Ελεονώρας, άλλως γνωστής Νόρας Σιακατίδου ν. Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 7799/2007, 20/6/2012

Ελεονώρας, άλλως γνωστής Νόρας Σιακατίδου ν. Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 7799/2007, 20/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:A212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7799/2007 Μεταξύ: Ελεονώρας, άλλως γνωστής Νόρας Σιακατίδου Ενάγουσας και Liberty Life Insurance Ltd Εναγομένων Και δι΄ Ανταπαιτήσεως: Μεταξύ: Liberty Life Insurance Ltd Εναγόντων και

1. Ελεονώρας, άλλως Νόρας Σιακατίδου
2. Σταύρου Ζήνωνος
3. Σπύρου Σιακατίδη
4. Παναγιώτη Σπυρίδη Εναγομένων --------------------- Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 2.2.2009: Μεταξύ: Ελεονώρας, άλλως γνωστής Νόρας Σιακατίδου Ενάγουσας και Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd Εναγομένων Και δι΄ Ανταπαιτήσεως: Μεταξύ: Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd Εναγόντων και
5. Ελεονώρας, άλλως Νόρας Σιακατίδου
6. Σταύρου Ζήνωνος
7. Σπύρου Σιακατίδη
8. Παναγιώτη Σπυρίδη Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερ. 7 Σεπτεμβρίου, 2011 για Παραμερισμό της Αγωγής και της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση 20 Ιουνίου,
9. Για την Αιτήτρια-εναγόμενη: κα Στ. Ερωτοκρίτου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση-ενάγουσα: κ. Α. Κυπρίζογλου για Ρ. Ερωτοκρίτου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Καθ΄ ης η Αίτηση, θέτοντας ως υπόβαθρο γεγονότων την ύπαρξη σχέσης εργοδότησης και/ή συνεργασίας με την Αιτήτρια, ασφαλιστική εταιρεία, προβάλλει ισχυρισμό άρνησης της τελευταίας να της καταβάλει οφειλόμενες προμήθειες, τις οποίες και αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Η Αιτήτρια-εναγόμενη δικογραφεί σειρά λόγων υπεράσπισης και, περαιτέρω, αξιώνει, ανταπαιτητικά, ποσά οφειλόμενα, κατ΄ ισχυρισμό της, εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση, επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, οικειοποίηση ασφαλίστρων. Γενεσιουργός αιτία της καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης είναι η έκδοση, την 18.5.2011, ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, σε αίτηση της ίδιας Αιτήτριας, με αντικείμενο την περαιτέρω αποκάλυψη, ένορκη προσαγωγή και επιθεώρηση εγγράφων. Είναι σημαντικό να παρατεθεί με λεπτομέρεια το όλο φάσμα της πιο πάνω Αίτησης και των γεγονότων που την περιέβαλλαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προαναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση: Ήταν βασικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι, κατ΄ ακολουθία εκδοθέντος διατάγματος ένορκης αποκάλυψης εγγράφων, η Καθ΄ ης η Αίτηση απεκάλυψε και επισύναψε αντίγραφο επιστολής των δικηγόρων της ημερ. 11.7.
10. Στην εν λόγω επιστολή, η οποία απευθυνόταν στην Αιτήτρια, οι συνήγοροι, κατ΄ εντολή της Καθ΄ ης η Αίτηση, πληροφορούσαν ότι η τελευταία, κατόπιν νομικής συμβουλής, παρέδωσε σε συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο της Νότιας Αφρικής, για σκοπούς παρακαταθήκης και φύλαξης, όλα τα έντυπα που βρίσκονταν στην κατοχή της αναφορικά με τη διενέργεια ασφαλιστικών εργασιών στη Νότια Αφρική. Με αυτό ως δεδομένο ήταν η θέση της Αιτήτριας ότι καθίστατο προφανές πως κανένα έγγραφο αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της γενικής αποκάλυψης που να αφορά τις ασφαλιστικές εργασίες στη Νότια Αφρική και ότι ουδεμία μνεία γινόταν στην αρχική αυτή αποκάλυψη ως προς το ποια ήταν τα έντυπα που κατείχε η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφορικά με τις ασφαλιστικές εργασίες. Η Καθ΄ ης η Αίτηση, στην ένστασή της, ισχυριζόταν ουσιαστικά ότι με την ένορκο δήλωση γενικής αποκάλυψης αποκαλύφθηκαν όλα τα έγγραφα τα οποία είχε στην κατοχή της και πως τα έγγραφα τα οποία περιγράφονταν στην Αίτηση δεν βρίσκονταν υπό τη φύλαξη, έλεγχο και/ή κατοχή της ή του δικηγόρου της. Το Δικαστήριο, αναλύοντας τη νομική πτυχή της Δ.28 θθ 1, 4, 5 και 11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εξετάζοντας τη σημασία των αναφορών στην ανωτέρω επιστολή του συνηγόρου ημερ. 11.7.2003, κατέληξε στην έκδοση διατάγματος περαιτέρω ένορκης αποκάλυψης εγγράφων. Με αυτό, διέτασσε την Καθ΄ ης η Αίτηση όπως προβεί σε αποκάλυψη όλων των εγγράφων τα οποία είχε παραδώσει στο δικηγόρο στη Νότια Αφρική. Καθόρισε επίσης όπως η σχετική αποκάλυψη γίνει εντός 60 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η Αίτηση. Είναι επιβεβλημένη, προς συμπλήρωση των γεγονότων, η καταγραφή, αυτολεξεί, του ακόλουθου αποσπάσματος από τη σελ. 7 της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερ. 18.5.2011: «Στην παρούσα περίπτωση οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρνούνται ότι έχουν στην κατοχή τους άλλα έγγραφα πλην αυτών που αποκάλυψαν με την Ε/Δ Αποκάλυψης τους ημερ. 26.10.
11. Όπως όμως ορθά επισημαίνει η κ. Ερωτοκρίτου σε Επιστολή των Δικηγόρων της Καθ΄ ης η Αίτηση 1, ημερ. 11.7.03 (που συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των εγγράφων που αποκάλυψαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση), γίνεται η ακόλουθη αναφορά: «ε) Εν΄ όψει του πιο πάνω ισχυρισμού σας, εις την παράγραφο (γ) για την «γνώση» σας αναφορικά με την κατάρτιση ασφαλιστηρίων συμβολαίων και/ή την πληρωμή ασφαλίστρων από το εξωτερικό, η πελάτιδα μας, έχει παραδώσει, κατόπιν νομικής συμβουλής, και αφού ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχές της Ν. Αφρικής σε δικηγορικό γραφείο στην Ν. Αφρική του κ. Νίκου Ξενοφώντος, όλα τα έντυπα που βρίσκονταν στην κατοχή της, αναφορικά με τις ασφαλιστικές σας εργασίες σ΄ αυτή τη χώρα, για σκοπούς παρακαταθήκης και φύλαξης.» Η πιο πάνω αναφορά σημαίνει ότι, αφής στιγμής η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 τα είχε παραδώσει για σκοπούς παρακαταθήκης και φύλαξης, εξακολουθεί να παραμένει η ουσιαστική νόμιμη κάτοχος τους και η μοναδική που μπορεί να προβεί σε αποκάλυψη τους. Ποία ακριβώς είναι αυτά τα έγγραφα δεν αναφέρεται, αλλά είναι σαφές από το πιο πάνω λεκτικό της Επιστολής ότι πρόκειται για έγγραφα σχετικά με τα επίδικα θέματα. Πρόκειται δε, σύμφωνα με την περιγραφή, για συγκεκριμένα έγγραφα.» Το διάταγμα ημερ. 18.5.2011 για περαιτέρω αποκάλυψη, όπως παρέμεινε αναντίλεκτο, επιδόθηκε στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η Αίτηση την 1.6.
12. Έκτοτε, δεν υπήρξε συμμόρφωση. Ως αποτέλεσμα, καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση, μέσω της οποίας αναζητείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται και/ή παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή διαγραφούν η αγωγή, η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Ενάγουσας και εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 1, λόγω μη συμμόρφωσης της Ενάγουσας και εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 1 με το Διάταγμα ημερ. 18.5.11 για αποκάλυψη εγγράφων και κατ΄ ακολουθίαν έκδοση απόφασης ως η Ανταπαίτηση εναντίον της Ενάγουσας και εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 1». Ως νομικό στήριγμα τίθενται η Δ.28, θ.12 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τη συνοδευτική ένορκο δήλωση ορκίζεται η διευθύντρια διοικητικών υπηρεσιών των Αιτητών και, ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τα όσα καλύπτει η προαναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση ημερομ. 18.5.
13. Προσθέτει δε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί προς το εκδοθέν διάταγμα περαιτέρω αποκάλυψης, παρά το γεγονός ότι αυτό επιδόθηκε στους συνηγόρους της την 1.6.
14. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι θέσεις ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι οι Αιτητές παράλειψαν να επιδώσουν στην Καθ΄ ης η Αίτηση προσωπικά το υπό αναφορά διάταγμα και πως ήταν πρακτικά αδύνατο στην Καθ΄ ης η Αίτηση να προχωρήσει σε περαιτέρω αποκάλυψη καθότι τα σχετικά έγγραφα δεν βρίσκονται στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχό της. Την υποστηρικτική ένορκο δήλωση ορκίζεται δικηγόρος η οποία συνεργάζεται με δικηγορικό γραφείο το οποίο ενεργεί ως γραφείο επίδοσης του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Καθ΄ ης η Αίτηση. Επικαλούμενη το φάκελο της υπόθεσης και πληροφόρηση από την ίδια την Καθ΄ ης η Αίτηση, προβάλλει ως βασική θέση τον ισχυρισμό ότι τα σχετικά έγγραφα δεν βρίσκονται στη φύλαξη, κατοχή ή έλεγχο της Καθ΄ ης η Αίτηση ή των δικηγόρων της και, συνεπώς, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν θα ήταν δυνατό να συμμορφωθεί με το εκδοθέν διάταγμα περαιτέρω αποκάλυψης. Προβάλλει ακόμη: «.. η Καθ΄ ης η Αίτησις, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση ή επαφή με τον Νίκο Ξενοφώντος, ή οποτεδήποτε άλλοτε, πλην του χρόνου κατά τον οποίο παραδόθησαν σε αυτόν τα συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία ήταν έγγραφα που δόθηκαν προς το πρόσωπο αυτό, λόγω του ότι ο τελευταίος ενεργούσε ως δικηγόρος ή και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Αιτητών στη Ν. Αφρική και όχι της Καθ΄ ης η Αίτησις». Ας σημειωθεί, για σκοπούς ευκολότερης παρακολούθησης, ότι ο Νίκος Ξενοφώντος εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο της Νότιας Αφρική, που αναφέρεται σε προηγούμενο στάδιο της απόφασης. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους των Αιτητών, την οποία και πάλι ορκίζεται η διευθύντρια διοικητικών υπηρεσιών. Προσθέτει ότι εργάζεται στην υπηρεσία των Αιτητών από το 1994 μέχρι και σήμερα και αντικρούοντας στη θέση ότι ο Νίκος Ξενοφώντος ενεργούσε ως δικηγόρος ή και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Αιτητών στη Νότια Αφρική, προβάλλει ότι ο εν λόγω δικηγόρος ουδέποτε ενεργούσε για τα συμφέροντα των Αιτητών. Επεκτείνοντας δε, ισχυρίζεται πως οι Αιτητές ούτε γνωρίζουν, ούτε ποτέ γνώριζαν για την ύπαρξη τέτοιου δικηγόρου και «ουδέποτε πρόσωπο με το εν λόγω όνομα εξουσιοδοτήθηκε από την Αιτήτρια να παραλάβει ή φυλάξει έγγραφα είτε της Αιτήτριας είτε της καθ΄ ης η Αίτηση». Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, μέσω των συνοπτικών αγορεύσεών τους, υποστήριξαν τις βασικές τους εισηγήσεις. Σε ό,τι κρίνεται ως απαραίτητο θα αναφερθεί το Δικαστήριο στο αμέσως επόμενο στάδιο, παρεμβάλλοντας, ανάλογα, και τις εκατέρωθεν θέσεις. Ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, θα πρέπει να εξεταστεί η θέση των συνηγόρων της Καθ΄ ης η Αίτηση, σύμφωνα με την οποία η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι το εκδοθέν διάταγμα για περαιτέρω αποκάλυψη δεν επιδόθηκε προσωπικά στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Όπως προαναφέρθηκε, παραμένει αδιαμφισβήτητο πως επίδοση του υπό αναφορά διατάγματος έγινε στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η Αίτηση και έλαβε χώρα την 1.6.
15. Κατά τον τρόπο δηλαδή που το εκδώσαν την Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 18.5.2011 Δικαστήριο καθόρισε. Πέραν τούτου, τα όσα διαλαμβάνει η Δ.28, θ.13, δεν στηρίζουν την εξεταζόμενη προσέγγιση των συνηγόρων της Καθ΄ ης η Αίτηση. Καθότι επίδοση του διατάγματος για αποκάλυψη σε συνήγορο του διάδικου εκλαμβάνεται ως ικανοποιητική, ακόμη και για σκοπούς καταχώρησης αίτησης για τιμωρία λόγω παρακοής του εν λόγω διατάγματος. Επιφυλάσσεται βεβαίως το δικαίωμα του προσώπου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα, να προβάλει ότι δεν ενημερώθηκε ή ότι δεν έλαβε γνώση του υπό αναφορά διατάγματος. Παρεμβάλλω, προς ολοκλήρωση, ότι στην υπό κρίση περίπτωση ισχυρισμός εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση περί άγνοιας της ύπαρξης του διατάγματος δεν τέθηκε. Η απόρριψη των θέσεων περί αντικανονικότητας στην επίδοση οδηγεί στην εξέταση του ουσιαστικού μέρους της Αίτησης, της συνδρομής ή όχι των προϋποθέσεων έκδοσης των αξιούμενων διαταγμάτων. Η παράθεση του σκοπού θέσπισης και της νομικής διάστασης, της Δ.28 γενικότερα, και του θ. 12 ειδικότερα, θα οδηγήσει και στην κατάληξη του Δικαστηρίου: Η διαδικασία αποκάλυψης παρέχει τη δυνατότητα στους διαδίκους να λάβουν γνώση των εγγράφων που η κάθε πλευρά κατέχει, προτού λάβει χώρα η ακρόαση της υπόθεσης. Παρέχει το δικαίωμα πρόσβασης στο σχετικό με την υπόθεση έγγραφο υλικό, το οποίο βρίσκεται στην κατοχή των αντιδίκων ή, σε κάποιες περιπτώσεις, στα χέρια τρίτων προσώπων. Τέτοια πρόσβαση υποστηρίζει την ισότητα των όπλων και συμβάλλει στην επιβεβαίωση της αλήθειας με διάφορους τρόπους. Η αμοιβαία αποκάλυψη εγγράφων και πληροφοριών δίνει την ευχέρεια στους διαδίκους να αποκτήσουν γνώση και να γίνουν κάτοχοι μαρτυρίας στην οποία υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα είχαν πρόσβαση και μέσω της οποίας θα καταστεί δυνατή η παρουσίαση ολοκληρωμένης εικόνας στο Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Τελικό αποτέλεσμα είναι η διασφάλιση της παράθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου του συνόλου του υλικού, ούτως ώστε να του παρέχεται η ευχέρεια και η δυνατότητα να αποφασίσει και να καθορίσει τα πραγματικά γεγονότα. Ακόμη, η αποκάλυψη πριν από την ακροαματική διαδικασία έχει σειρά άλλων πλεονεκτημάτων, μεταξύ των οποίων η αύξηση της προοπτικής διευθέτησης, λαμβανομένου υπόψη ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωρίζουν πλέον ικανοποιητικά το σύνολο των δεδομένων και, ανάλογα, εκτιμούν τη δύναμη της υπόθεσής τους και την αξία εξώδικης διευθέτησης. Εν τέλει, η έγκαιρη αποκάλυψη διασφαλίζει ότι οι αντίδικοι έχουν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν, στο μέτρο που είναι αυτό δυνατό, σχετικά με την εκατέρωθεν υπόθεση, κατά τρόπο που να αποφεύγονται εκπλήξεις στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Ένας διάδικος δεν έχει αυτόματο δικαίωμα αποκάλυψης. Η υποχρέωση της αντίδικης πλευράς ή τρίτου προσώπου και το καθήκον για τέτοια αποκάλυψη, προβάλλει τότε μόνο και στην έκταση που το ανάλογο διάταγμα του Δικαστηρίου επιβάλλει. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η διαδικασία αποκάλυψης είναι βασικά υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου και η υποχρέωση αποκάλυψης συνεχίζει, ακόμη και μετά την επίδοση καταλόγου αποκάλυψης και μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας. Έτσι, εάν και εφόσον σχετικά έγγραφα υποπέσουν στην αντίληψη διαδίκου σε κατοπινό στάδιο της διαδικασίας, το πρόσωπο αυτό θα πρέπει, χωρίς καθυστέρηση, να πληροφορήσει την άλλη πλευρά. Η σημασία της αποκάλυψης, το βάρος που αυτή έχει, αλλά και οι συνέπειες που προκύπτουν εύκολα μπορούν να εκτιμηθούν, αν ληφθεί υπόψη ότι ακόμη και οι συνήγοροι καλύπτονται από ιδιαίτερη ευθύνη να εξασφαλίσουν ότι οι πελάτες τους συμμορφώθηκαν πλήρως με την ανάλογη διαταγή του Δικαστηρίου. Θα πρέπει να ενεργούν ώστε οι πελάτες τους να συνεκτιμήσουν από τα αρχικά στάδια την υποχρέωση που έχουν για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και για διαφύλαξη των εγγράφων από απώλεια ή καταστροφή (Zuckerman on Civil Procedure, 2nd Edition, Chapter 14, Disclosure-Introduction, σελ. 539 επ.) Οι συνέπειες παράλειψης συμμόρφωσης με διαταγή αποκάλυψης καθορίζονται από το ίδιο το περιεχόμενο του θ.12 της Δ.
16. Όπου διάδικος αρνείται να αποκαλύψει έγγραφο, το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει τις εξουσίες του για να επιβάλει συμμόρφωση, συμπεριλαμβανομένης της διαγραφής της έκθεσης απαίτησης, της απόρριψης της ίδιας της αγωγής στη βάση της παράλειψης προώθησής της ή, ανάλογα, της διαγραφής της έκθεσης υπεράσπισης. Η Δ.28, θ.12, είναι πανομοιότυπη με την παλαιά Αγγλική Ο.31, r.
17. Ερμηνεία της δίδεται στο The Annual Practice, 1958, σελ. 726-
18. Εντοπίζονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «"Dismissed for want of Prosecution." An order will not be made unless the Court is satisfied that the plaintiff is endeavouring to avoid a fair discovery. Where an answer is not so palpably insufficient as to show want of bona fides, the proper course is to proceed under r.11.. Where the plaintiff is not in a condition to make an affidavit of documents the Court would not dismiss the action..» ............................. «"His Defence Struck Out." In Haigh v. H., 31 Ch. D. 478, defence was struck out, judgment in default given, and motion to set aside judgment under O. 27, r. 15, refused, because the default was wilful.». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ και Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 204/2009, ημερ. 25.4.2012, που αφορούσε ζήτημα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης, εξετάστηκε, μεταξύ άλλων, και η νομική πλευρά της απόδειξης κακοπιστίας. Καταγράφεται, στη σελ. 6: «Η διαπίστωση κακοπιστίας είναι ζήτημα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και το Εφετείο επεμβαίνει μόνο όπου διαπιστωθεί ότι το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε εσφαλμένα τη διακριτική του ευχέρεια. Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση ύπαρξης κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη.» Στην υπό κρίση περίπτωση, με αδιαμφισβήτητη την έκδοση διατάγματος για περαιτέρω αποκάλυψη, την επίδοσή του στους συνηγόρους της Καθ΄ ης η Αίτηση και την παράλειψη συμμόρφωσης, ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι η προβληθείσα στην ένσταση θέση περί αδυναμίας συμμόρφωσης με το εκδοθέν διάταγμα, για το λόγο ότι τα σχετικά έγγραφα δεν βρίσκονται στη φύλαξη, κατοχή ή έλεγχο της Καθ΄ ης η Αίτηση, αλλά κατέχονται από τρίτο πρόσωπο, το δικηγορικό γραφείο Ξενοφώντος, στη Νότιο Αφρική. Παρεμβάλλω ότι ο ορισμός της λέξης «έλεγχος» είναι εκτεταμένος. Έτσι, διάδικος εκλαμβάνεται ότι έχει υπό τον έλεγχό του συγκεκριμένο έγγραφο, είτε όταν έχει τη φυσική του κατοχή, είτε όταν έχει δικαίωμα κατοχής επί αυτού, ή όταν έχει ή είχε δικαίωμα επιθεώρησης ή λήψης αντιγράφων αυτού. Το πιο πάνω ζήτημα όμως δεν αφορά το παρόν στάδιο της διαδικασίας και την υπό κρίση Αίτηση. Καθότι, ενέπιπτε στα πλαίσια των όσων κάλυπτε η ακροαματική διαδικασία της αίτησης για περαιτέρω αποκάλυψη, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης και του διατάγματος του Δικαστηρίου, ημερ. 18.5.
19. Το εκδικάσαν Δικαστήριο ήδη αποφάσισε, εξετάζοντας τις προβληθείσες θέσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η επαναφορά τους, όχι μόνο είναι αδόκιμη και καταχρηστική, αλλά, περαιτέρω, τεκμηριώνει και την κακοπιστία που περιβάλλει την πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση. Και επεξηγώ: Την 18.5.2011, εκδίδοντας την τότε Ενδιάμεση Απόφασή του, το Δικαστήριο κατέγραψε, στη σελ. 7, το απόσπασμα της επιστολής των δικηγόρων της Καθ΄ ης η Αίτηση ημερ. 11.7.2003, το οποίο παρατέθηκε σε προηγούμενο στάδιο της παρούσας απόφασης. Ο συνήγορος ξεκάθαρα έθετε ότι όλα τα επίδικα έγγραφα που βρίσκονταν στην κατοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση παραδόθηκαν σε δικηγορικό γραφείο στη Νότια Αφρική «για σκοπούς παρακαταθήκης και φύλαξης». Είναι με βάση αυτή την αναφορά που κατέληξε το Δικαστήριο πως η Καθ΄ ης η Αίτηση εξακολουθούσε να παραμένει «η ουσιαστική νόμιμη κάτοχος τους και η μοναδική που μπορεί να προβεί σε αποκάλυψη τους». Και ενώ κατά το στάδιο εκείνο η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση πρόβαλλε αυτή τη διάσταση των γεγονότων ως προς τους σκοπούς παράδοσης των εν λόγω εγγράφων στο προαναφερθέν δικηγορικό γραφείο, σήμερα, και στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης, στην ένορκο δήλωση υποστήριξης της ένστασης, τίθεται ότι τα επίδικα έγγραφα δεν βρίσκονται υπό την κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο της Καθ΄ ης η Αίτηση και, επιπλέον, πως αυτά παραδόθηκαν στο δικηγόρο Νίκο Ξενοφώντος «λόγω του ότι ενεργούσε ως δικηγόρος ή και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Αιτητών στη Ν. Αφρική και όχι της Καθ΄ ης η Αίτησις». Η εκ διαμέτρου αντίθετη θέση είναι ξεκάθαρη και βεβαίως όχι τυχαία. Η προηγηθείσα έκδοση διατάγματος για περαιτέρω αποκάλυψη και η στήριξή της στην αναφορά παράδοσης των εγγράφων, για σκοπούς παρακαταθήκης και φύλαξης στο συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο, οδήγησε την πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση στην, ανεπίτρεπτη, ανάγκη προβολής νέας εκδοχής. Στοχεύοντας βεβαίως σε επιτυχή στήριξη των λόγων ένστασης. Τα δεδομένα αυτά επιμαρτυρούν και την κακοπιστία της Καθ΄ ης η Αίτηση. Προσθέτω μόνο, για σκοπούς συμπλήρωσης, ότι οι Αιτητές, με συμπληρωματική τους ένορκη δήλωση αρνούνται ότι γνώριζαν την ύπαρξη του δικηγόρου Νίκου Ξενοφώντος και προσθέτουν πως ουδέποτε ο δικηγόρος αυτός ενήργησε για τα συμφέροντά τους στη Νότια Αφρική, ούτε και τον εξουσιοδότησαν ποτέ να παραλάβει ή φυλάξει οποιαδήποτε έγγραφα. Η θέση αυτή παρέμεινε τελικά χωρίς αντίκρουση. Ως αποτέλεσμα της μη συμμόρφωσης της Καθ΄ ης η Αίτηση με το εκδοθέν διάταγμα αποκάλυψης και του συνόλου των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα απόρριψης της απαίτησης και διαγραφής της απάντησης της ενάγουσας στην υπεράσπιση και της υπεράσπισής της στην ανταπαίτηση. Στα πλαίσια όμως αυτής της διαδικασίας δεν παρέχεται το νομικό υπόβαθρο για έκδοση απόφασης ως η ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας. Καθότι, πέραν της κοινής - σε μεγάλο βαθμό - με τον εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενο 2, υπεράσπισής τους, η έκδοση απόφασης προϋποθέτει, υπό τις συνθήκες, λήψη άλλων δικονομικών διαβημάτων. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο