Γιάννης Αντωνίου ν. Ακης Πεζίκης, Αρ. Αγωγής 469/09, 11/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A10 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 469/09 Mεταξύ: Γιάννης Αντωνίου, από την Λεμεσό Ενάγοντα και Ακης Πεζίκης, από την Λεμεσό Εναγόμενου ----------------------------- (Αίτηση ημερ. 12.4.12 για επανακλήτευση μάρτυρα) 11.5.12 Για Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Α. Γλυκύς (κα Κ. Πετρίδου ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση: κ. Γ. Κορφιώτης (κ. Π. Κονταξής ν' ακούσει απόφαση) E N Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 9.2.09 και η ακρόαση της άρχισε στις 18.10.
- Στις 15.3.12 περατώθηκε η ακροαματική διαδικασία της Αγωγής και ορίστηκε στις 24.4.12 για αγορεύσεις. Στις 12.4.12 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποίαν επιζητείται η επανακλήτευση του ενάγοντα με σκοπό να καταθέσει έγγραφο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναφορικά με σύνταξη ανικανότητας που του παραχωρήθηκε, σύμφωνα με τον Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμο και να δώσει μαρτυρία επ' αυτού. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.38, Θ.1, Δ.48, θ.θ. 1, 2, 3 και 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 30 του Συντάγματος στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερ. 12.4.12 στην οποίαν επισυνάφθηκε το έγγραφο που προτίθεται να καταθέσει, σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα του, και επί του οποίου θα δώσει μαρτυρία. Η ανάγκη για επανακλήτευση του προέκυψε με τη λήψη του πιο πάνω εγγράφου που φέρει ημερ. 28.3.12 και το οποίο συνιστά ουσιαστικά την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Ιατροσυμβουλίου στο οποίο προσέφυγε ο ενάγοντας μετά την απόρριψη του αιτήματος του για σύνταξη ανικανότητας από το Ιατροσυμβούλιο στην πρωτοβάθμια δικαιοδοσία του. Με βάση την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Ιατροσυμβουλίου ο Ενάγοντας είναι ικανός για ελαφριά εργασία και θα του καταβληθεί σύνταξη ανικανότητας σε ποσοστό 75% για δύο χρόνια. Τον συνεβούλευε περαιτέρω να παραπεμφθεί σε εξειδικευμένο Κέντρο Αποκατάστασης του προβλήματος του. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, η παράλειψη προσκόμισης τέτοιας μαρτυρίας προηγουμένως δεν οφειλόταν στον ίδιο αλλά στην καθυστέρηση εξέτασης της αίτησης του από το Δευτεροβάθμιο Ιατροσυμβούλιο. Η νέα μαρτυρία δεν προορίζεται για συμπλήρωση κενών στη μαρτυρία του αλλά θεωρείται αναγκαία στα πλαίσια της δίκαιης δίκης. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του εναγόμενου ο οποίος προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
- Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντινομική και/ή δεν δικαιολογείται με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Ο ενάγοντας - αιτητής δεν δείχνει λόγο και/ή την πλήρωση των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την παροχή δυνατότητας επανακλήτευσης μάρτυρα.
- Η μαρτυρία που ο ενάγοντας - αιτητής ζητά όπως του επιτραπεί να προσκομίσει, είναι μη αποδεκτή (inadmissible).
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή στοιχεία και/ή γεγονότα που να δικαιολογούν την επανακλήτευση του ενάγοντα - αιτητή μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας.
- Τυχόν έγκριση της αίτησης του ενάγοντα - αιτητή θα βλάψει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση.
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση και/ή τείνει στην καθυστέρηση της διαδικασίας». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Κουσταή ημ. 2/5/12 δικηγόρου-συνεργάτη των κκ. Κούσιος και Κορφιώτης, δικηγόρων του εναγομένου, και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ουσιαστικά στην ένορκη δήλωση της προβάλλει ισχυρισμούς περί μη αποδεχτότητας τέτοιας μαρτυρίας και του ακατάλληλου χρόνου κατά τον οποίο επιχειρείται η εισαγωγή της. Επίσης είναι εισήγηση της ότι η μαρτυρία που προτίθεται να εισαχθεί, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος για επανακλήτευση, δεν θα είναι συμβατή με τις μέχρι σήμερα θέσεις του ενάγοντα σε σχέση με την ικανότητα του για εργασία. Καταλήγοντας υποστηρίζει ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα αποστερήσει το δικαίωμα στον ενάγοντα να ζητήσει αντεξέταση ή να προσκομίσει αντικρουστική μαρτυρία. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση περιορίστηκαν στα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση και καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται αναφορά κατωτέρω στα κατάλληλα σημεία. Η αίτηση προωθήθηκε ενώπιον μου κατά την ακρόαση έχοντας ως βάση κυρίως τις πρόνοιες της Δ.38, Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η εν λόγω Διαταγή προβλέπει τα εξής: «
- Κάθε μάρτυρας όταν η κύρια εξέταση του κλείσει υπόκειται σε αντεξέταση από τον αντίθετο διάδικο και σε επανεξέταση από το διάδικο που τον κάλεσε και μετά την επανεξέταση μπορεί να ερωτηθεί από το Δικαστήριο και δεν θα πρέπει να επανακλητεθεί ή ερωτηθεί περαιτέρω εκτός κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου.» Η Δ.38, Θ. 1 αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Κανναβά
(2000)1 (Α) ΑΑΔ 425 αναφέρθηκε ότι ευχερώς το θέμα επανακλήτευσης μάρτυρα εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Διαφωτιστικές για το εύρος της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι οι υποθέσεις Savoullas v. Loucas
(1979)1 CLR 336 και Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 162. Στην τελευταία αναφέρθηκε ότι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως προσδιορίζονται από τα γεγονότα της κρινόμενης υπόθεσης σε συσχετισμό με τη φύση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου συνθέτουν τους παράγοντες που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να επιτρέψει απόκλιση από τα θεσμικά πλαίσια της διαδικασίας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Savoullas v. Loucas (ανωτέρω) το Δικαστήριο έχει εξουσία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είτε από μόνο του είτε κατόπιν αιτήματος ενός εκ των διαδίκων, επανακλήτευσης ενός μάρτυρα για περαιτέρω εξέταση ή αντεξέταση αν και όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 10η έκδοση, παρ. 156 «μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για τον διάδικο, αυτό επιτρέπεται μόνο όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι». Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση The Electricity Authority of Cyprus v. Kipparis 24 CLR 126 πολύ αυστηρότερο είναι το κριτήριο για την επανακλήτευση μάρτυρα μετά το κλείσιμο της υπόθεσης του Ενάγοντα. Στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» του Τ. Ηλιάδη στη σελ. 237 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με τους ειδικούς λόγους, που πρέπει να συντρέχουν για να επιτραπεί η επανακλήτευση μάρτυρα: «Αν και δεν έχουν καθοριστεί ποιες είναι οι ειδικές περιπτώσεις μπορεί να λεχθεί ότι και στις πολιτικές υποθέσεις εφαρμόζονται οι αρχές που ισχύουν στις ποινικές υποθέσεις έτσι που η επανακλήτευση να μην επιτρέπεται εκτός και αν το θέμα εγείρεται ex improviso ή η μαρτυρία που θα δοθεί είναι τυπική. Όμως δεν θα επιτραπεί η επανακλήτευση μάρτυρα για να καλύψει κενά στη μαρτυρία του που μπορούσε εύλογα να προβλεφθούν προτού δώσει τη μαρτυρία του.» Άδεια για επανακλήτευση μάρτυρα μπορεί να δοθεί σε έναν διάδικο ακόμη και μετά το κλείσιμο της υπόθεσης του, για να παρουσιάσει νέα μαρτυρία σε περίπτωση που εγείρεται εξ απροόπτου το θέμα στη μαρτυρία της άλλης πλευράς ή με τη συγκατάθεση των δυο πλευρών (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παρ.281, σελ. 195). Σε καμιά όμως περίπτωση δεν θα επιτραπεί η επανακλήτευση μάρτυρα για να καλύψει κενά στη μαρτυρία του που μπορούσε εύλογα να προβλεφθούν προτού δώσει τη μαρτυρία του. Στην Αγγλική υπόθεση R v. Sullivan
(1923)1 K.B. 47 η οποία υιοθετήθηκε και σε Κυπριακές αποφάσεις, τονίστηκε ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να επανακαλεί μάρτυρες κατά τρόπο και υπό συνθήκες παρόμοιες με τις περιπτώσεις όπου επιτρέπεται η λήψη αντικρουστικής ή απαντητικής μαρτυρίας. Από τα πρακτικά του Φακέλου της υπόθεσης διαφαίνεται ότι ο Ενάγοντας κατέθεσε πρώτος για την υπόθεση του. Η μαρτυρία του ξεκίνησε στις 18.10.11 και ολοκληρώθηκε την επομένη με την περάτωση της αντεξέτασης. Ακολούθησε η μαρτυρία άλλων 4 μαρτύρων για την υπόθεση του Ενάγοντα. Από πλευράς Υπεράσπισης κατέθεσε ο Εναγόμενος και άλλοι δύο μάρτυρες. Ένας από τους λόγους ένστασης για τον οποίον δόθηκε έμφαση στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του Εναγόμενου είναι ότι η μαρτυρία που πρόκειται να εισαχθεί, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, είναι μη αποδεκτή (inadmissible). Έχω μελετήσει το έγγραφο το οποίο προτίθεται να καταθέσει ο Ενάγοντας, σε περίπτωση που πετύχει στην αίτηση του, και που θεωρώ ότι είναι το αντικείμενο της νέας μαρτυρίας για την οποία επιζητείται η επανακλήτευση του. Το έγγραφο είναι επιστολή - απόφαση της Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων σε σχέση με την ικανότητα του Ενάγοντα για εργασία. Ο Ενάγοντας στη μαρτυρία του έκαμε αναφορά για προσφυγή του στο Πρωτοβάθμιο Ιατρικό Συμβούλιο για λήψη σύνταξης ανικανότητας από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ότι ανέμενε απόφαση. Είναι φανερό ότι το θέμα προσφυγής του Ενάγοντα σε Ιατροσυμβούλιο, Πρωτοβάθμιο ή Δευτεροβάθμιο, στη βάση των προνοιών του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου δεν προέκυψε κατά την παράθεση της μαρτυρίας από μέρους της Υπεράσπισης ώστε να καταληφθεί ο Ενάγοντας εξ απίνης. Ενόψει του λεκτικού της επιστολής η προσφυγή του Ενάγοντα στο Δευτεροβάθμιο Ιατρικό Συμβούλιο έγινε στις 27/10/11 δηλαδή μετά που είχε ολοκληρωθεί η μαρτυρία του οπότε πρόκειται περί μαρτυρίας που δεν θα μπορούσε κατ' ουδένα λόγο να παρουσιαστεί από τον Ενάγοντα κατά το χρόνο που έδινε μαρτυρία. Επίσης η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Ιατροσυμβουλίου εκδόθηκε μετά το κλείσιμο της υπόθεσης του Ενάγοντα που έγινε στις 24/1/12. Ως εκ τούτου η μαρτυρία που προτίθεται να εισαχθεί είναι νέα μαρτυρία, προέκυψε εκ των υστέρων, δεν είναι αντικρουστική και ούτε απαντητική μαρτυρίας της Υπεράσπισης. Πρόκειται περί εισαγωγής επιπρόσθετων νέων στοιχείων σε σχέση με την ικανότητα του Ενάγοντα για εργασία στη βάση των οποίων έχει κριθεί ότι είναι ικανός για ελαφριά εργασία. Τα στοιχεία όμως αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα εφόσον για το θέμα αυτό στην παράγραφο 17 της Έκθεσης Απαίτησης προβάλλεται η θέση ότι ο Ενάγοντας είναι εντελώς ανίκανος για οποιαδήποτε εργασία, θέση που υποστηρίχθηκε και από τον Ενάγοντα κατά τη μαρτυρία του. Είναι γνωστή η αρχή ότι τα δικόγραφα συνιστούν το θεμέλιο της δίκης και αποτελούν το αποκλειστικό μέσο για τον επακριβή προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και τον αποκλεισμό αιφνιδιασμού του αντιδίκου (βλ. Παυλίνα Γρηγορίου ν. Γρηγορίου Νικόλα Γαβριήλ κ.α. Πολ. Εφεση 227/08, ημερ. 23.12.11). Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Homeros Ph. Courtis & others v. Panos K. Iasonidis
(1970)1 C.L.R.180 και Παπαγεωργίου ν. Λάππα
(1991)1 Α.Α.Δ.24 κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τρένο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής. Οπότε τα νέα στοιχεία που προτίθενται να εισαχθούν δεν θα συνιστούσαν αποδεκτή μαρτυρία. Εκτός από τον πιο πάνω σκόπελο που άπτεται της αποδεχτότητας της νέας μαρτυρίας, ο Ενάγοντας έχει να αντιμετωπίσει επιπρόσθετα τα προβλήματα που απορρέουν από το γεγονός ότι η νέα μαρτυρία είναι εξ' ακοής. Και εξηγώ: Τα επιπρόσθετα στοιχεία που αναφέρονται στο έγγραφο της Υπουργού αποτελούν δηλώσεις που έγιναν από άλλα άτομα από τον Ενάγοντα που θα καταθέσει, ή από την Υπουργό, οι οποίες προτίθενται μάλιστα να εισαχθούν για την αλήθεια του περιεχομένου τους καθιστώντας τις με τον τρόπο αυτό ως εξ ακοής μαρτυρία. Ο ορισμός της εξ ακοής μαρτυρίας δίδεται από το Άρθρο 23 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 και είναι ο εξής: «'εξ ακοής μαρτυρία' σημαίνει δήλωση που έγινε από πρόσωπο άλλο από εκείνο που καταθέτει σε πολιτική ή ποινική διαδικασία και η οποία προσάγεται ως μαρτυρία για απόδειξη των όσων αναφέρονται σε αυτήν». Ο Περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ.9 όπως έχει τροποποιηθεί, δεν αποκλείει την προσαγωγή μαρτυρίας απλά και μόνο γιατί είναι εξ' ακοής (βλ. άρθρο 24
(1)). Αποκλείει όμως σύμφωνα με το άρθρο 24
(2)μαρτυρία που θα αποκλείετο για άλλους λόγους από το ότι αυτή είναι εξ' ακοής, όπως στην παρούσα περίπτωση που τα νέα στοιχεία δεν συμβαδίζουν με την Έκθεση Απαίτησης. Άλλο πρόβλημα που προκύπτει, καθοριστικό για την τύχη της αίτησης, από το γεγονός ότι τα νέα στοιχεία αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρία, είναι ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος ο Εναγόμενος θα στερηθεί του δικαιώματος του στη βάση του άρθρου 26 του ιδίου Νόμου να ζητήσει αντεξέταση εκείνων των προσώπων που προέβησαν στις αρχικές δηλώσεις και δεν κλητεύθησαν ως μάρτυρες. Τέτοιο δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου πριν κλείσει την υπόθεση του ο διάδικος που έχει προσάξει την εξ' ακοής μαρτυρία. Στην παρούσα περίπτωση τέτοια δυνατότητα έχει αποκλειστεί λόγω του χρονικού σταδίου που επιχειρείται η προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας δηλαδή μετά το κλείσιμο της υπόθεσης όχι μόνο του Ενάγοντα αλλά και του Εναγόμενου. Αν και από το ίδιο το έγγραφο διαφαίνεται καθαρά ότι συντάκτης και υπογραφέας του δεν είναι ο Ενάγοντας αλλά η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων εκείνο που το καθιστά ανεπίτρεπτη μαρτυρία είναι το γεγονός ότι ο σκοπός της κατάθεσης του είναι για απόδειξη του περιεχομένου του. Ο συγκεκριμένος σκοπός κατάθεσης του εξάγεται από σχετική δήλωση του δικηγόρου του Ενάγοντα αλλά και από το περιεχόμενο της αγόρευσης του. Το γεγονός ότι η άλλη πλευρά έχει δικαίωμα να αντεξετάσει τον Ενάγοντα επί της νέας μαρτυρίας που προτίθεται να εισαχθεί, δεν διαφοροποιεί τα πιο πάνω δεδομένα. Εν πάση περιπτώσει από το περιεχόμενο της επιστολής φαίνεται ότι η απόφαση περί της ανικανότητας του Ενάγοντα για εργασία δεν λήφθηκε από την Υπουργό Εργασίας που την υπογράφει αλλά από άλλα πρόσωπα και ουσιαστικά είναι αυτή την απόφαση που γίνεται προσπάθεια εισαγωγής της για την αλήθεια του περιεχομένου της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι να μην επηρεαστεί δυσμενώς η άλλη πλευρά στην υπόθεση της, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος. Στην παρούσα περίπτωση σίγουρα ο Εναγόμενος θα υποστεί δυσμενή επηρεασμό στο χειρισμό της υπεράσπισης του εφόσον του στερείται το δικαίωμα αντεξέτασης επί του περιεχομένου του εγγράφου. Η δυνατότητα επανακλήτευσης μάρτυρα, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, υφίσταται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Η περίπτωση του Ενάγοντα που αφορά σε προσκόμιση επιπρόσθετης μαρτυρίας και μάλιστα μη αποδεκτής, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτές. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η δυνατότητα επανακλήτευσης δεν αποτελεί παροχή δεύτερης ευκαιρίας στον διάδικο που παρέλειψε να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία προς απόδειξη της υπόθεσης του. Το γεγονός ότι πρόσφατα περιήλθε σε γνώση του Ενάγοντα η νέα μαρτυρία δεν είναι το κριτήριο για συμπερίληψη της περίπτωσης στις ειδικές για τις οποίες η νομολογία επιτρέπει την επανακλήτευση μάρτυρα, κατά παρέκκλιση των θεσμικών πλαισίων της διαδικασίας. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος για επανακλήτευση του Ενάγοντα για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω και κυρίως λόγω του προχωρημένου σταδίου που εγείρεται και του δυσμενούς επηρεασμού του Εναγόμενου στην Υπεράσπιση του, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, ενόψει της φύσης της νέας μαρτυρίας. Αν επιχειρείτο επανακλήτευση του Ενάγοντα για να δώσει τυπική μαρτυρία όπως μόνο για να καταθέσει ένα έγγραφο που έλαβε από μια δημόσια αρχή και όχι για την αλήθεια του περιεχομένου του ίσως να ήταν διαφορετική και η αντιμετώπιση της αίτησης από την άλλη πλευρά καθώς και η κατάληξη του Δικαστηρίου. Δεν είναι όμως αυτή η περίπτωση. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος του Ενάγοντα-Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΧ, ΜΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για επανακλήτευση μάρτυρα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο