Kυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Di-Ef Services Ltd κ.α., Αγ. Αρ. 2617/12, 14/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A352 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αγ. Αρ. 2617/12 ΜΕΤΑΞΥ: Kυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Δημόσια Εταιρεία Λτδ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ/ΑΙΤΗΤΩΝ - και -
- Di-Ef Services Ltd
- Ευάγγελος Φουρναράκης
- Κωνσταντία Φουρναράκη ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ/ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ---------------------------- Ημερομηνία: 14 Δεκεμβρίου,
- Αίτηση ημερ. 3.12.12 για αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα Για την Ενάγοντες/Αιτητές: κα Στ. Πολυβίου με κα Μ. Ναθαναήλ, για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Στ. Αμερικάνος, για Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Κατόπιν μονομερούς αίτησης έχουν εκδοθεί στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή προσωρινά διατάγματα. Μετά την καταχώρηση Ένστασης εκ μέρους των Εναγομένων, μεσολάβησε η καταχώρηση αιτήματος από πλευράς Εναγόντων για εξασφάλιση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας το αίτημα αυτό απερρίφθη. Ακολούθησε στη συνέχεια η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η παρούσα αίτηση βασίζεται στη Δ.39, θ.1 και Δ.48, θθ1,2,3,8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί της πρακτικής και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Κάτιας Σάντη η οποία είναι στην υπηρεσία των Εναγόντων στην οποία αναφέρει ότι έχοντας αναγνώσει το περιεχόμενο της Ένστασης και Ένορκης Δήλωσης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων διαφωνεί και το απορρίπτει κατηγορηματικά, δηλώνοντας ότι η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα, Εναγόμενου 2, είναι απαραίτητη ούτως ώστε το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση του προσωρινού διατάγματος να έχει μια αποκρυσταλλωμένη και ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Επεσήμανε, ειδικότερα, ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν τον Ενόρκως Δηλούντα αναφορικά με τα ζητήματα που αφορούν τις εξασφαλίσεις που κατέχουν και/ή κατείχαν οι Ενάγοντες υπό μορφή τραπεζικών εγγυήσεων, τις υποχρεώσεις των Εναγομένων όπως προκύπτουν δυνάμει της παραγρ. 11.1 της μεταξύ των μερών Συμφωνίας ημερ. 2.10.12, τους ισχυρισμούς του περί έκδοσης τίτλου επί του εν λόγω ακινήτου, καθώς και τους ισχυρισμούς του περί δέσμευσης εκ μέρους των Εναγόντων ποσού ύψους €200.
- ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση με την ίδια, περίπου, νομική βάση όπου ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: ¨ Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης, ούτε και υπάρχει επίκληση τέτοιων περιστάσεων. ¨ Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή ενόρκων Δηλώσεων και Τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60 χωρίς την ανάγκη αντεξέτασης μαρτύρων. ¨ Οι Ενάγοντες επιδιώκουν με την αντεξέταση να διορθώσουν την παράλειψη τους για μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. ¨ Οι Ενάγοντες ζητούν να αντεξετάσουν επί θεμάτων τα οποία όφειλαν να είχαν αποκαλύψει ευθύς εξ αρχής ή δεν αρνούνται ή είναι μέρος εγγράφων που ήδη κατέθεσαν ως Τεκμήρια ή είναι άσχετα προς τους σκοπούς της Αίτησης για προσωρινό Διάταγμα. ¨ Οι Ενάγοντες επιχειρούν να αντεξετάσουν στην ουσία επί του συνόλου του περιεχομένου της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου
- ¨ Η αιτούμενη αντεξέταση ζητείται για αλλότριους σκοπούς. ¨ Η Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας. ¨ Με την Αίτηση το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει όχι επί της Αιτήσεως αλλά επί της ουσίας της αγωγής. ¨ Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Νομολογίας και των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Κατερίνας Γεωργίου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων στην οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ.39, θ.1 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «1.Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Από το λεκτικό του πιο πάνω Θεσμού εξάγεται αβίαστα ότι το όλο ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η λέξη "may", που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως «δύναται», υποδηλεί ότι η άσκηση της πιο πάνω εξουσίας επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Δεν καθορίζονται, ωστόσο, στην εν λόγω Διάταξη οποιαδήποτε κριτήρια σε σχέση με τη άσκηση της. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Δ.48,θ.4
(2)όπου προνοείται ρητά ότι «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις.....» οι οποίες την στηρίζουν. Η επιφύλαξη με την οποία συνεχίζει η πιο πάνω πρόνοια όπου βασικά υπενθυμίζει ότι αυτό γίνεται «τηρουμένης της δυνατότητας για αντεξέταση που προνοείται στη Δ.39», ξεκάθαρα δεν θέτει οποιαδήποτε προϋπόθεση σε σχέση με την εφαρμογή της Δ.39. Επομένως, θα πρέπει, για τους σκοπούς εφαρμογής της Δ.39,θ1 να εξετάζεται η φύση της υπό εξέταση Αίτησης και, γενικά, της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά. Στο σύγγραμμα Halsbury's of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παραγρ. 878, κάτω από τον τίτλο "Discretionary power of Court as to evidence" αναφέρονται τα ακόλουθα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Επίσης στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας το Ο.38 επεξηγείται πως ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ.επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοίζου
(2008)1 Α.Α.Δ 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, θ.1. λέχθηκε στη εν λόγω απόφαση το εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ ου στην αίτηση Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.» Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έχοντας, λοιπόν, θέσει το δικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου εμπίπτει η υπό εξέταση Αίτηση προχωρώ να αναφερθώ στη φύση της Αίτησης και γενικά της διαδικασίας στην οποία αφορά. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών έχει βασισθεί στο Άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 και εξεδόθηκαν προσωρινά διατάγματα μονομερώς αφού κρίθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω Άρθρο. Η αναθεώρηση του ακολούθως θα διεξαχθεί πάνω στην ίδια νομική βάση μετά που μεσολάβησε και η καταχώρηση της Ένστασης των Εναγομένων και λαμβανομένης υπόψη της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει. Στο στάδιο αυτό θα εξεταστεί εκ νέου αν, υπό το φως και των θέσεων των Εναγομένων, εξακολουθούν να συντρέχουν οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το Άρθρο 32
(1)και αν, τελικώς, είναι δίκαιο ή πρόσφορο να παραμείνει το εν λόγω διάταγμα σε ισχύ. Όπως έχει νομολογηθεί όταν εξετάζεται κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 το Δικαστήριο δεν εξετάζει στην ουσία της διαφοράς. Ειδικότερα δεν αξιολογεί την προσφερόμενη μαρτυρία και ούτε προβαίνει σε ευρήματα επί γεγονότων εκτός μόνο για την εξακρίβωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων που θέτει το Άρθρο
- Με άλλα λόγια η αντεξέταση ενός Ενόρκως Δηλούντα δεν διεξάγεται αυτοδικαίως αλλά με βάση τις πρόνοιες της Δ.39,θ.1 και αφού προηγηθεί σχετικό αίτημα. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί ένας διάδικος να αντεξετάσει είναι περιορισμένα και πρέπει να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να επεκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος υφίσταται διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή προς το σκοπό της εξασθένησης της αξιοπιστίας ενός διαδίκου[1]. Για τους πιο πάνω λόγους είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός των παραγράφων και η εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους επιζητείται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα διαφορετικά ενυπάρχει κίνδυνος εκτροπής από το σκοπό τον οποίο αποβλέπει να εξυπηρετήσει η Δ.39,θ.
- ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η πλευρά των Eναγόντων επιδιώκει την αντεξέταση του Εναγόμενου 2 επι της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση του καθ΄ όσον αφορά τα ακόλουθα ζητήματα που περιέχονται στις παραγρ. 12-22 αυτής. Þ Για τις εξασφαλίσεις που κατέχουν και/ή κατείχαν οι Ενάγοντες υπό μορφή τραπεζικών εγγυήσεων. Þ Για τις υποχρεώσεις των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες όπως προκύπτουν δυνάμει της παραγρ. 11.1 της μεταξύ των μερών Συμφωνίας ημερ. 2.10.
- Þ Τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου 2 περί έκδοσης τίτλου επί του ακινήτου. Þ Τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου 2 περί δέσμευσης εκ μέρους των Εναγόντων ποσού ύψους €200.
- Ο λόγος που επιδιώκεται η αντεξέταση του Εναγόμενου 2 επί των πιο πάνω ζητημάτων, όπως προβλήθηκε από τους Αιτητές, είναι για να αμφισβητηθούν οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που καταγράφονται και να δοθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα. Σπεύδω να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση εξεδόθη προσωρινό Διάταγμα στη βάση μονομερούς Αίτησης, αν και στις πλείστες των περιπτώσεων είναι δύσκολο να δικαιολογήσει και, κατ΄ επέκταση, να οδηγήσει σε έγκριση αιτήματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα στην Ένσταση, δεν μπορεί να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, νοουμένου ότι δεν επιδιώκεται μέσω της αντεξέτασης η προσθήκη γεγονότων και δεδομένων που να αιτιολογούν εκ των υστέρων την έκδοση του διατάγματος αλλά η απόσειση του βάρους απόδειξης που ο Αιτητής φέρει να πείσει το Δικαστήριο ότι το εκδοθέν Διάταγμα θα πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ. Έχοντας υπόψη όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και διαπιστώνοντας ότι ο Εναγόμενος 2 στην Ένορκη Δήλωση του εγείρει ζήτημα σε σχέση με τις εξασφαλίσεις που προβλέπονταν για τις επίδικες Συμφωνίες και του κατά πόσο η Ενάγουσα Τράπεζα εξ υπαιτιότητας της δεν τις έχει εξασκήσει, θεωρώ ότι δικαιολογείται επί του σημείου αυτού να τύχει αντεξέτασης ο Εναγόμενος 2 για να δοθεί μια ολοκληρωμένη εικόνα του εν λόγω ζητήματος, με δεδομένη τη θέση των Εναγόντων ότι οι σχετικές εξασφαλίσεις που κατείχαν, είχαν κριθεί ανεπαρκείς. Παρομοίως, θεωρώ ότι δικαιολογείται η αντεξέταση του Εναγόμενου 2 και επί των όσων ισχυρίζεται σε σχέση με τη δέσμευση του ποσού των €200.000.- Όσον αφορά το ζήτημα των υποχρεώσεων των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες με βάση των μεταξύ των διαδίκων Συμφωνία ημερ. 2.10.10, δεν έχω διαπιστώσει να δικαιολογείται η αντεξέταση του Εναγόμενου 2 και ούτε έχω αντιληφθεί σε τι αποσκοπεί ή καλύτερα τι θα εξυπηρετούσε αντεξέταση επί αυτού του ζητήματος. Επισημαίνεται δε ότι η εν λόγω Συμφωνία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ημερ. 3.10.
- Τέλος, σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς του Εναγομένου 2 περί έκδοσης τίτλου του γραφείου, με δεδομένο ότι έχουμε από τη μια την εκδοχή της κ. Σάντη στην παράγρ. 8 της Ένορκης Δήλωσης της που συνοδεύει την Αίτηση και από την άλλη τις παραγρ. 17, 18 και 19 του Εναγομένου 2 της δικής του Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση όπου βασικά ο τελευταίος αρνείται τους ισχυρισμούς της κ. Σάντη, και άρα υφίστανται αντικρουόμενες εκδοχές, θεωρώ ότι δεν υπάρχει αποχρών λόγος για αντεξέταση του Εναγομένου 2 επί αυτού του ζητήματος. Υπενθυμίζω, όπως ήδη αναφέρθηκε στο στάδιο σκιαγράφησης της νομικής πτυχής, ότι στα πλαίσια της υπό εξέταση Αίτησης δεν τίθεται θέμα και ούτε επιτρέπεται το Δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα επί των γεγονότων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω, θα δοθεί άδεια για αντεξέταση του Εναγόμενου 2 καθ΄ όσον αφορά την παράγρ. 14, 15(α) και 21 της Ένορκης Δήλωσης του. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Ενάγοντες/Αιτητές δικαιούνται στα έξοδα τους. Κατά συνέπεια τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση και υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\LENA /interim decisions [1] Δέστε Αγ. Αρ. 7123/08 Ε.Δ. Λευκωσίας, Balraj Singh Samra v. Ναταλίας Πατσαλίδου ημερ. 9.4.09 (που εξεδόθη από τον Κ. Κληρίδη Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο