SAHMAR SHIPPING CO LTD ν. Svetlana Pashkovskaya, Αρ. Αγωγής: 780/07, 31/7/2012

SAHMAR SHIPPING CO LTD ν. Svetlana Pashkovskaya, Αρ. Αγωγής: 780/07, 31/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 780/07 Μεταξύ: SAHMAR SHIPPING CO LTD Εναγόντων και Svetlana Pashkovskaya Εναγομένης ____________________ 31 Ιουλίου,

1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Χαραλάμπους. Για Εναγόμενη: κ. Κ. Ανδρέου. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες αποτελούν ναυτιλιακή εταιρεία, εγγεγραμμένη στην Κύπρο και κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο διατηρούσαν λογαριασμό στη Γερμανική Τράπεζα Berenberg Bank στο Αμβούργο Γερμανίας με αρ.
2. Μοναδικός μέτοχος και διευθυντής των Εναγόντων ήταν ο Alexander Pashkovsky από τη Ρωσία και γραμματέας η Εναγόμενη, οι οποίοι ήταν σύζυγοι και ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού μετά την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής. Τον Δεκέμβριο του 2006 η Εναγόμενη μετέφερε από τον εν λόγω λογαριασμό των Εναγόντων, το ποσό των U.S.$110.000 αρχικά σε προσωπικό της λογαριασμό στην Alpha Bank με αρ. 515-106-001381-0 και στη συνέχεια μετέφερε το ποσό των U.S.$100.000 σε λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης επ' ονόματι της με αρ. 515-160-008685-
3. Είναι δικογραφικός ισχυρισμός των Εναγόντων ότι ο Alexander Pashkovsky, κατά τον Δεκέμβριο του 2006 και ενώ βρισκόταν στην Ουκρανία για εργασία, έδωσε τηλεφωνικές οδηγίες στην Εναγόμενη όπως μεταφέρει από τον πιο πάνω λογαριασμό των Εναγόντων το ποσό των U.S.$180.000 σε άλλη τράπεζα του εξωτερικού. Η εντολή για τη μεταφορά θα εγίνετο μέσω διαδικτύου αφού η Εναγόμενη χρησιμοποιούσε συγκεκριμένο κωδικό που η τράπεζα του είχε δώσει. Η εν λόγω μεταφορά των χρημάτων θα γινόταν προς κάλυψη αναγκών των Εναγόντων και συγκεκριμένα: (α) U.S.$113.000 θα χρησιμοποιείτο για αγορά πετρελαίου για ανεφοδιασμό πλοίου και (β) U.S.$67.000 θα χρησιμοποιείτο για πληρωμή προς την εταιρεία Teplosfera χρέους για υπηρεσίες που παρείχαν στους Ενάγοντες. Στις 14.12.06 η Εναγόμενη μετέφερε το ποσό των U.S.$113.836,28 σύμφωνα με τις οδηγίες του Alexander Pashkovsky, όμως παρέλειψε να υλοποιήσει τις οδηγίες του για τη μεταφορά του ποσού των U.S.$67.
4. Αντ' αυτού η Εναγόμενη μεταξύ της 11.12.06 και 14.12.06 χρησιμοποίησε κωδικό για μεταφορά ποσού U.S.$110.000 σε προσωπικό της λογαριασμό στην Alpha Bank στη Λεμεσό χωρίς τη γνώση, οδηγίες και έγκριση του Α. Pashkovsky. Διατείνονται οι Ενάγοντες ότι η ενέργεια αυτή της Εναγόμενης αποτελεί κλοπή από αντιπρόσωπο αφού αυτή εκμεταλλεύθηκε τη θέση της ως γραμματέας των Εναγόντων, και έκλεψε και οικειοποιήθηκε το εν λόγω ποσό. Ισχυρίζονται ότι υπέστηκαν πρόσθετες ζημιές ύψους U.S.$11.000 και καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν τα ποσά των U.S.$110.000 και U.S.$8.000 πλέον τόκους, γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις ως και Διάταγμα επιστροφής στους Ενάγοντες του ποσού των U.S.$110.
5. Η Εναγόμενη ισχυρίζεται στην Υπεράσπιση της ότι ο λόγος που ήταν η γραμματέας των Εναγόντων ήταν γιατί ο Α. Pashkovsky ήταν ανίκανος να χειριστεί θέματα της εταιρείας λόγω σοβαρού προβλήματος αλκοολισμού και/ή λόγω αμέλειας και/ή λόγω συχνών ταξιδιών στο εξωτερικό για λόγους κραιπάλης και αναψυχής. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στις 10.12.06 ο Pashkovsky σε κατάσταση μέθης γρονθοκόπησε τον γιό του Alexander και κατέστρεψε ρούχα της προκαλώντας της ζημιά ύψους U.S.$50.
6. Κάλεσε την αστυνομία, δύο μέλη της μετέβηκαν στην οικία τους και προειδοποίησαν τον Pashkovsky για τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του. Μετά την αποχώρηση των αστυνομικών ο Pashkovsky της πρότεινε το ποσό των U.S.$110.000 από τον λογαριασμό των Εναγόντων, με αντάλλαγμα αυτή να μην δώσει κατάθεση στην αστυνομία για την βιαιοπραγία εναντίον του γιου τους και την καταστροφή των ρούχων της, ως αποζημίωση για την απαράδεκτη επιζήμια συμπεριφορά του. Αυτή αποδέχθηκε την πρόταση του και ο Pashkovsky της έδωσε τον κωδικό που μόνο ο ίδιος γνώριζε, για μεταφορά του πιο πάνω ποσού από τον λογαριασμό των Εναγόντων στη Γερμανική τράπεζα, στον δικό της λογαριασμό στην Alpha Bank, μεταφορά που έγινε ηλεκτρονικά μέσω διαδικτύου. Αρνείται ότι ο Pashkovsky της είχε δώσει οδηγίες για μεταφορά του ποσού των €67.000 για πληρωμή της εταιρείας Teplosfera και ισχυρίζεται ότι η μεταφορά των U.S.$110.000 έγινε στην παρουσία του Pashkovsky και με δική του πρωτοβουλία, συμμετοχή και έγκριση. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο Pashkovsky ζήτησε τηλεφωνικώς την επιστροφή του ποσού των U.S.$110.000 στον λογαριασμό των Εναγόντων, στις 13.12.06 μετά τη μετάβαση του στην Ουκρανία. Για τους Ενάγοντες κατέθεσαν τρεις μάρτυρες: Ο Alexander Pashkovsky (Μ.Ε.1), η Σωτηρούλλα Θρασυβούλου (Μ.Ε.2) και η Ρεβέκκα Στυλιανίδου (Μ.Ε.3). Για την πλευρά της Εναγομένης κατέθεσαν πέντε μάρτυρες: Ο Alexander Pashkovsky (Μ.Υ.1), η Εναγόμενη (Μ.Υ.2), η Ανδρούλλα Στεφάνου (Μ.Υ.3), ο Ανδρέας Αριστείδου (Μ.Υ.4) και η Δέσπω Ελευθερίου (Μ.Υ.5). Ο Μ.Ε.1 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι είναι απόφοιτος Ναυτικής Ακαδημίας και εργάστηκε για πολλά χρόνια ως καπετάνιος σε εμπορικά πλοία. Γνώρισε την Εναγόμενη η οποία εργαζόταν ως σερβιτόρα-καθαρίστρια σε πλοίο, παντρεύτηκαν στις 5.6.98 και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Alexander (Μ.Υ.1) και τον Νικήτα. Στις 23.10.97 ίδρυσε τους Ενάγοντες που είναι ναυτιλιακή εταιρεία με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λεμεσό, με μοναδικό μέτοχο και διευθυντή τον ίδιο, με γραμματέα την Εναγόμενη και την εταιρεία A.M. Consu-Serve Ltd [τεκμ. 1(α-δ)] και διατηρούσαν τον λογαριασμό με αρ. 8000000285 στη Γερμανική τράπεζα Berenderg Bank, στο Αμβούργο Γερμανίας. Ενόψει του ότι ταξίδευε συχνά στο εξωτερικό για εργασία, το 2006 διόρισε την Εναγόμενη για πρακτικούς λόγους ως γραμματέα των Εναγόντων, προς υλοποίηση επείγουσας φύσεως οδηγιών του. Τον Δεκέμβριο του 2006, ενώ βρισκόταν στην Ουκρανία, έδωσε τηλεφωνικώς οδηγίες στην Εναγόμενη να μεταφέρει από τον πιο πάνω λογαριασμό το ποσό των U.S.$180.000 σε άλλη τράπεζα του εξωτερικού. Για να γίνει αυτό κατορθωτό, μετέφερε στις 2.12.06, στον λογαριασμό αυτό το ποσό των U.S.$148.586,35 ώστε μαζί με το ποσό των U.S.$95.378.01 που ήδη υπήρχε, να υπάρχει επαρκές υπόλοιπο για τη μεταφορά των U.S.$180.
7. Η εν λόγω μεταφορά θα γινόταν για κάλυψη αναγκών των Εναγόντων και συγκεκριμένα U.S.$113.00 θα χρησιμοποιούντο για αγορά πετρελαίου για ανεφοδιασμό πλοίου και U.S.$67.000 θα χρησιμοποιούντο για πληρωμή στην εταιρεία Teplosfera για υπηρεσίες που παρείχαν στους Ενάγοντες (τεκμ. 4). Η εντολή για τη μεταφορά των χρημάτων θα γινόταν μέσω διαδικτύου με τη χρήση συγκεκριμένου κωδικού τον οποίο η Γερμανική τράπεζα είχε δώσει και φυλάττετο στα γραφεία των Εναγόντων στη Λεμεσό. Στις 14.12.06 η Εναγόμενη ηλεκτρονικά μετέφερε το ποσό των U.S.$113.836,28 (τεκμ. 5), σύμφωνα με τις οδηγίες του σε τράπεζα του εξωτερικού, όμως παρέλειψε να υλοποιήσει τις οδηγίες του για τη μεταφορά των U.S.$67.
8. Αντ' αυτού, η Εναγόμενη μεταξύ 11.12.06 και 14.12.06 χρησιμοποίησε τον κωδικό που είχε και μετέφερε U.S.$110.000 σε προσωπικό της λογαριασμό στην Alpha Bank στη Λεμεσό χωρίς τη γνώση και έγκριση του. Συγκεκριμένα μετέφερε το εν λόγω ποσό αρχικά στον λογαριασμό της 515-106-001381-0 και στη συνέχεια μετέφερε το ποσό U.S.$100.000 σε λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης επ' ονόματι της με αρ. 515-160-008685-
9. Ισχυρίστηκε ότι οι Ενάγοντες και ο ίδιος ουδέποτε έδωσαν οδηγίες ούτε έγκριναν τη μεταφορά των χρημάτων στον λογαριασμό της Εναγόμενης, η οποία εκμεταλλεύθηκε τη θέση της ως γραμματέας και έκλεψε το πιο πάνω ποσό. Πληροφορήθηκε για τη μεταφορά αυτή όταν τηλεφωνικά δέχθηκε παράπονα από τους εκπροσώπους της Teplosfera οι οποίοι δεν είχαν λάβει στις 14.12.06 όπως είχαν συμφωνήσει, το ποσό των U.S.$67.
10. Αμέσως επικοινώνησε με τη Γερμανική Τράπεζα, απ' όπου ενημερώθηκε ότι στις 13.12.06 μεταφέρθηκε το ποσό των U.S.$110.000 στον λογαριασμό της Εναγόμενης. Στις 18.12.06 (τεκμ. 2) κάλεσε τη Γερμανική Τράπεζα να ζητήσει, με επιστολή της προς την Alpha Bank, την επιστροφή του πιο πάνω ποσού, επεξηγώντας ότι ουδέποτε έγκρινε αυτή τη μεταφορά. Τον Φεβρουάριο του 2007 κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία, η οποία όμως δεν προχώρησε σε ποινική δίωξη της Εναγόμενης. Οι Ενάγοντες, πέραν της απώλειας του πιο πάνω ποσού, υπέστηκαν πρόσθετες ζημιές και συγκεκριμένα U.S.$3.000 έκτακτα έξοδα για κάλυψη του κενού από την πληρωμή των U.S.$67.000 σε σχέση με τον χρόνο που έπρεπε να πληρωθούν και U.S.$8.000 έξοδα δικηγορικά, μεταφορικά, τραπεζικά, φαξ και τηλεφωνήματα. Ισχυρίστηκε ότι κατά τη μεταφορά των χρημάτων, στις 14.12.06, ο ίδιος βρισκόταν στην Ουκρανία. Τα χρήματα στη Γερμανική Τράπεζα δεν αποτελούσαν προσωπικά του χρήματα, αλλά ανήκαν στους Ενάγοντες και δεν είχε κανένα δικαίωμα ή εξουσιοδότηση να τα χρησιμοποιήσει για δικές του προσωπικές υποχρεώσεις. Κατά την περίοδο 10.12.06-12.12.06 στον λογαριασμό των Εναγόντων στη Γερμανική Τράπεζα, δεν υπήρχε το ποσό των U.S.$110.000 αλλά μικρότερο ποσό, δηλ. το ποσό των U.S.$95.378,01 (τεκμ. 5) και γι' αυτό δεν θα μπορούσε να είχε δώσει οδηγίες στην Εναγόμενη για μεταφορά του ποσού των U.S.$110.
11. Η Εναγόμενη έκαμε προσπάθεια για να μεταφέρει τα χρήματα στις 11.12.06 και ώρα 1:39:11 χωρίς να γνωρίζει ότι στη συγκεκριμένη στιγμή στον λογαριασμό δεν υπήρχε αρκετό υπόλοιπο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα χρήματα στους λογαριασμούς των Εναγόντων, στη Γερμανία και Κύπρο χρησιμοποιούντο για τις ανάγκες των Εναγόντων και όχι για τις προσωπικές του ανάγκες. Αρνήθηκε ότι είναι αλκοολικός, ισχυρίστηκε ότι είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας και ουδέποτε άσκησε βία στην Εναγόμενη, η οποία προέβαινε σε καταγγελίες στην αστυνομία, όμως ουδέποτε έλαβε μέτρα εναντίον του (τεκμ. 6, 7, 8). Ισχυρίστηκε ότι τον Ιανουάριο 2007 αντιλήφθηκε τον γιο του Νικήτα να κλαίει, ο οποίος του ανέφερε ότι τον είχε κτυπήσει ο Alexander στην κοιλιά. Ο ίδιος του έκαμε παρατήρηση και τον έσπρωξε στην κοιλιά όχι με σκοπό να τον κτυπήσει, αλλά απλώς να του δείξει ότι η δύναμη κάποιου είναι διαφορετική από τη δύναμη κάποιου άλλου. Αρνήθηκε ότι επανειλημμένα κτύπησε τον Alexander και την Εναγόμενη και ισχυρίστηκε ότι όλα σχεδιάστηκαν από την Εναγόμενη σε σχέση με την κλοπή των χρημάτων ώστε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ψευδώς ότι ο ίδιος είναι αλκοολικός και κακοποιός. Δέχθηκε ότι επισκέφθηκε μια κλινική στη Μόσχα για σκοπούς αποτοξίνωσης του οργανισμού του ώστε να έχει καλύτερη φυσική κατάσταση και αρνήθηκε ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα αλκοολισμού. Ισχυρίστηκε ότι στις 10.12.06 που είχε τα γενέθλια του, η Εναγόμενη με τα παιδιά έλειπαν από το πρωί από το σπίτι. Όταν επέστρεψε, γύρω στις 11.00 μ.μ., ο ίδιος είχε πιεί και κοιμόταν. Η Εναγόμενη κάλεσε την αστυνομία γιατί ο ίδιος είχε σκίσει με μαχαίρι τα εσώρουχα της που της είχε φέρει ως δώρο και αρνήθηκε ότι έσκισε άλλα ρούχα της όπως παντελόνια, κοστούμια, φορέματα, μπλούζες, μαγιό, δερμάτινα, γούνες. Όταν ήρθε η αστυνομία, η Εναγόμενη στη δική του παρουσία δεν έδειξε τα εσώρουχα, αλλά έδειξε ένα σωρό ρούχα, τα οποία προφανώς έσκισε η ίδια. Ούτε η Εναγόμενη ούτε ο γιος του Alexander παραπονέθηκαν στην αστυνομία ότι τους κτύπησε και αρνήθηκε ότι το ίδιο βράδυ μετά την αποχώρηση της αστυνομίας συμφώνησε με την Εναγόμενη να της δώσει το ποσό των U.S.$110.000 ως αποζημίωση για να μην προχωρήσει σε καταγγελία σε βάρος του. Επεξήγησε ότι η μεταφορά χρημάτων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή από μια τράπεζα σε άλλη γίνεται με την χρήση κωδικού. Ο ίδιος κατείχε τους κωδικούς και για κάθε μεταφορά που γινόταν από την Εναγόμενη, της έδινε τον κωδικό. Ενόψει του ότι επρόκειτο να ταξιδέψει στις 12.12.06, έδωσε στην Εναγόμενη στις 4.12.06 κωδικούς για τις εξής μεταφορές: (α) U.S.$113.000 για πληρωμή πετρελαίου, (β) U.S.$67.000 για πληρωμή στην Teplosfera. Στις 11.12.06 εμβάστηκε στον λογαριασμό το ποσό των U.S.$148.000 (τεκμ. 5). Η Εναγόμενη έδωσε οδηγίες στις 11.12.06 για τη μεταφορά των U.S.$110.000 στον λογαριασμό της όμως, δεν υπήρχε το ποσό στον λογαριασμό και η μεταφορά έγινε στις 13.12.06 (τεκμ. 9), χωρίς αυτή να πληρώσει το ποσό των U.S.$67.000 στην Teplosfera. Στις 14.12.06 πλήρωσε τα U.S.$113.000 για το πετρέλαιο αφού πρώτα εξασφάλισε τις U.S.$110.000 στον λογαριασμό της. Έτσι χρησιμοποίησε τους δύο κωδικούς που τις είχε δώσει. Στις 14.12.06 πληροφορήθηκε ότι εξαφανίστηκαν τα χρήματα και πως δεν έγινε η πληρωμή στην Teplosfera και γι' αυτό έστειλε επιστολή στη Γερμανική Τράπεζα ζητώντας τους επιστροφή των U.S.$110.000 από την Alpha Bank. Επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Alpha Bank, απ' όπου πληροφορήθηκε ότι τα χρήματα δεν μπορούσαν να επιστραφούν στη Γερμανική Τράπεζα αφού βρίσκονταν σε προσωπικό λογαριασμό της Εναγόμενης. Αρνήθηκε ότι το τιμολόγιο της Teplosfera (τεκμ. 4) είναι ψεύτικο και αυτό στάληκε βάσει της συμφωνίας τους για να πληρωθούν οι υπηρεσίες τους. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο στις 23.12.06, δεν κατάγγειλε την Εναγόμενη στην Αστυνομία γιατί ήταν γιορτές και προσπαθούσε να έρθει σε ένα συμβιβασμό μαζί της. Στις 4 ή 5.1.07 αναχώρησε για την Ουκρανία και έκαμε καταγγελία στην αστυνομία στις 28.2.07 διότι απουσίαζε από την Κύπρο και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο. Αρνήθηκε ότι προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία εκδικητικά ως και ότι της έδωσε οικειοθελώς τις U.S.$110.000 ως αποζημίωση για τη ζημιά που της προκάλεσε ώστε να μην καταγγελθεί στην αστυνομία. Η Μ.Ε.2 είναι υπεύθυνη Πρωτοκολλητής του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ανέφερε ότι ο Μ.Ε.1 στις 14.3.07 καταχώρησε αίτηση διαζυγίου με αρ. 135/07 (τεκμ. 11) εναντίον της Εναγόμενης και στις 24.10.07 εκδόθηκε διαζύγιο (τεκμ. 10). Η Μ.Ε.3 εργάζεται στη μονάδα διεθνών δραστηριοτήτων της Alpha Bank και γνωρίζει τους Ενάγοντες, τον Μ.Ε.1 και την Εναγόμενη. Η Εναγόμενη διατηρεί τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 515-106-001381-0 (τεκμ. 13) στον οποίο έγινε έμβασμα ποσού U.S.$110.000 στις 14.12.06, από λογαριασμό των Εναγόντων σε Γερμανική Τράπεζα. Η μεταφορά έγινε σύμφωνα με μήνυμα μεταφοράς που παρέλαβε η Alpha Bank ημερ. 11.12.06 (τεκμ. 14) από τη Γερμανική Τράπεζα και έντυπο μεταφοράς ημερ. 13.12.06 (τεκμ. 15). Σύμφωνα με το τεκμ. 14, στις λεπτομέρειες πληρωμής αναγράφεται "payment for destroyed things". Σύμφωνα με το τεκμ. 13, στις 20.12.06 το ποσό των U.S.$100.000 μεταφέρθηκε σε λογαριασμό της Εναγόμενης προθεσμιακής κατάθεσης αρ. 515-160-008685-0 (τεκμ. 16). Ο Μ.Υ.1 είναι 19 χρόνων, γιος του Μ.Ε.1 και της Εναγόμενης. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι ο Μ.Ε.1 ουδέποτε του συμπεριφέρθηκε με στοργή και αγάπη, ήταν αλκοολικός και πάντοτε επιθετικός, βίαιος και εριστικός προς τον ίδιο και όλη την οικογένεια. Λόγω μέθης, πολλές φορές κοιμόταν στο πάτωμα, στους καναπέδες, γυμνός. Γινόταν επιθετικός και βίαιος προς την Εναγόμενη, η οποία τον κατάγγειλε αρκετές φορές στην αστυνομία και ο ίδιος τράβηξε φωτογραφίες στο σπίτι τους γι' αυτή την κατάσταση (τεκμ. 19). Στις 10.12.06 ήταν τα γενέθλια του Μ.Ε.1 και πήγε με την Εναγόμενη να αγοράσουν τούρτα, κεράκια και δώρα. Μετά από λίγη ώρα επέστρεψαν στο σπίτι, ήταν βράδυ και ο Μ.Ε.1 που ήταν πάρα πολύ μεθυσμένος, άρχισε να βρίζει χυδαία την Εναγόμενη. Του είπε να σταματήσει, όμως ο Μ.Ε.1 του επιτέθηκε και τον γρονθοκόπησε στο στομάχι στην παρουσία της Εναγόμενης. Από τον πόνο διπλώθηκε και άρχισε να ουρλιάζει και να κλαίει. Ο Μ.Ε.1 συνέχισε να βρίζει την Εναγόμενη χυδαία και τον οδήγησε στο δωμάτιο τους μαζί με την Εναγόμενη, όπου τους έδειξε ότι κατέστρεψε, έσχισε όλα τα ρούχα της Εναγόμενης. Η Εναγόμενη κάλεσε την αστυνομία τόσο για τα καταστρεμμένα ρούχα, όσο και για τη συμπεριφορά του Μ.Ε.1 απέναντι στον ίδιο. Όταν η αστυνομία έφτασε στο σπίτι, είδαν τα σκισμένα ρούχα και η Εναγόμενη κατάγγειλε τον Μ.Ε.1 για τη βία που άσκησε στον ίδιο. Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να ηρεμίσουν τον Μ.Ε.1 και του υπέδειξαν ότι τα αδικήματα που διέπραξε είναι πολύ σοβαρά, επισύρουν ποινές φυλάκισης και ζήτησαν από την Εναγόμενη να μεταβεί στον σταθμό για γραπτή καταγγελία. Όταν αναχώρησαν οι αστυνομικοί, άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους και ο Μ.Ε.1 πρότεινε στην Εναγόμενη να της δώσει το ποσό των U.S.$110.000 για να μην τον καταγγείλει στην αστυνομία τόσο για τη σωματική βία που άσκησε στον ίδιο, όσο και για να την αποζημιώσει για τα ρούχα που της κατέστρεψε. Ο Μ.Ε.1 έδωσε στην Εναγόμενη τον κωδικό και αυτή, στην παρουσία του Μ.Ε.1 και του ιδίου, έδωσε οδηγίες για να γίνει η μεταφορά των χρημάτων από τη Γερμανική Τράπεζα σε Κυπριακή. Ισχυρίστηκε ότι όταν πληροφορήθηκε ότι είχε παραβιαστεί το διαμέρισμα όπου διέμενε ο Μ.Ε.1 μετά το διαζύγιο, μετέβηκε εκεί με την Εναγόμενη όπου εντόπισαν ένα πλαστογραφημένο έγγραφο από την Teplosfera, η οποία ανήκει στον Μ.Ε.
12. Επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Μ.Ε.1, με τον οποίο συζήτησε έντονα και του είπε ότι θα έπρεπε να ντρέπεται γιατί κατασκευάζει πλαστά και ψεύτικα έγγραφα για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον της Εναγομένης, η οποία ουδέποτε έκλεψε οποιοδήποτε ποσό. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι μετά το διαζύγιο των γονιών του σταμάτησε να έχει επικοινωνία με τον Μ.Ε.1 γιατί κατηγορούσε την Εναγόμενη με χυδαίες λέξεις και την αποκαλούσε κλέφτρα γιατί έκλεψε το επίδικο ποσό. Ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη στις 10.12.06 φωτογράφισε στην παρουσία του τα σκισμένα ρούχα, προτού έρθει η αστυνομία και το παράπονο της στην αστυνομία όταν έφτασε στο σπίτι, ήταν τόσο για τα καταστραμμένα ρούχα όσο και για την επίθεση του Μ.Ε.1 προς τον ίδιο. Τελικά η Εναγόμενη δεν κατάγγειλε τον Μ.Ε.1 στην αστυνομία γιατί στην παρουσία του ο Μ.Ε.1 της είπε ότι θα της έδιδε U.S.$110.000 ως αποζημίωση για τα καταστρεμμένα ρούχα και την επίθεση εναντίον του. Τα καταστρεμμένα ρούχα δεν ήταν μόνο εσώρουχα, αλλά πολλά ακριβά ρούχα. Η πληρωμή του πιο πάνω ποσού έγινε το βράδυ της 10.12.06, μετά την αποχώρηση της αστυνομίας αφού ο Μ.Ε.1 στην παρουσία του, έδωσε στην Εναγόμενη τον κωδικό και οδηγίες για να μεταφερθούν τα χρήματα. Ο Μ.Ε.1 αντιλαμβανόταν τι έκανε, φοβήθηκε όταν η αστυνομία του εξήγησε τα σοβαρά αδικήματα που διέπραξε και ότι θα μπορούσε να φυλακιστεί και η μεταφορά των χρημάτων έγινε στην παρουσία του. Η Εναγόμενη (Μ.Υ.2) ανέφερε στη μαρτυρία της ότι παντρεύτηκε με τον Μ.Ε.1 στις 5.6.98 και ο γάμος τους λύθηκε στις 24.10.
13. Ισχυρίστηκε ότι οι Ενάγοντες αποτελούσαν οικογενειακή εταιρεία και ουσιαστικά, αν και μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της ήταν ο Μ.Ε.1, η εταιρεία και τα περιουσιακά της στοιχεία ανήκαν και στους δύο. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους λάμβαναν χρήματα από τους λογαριασμούς των Εναγόντων και πλήρωναν προσωπικά και άλλα έξοδα διαβίωσης τους και εκπαίδευσης των παιδιών τους. Οι σχέσεις της με τον Μ.Ε.1 κλονίστηκαν λόγω του ότι αυτός ήταν βίαιος και αλκοολικός. Επιδεινώθηκαν το 2006 και η συμβίωση τους διακόπηκε οριστικά το
14. Ο Μ.Ε.1 υποβλήθηκε σε θεραπεία για απεξάρτηση από τον αλκοολισμό στη Μόσχα από 14.3.03 μέχρι 4.4.03 σε Νοσοκομείο Αποτοξίνωσης Ναρκωτικών. Λόγω αλκοολισμού ο Μ.Ε.1 γινόταν βίαιος και επιθετικός και πολλές φορές γρονθοκόπησε την ίδια και τα παιδιά τους (τεκμ. 19). Επειδή την προβλημάτιζε ο χωρισμός, δεν ζήτησε την ποινική δίωξη του, αν και πολλές φορές κατάγγειλε στην αστυνομία τη βίαιη συμπεριφορά του (τεκμ. 6, 7, 8). Στις 10.12.06 στα γενέθλια του Μ.Ε.1, πήγε με τα παιδιά της να αγοράσουν τούρτα, κεράκια και δώρα στον Μ.Ε.
15. Μετά από λίγη ώρα επέστρεψαν στο σπίτι και ο Μ.Ε.1 άρχισε να την βρίζει χυδαία και επιτέθηκε στον Μ.Υ.1 γρονθοκοπώντας τον στο στομάχι. Ο Μ.Υ.1 διπλώθηκε και έκλαιγε από τον πόνο, ενώ η ίδια του φώναζε για τη βίαιη συμπεριφορά του. Στη συνέχεια, ο Μ.Ε.1 οδήγησε την ίδια και τον Μ.Υ.1 στο υπνοδωμάτιο τους όπου τους έδειξε καταστρεμμένα όλα τα ρούχα της γκαρνταρόμπας της. Ισχυρίστηκε ότι τα ρούχα της ήταν πολύ ακριβά και αναφέρθηκε αναλυτικά στα ρούχα που της έσχισε ο Μ.Ε.1 και στην αξία τους (τεκμ. 21-32). Ισχυρίστηκε ότι τα τεκμ. 21-32 αποτελούν μέρος των σκισμένων ρούχων τα οποία άφησε για να επιδιορθώσει, ενώ τα υπόλοιπα τα πέταξε μετά από τρεις ημέρες γιατί δεν μπορούσαν να διορθωθούν και είχε ήδη πληρωθεί από τον Μ.Ε.1 με το ποσό των U.S.$110.
16. Κάλεσε την αστυνομία για να καταγγείλει τη βίαιη συμπεριφορά του Μ.Ε.1 προς τον Μ.Υ.1, ως και για να δουν τα καταστραμμένα ρούχα, όπως και έπραξε όταν η αστυνομία έφτασε στο σπίτι τους. Οι αστυνομικοί υπέδειξαν στον Μ.Ε.1 ότι τα αδικήματα που διέπραξε είναι πολύ σοβαρά και επισύρουν ποινές φυλάκισης και της ζήτησαν να μεταβεί στον σταθμό για να κάμει γραπτή καταγγελία. Όταν έφυγαν οι αστυνομικοί, άρχισαν να συζητούν και ο Μ.Ε.1 της πρότεινε να της δώσει το ποσό των U.S.$110.000 για να μην τον καταγγείλει στην αστυνομία τόσο για τη βία που άσκησε στον Μ.Υ.1 ως και για να την αποζημιώσει για τα ρούχα που της κατέστρεψε. Ο Μ.Ε.1 της έδωσε τον κωδικό και στην παρουσία του Μ.Ε.1 και του Μ.Υ.1 έδωσε οδηγίες για να γίνει η μεταφορά των χρημάτων από τη Γερμανική Τράπεζα στον λογαριασμό της στην Alpha Bank. Στις οδηγίες αναγράφεται ως λόγος μεταφοράς "payment for destroyed things" και η αναφορά αυτή έγινε από τη Γερμανική Τράπεζα προς την Alpha Bank το ίδιο βράδυ της 10.12.06 προς 11.12.06 (τεκμ. 9). Ο λόγος της μεταφοράς δόθηκε από τον Μ.Ε.
17. Ισχυρίστηκε ότι και άλλες φορές έγινε μεταφορά χρημάτων από τον εν λόγω λογαριασμό των Εναγόντων, σε προσωπικούς της λογαριασμούς, τα οποία χρησιμοποίησε για προσωπικές τους ανάγκες. Όταν χώρισε με τον Μ.Ε.1, αυτός διέμενε σε διαμέρισμα, το οποίο επισκέφθηκε όταν παραβιάστηκε η πόρτα του. Εκεί βρήκε διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων ένα πλαστογραφημένο έγγραφο από την Teplosfera (τεκμ. 4), η οποία ανήκει σχεδόν εξ ολοκλήρου στον Μ.Ε.
18. Ισχυρίστηκε ότι το τεκμ. 4 είναι πλαστογραφημένο και συντάχθηκε κατόπιν συνωμοσίας του Μ.Ε.1 με τον δικηγόρο του. Κατέθεσε ως τεκμ. 20 έγγραφο στη ρωσική γλώσσα που αφορά την Teplosfera σύμφωνα με το οποίο ο Μ.Ε.1 κατέχει το 91% των μετοχών της Teplosfera, το 4,57% ανήκει στον Kravchenko και το 4%σε άλλο πρόσωπο. Ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Ε.1 δεν την κατάγγειλε στην αστυνομία αμέσως μόλις επέστρεψε από την Ουκρανία γιατί προσπαθούσε να την μεταπείσει για να μην χωρίσουν. Μετά τη μεταφορά των U.S.$110.000, ο Μ.Ε.1 της έδωσε οδηγίες και τον κωδικό και στις 14.12.06 μετέφερε το ποσό των U.S.$113.836,38 για αγορά πετρελαίου του πλοίου (τεκμ. 5). Η αγωγή είναι εκδικητική γιατί αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει αυτή και τα παιδιά της την ίδια κατάσταση με τον Μ.Ε.
19. Αντεξεταζόμενη, επέμενε ότι ο Μ.Ε.1 στις 10.12.06 στην παρουσία της κτύπησε τον Μ.Υ.
20. Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι τους, τα παιδιά βγήκαν στο πάρκο της γειτονιάς. Επέμενε ότι ο Μ.Ε.1 της έδωσε τους κωδικούς στις 10.12.06 και έκαμε τη μεταφορά των χρημάτων μετά το επίδικο συμβάν, το βράδυ της 10.12.06 μετά τις 10.00 μ.μ. Λόγω διαφοράς στην ώρα με τη Γερμανία τα χρήματα μεταφέρθηκαν στις 11.12.
21. Με αναφορά στο περιεχόμενο των τεκμ. 2 και 14, ισχυρίστηκε ότι «η τράπεζα ό,τι θέλει γράφει» και επέμενε ότι τα χρήματα μεταφέρθηκαν στον λογαριασμό της από τις 10.12.06 μέχρι 11.12.
22. Συμφώνησε ότι σε όλα τα έγγραφα παρουσιάζεται η μεταφορά των χρημάτων να έγινε στις 11.12.06, όμως επέμενε ότι η μεταφορά έγινε στις 10.12.
23. Ισχυρίστηκε ότι η αξία των καταστρεμμένων ρούχων της ξεπερνούσε το ποσό των U.S.$110.
24. Σύμφωνα με την αξία τους όπως την ανέφερε στην κυρίως εξέταση της, ανέρχοντο συνολικά σε U.S.$250.000 γιατί ήταν πολύ ακριβά ρούχα. Ωστόσο επέμενε ότι το ποσό των U.S.$110.000 αφορούσε τόσο τα καταστρεμμένα ρούχα, όσο και τη βιαιοπραγία του Μ.Ε.1 εναντίον του Μ.Υ.1, προκειμένου να μην καταγγείλει τον Μ.Ε.1 στην αστυνομία. Στις 10.12.06 όταν έφυγε από το σπίτι ο Μ.Ε.1 ήταν μεθυσμένος και κοιμόταν στο πάτωμα. Δεν γνωρίζει πότε ο Μ.Ε.1 έσκισε τα ρούχα της, ίσως να τα έκοβε από το πρωί. Όταν οι αστυνομικοί ήρθαν στο σπίτι, ο Μ.Ε.1 δεν ήταν τόσο μεθυσμένος, είχε συνέλθει και του μίλησαν για τρία με πέντε χρόνια φυλάκιση. Τον κωδικό για τη μεταφορά χρημάτων για το πετρέλαιο, της τον έδωσε ο Μ.Ε.1 στις 14.12.06 τηλεφωνικώς γιατί βρισκόταν στην Ουκρανία και αρνήθηκε ότι ο Μ.Ε.1 της έδωσε δύο κωδικούς προτού φύγει από την Κύπρο στις 12.12.
25. Η Μ.Υ.3 είναι παιδίατρος. Έκδοσε το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 17.6.02 (τεκμ. 33) σύμφωνα με το οποίο ο Μ.Υ.1, εννέα χρονών τότε, παρουσίαζε ένα μώλωπα στο μέτωπο δεξιά και δυο-τρία καρούμπαλα στο κεφάλι. Η Μ.Υ.2 είχε ισχυριστεί τότε ότι είχαν προκληθεί από τον μεθυσμένο Μ.Ε.1 το προηγούμενο βράδυ και η ίδια δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την αλήθεια των ισχυρισμών της Μ.Υ.
26. Ο Μ.Υ.4 είναι αστυνομικός και κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας. Ισχυρίστηκε ότι το βράδυ της 10.12.06 κατόπιν τηλεφωνήματος της Μ.Υ.2 μετέβηκε στο σπίτι της, όπου αυτή παραπονέθηκε ότι μετά από έντονη λογομαχία με τον Μ.Ε.1, αυτός της έσκισε τα ρούχα της. Ανέβηκε στο υπνοδωμάτιο όπου είδε αρκετά ρούχα σκισμένα με ψαλίδι. Ο Μ.Ε.1 αφού ρωτήθηκε, παραδέχθηκε ότι έσκισε τα ρούχα της τονίζοντας ότι ο ίδιος τα είχε αγοράσει. Του εξήγησε ότι αποτελεί αδίκημα οποιαδήποτε συμπεριφορά εναντίον περιουσίας και κάλεσε την Μ.Υ.2 να μεταβεί στον σταθμό για να δώσει γραπτή κατάθεση. Μετά τις συστάσεις και συζήτηση που είχαν, βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε θέμα ασφάλειας της Μ.Υ.2, αποχώρησε από την οικία και επέστρεψε στον σταθμό. Μετά από 30-45 λεπτά τηλεφώνησε στην Μ.Υ.2, διότι δεν είχε ακόμα προσέλθει στον σταθμό για κατάθεση. Η Μ.Υ.2 ήταν πιο ήρεμη, του είπε ότι δεν επιθυμούσε το ίδιο βράδυ να δώσει κατάθεση και ότι «είχαν βρει λύση για τα ρούχα». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι από τα λεγόμενα και των δύο, συμπέρανε ότι είχαν προβλήματα στον γάμο τους. Ο Μ.Ε.1 μύριζε έντονα οινόπνευμα, όμως μπορούσε να συνεννοηθεί μαζί του και παραδέχθηκε ότι έσκισε τα ρούχα της Μ.Υ.2 που ο ίδιος είχε αγοράσει. Όταν ανέβηκε στο υπνοδωμάτιο με την Μ.Υ.2 και ένα συνάδελφο του, είδε στο κρεββάτι αρκετά ρούχα, φούστες, μπλούζες, παντελόνια σκισμένα με ψαλίδι και δεν θυμάται να είδε εσώρουχα σκισμένα. Ζήτησε από τη Μ.Υ.2 να καταγράψει η ίδια τα καταστρεμμένα ρούχα και την αξία τους και να τα παρουσιάσει αργότερα στο σταθμό. Δεν φωτογράφισε τα σκισμένα ρούχα και δεν θυμάται ακριβώς ποια ρούχα ήταν σκισμένα. Δεν θυμάται να είδε γούνες, ούτε δερμάτινο σακάκι. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχαν άλλα άτομα στο σπίτι και το παράπονο της Μ.Υ.2 αφορούσε την καταστροφή των ρούχων. Στο τηλέφωνο η Μ.Υ.2 αργότερα, του είπε ότι είχαν βρει λύση για τα ρούχα χωρίς να του αναφέρει ποσό. Ισχυρίστηκε ότι σε σύντομο χρόνο, μετά το επίδικο περιστατικό, ίσως και εντός της ίδιας εβδομάδα, επισκέφθηκε ξανά τη Μ.Υ.2 διότι δεν είχε προσέλθει στον σταθμό για κατάθεση και είχε ενημερωθεί στο μεσοδιάστημα από άλλο συνάδελφο του ότι η Μ.Υ.2 είχε υποβάλει εκ νέου παράπονο στην αστυνομία για τον Μ.Ε.
27. Η εντύπωση που αποκόμισε συζητώντας με την Μ.Υ.2 ήταν ότι συνεχίζοντο οι έντονες προστριβές μεταξύ τους και η Μ.Υ.2 είχε αποφασίσει να προχωρήσει με διαζύγιο. Ήταν ολοφάνερο, είπε, ότι από τη στιγμή που συνέβηκε και δεύτερο επεισόδιο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ήταν δεδομένο ότι δεν υπήρχε θέμα συμβιβασμού και συμφωνίας σε σχέση με τα επεισόδια της επίδικης νύκτας. Η Μ.Υ.2 ουδέποτε έδωσε κατάθεση για το επίδικο βράδυ. Η Μ.Υ.5 είναι παιδίατρος και επισκεπτόταν συχνά το σπίτι της Εναγόμενης, όταν τα παιδιά αρρωστούσαν. Πολλές φορές είδε εκεί τον Μ.Ε.1 μεθυσμένο. Η Μ.Υ.2 της παραπονείτο ότι ο Μ.Ε.1 κτυπούσε τα παιδιά και πριν οκτώ-δέκα χρόνια η Μ.Υ.2 μετέφερε στο ιατρείο της τον Μ.Υ.1 ο οποίος έφερε μώλωπες στα δύο μάτια. Όταν ρώτησε τη Μ.Υ.2 τι συνέβηκε, της απάντησε ότι κτύπησε μόνος του και την παρακάλεσε να τον εισάξει σε κλινική. Αργότερα η Μ.Υ.2 της είπε ότι ο Μ.Ε.1 είχε κτυπήσει τον Μ.Υ.
28. Περαιτέρω, θυμάται ότι κάποτε την επισκέφθηκε η Μ.Υ.2 στο ιατρείο της με τραύμα στο χέρι και της ανέφερε ότι την τραυμάτισε με μαχαίρι ο Μ.Ε.
29. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει την αλήθεια των όσων της έλεγε η Μ.Υ.
30. Έχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα - εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Οι Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 κρίνονται ως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι μάρτυρες και η μαρτυρία τους - η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά - γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Ο Μ.Ε.1 μου έκαμε άριστη εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι με ειλικρίνεια είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Με θετικότητα, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και η μαρτυρία του καθόλου δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Ως εκ τούτου, είμαι πεπεισμένη ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Αντίθετα, η Εναγόμενη (Μ.Υ.2) δεν μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και κρίνω ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Ήταν εμφανής η προσπάθεια της να πείσει το Δικαστήριο ότι ο Μ.Ε.1, πρώην σύζυγος της, ήταν αλκοολικός και επανειλημμένα ασκούσε βία, τόσο στην ίδια, όσο και στα δύο παιδιά τους. Και οι δύο αυτοί ισχυρισμοί της δεν γίνονται αποδεκτοί από το Δικαστήριο, για τους εξής λόγους: Σ' ότι αφορά τον αλκοολισμό, καμία κατάλληλη ιατρική μαρτυρία προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει κάτι τέτοιο. Ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι αυτός υποβλήθηκε σε θεραπεία για απεξάρτηση από τον αλκοολισμό στη Μόσχα από 14.3.03 μέχρι 4.4.03 σε Νοσοκομείο Αποτοξίνωσης Ναρκωτικών, παρέμεινε μετέωρος και ατεκμηρίωτος χωρίς την προσκόμιση μαρτυρίας που να αποδεικνύει τέτοια θεραπεία στο κατονομαζόμενο νοσοκομείο της Μόσχας. Η πλευρά της Εναγόμενης και συγκεκριμένα ο γιος της Μ.Υ.1 παρουσίασε φωτογραφίες (τεκμ. 19) προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο ότι ο Μ.Ε.1 βρισκόταν συχνά σε κατάσταση μέθης. Ό,τι μπορεί να λεχθεί είναι ότι τέτοιο αυθαίρετο συμπέρασμα από το περιεχόμενο των φωτογραφιών και μόνο, δεν μπορεί να εξαχθεί από το Δικαστήριο. Σ' ότι αφορά τον ισχυρισμό περί άσκησης βίας, η Εναγόμενη παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου τα τεκμήρια 6, 7, 8 που αφορούν καταγγελίες της στην Αστυνομία. Το Δικαστήριο καμία βαρύτητα προσδίδει στο περιεχόμενο των τεκμ. 6, 7, 8, τα οποία αναφέρονται σε καταγγελίες της Εναγόμενης - η οποία ζητούσε από την Αστυνομία όπως γίνει στον Μ.Ε.1 αυστηρή παρατήρηση - και καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αυτές οι καταγγελίες διερευνήθηκαν από την Αστυνομία, προχώρησαν ποινικές διώξεις εναντίον του Μ.Ε.1 και αποφασίστηκε από το Ποινικό Δικαστήριο ότι οι καταγγελίες της Εναγόμενης πράγματι ήταν αληθινές. Παρά τις πιο πάνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου, τονίζεται ότι το κατά πόσο ο Μ.Ε.1 ήταν πράγματι αλκοολικός ως και το κατά πόσο ασκούσε βία κατόπιν μέθης στην Εναγόμενη και στα παιδιά τους, αποτελούν κατά την κρίση του Δικαστηρίου, θέματα άσχετα με το μοναδικό επίδικο θέμα που το Δικαστήριο καλείται να επιλύσει, δηλαδή κατά πόσο η Εναγόμενη μετέφερε κατά τον ουσιώδη χρόνο το ποσό των U.S.$110.000 από τον λογαριασμό των Εναγόντων στη Γερμανική Τράπεζα, σε προσωπικό της λογαριασμό, με ή χωρίς τις οδηγίες, έγκριση και συγκατάθεση του Μ.Ε.1, και σ' αυτό θα επικεντρωθεί το Δικαστήριο. Περαιτέρω, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Ε.1, στην παρουσία της, στις 10.12.06 επιτέθηκε στο γιο τους (Μ.Υ.1) και τον γρονθοκόπησε στο στομάχι. Όταν κάλεσε την αστυνομία και δύο αστυνομικοί επισκέφθηκαν το σπίτι της, κατάγγειλε σ' αυτούς τόσο την καταστροφή των ρούχων της από τον Μ.Ε.1 όσο και τη βίαιη συμπεριφορά του Μ.Ε.1 προς τον Μ.Υ.
31. Ούτε και αυτός ο ισχυρισμός της Εναγόμενης γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Και τούτο γιατί ο Μ.Υ.4, ο ένας από τους δύο αστυνομικούς που επισκέφθηκαν το σπίτι της Εναγόμενης το επίδικο βράδυ της 10.12.06 και έδωσε μαρτυρία για την πλευρά της Εναγόμενης, καμιά αναφορά έκαμε στη μαρτυρία του περί καταγγελίας της Εναγόμενης για άσκηση βίας εκ μέρους του Μ.Ε.1 προς τον Μ.Υ.1, αλλά περιορίστηκε σε παράπονο της Εναγομένης μόνο για καταστροφή των ρούχων της. Ο εν λόγω ισχυρισμός της δεν γίνεται αποδεκτός και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι στην παρ. 14 της ένορκης δήλωσης της ημερ. 1.3.07 που συνοδεύει την ένσταση της στο Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε στις 16.2.07, η Εναγόμενη προέβαλε εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό. Ειδικότερα, είχε ισχυριστεί ότι ενώ βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο της προσπαθώντας να εξακριβώσει το μέγεθος της ζημιάς που είχε προκαλέσει ο Μ.Ε.1, άκουσε τον Μ.Υ.1 να κλαίει και όταν μετέβηκε στο ισόγειο είχε διαπιστώσει ότι ο Μ.Ε.1 είχε γρονθοκοπήσει τον Μ.Υ.1 στην κοιλιά. Επομένως, η θέση της ήταν ότι ο Μ.Ε.1 είχε γρονθοκοπήσει τον Μ.Υ.1 στην απουσία της, θέση που έρχεται σε άμεση αντίθεση με τη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Εναγόμενη, κάτω από την πίεση της αντεξέτασης, προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τον ισχυρισμό ότι για πρώτη φορά περιέρχετο στην αντίληψη της η εν λόγω ένορκη δήλωση της ημερ. 1.3.07, ισχυρισμός βεβαίως που στερείται κάθε σοβαρότητας και ως τέτοιος δεν γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, ο ισχυρισμός της ότι το επίδικο βράδυ με την άφιξη των αστυνομικών στο σπίτι της τα παιδιά βγήκαν στο πάρκο της γειτονιάς, έρχεται σε άμεση αντίθεση με την παρ. 16 της ένορκης δήλωσης της ημερ. 1.3.07 όπου ανέφερε ότι είχε μεταφέρει τα παιδιά για προστασία σε φιλικό σπίτι, ισχυρισμοί που εν πάση περιπτώσει δεν επιβεβαιώθηκαν από τον Μ.Υ.
32. Ο δε ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι οι παρ. 15 και 16 της ένορκης δήλωσης της ημερ. 1.3.07 αφορούν διαφορετικές περιπτώσεις από την επίδικη της 10.12.06, δεν γίνεται αποδεκτός αφού από μια απλή ανάγνωση των παραγράφων 13-17 της ένορκης δήλωσης της, είναι φανερό ότι αναφέρονται στην επίδικη ημερομηνία της 10.12.
33. Η Εναγόμενη επέμενε στη μαρτυρία της ότι ο Μ.Ε.1 της είχε δώσει τους κωδικούς στις 10.12.06 και το ίδιο βράδυ έδωσε τις σχετικές οδηγίες για μεταφορά του ποσού των U.S.$110.000 στον προσωπικό της λογαριασμό. Αντεξεταζόμενη της υποδείχθηκαν τα τεκμ. 2 και 14, σύμφωνα με τα οποία οι οδηγίες δόθηκαν στις 11.12.06 και ώρα 10.42 και λήφθηκαν από τη Γερμανική τράπεζα στις 11.12.06 και ώρα 11.
34. Η σχετική απάντηση της Εναγόμενης ήταν «η τράπεζα ό,τι θέλει γράφει» και επέμενε στη θέση της ότι η μεταφορά των χρημάτων έγινε στις 10.12.06, θέση που αναμφίβολα δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, εφόσον διαψεύδεται κατηγορηματικά από τα τεκμ. 2 και
35. Είναι φανερό ότι αυτή η εμμονή της Εναγόμενης περί μεταφοράς των χρημάτων στις 10.12.06, εξυπηρετεί την προσπάθεια της να συνδέσει την εν λόγω μεταφορά χρημάτων, με την ισχυριζόμενη αποζημίωση της για την καταστροφή των ρούχων της από τον Μ.Ε.1 και την άσκηση βίας του Μ.Ε.1 προς τον Μ.Υ.1, σύμφωνα πάντα με τους δικούς της ισχυρισμούς. Προέβαλε επίσης τον ισχυρισμό ότι η αξία των καταστρεμμένων ρούχων της ξεπερνούσε το ποσό των U.S.$110.000 και σύμφωνα με τη μαρτυρία της η αξία των τεκμ. 21-32 ανερχόταν συνολικά σε U.S.$250.
36. Ωστόσο, το ποσό των U.S.$110.000 αφορούσε την ισχυριζόμενη αποζημίωση της τόσο για τα καταστραμμένα ρούχα της όσο και για τη βιαιοπραγία που ο Μ.Ε.1 άσκησε εναντίον του Μ.Υ.1, ώστε να μην τον καταγγείλει στην αστυνομία. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ο Μ.Ε.1 καταστρέφοντας τα ρούχα της, της προκάλεσε ζημιά ύψους U.S.$50.
37. Επομένως, ο πιο πάνω ισχυρισμός της ότι η αξία των καταστρεμμένων ρούχων της ξεπερνούσε τις U.S.$110.000 και ανέρχετο σε U.S.$250.000 δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο ως ισχυρισμός που δεν δικογραφείται στην Υπεράσπιση της. Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι η πλευρά της Εναγόμενης παρέλειψε κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 να υποδείξει στον Μ.Ε.1 τα ισχυριζόμενα καταστρεμμένα ρούχα της, τα οποία κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση της ως τεκμ. 21-
38. Η παράλειψη αυτή, στέρησε στον Μ.Ε.1 τη δυνατότητα να εξετάσει τα εν λόγω τεκμήρια και να αναφέρει στο Δικαστήριο κατά πόσο τα αναγνωρίζει ή όχι ως τα ρούχα που του καταλογίζεται από την Εναγόμενη ότι της κατέστρεψε (βλ. Νεοπτόλεμου Γεωργίου ν. Ρωξάνης Νεοπτόλεμου Γεωργίου Πολ. Έφ. 16/06 ημερ. 11.2.10, Κούρρης ν. Παπαδόπουλου