Πτωχευτική διαδικασία: Σόνια Κάρκα, Αρ. Ειδ. Πτώχευσης: 249/12, 31/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Ειδ. Πτώχευσης: 249/12 Πτωχευτική διαδικασία: Σόνια Κάρκα, από τη Λεμεσό --------------------- Ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.02.2012 για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31.07.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την αιτήτρια-χρεώστιδα: κ. Α. Χαραλάμπους (κα Χατζηγιάννη για να ακούσει απόφαση) Για τους καθ΄ ων η αίτηση-πιστωτές: κ. Κονταξής για κ.κ. Σωφρονίου και Λεωνίδου (κα Κρ. Μιχαήλ για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 12.04.2011 το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως Λεμεσού-Πάφου, Τμήμα Δικαστηρίου Λεμεσού, εξέδωσε στα πλαίσια της αίτησης Ε11/2009 απόφαση υπέρ των Κώστα Γεωργίου, Νατάσας Γεωργίου, Σωτήρη Αττιπά και Ατίνας Αττιπά (στο εξής θα αναφέρονται «οι πιστωτές») και εναντίον της Σόνιας Κάρκα (στο εξής θα αναφέρεται «η χρεώστιδα») για το ποσό των €1.196 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 01.04.2008 μέχρι παράδοση κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακινήτου πλέον έξοδα. Όπως έχουν υπολογίσει οι πιστωτές το ποσό που απαιτούν είναι €63.095,46 πλέον τόκους και έξοδα. Στις 19.03.2012 ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εξέδωσε την με τον πιο πάνω αριθμό ειδοποίηση Πτώχευσης προς τη χρεώστιδα μετά από αίτημα των πιστωτών. Η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στη χρεώστιδα στις 27.03.2012 και στις 30.03.2012 καταχώρησε ένορκη δήλωση με την οποία επιδιώκει τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης για το λόγο ότι έχει ανταπαίτηση και/ή ανταγωγή και/ή συμψηφισμό εναντίον των αιτητών την οποία δεν μπορούσε να την καταχωρήσει στην αίτηση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση πάνω στην οποία στηρίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Μετά την καταχώρηση της πιο πάνω αναφερόμενης ένορκης δήλωσης η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 25.04.2012, αναβλήθηκε και ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 25.05.2012. Κατά την ακροαματική διαδικασία και οι δύο πλευρές αρκέστηκαν στις γραπτές τους αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 3
(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, καθορίζει ως πράξη πτώχευσης, την εντός 7 ημερών μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση πτώχευσης. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος ΙΙΙ των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38 - 43. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2), ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η εν λόγω ένορκη δήλωση επενεργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Δημοκρατία θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη [βλέπε Κανονισμό 40
(3)]. Η ένορκη δήλωση της χρεώστιδας καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των τριών ημερών όπως θέτει ο κανονισμός 40
(3)και το μόνο πράγμα που διαπραγματεύεται είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης. Αυτό που θα πρέπει η χρεώστιδα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο είναι ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Η χρεώστιδα αναφέρει ότι καταχώρησε αγωγή την υπ΄ αριθμό 1764/09 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διεκδικώντας μεταξύ άλλων αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης και υλικές ζημιές και έξοδα που έχει υποστεί. Επισυνάπτει αντίγραφο της αγωγής καθώς και της έκθεσης απαίτησης ως τεκμήριο 1. Περαιτέρω στις παραγράφους 1-51 της ένορκης δήλωσης της αναφέρεται στους ισχυρισμούς της για τη διαφορά που έχει μεταξύ των πιστωτών. Είναι η θέση της ότι από τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2009 οι πιστωτές προέβηκαν σε παράνομες ενέργειες με σκοπό να εγκαταλείψει το χώρο που ενοικίασε και να της δημιουργήσουν εμπόδια στην επιτέλεση της εργασίας της. Οι πιστωτές δεν καταχώρησαν οποιαδήποτε απαντητική ένορκη δήλωση. Με βάση το άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 η ανταξίωση, ο συμψηφισμός ή η ανταγωγή θα πρέπει να αφορά την αιτία της αγωγής του πιστωτή και η οποία υπεράσπιση δεν θα μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή στην οποία λήφθηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Το κριτήριο με βάση το σκεπτικό της πιο πάνω πρόνοιας του νόμου είναι αν υπήρχε η ανταπαίτηση κατά το χρόνο εκδίκασης της αγωγής, αν αυτή συνδέεται με το επίδικο θέμα και δεν μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή. Σε τέτοια περίπτωση ο μόνος τρόπος που μπορεί να αμφισβητηθεί η πράξη πτώχευσης είναι η ύπαρξη ανταξίωσης όπως προνοείται από το νόμο και τους κανονισμούς. (Βλ. Λάρκος ν. Κατσιαρή
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1694). Το άρθρο 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 είναι αντίστοιχο με το άρθρο 1(g) του Αγγλικού Bankruptcy Act 1914. Το Αγγλικό Σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 19th edition 1979 (setting aside-counterclaim or cross demand) σελ. 37 επεξηγεί ότι η ένορκη δήλωση του οφειλέτη πρέπει να περιέχει αρκετά στοιχεία και γεγονότα που να ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι υπάρχει γνήσια ανταξίωση που να έχει λογικές πιθανότητες επιτυχίας. Το αποδεικτικό υλικό που πρέπει να περιέχεται στην ένορκη δήλωση για να αποδειχθεί η ύπαρξη ανταπαίτησης δεν είναι προκαθορισμένο και ούτε υπάρχει κανόνας που να καθορίζει την κρίση του Δικαστηρίου γι΄ αυτό το ζήτημα. Η κρίση του Δικαστηρίου θα εξαρτάται κάθε φορά από τα γεγονότα της υπόθεσης. Όμως πρέπει να υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να πείθουν τουλάχιστον το Δικαστήριο ότι υπάρχει γνήσια ανταπαίτηση για το ποσό που οφείλεται δυνάμει της ειδοποίησης πτώχευσης και ότι αυτή η ανταπαίτηση έχει κάποια λογική πιθανότητα επιτυχίας. Η χρεώστιδα ισχυρίζεται ότι η απαίτηση που προβάλλει στην αγωγή που καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν θα μπορούσε να προβληθεί καθότι με βάση το άρθρο 4
(1)του Νόμου 36/75 το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει δικαιοδοσία να επιλύει οποιαδήποτε διαφορά που αναφύεται επί οποιουδήποτε θέματος εγειρόμενου κατά την εφαρμογή του Νόμου συμπεριλαμβανομένων και των θεμάτων παρεμπιπτόντων με το κύριο θέμα του νόμου όπως η ανάκτηση ενοικίων και η απώλεια λόγω ζημιάς που προκαλείται σε ελεγχόμενα υποστατικά. Θέση των πιστωτών η οποία εκφράζεται στην αγόρευση τους είναι ότι η ανταπαίτηση της χρεώστιδας θα μπορούσε να εγερθεί κατά τη διαδικασία της έκδοσης απόφασης κάτι που η οφειλέτιδα δεν το έπραξε και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χωρεί οποιοσδήποτε συμψηφισμός. Μέσα από την ένορκη δήλωση της χρεώστιδας και όπως πιο πάνω αναφέρεται η χρεώστιδα αυτό που προωθεί είναι καθαρά η ύπαρξη ανταπαίτησης. Συνεπώς αυτό που η χρεώστιδα θα πρέπει να αποδείξει είναι αν η ανταπαίτηση της είναι γνήσια και δεν θα μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης τα γεγονότα τα οποία προβάλλει η χρεώστιδα σε συνδυασμό με τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει καταλήγω ότι έχει γνήσια ανταπαίτηση η οποία ήδη προωθείται μέσω αγωγής κατά τον χρόνο που εξετάζεται το αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Οι ισχυρισμοί της χρεώστιδας έχουν παραμείνει αναντίλεκτοι. Αυτό που θα πρέπει να εξετάσω είναι εάν η συγκεκριμένη απαίτηση μπορούσε να προβληθεί μέσα στα πλαίσια της αίτησης στην οποία εκδόθηκε απόφαση και στην οποία βασίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Στην υπόθεση Cedros Estates Limited v. Αντώνης Πισσαρίδης
(1994)1 C.L.R. 590 έχει αποφασιστεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 4
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, 1983 (Ν.23/83)η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως επεκτείνεται σε κάθε διαφορά που αναφύεται στο πλαίσιο της εφαρμογής του περί Ενοικιοστασίου Νόμου συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος. Εξετάζοντας τα όσα η χρεώστιδα ισχυρίζεται στην ένορκη της δήλωση και τα οποία παραθέτει στην αγωγή 1764/09 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και συγκεκριμένα ότι η αξίωση της αφορά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας ενοικίασης, δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις. Καταλήγω ότι οι ισχυρισμοί για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις που περιλαμβάνονται στην αγωγή της χρεώστιδας σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς για παράβαση της συμφωνίας δεν μπορούν και δεν δύναται να θεωρηθούν ως παρεμπίπτοντα τα οποία να περιλαμβάνονται στο άρθρο 4
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Συνεπώς η αξίωση της χρεώστιδας δεν μπορούσε να εγερθεί μέσα στα πλαίσια της αίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως. Με βάση τα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει οι ισχυρισμοί της χρεώστιδας οι οποίοι προβάλλονται μέσα στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης συνιστούν ανταπαίτηση όπως προβλέπεται στο άρθρο 40
(2)των πτωχευτικών κανονισμών και εν όψει του γεγονότος ότι η ένορκη δήλωση η οποία κατατέθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό 41 επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης η ειδοποίηση θα πρέπει να παραμεριστεί. Ως εκ τούτου η ειδοποίηση πτώχευσης παραμερίζεται με έξοδα υπέρ της χρεώστιδας-αιτήτριας και εναντίον των πιστωτών-καθ΄ ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Bankruptcy/Final Αναφορά: Πολιτική - Ένορκη δήλωση για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο