JSC BTA BANK ν. PAUL KYTHREOTIS, Αίτηση αρ: 42/2011, 20/7/2012

(1)Roman Vladimirovich Solodchenko,

(2)Paul Kythreotis,

(3)Jason Christian Hercules,

(4)Celina Holding Investments (τέως γνωστής ως Bubris Investments Limited,

(5)Shoreline Investment Holdings Limited (τέως γνωστής ως Granta Investment Holdings Limited),

(6)Nafazco Investments Limited,

(7)Olofu Investments Limited,

(8)Mymama Holdings Investments Limited

(9)Mabco Inc.,

(10)Calemen Finance Inc.,

(11)Astrogold Corp.,

(12)Grundberg Inc.,

(13)Eastbridge Capital Limited,

(14)Syrym Shalabayev και

(15)Aleksandr Udovenko ως Εναγομένων (Defendants) Μεταξύ: JSC BTA BANK, από το Καζαχστάν Αιτήτρια και PAUL KYTHREOTIS Kαθ' ου η αίτηση ---------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 3.10.2011 για παρακοή Διατάγματος Δικαστηρίου Ημερομηνία: 20 Ιουλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια: κ. Σκορδής με κ. Γαβριηλίδη Για καθ' ου η αίτηση: κ. Πιττάτζης Καθ' ου η αίτηση παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.1.2011 εξεδόθη στα πλαίσια μονομερούς αίτησης διάταγμα γνωστό ως "Anton Piller" εναντίον του καθ' ου η αίτηση το περιεχόμενο του οποίου κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτολεξεί: «Α. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον καθ' ου η Αίτηση Paul Kythreotis ως και οποιοδήποτε πρόσωπο έχει τον έλεγχο των πιο κάτω αναφερομένων χώρων ή και υποστατικών ή οποιαδήποτε θέση ευθύνης σε σχέση με αυτά όπως: (i) επιτρέψουν στον κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη δικηγόρο από την Λεμεσό δεόντως εγγεγραμμένο στα Μητρώα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και/ή του Παγκυπρίου Δικηγορικού Συλλόγου ή, αντ' αυτού, σε οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου Μιχαηλίδης και Μιχαηλίδης (στο εξής «ο Επιβλέπων Δικηγόρος»), στον δικηγόρο κ. Χρίστο Σκορδή ή, αντ' αυτού, σε οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο, μέλος του δικηγορικού γραφείου των δικηγόρων της Αιτήτριας μαζί με μέχρι τρία

(3)άλλα πρόσωπα να εισέλθουν, σε οποιοδήποτε χρόνο μεταξύ των ωρών 8 π.μ. και 6 μ.μ. στο γραφείο από το οποίο ο καθ' ου η Αίτηση διεξάγει εργασίες στη διεύθυνση Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' 134. Yiota Court, Γρ./Διαμ. 302, 3021 Λεμεσός ή και στην οικία του Καθ΄ου η Αίτηση στη διεύθυνση Ποσειδώνος 6, Άγιος Τύχωνας, Τ.Κ. 4521, Λεμεσός καθώς και σε οποιοδήποτε άλλο υποστατικό που ήθελε αποκαλυφθεί δυνάμει της υποπαραγράφου Α (

1. iv)κατωτέρω ή και σε οποιοδήποτε όχημα υπό τον έλεγχο του Καθ' ου η Αίτηση που ευρίσκεται στο χώρο των ως άνω γραφείων ή και οικίας ή και υποστατικών ή και πλησίον αυτών (στο εξής «τα υποστατικά») ώστε να: (α) ερευνήσουν, επιθεωρήσουν, συλλέξουν ή φωτογραφήσουν ή αντιγράψουν ή φωτοτυπήσουν και παραδώσουν στους δικηγόρους της Αιτήτριας όλα τα έγγραφα και αρχεία σε οποιαδήποτε μορφή που βρίσκονται υπό την κατοχή ή και έλεγχο ή και φύλαξη του Καθ' ου η Αίτηση (συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, οποιωνδήποτε εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή ή και υπό τη φύλαξη και/ή υπό τον έλεγχο προσώπων που εργοδοτούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση ή και από τις εταιρείες του Καθ' ου η Αίτηση PKM Managements Limited και Starport Management Limited) τα οποία καταγράφουν ή περιέχουν ή στα οποία αποθηκεύεται οποιαδήποτε πληροφορία σχετική προς τα θέματα που αναφέρονται στο συνημμένο Παράρτημα Α ή οποιοδήποτε από αυτά, (β) χρησιμοποιήσουν κάθε ή οποιοδήποτε ηλεκτρονικό υπολογιστή ή πρόγραμμα ή μηχάνημα που βρίσκεται στα Υποστατικά (συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, οποιωνδήποτε ηλεκτρονικών υπολογιστών που χρησιμοποιούνται από πρόσωπα που εργοδοτούνται από τον Καθ' ου η Αίτηση ή και από τις εταιρείες του Καθ' ου η Αίτηση ΡΚΜ Management Limited και Starport Management Limited) με σκοπό να αντιγράψουν με οποιοδήποτε τρόπο οποιαδήποτε αρχεία τα οποία καταγράφουν ή περιέχουν ή στα οποία αποθηκεύεται οποιαδήποτε πληροφορία σχετική προς τα θέματα που αναφέρονται στο συνημμένο Παράρτημα Α ή οποιοδήποτε από αυτά ή και τον σκληρό δίσκο (hard drive) οποιουδήποτε ηλεκτρονικού υπολογιστή, και (γ) εκτυπώσουν ή και αντιγράψουν οποιοδήποτε έγγραφο ή ηλεκτρονικό ή μαγνητικό αρχείο ή σκληρό δίσκο (hard drive) στο οποίο ή στον οποίο καταγράφεται ή και περιέχεται ή και αποθηκεύεται οποιαδήποτε πληροφορία σχετική προς τα θέματα που αναφέρονται στο συνημμένο Παράρτημα Α ή οποιοδήποτε από αυτά. (
2. ii)παράσχουν στα πρόσωπα που αναφέρονται στην υποπαράγραφο Α (
3. i)ανωτέρω πρόσβαση ή και μεριμνήσουν ώστε τα πρόσωπα αυτά να έχουν πρόσβαση σε κάθε ηλεκτρονικό υπολογιστή, πρόγραμμα ή μηχάνημα που βρίσκεται στα Υποστατικά για τους σκοπούς που αναφέρονται στην υποπαράγραφο Α (
4. i)ανωτέρω ή για οποιοδήποτε από αυτούς, (iii) επιτρέψουν στα πρόσωπα που αναφέρονται στην υποπαράγραφο Α (
5. i)ανωτέρω να παραμείνουν στα Υποστατικά για όσο χρόνο είναι αναγκαίος για την επίτευξη ή και διεκπεραίωση των σκοπών που αναφέρονται ανωτέρω ή οποιωνδήποτε από αυτούς και να εισέλθουν ξανά στα Υποστατικά είτε την ίδια ημέρα είτε κατά τις επόμενες τρεις

(3)μέρες για σκοπούς επίτευξης ή και διεκπεραίωσης των εν λόγω σκοπών ή και ολοκλήρωσης της σχετικής έρευνας, (

1. iv)αποκαλύψουν ή και υποδείξουν στα πρόσωπα που αναφέρονται στην υποπαράγραφο Α (
2. i)ανωτέρω, αμέσως μετά την επίδοση σε αυτούς του Διατάγματος του Δικαστηρίου και στην παρουσία του Επιβλέποντος Δικηγόρου,: (α) τον χώρο ή τους χώρους φύλαξης όλων των εγγράφων ή και όλων των αρχείων οποιουδήποτε τύπου, περιλαμβανομένου ηλεκτρονικού, μαγνητικού ή άλλου τύπου, ή και κάθε άλλων μέσων καταγραφής ή και φύλαξής ή και αποθήκευσης στοιχείων (data) που βρίσκονται στην κατοχή ή και φύλαξη ή και έλεγχο του Καθ' ου η Αίτηση στα οποία καταγράφεται ή και περιέχεται ή και αποθηκεύεται οποιαδήποτε πληροφορία σχετική προς τα θέματα που αναφέρονται στο συνημμένο Παράρτημα Α ή οποιοδήποτε από αυτά (στο εξής «τα Επιζητούμενα Στοιχεία») (β) το όνομα και τη διεύθυνση κάθε προσώπου το οποίο έχει δώσει ή και αποστείλει ή και το οποίο προσφέρθηκε να δώσει ή και να αποστείλει στον Καθ' ου η Αίτηση τα Επιζητούμενα Στοιχεία ή οποιαδήποτε από αυτά, και (γ) το όνομα και τη διεύθυνση οποιουδήποτε προσώπου στο οποίο ο Καθ΄ου η Αίτηση έχει δώσει ή και αποστείλει ή και στο οποίο προσφέρθηκε να δώσει ή και να αποστείλει τα Επιζητούμενα Στοιχεία ή οποιαδήποτε από αυτά. (
3. v)εντός 7 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος του Δικαστηρίου, ετοιμάσουν, ορκιστούν, καταθέσουν και παραδώσουν στους δικηγόρους της Αιτήτριας ένορκο δήλωση στην οποία να δηλώνουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους Α (iv), (α),(β) και (γ) ανωτέρω.» Συνεπεία της ισχυριζόμενης μη συμμόρφωσης του καθ' ου με τα επιτασσόμενα με το διάταγμα οι αιτητές καταχώρισαν στις 3 Οκτωβρίου 2011 την κρινόμενη αίτηση με την οποία επιδιώκεται η τιμωρία του καθ' ου η αίτηση για παρακοή του εκδοθέντος διατάγματος. Περαιτέρω ή διαζευκτικά αιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον καθ' ου η αίτηση να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να δείξει λόγο γιατί να μην φυλακιστεί ή να καταβάλει πρόστιμο συνεπεία της άρνησης του να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα. Επιζητείται επίσης περαιτέρω ή διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται ο καθ' ου σε υπακοή προς το επίδικο διάταγμα δια φυλάκισης ή προστίμου ή μεσεγγύησης πραγμάτων. Περαιτέρω ή διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η σύλληψη του καθ' ου η αίτηση και η κατάσχεση της περιουσίας του για το λόγο ότι αρνήθηκε ή παρέλειψε να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα. Η αίτηση υποστηρίζεται από τρεις ένορκες δηλώσεις. Της κας Γιούλης Οικονόμου, δικηγόρου στο γραφείο των αιτητών, και των κκ. Α. Μιχαηλίδη και Πισία, επίσης δικηγόρων. Ένσταση Ο καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί την καταλογιζόμενη σ' αυτόν παρακοή και με την ειδοποίηση ένστασης την οποία καταχώρισε εγείρει ευάριθμους λόγους για τους οποίους θεωρεί την αίτηση μη αποδεκτή και ως εκ τούτου απορριπτέα. Κρίνεται επίσης σημαντικό να παρατεθούν αυτούσιοι οι λόγοι ένστασης. «(α) Τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση με τες ένορκες δηλώσεις δεν είναι αποδεκτά. (β) Ήτο αδύνατη ή και ακατόρθωτη η συμμόρφωση του Καθ' ου η Αίτηση. (γ) Το εκδοθέν διάταγμα ή διατάγματα είναι άγνωστα στο Κυπριακό Δίκαιο και συνιστούν νόσφηση ή και υπέρβαση εξουσίας. (δ) Δεν προσδιορίζεται χρόνος συμμόρφωσης προς το εκδοθέν διάταγμα. (ε) Το κατηγορητήριο περιέχει πολλαπλότητα και ασάφεια κατηγοριών που επηρεάζουν αρνητικά και δραστικά την Υπεράσπιση του Καθ' ου η Αίτηση. (ζ) Επιχειρήθηκε εκτέλεση του διατάγματος κατά του Καθ' ου η Αίτηση προτού γίνει προς αυτόν επίδοση. (η) Ο τρόπος που επιχειρήθηκε η εκτέλεση του διατάγματος ήτο πέραν της εντολής ή και εξουσιοδότησης του Δικαστηρίου. (θ) Η γενόμενη επίδοση ήτο πλημμελής και ή ανεπαρκής. (ι) Μέρος του επιδοθέντος διατάγματος είναι στα Αγγλικά, πράγμα που δεν αποδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση. (ια) Το πλείστο μέρος του τεράστιου όγκου της ένορκης δήλωσης και επισυναπτόμενων και επιδοθέντων εγγράφων ήτο στα Αγγλικά, πράγμα που δεν αποδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση. (ιβ) Τα επιδοθέντα διατάγματα και έγγραφα δεν έφεραν ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου. (ιγ) Το επιδοθέν διάταγμα δεν έφερε τη συνήθη σφραγίδα του δικαστηρίου (Rubber Stamp) (ιδ) Τα επιδοθέντα έγγραφα της Μονομερούς Αίτησης με το διάταγμα πρόσθετα του ότι ήσαν κατά το πλείστο στα Αγγλικά δεν είναι σφραγισμένα. (ιε) Η Αίτηση παρακοής συνοδεύεται από έγγραφα που είναι στα Αγγλικά και δεν γίνονται αποδεκτά από τον Καθ' ου η Αίτηση. (ιζ) Η επιδοθείσα αίτηση παρακοής, το διάταγμα και τα συνοδεύοντα αυτά έγγραφα δεν περιέχουν την ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου.» Προτού καταγραφούν τα γεγονότα, θα πρέπει να εξεταστεί το εγειρόμενο πρώτο θέμα με την αγόρευση του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση (αν και αυτό δεν είχε συμπεριληφθεί στους λόγους ένστασης). Θεωρεί μεμπτό το γεγονός ότι ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν δικηγόροι και όχι οι αιτητές. Ιδιαίτερα αναφερόμενος εις την ένορκη δήλωση της Γιούλης Οικονόμου θεωρεί ότι αυτή πάσχει και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεση Ahapittas ν. Roc - Chik Limited

(1968)1 C.L.R.1 και στην Thanos Hotels Limited v. Δημητρίου Ιώαννου 1 Α.Α.Δ. 1036. Αποτελεί πάγια νομολογιακή τακτική ότι είναι ανεπιθύμητο να προβαίνουν οι δικηγόροι σε ένορκες δηλώσεις. Όπου δε αυτό γίνεται θα πρέπει να παρέχεται κάποια εξήγηση για το λόγο τούτο. Στην απόφαση Τhanos (ανωτέρω) αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο per curiam ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα σχολιάσει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής και θα αναμέναμε ότι το φαινόμενο αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη εκλείψει. Στην κρινόμενη περίπτωση η ενόρκως δηλούσα προβαίνει σε καταγραφή γεγονότων τα οποία αφορούν κυρίως νομικές διαδικασίες και αγωγές που οδήγησαν στην καταχώριση της κρινόμενης αίτησης. Δεν αναφέρεται σε γεγονότα που άπτονται της ουσίας της διαφοράς και τα οποία να ήταν στη γνώση των αιτητών και να μεταφέρθηκαν προς την ενόρκως δηλούσα. Αποκαλύπτει δε με την ένορκο δήλωση της την πηγή της γνώσεως της η οποία είναι ο Άγγλος δικηγόρος της αιτήτριας και ο φάκελος της διαφοράς ο οποίος βρίσκεται στο γραφείο της. Αναφέρεται επίσης σε νομικά θέματα και πάλιν από μελέτη του σχετικού φακέλου. Κρίνεται ότι με βάση τα δεδομένα αυτά δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε τίθεται κώλυμα στην αποδοχή της ενόρκου δηλώσεως της ως μαρτυρίας η οποία κρίνεται ότι δεν πάσχει καθ' οιονδήποτε τρόπο (Δέστε σχετικά Λαπέρτας Fisheries Ltd v. Πλοίου Sea Wave 2

(1997)1(B) A.A.Δ. 757 και Αναφορικά με την αίτηση του Μartin Coward, Πολιτική Αίτηση αρ. 17/2012, ημερ. 5.3.2012). Αναφορικά με τις ένορκες δηλώσεις και τη μαρτυρία που δόθηκε από τους δικηγόρους Α. Μιχαηλίδη και Λ. Πισία ουδέν το μεμπτό υπάρχει δεδομένου ότι ήσαν τα άτομα τα οποία προσπάθησαν να εκτελέσουν το ενδιάμεσο διάταγμα όπως το ίδιο το λεκτικό του προνοούσε. Γεγονότα Καθίσταται αναγκαία μια αναδρομή στα γεγονότα της υπόθεσης που οδήγησαν στην έκδοση του επίδικου διατάγματος και τα οποία παρέχονται μέσα από την ένορκο δήλωση της Γιούλης Οικονόμου, δικηγόρου. Η ρηθείσα αντλεί τη γνώση της από τη μελέτη του σχετικού φακέλου του Δικαστηρίου και από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους (solicitors) του δικηγορικού οίκου Hogan Lovells International LLC οι οποίοι είναι οι δικηγόροι της αιτήτριας στην αγγλική αγωγή η οποία καταχωρήθηκε εναντίον 15 εναγομένων μεταξύ των οποίων και του καθ' ου η αίτηση. Το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε στη βάση του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου για τη Διεθνή Δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων για υποβοήθηση δικαστικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον των Δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα της δικαστικής διαδικασίας με αριθμό απαίτησης ΗC10C02462 που εγέρθηκε από την αιτήτρια στο Ανώτερο Δικαστήριο της Αγγλίας και της Ουαλίας εναντίον του καθ' ου η αίτηση και αριθμού άλλων φυσικών και νομικών προσώπων. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της μονομερούς αίτησης και κατ' ακολουθία στην έκδοση του επίδικου διατάγματος έχουν ως κάτωθι: Η αιτήτρια η οποία είναι μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές τράπεζες του Καζακστάν καταχώρισε στις 28.8.10 στο ανωτέρω Αγγλικό Δικαστήριο την αναφερθείσα αγωγή. Στα πλαίσια της Αγγλικής αγωγής η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι μια σειρά από επενδυτικά αξιόγραφα κατηγορίας ΑΑΑ (ΑΑΑ Rated Investments Bonds, εν τοις εφεξής «οι επενδύσεις ΑΑΑ») με αγοραία αξία γύρω στα 300.000.000 δολάρια ΗΠΑ υπεξαιρέθηκαν δολίως από αυτήν κατά την περίοδο μεταξύ Ιουνίου 2008 και Ιανουαρίου

1. Η απάτη την οποία η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι διαπράχθηκε εναντίον της αφορούσε μεταξύ άλλων τον πρώην πρόεδρο του Διαχειριστικού της Συμβουλίου (Εναγόμενο 1), τον καθ' ου η αίτηση (Εναγόμενο 2), τον κ. Jason Hercules (Εναγόμενο 3) και αριθμό εταιρειών που συστάθηκαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (Εναγόμενες 4-8 στην Αγγλική Αγωγή) οι οποίες είχαν λάβει τις επενδύσεις ΑΑΑ. Μια σειρά από άλλες εταιρείες που συστάθηκαν επίσης στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και στις Σεϋχέλλες στις οποίες μεταφέρθηκε το προϊόν πώλησης των Επενδύσεων ΑΑΑ (Εναγόμενες 9-12 στην Αγγλική Αγωγή). Μια Αγγλική εταιρεία (Εναγόμενη 13 στην Αγγλική Αγωγή) και τους εναγόμενους 14 και 15 οι οποίοι έδιδαν οδηγίες εκ μέρους της εναγόμενης 13 για τις ενέργειες αυτές. Αποτελεί ισχυρισμό της αιτήτριας ότι ο καθ' η αίτηση κ. Κυθραιώτης και ο κ. Hercules ως Διοικητικοί Σύμβουλοι των εναγομένων 4 μέχρι 8 υποβοήθησαν δόλια τον πρώην πρόεδρο του διαχειριστικού της συμβουλίου με το να υπογράφουν έγγραφα ως Διοικητικοί Σύμβουλοι των εναγομένων 4-8 οι οποίες ενέργειες είχαν ως αποτέλεσμα η αιτήτρια να αποστερηθεί των επενδύσεων ΑΑΑ χωρίς να λάβει οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Πριν την καταχώρηση της Αγγλικής αγωγής η αιτήτρια εξασφάλισε εναντίον μερικών εκ των εναγομένων συμπεριλαμβανομένου και του καθ' ου η αίτηση Paul Kythreotis διάταγμα ημερομηνίας 26.7.10 το οποίο περιλάμβανε παγκόσμιο διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων καθώς επίσης διατάγματα για αποκάλυψη πληροφοριών και εγγράφων και διατάγματα για διατήρηση εγγράφων (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση Οικονόμου). Σύμφωνα με το εν λόγω διάταγμα ο καθ' ου η αίτηση είχε, μεταξύ άλλων, υποχρέωση να αποκαλύψει το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων αξίας πέραν των £10.000 που κατείχε ως πραγματικός δικαιούχος ή ως εμπιστευματοδόχος, να δώσει απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα που αφορούν τα επίδικα θέματα της Αγγλικής Αγωγής, να αποκαλύψει κάθε έγγραφο που σχετίζεται με τα εν λόγω ερωτήματα και να διατηρήσει κάθε έγγραφο ή αρχείο που αφορά τις σχετικές με τα επίδικα θέματα της Αγγλικής Αγωγής πληρωμές και μεταβιβάσεις. Ο κ. Κυθραιώτης παρέλειψε αρχικά να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το Αγγλικό διάταγμα σε σχέση με την αποκάλυψη πληροφοριών και η αιτήτρια καταχώρισε αίτηση για φυλάκιση του για καταφρόνηση του Αγγλικού διατάγματος. Ενώ η εν λόγω αίτηση εκδικαζόταν ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένορκη δήλωση στην οποία προέβαλλε διάφορους ισχυρισμούς σε σχέση με την ταυτότητα των πραγματικών ιδιοκτητών των εναγομένων 4-8 και παρέδωσε αριθμό εγγράφων ως μερική συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Αγγλικού διατάγματος. Ενόψει τούτου, το Αγγλικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ενδεικνυόταν επιβολή ποινής φυλάκισης και επεδίκασε εναντίον του τα έξοδα της αίτησης για καταφρόνηση. Η αιτήτρια καταχώρισε έφεση κατά της εν λόγω απόφασης. Στις 9.11.2010 (όπως κατά την ακροαματική διαδικασία διεφάνει πως είναι σωστή η ημερομηνία) το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε διάταγμα τύπου Anton Piller με όμοιο περιεχόμενο με το επίδικο εναντίον του Jason Hercules ο οποίος ήταν συνεναγόμενος με τον καθ' ου η αίτηση στην Αγγλική Αγωγή. Το εν λόγω διάταγμα εκτελέστηκε και εξασφαλίστηκε έτσι ένας μεγάλος όγκος εγγράφων τα οποία περιγράφονται ως "Hercules Documents". Από τη μελέτη των ανωτέρω εγγράφων προέκυψε μεταξύ άλλων ότι: (α) ο κ. Kythreotis δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Αγγλικού Διατάγματος σε σχέση με την αποκάλυψη και διατήρηση πληροφοριών και εγγράφων που αφορούν τα επίδικα θέματα της Αγγλικής Αγωγής (β) ο κ. Kythreotis ενεπλάκη σε μία εκτεταμένη επιχείρηση προχρονολόγησης ή και κατασκευής εγγράφων εμπιστεύματος ή και άλλων συναφών εγγράφων με σκοπό την παραπλάνηση του Αγγλικού Δικαστηρίου και την απόκρυψη πληροφοριών και εγγράφων που ο ίδιος υποχρεούτο να αποκαλύψει βάσει του Αγγλικού Διατάγματος. (γ) στα πλαίσια της Αγγλικής Αγωγής ο κ. Kythreotis παρουσίασε κατασκευασμένα ή και προχρονολογημένα έγγραφα και προέβηκε ενόρκως σε ψευδείς δηλώσεις με σκοπό να παραπλανήσει το Αγγλικό Δικαστήριο. Δεδομένων των ανωτέρω διαπιστώσεων εξεδόθη το επίδικο διάταγμα. Έγινε προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος αμέσως μετά τη σύνταξη τους στις 28.1.
2. Ενώ το επίδικο διάταγμα επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση προσωπικά, αυτός αρνήθηκε να υπακούσει και να συμμορφωθεί προς το διάταγμα. Την 1.2.2011 ο καθ' η αίτηση καταχώρισε στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να δοθεί άδεια για καταχώριση certiorari και στις 2.2.2011 το Ανώτατο διέταξε την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού μέχρι την εκδίκαση της αίτησης certiorari (τεκμήριο 3 ενόρκου δηλώσεως Οικονόμου). Στις 4.2.2011 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari που να ακυρώνει το επίδικο διάταγμα (τεκμήριο 4 ενόρκου δηλώσεως Οικονόμου). Η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 18.3.2011 αφού έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούσαν την έκδοση τέτοιου εντάλματος (τεκμήριο 5 ενόρκου δηλώσεως Οικονόμου). Παρά την απόρριψη και της αίτησης για έκδοση εντάλματος τύπου certiorari ο καθ' η αίτηση δεν έπραξε τίποτα προκειμένου να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα. Με την ίδια ένορκο δήλωση της κας Οικονόμου τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και άλλα γεγονότα που έλαβαν χώρα στα πλαίσια των διαδικασιών ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων και του Αγγλικού εφετείου. Ο καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια της διαδικασίας ενώπιον του Αγγλικού εφετείου καταχώρισε ένορκο δήλωση ημερομηνίας 5.5.2011 (Τεκμήριο 6 ενόρκου δηλώσεως Οικονόμου) στην οποία προέβη σε ορισμένες παραδοχές σε σχέση με το Αγγλικό διάταγμα. Κατά την αντεξέταση της κας Οικονόμου έγινε προσπάθεια σύνδεσης του διατάγματος που εξεδόθη εναντίον του Jason Hercules με το επίδικο. Αποτελούσε τη θέση του συνηγόρου του καθ' ου ότι το περιεχόμενο και των δύο ήταν ταυτόσημο. Η κα Οικονόμου ανέφερε ότι απλά ήταν όμοιο χωρίς να επιζητούνται τα ίδια έγγραφα και πληροφορίες. Στην ίδια μάρτυρα υποβλήθηκε η θέση ότι οι Άγγλοι δικηγόροι της αιτήτριας τράπεζας και συγκεκριμένα ο κ. Tucker συμφώνησε με τον κ. Ηρακλέους να αποσύρουν την εναντίον του αγωγή και διάταγμα με αντάλλαγμα ο κ. Ηρακλέους να έλθει στο γραφείο του καθ' ου η αίτηση και να «κλέψει» ουσιαστικά τις πληροφορίες που εζητούντο με το διάταγμα Αnton Piller και ότι όντως έτσι έγινε. Θέση την οποία η ενόρκως δηλούσα αρνήθηκε. Υπεβλήθη περαιτέρω η θέση στη μάρτυρα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας εξετάζει υπόθεση παράνομης εισόδου στο γραφείο του κ. Κυθραιώτη και κλοπή εγγράφων, εναντίον του Ιάσωνα Ηρακλέους και του Tucker. Άρνησης έτυχε και αυτή η θέση του καθ' ου. Η μαρτυρία της κας Οικονόμου διακόπηκε μετά από αίτημα του συνηγόρου του καθ' ου με σκοπό να δοθεί χρόνος στην ενόρκως δηλούσα να επικοινωνήσει με τον κ. Tucker και να του μεταφέρει τις υποβολές που έθεσε προς αυτή ο κ. Πιττάτζης για να λεχθεί στο Δικαστήριο αν μπορεί να τις διαψεύσει. Στην επόμενη δικάσιμο η κα Οικονόμου ανέφερε ότι είχε επικοινωνήσει με τον κ. Tucker του μετέφερε τις υποβολές και έλαβε γραπτή απάντηση - επιστολή του δικηγορικού οίκου στο οποίο εργάζεται ο κ. Tucker (Τεκμήριο 3). Ήταν η περαιτέρω θέση και υποβολή του κ. Πιττάτζη ότι ο κ. Tucker σκοπίμως δεν προέβη ο ίδιος είτε σε ένορκη δήλωση είτε σε ένα "statement" διότι τα όσα περιέχονται στο Τεκμήριο 3 είναι ανακριβή και ψευδή. Στη συνέχεια της αντεξέτασης της κας Οικονόμου κατετέθη ως έγγραφο για αναγνώριση Α, δήλωση από τον κ. Ηρακλέους στο οποίο κατ' ισχυρισμό περιέχονται τα αληθή γεγονότα σε σχέση με τα λεγόμενα "Hercules Documents". Κατατέθηκε επίσης ως έγγραφο για Αναγνώριση Β ένορκος δήλωση κάποιου ονόματι Φραγκεσκίδη στο οποίο κατ' ισχυρισμό περιέχεται η αλήθεια για τους λόγους ουσιαστικής υπεράσπισης του καθ' ου η αίτηση. Τα ανωτέρω δύο έγγραφα για αναγνώριση δεν κατέστησαν ποτέ τεκμήρια γι' αυτό δεν αποτελούν μαρτυρία και θα αγνοηθούν. (Βλ. Lefkarites Bros Ltd v. Tanya Shipping Office

(1987)1 C.L.R. 43 και Demeco Co Ltd v. Beckhoff

(1988)1 C.L.R. 82, σελ. 88). Τα γεγονότα σε σχέση με την προσπάθεια εκτέλεσης του επίδικου διατάγματος προσφέρθηκαν στο Δικαστήριο με τις ένορκες δηλώσεις και μαρτυρία των δικηγόρων Α. Μιχαηλίδη και Λ. Πισία. Ο κ. Μιχαηλίδης αναφέρει τα εξής: Στις 28.1.2011 μετέβη στην οικία του καθ' ου η αίτηση η οποία βρίσκεται στην Ποσειδώνος 8 στον Άγιο Τύχωνα μαζί με τον κ. Χρίστο Σκορδή, τον κ. Iain Tucker (Άγγλος δικηγόρος της αιτήτριας) και ένα τεχνικό της εταιρείας BSΒ Forensic ειδικό σε θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών για σκοπούς εκτέλεσης του διατάγματος. Μαζί τους ήταν και δύο άλλα πρόσωπα τα οποία οδηγούσαν τα αυτοκίνητα που τους μετέφεραν καθώς επίσης και ο δικαστικός επιδότης κ. Μάριος Παύλου. Έφθασαν στην οικία γύρω στις 13:

1. Εκείνη τη στιγμή εντός της οικίας βρισκόταν μόνο η οικιακή βοηθός η οποία τους άνοιξε, τους κάλεσε να περάσουν μέσα μέχρι να έρθει ο καθ' ου αλλά όλοι προτίμησαν να περιμένουν έξω. Γύρω στις 14:50 είδαν τον καθ' ου η αίτηση να περπατά προς την οικία του από ένα μονοπάτι το οποίο βρίσκεται απέναντι περίπου από την είσοδο της οικίας. Προτού φθάσει στην οικία του ο καθ' ου η αίτηση σταμάτησε έξω από την απέναντι οικία και συνομίλησε με κάποιο άτομο για περίπου 5 λεπτά. Όταν ο καθ' ου μπήκε στο προαύλιο της οικίας του όπου τον περίμεναν τα ανωτέρω άτομα ζήτησε να δει τις ταυτότητες όλων των προσώπων που βρίσκονταν εκεί. Ο κ. Μιχαηλίδης τον πληροφόρησε ότι είναι ο Επιβλέπων Δικηγόρος σε σχέση με το επίδικο διάταγμα και του επέδειξε την ταυτότητα του. Την ταυτότητα του έδειξε επίσης και ο κ. Σκορδής, πλην όμως ο καθ' ου η αίτηση απαιτούσε να δει και τις ταυτότητες των δύο οδηγών οι οποίοι βρίσκονταν έξω στο δρόμο και οι οποίοι αρνήθηκαν απαντώντας ότι βρίσκονται σε δημόσιο δρόμο. Αμέσως μετά γύρω στις 15:00 ο επιδότης επέδωσε στον καθ' ου το επίδικο διάταγμα μαζί με αντίγραφο της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως. Ο καθ' ου παρέλαβε το επίδικο διάταγμα και αφού το διάβασε τους πληροφόρησε ότι δεν τους επιτρέπει να εισέλθουν στην οικία. Ανέφερε κατά λέξη στα Αγγλικά "Nobody is getting in". Εν τω μεταξύ κατέφθασε στην οικία του καθ' ου ένα πολυτελές αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν 4 άτομα εκ των οποίων ήταν 3 αλλοδαποί σωματώδεις άντρες οι οποίοι προφανώς ήσαν μπράβοι. Ο καθ' ου η αίτηση συζήτησε για το γεγονός ότι οι δύο οδηγοί δεν είχαν επιδείξει τις ταυτότητες τους όμως δεν δόθηκε συνέχεια στο θέμα. Δεδομένης της άρνησης του καθ' ου η αίτηση να επιτρέψει στα ανωτέρω άτομα να εισέλθουν στην οικία του για σκοπούς του επίδικου διατάγματος αποχώρησαν από την οικία του γύρω στις 15:
2. Έγινε προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος και στο χώρο του γραφείου του καθ' ου η αίτηση. Εκεί προσήλθαν ο κ. Λέανδρος Πισίας, δικηγόρος στο γραφείο των Μιχαηλίδης και Μιχαηλίδης, υπό την ιδιότητα του επιβλέποντα δικηγόρου, μαζί με τον κ. Αλέξανδρο Γαβριηλίδη, τον κ. Ζ. Νικολαϊδη, τον κ. Dan Armstrong, ο οποίος είναι Άγγλος δικηγόρος της αιτήτριας και τον κ. Michael George ειδικό σε θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μαζί τους ήρθαν άλλα δύο άτομα καθώς επίσης και ο επιδότης Χαράλαμπος Γεωργίου. Γύρω στις 13:40 τα ανωτέρω κατονομαζόμενα πρόσωπα δηλαδή οι δικηγόροι και ο επιδότης, εισήλθαν στο γραφείο του καθ' ου υπ' αριθμό 302 στην πολυκατοικία «Yiota Court» στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λεμεσό. Στο χώρο του γραφείου βρισκόταν μια κυρία, ονόματι Νάταλι Δημητρίου, η οποία τους ανέφερε ότι ήταν Αγγλίδα και εργαζόταν εκεί ως γραμματέας. Τότε ο κ. Πισίας της εξήγησε το σκοπό της εκεί παρουσίας τους και η κα Δημητρίου ζήτησε και της ανέφερε τα ονόματα των προσώπων που τον συνόδευαν. Κατόπιν τούτου η κα Δημητρίου τους ζήτησε να περιμένουν στο προθάλαμο του γραφείου και πήρε τηλέφωνο τον καθ' ου η αίτηση στον οποίο μετέφερε όσα ανέφερε σ' αυτήν ο κ. Πισίας. Τους είπε ότι έλαβε οδηγίες από τον κ. Κυθραιώτη να τους ζητήσει να περάσουν έξω από το γραφείο και ότι θα ερχόταν ο ίδιος ο καθ' ου εκεί σε δέκα λεπτά. Είκοσι λεπτά αργότερα, κατά τις 14:05 ο κ. Πισίας μίλησε με τον κ. Κυθραιώτη στο τηλέφωνο όταν αυτός πήρε τηλέφωνο την κα Δημητρίου για να της επαναλάβει τις οδηγίες του και ο κ. Πισίας του ανέφερε το λόγο για τον οποίο βρίσκονταν εκεί. Του επανέλαβε από τηλεφώνου τα όσα είχε πει και στην κα Δημητρίου. Γύρω στις 14:15 και ενώ ο κ. Πισίας συνομιλούσε με την κα Δημητρίου έφτασε στο γραφείο η κα Μύρια Χριστοφόρου η οποία ανέφερε ότι ήταν δικηγόρος και ότι εργαζόταν εκεί και επεξηγήθηκε και στην ίδια ο λόγος της παρουσίας τους και τότε ο επιδότης της επέδωσε πιστό αντίγραφο του επίδικου διατάγματος το οποίο και παρέλαβε. Ενώ διεξαγόταν συνομιλία μεταξύ του κ. Πισία και της κας Χριστοφόρου σε σχέση με το διάταγμα η κα Δημητρίου έλαβε τηλεφώνημα από τον Άγγλο δικηγόρο του κ. Κυθραιώτη ο οποίος την ενημέρωσε ότι η Κύπρια δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση, κα Κονναρή, θα ερχόταν στο γραφείο σε 30 λεπτά. Για τούτο συμφωνήθηκε να παραμείνουν τα πρόσωπα εκεί και να αναμένουν την κα Κονναρή. Γύρω στις 14:45 υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ της κας Κονναρή και του κ. Γαβριηλίδη ο οποίος εξήγησε τη φύση του διατάγματος και το λόγο που βρίσκονταν εκεί και η κα Κονναρή του ζήτησε να την περιμένουν. Γύρω στις 15:00 η κα Χριστοφόρου έλαβε τηλεφώνημα από τον κ. Κυθραιώτη ο οποίος, όπως η ίδια τους ανέφερε, της έδωσε αυστηρές οδηγίες να αποχωρήσουν όλοι από το γραφείο και να κλειδώσουν την πόρτα. Δεδομένης της άρνησης της κας Χριστοφόρου να αναμένει την κα Κονναρή και της επιμονής της να φύγουν από το γραφείο αποχώρησαν και ακολούθως η κα Χριστοφόρου κλείδωσε την πόρτα και έφυγε. Όλοι οι προαναφερόμενοι δικηγόροι και τα πρόσωπα που τους συνόδευαν παρέμειναν έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας αναμένοντας την άφιξη του κ. Κυθραιώτη. Μετά πάροδο 15 λεπτών τους προσέγγισαν 3 άντρες ισχυρής σωματικής διάπλασης εκ των οποίων ο ένας τους ζήτησε στα Αγγλικά να φύγουν από το χώρο. Ακολούθως τα εν λόγω πρόσωπα ανέμεναν σε μια καφετερία που βρίσκεται δίπλα από το «Yiota Court» μέχρι τις 18:00 όπου και αποχώρησαν αφού κανένας δεν είχε φθάσει μέχρι τότε. Γεγονότα ένστασης Με την ένορκο δήλωση που κατέθεσε ο καθ' ου προς υποστήριξη της ένστασης του, αναφέρεται στα γεγονότα τα οποία δικαιολογούν όπως ισχυρίζεται την απόρριψη της αίτησης. Είναι Έλληνας Κύπριος ο οποίος γεννήθηκε στην Αγγλία από Ελληνοκύπριους γονείς μετανάστες. Επαναπατρίστηκε στην Κύπρο από την ηλικία των δύο ετών και η μητρική του γλώσσα είναι τα Ελληνικά. Σπούδασε στην Αγγλία και επικοινωνεί στην Αγγλική γλώσσα, όχι όμως ικανοποιητικά και συχνά καταφεύγει σε λεξικά για να αντιληφθεί την έννοια και σημασία λέξεων και φράσεων που δεν καταλαβαίνει. Αναφέρει ότι τα πλείστα έγγραφα που του επιδόθηκαν τα οποία αριθμούν πολλές εκατοντάδες σελίδες είναι στα Αγγλικά και δεν τα κατανόησε. Στις 28.1.2011 του επιδόθηκε ένα διάταγμα το οποίο εξεδόθη στα πλαίσια της ανωτέρω αίτησης το οποίο περιείχε πολλά κείμενα, λέξεις και φράσεις στα αγγλικά τα οποία δεν κατανόησε. Μαζί με το επιδοθέν διάταγμα του επιδόθηκε και ένας τεράστιος αριθμός εγγράφων στα αγγλικά που αποτελούσε μέρος της μονομερούς αίτησης ημερ. 26.1.2011 τα οποία δεν μπόρεσε να διαβάσει ούτε γνωρίζει το περιεχόμενο τους. Αναφέρει ότι τα εν λόγω έγγραφα δεν έχουν την επίσημη σφραγίδα και υπογραφή του Πρωτοκολλητή, ούτε την ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου. Υποδεικνύει περαιτέρω με την ίδια ένορκο δήλωση ότι το διάταγμα ημερ. 27.1.2011 (το επίδικο) δεν προβλέπει χρόνο συμμόρφωσης με το περιεχόμενο των παραγράφων υπό Α (i)(ii)(iii)(iv). Επισημαίνει ότι για να μπορέσει να διαβάσει τα κείμενα που του δόθηκαν και με τη βοήθεια μεταφραστή ή λεξικό θα χρειαζόταν μερικούς μήνες αδιάκοπης μελέτης και ανάγνωσης. Αναφορικά με το μέρος Α (v) παρατηρεί ότι το περιεχόμενο των διαταγών που περιέχονται στις παραγράφους αυτές είναι διαζευκτικό, ακατανόητο και ούτως ή άλλως ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να συμμορφωθεί εντός επτά ημερών. Αναφορικά με την προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος στο γραφείο του, θεωρεί την είσοδο των δικηγόρων στο γραφείο του ως αντικανονική και το γεγονός ότι δικηγόροι κατέστησαν όπως τους χαρακτηρίζει εκτελεστικά όργανα του διατάγματος, διώχτες και μάρτυρες του, ως αντιδεοντολογικό και αντικανονικό γεγονός. Σε σχέση με την προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος στο σπίτι του αναφέρει ότι παρόλο που έχει πτυχίο νομικής δεν είναι αδειούχος και έμπειρος δικηγόρος, δεν κατάλαβε το διάταγμα αλλά και στο βαθμό που το κατάλαβε δεν ήταν σε θέση να το εφαρμόσει. Αναφέρει δε (παρατίθεται το κείμενο αυτολεξεί) «. ούτε μπορούσα να ανοίξω το σπίτι μου για να εισβάλουν 3 δικηγόροι και να το κάμουν φύλλο και φτερό χωρίς να έχω την ευκαιρία να διαβάσω τι είναι αυτό που μου ζητούν και για ποιο λόγο εκδόθηκε το διάταγμα, να συμβουλευτώ δικηγόρο και να κάμω αυτό που ήταν σωστό και δίκαιο να κάμω. Στο σπίτι μου είχα σωρεία προσωπικών δεδομένων και πληροφοριών για την υγεία μου και τις θρησκευτικές και πολιτικές μου πεποιθήσεις και υπήρχε μεγάλος και σοβαρός κίνδυνος να περιέλθουν σε γνώση των εν λόγω προσώπων ευαίσθητα προσωπικά μου δεδομένα. Για τούτο ειδικότερα δεν αποδέχομαι την παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης. Στην Αγγλία που εκδίδονται τώρα τέτοιου είδους διατάγματα το θέμα ρυθμίστηκε νομοθετικά ή και κανονιστικά και το εκδοθέν διάταγμα εκδόθηκε στη βάση τέτοιων προνοιών και όχι στη βάση του ANTON PILLER του κοινοδικαίου. Μάλιστα στην Αγγλία όταν εκδίδονται τέτοια διατάγματα απαραίτητη προϋπόθεση είναι η παροχή στον Καθ' ου η Αίτηση του χρόνου αντίδρασης, συμβουλής από δικηγόρο και δυνατότητας Αίτησης Παραμερισμού.» Εκφράζει επίσης την αντίληψη ο καθ' ου η αίτηση ότι το Δικαστήριο με το επίδικο διάταγμα εξουσιοδότησε πέντε άτομα για εκτέλεση του. Αντ' αυτού σχηματίστηκε ομάδα με έντεκα άτομα, αφού την ίδια ώρα επιχειρείτο εκτέλεση του διατάγματος στο σπίτι του και στο γραφείο του από δύο ξεχωριστές ομάδες ατόμων, κάτι που όπως ισχυρίζεται ήταν αντικανονικό. Σημειώνει επίσης ότι δεν του δόθηκε καθόλου χρόνος προετοιμασίας και αντίδρασης κατ' αντίθεση με ό,τι ισχύει στην Αγγλία. Αναφέρει περαιτέρω πως για την ίδια επίδικη διαφορά εκδόθηκε εναντίον του σε υπόθεση στην Αγγλία, διάταγμα το οποίο καλύπτει ουσιαστικά και το επίδικο διάταγμα. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν έξι

(6)τεκμήρια, πέραν των τεκμηρίων που ήσαν επισυνημμένα στις ένορκες δηλώσεις. Καταγράφεται εδώ και η δυνατότητα και ευχέρεια του Δικαστηρίου να αντλήσει πληροφορίες και να εξετάσει έγγραφα και ένορκες δηλώσεις οι οποίες καταχωρήθηκαν για την ίδια υπόθεση, αλλά σε άλλη διαδικασία και γεγονότα εμφανή από το φάκελο του. (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (αρ. 2) 1 (Γ) ΑΑΔ 1938). Νομική Πτυχή Νομική βάση της αίτησης αποτελεί το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και ο Κανονισμός 42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το άρθρο 42 του Ν. 14/60 προβλέπει ότι: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχει εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριο δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπων προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτο ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον.» Βέβαια το άρθρο 42 τροποποιήθηκε δια του Ν. 80

(1)/02 στις 14.6.02, πλην όμως κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης ίσχυε ως ανωτέρω. Σημειώνεται η τροποποίηση: «Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμό σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Έχει επεξηγηθεί στην Krasias Shoes Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG

(1989)1 (E) A.A.Δ.σελ. 750 ότι το ρηθέν άρθρο αποτελεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η αίτηση εξαναγκασμού σε συμμόρφωση, ενώ ο Κανονισμός 42 Α των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας το δικονομικό τοιούτο. Οι πρόνοιες του συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν. 14/

1. Η φύση της διαδικασίας αυτής και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν, επιβάλλουν όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί, τη σχολαστική τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο
2. Στις Αγγλικές αποφάσεις Chittern D.C. v. Keane

(1985)2 All. E.R. 118 και Attorney General v. Leveller

(1979)1 All E.R. 74 υποδεικνύεται ότι οι παραβιάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζονται με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στο κατηγορητήριο στις ποινικές υποθέσεις. Η έκταση της εξομοίωσης καταφαίνεται και από την αγγλική απόφαση Jelson (Estates) Ltd v. Harvey

(1984)1 Αll E.R. 12 (CA) στην οποία επεξηγείται ότι η αρχή του δεδικασμένου στις ποινικές υποθέσεις (autrefois acquit και autrefois convict) ισχύει με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό στην πολιτική διαδικασία για καταφρόνηση του Δικαστηρίου (δέστε Krashias ανωτέρω). (δέστε και Halin v. Timour

(2005)1 AAΔ 424) Ενδελεχής ανάλυση της νομολογίας σε ότι αφορά τη διάκριση της αστικής (civil) από την ποινική (criminal) παρακοή βρίσκεται στην υπόθεση της ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Constantinos Ioannides v. The Republic

(1971)3 C.L.R. 8, σελ. 48 - 57 και Ελισάβετ Θεοφάνους ν. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α.

(2009)2 Α.Α.Δ. 634 από όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Όπως επισημαίνεται στο σύγγραμμα The Law of Contempt των Anthony Arlidge και David Eady, έκδοση 1982, παράγραφος 2-28, ιστορικά, πίσω από τη διάκριση μεταξύ αστικής και ποινικής καταφρόνησης κρυβόταν η γενική διάκριση ότι διατάγματα που εκδίδονται σε υποθέσεις ποινικής καταφρόνησης σκοπό έχουν την τιμωρία, ενώ στην αστική καταφρόνηση, σκοπός σχετικούς διατάγματος είναι να αναγκαστεί ο απειθών να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη ενέργεια επ' ωφελεία διαδίκου σε πολιτική υπόθεση. Υπήρχε επίσης η γενική άποψη ότι από την ποινική καταφρόνηση απειλείται η απονομή της δικαιοσύνης ως σύνολο, ενώ τα μόνα πρόσωπα που ενδιαφέρονται στην άρση αστικής καταφρόνησης είναι οι διάδικοι της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όμως, κατά το τέλος του 19ου αιώνα συνειδητοποιήθηκε ότι τέτοιες γενικές αρχές συνιστούσαν υπεραπλούστευση του θέματος. Καταφρόνηση δικαστηρίου μπορεί να είναι είτε ποινική, είτε πολιτική. Η ποινική καταφρόνηση είναι πράξη η οποία απειλεί την απονομή της δικαιοσύνης γενικότερα και η οποία απαιτεί τιμωρία.» Στην Καναδέζικη υπόθεση Videotron Ltee v. Industries Microlec Produits Electroniques Inc.

(1993)96 D.L.R. (4th) 376, 398 αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά ότι: ". the imposition of penalties for contempt of court, even when used to enforce a purely private order, still involves an element of "public law" because "respect for the role and authority of the courts, one of the foundations of the rule of law, is always at issue." Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση σε διάταγμα του Δικαστηρίου απαιτείται να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου. Antonis Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287. To βάρος απόδειξης το φέρει το αιτητής, ο οποίος και έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση του, Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1 Α.Α.Δ. 750. Όπως τονίστηκε ιδιαιτέρως στην πιο πάνω απόφαση η έλλειψη μαρτυρίας που να αποδεικνύει τα αμφισβητούμενα γεγονότα, καθιστά την ετυμηγορία του Δικαστηρίου ακροσφαλή και την όποια απόφαση του υποκείμενη σε ακύρωση. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margita Μιχαηλίδου Poliakova Έφεση αρ. 22/2009 ημερ. 24.2.11 και In re Bramblevale Ltd

(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2)

(1988)1 All E.R.

1. Tο αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον ικανοποιητικό βαθμό και στην διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. David Bean Injunctions 8η έκδοση, παρ.618 και
2. Για να είναι δυνατή, κατά συνέπεια, η τιμωρία του καθ' ου, τα διατάγματα θα πρέπει να διατυπώνονται με την μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και κάτω από ποια ιδιότητα. Ο καθ' ου θα πρέπει να γνωρίζει με πάσα δυνατή λεπτομέρεια τι δεν επιτρέπεται να πράξει: οι πράξεις ή παραλείψεις του για τις οποίες επιζητείται η τιμωρία του, θα πρέπει να εμπίπτουν στο λεκτικό του διατάγματος, οι πρόνοιες του οποίου θα πρέπει να είναι ρητές και αναμφισβήτητες. Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd

(1932)All E.R. 176 (Repr.) και P.A. Thomas & Co and Others v. Mould and Others

(1668)1 All E.R. 963, οι οποίες υιοθετούνται από τον Ναθαναήλ, Δ. στην απόφαση Δρόσος Μιχαηλίδης (πιο πάνω). Το Δικαστήριο, για να προχωρήσει σε καταδίκη, θα πρέπει να έχει ενώπιον του ικανοποιητική μαρτυρία επί των ακολούθων σημείων: (α) ότι οι όροι του διατάγματος είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι, (β) να έχει τεκμηριωθεί ότι ο εναγόμενος έχει λάβει γνώση των όρων του διατάγματος, ζήτημα που άπτεται της νομότυπης γνωστοποίησης του διατάγματος και των όρων του στον καθ' ου και (γ) θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη ότι ο Εναγόμενος έχει παραβιάσει τους όρους του διατάγματος. Borris & Lowe: The Law of Contempt, 2η έκδοση, σελ. 395. Τι απαιτείται για να αποδειχθεί παρακοή αναφέρεται ευσύνοπτα στην απόφαση Δρόσος Μιχαηλίδης (πιο πάνω), απ' όπου και το πιο κάτω απόσπασμα: «Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού

(1998)1 ΑΑΔ 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 ΑΑΔ 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «..για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του δικαστηρίου..». Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο, δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ' ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του. Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No.2)

(1897)Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η Έκδ. σελ. 400-

1. Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην ανάλυση της μαρτυρίας για να εξετάσει την ουσία του πράγματος, θα πρέπει να κριθούν προκαταρκτικά τυπικά στην ουσία ζητήματα, τα οποία όμως δυνατό να εκθεμελιώνουν τα συστατικά στοιχεία της παρακοής: της πρόθεσης του καθ' ου η αίτηση και της όποιας υπεράσπισης του για αμέλεια ή και λάθους:
2. Ύπαρξη διατάγματος.
3. Αναγκαία οπισθογράφηση.
4. Προσωπική επίδοση του διατάγματος.
5. Προσωπική επίδοση της αίτησης παρακοής.
6. Αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης, άρθρο 42, Ν.14/
7. Στο σημείο τούτο κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί το θέμα της αξιοπιστίας των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια και η αξιοπιστία των δικηγόρων Μιχαηλίδη και Πισία ουδόλως έχει αμφισβητηθεί. Ο κ. Πισίας δεν αντεξετάστηκε καθόλου στον δε κ. Μιχαηλίδη υπεβλήθησαν κάποιες ερωτήσεις με τις οποίες εζητείτο η περιγραφή της αυλής του σπιτιού και καμία ερώτηση επί της ουσίας της μαρτυρίας του. Αποδεκτή επίσης είναι η μαρτυρία της κας Οικονόμου η οποία κατέθεσε για γεγονότα τα οποία είχαν λάβει χώρα τόσο στα Αγγλικά όσο και στα Ελληνικά Δικαστήρια. Οι υποβολές οι οποίες της τέθησαν σε σχέση με παράνομη επέμβαση του Άγγλου δικηγόρου Tucker στο γραφείο του καθ' ου η αίτηση παρέμειναν στο στάδιο της υποβολής. Από την αντίπερα όχθη η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση βρίθει από ανακρίβειες και αναλήθειες. Αναλήθειες οι οποίες διαψεύδονται από δικές του δηλώσεις σε άλλες χρονικές στιγμές. Ενδεικτικά καταγράφεται: Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι όλοι οι δικηγόροι που ήσαν παρόντες στο σπίτι του, του έδειξαν τις ταυτότητες. Στην ένορκο δήλωση, Τεκμήριο 4, για έκδοση εντάλματος certiorari δηλώνει ότι ζήτησε τις ταυτότητες των προσώπων και όλοι τους αρνήθηκαν να το πράξουν. Είναι ρητή η δήλωση του κ. Μιχαηλίδη, ο οποίος όπως ανωτέρω αναφέρθηκε δεν αμφισβητήθηκε, ότι ο καθ' ου η αίτηση απαγόρευσε ρητά την είσοδο σε όλους τους παρευρισκομένους. Κατά την αντεξέταση του, ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε πως στους δικηγόρους οι οποίοι του επέδειξαν τις ταυτότητες, δηλαδή Μιχαηλίδη, Σκορδή και Tucker επέτρεψε να εισέλθουν στο σπίτι. Αυτός ο ισχυρισμός πρώτη φορά προβλήθηκε και τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον κ. Μιχαηλίδη κατά την αντεξέταση του. Ο καθ΄ου προέβη επίσης σε αντιφατικούς και αυτοαναιρούμενους ισχυρισμούς. Ανέφερε ότι έδωσε ο ίδιος όλα τα έγγραφα που καλύπτονται από το επίδικο διάταγμα στους Άγγλους δικηγόρους της τράπεζας. Τούτοι οι ισχυρισμοί διαψεύδονται και πάλι από την ένορκο δήλωση, τεκμήριο 4, που συνόδευε την αίτηση για certiorari, στην οποία ο καθ' ου δηλώνει ότι δεν είχε συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα διότι δεν είχε εναλλακτική θεραπεία και εξέφραζε το φόβο ότι ενόψει της μη συμμόρφωσής του, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα του επέτρεπε να καταχωρήσει ένσταση. Ανειλικρινής ελέγχεται επίσης ο καθ' ου η αίτηση και αναφορικά με τη γνώση της Αγγλικής γλώσσας όπως σε άλλο σημείο της απόφασης καταγράφεται και αναλύεται. Για τούτο κρίνεται πως τα γεγονότα είναι ό,σα ανωτέρω καταγράφηκαν και προσφέρθηκαν από τους μάρτυρες της αιτήτριας. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της πλήρωσης των προϋποθέσεων που τίθενται από τις σχετικές διατάξεις που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, θα πρέπει να εξεταστούν κάποιοι άλλοι λόγοι ένστασης. Άπτονται του θέματος της σφράγισης των επιδοθέντων εγγράφων. Σχετικοί είναι οι λόγοι ένστασης (ιβ), (ιγ), (ιδ) και (ιζ). Καταγράφονται και πάλιν για σκοπούς υπενθύμισης: «(ιβ) τα επιδοθέντα διατάγματα και έγγραφα δεν έφεραν ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου (ιγ) το επιδοθέν διάταγμα δεν έφερε τη συνήθη σφραγίδα του δικαστηρίου (Rubber Stamp) (ιδ) τα επιδοθέντα έγγραφα της Μονομερούς Αίτησης με το διάταγμα πρόσθετα του ότι ήσαν κατά το πλείστο στα Αγγλικά δεν είναι σφραγισμένα. (ιζ) η επιδοθείσα αίτηση παρακοής, το διάταγμα και τα συνοδεύοντα αυτά έγγραφα δεν περιέχουν την ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου.» Επιλαμβανόμενος του θέματος τούτου ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση υπέδειξε ότι από τη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ένας τεράστιος όγκος εγγράφων ήταν σε φωτοαντίγραφα και τα πλείστα δεν έφεραν καθόλου σφραγίδα του Δικαστηρίου. Παρέπεμψε στη Διαταγή 48 Κανονισμός 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για να επισημάνει ότι η διαταγή αυτή επιτάσσει ότι τα έγγραφα και τα τεκμήρια μιας ενόρκου δηλώσεως πρέπει να είναι σφραγισμένα η οποία πρέπει να ιδωθεί σε συνδυασμό με τη διαταγή 42 Α. Αποδέχθηκε βέβαια ο συνήγορος του καθ' ου πως η θέση του, ότι τα έγγραφα πρέπει να φέρουν και την ανάγλυφη σφραγίδα του Δικαστηρίου, δεν υποστηρίζεται από τη νομολογία. Σε απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πολιτική έφεση 252/2009 Αναφορικά με την αίτηση της Ναταλίας Πατσαλίδη ημερ. 27.4.10 (στην οποία οι συνήγοροι της Αιτήτριας έχουν παραπέμψει το Δικαστήριο) υποδείχθηκε πως η χρήση κοινής σφραγίδας αντί ανάγλυφης ουδόλως επηρεάζει την εγκυρότητα ή τη νομιμότητα εντάλματος ή άλλου εγγράφου που σφραγίζεται από το Δικαστήριο. Έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια 5 και 6 στο Δικαστήριο οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης του διατάγματος και της μονομερούς αίτησης. Το διάταγμα που περιέχεται στα τεκμήρια αυτά φέρει τη σφραγίδα του Δικαστηρίου και είναι πιστό αντίγραφο. Γεγονός είναι ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν φέρει οποιαδήποτε σφραγίδα του Δικαστηρίου. Αυτά όμως δεν είναι τα τεκμήρια που έχουν επιδοθεί. Τα έγγραφα που έχουν επιδοθεί στον καθ' ου η αίτηση δεν έχουν παρουσιαστεί από τον ίδιο στο Δικαστήριο ώστε να ελεγχθεί ο ισχυρισμός του αυτός. Έχει αναφέρει διάφορες αιτιολογίες κατά την αντεξέταση του για το πού βρίσκονται τα έγγραφα που του επιδόθηκαν. Ανέφερε ότι δεν ήξερε πού βρίσκονται τα έγγραφα που του επιδόθηκαν και ότι είχε αρκετούς μήνες να τα δει. Όταν του υποβλήθηκε πως στην ένορκο δήλωσή του που συνοδεύει την ένσταση ισχυρίζεται ότι τα είχε στην κατοχή του και μάλιστα τα σύγκρινε με αυτά που του επιδόθηκαν απάντησε ότι όντως τα είχε αλλά δεν γνώριζε τι απέγιναν μετά. Προέβαλε και την εξήγηση ότι πιθανόν να τα έστειλε σε κάποιο από τους δικηγόρους που κατά καιρούς τον εκπροσωπούσαν δεδομένου ότι η γραμματέας του ετοίμαζε αντίγραφα των εγγράφων και τα απέστελλε στους δικηγόρους του. Πέραν τούτων έχει υποδειχθεί από τους συνηγόρους της αιτήτριας και αποτελεί γεγονός ότι το τεκμήριο 4 το οποίο αποτελεί την ένορκο δήλωση που κατατέθηκε για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari έχουν επισυναφθεί από τον ίδιο τον καθ' ου αντίγραφα του επιδίκου διατάγματος και της σχετικής αίτησης ως Τεκμήρια 7 Α, 7 Β και 8 και σ' αυτά παρουσιάζεται η συνήθης σφραγίδα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Κατά την επανεξέταση του βέβαια ο καθ' ου η αίτηση ανέφερε ότι οι σφραγίδες αυτές τέθηκαν εκ των υστέρων από το πρωτοκολλητείο λόγω ακριβώς της αίτησης που έγινε για certiorari οπόταν το πρωτοκολλητείο σφραγίζει όλα τα σχετικά έγγραφα. Η θέση των συνηγόρων της αιτήτριας είναι πως η δικαιολογία αυτή του καθ' ου η αίτηση είναι "προδήλως ψευδή διότι οι αιτήσεις για έκδοση εντάλματος τύπου certiorari συνοδεύονται από την Έκθεση και την ένορκο δήλωση ή τις ένορκες δηλώσεις που συνόδευαν την αρχική αίτηση του αιτητή για παροχή άδειας για καταχώρηση αίτησης για certiorari. Άρα το τεκμήριο 4 που κατατέθηκε στη διαδικασία (ήτοι η Ε/Δ Certiorari και τα έγγραφα που επισυνάπτονταν σε αυτή ως Τεκμήρια) είναι έγγραφο που κατατέθηκε από τον καθ' ου η αίτηση όταν καταχώρησε την αίτηση του για άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση εντάλματος τύπου certiorari και αποτελείται από έγγραφα και αντίγραφα εγγράφων που ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση είχε στην κατοχή του κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης για άδεια και όχι από έγγραφα που αποστάληκαν από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού προς το Ανώτατο Δικαστήριο. Είναι λοιπόν απολύτως ξεκάθαρο ότι οι σφραγίδες του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που εμφαίνονται στα τεκμήρια 7 Α, 7 Β και 8 της Ενόρκου Δηλώσεως certiorari (που κατατέθηκε ως τεκμήριο 4 στη διαδικασία) δεν υπάρχει περίπτωση να τοποθετήθηκαν από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού μετά την παροχή άδειας για καταχώρηση αίτησης για certiorari όπως ισχυρίστηκε ο καθ' ου η αίτηση. Οι σφραγίδες αυτές αναμφίβολα ήταν σφραγίδες που ήταν τοποθετημένες επί των εγγράφων που επιδόθηκαν στον καθ' ου η αίτηση στις 28.1.2011 και τα οποία ο καθ' ου η αίτηση είχε στην κατοχή του όταν καταχώρησε την αίτηση του για άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση certiorari." Πέραν των ανωτέρω σε σχέση με τα έγγραφα, που συνοδεύουν τέτοιου είδους αιτήσεις, τα οποία το Δικαστήριο θεωρεί ορθά, θα πρέπει να επισημανθεί και το εξής: Δυνάμει της διαταγής 42 Α τα έγγραφα που θα πρέπει να επιδίδονται στον καθ' η αίτηση είναι πιστό αντίγραφο του σχετικού διατάγματος και πιστό αντίγραφο της αίτησης παρακοής. Δυνάμει της διαταγής 48, Θεσμός 13 όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε. Δεν προνοείται και δεν επιβάλλεται με την ανωτέρω διάταξη υποχρέωση για επίδοση σφραγισμένων αντιγράφων των αιτήσεων αυτών. Δεδομένου όμως πως δεν έχει καταδειχθεί από τον καθ' ου ότι τα επιδοθέντα προς αυτόν έγγραφα δεν ήταν σφραγισμένα αλλά αντίθετα από τα επισυναφθέντα στην ένορκο δήλωση που συνόδευε τη σχετική άδεια για έκδοση εντάλματος certiorari φαίνεται η σφράγιση των εγγράφων αυτών κρίνεται πως οι σχετικοί λόγοι ένστασης δεν γίνονται αποδεκτοί και απορρίπτονται. Έχει ανωτέρω καταγραφεί η νομική πτυχή που διέπει τις σχετικές αιτήσεις παρακοής . Έχει νομολογηθεί πως από την ίδια τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιονεί ποινικής (Halin v. Timur

(2005)1 AAΔ 424) αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης της ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας (Μαρκίδης

(1991)1 ΑΑΔ 401): (α) ύπαρξη διατάγματος, (β) ύπαρξη σχετικής οπισθογράφησης, (γ) προσωπική επίδοση του διατάγματος, (δ) προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. Μετά τη διαπίστωση των ανωτέρω τυπικών, αλλά απαραίτητων, προϋποθέσεων θα πρέπει να καταδειχθεί η ύπαρξη πράξης ή παράλειψης του καθ' ου που παραβιάζει το διάταγμα και περαιτέρω ότι η παρακοή του διατάγματος ήταν ηθελημένη. Τα υπό στοιχεία (α) και (β) καταδεικνύονται άμεσα και προκύπτουν έκδηλα από το φάκελο του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει η ύπαρξη του διατάγματος είναι παραδεκτή. Η οπισθογράφηση επίσης είναι εμφανής. Καθορίζεται δε ως χρόνος συμμόρφωσης του καθ΄ου σε σχέση με την παράγραφο Α(

1. v)οι επτά μέρες από την επίδοση. Μια προσεκτική μελέτη του διατάγματος αποκαλύπτει πως για κάθε ενέργεια καθορίζεται χρόνος συμμόρφωσης. Συγκεκριμένα: Αναφορικά με τις υποχρεώσεις του καθ' ου η αίτηση βάσει της παραγράφου Α (
2. i)έως (iii) του επίδικου Διατάγματος (υποχρέωση Καθ΄ου η Αίτηση να επιτρέψει την είσοδο στα Υποστατικά κλπ), το επίδικο Διάταγμα καθορίζει ξεκάθαρα, στην παράγραφο Α(i), ότι ο καθ' ου η Αίτηση όφειλε να επιτρέψει στα πρόσωπα που καθορίζονται στο επίδικο Διάταγμα να εισέλθουν στα Υποστατικά «σε οποιοδήποτε χρόνο μεταξύ των ωρών 8 π.μ. και 6μ.μ.». Άρα δεν μπορούσε να υπάρξει αμφιβολία ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο ο καθ' ου η αίτηση όφειλε να επιτρέψει την είσοδο. Το ίδιο ισχύει και αναφορικά με τις υποχρεώσεις του καθ' ου η αίτηση βάσει της παραγράφου Α (
3. ii)του επίδικου διατάγματος καθώς και της υποχρέωσης του καθ'ου η αίτηση βάσει της παραγράφου Α (iii) του επίδικου Διατάγματος να επιτρέψει στα σχετικά πρόσωπα να παραμείνουν στα υποστατικά για όσο χρόνο ήταν αναγκαίος για τους σκοπούς του διατάγματος. Όσον αφορά την υποχρέωση του καθ' ου η αίτηση βάσει της παραγράφου Α (iii) του επίδικου Διατάγματος να επιτρέψει στα σχετικά πρόσωπα να εισέλθουν ξανά στα Υποστατικά, η εν λόγω παράγραφος ρητά λέει «είτε την ίδια μέρα είτε κατά τις επόμενες 3 ημέρες». Άρα και πάλι οι σχετικοί χρόνοι καθορίζονται με απόλυτη σαφήνεια. Όσον αφορά τις υποχρεώσεις του καθ΄ου η αίτηση βάσει της παραγράφου Α (
4. iv)του επίδικου Διατάγματος, η εν λόγω παράγραφος ρητά αναφέρει ότι ο καθ' ου η αίτηση όφειλε να προβεί στις σχετικές ενέργειες (να αποκαλύψει τους χώρους φύλαξης των εγγράφων, να δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες κλπ) «αμέσως μετά την επίδοση σε αυτόν του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Η οπισθογράφηση δε του διατάγματος, ούσα πανομοιότυπη με αυτήν της απόφασης Δρόσος Μιχαηλίδης (ανωτέρω) η οποία κρίθηκε έγκυρη από το εφετείο, θεωρείται επίσης νομότυπη και έγκυρη, χωρίς να αφήνει αμφιβολίες για το χρόνο συμμόρφωσης. (Σχετικός λόγος ένστασης υπό στοιχείο 5). Οι προϋποθέσεις υπό (γ) και (δ) επίσης έχουν αποδειχθεί από την ένορκο δήλωση του δικαστικού επιδότη η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και φαίνεται και από το τεκμήριο 6. Αποδεικνύεται επίσης και από την ένορκο δήλωση του δικηγόρου Αντρέα Μιχαηλίδη, παράγραφος 7 της ενόρκου δηλώσεως του, ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε. Εξάλλου ο καθ' ου η αίτηση, με τις συνεχείς αναφορές του περί επίδοσης των εγγράφων, τα οποία όμως χαρακτήρισε ως μη έγκυρα λόγω απουσίας της σφραγίδας του Πρωτοκολλητείου ουσιαστικά αποδέχεται το γεγονός της επίδοσης. Σχετικός λόγος ένστασης (λόγος θ) ότι η γενόμενη επίδοση ήτο πλημμελής και/ή ανεπαρκής, δεν ευσταθεί, δεδομένων των όσων ανωτέρω καταγράφηκαν όταν εξετάζοντο οι εγερθέντες λόγοι ένστασης για την επίδοση αντιγράφων. Εξάλλου από το τεκμήριο 6, αποδεικνύεται ορθή και νομότυπη επίδοση και δεν έχει εξηγηθεί από τον καθ' ου πού έγκειτο η ανεπάρκεια της επίδοσης. Το γεγονός της επίδοσης της αίτησης παρακοής δεν έχει αμφισβητηθεί. Κατ' ακολουθίαν της επίδοσης, ο καθ' ου είχε εμφανισθεί στο Δικαστήριο στις 15.12.11 και δεσμεύθηκε με προσωπική εγγύηση ώστε να διασφαλισθεί η παρουσία του στο Δικαστήριο την επόμενη δικάσιμο. Σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης και αντίγραφα αιτήσεως, υπάρχουν στο φάκελο του Δικαστηρίου. Προκύπτει από τη μαρτυρία που έχει δοθεί μέχρι τώρα ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα. Η μη συμμόρφωση του συνίσταται: (
5. i)στην άρνηση ή και παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση να επιτρέψει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο επίδικο Διάταγμα να εισέλθουν στα Υποστατικά που αναφέρονται στο επίδικο Διάταγμα για τους αναφερόμενους στο επίδικο Διάταγμα σκοπούς, (
6. ii)στην άρνηση ή και παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση να παράσχει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο επίδικο Διάταγμα πρόσβαση ή και να μεριμνήσει ώστε αυτά να έχουν πρόσβαση σε κάθε ηλεκτρονικό υπολογιστή, πρόγραμμα ή μηχάνημα που βρισκόταν στα αναφερόμενα στο επίδικο Διάταγμα Υποστατικά για τους αναφερόμενους στο επίδικο Διάταγμα σκοπούς, (iii) στην άρνηση ή και παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση να επιτρέψει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο επίδικο Διάταγμα να παραμείνουν στα αναφερόμενα στο επίδικο Διάταγμα Υποστατικά για όσο χρόνο ήταν αναγκαίος για την επίτευξη ή και τη διεκπεραίωση των αναφερόμενων στο επίδικο Διάταγμα σκοπών, (
7. iv)στην άρνηση ή και παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση να αποκαλύψει ή και να υποδείξει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο επίδικο Διάταγμα: a. τον χώρο ή τους χώρους φύλαξης όλων των εγγράφων ή και όλων των αρχείων οποιουδήποτε τύπου, περιλαμβανομένου ηλεκτρονικού, μαγνητικού ή άλλου τύπου, ή και κάθε άλλων μέσων καταγραφής ή και φύλαξής ή και αποθήκευσης στοιχείων (data) που βρίσκονταν στην κατοχή ή και φύλαξη ή και έλεγχο του στα οποία καταγραφόταν ή και περιέχετο ή και αποθηκεύετο οποιαδήποτε πληροφορία σχετική προς τα καθορισθέντα στο επίδικο Διάταγμα θέματα (στο εξής «Τα Επιζητούμενα Στοιχεία»), β. το όνομα και τη διεύθυνση κάθε προσώπου το οποίο έχει δώσει ή και αποστείλει ή και το οποίο προσφέρθηκε να δώσει ή και να αποστείλει σε αυτόν τα Επιζητούμενα Στοιχεία ή οποιαδήποτε από αυτά, ή γ. το όνομα και τη διεύθυνση οποιουδήποτε προσώπου στο οποίο ο ίδιος έχει δώσει ή και αποστείλει ή και στο οποίο προσφέρθηκε να δώσει ή και να αποστείλει τα Επιζητούμενα Στοιχεία ή οποιαδήποτε από αυτά. (
8. v)στην άρνηση ή και παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση να ετοιμάσει, ορκιστεί, καταθέσει και παραδώσει στους δικηγόρους της Αιτήτριας εντός 7 ημερών από την επίδοση του επίδικου Διατάγματος, ένορκο δήλωση στην οποία να δηλώνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (
9. iv)ανωτέρω.» Οι λόγοι για τους οποίους δεν το έχει πράξει καταγράφονται τόσο στην ένορκο του δήλωση και έχουν προβληθεί επίσης και κάποιες εξηγήσεις κατά την αντεξέτασή του. Είναι λόγοι οι οποίοι άπτονται κυρίως του ηθελημένου ή της δυνατότητας συμμόρφωσης και υπακοής για το διάταγμα γι' αυτό και θα εξεταστούν μαζί και σε συνάρτηση με τους εγειρόμενους λόγους ένστασης. - Ασάφεια στη διατύπωση του διατάγματος (λόγος (ε) ένστασης) Έχουν ανωτέρω καταγραφεί κατά την παράθεση της νομικής πτυχής οι αρχές για την αναγκαιότητα σαφούς διατύπωσης των διαταγμάτων τα οποία ουσιαστικά εξομοιώνονται με κατηγορητήρια. Τις αρχές αυτές έχει επικαλεστεί και ο κ. Πιττάτζης ο οποίος υπέδειξε ότι το επίδικο διάταγμα περιέχει διαταγές για χιλιάδες πράξεις που περιέχονται σε ένα κείμενο 15 σελίδων. Μόνο να το διαβάσει κάποιος θέλει τουλάχιστον μια ώρα. Σε συνάρτηση με την ανωτέρω εισήγηση θα πρέπει να εξεταστεί και η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι πλείστα έγγραφα είναι συνταγμένα στην Αγγλική γλώσσα την οποία δεν γνωρίζει. Στην ένορκο του δήλωση αναφέρει ότι είναι Έλληνας Κύπριος, γεννήθηκε στην Αγγλία και ήρθε στην Κύπρο στην ηλικία των 2 ετών. Στην αντεξέτασή του ανέφερε ότι έχει σπουδάσει σε Αγγλικά πανεπιστήμια και έχει πάρει πτυχίο της νομικής και μεταπτυχιακό δίπλωμα στο ναυτικό δίκαιο. Δέχθηκε ότι γνωρίζει πολύ καλά την Αγγλική αλλά όχι σε άριστο επίπεδο. Πέραν τούτου αξίζει να σημειωθεί ότι όπως και ο ίδιος ανέφερε είναι διευθυντής και αντιπροσωπεύει πλείστες όσες ξένες εταιρείες συνάπτει, όπως φαίνεται, από την παράγραφο 17 μέχρι 19 της ενόρκου δηλώσεως του που συνόδευε την ένσταση του στην έκδοση του επίδικου διατάγματος, συμφωνίες και έγγραφα συνταγμένα στα Αγγλικά. Εν πάση περιπτώσει το επίδικο διάταγμα και η ένορκη δήλωση που το συνόδευε ήταν συνταγμένα στην Ελληνική γλώσσα χωρίς Αγγλικούς όρους. Τα παραρτήματα που συνόδευαν το επίδικο διάταγμα περιέχουν ονόματα εταιρειών που είναι εκτός της Ελληνικής γλώσσας όμως είναι απλά τα ονόματα των εταιρειών όπως αυτά είναι γραμμένα. Με τον περί επισήμων γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμο 67/88 καθιερώθηκαν ως οι μόνες επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας η Ελληνική και η Τουρκική. Με τον ίδιο Νόμο με το άρθρο 5 αυτού διατηρήθηκε η δυνατότητα και η ευχέρεια όπως σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία γίνεται αποδεκτό ως αποδεικτικό μέσο και έγγραφο συνταγμένο σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα. Επομένως η χρήση τεκμηρίων στην Αγγλική δεν αποτελεί μεμπτή συμπεριφορά, στη δε κρινόμενη περίπτωση όπου το διάταγμα και η ένορκος δήλωση ήταν συνταγμένη-μεταφρασμένη στην Ελληνική γλώσσα την οποία άνετα ο καθ' ου η αίτηση μπορούσε να αντιληφθεί, η σχετική του εισήγηση κρίνεται απορριπτέα. Δεν έχω πεισθεί δε από τη μαρτυρία του καθ' ου, ενόψει των όσων ανωτέρω αναφέρθηκαν, ότι αδυνατεί να κατανοήσει την Αγγλική γλώσσα με δεδομένη όχι μόνο τη διαμονή του για χρόνια στην Αγγλία αλλά και τις σπουδές και την απόκτηση πτυχίων από Αγγλικά πανεπιστήμια. Σε σχέση με την αναγκαιότητα σαφήνειας στη διατύπωση του διατάγματος έχω αναφερθεί ανωτέρω. Ο συνήγορος της αιτήτριας αποδέχεται την ανωτέρω αναγκαιότητα και αρχή και παραπέμπει σε σχετική νομολογία. Εισηγείται όμως ότι στην απόφαση Harmsworth v. Harmsworth

(1987)3 All ER 816, η οποία επιβάλλει την διατύπωση με επαρκή συνάφεια, σημειώνεται περαιτέρω ότι ο κανόνας ότι οι καταλογιζόμενες παραβάσεις πρέπει να διατυπώνονται με την ίδια σαφήνεια όπως οι κατηγορίες σε κατηγορητήριο δεν σημαίνει ή υπονοεί ότι εφαρμόζονται οι κανόνες που διέπουν τη σύνταξη κατηγοριών ή οι κανόνες πολλαπλότητας. Αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: "What is not required by the relevant rules is that the notice of the motion should be drafted as though it were indictment in criminal proceedings. While a respondent is required to be given particulars of what is alleged to be the breach, the particulars do not need to be set out in the same way as separate counts need to be set out in an indictment, nor do they need to give the particulars you would normally expect to be seen in a count in an indictment. Furthermore, in my view, rules of duplicity and other rules which are designed to ensure the fairness of a trial before a jury do not apply to proceedings of a different nature which are brought in respect of an alleged contempt." Το Δικαστήριο ενστερνίζεται την ανωτέρω θέση. Στην κρινόμενη περίπτωση διαπιστώνεται ότι τόσο το λεκτικό του διατάγματος είναι σαφές και ξεκάθαρο όσο και το λεκτικό της αιτήσεως παρακοής και των γενομένων παραβάσεων οι οποίες είναι συγκεκριμενοποιημένες και διατυπώνουν με απόλυτη σαφήνεια τις παραβάσεις και παραλείψεις στις οποίες κατ' ισχυρισμό, ο καθ' ου η αίτηση, προέβη. Το γεγονός πως ο Καθ' ου αντελήφθηκε τις απαιτήσεις και τα προστασσόμενα με το διάταγμα προκύπτει άμεσα από ισχυρισμούς στους οποίους ο ίδιος προέβη, σε άλλες ένορκες δηλώσεις . Π.χ. στην παράγραφο 45 της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την αίτηση για άδεια για έκδοση εντάλματος certiorari, (Τεκμήριο 4 Ένορκη Δήλωση Οικονόμου αλλά και Τεκμήριο 4 στη διαδικασία) αναφέρει τα εξής: «Επιπρόσθετα όμως με την παραβίαση των Συνταγματικών μου δικαιωμάτων δεν έχω θεραπεία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού καθότι η φύση του διατάγματος είναι τέτοια που αν δεν υπακούσω αμέσως το Δικαστήριο θα αρνηθεί να μου επιτρέψει να καταχωρήσω ένσταση και να ακουστώ.» (Ο σχετικός ισχυρισμός σχολιάστηκε στην απόφαση στην αίτηση για certriorari με την επισήμανση ότι, ακόμη και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης παρέχεται δικαίωμα στον καθ' ου να ακουστεί. Και όντως δόθηκε τέτοιο δικαίωμα. Ο καθ' ου καταχώρησε ένσταση.) Στις παραγράφους 47 και 49 της ενόρκου δηλώσεως του καθ' ου που συνόδευε την ένσταση του για το επίδικο διάταγμα αναφέρει: «Αυτό που αντιλήφθηκα την ημέρα που μου επιδόθηκε το διάταγμα αυτού του είδους ήταν ότι όφειλα να επιτρέψω την είσοδο της Αιτήτριας στα υποστατικά μου διαφορετικά θα κινδύνευα να βρεθώ υπαίτιος για παρακοή διατάγματος». «η φύση των επίδικων διαταγμάτων ήταν τέτοια που στην ουσία, παρά το γεγονός ότι ορίστηκαν επιστρεπτέα, μεσολαβούσε η εκτέλεσή τους και γνώριζα ότι αν έφεραν αντίσταση θα ήμουν σε κίνδυνο να βρεθώ κατηγορούμενος για παρακοή διατάγματος». Το επίδικο διάταγμα ήταν προστακτικό. Διέτασσε τον καθ'ου η αίτηση να προβεί σε συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες όπως το να επιτρέψει την είσοδο σε κατονομαζόμενους δικηγόρους και άτομα, να τους υποδείξει χώρους και να προβεί στη σύνταξη ενόρκου δηλώσεως. Τίποτα από αυτά δεν χρειαζόταν διευκρίνιση ή διασάφηση. Στην περίπτωση προστακτικών διαταγμάτων με τα οποία επιβάλλεται θετική ενέργεια από το άτομο προς το οποίο απευθύνεται, η αδυναμία εκτέλεσής τους, όπως επισημαίνεται, συνιστούσε ανέκαθεν υπεράσπιση, με την επιφύλαξη ότι το βάρος απόδειξης της αδυναμίας φέρει το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η διαταγή [δέστε A.G. v. Walthamstow Urban District Council 1859, Vol. XI 1894 - 95 T.L.R. 533, Lewis v. Poutypridd, Caerphilly and Newport Railway Company, 1895 Vol XI 1894 - 95 T.L.R. 2203 και Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. σελ. 70,74.] Στην κρινόμενη περίπτωση, η άρνηση του καθ' ου ήταν απόλυτη και αφορούσε το σύνολο των ενεργειών που καθορίζονταν από το διάταγμα. Εξετάζονται όμως παρακάτω και άλλες εισηγήσεις του καθ'ου που άπτονται του θέματος της αδυναμίας συμμόρφωσης του. - Nόσφηση εξουσίας Αποτελεί πρόσθετο λόγο ένστασης ότι τα εκδοθέντα διατάγματα δεν είναι γνωστά στο Κυπριακό Δίκαιο και ότι εκδόθηκαν κατά νόσφηση εξουσίας. Εισηγείται ο συνήγορος του καθ' ου ότι το επίδικο διάταγμα δεν είναι το Anton Piller Οrder του Λόρδου Denning που υιοθετήθηκε και στην Κύπρο. Στην Αγγλία ακολούθησε η έκδοση διαδικαστικών κανονισμών και το Anton Piller περιλήφθηκε στο κεφάλαιο Search Warrants το οποίο προβλέπει σχολαστικά όλη τη διαδικασία. Παρά το ότι αναφέρει ότι σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες εκδίδονται στην Κύπρο τα σχετικά διατάγματα διατυπώνει ως νομικός τη διαφωνία του. Διατυπώνει επίσης τη θέση ότι το Anton Piller Order είναι αντίθετο με το άρθρο 16 του συντάγματος που καθιέρωσε το άσυλο της κατοικίας και κατέθεσε επίσης την άποψη ότι το άρθρο 31 του κανονισμού 44/2001 της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν παρέχει τέτοια εξουσία παράλληλης έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων σε δύο χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιθανόν τούτο που έγινε να συνιστά νόσφηση εξουσίας. Εν κατακλείδι, όμως, ο συνήγορος ανέφερε ότι δεν θα αναπτύξει τις ανωτέρω τρεις θέσεις που προβλήθηκαν με την ένσταση. Απλά ανέφερε διατυπώνει με σεβασμό την άποψη του. Εις απάντηση των λόγων τούτων της ένστασης ο συνήγορος του καθ' ου υποδεικνύει ότι δεν συνιστούν έγκυρο λόγο ένστασης ή υπεράσπισης σε αίτηση για παρακοή. Είναι νομολογημένο πως ανεξάρτητα από την άποψη του καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τη νομιμότητα ή εγκυρότητα του επίδικου διατάγματος ο καθ' ου είχε υποχρέωση να συμμορφωθεί με αυτό. Έχει λεχθεί στην απόφαση Hadkinson v. Hadkinson

(1952)All ER 567: "It is the plain and unqualified obligation of every person against, or in respect of, whom an order is made by a court of competent jurisdiction to obey it unless and until that order is discharged. The uncompromising nature of this obligation is shown by the fact that is extends even to cases where the person affected by an order believes it to be irregular or even void. Lord Cottenham L.C. said in Chuck v. Cremer

(1846)1 Coop. Temp Cott 338 at 342, 47 ER 884 at 885): "A party, who knows of an order, whether null or valid, regular or irregular cannot be permitted to disobey it . it would be most dangerous to hold that the suitors, or their solicitors, could themselves judge whether an order was null or valid - whether it was regular or irregular. That they should come to the Court and not take upon themselves to determine such a question. That the course of a party knowing of a order, which was null or irregular, and who might be affected by it was plain. He should apply to the Court and that it might be discharged. As long as it existed it must not be disobeyed". Such being the nature of this obligation, two consequences will, in general, follow from its breach. The first is that anyone who disobeys an order of the court . is in contempt and may be punished by committal or attachment or otherwise". Περαιτέρω αξίζει να υπομνησθεί πως ο καθ' ου καταχώρησε αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari με το οποίο ζητούσε την ακύρωση του διατάγματος. Η σχετική αίτηση, μετά που ακούστηκαν αμφότεροι οι διάδικοι, απορρίφθηκε. Κρίνεται συνεπώς πως δεν γίνεται αποδεκτός ο λόγος τούτος. - Αδυναμία συμμόρφωσης Ο καθ'ου προβάλλει με το δεύτερο λόγο ένστασης του ότι ήταν αδύνατη ή και ακατόρθωτη η συμμόρφωση του. Δεν έχει εξειδικευθεί αυτή η αδυναμία συμμόρφωσης. Όπως, ορθά παρατηρεί ο συνήγορος του αιτητή «ποια αντικειμενική αδυναμία εμπόδιζε τον Καθ' ου η Αίτηση από του να επιτρέψει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο Διάταγμα να εισέλθουν στα Υποστατικά και ποια αντικειμενική αδυναμία τον εμπόδιζε από του να υποδείξει τους χώρους φύλαξης των σχετικών εγγράφων ή να παράσχει πρόσβαση σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή να καταχωρήσει την ένορκο δήλωση που αναφερόταν στην παράγραφο A (

1. v)του Διατάγματος; Απλούστατα ο Καθ' ου η Αίτηση σκόπιμα και ηθελημένα επέλεξε να μην συμμορφωθεί με το επίδικο Διάταγμα και να γράψει το Δικαστήριο στα παλιά του τα παπούτσια απλά και μόνο διότι δεν του άρεσε το περιεχόμενο του Διατάγματος.» Αντιφατικότητα καλύπτει τη θέση αυτή του καθ' ου, αφού: Ενώ ισχυρίζεται ότι η παράγραφος Α (
2. v)του διατάγματος, του ήταν ακατανόητη και δεν αντιλήφθηκε τι έπρεπε να πράξει, στην υποπαράγραφο (β) της παραγράφου 18 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει πως του ήταν αδύνατο να συμμορφωθεί εντός 7 ημερών. Ενώ ισχυρίζεται ότι ήταν ακατόρθωτη η συμμόρφωση, κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι «συμμορφώθηκε» διότι παρέδωσε όλα τα έγγραφα που καλύπτονται από το επίδικο διάταγμα στους Άγγλους δικηγόρους, σε συμμόρφωση με το Αγγλικό διάταγμα. Εδώ είναι ορθό να εισαχθεί η εισήγηση του συνηγόρου του Καθ' ου για το προνόμιο του πελάτη του περί μη αυτοενοχοποίησης. Είναι ορθή η θέση του συνηγόρου πως τέτοια διατάγματα είναι δραστικότατα με άμεσες συνέπειες. Τούτο αναγνωρίσθηκε από το Κοινοδίκαιο και σχετική αναφορά γίνεται στο σύγγραμμα Gee on Commercial Injunctions 5η έκδοση σελ. 502. Στο σύγγραμμα Alridge on Contempt καταγράφεται πως δεν είναι λογικό να απαιτείται αποκάλυψη πληροφοριών που θα οδηγήσουν σε καταδίκη για παρακοή διατάγματος Δικαστηρίου. Εισηγείται ο κ. Πιττάτζης πως σύμφωνα με τη μαρτυρία της Γ. Οικονόμου, ο καθ΄ου αντιμετωπίζει κατηγορίες στην Αγγλία για απάτη £300.000,000. Στους λόγους ένστασης δεν εξειδικεύεται τέτοιος λόγος. Είναι δίκαιο όμως να αναφερθεί ότι ζητήθηκε από το συνήγορο του καθ' ου, την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση για τελικές αγορεύσεις αναβολή για να καταχωρηθεί αίτηση τροποποίησης των λόγων ένστασης και να προστεθεί ο συγκεκριμένος. Το αίτημα αναβολής απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και οι λόγοι περιλαμβάνονται στη σχετική ενδιάμεση απόφαση. Για τούτο θεωρώ ότι δεν μπορεί να εξεταστεί ο λόγος αυτός αφού δεν περιλαμβάνεται στους λόγους ένστασης οι οποίοι και προδιαγράφουν τους άξονες γύρω από τους οποίους η διαδικασία περιστρέφεται (Σοφοκλέους -ν- Ταβελούδη κ.α.

(2002)1 (Α) ΑΑΔ 92). Επιγραμματικά όμως θα πρέπει να τονιστεί ότι στην ένορκο δήλωση του καθ' ου η αίτηση που καταχωρήθηκε για υποστήριξη της ένστασης του εναντίον του επίδικου διατάγματος σε κάποιες παραγράφους όπως την παράγραφο 42, ανέφερε πως στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και στα αρχεία των οποίων ζητείται ο έλεγχος ενδεχομένως να περιέχονται και στοιχεία τα οποία να τον ενοχοποιούν για οποιοδήποτε αδίκημα. Στις παραγράφους 70, 72 και 74 γινόταν γενική μνεία των κανονισμών που ισχύουν στην Αγγλία και για το προνόμιο μη αυτοενοχοποίησης που δικαιούται ο καθ' ου η αίτηση να επικαλεστεί και επίσης του δικαιώματος του καθ' ου για αφαίρεση εγγράφων τα οποία πιστεύει ότι πιθανόν να τον ενοχοποιούν αναφορικά με οποιανδήποτε ποινική διαδικασία ή οιωνεί ποινική διαδικασία όπως είναι η διαδικασία παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου. Το επίδικο διάταγμα κατέστη απόλυτο στις 16.9.

1. Από την έκδοση του διατάγματος μέχρι την καταχώρισή της παρούσας αίτησης παρήλθαν εννέα μήνες και ο καθ' ου ούτε προέβη, έστω σε μερική συμμόρφωση, για όσα δε τον ενοχοποιούσαν ούτε και ζήτησε να περιορίσει το διάταγμα στα μη ενοχοποιητικά στοιχεία. - Εκτέλεση διατάγματος Προβλήθηκε επίσης από τον καθ' ου ότι δεν του παρασχέθηκε ούτε χρόνος αντίδρασης, ούτε και δυνατότητας συμβουλής. Παρεμβάλλω εδώ την εισήγηση του κ. Πιττάτζη περί μη ορθής εκτέλεσης του διατάγματος, και περί μη πληροφόρησης του καθ΄ου από τον επιβλέποντα δικηγόρο, για τα δικαιώματα του όπως και για την αμεροληψία και εμπειρία του επιβλέποντα δικηγόρου. Παρέπεμψε δε, στην Αγγλική πρακτική όπως εφαρμόζεται τώρα στην Αγγλία. Να σημειωθεί πως καμιά εκτέλεση, ούτε καν προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος έγινε, ώστε να μιλάμε για επίδειξη μεροληψίας ή για γενόμενες παρατυπίες κατά την εκτέλεση του διατάγματος. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Μιχαηλίδης δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του και συνεπώς αυτή παραμένει αναντίλεκτη. Αξίζει επίσης να επισημανθεί πως σχετικός ισχυρισμός περί της μη αμεροληψίας του επιβλέποντα δικηγόρου εγέρθηκε και στην ένσταση του καθ΄ου η αίτηση που καταχωρήθηκε για το επίδικο διάταγμα. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της αιτήτριας (κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου) δηλώνεται η αμεροληψία του επιβλέποντα δικηγόρου και επισυνάπτεται επιστολή - δήλωση του δικηγορικού γραφείου Μιχαηλίδης & Μιχαηλίδης η οποία υπογράφεται από τον κ. Α. Μιχαηλίδη. Επιβεβαιώνεται με αυτήν πως το γραφείο τους είναι από τα αρχαιότερα γραφεία στην Κύπρο, ιδρύθηκε το 1922, είναι ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο, καμία σχέση δεν έχει με την αιτήτρια και έχουν διορισθεί και στο παρελθόν ως επιβλέποντες δικηγόροι. Σύμφωνα με αυτή την ένορκο δήλωση, ο καθ' ου μόλις διάβασε το διάταγμα τους έδιωξε. Δεν ζήτησε χρόνο. Δεν ζήτησε διευκρινίσεις. Δεν ζήτησε επεξηγήσεις. Φαίνεται, από την αντίδραση του και τα λεχθέντα του "Nobody is getting in" ότι ήξερε και γνώριζε πολύ καλά τι έκανε. Εξάλλου από την ένορκη δήλωση του κ. Πισία (ο οποίος επίσης δεν αντεξετάστηκε) καταδεικνύεται πως ο καθ' ου συνομίλησε με Άγγλο δικηγόρο και ότι είχε δικηγόρο και στην Κύπρο, την κα Κονναρή, με την οποία συνομίλησε ο κ. Γαβριηλίδης και η οποία κατευθυνόταν στο γραφείου του καθ' ου πλην όμως οι αιτητές διώχθηκαν πριν την άφιξή της. Συνεπώς προκύπτει ξεκάθαρα και σαφέστατα πως ο καθ'ου είχε απόλυτα και ηθελημένα αποδεχτεί να μη συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα. Έχοντας υπόψη την ένορκη δήλωση του κ. Μιχαηλίδη προκύπτει σαφέστατα ότι έγινε πρώτα η επίδοση του διατάγματος και μετά η εκδίωξη τους από το σπίτι του καθ'ου. Ποτέ δεν επιχειρήθηκε εκτέλεση του διατάγματος πριν την επίδοσή του. Σε σχέση με την προσπάθεια εκτέλεσης του διατάγματος στο γραφείο του καθ' ου σίγουρα οι αιτητές επισκέφθηκαν το γραφείο του πριν την επίδοση. Η επίδοση προς την κα Χριστοφόρου έγινε η ώρα 14:
2. Προς τον καθ' ου η ώρα 15:
3. (Ένορκη Δήλωση Μιχαηλίδη) Θεωρώ πως ο χρόνος εκτέλεσης του διατάγματος ξεκινούσε αφ' ης στιγμής επιδόθηκε στον καθ΄ου η αίτηση και όχι ενωρίτερα. Μπορεί το διάταγμα να αναφερόταν και σε κάθε άλλο άτομο που είχε την ευθύνη φύλαξης του υποστατικού, αλλά η αίτηση παρακοής στρέφεται εναντίον του καθ' ου όχι εναντίον της Χριστοφόρου. Μετά την επίδοση προς την κα Χριστοφόρου διαμείφθηκε μεταξύ τους συζήτηση, αφού η τελευταία διάβασε το διάταγμα, κατά πόσο έπρεπε να ήταν παρών κατά την εκτέλεση του διατάγματος ο κ. Κυθραιώτης. Προτού επιχειρηθεί οποιαδήποτε ενέργεια και οποιαδήποτε πράξη γύρω στις 15:00 (ώρα που έγινε επίδοση του διατάγματος προς τον καθ' ου η αίτηση) η κα Χριστοφόρου τους κάλεσε, αφού έλαβε σχετικές οδηγίες από τον καθ' ου η αίτηση, να εξέλθουν του γραφείου. Για τούτο θεωρώ πως ο καθ' ου η αίτηση είχε λάβει ήδη γνώση όταν έδιδε οδηγίες για μη δυνατότητα εκτέλεσης του διατάγματος και στο γραφείο του. Προβλήθηκε ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση του καθ΄ου και αναπτύχθηκε επιχειρηματολογία από τον κ. Πιττάτζη πως το διάταγμα κατονόμαζε ρητά τον επιβλέποντα δικηγόρο και τα άλλα άτομα και ότι η επιχειρηθείσα ταυτόχρονη εκτέλεση του διατάγματος στην οικία και γραφείο του καθ' ου ήταν μεμπτή και αντιστρατευόταν το λεκτικό του διατάγματος. Κρίνεται πως τούτη η εισήγηση δεν ευσταθεί. Το Διάταγμα κατονόμαζε τον κ. Α. Μιχαηλίδη ως επιβλέποντα δικηγόρο ή αντ' αυτού άλλο δικηγόρο από το γραφείο Μιχαηλίδης και Μιχαηλίδης. Το ίδιο και για τον κ. Σκορδή. Η φράση «αντ' αυτού», σίγουρα δεν επιτρέπει την παρουσία ταυτόχρονα και του κ. Μιχαηλίδη και άλλου δικηγόρου από το γραφείο του. Όμως επιτρέπει, τη διενέργεια της έρευνας στην οικία του καθ' ου με επιβλέποντα δικηγόρο τον κ. Μιχαηλίδη και την έρευνα στο γραφείο του καθ' ου από άλλον αντ' αυτού, δικηγόρο. Και τούτο έγινε. Η παρουσία δε και είσοδος των προσώπων που ανωτέρω περιγράφηκαν στο γραφείο του καθ' ου ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί παράνομη. Εισήλθαν στο προθάλαμο γραφείου, όπως κάθε άλλος επισκέπτης, στην παρουσία της γραμματέως του καθ' ου και σε καμιά πράξη προέβησαν. - Ισχύς διατάγματος Στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση περιλαμβάνεται ισχυρισμός ότι το επίδικο διάταγμα πρέπει να θεωρείται νεκρό διότι δεν ανανεώθηκε η ισχύς του στις 3.2.11 και 23.2.
4. Παρά το γεγονός ότι τούτος ο λόγος δεν περιλαμβάνεται στους λόγους ένστασης θα πρέπει να σημειωθεί πως τις ανωτέρω ημερομηνίες βρισκόταν σε ισχύ η προσωρινή διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας του επιδίκου διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για certiorari. Μετά την απόρριψη της αίτησης συνεχίσθηκε η διαδικασία εκδίκασης του. Εν πάση περιπτώσει η ισχυριζόμενη παρακοή έλαβε χώρα σε ημερομηνίες προγενέστερες της 3ης Φεβρουαρίου
5. - Παραβίαση δικαιωμάτων του καθ' ου η αίτηση Αποτελεί επίσης εισήγηση του συνηγόρου του καθ' ου ότι έγινε παραβίαση των δικαιωμάτων του πελάτη του κατά τη διάρκεια της δίκης. Αναφέρθηκε ο κ. Πιττάτζης σε συγκεκριμένα αιτήματα τα οποία είχε υποβάλει και τα οποία δεν είχαν γίνει δεκτά από το Δικαστήριο. Δεν θεωρώ ορθό να ασχοληθώ σε τούτο το στάδιο με την εισήγηση αυτή δεδομένου πως έχουν δοθεί σχετικές ενδιάμεσες αποφάσεις το περιεχόμενο των οποίων ομιλεί αφ' εαυτού και δεν είναι του παρόντος Δικαστηρίου να αποφασίσει για την ορθότητα των αποφάσεων τούτων. Αναφέρει, επίσης, ο καθ' ου ότι του στερήθηκε το δικαίωμα να προσφέρει μαρτυρία. Υπενθυμίζεται πως: Όταν στις 16.5.12 συμπλήρωσε η αιτήτρια την υπόθεση της ο συνήγορος του καθ' ου ζήτησε χρόνο και του δόθηκε για να αποφασίσει αν θα προσκόμιζε μαρτυρία, πλην του καθ' ου και αν θα υπέβαλλε σχετικό αίτημα για κλήση και προσφορά μαρτυρίας. Αποφάσισε να μην το πράξει. Καταληκτικά, επισημαίνονται τα κάτωθι: Το διάταγμα που εξεδόθη στα πλαίσια της Αγγλικής αγωγής αφορούσε, όπως εξάλλου είναι αποδεκτό διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων και διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων (Τεκμήριο 2 Ένορκη Δήλωση Οικονόμου). Ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση περί συμμόρφωσης του με το παρόν διάταγμα έγινε αφού απέστειλε έγγραφα στους Άγγλους δικηγόρους στα πλαίσια συμμόρφωσης εκείνου του διατάγματος, συνεπώς δεν γίνεται αποδεκτός. Εξάλλου, στο τεκμήριο 6 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Οικονόμου (περιεχόμενο το οποίο δεν αμφισβητήθηκε) το οποίο αποτελεί ένορκη δήλωση του καθ'ου ημερ. 5.5.11, αναφέρεται από τον ίδιο στις παραγράφους 42, 43, 44 και 93 ότι σκόπιμα παραπλάνησε το Αγγλικό Δικαστήριο προβάλλοντας ενόρκως ψευδείς ισχυρισμούς και αποκρύβοντας σκοπίμως ουσιώδη έγγραφα και εκφράζει στην παράγραφο 93 την απολογία του για το γεγονός της παρουσίασης λανθασμένης (επί το επιεικέστερον) μαρτυρίας (providing false evidence). Έχω επίσης διαβάσει το τεκμήριο 1, το οποίο αποτελεί το διάταγμα Anton Piller εναντίον του Ιάσωνα Ηρακλέους. Πράγματι το περιεχόμενο του, πλην μικροδιαφορών στη διατύπωση του, είναι όμοιο με το επίδικο. Η συμμόρφωση όμως του Ηρακλέους με το εναντίον του διάταγμα δεν εμποδίζει ούτε απαλλάσσει τον καθ' ου από τη δική του υποχρέωση για υπακοή και συμμόρφωση. Συνεπώς έχοντας υπόψη όλα ό,σα ανωτέρω καταγράφηκαν, ο καθ΄ου η αίτηση κρίνεται ένοχος ηθελημένης παρακοής στο σύνολο του επίδικου διατάγματος όπως ανωτέρω καταγράφηκε. (Υπ.) .............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ, ΓΚ Subject: Civil/Final Αnafora: aitisi parakois diatagmatos dikastiriou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο