Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. J G Printoday Ltd κ.α., Αρ.Αγωγής: 1324/12, 13/12/2012

(1)/

1. Όπως φαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, η αγωγή επιδόθηκε στους εναγόμενους 2 και 3 την 1.3.12 και στις 25.7.12 στην εναγομένη 1, οι οποίοι και καταχώρησαν εμφάνιση μέσω δικηγόρου στις 5.4.
2. Στις 18.6.12 η ενάγουσα καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης ως η απαίτηση της εναντίον και των τριών εναγομένων. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται στη Δ.18, θθ.1 - 2 και 9(α), και στη Δ.48, θθ.1-4, 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Πολύδωρου Πολυδώρου. Στην ένορκη δήλωση του, ο κ.Πολυδώρου αναφέρει ότι είναι υπάλληλος της ενάγουσας, έχει θετική γνώση των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την ενάγουσα για να προβεί στη ένορκο δήλωση. Είναι στη υπηρεσία της ενάγουσας στο τμήμα προβληματικών λογαριασμών και στον ίδιο έχει ανατεθεί η παρακολούθηση και ο έλεγχος της κίνησης χρεωστικών λογαριασμών πελατών της ενάγουσας στους οποίους περιλαμβάνεται και ο λογαριασμός των εναγομένων. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει στη κατοχή του, υπό τον έλεγχο και την φύλαξη του όλα τα έγγραφα που αφορούν τον λογαριασμό των εναγομένων και επίσης συμπεριλαμβάνεται στα καθήκοντα του η ετοιμασία των καταστάσεων προβληματικών λογαριασμών και έχει προς τούτο ετοιμάσει κατάσταση λογαριασμού των εναγομένων την οποία και έχει υπογράψει μαζί με ένα άλλο συνάδελφο του. Επιβεβαιώνει την αξίωση της ενάγουσας ως αναγράφεται στην ΄Εκθεση Απαίτησης της και επισυνάπτει ως Τεκμήρια το πρωτότυπο έγγραφο του συμβολαίου ενοικιαγοράς μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων ημερ. 23.2.09, πιστοποιημένο αντίγραφο εγγράφου κύριας συμφωνίας δανείου μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων 1 ημερ. 24.6.08, πιστοποιημένο αντίγραφο εγγυητήριου εγγράφου το οποίο υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3 προς όφελος της ενάγουσας στις 24.6.08, τις επιστολές της ενάγουσας προς έκαστο των εναγομένων ημερ. 6.2.12, την κατάσταση του λογαριασμού του συμβολαίου των εναγομένων από 23.2.09 μέχρι 16.9.11 και κατάσταση του λογαριασμού με ημερ. 6.2.12 την οποία έχει ο ίδιος καταρτίσει. Είναι η θέση του ότι οι ενάγοντες απέστελλαν ανελλειπώς προς τους εναγομένους μηνιαίες καταστάσεις λογαριασμού, ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν καμία απολύτως υπεράσπιση και ζητά την έκδοση απόφασης ως η αίτηση, πλέον έξοδα και ΦΠΑ. Η ένσταση των εναγομένων καταχωρήθηκε στις 23.10.
3. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.48 θθ.1-9, Δ.18 θθ 1,2 και 9(α) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται 8 λόγοι ένστασης οι οποίοι είναι ότι ο Πολύδωρος Πολυδώρου δεν είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης για σκοπούς έκδοσης συνοπτικής απόφασης καθότι δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, υπάρχει πολλαπλότητα διαδικασιών γιατί για τις ίδιες υποθέσεις έχουν καταχωρηθεί εναντίον των εναγομένων από την ενάγουσα 8 συνολικά αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, το μεγαλύτερο μέρος των αξιώσεων της ενάγουσας προέρχεται από παράνομες και αυθαίρετες χρεώσεις τόκων, ανατοκισμών, προμηθειών και εξόδων, ο ενόρκως δηλών δεν επιβεβαιώνει τις χρεωπιστώσεις στον επίδικο λογαριασμό ούτε και η ένορκη δήλωση του είναι ικανή να δικαιολογήσει την έκδοση συνοπτικής απόφασης, η χρέωση τόκου 14,25% είναι παντελώς παράνομη καθότι ο τόκος είναι συμφωνημένος σε 8% και δεν μπορεί να αναθεωρηθεί και ότι ουδέποτε ειδοποιήθηκαν οι εναγόμενοι για τον τερματισμό του λογαριασμού και την χρέωση τόκων υπερημερίας. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του εναγομένου 2 Γ.Παπαγεωργίου ο οποίος είναι Διευθυντής και μέτοχος της εναγομένης 1 και εξουσιοδοτημένος και από τον εναγόμενο 3 για να προβεί σ΄αυτήν. Είναι η θέση του ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και ότι έχει χειριστεί προσωπικά με την ενάγουσα τόσο την παρούσα υπόθεση αλλά και όλες τις υποθέσεις που έχουν οι εναγόμενοι με την ενάγουσα. Επαναλαμβάνει με λεπτομέρεια όλους τους λόγους ένστασης, αρνείται την θέση του κ.Πολυδώρου ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση, αντίθετα είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι έχουν πολύ καλή υπεράσπιση στην αγωγή αφού στο αξιούμενο ποσό έχουν παράνομα προστεθεί τόκοι επί τόκων, ανατοκισμοί, προμήθειες, δικαιώματα μελέτης και άλλες παράνομες χρεώσεις, ο τόκος είχε συμφωνηθεί σε 8%, δεν μπορούσε να αναθεωρηθεί ενώ η ενάγουσα στη κατάσταση λογαριασμού φαίνεται ότι χρεώνει τόκους 14,25%, ισχυρίζεται ότι ο λογαριασμός ουδέποτε τερματίστηκε από την ενάγουσα, ότι η ενάγουσα παράνομα πίστωνε τα όποια ποσά έχουν καταβληθεί από τους εναγόμενους έναντι των τόκων και όχι του κεφαλαίου και ότι ουδέποτε η ενάγουσα ειδοποίησε τους εναγομένους για την χρέωση τόκων υπερημερίας. Είναι η θέση του ότι πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους εναγομένους να προβάλουν την υπεράσπιση τους, ιδιαίτερα ενόψει και της πολλαπλότητας των διαδικασιών που υπάρχει αφού η ενάγουσα επέλεξε να εγείρει 8 πανομοιότυπες αγωγές εναντίον των εναγομένων για τις διάφορες διευκολύνσεις και/ή δάνεια που είχαν δοθεί. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές εμπεριστατωμένες αγορεύσεις με αναφορά και στη νομολογία και προώθησαν η κάθε πλευρά τη δική της θέση αντίστοιχα. Η διαδικασία για συνοπτική απόφαση δυνάμει της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία να εκδίδει συνοπτική απόφαση σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο Ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του (βλέπε Jones v. Stones

(1984)AC122). H Δ.18 προνοεί μια ειδική διαδικασία για καθορισμό δικαιωμάτων χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης σε τρόπο που να αποκλείει τον Εναγόμενο από το δικαίωμα του να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τη νομολογία, η δικαιοδοσία δυνάμει της Δ.18 ως εξαιρετικό μέτρο θα πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή ώστε να μην αποκλείεται διάδικος να εγείρει οποιαδήποτε υπεράσπιση την οποία μπορεί πράγματι να έχει. Στην υπόθεση Μεττή ν. Τράπεζα Κύπρο Λτδ

(2008)1(Α) ΑΑΔ 417 έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: "Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η διαδικασία της συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών και αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Απόφαση συνεπώς δυνάμει της Δ.18 θα πρέπει να εκδίδεται μόνο όταν υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με την προβλεπόμενη διαδικασία και αφού το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει πιθανότητα ο εναγόμενος να διαθέτει υπεράσπιση ή ότι δεν έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανά να του παράσχουν το δικαίωμα σε υπεράσπιση, καταγράφοντας συνάμα την κατάληξή του αυτή. Η συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της Δ.18 είναι απαραίτητη για την ύπαρξη δικαιοδοσίας. Κατά συνέπεια, εκτός αν ο ενάγων ικανοποιήσει πρώτα τις διαδικαστικές αυτές απαιτήσεις, το δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση συνοπτικής απόφασης." Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η διαταγή αυτή είναι απαραίτητη για να παρέχεται στο Δικαστήριο η δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και για το λόγο αυτό αν ο ενάγοντας δεν ικανοποιήσει πρώτα αυτές τις προϋποθέσεις, το θέμα του κατά πόσο ή όχι ο εναγόμενος προβάλλει αρκετούς ισχυρισμούς που να του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση δεν εγείρεται. Οι προκαταρκτικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να έχει το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη Δ.18-θ.1(α) την απαραίτητη δικαιοδοσία για να εκδώσει συνοπτική απόφαση είναι οι ακόλουθες: i) Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6. ii) Ο εναγόμενος πρέπει να έχει καταχωρίσει εμφάνιση. iii) Πρέπει να υπάρχει ένορκη δήλωση του ενάγοντα ή άλλου προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και δηλώνει ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω αναφερόμενων προκαταρκτικών προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγομένου ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση (βλέπε Kyprianides v. Ioannou

(1961)1 CLR 265, CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd

(1982)1 CLR 897 και Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides

(1983)1 CLR 333). Στην υπό εξέταση υπόθεση οι πρώτες δύο προκαταρκτικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1(α) πληρούνται εφόσον το κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρισθεί είναι ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με τη Δ.2 θ.6 και οι εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει εμφάνιση μέσω δικηγόρου. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή το θέμα της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, θέμα καθοριστικό για την ύπαρξη δικαιοδοσίας για έκδοση απόφασης, σχετικές είναι οι υποθέσεις Stavrinides v. Ceskoslovenska Obschondi Banke AS

(1972)1 CLR130, 135-7, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1(Β) ΑΑΔ 782 και The Chain Gulf Traders Ltd κ.ά. ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ

(1997)1(Β) ΑΑΔ1168, η Δ.18 θ.2 αναφέρει ότι μια αίτηση για συνοπτική απόφαση με βάση το θ.1 πρέπει να συνοδεύεται με αντίγραφο της ένορκης δήλωσης και των τεκμηρίων που εκεί αναφέρονται. Μια αίτηση για συνοπτική απόφαση θα πρέπει στην ουσία να συμμορφώνεται μόνο με τις αυστηρές προϋποθέσεις του θ.1(α) της Δ.18. Ένας αιτητής που ζητά συνοπτική απόφαση χρειάζεται μόνο να επιβεβαιώσει ουσιαστικά την απαίτησή του. Η υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (ανωτέρω) η οποία πραγματεύεται το ζήτημα, αντιπαραθέτει την περίπτωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα με την περίπτωση του ομνύοντα που καταθέτει με βάση τα όσα πληροφορείται και πιστεύει και εξηγεί πως η Δ.39 θ.2 περιορίζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Αναγνωρίζεται στην περίπτωση που ο Ενάγων/Αιτητής είναι εταιρεία πως κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της για να καταλήξει πως το ζήτημα κρίνεται με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Πρέπει να σημειωθεί ότι το ζήτημα της καταλληλότητας του ομνύοντα στη βάση της Δ.18-θ.1 είναι ζήτημα που αποφασίζεται με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του προσώπου αυτού. Στην παρούσα υπόθεση, το πρόσωπο που ορκίζεται την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι υπάλληλος της ενάγουσας στο τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών, το τμήμα που έχει μεταφερθεί ο λογαριασμός των εναγόντων, και είναι το πρόσωπο που στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει υπό την ευθύνη, την εποπτεία και τον έλεγχο του τον λογαριασμό των εναγομένων. Στα πλαίσια επίσης των καθηκόντων του κατέχει τα διάφορα έγγραφα που αφορούν τόσο την παρούσα σύμβαση αλλά και τη βασική σύμβαση μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων όπως και την σύμβαση εγγύησης και μάλιστα επισυνάπτει ως Τεκμήρια στην ένορκη δήλωση του όλα τα έγγραφα. Σε ό,τι αφορά ειδικά την κατάσταση λογαριασμού, αναφέρει ότι ο ίδιος την έχει εκτυπώσει μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του και είναι ένα από τα πρόσωπα που την έχουν υπογράψει. Θεωρώ λοιπόν ότι ικανοποιεί τις προϋποθέσεις καταλληλότητας που έχουν τεθεί από την νομολογία και είναι κατάλληλο πρόσωπο για να ορκιστεί την ένορκο δήλωση αυτή. Σε ό,τι αφορά την θέση των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση ότι η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αντιβαίνει της πρόνοιες της Δ.18 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας και δεν πληροί τις προϋποθέσεις που η νομολογία καθορίζει, σαφώς η θέση μου είναι εντελώς διαφορετική εφόσον όπως προκύπτει άμεσα από τα πιο πάνω έχω ήδη αποφασίσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που η νομολογία καθορίζει και εναποθέτει στους ώμους της ενάγουσας-αιτήτριας. Περαιτέρω, αναφέρω ότι η αίτηση και η ένορκος δήλωση που την συνοδεύει πληρούν τις προϋποθέσεις που τίθενται από την εν λόγω διαταγή, Δ.18 θ2, η οποία προνοεί: "The application by the plaintiff for judgment under rule 1 of this Order shall be made by summons returnable not less than four days after service accompanied by a copy of the affidavit and exhibits referred to therein" Ενόψει της θέσης μου ότι η ενάγουσα έχει ικανοποιήσει και τις τρεις προϋποθέσεις όπως θέτει η Δ.18 θ.1, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους των εναγομένων να αποδείξουν ότι έχουν το δικαίωμα καταχώρησης υπεράσπισης. Σύμφωνα με τη νομολογία σε αυτό το στάδιο ο Εναγόμενος πρέπει να αποκαλύψει γεγονότα που να αποδεικνύουν ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αναφέρω σχετικά τις υποθέσεις:

(1)Hermes Insurance Co Ltd v. Ioulios Theodorides, Π.Ε. 6464, ημερ. 16.6.1983,

(2)Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Aziz Tlais, Π.Ε. 7491, ημερ. 28.2.1991,

(1)ΑΑΔ 339,

(3)Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτη Ανδρέου κ.α., Π.Ε. 9227, ημερ. 22.1.1997 και

(4)C.Y.E.M.S. Co Ltd v. The Central Co-Operative Industries Co Ltd, Π.Ε. 6347, ημερ. 27.10.

1. Παραθέτω αποσπάσματα από τις πρώτες δύο υποθέσεις τα οποία μιλούν από μόνα τους: Hermes Insurance Co Ltd v. Ioulios Theodorides: «. If he is satisfied upon the affidavits before him that there really is a defence upon the merits, it is a matter of right, unless there be something very extraordinary (which I can hardly conceive), that the Defendant should be able to raise that defence upon the merits, either to the whole or to a part. He may fall far short of satisfying a Judge that there is a defence upon the merits; still he may do so if he discloses such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend. » Trans Middle east Trading (T.M.E.T.) Ltd v. Abdul Aziz Tlais: «Η βασική αρχή είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο Εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα για υπεράσπιση. Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπισή του ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Η αξίωση της ενάγουσας όπως έχει ήδη αναφερθεί βασίζεται σε παράβαση των όρων συμφωνίας ενοικιαγοράς μεταξύ των μερών και συγκεκριμένα για την αγορά ενός μηχανήματος Baumann Pile Turner εκ μέρους της εναγομένης 1 υπό την εγγύηση και κάλυψη των εναγομένων 2 και
2. Οι εναγόμενοι δεν αρνούνται την σύναψη και υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ των και της ενάγουσας. Ισχυρίζονται ότι δεν έχει γίνει κανονικός τερματισμός της συμφωνίας, σημειώνω ότι εκ πρώτης όψεως ο λόγος αυτός φαίνεται να μην ευσταθεί καθότι η ενάγουσα έχει επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της αντίγραφα των επιστολών τερματισμού που έχουν αποσταλεί κατά τους ισχυρισμούς της στους τρεις εναγόμενους, αναφέρονται σε πολλαπλότητα διαδικασιών, αναφέρω ότι μέσα από την υπό εξέταση αίτηση αλλά και την αγόρευση των συνηγόρων της ενάγουσας προκύπτει ότι εκκρεμούν πέραν της μιας αγωγής μεταξύ των ιδίων διαδίκων, ισχυρίζονται ότι έχουν γίνει χρεώσεις τόκου πέραν του συμφωνημένου και χωρίς να ειδοποιηθούν οι εναγόμενοι για τούτο, η ενάγουσα δεν αναφέρει τίποτε γι' αυτούς τους λόγους στην αγόρευση της, προβάλλουν την θέση ότι ουδέποτε έχουν ειδοποιηθεί για χρεώσεις τόκων υπερημερίας και επί της θέσης αυτής επίσης η ενάγουσα δεν τοποθετείται, αν και στην αγωγή αναφέρεται ότι η ενάγουσα έχει ειδοποιήσει τους εναγόμενους για τα νέα ποσοστά του τόκου υπερημερίας σύμφωνα με τον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμο, δεν αναφέρει τίποτε σχετικό στην αίτηση ούτε και επισυνάπτει οποιοδήποτε Τεκμήριο αλλά ούτε και απαντά στην αγόρευση της στον ισχυρισμό αυτό. Όπως έχει ήδη λεχθεί σε αυτό το στάδιο οι εναγόμενοι έχουν καθήκον να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους τους, ότι δηλαδή έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται πάντα δικαστικά και με βάση την νομολογία συνοπτική απόφαση εκδίδεται εκεί όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στη πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη και μόνο σε καθαρές περιπτώσεις μπορεί να στερήσει από τον διάδικο το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του. Έχοντας κατά νου ότι η διαδικασία της έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ΄εξαίρεση διαδικασία της ακρόασης μιας αγωγής και λαμβάνοντας υπόψη τα θέματα που εγείρουν οι εναγόμενοι και τα οποία αναφέρονται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο, διαπιστώνω ότι διακρίνεται υπεράσπιση στη παρούσα αγωγή και έτσι είναι η θέση μου ότι θα πρέπει να δοθεί στους εναγόμενους το δικαίωμα να προβάλουν την υπεράσπιση τους μέσω της κανονικής πορείας της διαδικασίας. Σημειώνω ότι εκείνο που έχει σημασία είναι η παράθεση τέτοιων στοιχείων από τους εναγόμενους που να καταδεικνύει ότι υπάρχει δικάσιμο θέμα χωρίς να πρέπει απαραίτητα να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι η προβαλλόμενη υπεράσπιση θα επιτύχει. Αναφέρω ενδεικτικά την υπόθεση Ν. ν. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd

(1999)1(Γ) ΑΑΔ

1. Ενόψει όλων των ανωτέρω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, δίδεται άδεια στους εναγομένους να καταχωρήσουν την υπεράσπιση τους την οποία και θα πρέπει να καταχωρήσουν εντός 30 ημερών από σήμερα. Τυχόν απάντηση της ενάγουσας να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την επίδοση της υπεράσπισης των εναγομένων. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες, για να διαπιστωθεί κατά πόσο έχει υπάρξει συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, στις 18 Φεβρουαρίου
2. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, αυτά επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ΄ων η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο