Μαρίας Γεωργιάδου Ιωάννου ν. Αντώνη Θεοδοσίου, Αρ. Αγωγής: 114/2011, 19/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 114/2011 Μεταξύ: Μαρίας Γεωργιάδου Ιωάννου Ενάγουσας και Αντώνη Θεοδοσίου Εναγομένου Αίτηση του Εναγομένου ημερομηνίας 10.1.2012 για Αναστολή της Διαδικασίας μέχρι την ιατρική εξέταση της Ενάγουσας από ιατρό της επιλογής του Εναγομένου Ημερομηνία: 19 Ιουλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή / Εναγόμενο: κ. Χατζηπιέρας Για την Καθ' ης / Ενάγουσα: κα Ελ. Ιωάννου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ιστορικό του φακέλου - Κύρια Σημεία · Με την αγωγή η οποία καταχωρήθηκε την 11.1.2011, η Ενάγουσα απαιτεί από τον Εναγόμενο αποζημιώσεις για ζημιές και σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που συνέβηκε την 23.9.2009, το οποίο σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της προκάλεσε ο Εναγόμενος με την αμελή συμπεριφορά του. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο Εναγόμενος παρέλειψε να σταματήσει σε κόκκινο φως διάβασης πεζών με αποτέλεσμα να τραυματίσει σοβαρά την Ενάγουσα που επιχειρούσε να διασταυρώσει τη διάβαση. Στην έκθεση απαίτησης εκτίθενται λεπτομέρειες ως προς τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες της Ενάγουσας (βλ. την έκθεση απαίτησης κάτω από τον τίτλο «Λεπτομέρειαι Σωματικών Βλαβών της Ενάγουσας: (α) Τραύματα, (β) Θεραπεία, (γ) Συμπέρασμα και/ή συνέπειαι και/ή μόνιμα επακόλουθα των τραυμάτων της Ενάγουσας»). Με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη σοβαρές σωματικές βλάβες, π.χ. μεγάλο ανοικτό τραύμα με εκσπλάχνωση στο αριστερό πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα και ρήξη ενδοκοιλιακών σπλάχνων, κατάγματα, μόνιμες βλάβες, παραμορφώσεις κλπ. · Την 10.3.2011 καταχωρήθηκε έκθεση υπεράσπισης με την οποία ο Εναγόμενος αρνείται, μεταξύ άλλων, τις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών της Ενάγουσας και την καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. · Την 22.3.2011 καταχωρήθηκε Απάντηση. · Την 4.5.2011 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο αποκάλυψης εγγράφων και ακολούθως την 5.5.2011 η Ενάγουσα κατεχώρησε ένορκη δήλωση αποκάλυψης για πέντε ιατρικά πιστοποιητικά. · Την 24.5.2011 καταχωρήθηκε αίτηση από την πλευρά του Εναγομένου με την οποία ζητούσε την αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρις ότου η Ενάγουσα να αποδεχόταν να εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του Εναγομένου. Καταχωρήθηκε ένσταση στην εν λόγω αίτηση και κατόπιν ακροάσεως την 18.7.2011, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε την εν λόγω αίτηση ημερομηνίας 24.5.2011, για τους λόγους που εξηγούνται στην εν λόγω απόφαση. · Την 22.7.2011 καταχωρήθηκε εκ μέρους του Εναγομένου η έφεση υπ' αρ. 312/2011 κατά της ως άνω ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.7.
- Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την επίδικη αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε την 10.1.2012, ζητείται και πάλι διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο «να διατάσσεται η αναστολή και/ή ανακοπή της διαδικασίας της ανωτέρω αγωγής μέχρις ότου η Ενάγουσα συγκατατεθεί να εξεταστεί από γιατρό της επιλογής του Εναγόμενου». Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ.2, στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Φρόσως Βερεσιέ, ημερομηνίας 10.1.2012 και του Δρ Ηλία Γεωργίου, ημερομηνίας 10.1.
- Με την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 10.1.2012, η κα Βερεσιέ δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο του κ. Χατζηπιέρα, δικηγόρου του Αιτητή, αναφέρει μεταξύ άλλων, τα εξής: Ότι μετά την έκδοση της ως άνω ενδιάμεσης απόφασης, ο κ. Χατζηπιέρας είχε στείλει φαξ την 21.7.2011 στον κ. Ιωάννου δικηγόρο της Ενάγουσας (Τεκμήριο 1) με το οποίο ζητούσε από τον κ. Ιωάννου να τον εφοδιάσει με αντίγραφα των ιατρικών πιστοποιητικών των ιατρών της Ενάγουσας και ειδικά τα έγγραφα του πρώτου παραρτήματος της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων της Ενάγουσας ημερομηνίας 5.5.
- Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα ο κ. Χατζηπιέρας δεν πήρε απάντηση. Αναφέρει ότι ακολούθως, την 25.10.2011 το Δικαστήριο μετά από αίτηση του Καθ' ου-Εναγομένου ημερομηνίας 15.9.2011 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο η Ενάγουσα διατάσσετο να επιτρέψει στον δικηγόρο του Εναγομένου να επιθεωρήσει τα έγγραφα που η Ενάγουσα αποκάλυψε. Προσθέτει ότι με επιστολή ημερομηνίας 26.10.2011 (Τεκμήριο 2), ο δικηγόρος της Ενάγουσας παρέδωσε αντίγραφα εγγράφων που αποκάλυψε η Ενάγουσα με την εν λόγω ένορκη δήλωση της, δηλαδή τα πέντε ιατρικά πιστοποιητικά και εκθέσεις των θεράποντων ιατρών της. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα την 26.10.2011, ο κ. Χατζηπιέρας απάντησε με φαξ, Τεκμήριο 3 στον κ. Ιωάννου. Αναφέρει επίσης, ότι την 27.12.2011 ο κ. Χατζηπιέρας απέστειλε φαξ (Τεκμήριο 4) στον κ. Ιωάννου, στο οποίο αφού ανέλυε τους λόγους που επιβαλλόταν ιατρική εξέταση της Ενάγουσας από ιατρό της επιλογής του Εναγομένου ζητούσε την ιατρική εξέταση της Ενάγουσας από τον ιατρό Ηλία Γεωργίου στις 3.1.2012, ώρα 5:
- Η κα Βερεσιέ προσθέτει ότι ο Δρ Γεωργίου την ενημέρωσε λίγες μέρες πριν την καταχώρηση της επίδικης αίτησης, ότι η Ενάγουσα δεν παρουσιάστηκε στο ως άνω ραντεβού της για ιατρική εξέταση. Είναι η θέση της κας Βερεσιέ, την οποία αναλύει στις παραγράφους 12, 13 και 14 της ένορκης δήλωσης της, ότι η αιτούμενη εξέταση είναι αναγκαία. Ακολούθως, αναφέρεται στην προηγούμενη αίτηση του Εναγομένου ημερομηνίας 24.5.2011 (Τεκμήριο 5) για αναστολή της διαδικασίας μέχρι την διεκπεραίωση της αιτούμενης εξέτασης από ιατρό του Εναγομένου καθώς και στην πορεία της εν λόγω αίτησης με την απορριπτική απόφαση ημερομηνίας 18.7.2011 και την έφεση Τεκμήριο 8, που καταχωρήθηκε την 22.7.2011 εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης. Τέλος, αναφέρει επίσης ότι όταν στις 24.5.2011 καταχωρείτο η προηγούμενη αίτηση (Τεκμήριο 5), δεν υπήρχαν στα χέρια της υπεράσπισης ιατρικές εκθέσεις των θεραπόντων ιατρών της Ενάγουσας τις οποίες ο δικηγόρος της Ενάγουσας τους απέστειλε την 26.10.2011 (Τεκμήριο 2), δηλαδή τρεις μήνες μετά την ενδιάμεση απόφαση και μετά που διατάχθηκε η Ενάγουσα να το πράξει τούτο με σχετικό διάταγμα. Και καταλήγει: «Συνεπώς όταν καταχωρείτο, στις 24.05.11, η αίτηση τεκμήριο «5», δεν υπήρχε η δυνατότητα στην πλευρά του Εναγομένου να γνωρίζει την ιατρική μαρτυρία που η Ενάγουσα προτίθεται να παρουσιάσει στο Δικαστήριο για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της για τραύματα και μόνιμα κατάλοιπα και συνεπώς δεν θα μπορούσε η πλευρά του Εναγομένου να απευθυνθεί σε ειδικό εμπειρογνώμονα, ήτοι ιατρό, προκειμένου να σχολιάσει τους ισχυρισμούς που προβάλλει η Ενάγουσα για τραύματα και κατάλοιπα.» (Με την ένορκη δήλωση της η κα Βεριεσέ επισυνάπτει διάφορα τεκμήρια). Όπως ήδη αναφέρεται πιο πάνω, η επίδικη αίτηση συνοδεύεται επίσης από την ένορκη δήλωση του ιατρού Ηλία Γεωργίου ημερομηνίας 10.1.2012 στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι είναι ειδικός χειρούργος ορθοπεδικός ιατρός και υποστηρίζει ότι για να είναι σε θέση να δώσει την επιστημονική του άποψη για τα ισχυριζόμενα τραύματα και ισχυριζόμενα μόνιμα κατάλοιπα της Ενάγουσας, θα πρέπει να την υποβάλει σε απλή ιατρική εξέταση διάρκειας μισής τουλάχιστον ώρας (βλ. ιδιαίτερα παράγραφος 4Β της ένορκης δήλωσης του ιατρού Γεωργίου). Υποστηρίζει επίσης, ότι τέτοια γνωμάτευση δεν μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός από χειρούργο ορθοπεδικό. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Την 17.1.2012, καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους της Ενάγουσας. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4, Δ.39 Θ.2, Θ.6, στο άρθρο 30
(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην πρακτική και τις εξουσίες του Δικαστηρίου. Καταγράφονται οι εξής λόγοι ένστασης: «α. Υπάρχει δεδικασμένο και κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου καθ' ότι για τα ίδια θέματα ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση με ημερομηνία 24.05.2011 η οποία κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απερρίφθη υπό του Δικαστηρίου στις 18.07.
- β. Το βάρος απόδειξης καλού λόγου γιατί να ζητείται η εξέταση είναι στον Εναγόμενο, πράγμα που απέτυχε να πράξει. γ. Υπάρχει αδικαιολόγητος καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσης αίτησης χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση εκ μέρους του Εναγομένου για την εν λόγω καθυστέρηση. δ. Πλήττονται τα συνταγματικά δικαιώματα της Ενάγουσας για δίκαια και σύντομο εκδίκαση της υποθέσεως των εντός εύλογου χρόνου. ε. Η αίτηση στο στάδιο που έχει καταχωρηθεί αποκλειστικό σκοπό έχει να βλάψει, περιπλέξει και καθυστερήσει την δικαία εκδίκαση της υπόθεσης της Ενάγουσας. ζ. Αμέσως μετά το δυστύχημα ήτο εμφανή και νωπά τα τραύματα της Ενάγουσας πλην όμως ο Εναγόμενος δεν ζήτησε να εξετασθεί τούτη παρά μετά την πάροδο αρκετού χρόνου προφανώς για να εκλείψουν οι συνέπειες των τραυμάτων της Ενάγουσας. η. Η παρέλευση αρκετού χρόνου από την ημερομηνία του δυστυχήματος είναι λόγος για τον οποίο δεν θα πρέπει να επιτραπεί η ιατρική εξέταση διότι δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό. θ. Ο Ιατρός Ηλίας Γεωργίου ως Ιατρός Ασφαλιστικών Εταιρειών δεν είναι αντικειμενικός, ενεργεί ως ανακριτής στην εξέταση ασθενών προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα ασφαλιστικών εταιρειών και η εξέταση του δεν θα βοηθήσει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης αλλά αντίθετα αποκλειστικό σκοπό έχει να βλάψει την Ενάγουσα.» Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας ημερομηνίας 17.1.2012, όπου στην ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και επισυνάπτει διάφορα τεκμήρια. Να σημειωθεί επίσης ότι η Ενάγουσα με την ένορκη δήλωση της δεν αμφισβήτησε την ανταλλαγή των επιστολών που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της κας Βερεσιέ ως Τεκμήρια 1, 2, 3,
- Ακολούθησαν αγορεύσεις. Νομική Πτυχή Οι νομολογιακές αρχές ως προς το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας μέχρι ο ενάγοντας να συγκατατεθεί για να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από ιατρό του εναγόμενου, έχουν αναλυθεί σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως την Demosthenous v. Antoniou
(1975)1 CLR 1, Kyriakou and Another v. Stylianou
(1982)1 CLR 524, Αριστοδήμου v. Πετάσης
(1990)1 ΑΑΔ 112 και Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036. Γίνεται εκεί αναφορά σε αγγλικές αποφάσεις και επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται σε συνάρτηση με τη σχετική αγγλική νομολογία επί του θέματος («The discretion of the Court should be exercised on much the same lines as those indicated in the English authorities on the subject» (Kyriakou, σελ. 527 (πιο πάνω)). Το αίτημα του Εναγομένου για την ιατρική εξέταση του Ενάγοντα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία διακριτική ευχέρεια σε κάθε περίπτωση είναι αλληλένδετη με τα γεγονότα της υπόθεσης (βλ. Πετάση (πιο πάνω)). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει προσεκτικά τόσο το εύλογο της βάσης της αίτησης για εξέταση, όσο και το εύλογο της βάσης της άρνησης για εξέταση. Ο δε κάθε διάδικος πρέπει να αποκαλύψει στο Δικαστήριο τους λόγους της δικής του θέσης (Starr v. National Coal Board
(1977)1 All ER 243, Thanos Hotels Ltd και Πετάση (πιο πάνω)). Όπως αναφέρεται στη Thanos Hotels Ltd (πιο πάνω) στη σελίδα 1039, ο Δικαστής πρέπει να ισοζυγίσει τις ανάγκες διασφάλισης της ελευθερίας του ατόμου με το συμφέρον της δικαιοσύνης. Πάντοτε η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να αποσκοπεί στην εξασφάλιση δικαιοσύνης και για τις δύο πλευρές. Το βάρος απόδειξης της ανάγκης να εξεταστεί ο ενάγοντας από ιατρό της επιλογής του εναγόμενου, βρίσκεται στον διάδικο που ζητά μια τέτοια εξέταση. Όταν μάλιστα υπάρχει ισχυρισμός ότι η άρνηση για ιατρική εξέταση είναι αδικαιολόγητη, το βάρος είναι στον διάδικο που ισχυρίζεται κάτι τέτοιο (βλ. Lane v. Willis
(1972)1 All ER 430, στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω στη σελίδα 436: «When the refusal of a medical examination is alleged to be unreasonable the onus lies on the party who says that it is unreasonable and who applies for the order to show on the particular facts of the case, that he is unable properly to prepare his claim (or defence) without the examination». Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης πρέπει να δικαιολογείται. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα ισχυρότεροι πρέπει να είναι οι λόγοι που την υποστηρίζουν (βλ. Αριστοδήμου v. Πετάση (ανωτέρω) και Χατζησάββα v. Διονυσίου
(2006)1 ΑΑΔ
- Τέλος, όπως διευκρινίζεται στην Demosthenous (πιο πάνω), το Δικαστήριο δεν εκδίδει απευθείας διάταγμα που να υποχρεώνει τον ενάγοντα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση αλλά εκδίδει διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας μέχρι ο ενάγοντας να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Κατάχρηση Διαδικασίας Αποτελεί κοινή θέση ότι ο Εναγόμενος καταχώρησε έφεση (υπ' αρ. 312/2011) εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 18.7.
- Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής-Εναγόμενος επιχειρεί να πετύχει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας μέχρι η Ενάγουσα να εξεταστεί από ιατρό του Εναγομένου με δύο παράλληλες διαδικασίες: (α) Με την έφεση αρ. 312/2011 με την οποία επιδιώκει την ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης ημερομηνίας 18.7.2011 βάσει της οποίας είχε απορριφθεί το αίτημα του Αιτητή-Εναγόμενου για τέτοια ιατρική εξέταση της Ενάγουσας από ιατρό της επιλογής του και (β) Με την επίδικη αίτηση. Εντοπίζεται συνεπώς κατάχρηση διαδικασίας αφού επιδιώκεται ίδιος σκοπός με δύο παράλληλα ένδικα μέσα κάτι που αναπόφευκτα οδηγεί στην απόρριψη της επίδικης αίτησης (για το θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αυτής της μορφής βλ. ενδεικτικά την υπόθεση Παρασκευάς Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ
(2001)1 ΑΑΔ 16). Ενόψει της διαπίστωσης για την κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, η επίδικη αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Συνεπώς, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης-Ενάγουσας και εναντίον του Αιτητή-Εναγομένου, όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) ........... Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μλ Subject: Civil / Interim Αναφορά: Πολιτικό / Ενδιάμεση / αναστολή διαδικασίας μέχρι ιατρική εξέταση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο