PP Body Art Gym Ltd. ν. Κόσμος Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ, Αρ. Αγωγής 73/08, 9/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 73/08 Μεταξύ: P.P. Body Art Gym Ltd., από τη Λεμεσό Ενάγουσας και Κόσμος Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ, από τη Λευκωσία Εναγόμενης (Aίτηση για τροποποίηση ημερ. 3/7/12) (Δοθείσα αυθημερόν) 9/7/12 Για αιτητές: κος Ηλία Για καθ'ων η αίτηση: κος Χ"Λοϊζου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες εξαιτούνται εναντίον των εναγομένων το ποσό των ₤295.297 πλέον έξοδα εκτίμησης εκ ₤4.600, τόκο και έξοδα. Συγκεκριμένα είναι η θέση τους ότι στις 16.3.04 συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως οι εναγόμενοι καλύψουν ασφαλιστικά τα μηχανήματα και τον εξοπλισμό του γυμναστηρίου των εναγόντων στα Κ. Πολεμίδια, της επαρχίας Λεμεσού, από κινδύνους μεταξύ άλλων και πυρκαγιάς. Το ασφαλιστικό συμβόλαιο ανανεώνετο από έτος σε έτος. Κατά ή περί την 22.1.07 και ενώ υφίστατο σε ισχύ η συμφωνία ασφαλιστικής κάλυψης, ο εξοπλισμός και η άλλη περιουσία των εναγόντων εντός του γυμναστηρίου καταστράφηκε λόγω πυρκαγιάς που προήλθε από άγνωστη αιτία. Ανκαι οι εναγόμενοι κλήθηκαν και επιθεώρησαν τις ζημιές εντούτοις μέχρι σήμερα δεν έχουν καταβάλει στους ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό στη βάση των όρων του ασφαλιστικού συμβολαίου γι' αυτό και οι εναγόμενοι προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Τα πιο πάνω εξάγονται από την Εκθεση Απαίτησης. Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους προβάλλουν κατ' αρχάς τη θέση περί εμπρησμού του γυμναστηρίου των εναγόντων για τον οποίον συνελήφθη ένα πρόσωπο ως ύποπτο, το οποίο αντιμετωπίζει ποινική υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι κατά την ημερομηνία της πυρκαγιάς το γυμναστήριο δεν καλυπτόταν από το σχετικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο γιατί είχε προηγηθεί τον Οκτώβριο του 2006 παράβαση των όρων του με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των μετοχών των εναγόντων, χωρίς ποτέ οι εναγόμενοι να τύχουν σχετικής ενημέρωσης. Αν οι εναγόμενοι ενημερώνοντο περί της αλλαγής της μετοχικής δομής των εναγόντων, δεν θα συνέχιζαν να παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη. Η αλλαγή περιήλθε σε γνώση τους μετά τον εμπρησμό και μετά την έλευση του ασφαλισμένου κινδύνου. Οι εναγόμενοι αποδίδουν τον εμπρησμό είτε σε προσωπικές ενέργειες των εναγόντων είτε σε συνεργασία με άλλα πρόσωπα, με απώτερο στόχο την είσπραξη αποζημιώσεων. Παραθέτουν δε στην Υπεράσπιση λεπτομέρειες περί της παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόντων. Στην Απάντηση τους στην Υπεράσπιση οι ενάγοντες προβάλλουν τη θέση ότι είχαν ειδοποιήσει τους εναγόμενους και/ή τον αντιπρόσωπο τους σχετικά με την προτιθέμενη αλλαγή στη μετοχική δομή τους και η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ενόψει της απάντησης τους αυτής προχώρησαν με τη σχετική αλλαγή για την οποίαν και ενημέρωσαν εκ των υστέρων τους εναγόμενους. Οσον αφορά την ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε σε σχέση με τον εμπρησμό ο κατηγορούμενος απηλλάγη από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Με την παρούσα αίτηση επιζητείται η προσθήκη ισχυρισμού περί παραγραφής του δικαιώματος των εναγόντων να απαιτήσουν οποιαδήποτε οφέλη από το ασφαλιστήριο έγγραφο, γιατί η αγωγή τους δεν καταχωρήθηκε εντός τριών μηνών από την ημερομηνία απόρριψης του αιτήματος τους για αποζημίωση. Η αίτηση για τροποποίηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Ιωαννίδη, περιφερειακού διευθυντή των εναγομένων στη Λεμεσό, ημερ. 3.7.12, προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων-καθ'ων η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Γιαννούλας Κυριάκου, ημερ. 5.7.
- Όπως διατείνεται ο Ιωαννίδης, ενώ η ακρόαση της αγωγής άρχισε στις 8.6.12 και συνεχίστηκε στις 14.6.12 και στις 27.6.12, στις 2.7.12 σε προγραμματισμένη σύσκεψη στα κεντρικά γραφεία των εναγομένων στη Λευκωσία στην οποία παρευρέθηκαν ο ίδιος, ο δικηγόρος των εναγομένων και άλλα στελέχη των εναγομένων για εξέταση και αξιολόγηση της πορείας της υπόθεσης, διαπιστώθηκε ότι από λάθος και/ή παρανόηση δεν περιλήφθηκαν στην Υπεράσπιση τα γεγονότα και οι λεπτομέρειες που είναι το αντικείμενο της παρούσας αίτησης. Χαρακτηρίζει τις προσθήκες ως αναγκαίες και ότι δεν μεταβάλλουν τα επίδικα θέματα και/ή γεγονότα. Οι νέοι ισχυρισμοί και έγγραφα που αφορά η αίτηση ήταν γνωστά στους ενάγοντες εφόσον είναι το Τεκμ.30 που είναι το Εντυπο Απαίτησης Κοσμοασφάλειας Κατοικιών, το Τεκμ.19 και το Τεκμ. «Β» για αναγνώριση που είναι επιστολή των εναγομένων προς τους ενάγοντες με την οποίαν τους πληροφορούσαν περί της απόρριψης της αξίωσης τους. Είναι εισήγηση του ότι η ακρόαση της αγωγής δεν βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και δεν θα προκληθεί αδικία ή ζημιά στην ενάγουσα που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Οι ενάγοντες - καθ'ων η αίτηση στην ένσταση τους προβάλλουν τους εξής λόγους για απόρριψη της αίτησης: «α) Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή, ενώ η δικαιολογία που δίδεται είναι προφανώς - παντελώς ψευδής. β) Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή αντινομική και/ή κακόπιστη. γ) Η παρούσα αίτηση είναι και/ή σκοπεί στην καταχρηστική απασχόληση του δικαστικού χρόνου. δ) Με την αιτούμενη τροποποίηση, η εναγόμενη εισάγει νέα βάση υπεράσπισης. ε) Τυχόν έγκριση της θα περιπλέξει περαιτέρω την διαδικασία και θα καθυστερήσει περαιτέρω την διαδικασία. στ) Οι ζητούμενες τροποποιήσεις έχουν γίνει σε πολύ καθυστερημένο στάδιο και/ή προχωρημένο στάδιο και η τυχόν αποδοχή τους είναι αντίθετη με την υφιστάμενη νομοθεσία και νομολογία. ζ) Οι ζητούμενες τροποποιήσεις ή και μέρος αυτών επηρεάζουν δυσμενώς τα κεκτημένα δικαιώματα (Vested rights) της ενάγουσας σε βαθμό που είναι αντίθετες με την υφιστάμενη νομοθεσία και νομολογία. η) Οι ζητούμενες τροποποιήσεις ή και μέρος αυτών είναι αποτέλεσμα κακή τη πίστει ενεργειών (acting mala fide) της εναγομένης - αιτήτριας και κατά συνέπεια κατά παράβαση της υφιστάμενης νομολογίας. θ) Οι ζητούμενες τροποποιήσεις ή και μέρος αυτών θα αλλάξουν την γραμμή της υπεράσπισης σε τέτοιο βαθμό που οι ισχυρισμοί της ζητούμενης Υπεράσπισης συγκρούονται με τους ισχυρισμούς της υπάρχουσας Υπεράσπισης. ι) Οι ζητούμενες τροποποιήσεις ή και μέρος αυτών προκαλούν αδικία και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά στην ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση σε βαθμό που είναι αντίθετες με την υφιστάμενη νομοθεσία και νομολογία». H Γιαννούλα Κυριάκου, στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης που καταλήγει στην ημερομηνία 4.7.12 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για συνέχιση της ακρόασης. Είναι η θέση της ότι ήδη κατέθεσαν οι βασικοί μάρτυρες από πλευράς εναγόντων και η αίτηση καταχωρήθηκε σε προχωρημένο στάδιο της ακρόασης. Ως εκ τούτου τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση των εναγόντων. Εισηγείται ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι το Τεκμ. «Β» για αναγνώριση είναι εκ των υστέρων κατασκεύασμα και ότι ουδέποτε στάληκε στους ενάγοντες γι' αυτό και δεν περιελήφθη στο προηγούμενο διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης ημερ. 10.11.
- Το έγγραφο αυτό ήταν γνωστό στους εναγόμενους εφόσον περιελήφθη στα έγγραφα που παρουσιάστηκαν με την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων από μέρους τους ημερ. 5.5.
- Είναι η θέση της Κυριάκου ότι η προσπάθεια των εναγομένων να εισάξουν τέτοια υπεράσπιση μετά 4½ χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής και 19 μήνες από την καταχώρηση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης τους στη βάση του διατάγματος ημερ. 10.11.10, καταδεικνύει την κακοπιστία από μέρους τους. Εισηγείται τέλος ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος θα καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης εφόσον θα πρέπει να δοθεί απάντηση στους νέους ισχυρισμούς που προβάλλονται με την τροποποίηση και να ζητηθούν λεπτομέρειες ενώ το μέλλον και η πορεία της αγωγής καθίστανται πλέον αβέβαια. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται κατωτέρω όπου παρίσταται ανάγκη. Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.25 ΘΘ.1-5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με το πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
- Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
- Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην περίπτωση που αίτηση για τροποποίηση δικογράφου ακολουθεί άλλη αίτηση πάλι για τροποποίηση, ο αιτητής έχει αυξημένο βάρος αιτιολογίας της καθυστέρησης που παρατηρείται και της μη συμπερίληψης στην προηγούμενη αίτηση των προτιθέμενων με την νέα αίτηση τροποποιήσεων. (Βλ. υποθέσεις Σάουρου ν. Φιλίππου
(2008)1 Α.Α.Δ 502 και Δημητρώφ ν. Ιωάννου
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ 1645) ). Επιπρόσθετα στην υπόθεση K.S.R Commercio v. Blue Coral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ 309 τονίστηκε ότι η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία ο,τιδήποτε θα μπορούσε να εγείρει καταβάλλοντας εύλογη επιμέλεια, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από το Δικαστήριο κατά τρόπο αποφασιστικό προς παρεμπόδιση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Αnna Latouf Agini ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
(1999)1 Α.Α.Δ 11 υιοθετήθηκε το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Μιχάλης Παπόρης ν. Μaskinfabriken "SIO" A/S
(1996)1(Β) A.A.Δ 1037 σε σχέση με το θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another
(1981)3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Τροποποίηση η αναγκαιότητα της οποίας ήταν εμφανής από πολλού χρόνου αλλά δεν ζητήθηκε, δεν επιτρέπεται λόγω του ότι θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση Δόμνας Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ 934 το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση της Εκθεσης Απαίτησης, που αποσκοπούσε ώστε αυτή να συνάδει με την δοθείσα μαρτυρία, η οποία είχε καταχωρηθεί μετά την ακρόαση επτά μαρτύρων και μετά τη διεξαγωγή επιτόπιας εξέτασης από το Κτηματολόγιο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση με το δικαιολογητικό ότι η άδεια για τροποποίηση ήταν αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη στους διαδίκους και η δυσχέρεια που θα μπορούσε να προκληθεί, χωρίς αμφιβολία μπορούσε, όπως φαινόταν από τα γεγονότα, να αποζημιωθεί με την καταβολή των εξόδων που θα χαθούν συνεπεία της τροποποίησης. Είναι φανερό σύμφωνα με τη πιο πάνω νομολογία ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση δικογράφου κατά τη διάρκεια της δίκης θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και διστακτικότητα. Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι αδιαμφισβήτητο ότι η υπόθεση δεν βρίσκεται στα αρχικά της στάδια, εφόσον η ακρόαση έχει ξεκινήσει ήδη και κατέθεσαν μέχρι σήμερα τρεις μάρτυρες από πλευράς εναγόντων. Δηλαδή ο εκτιμητής της ζημιάς των εναγόντων (Μ.Ε.1), ο προηγούμενος διευθυντής των εναγόντων που ήταν το πρόσωπο που υπέγραψε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο το οποίο ανανεωνόταν από χρόνο σε χρόνο (Μ.Ε.2) και η νυν γραμματέας των εναγόντων (Μ.Ε.3). Λόγω του προχωρημένου σταδίου της υπόθεσης κατά το οποίο επιζητείται η τροποποίηση, έκρινα σκόπιμο να ανατρέξω στο ιστορικό της υπόθεσης, όπως διαφαίνεται από τον φάκελλο της, όπου διαπιστώθηκαν τα εξής: Η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 11.1.08 και στις 19.2.08 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από μέρους των εναγομένων. Η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 27.6.08 κατόπιν αίτησης από μέρους των εναγόντων για απόφαση, λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης από μέρους των εναγομένων. Ακολούθησε στις 18.7.08 αίτηση από μέρους των εναγομένων για διάταγμα που να επιτρέπει την έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου στον Γιάννη Νικολάου. Στις 18.9.08 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα από το Δικαστήριο. Αυτό φαίνεται να ήταν και το τελευταίο διάβημα από μέρους των εναγομένων σε σχέση με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου γι' αυτό και εκλαμβάνεται ότι η διαδικασία έχει εγκαταλειφθεί. Ακολούθησε στις 16.9.10 η καταχώρηση από μέρους των εναγομένων αίτησης για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους με την οποίαν ζητείτο η προσθήκη ισχυρισμών περί ψευδών δηλώσεων στην Πρόταση Πυρασφάλειας Πυρός από μέρους των εναγόντων που αν οι εναγόμενοι γνώριζαν εκ των προτέρων την πραγματικότητα, δεν θα προέβαιναν στην επίδικη ασφαλιστική κάλυψη. Ανκαι αρχικά ο δικηγόρος των εναγόντων ενέστη στην αίτηση, κατά την ημέρα της ακρόασης δηλαδή στις 20.10.10 συγκατατέθηκε και εκδόθηκε εκ συμφώνου σχετικό διάταγμα τροποποίησης. Στις 10.11.10 καταχωρήθηκε η τροποποιημένη Υπεράσπιση και στις 3.2.11 η Απάντηση στην Υπεράσπιση. Στις 22.4.10 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων. Οι ενάγοντες καταχώρησαν τη δική τους ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 3.6.10 και οι εναγόμενοι στις 5.5.
- Ακολούθησε αριθμός αναβολών της υπόθεσης είτε για οδηγίες είτε γι' ακρόαση κατόπιν αιτημάτων των διαδίκων με σκοπό κατάθεσης παραδεκτών γεγονότων ή περιορισμού των επιδίκων θεμάτων με κατάληξη την ημερομηνία 8.6.12, κατά την οποία ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης. Κατ' εκείνη την ημερομηνία έδωσε μαρτυρία ο εκτιμητής της ζημιάς των εναγόντων από την πυρκαγιά, Πέτρος Ευλογημένος (Μ.Ε.1). Η ακρόαση συνεχίστηκε στις 14.6.12 ημερομηνία κατά την οποία έδωσε μαρτυρία ο Παντελής Πούρος, (Μ.Ε.2) πρώην διευθυντής των εναγόντων και στις 27.6.12 η γραμματέας των εναγόντων, Γιαννούλα Κυριάκου (Μ.Ε.3). Στις 4.7.12 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης ο δικηγόρος των εναγομένων ζήτησε αναβολή μέχρι να ακουστεί η παρούσα αίτηση του για τροποποίηση της Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε στις 3.7.12 και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 27.9.
- Το Δικαστήριο, με τη σύμφωνη γνώμη των δικηγόρων, επιλήφθηκε της αίτησης αυθημερόν αντί στις 27.9.
- Η αναγκαιότητα τροποποίησης της Υπεράσπισης διαφάνηκε, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Ιωαννίδη, κατά την προγραμματισμένη σύσκεψη στις 2.7.12 στα κεντρικά γραφεία των εναγομένων στη Λευκωσία μεταξύ του δικηγόρου των εναγομένων και στελεχών των εναγομένων για ενημέρωση και αξιολόγηση της πορείας της υπόθεσης. Κατά τη σύσκεψη διαπιστώθηκε ότι «από λάθος και/ή αβλεψία και/ή παρανόηση» στις οδηγίες προς το δικηγόρο τους δεν περιλήφθηκαν στην Υπεράσπιση τους τα στοιχεία που προτίθενται να εισαχθούν και ήταν γνωστά στους ενάγοντες - καθ'ων η αίτηση. Εκείνο που έχει σημασία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, δεν είναι αν τα γεγονότα που προτίθενται να εισαχθούν ήταν γνωστά στους καθ'ων η αίτηση, όπως διατείνεται ο Ιωαννίδης στην ένορκη δήλωση του, αλλά αν ήταν γνωστά στους αιτητές από προηγουμένως και δεν περιλήφθηκαν στην αρχική Υπεράσπιση ή στη μετέπειτα Τροποποιημένη Υπεράσπιση τους. Το γεγονός ότι ήταν γνωστή στους αιτητές προ πολλού η ύπαρξη τόσο του Τεκμ. «Β» γι' αναγνώριση όσο και των άλλων τεκμηρίων που αφορά η αίτηση και συνακόλουθα του περιεχομένου τους, δεν υπάρχει αμφιβολία εφόσον περιέχονται στο κατάλογο των εγγράφων που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων του Ιωαννίδη, ημερ. 5.5.
- Συνεπώς δεν είναι κάτι που προέκυψε πρόσφατα. Το γεγονός ότι η ανάγκη για τροποποίηση διαφάνηκε κατά τη σύσκεψη στα κεντρικά γραφεία των εναγομένων στις 2.7.12 δεν απαντά στο ερώτημα γιατί να μην περιληφθούν στο αρχικό ή τροποποιημένο δικόγραφο των εναγομένων οι προτιθέμενες τροποποιήσεις. Οι διάδικοι οφείλουν να ετοιμάζουν τη δικογραφία τους με την απαραίτητη σπουδή και λεπτομέρεια και να καταγράφουν τις θέσεις τους που είναι ήδη γνωστές και σίγουρα στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να ήταν γνωστές από την αρχή της υπόθεσης. Aν όχι από την αρχή από την διαδικασία της προηγούμενης αίτησης για τροποποίηση, όπου ο ενόρκως δηλών σε εκείνη είναι το ίδιο πρόσωπο με της παρούσας. Στην προηγούμενη ένορκη του δήλωση ο Ιωαννίδης αναφέρει ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε από την ετοιμασία και προσεκτική μελέτη των εγγράφων που οι εναγόμενοι είχαν στην κατοχή τους και όφειλαν να αποκαλύψουν στην άλλη πλευρά. Η σύσκεψη στις 2.7.12 κατά την οποίαν λήφθηκε προφανώς η απόφαση για την τροποποίηση δεν δίνει την απαραίτητη δικαιολογία για την τροποποίηση στο προχωρημένο αυτό στάδιο της υπόθεσης. Δεν δόθηκε καμιά δικαιολογία για την παράλειψη αναφοράς των νέων θεμάτων που εγείρονται με την προτιθέμενη τροποποίηση, ουσιαστικά της παραγραφής του δικαιώματος αξίωσης από τους εναγόμενους στη βάση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Ούτε επίσης δίνεται καμιά εξήγηση γιατί δεν συμπεριλήφθησαν στην προηγούμενη διαδικασία τροποποίησης από μέρους τους, ανκαι είχαν προβεί σε προσεχτική μελέτη των εγγράφων. Και εκείνη αφορούσε στην εισαγωγή στοιχείων που προκύπτουν από το μεταξύ των διαδίκων ασφαλιστικό συμβόλαιο και συγκεκριμένα σε παράβαση όρων του από μέρους των εναγόντων - καθ'ων η αίτηση. Στη βάση της πιο πάνω νομολογίας εφόσον η παρούσα αίτηση ακολουθεί προγενέστερη διαδικασία τροποποίησης της Υπεράσπισης οι αιτητές έχουν αυξημένο βάρος δικαιολόγησης της καθυστέρησης αλλά και της παράλειψης έγερσης των νέων θεμάτων σε εκείνη τη διαδικασία. Με τα πιο πάνω δεδομένα οι αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος αυτό. Γεγονός παραμένει ότι η αίτηση τους καταχωρήθηκε μετά πάροδο 41/2 χρόνων περίπου από την καταχώρηση της αρχικής Υπεράσπισης και 11/2 χρόνου περίπου από την καταχώρηση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης. Σημειώνεται ότι το βάρος αιτιολογίας της καθυστέρησης επαυξάνεται ακόμα περισσότερο στην παρούσα περίπτωση που η ακρόαση έχει ξεκινήσει και κατέθεσαν ήδη τρεις μάρτυρες βασικοί, κατά τους ισχυρισμούς της Κυριάκου. Ακόμα και αν η μη πληροφόρηση του δικηγόρου των αιτητών περί της νέας βάσης Υπεράσπισης από την αρχή οφειλόταν σε παρανόηση, θα μπορούσε ο ίδιος ο δικηγόρος με εύλογη επιμέλεια να διαπιστώσει τα στοιχεία αυτά εφόσον περιέχοντο στο φάκελλο της υπόθεσης, έστω και στο στάδιο της μελέτης κατά την προετοιμασία του για την ακρόαση. Από την άλλη, ήταν ευθύνη των αιτητών να επιβεβαιώσουν ότι έχουν περιληφθεί στα δικόγραφα τους όλες οι υπερασπίσεις τους. Ούτε μπορεί να αποδοθεί η παράλειψη περίληψης των νέων ισχυρισμών σε λάθος ή απροσεξία από πλευράς αιτητών γιατί τα στοιχεία αυτά ακόμη και να μην ήταν γνωστά στους αιτητές, που δεν ήταν εξάλλου η εισήγηση τους, από μια ακόμα πιο προσεκτική μελέτη του φακέλου της υπόθεσης τους, από εκείνη που προέβησαν κατά την προηγούμενη διαδικασία τροποποίησης, θα μπορούσαν εύκολα να εντοπιστούν όπως εντοπίστηκαν και οι υπόλοιπες Υπερασπίσεις. Ιδιαίτερα το θέμα παραγραφής των δικαιωμάτων των καθ'ων η αίτηση που σε περίπτωση που επιτύχει, ενδεχομένως απαλλάσσει τους αιτητές απ' οποιασδήποτε ευθύνης, στη βάση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Επιπρόσθετα, εξετάζοντας τη φύση των νέων παραγράφων που προτίθενται να εισαχθούν στην Υπεράσπιση και τους ισχυρισμούς που αυτές περιλαμβάνουν, κρίνω ότι εισάγεται νέα βάση Υπεράσπισης. Με την εισαγωγή του θέματος παραγραφής των δικαιωμάτων των εναγόντων στη βάση του Τεκμηρίου «Β» γι' αναγνώριση, η Υπεράσπιση των εναγομένων διευρύνεται κατά τέτοιο τρόπο που να εκτροχιάζει την ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία της μη αποκλειομένου του ενδεχομένου της ανάγκης επανακλήτευσης των μαρτύρων που έχουν ήδη καταθέσει για να αντικρυστεί και η νέα αυτή διάσταση των πραγμάτων. Η μαρτυρία τουλάχιστο των Μ.Ε.2 και 3 που έκαμαν αναφορά στο επίδικο ασφαλιστικό συμβόλαιο και τους όρους του, στηρίχθηκε πάνω στα δικόγραφα όπως ήταν κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία. Και πάνω σ'αυτή τη βάση έγινε και η αντεξέταση τους. Το γεγονός ότι το Τεκμ. «Β» για αναγνώριση επιδείχθηκε στο τέλος της αντεξέτασης της Κυριάκου (Μ.Ε.3) και αυτή δεν το θυμόταν, από μόνο του δεν καθιστά την τροποποίηση αναγκαία με το δικαιολογητικό να συμβαδίζει η ήδη δοθεία μαρτυρία με το δικόγραφο των αιτητών. Σημειώνεται περαιτέρω η θέση της Κυριάκου στην ένορκη δήλωση της ότι σε περίπτωση έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης θα χρειαστεί να δοθεί Απάντηση από τους Καθ'ων η αίτηση και να ζητηθούν σχετικές λεπτομέρειες που εκτροχιάζεται η κανονική πορεία της ακρόασης. Δεν αμφιβάλλω ότι οι νέοι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν είναι βασικοί για την Υπεράσπιση με αποτέλεσμα να καθιστούν αναγκαία την τροποποίηση. Τίθεται όμως το ερώτημα κατά πόσο η αναγκαιότητα αυτή κάτω από τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης θα πρέπει να υπερισχύσει. Αφού στάθμισα όλα τα γεγονότα κρίνω ότι η τροποποίηση είναι εναντίον των συμφερόντων της δικαιοσύνης γι' αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί. Συνοψίζοντας εκτός του καθυστερημένου σταδίου στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση και ότι με την έγκριση της αίτησης θα εκτροχιαστεί η δίκη, εφόσον ήδη οι βασικοί μάρτυρες των εναγόντων έχουν καταθέσει, οι καθ'ων η αίτηση θα υποστούν επιπρόσθετα δυσχέρεια και περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης τους με την λήψη επιπρόσθετων μέτρων και ίσως και νέων διαδικασιών κατά τρόπο που να μην μπορούν να αποζημιωθούν με χρήμα. Εχω εξετάσει και την εισήγηση της Κυριάκου περί κακοπιστίας από μέρους των αιτητών που με την αίτηση αυτή επιδιώκουν περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά δεν μπορώ να καταλήξω με βεβαιότητα, σε τέτοια διαπίστωση. Ως εκ τούτου για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: αίτηση τροποποίησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο