόμενο μιας τέτοιας γνωστοποίησης. Αναφέρει σχετικά: «
  1. Where a debtor intends to show cause against the petition he shall, four days before the day fixed for the hearing, file with the Registrar a notice specifying the statements in the petition which he intends to dispute, and at the same time serve a copy of such notice on the petitioning creditor at his town address.» Πρέπει να τονισθεί ότι η οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς τον πιστωτή θα πρέπει να αποδειχθεί όχι μόνο ότι υφίστατο κατά την ημερομηνία που διεπράχθη η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης και επίσης κατά το χρόνο εκδίκασης της μέχρι της έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Παραπέμπω σχετικά στην ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Williams and Muir on Bankruptcy, 19η έκδοση, στη σελίδα 56: «The petitioning creditor's debt must be proved not only to have existed at the date of the act of bankruptcy and at the time of the presentation of the petition but also to exist at the hearing and down to the making of the receiving order.» Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα που πρέπει να αποδειχθεί σε αίτηση πτώχευσης είναι η διάπραξη από το χρεώστη πράξης πτώχευσης. Οι περιπτώσεις αυτές απαριθμούνται στο Άρθρο 3 του Κεφ.
  2. Μια απ΄ αυτές είναι εκείνη που αναφέρεται στο εδάφιο
(1)(ζ) του Άρθρου 3[4]. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255 από το Δικαστή Καλλή «τελεσίδικη απόφαση» για τους σκοπούς του πιο πάνω εδαφίου είναι απόφαση που λαμβάνεται σε μια αγωγή με την οποία μια προϋπάρχουσα υποχρέωση του εναγομένου προς τον ενάγοντα εξακριβώνεται ή αποδεικνύεται. Δεν σημαίνει απόφαση η οποία δεν υπόκειται σε έφεση αλλά, απλώς, τελική («final») σε αντιδιαστολή με ενδιάμεση («interlocutory»). Όσον αφορά, λοιπόν, τη διάπραξη πράξης πτώχευσης από το χρεώστη, σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)(ζ) αυτή επέρχεται όταν ο χρεώστης δεν συμμορφωθεί μέσα σε 7 μέρες μετά την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης με τις απαιτήσεις της και δεν ικανοποιήσει εντός του ιδίου χρόνου το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία είναι ίση ή μεγαλύτερη του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους που δεν ήταν δυνατό να προβάλει κατά τη διαδικασία έκδοσης της απόφασης. Έτσι, σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)(ζ) του Νόμου, ο χρεώστης έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις ειδοποίησης πτώχευσης εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης προς αυτόν προκειμένου για επίδοση η οποία γίνεται στην Κύπρο. Διαφορετικά διαπράττει πράξη πτώχευσης. Όμως, όπως προβλέπεται στο ίδιο Άρθρο, αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή ίση ή μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως χρέους την οποία δεν είχε την ευκαιρία να προβάλει στη διαδικασία έκδοσης της απόφασης, τότε δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος γι΄ αυτόν. θα πρέπει αυτό να το πράξει μέσω της διαδικασίας της ένορκης δήλωσης η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό 40
(2)και η οποία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Όπως προκύπτει από τις σχετικές πρόνοιες στο Άρθρο 6
(2)του Νόμου και στον Κανονισμό 60
(2)των Κανονισμών ανωτέρω, κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης ο πιστωτής έχει υποχρέωση να αποδείξει τόσο το χρέος όσο και την πράξη πτώχευσης. Πολύ δε περισσότερο όταν ο χρεώστης με την ειδοποίηση ένστασης του προβαίνει ρητώς σε αμφισβήτησή τους[5]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Προχωρώ να εξετάσω τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα διαδικασία. Επισημαίνω από την αρχή ότι στο στάδιο των αγορεύσεων δεν προωθήθηκαν όλοι οι λόγοι 'Ενστασης. (
  1. i)Οι Αιτήσεις βασίζονται σε ανύπαρκτη απόφαση Ανάμεσα στους λόγους Ένστασης που προβλήθηκαν ήταν ότι οι Αιτήσεις βασίζονται σε ανύπαρκτη απόφαση του Δικαστηρίου για το λόγο ότι η απόφαση ημερ. 31.1.2000 έχει λήξει εφόσον η ισχύς της, σύμφωνα με τους Θεσμούς, είναι έξι χρόνια και ότι η εξασφάλιση άδειας για εκτέλεση της απόφασης από τους Πιστωτές/Αιτητές που έγινε δυνάμει της Δ.40, θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφορά στη λήψη μέτρων εκτέλεσης που δεν λήφθηκαν, ενώ η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης. Όπως το θέμα τέθηκε και στις αγορεύσεις που έγιναν μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας, το επισυνημμένο στις Αιτήσεις Πτώχευσης Διάταγμα για άδεια εκτέλεσης της απόφασης δεν νομιμοποιεί τους Αιτητές να λάβουν εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση το δραστικό μέτρο της πτώχευσης. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι δεν αποτελεί δικαίωμα του εξ αποφάσεως πιστωτή η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης μετά τα έξι χρόνια - όπως ήταν η πρόνοια της Δ.40,θ.8 πριν την τελευταία τροποποίηση που την έχει επεκτείνει στα δέκα χρόνια - αλλά πρέπει να εξασφαλίζεται άδεια από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό. Η χρήση της λέξης "may" στη Δ.40,θ.8, καθορίζει ότι το θέμα της χορήγησης ή όχι άδειας για εκτέλεση μετά την παρέλευση έξι ετών επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά[6]. Στην προκειμένη περίπτωση προέκυψε ότι στις 17.2.12 εξασφαλίστηκε από το Δικαστήριο άδεια για εκτέλεση της απόφασης ημερ. 31.1.2000 για περίοδο τριών ετών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β στις Αιτήσεις Πτώχευσης). Το γεγονός αυτό, ωστόσο, ουδεμία σχέση ή σημασία έχει στις υπό εξέταση Αιτήσεις Πτώχευσης εφόσον η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Επομένως, δεν χρειάζετο να ληφθεί προηγουμένως άδεια για την έκδοση τους. Τούτου λεχθέντος αδυνατώ να αντιληφθώ την εισήγηση της πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η δικαστική απόφαση ημερ. 31.1.2000 είναι ανύπαρκτη. Επισημαίνω δε ότι η έκδοση διατάγματος παραλαβής βασίζεται στην ικανοποίηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων που ο περί Πτωχεύσεων Νόμος ΚΕΦ. 5 καθορίζει και στις οποίες αναφερθήκαμε ανωτέρω στο πλαίσιο σκιαγράφησης της νομικής πτυχής, μεταξύ των οποίων είναι και η ύπαρξη οφειλής συγκεκριμένου χρέους προς τον πιστωτή η οποία οφειλή θα πρέπει να αποδειχθεί όχι μόνο ότι υφίστατο κατά την ημερομηνία που διεπράχθη η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης και, επίσης, κατά το χρόνο εκδίκασης της μέχρι της έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Στην προκειμένη περίπτωση έχει αποδειχθεί ότι υφίσταται οφειλή από μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση για συγκεκριμένο χρέος προς τους Αιτητές/Πιστωτές. Κατά συνέπεια ο πιο πάνω λόγος Ένστασης απορρίπτεται ως εντελώς αβάσιμος και ανεδαφικός. (
  2. ii)Αμφισβήτηση του ύψους του εξ αποφάσεως χρέους Ένας άλλος λόγος Ένστασης που προβλήθηκε ήταν ότι δεν οφείλεται το αξιούμενο ποσό αλλά πολύ μικρότερο. Συγκεκριμένα, κατά το στάδιο των αγορεύσεων υπεβλήθη ότι το ποσό των €645.461,39 που οι Αιτητές αξιώνουν και για το οποίο, όπως αναφέρθηκε, ουδεμία ανάλυση κάνουν, είναι αυθαίρετο γιατί το οφειλόμενο ποσό δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το διπλάσιο του αρχικού ποσού του χρέους, δηλ. το διπλάσιο του ποσού των Λ.Κ.150.999,00. Η σύντομη απάντηση στον πιο πάνω λόγο ένστασης είναι ότι η αμφισβήτηση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες του ύψους του εξ' αποφάσεως χρέους δεν είναι σχετικός παράγοντας στην εξέταση του κατά πόσο πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Πέτρος Πετράκης ν. Πέτρου Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ 1311 στη σελ. 1316: «Όπως αναφέρθηκε όλες οι τυπικές αλλά απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραλαβής πληρούνταν στην προκείμενη περίπτωση. Ο εφεσίβλητος είχε διαπράξει πράξη πτωχεύσεως. Η πράξη πτωχεύσεως συνίστατο στο ότι δεν συμμορφώθηκε με ειδοποίηση πτωχεύσεως η οποία του είχε δεόντως επιδοθεί και η οποία βασιζόταν σε απλήρωτο εξ αποφάσεως χρέος του εφεσίβλητου προς τον εφεσείοντα. Το ότι ο εφεσίβλητος αμφισβητούσε το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους, για το οποίο εκδόθηκε απόφαση ερήμην, εναντίον του, δεν είναι σχετικός παράγοντας.» (δική μου υπογράμμιση) Παρά, λοιπόν, το ότι δεν εγείρεται το ζήτημα ξεκάθαρα και ούτε προωθήθηκε τέτοιο ζήτημα κατά το στάδιο των αγορεύσεων θα ήθελα να επισημάνω ότι αναφορά σε ειδοποίηση πτώχευσης σε ποσό οφειλής μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά οφείλεται δεν την καθιστά άκυρη. Το θέμα ρυθμίζεται νομοθετικά και σχετική πρόνοια είναι η δεύτερη επιφύλαξη του Άρθρου 3
(3)του ΚΕΦ. 5 στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Νοείται ότι ειδοποίηση πτώχευσης- (α) ......................................... (β) δεν θα ακυρώνεται εξαιτίας μόνο ότι το ποσό που ορίζεται στην ειδοποίηση ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται, εκτός αν ο οφειλέτης μέσα στην προθεσμία που δόθηκε για πληρωμή δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση την ανακρίβεια αυτή, αλλά, αν ο οφειλέτης δεν δώσει τέτοια ειδοποίηση θα θεωρείται ότι έχει συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης αν μέσα στην προθεσμία που δόθηκε λαμβάνει τέτοια μέτρα τα οποία θα συνιστούσαν συμμόρφωση προς την ειδοποίηση αν το πραγματικά οφειλόμενο ποσό οριζόταν ορθά σε αυτή.» Είναι σαφές από την πιο πάνω πρόνοια ότι παρέχεται στον οφειλέτη η δυνατότητα να αμφισβητήσει την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης. Ο λόγος που δύναται να προβληθεί σχετικά είναι ότι στην ειδοποίηση πτώχευσης αναφέρεται ποσό μεγαλύτερο από αυτό που οφείλεται στην πραγματικότητα. Διαφορετικά, δύναται να λάβει ο οφειλέτης τέτοια μέτρα προς συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης πτώχευσης ως εάν το ποσό που ορίζεται σε αυτή ως οφειλόμενο να είναι το πραγματικό[7]. Στην παρούσα υπόθεση, οι Καθ' ων η Αίτηση/Οφειλέτες, αν και μέσω των Ενόρκων Δηλώσεων που καταχώρησαν στα πλαίσια των Ειδοποιήσεων Πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 ήγειραν θέμα αναφορικά με το ύψος του οφειλόμενου ποσού, κρίθηκε ότι οι λόγοι που έχουν εγερθεί για σκοπούς παραμερισμού των εν λόγω Ειδοποιήσεων Πτώχευσης δεν ήταν αυτοί που προβλέπονται με βάση τους σχετικούς Πτωχευτικούς Θεσμούς και ότι θα έπρεπε τέτοιοι λόγοι να είχαν συμπεριληφθεί σε αίτηση για παραμερισμό των Ειδοποιήσεων και όχι μέσω Ενόρκων Δηλώσεων. (iii) Ύπαρξη εξασφάλισης από άλλο οφειλέτη Ένας από τους λόγους Ένστασης ήταν ότι το οφειλόμενο ποσό είναι πλήρως εξασφαλισμένο με υποθήκη. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προέκυψε, για το εξ αποφάσεως χρέος υπάρχει υποθήκη για ακίνητο ιδιοκτησίας της Εναγομένης 2 στην αγωγή στην οποία εξεδόθη η δικαστική απόφαση επί της οποίας βασίζεται το εξ αποφάσεως χρέος των υπό εξέταση Αιτήσεων Πτώχευσης. Η ύπαρξη εξασφάλισης η οποία ανήκει σε άλλον εναγόμενο-συνοφειλέτη δεν συνιστά εμπόδιο στην προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας. Όπως έχει νομολογηθεί αν η ασφάλεια που κατέχει ένας πιστωτής είναι ασφάλεια επί της περιουσίας ενός συνοφειλέτη, δεν μπορεί αυτή με κανένα τρόπο να καλύψει την περίπτωση άλλου συνοφειλέτη και να θεωρηθεί εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής[8]. Με άλλα λόγια, για να θεωρείται ένας πιστωτής ασφαλισμένος ή εξασφαλισμένος πιστωτής έναντι κάποιου χρεώστη εντός της έννοιας του Άρθρου 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ. 5 θα πρέπει η υποθήκη ή οποιαδήποτε εξασφάλιση αυτός κατέχει να είναι επί της περιουσίας του χρεώστη και όχι επί της περιουσίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου (συνοφειλέτη ή άλλου)[9]. Κατά συνέπεια ο πιο πάνω λόγος Ένστασης κρίνεται αβάσιμος και απορρίπτεται. (iv) Κατά πόσο υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας Ένας από τους λόγους Ένστασης ήταν ότι οι υπό κρίση Αιτήσεις συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας και ότι είναι εκδικητικές εφόσον αποσκοπούν στην πτώχευση των Καθ΄ ων η Αίτηση αν και οι Αιτητές μπορούν να εισπράξουν το λαβείν τους με τακτικές μηνιαίες δόσεις, γιατί οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλέτες έχουν σταθερά εισοδήματα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων υποστηρίχθηκε ότι οι υπό κρίση Αιτήσεις Πτώχευσης επιδιώκουν τον εξαναγκασμό των Οφειλετών να εξοφλήσουν το χρέος τους και όχι για να παραλάβει ο Επίσημος Παραλήπτης την περιουσία τους και να την προστατεύσει σύμφωνα με το ΚΕΦ. 5 αφού αμφότεροι στερούνται περιουσίας, κινητής ή ακίνητης. Επιπλέον, υποβλήθηκε ότι δεν εξηγήθηκε στο Δικαστήριο γιατί δεν προωθήθηκε η διαδικασία είσπραξης του εξ αποφάσεως χρέους όπως την καθόρισε το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερ. 31.1.2000 στην αγωγή 6401/99, δηλ. η πώληση του ακινήτου, πράξη που θα αποπλήρωνε το εξ αποφάσεως χρέος όλων των Οφειλετών. Επισημαίνω από την αρχή ότι στον περί Πτωχεύσεως Νόμο και ειδικότερα, με βάση το Άρθρο 5 του ΚΕΦ.5, η χρησιμοποίηση των παρεχομένων από τους Θεσμούς δυνατοτήτων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης δεν συνιστά προϋπόθεση για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Συνεπώς, το αν έγιναν ή όχι άλλα μέτρα εκτέλεσης είναι στοιχεία άσχετα με το πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης Πτώχευσης. Όπως έχει νομολογηθεί το ότι ο πιστωτής επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για ικανοποίηση της απόφασης και το ότι δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών, αυτά δεν συνιστούν εμπόδιο στην υποβολή και εξέταση αίτησης για διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη με βάση τον περί Πτωχεύσεως Νόμο. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πέτρος Πετράκης v. Πέτρου Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311 στη σελίδα 1316: «. Το ότι ο εφεσίβλητος αμφισβητούσε το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους, για το οποίο εκδόθηκε απόφαση ερήμην, εναντίον του, δεν είναι σχετικός παράγοντας. Ούτε και το ότι ο εφεσείων επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για την ικανοποίηση της υπέρ του απόφασης, ούτε και το ότι αυτός δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών εναντίον του εφεσίβλητου ή τη διαδικασία δέσμευσης των ακινήτων του, θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη εις βάρος του εφεσείοντα και να οδηγήσουν το πρωτόδικο δικαστήριο στα προαναφερόμενα συμπεράσματά του αφού οι διαδικασίες αυτές δεν προβλέπονται από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο ως προϋπόθεση για καταχώριση αίτησης πτωχεύσεως» (δικές μου υπογραμμίσεις) Ανοίγω εδώ μια παρένθεση να υπενθυμίσω ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών[10]. Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία αν την προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη, προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης, να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων[11] αλλά είναι μια "suis generis" διαδικασία oιωνεί ποινικού χαρακτήρα. Οι μέθοδοι εκτέλεσης μιας απόφασης προδιαγράφονται από το Άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Ωστόσο, ο πιστωτής νομιμοποιείται να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Καταλήγω λέγοντας ότι το θέμα της ύπαρξης κατάχρησης από μέρους του πιστωτή είναι θέμα γεγονότων. Τα όσα δε, έχουν προβληθεί στους λόγους Ένστασης δεν συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας. Ούτε προέκυψε οτιδήποτε, με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, που να δίδει οποιαδήποτε βάση στην εισήγηση ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταπιεστική ή καταχρηστική. Η ενέργεια των Αιτητών/Πιστωτών να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί εκβιαστική και/ή καταπιεστική επειδή δεν επέλεξαν οποιουσδήποτε τρόπους εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης[12]. (v) Κατά πόσο η μη ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων συνιστά εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής. Ένας από τους λόγους Ένστασης ήταν ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση/Οφειλέτες στερούνται κινητής και ακίνητης περιουσίας και ότι, συνεπακόλουθα, η παρούσα διαδικασία συνιστά μοχλό πίεσης για σκοπούς αποπληρωμής του χρέους των Καθ΄ων η Αίτηση/Οφειλετών. Περαιτέρω, από πλευράς Καθ΄ων η Αίτηση/Οφειλετών έχει προβληθεί ο ισχυρισμός ότι δεν έχουν οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία. Νοουμένου ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Άρθρο 5
(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ.5 το Δικαστήριο δεν εμποδίζεται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα παραλαβής επειδή προβάλλεται ο ισχυρισμός από τους Καθ΄ων η Αίτηση ότι δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία[13]. Το αν ο Καθ΄ου η Αίτηση έχει περιουσία και ποια περιουσία ή το αν είναι δικαιούχος ή θα πρέπει να καταστεί δικαιούχος σε περιουσία, δεν είναι θέμα το οποίο θα διερευνήσει το Δικαστήριο ή θα πρέπει να αποδείξει η πλευρά των Αιτητών. Τέτοια ζητήματα θα τύχουν πλήρους διερεύνησης στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, νοουμένου ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος δικαιολογείται. Είναι ενδεχόμενο ενώ τώρα οι Καθ΄ων η Αίτηση να παρουσιάζονται ότι στερούνται οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, να είναι δικαιούχοι σε κάποια περιουσία ή να καταστούν δικαιούχοι στο άμεσο μέλλον. Επίσης, είναι ενδεχόμενο να στερούνται περιουσίας, αλλά να έχουν πιστωτές. Άλλο ενδεχόμενο είναι να μην έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη περιουσίας πριν την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Επισημαίνεται ότι μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 15
(1)του ΚΕΦ.5, ο χρεώστης υποχρεούται τότε όπως καταρτίσει και υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη περιουσιακή κατάσταση η οποία δείχνει τις λεπτομέρειες του ενεργητικού, των χρεών του, των τυχόν πιστωτών του και πολλές άλλες πληροφορίες. Καταλήγω, επομένως, λέγοντας ότι η προβολή του ισχυρισμού περί ανυπαρξίας περιουσιακών στοιχείων από μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής αν, κατά τα άλλα, πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση διατάγματος παραλαβής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όλα όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, είναι η κατάληξη μου ότι κανένας από τους λόγους Ένστασης που ηγέρθησαν ευσταθεί ή απεδείχθη. Αντίθετα, βρίσκω ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι αιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις ως εξής: (Ι) Υφίσταται χρέος προερχόμενο από δικαστική απόφαση πέραν του ποσού των €854,30 (Λ.Κ.500) που παραμένει οφειλόμενο (Άρθρο 5
(1)(α), Άρθρο 6
(2)του ΚΕΦ. 5). (ΙΙ) Το ποσό είναι εκκαθαρισμένο (Άρθρο 5
(1)(β) του ΚΕΦ. 5). (ΙΙΙ) Οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι οφειλέτες όπως ορίζει ο Νόμος (Άρθρο 5
(1)(δ) του ΚΕΦ. 5) εφόσον κατά τους τελευταίους έξι μήνες προ της καταχώρησης της Αίτησης είχαν τη συνήθη αυτών διαμονή στη Λευκωσία. (IV) Οι Ειδοποιήσεις Πτώχευσης με αρ. 997/11 και 998/11 εξεδόθηκαν και επιδόθηκαν νομότυπα στους Καθ΄ ων η Αίτηση. (V) Δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις Ειδοποιήσεις Πτώχευσης και κατά συνέπεια δημιουργήθηκε πράξη πτώχευσης. Στις 20.10.11 επιδόθηκε στον Ιωάννη Αλεξάνδρου προσωπικά εντός ενός μηνός από την καταχώρηση της (22.9.11) η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ΄ αρ. 997/11 και το χρέος δεν πληρώθηκε εντός επτά ημερών (Άρθρο 3
(1)(ζ) και Άρθρο 6
(2)του ΚΕΦ. 5). Ο ρηθείς Ιωάννης Αλεξάνδρου καταχώρησε Ένορκη Δήλωση στην Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ΄ αρ. 997/11 την οποία το Δικαστήριο απέρριψε στις 13.12.11. Στις 19.10.11 επιδόθηκε στον Αλέκο Αλεξάνδρου προσωπικά και εντός ενός μηνός από την καταχώρηση της (22.9.11) η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ΄ αρ. 998/11 και το χρέος δεν πληρώθηκε εντός επτά ημερών (Άρθρο 3
(1)(ζ) και Άρθρο 6
(2)του ΚΕΦ. 5). Ο ρηθείς Αλέκος Αλεξάνδρου καταχώρησε Ένορκη Δήλωση στην Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ΄ αρ. 998/11 την οποία το Δικαστήριο απέρριψε στις 28.12.11. (VI) Η Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 99/12 καταχωρήθηκε εντός τριών μηνών από την πράξη Πτώχευσης (6.3.12) και επιδόθηκε στις 9.5.12 στον Οφειλέτη προσωπικά όπως και η Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 109/12 η οποία καταχωρήθηκε και αυτή εντός τριών μηνών από την πράξη Πτώχευσης (13.3.12) και επιδόθηκε στις 3.4.12 στον Οφειλέτη προσωπικά. (Άρθρο 5
(1)(γ) του ΚΕΦ. 5). Συνεπώς, αφού έχω πεισθεί § περί του χρέους των Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών προς τους Αιτητές/Πιστωτές, § της επίδοσης των Αιτήσεων Πτώχευσης και § της Πράξης Πτώχευσης που διενεργήθηκε, εκδίδω Διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας του κάθε Οφειλέτη ξεχωριστά. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας τους. Οι Οφειλέτες διατάσσονται να παρουσιαστούν στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτούς επίδοση του παρόντος Διατάγματος. Τα έξοδα των Αιτήσεων επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών/Πιστωτών και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε από την περιουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση/Οφειλετών ως ο Νόμος ορίζει. Επισημαίνεται ότι επιδικάζεται ποσό μόνο για μια Αίτηση αρχίζοντας από την 15.10.12 (ημερομηνία κατά την οποία εξεδόθη το σχετικό Διάταγμα συνένωσης) τα οποία να κατανεμηθούν μεταξύ των δύο Αιτήσεων εξίσου. Σ΄ αυτά δεν περιλαμβάνονται τυχόν άλλα έξοδα που είχαν δημιουργηθεί προηγουμένως και τα πραγματικά έξοδα τα οποία θα αφορούν την κάθε Αίτηση ξεχωριστά. (Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA-Final decisions [1] «5.-
(1)Πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν - (α) το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλουν από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε πεντακόσιες λίρες, και, (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, και (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή, μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή, ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά, ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή, ή είναι μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή.» [2] «6.-
(2)Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης, και της πράξης πτώχευσης, ή, αν στην αίτηση προβάλλεται ισχυρισμός για τέλεση περισσοτέρων από μιας πράξης πτώχευσης, μια από τις ισχυριζόμενες πράξεις πτώχευσης και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί τέτοια απόδειξη, θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής σύμφωνα με την αίτηση.» [3] «51.-
(1)A creditor's petition shall be personally served by delivering to the debtor a sealed copy of the petition.» [4] Το άρθρο 3
(1)(ζ) προβλέπει: «3
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: ....................................... (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάληκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σ΄ αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού αυτού και μέσα σε επτά μέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν ..... , ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα...........» [5] Δέστε Re A. Debtor (No.591 of 1934)
(1935)All E.R. 823 και Re A Debtor (No. 27 of 1943)
(1943)2 All E.R. 15. [6] Δέστε W.T. Lamb & Sons v. Rider
(1948)2 ALL ER 402 και Halsbury's Laws of England, 3rd Edition, Volume 16, σελ. 7. [7]Δέστε Εν Πτωχεύση Βασούλα Κωνσταντίνου, Αίτηση Πτώχευσης αρ. 268/09, Ε.Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 23.7.10, η οποία δόθηκε από τον Πρόεδρο Ε.Δ. Λάρνακας Γ. Γιασεμή. [8] Δέστε Επί τοις αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη
(1997)1 ΑΑΔ 210. [9] Δέστε Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Σπύρο Αντωνίου v. Alpha Bank Ltd
(2007)1 ΑΑΔ 558. [10] Δέστε London Clubs Ltd κ.ά. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 1699. [11] Δέστε Γ. Αρέστης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ 1258. [12] Δέστε Πρόδρομος Πετρίδης ν. Αlfa Bank Ltd. Πολ. Έφεση αρ. 249/08, ημ. 18.3.11 στην οποία είχε υποβληθεί η θέση ότι ο πιστωτής «είχε τις εξασφαλίσεις των συνεναγομένων ήτοι του Πρωτοφειλέτη» και ότι η αίτηση ήταν καταχρηστική, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, τόνισε ότι δεν είχε θεμελιωθεί υποχρέωση πρώτα να στραφεί ο Αιτητής προς την κατεύθυνση των άλλων εξασφαλίσεων ώστε να δικαιολογηθεί η θέση για κατάχρηση ή για κακή άσκηση διακριτικής ευχέρειας. [13] Δέστε Αίτηση Πτώχευσης αρ. 153/06, Αναφορικά με τον Ανδρέα Κωνσταντίνου, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 27.11.2007 η οποία δόθηκε από τον Πρόεδρο Επ. Δ. Κ. Κληρίδη (όπως ήταν τότε). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.