Hepp III Luxembourg Master SARL ν. Central Europe Finance (Holding) SA, Αρ. Αίτησης: 20/12, 3/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 20/12 Aναφορικά με τον Περί της Συμβάσεως Περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο Αρ. 84/79 και Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο αρ. 101/87 και Αναφορικά με την Διαιτησία στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (International Court of Arbitration of the International Chamber of Commerce) στην υπόθεση υπ' αριθμό 16687/ND. Mεταξύ: Hepp III Luxembourg Master S.A.R.L., εκ Λουξεμβούργου Αιτητές και Central Europe Finance (Holding) S.A., η οποία επίσης εμπορεύεται και/ή συναλλάττεται με το όνομα Cefin Europe Finance Holding S.A και/ή Cefin (Holding) S.A., εκ Λουμβούργου Καθ'ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 27.6.2012 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 3 Ιουλίου, 2012 Για τους αιτητές: κος Πίττας (κ. Φλουρέντζος ν' ακούσει απόφαση) ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές καταχώρισαν στις 22.6.12 μονομερή αίτηση με την οποία αιτούντο την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 26.4.11 που εκδόθηκε εναντίον των καθ'ων η αίτηση από το Διεθνές Εμπορικό Δικαστήριο Διαιτησίας του Παρισιού (International Chamber of Commerce International Court of Arbitration) στη βάση συμφωνίας των διαδίκων για παραπομπή των διαφορών τους σε διαιτησία ημερ. 11.10.
- Την ίδια ημερομηνία οι αιτητές καταχώρισαν και την παρούσα μονομερή αίτηση. Και οι δύο αιτήσεις ορίστηκαν στις 27.6.12 για ακρόαση. Με την παρούσα αίτηση εξαιτούνται τα εξής διατάγματα: (α) Τον διορισμό του Πέτρου Λιβάνιου μέχρι την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ως ενδιάμεσου παραλήπτη των περιουσιακών στοιχείων των καθ'ων η αίτηση που περιγράφονται στο Παράρτημα 2 της αίτησης, με τα δικαιώματα και τις εξουσίες που αναφέρονται στην αίτηση. (β) Να διατάζει τους καθ'ων η αίτηση να επιτρέψουν πλήρη και ελεύθερη πρόσβαση και/ή να παραδώσουν στο πιο πάνω πρόσωπο όλα τα βιβλία, μητρώα, συμφωνίες και άλλα έγγραφα που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία τους. (γ) Να απαγορεύει ή/ και να εμποδίζει τους καθ'ων η αίτηση 1 στα εξής: να μεταφέρουν εκτός Κύπρου και/ ή να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία που βρίσκονται στην Κύπρο, να προβαίνουν σε οποιεσδήποτε ενέργειες στην Κύπρο που να συνδέονται με τη διάθεση ή αποξένωση των περιουσιακών τους στοιχείων είτε είναι επ' ονόματι τους είτε κατέχονται από κοινού με άλλους ή του συνόλου των μετοχών των εταιρειών που περιγράφονται στο παράρτημα 2 της αίτησης ή των τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων ασφαλούς φύλαξης που διατηρούνται στις Τράπεζες ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που κατέχονται ή ελέγχονται από τρίτα πρόσωπα ή τους ίδιους μέχρι την τελική εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. (δ) Να απαγορεύει και ή να εμποδίζει τους καθ'ων η αίτηση από του να καταστρέψουν, διαγράψουν και/ή άλλως αλλοιώσουν έγγραφα που σχετίζονται με τα περιουσιακά τους στοιχεία. (ε) Να διατάσσει τα πρόσωπα που αναφέρονται στο επισυνημμένο παράρτημα 1 ή Τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα στο οποίο θα επιδοθεί το διάταγμα να πληροφορήσουν γραπτώς τους δικηγόρους των αιτητών κατά πόσο έχουν δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία και/ή τραπεζικούς λογαριασμούς και να δώσουν στοιχεία της περιουσίας ή και των τραπεζικών λογαριασμών. (στ) Να απαγορεύει και/ ή να παγοποιεί την άμεση και/ή έμμεση μεταβίβαση και/ή επιβάρυνση ή διάθεση της κυριότητας και/ ή ιδιοκτησίας των εταιρειών που αναφέρονται στο παράρτημα 2 και/ή των περιουσιακών στοιχείων που κατέχουν οι εταιρείες μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. (ζ) Να διατάζει τους κ.κ. Suxess Solutions Ltd και /ή διευθυντές και/ή υπηρέτες τους να παραδώσουν εντός 15 ημερών από την επίδοση του διατάγματος ένορκη δήλωση που να αποκαλύπτει τα στοιχεία των προσώπων που εμφανίζονται ως δικαιούχοι των μετοχών της εταιρείας Entailo Holding Ltd, όλα τα εταιρικά έγγραφα της εν λόγω εταιρείας και τις αποφάσεις της και να αποκαλύψει όλα τα έγγραφα και/ή συμφωνίες για απόκτηση του μετοχικού κεφαλαίου των εταιρειών που αναφέρονται στο παράρτημα 2 από την Entailo Holding Ltd. και να παραδώσουν στους δικηγόρους των αιτητών όλα τα έγγραφα στην κατοχή τους που σχετίζονται με τα πιο πάνω θέματα. Στις 27.6.12 το Δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης για αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, στα πλαίσια της οποίας ζητούνται τα προσωρινά διατάγματα. Με την διαπίστωση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων του Περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμου του 1979(Ν.84/79)το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση και εξέδωσε τα εξής διατάγματα: «Α. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο αναγνωρίζεται η απόφαση που εκδόθηκε στις 26 Απριλίου 2011 από το Διεθνές Εμπορικό Δικαστήριο Διαιτησίας του Παρισιού (International Chamber of Commerce International Court of Arbitration) ("η Διαιτητική Απόφαση") δια του Διαιτητή John Martin QC δεόντως διορισθέντος με βάση συμφωνία των μερών για παραπομπή διαφορών τους σε διαιτησία που περιέχεται σε συμφωνία ημερομηνίας 11ης Οκτωβρίου 2006 (Master Agreement) σύμφωνα με την οποία οι καθ'ων η αίτηση διατάχθηκαν να καταβάλουν στους αιτητές:
- Αποζημιώσεις για παράβαση Σύμβασης ποσό Ευρώ 15,993,650.
- Προ της απόφασης τόκους, ποσό Ευρώ 756,036.
- Τόκους από την έκδοση της Απόφασης, ποσό Ευρώ 1,376.69 ημερησίως, μέχρι πλήρους εξόφλησης.
- Τα έξοδα του Διαιτητικού Δικαστηρίου που ανέρχονται σε Δολαρίων Αμερικής 117,
- Τα έξοδα Νομικής Αντιπροσώπευσης που ανέρχονται σε ποσό Ευρώ 750,000.
- Β. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται η εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης, που αναφέρεται στην ως άνω παράγραφο Α, σαν απόφαση του Δικαστηρίου. Γ. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επιτρέπεται η εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο Α ανωτέρω. Τα πιο πάνω διατάγματα εκδίδονται με επιφύλαξη του δικαιώματος του καθ'ου η αίτηση να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της εγγραφής της απόφασης εντός 30 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος και της Διαιτητικής Απόφασης στην οποία αφορά το διάταγμα. Μέσα στο εν λόγω διάστημα η εκτέλεση της απόφασης αναστέλλεται. Ο καθ' ου η αίτηση να πληρώσει το ποσό των €102,00 έξοδα εκδόσεως, πλέον έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο». Το Δικαστήριο δεν επιλήφθηκε της αίτησης για τα προσωρινά διατάγματα στις 27.6.12 ενόψει της έκδοσης την ίδια μέρα του διατάγματος που επιζητείτο με τη μονομερή αίτηση. Ο δικηγόρος των Αιτητών επανήλθε στις 2.7.12 και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως επιληφθεί της ενδιάμεσης αίτησης του. Κλήθηκε να αγορεύσει ως προς την ύπαρξη εκκρεμούσης πολιτικής διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιζητούνται τα προσωρινά διατάγματα. Στην αγόρευση του πρόταξε ότι επειδή η εναρκτήρια αίτηση έχει τη μορφή αγωγής, στα πλαίσια της διαδικασίας της είναι δυνατή η έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων που ζητά. Βάσισε την εισήγηση του σε νομολογία και κυρίως στην υπόθεση Udzuzena Beogradska Banka v. Westacre Investment, Inc,
(1999)1 Α.Α.Δ 124 και σε εκείνη του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 1339/09 Oao Baltiyskiy Bank ν. Artur Vladimirovich Kirilenco, ημερ. 8.4.11. ΄Ηταν εισήγηση του ότι η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης στη βάση του Ν. 84/79 δεν περατώνεται με την έκδοση του διατάγματος αλλά συνεχίζει να εκκρεμεί μέχρι να γίνει απόλυτο το διάταγμα εγγραφής και να λάβουν οι Αιτητές μέτρα εκτέλεσης. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τις εισηγήσεις του δικηγόρου των Αιτητών και τις δύο αποφάσεις στις οποίες έκαμε εκτενή αναφορά προς υποστήριξη των θέσεων του, καθώς και άλλη σχετική νομολογία κατά τη δική μου έρευνα. Στην παρούσα περίπτωση η νομική βάση της μονομερούς αίτησης για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων είναι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), τα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ο Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος 31
(1)/92, ο Ν. 84/79, ο Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμος 101/87, ο Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος του 2000 (Ν.121
(1)/2000), οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί, το Κοινοδίκαιο, οι αρχές που σχετίζονται με τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal και οι εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 έκαστο Δικαστήριο κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας δύναται να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές ή προστακτικό) ή να διορίζει παραλήπτη σε όλες τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο. Το άρθρο 22 πραγματεύεται περί της πολιτικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου και ότι έχει δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει πρωτόδικα για κάθε Αγωγή. Ο ορισμός της Αγωγής δίνεται από το άρθρο 2 του ιδίου Νόμου και είναι ο εξής: "«αγωγή» σημαίνει πολιτικήν διαδικασίαν αρχομένην διά κλητηρίου εντάλματος ή κατά τοιούτον άλλον τρόπον ως καθορίζεται υπό διαδικαστικού κανονισμού, και περιλαμβάνει ναυτικήν υπόθεσιν ήτις, προ της ημέρας της ανεξαρτησίας, υπήγετο εις την δικαιοδοσίαν του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης εν Αγγλία εν τη επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσία αυτού∙" Το άρθρο 2 του Ν.14/60 δίνει τον ορισμό της πολιτικής διαδικασίας ότι περιλαμβάνει οποιαδήποτε διαδικασία άλλη από ποινική διαδικασία. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 δίνονται από το ίδιο το άρθρο και τη νομολογία και είναι οι εξής:
(1)να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
(2)να υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία και
(3)να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Τελικά δεν εκδίδεται διάταγμα βάσει του άρθρου 32 αν αυτό είναι δίκαιο και πρόσφορο. Είναι φανερό από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος ή διορισμό παραλήπτη μόνο στα πλαίσια πολιτικής διαδικασίας. Το ερώτημα που εγείρεται στην παρούσα περίπτωση είναι αν υπάρχει πολιτική διαδικασία σε εξέλιξη ώστε η έκδοση των διαταγμάτων να θεωρηθεί ότι είναι εντός των πλαισίων άσκησης της πολιτικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Το δικαίωμα αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων διέπεται από την ομώνυμη διεθνή Σύμβαση που κυρώθηκε με τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979, (Ν.84/79). Μεταγενέστερα θεσπίστηκε και ο περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμος του 1987, (Ν.101/87), που περιλαμβάνει, ως προς το υπό αναφορά δικαίωμα, πρόνοιες στην ουσία ίδιες με εκείνες της Σύμβασης αλλά με λεκτικές διαφορές. Ανκαι στην αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και σε εκείνη για προσωρινά διατάγματα περιλαμβάνονται στη νομική τους βάση και πρόνοιες του Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου του 2000 (Ν.121
(1)/ 2000) εντούτοις κατά την αγόρευση του ο δικηγόρος των Αιτητών απέκλεισε την εφαρμογή του στην παρούσα περίπτωση, λόγω του ότι και οι δύο διάδικοι δεν είναι κάτοικοι Κύπρου. Σημειώνεται ότι ο Ν. 121
(1)/2000 προνοεί περί αίτησης δια κλήσεως ως την εναρκτήρια διαδικασία για εγγραφή απόφασης αλλοδαπού Δικαστηρίου. Δόθηκε έμφαση από τον δικηγόρο των Αιτητών στην υπόθεση Udruzena Beogzadska Banka (ανωτέρω) ισχυριζόμενος ότι το τι αποφασίστηκε στην υπόθεση αυτή είναι ότι το διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης είναι προκαταρκτικό και υπό αίρεση εφόσον δίνεται η δυνατότητα λήψης μέτρων από μέρους του άλλου μέρους εντός τακτής προθεσμίας προς ακύρωση του διατάγματος εγγραφής. Έκρινε δηλαδή η απόφαση, ως η εισήγηση του δικηγόρου, ότι η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης δεν περατώνεται με την έκδοση του διατάγματος εγγραφής της αλλά συνεχίζει μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που έθεσε το Δικαστήριο στην άλλη πλευρά για να λάβει διαβήματα για ακύρωση του διατάγματος. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Ναι μεν το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση του χαρακτήρισε ως προκαταρκτικό και υπό αίρεση το διάταγμα για αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, αλλά θεώρησε τη μονομερή αίτηση που ήταν το δικονομικό μέσο που χρησιμοποίησε ο αιτητής για αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης σύμφωνα με το Ν. 84/79, ότι δεν αποτελούσε εναρκτήρια διαδικασία και ό,τι ετίθετο ήταν μόνο ζήτημα διαπίστωσης αν πληρούνταν οι όροι του άρθρου ΙΙΙ της Σύμβασης. Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα από τις σελ. 128 και 129. «Τίποτε δεν απέκλειε τη μονομερή αίτηση προς έκδοση του προκαταρκτικού και υπό αίρεση διατάγματος για αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, κατόπιν διαπίστωσης της ύπαρξης των προαπαιτουμένων που, σύμφωνα με το Άρθρο ΙΙΙ της Σύμβασης, πρέπει να παρουσιάσει ο δικαιούχος και της μη εμφανούς ύπαρξης κωλύματος. Διατηρήθηκε στην άλλη πλευρά η δυνατότητα να αντιταχθεί και να ακουστεί σε ζητήματα που αυτή θα έθετε βάσει του Άρθρου V. Με εναρκτήρια τότε διαδικασία. ............................Η αντίρρηση ότι η μονομερής αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει - δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ή ακόμα και ευρύτερα - εναρκτήρια διαδικασία, είναι βάσιμη μόνο εφόσον πρόκειται για διαδικασία που αποβλέπει στην επίλυση κάποιου ζητήματος νομικού ή πραγματικού είτε κατόπιν προκύψασας διαφοράς είτε μη. Δεν καλύπτει την περίπτωση όπου, με τη μονομερή αίτηση, καλείται το Δικαστήριο να προβεί σε κάποια διαπίστωση, ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται, όπως εδώ, για προκαταρκτική. ............................... Στην προκείμενη περίπτωση, ως εναρκτήρια διαδικασία προοριζόταν, καθώς είπαμε, να ήταν η αίτηση για παραμερισμό η οποία, σε περίπτωση αμφισβήτησης, θα ακολουθούσε τη μονομερή αίτηση στη βάση της οποίας έγινε προκαταρκτικά η δικαστική διαπίστωση. ............................Εφόσον με τη μονομερή αίτηση, που δεν αποτελούσε εναρκτήρια διαδικασία, ό,τι ετίθετο ήταν μόνο ζήτημα διαπίστωσης αν πληρούνταν οι όροι του Άρθρου ΙΙΙ της Σύμβασης και όχι, σε εκείνο το στάδιο, η επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς, η δικαιοδοσία δεν συναρτάτο με το ύψος της αξίας του αντικειμένου. Αυτή η προσέγγιση υποστηρίζεται από την Pilavachi & Co Ltd v. International Chemical Co. Ltd
(1965)C.L.R. 97 (στη σελ. 115) που αφορούσε την εγγραφή αλλοδαπής δικαστικής απόφασης δυνάμει του Κεφ. 10 το οποίο προβλέπει τέτοιο ακριβώς δικονομικό μηχανισμό.» Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι δεν υφίσταται καμιά πολιτική διαδικασία σε εκκρεμότητα, με την έννοια του άρθρου 32, στα πλαίσια της οποίας να είναι δυνατή η εξασφάλιση των υπό κρίση προσωρινών διαταγμάτων. Ο δικηγόρος των Αιτητών στήριξε τις εισηγήσεις του σε λανθασμένη βάση ότι δηλαδή η μονομερής αίτηση του συνιστά εναρκτήρια διαδικασία, που δεν θεωρείται όμως ως τέτοια σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση. Εναρκτήρια διαδικασία είναι η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος που ενδεχόμενα να ακολουθήσει τη μονομερή. Συνεπώς ανακεφαλαιώνοντας, εκτός του ότι το προκαταρκτικό θέμα της διαπίστωσης των προϋποθέσεων του άρθρου ΙΙΙ της Σύμβασης έχει ήδη περατωθεί με την έκδοση του διατάγματος υπό αίρεση, η αίτηση είναι απορριπτέα και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η διαδικασία εγγραφής της απόφασης δεν συνιστά εναρκτήρια διαδικασία. Ούτε και η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην οποία έκαμε αναφορά ο δικηγόρος των Αιτητών βοηθά την υπόθεση του. Εκείνη αφορούσε σε εναρκτήρια αίτηση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης που έγινε δια κλήσεως στη βάση των προνοιών του Νόμου 121
(1)/2000. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου ούτε και οι πρόνοιες των άρθρων 4 και 9 του ΚΕΦ. 6 τυγχάνουν εφαρμογής, εφόσον τα ίδια τα άρθρα θέτουν ως προϋπόθεση έκδοσης συντηρητικών διαταγμάτων, την ύπαρξη εκκρεμούσης Αγωγής στα πλαίσια της οποίας μπορούν να ζητηθούν. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξέτασης της ουσίας της, όπως και απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ......... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αnafora: aitisi gia prosorina diatagmata cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο