ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. ΜΑΡΟΥΛΛΑΣ ΓΙΟΥΒΑΝΟΥΔΗ κ.α., Αρ. Αίτησης: 806/12, 20/12/2012

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. ΜΑΡΟΥΛΛΑΣ ΓΙΟΥΒΑΝΟΥΔΗ κ.α., Αρ. Αίτησης: 806/12, 20/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A362 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 806/12 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Αιτήτριας -και-

1. ΜΑΡΟΥΛΛΑΣ ΓΙΟΥΒΑΝΟΥΔΗ, εκ Στροβόλου
2. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΟΥΒΑΝΟΥΔΗ, εκ Στροβόλου Καθ' ων η αίτηση ________________________________________ 20 Δεκεμβρίου,
3. Εμφανίσεις: Για αιτητές: κα Μ. Χλωρακιώτου. Για καθ' ων η αίτηση: κα Ε. Τουμάζου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με νομικό υπόβαθρο τα άρθρα 52(1-5) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, τα άρθρα 2 και 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και τη Δ.47, Δ.48 θ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, οι αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερ. 19.1.11 εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1, 2 προς εκτέλεση, στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου ημερ. 10.5.12, υπαλλήλου των αιτητών. Ισχυρίζεται ότι στις 19.1.11 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 για €133.253,16 πλέον τόκους και έξοδα (τεκμ. Α). Αυτή γνωστοποιήθηκε στους καθ' ων η αίτηση με διπλοσυστημένες επιστολές ημερ. 4.4.11 και 11.3.11 (τεκμ. Β). Δεν εφεσιβλήθηκε εντός 21 ημερών από τη γνωστοποίηση της και συνεπώς κατέστη τελεσίδικη. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση 1 και με αυτήν προβάλλονται πέντε λόγοι ως ακολούθως: (α) Η απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των αρ. 1, 6, 10 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
4. (β) Οι καθ' ων η αίτηση ουδέποτε συγκατατέθηκαν στην παραπομπή οποιασδήποτε διαφοράς σε διαιτησία. (γ) Καμία κλήση επιδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση για τη διαδικασία διαιτησίας και ως εκ τούτου δεν παρευρέθηκαν σ' αυτήν. Έτσι τους στερήθηκε το δικαίωμα να υπερασπιστούν και να διορίσουν δικηγόρο. (δ) Ουδέποτε γνωστοποιήθηκε στους καθ' ων η αίτηση η απόφαση του διαιτητή ώστε να έχουν την ευκαιρία να την εφεσιβάλουν εντός 21 ημερών. (ε) Το ποσό που αναφέρεται στην απόφαση του διαιτητή δεν είναι παραδεκτό αλλά είναι πολύ χαμηλότερο γιατί έγιναν πολλές πληρωμές και επιπρόσθετα υπάρχει αυθαίρετος ανατοκισμός και υπερβολικές χρεώσεις. Η καθ' ης η αίτηση 1, με την ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Τονίζει ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 19.1.11 εκδόθηκε ερήμην και εν αγνοία της και το ποσό είναι εντελώς λανθασμένο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Σ' ότι αφορά τον λόγο ένστασης υπό παρ. (γ) ανωτέρω, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε, πριν την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, κλήθηκαν από τους αιτητές ώστε να παρευρεθούν στη διαδικασία της διαιτησίας και ουδέποτε τους γνωστοποιήθηκε ημερομηνία ακρόασης της διαιτησίας, ώστε να έχουν την ευκαιρία να εμφανιστούν και να υπερασπιστούν σ' αυτήν. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως ορθά επισημάνθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των αιτητών, στη διαιτητική απόφαση (τεκμ. Α στην αίτηση), αναφέρεται ότι σχετική ειδοποίηση της διαιτησίας είχε επιδοθεί στους πρωτοφειλέτες και ενυπόθηκο οφειλέτη, οι οποίοι, όμως δεν παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση της διαιτησίας. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τη διαιτητική απόφαση που γνωστοποιήθηκε - σύμφωνα με το τεκμ. Β - στους καθ' ων η αίτηση με διπλοσυστημένη επιστολή, ο διαιτητής αναφέρεται σε προηγούμενη ειδοποίηση του ημερ. 1.11.10 προς τους καθ' ων η αίτηση με την οποία τους καλούσε να παρευρεθούν στη διαδικασία διαιτησίας, οι οποίοι όμως δεν παρευρέθηκαν. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η πλευρά των καθ' ων η αίτηση παρέλειψε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα Χαρ. Χριστοδούλου, επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την αίτηση, ο οποίος και κατέθεσε τη διαιτητική απόφαση ημερ. 19.1.11 ως τεκμ. Α ως και τις αποδείξεις παραλαβής των διπλοσυστημένων επιστολών (τεκμ. Β). Επομένως, κρίνω ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση δεν ευσταθεί και ως αβάσιμος απορρίπτεται. Παντελώς αβάσιμος κρίνεται και ο λόγος ένστασης υπό παρ. (δ) ανωτέρω. Είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση ουδέποτε τους γνωστοποιήθηκε και η πρώτη φορά που έλαβαν γνώση για την ύπαρξη της ήταν με την επίδοση της παρούσας αίτησης. Γι' αυτό και έχασαν το δικαίωμα τους να καταχωρήσουν έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης εντός της προθεσμίας των 21 ημερών. Ο ισχυρισμός αυτός των καθ' ων η αίτηση διαψεύδεται κατηγορηματικά από τον ενόρκως δηλούντα Χαρ. Χριστοδούλου, ο οποίος κατέθεσε με την ένορκη του δήλωση τις αποδείξεις παραλαβής διπλοσυστημένων επιστολών ημερ. 4.4.11 και 11.3.11 (τεκμ. Β), με τις οποίες γνωστοποιήθηκε στους καθ' ων η αίτηση η διαιτητική απόφαση. Επαναλαμβάνω ότι είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να αντεξετάσουν τον εν λόγω ενόρκως δηλούντα σε σχέση με το τεκμ. Β, τονίζοντας ότι στις δύο αποδείξεις παραλαβής παρουσιάζονται οι υπογραφές των παραληπτών, όπου αναγράφονται τα ονόματα των καθ' ων η αίτηση, τα οποία και δεν αμφισβητήθηκαν από τους καθ' ων η αίτηση. Κατ' επέκταση, ούτε και αυτός ο λόγος ευσταθεί και απορρίπτεται. Με τον λόγο υπό παρ. (ε) ανωτέρω, οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν το ποσό της διαιτητικής απόφασης, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι αυτό είναι πολύ χαμηλότερο, λόγω πληρωμών που προηγήθηκαν ως και γιατί υπάρχει αυθαίρετος ανατοκισμός και υπερβολικές χρεώσεις. Πρόκειται για γενικό και αόριστο ισχυρισμό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο, έχοντας συγχρόνως κατά νου ότι το Δικαστήριο στο στάδιο εγγραφής της διαιτητικής απόφασης δεν εξετάζει το ύψος του οφειλόμενου ποσού που αναφέρεται στη διαιτητική απόφαση, ούτε και τον τρόπο που αυτό υπολογίστηκε κατά τη διαδικασία της διαιτησίας. Ως εκ τούτου και αυτός ο λόγος απορρίπτεται. Σημειώνεται ότι προβλήθηκε ως λόγος ένστασης (παρ. β ανωτέρω) ότι οι καθ' ων η αίτηση ουδέποτε συγκατατέθηκαν στην παραπομπή οποιασδήποτε διαφοράς σε διαιτησία. Ωστόσο, στη γραπτή τους αγόρευση δεν προώθησαν τον λόγο αυτό και επομένως θεωρώ ότι τον εγκατέλειψαν. Ως εκ του περισσού, αναφέρω ότι η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών, αναφέρθηκε στη γραπτή αγόρευση της σε ρητή πρόνοια επί του Γραμματίου αρ. 7270215-0, που αναγνωρίζει το δικαίωμα στους αιτητές να παραπέμπουν οποιοδήποτε θέμα σε διαιτησία. Τόσο στην απόφαση του διαιτητή (τεκμ. Α), όσο και στις γραπτές κοινοποιήσεις της διαιτητικής απόφασης στους καθ' ων η αίτηση (τεκμ. Β), γίνεται ρητή αναφορά στο εν λόγω γραμμάτιο, για το οποίο, επαναλαμβάνω, ο ενόρκως δηλών Χαρ. Χριστοδούλου, δεν αντεξετάστηκε από την άλλη πλευρά. Επομένως καταλήγω ότι και αυτός ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ø Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ. Α της αίτησης. Ø Επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. \νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο