EVELTHON DEVELOPMENTS LTD ν. ΣΠΥΡΟΣ ΦΙΚΑΡΔΟΣ κ.α., Αίτηση αρ.: Ε81/11, 22/2/2012

(1)(ee)» και υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Μάρως Φικάρδου, ημερ. 22.2.12 και 15.6.12[1]. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την αίτηση Κ33/11 και στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας ζήτησαν και πέτυχαν την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης που εκδόθηκε ερήμην τους στην αίτηση Ε81/

1. Το προσωρινό διάταγμα αναστολής εκτέλεσης ακυρώθηκε τελικά από το Δικαστήριο στις 31.8.
2. Εναντίον αυτής της ακυρωτικής απόφασης καταχώρισαν οι Αιτητές έφεση στις 13.9.
3. Παρόλο που η έφεση αφορά το φάκελο Κ33/11, επειδή οι Αιτητές αξιώνουν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στην παρούσα υπόθεση, δεν θα μπορούσε να προωθηθεί το αίτημα για αναστολή εκτέλεσης σε άλλη αίτηση παρά μόνο στην παρούσα. Οι Αιτητές έχουν καλή υπόθεση και πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης, ενώ έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση αναφορικά με τα οφειλόμενα από τους Καθ' ων η Αίτηση ενοίκια. Στο επίδικο ακίνητο λειτουργεί οικογενειακή επιχείρηση των Αιτητών από το 1990 και σε αυτήν εργάζεται τόσο ο γιος της ενόρκως δηλούσας όσο και ο γαμπρός της, ενώ από αυτή την επιχείρηση συντηρούνται επιπλέον η ίδια και ο πατέρας του γιου της, ο οποίος είναι ανάπηρος και δεν εργάζεται. Η επιχείρηση αποτελείται από εξειδικευμένο πλυντήριο αυτοκινήτων του οποίου τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός είναι εξαιρετικά δύσκολο να μετακινηθούν. Περαιτέρω, υπάρχει και κίνδυνος πρόκλησης ζημιάς σε περίπτωση που η μεταφορά και η εγκατάσταση τους δεν γίνει σε κατάλληλο χώρο. Εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης και εκκενώσουν οι Αιτητές το υποστατικό, αλλά τελικά επιτύχουν στην έφεση τους, θα έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, ταλαιπωρία και έξοδα. Αντιθέτως, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα έχουν υποστεί ζημιά σε περίπτωση που ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης, αφού οι Αιτητές θα συνεχίσουν να πληρώνουν το καθορισμένο ενοίκιο τους. Υπάρχουν και άλλοι ενοικιαστές, κάτοχοι στο επίδικο ακίνητο, με τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση βρίσκονται σε δικαστική διαμάχη, η οποία δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης των Αιτητών. Επομένως, δεν υφίσταται ενδεχόμενο αποξένωσης του επίδικου ακινήτου. Εκκρεμεί σε βάρος των Αιτητών «ένταλμα έξωσης» και σε περίπτωση εκτέλεσης του, τουλάχιστον τέσσερις οικογένειες θα βρεθούν χωρίς εισόδημα και θα υποστούν οικονομική καταστροφή. Ένσταση: Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρισαν οι Καθ' ων η Αίτηση στις 26.3.12, παραθέτουν ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: «(α) Οι Αιτητές δεν επικαλούνται και δεν αναφέρονται σε νομική βάση στην αίτηση τους που να δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να την εξετάσει και το αιτητικό της αίτησης είναι λανθασμένο και ανεφάρμοστο. (β) Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στο παρών στάδιο. (γ) Η έφεση εξαιτίας της οποίας ζητείται με την παρούσα αίτηση αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δεν αφορά την αίτηση αρ. Ε81/11 αλλά άλλη υπόθεση και στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει οποιαδήποτε έφεση ώστε να αποκτά δικαιοδοσία να εξετάσει αναστολή εκτέλεσης ενόψει εφέσεως. (δ) Δεν υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης με αρ. 371/
4. (ε) Από την ημερομηνία απόρριψης της αίτησης ημερομηνίας 26/05/11 και ακύρωσης του συντηρητικού διατάγματος ημερομηνίας 26/05/11 στα πλαίσια τα αίτησης Κ33/11 οι Καθ' ων η Αίτηση και Αιτητές στην παρούσα αίτηση δεν έχουν καταβάλει κανένα ενοίκιο προς τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. (στ) Δεν έχουν αποκαλυφθεί και δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι και προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ζ) Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στην βάση των δεδομένων και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. (η) Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία στους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα εξαιτίας της συμπεριφοράς των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην παρούσα Αίτηση. (θ) Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, ανυπόστατη και καταχρηστική που μοναδικό σκοπό έχει την καταστρατήγηση των σχετικών κανονισμών, την κατάχρηση της διαδικασίας και την καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης. (ι) Οι Αιτητές παραποιούν και αποκρύπτουν γεγονότα και προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο αφού αναφέρουν αναληθώς ότι μέχρι την 31/08/11 ήταν πλήρως συμμορφωμένοι ως προς τα οφειλόμενα ενοίκια καθώς και ότι θα συνεχίσουν να πληρώνουν το ενοίκιο κανονικά σε αντίθεση με την μέχρι τώρα συμπεριφορά τους. (κ) Οι Αιτητές σκόπιμα και με σκοπό να παραπλανήσουν το δικαστήριο αποφεύγουν να αναφέρουν ότι μέχρι σήμερα οφείλουν ενοίκια από Αύγουστο 2011 μέχρι Μάρτιο 2012 συμπεριλαμβανομένου.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ευέλθοντα Αυγουστή, διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις: Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών επανέλαβε, υιοθετώντας το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της Μ.Φ., ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα υποστούν ζημιά από την έγκριση της, ενώ αν κλείσει η επιχείρηση των Αιτητών θα προκληθεί σ' αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά, ειδικά στην περίπτωση που θα έχει πετύχει η έφεση τους και θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν με τους όρους που το Δικαστήριο θα θέσει, σε περίπτωση που θα αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, υποστήριξε τους λόγους ένστασης ζητώντας από το δικαστήριο την απόρριψη της αίτησης. Νομική πτυχή: Δικαιοδοσία Εφόσον έχει τεθεί στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση το ζήτημα της δικαιοδοσίας, βρίσκω ορθό να εξετάσω πρώτα αυτό το ζήτημα. Προβάλλουν οι Καθ' ων η αίτηση το επιχείρημα ότι το παρόν δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της αίτησης αυτής διότι η έφεση, την οποία οι Αιτητές επικαλούνται, δεν καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Πράγματι, η Δ.35 θ.18 στην οποία βασίζεται η αίτηση, συνδέει άμεσα την "καταχωρηθείσα έφεση", με την "εκτέλεση ή τη διαδικασία στην εφεσιβαλλόμενη απόφαση". Συγκεκριμένα, η εν λόγω διαταγή προνοεί τα εξής: " An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." (Δική μου υπογράμμιση) Επιπλέον στην απόφαση Christofi a.o. v. Iacovidou

(1985)1 CLR 713, λέχθηκαν τα εξής: "The application of Ord. 35, r. 18 is confined to orders or judgments the correctness of which is questioned on appeal. The order of the Rent Control Court, the enforcement of which applicants seek to sustain, is not under appeal." Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω, με δεδομένο ότι η εκδοθείσα εναντίον των Αιτητών απόφαση στην αίτηση Ε81/11 δεν έχει εφεσιβληθεί[2], η Δ.35 θ.18 δεν παρέχει το απαραίτητο δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της αίτησης. Παρόλα αυτά, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι είναι δυνατή η αναστολή διαδικασίας σε υπόθεση άλλη από την υπόθεση στην οποία καταχωρήθηκε η έφεση, όταν διαφανεί η στενή διαπλοκή των διαφόρων διαδικασιών και η περίπτωση κριθεί κατάλληλη για αναστολή (βλ. The Gov. and the Comp. of the Bank of Scotland v. Πλοίου S.S. Sapphire Seas

(2001)1 ΑΑΔ 955, 968). Ως εκ τούτου προκύπτει νομολογιακά η ύπαρξη δικαιοδοσίας δυνάμει της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου. Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας αναλύονται από τη νομολογία. Η καταχώρηση έφεσης δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, και το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας σταθμίζει (α) τα δικαιώματα του επιτυχόντα διάδικου ο οποίος δεν πρέπει να αποστερείται χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το γεγονός ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.25 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατ' εξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «.Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd. & ΄Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.» Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία για να δικαιολογείται η αναστολή απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, θα πρέπει να συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Στην απόφαση Aristidou v. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, επαναλαμβάνεται ο κανόνας: "It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment. " Όσον αφορά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι: Η καταχωρηθείσα έφεση αφορά το ακυρωθέν προσωρινό διάταγμα (αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της αίτησης για ακύρωση). Επομένως και στην περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, δεν θα κριθεί οριστικά η διαφορά των διαδίκων. Ενώ το αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εξετάστηκε και απορρίφθηκε με την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος στην υπόθεση Κ33/11, επιδιώκεται από τους Αιτητές η εκ νέου προώθηση του ίδιου αιτήματος μέσα από την παρούσα διαδικασία. Δεν έχει αντικρουστεί ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές εξακολουθούν να οφείλουν σε αυτούς κάποια ενδιάμεσα οφέλη και δεν έχουν παραδώσει την κατοχή του μισθίου, σε αντίθεση με τα όσα η εκδοθείσα εναντίον τους απόφαση προέβλεπε. Χωρίς να δικαιολογήσουν αυτή την άρνηση τους να συμμορφωθούν με την εκδοθείσα απόφαση (ειδικά όσον αφορά τα ενδιάμεσα οφέλη), οι Αιτητές επιδιώκουν την συνέχιση της παραμονής τους στο μίσθιο, μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης που καταχώρησαν. Κατάληξη: Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω γεγονότα και διαπιστώσεις, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών (Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση) και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση (Αιτητών στην κυρίως αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Anastoli ektelesis apofasis ekkremousis efesis [1] Η ένορκη δήλωση ημερ. 15.6.12 αποτελεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση και καταχωρήθηκε μετά από άδεια που παραχωρήθηκε από το Δικαστήριο σε σχετικό αίτημα στις 14.6.12. [2] Η έφεση, όπως προαναφέρθηκε αφορά το ακυρωθέν προσωρινό διάταγμα στην αίτηση Κ33/11. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο