Χριστίνας Περατικού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Παραπομπής: 50/2011, 12/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 50/2011 Μεταξύ: Χριστίνας Περατικού Απαιτήτριας και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αποζημιούσας Αρχής -------------------- Αίτηση Ημερ. 06/04/2012 Ημερομηνία: 12/10/2012 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Απαιτήτρια: κ. Δ. Αραούζος Για την Καθ' ής η Αίτηση-Αποζημιούσα Αρχή: κα Ε. Θεοδοσίου -------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ειδοποίηση Παραπομπής Ακολούθως σχετικής Απαλλοτρίωσης, καταχωρήθηκε από την Απαιτήτρια την 02/08/2011 η παρούσα Ειδοποίηση Παραπομπής με την οποία απαιτούνται τα εξής: €5.524.300,00 πλέον τόκοι για την αξία του ακινήτου με αριθμό Εγγραφής 7-633544, Φ/Σχ. 54/58.05.03, Τμήμα 7, Αρ. Τεμαχίου 820, Ενορία Καθολικής, Γωνία Οδών Λεοντίου Α' και Ναυαρίνου, Δήμος Λεμεσού συνολικής έκτασης 2,583 τ.μ. (στο εξής θα αναφέρεται το ακίνητο). €2.400.000,00 πλέον τόκοι για το κέρδος ανάπτυξης και/ή διαφυγόν κέρδος. €22.795,56 πλέον τόκοι για δικαιώματα της αίτησης για πολεοδομική άδεια. €121.876,00 πλέον τόκοι για αρχιτεκτονική αμοιβή των αρχιτεκτόνων της Αιτήτριας. €25.000,00 πλέον τόκοι για εκτιμητικά έξοδα. Την 22/09/2011 καταχωρήθηκε ειδοποίηση εμφάνισης εκ μέρους της Αποζημιούσας Αρχής. Η Έκθεση Απαίτησης Την 06/02/2012 στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας η Έκθεση Απαίτησης, στην οποία καταγράφονται μεταξύ άλλων οι εξής ισχυρισμοί: Ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του Ακινήτου. Ότι η Αποζημιούσα Αρχή δυνάμει (α) της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης Δ.Π. 116 ημερομηνίας 03/02/2009 που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα, Παράρτημα ΙΙΙ, Αρ. 4343, ημερομηνίας 13/02/2009 και (β) του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης Δ.Π. 421 ημερομηνίας 21/5/2009 που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα, Παράρτημα ΙΙΙ, Αρ. 4299, ημερομηνίας 29/05/2009 απαλλοτρίωσε ολόκληρο το Ακίνητο προς τον σκοπό δημιουργίας Αστικού Κέντρου Υγείας για την στέγαση των Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Ιατρικής Φροντίδας των Εξωτερικών του Παλαιού Νοσοκομείου Λεμεσού και χώρου στάθμευσης. Ότι την 14/07/2008 δηλαδή μετά την εκπνοή δεύτερου Διατάγματος Λευκής Ζώνης η Αιτήτρια είχε υποβάλει σχετική αίτηση για πολεοδομική άδεια καταβάλλοντας έτσι στο Δήμο Λεμεσού δικαιώματα €22.793,56, ενώ είχε χρεωθεί από τους αρχιτέκτονες της ποσό €121.875 για ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων σε σχέση με προτεινόμενη ανάπτυξη (βλ. παρ. 6(i), (ii), (iii), (iv), (v), (
- vi)(vii), (viii), (ix), (x), (xi), (xii), (xiii) της Έκθεσης Απαίτησης). Οπότε εκκρεμούσης της εξέτασης της Αίτησης της Απαιτήτριας για πολεοδομική άδεια από το Δήμο Λεμεσού, το Υπουργικό Συμβούλιο για τρίτη φορά εξέδωσε Διάταγμα Λευκής Ζώνης αναστέλλοντας έτσι και πάλι για τρίτο συνεχιζόμενο έτος κάθε οικοδομική εργασία στη Λευκή Ζώνη και συνεπώς και στο τεμάχιο της Αιτήτριας. Το τρίτο αυτό Διάταγμα Λευκής Ζώνης ίσχυε μέχρι την 13/07/2009 και καταχωρήθηκε αναφορικά με αυτό το τρίτο Διάταγμα η Προσφυγή αρ. 1580/2008 από την Αιτήτρια στο Ανώτατο Δικαστήριο. Έτσι η διαδικασία εξέτασης της Αίτησης για Πολεοδομική Άδεια της Αιτήτριας από το Δήμο Λεμεσού πάγωσε και όταν τελικά εκδόθηκε η πιο πάνω Γνωστοποίηση της Απαλλοτρίωσης, ο Δήμος Λεμεσού με επιστολή του ημερομηνίας 14/10/2009 απέρριψε την Αίτηση της για το λόγο ότι το Ακίνητο της απαλλοτριώνεται από την Κυπριακή Δημοκρατία για την ανέγερση Αστικού Κέντρου Υγείας. Η Αποζημιούσα Αρχή με επιστολή της ημερομηνίας 07/04/2010 πρόσφερε στην Αιτήτρια για το Απαλλοτριωθέν Ακίνητο αποζημίωση με βάση έκθεση εκτίμησης την οποία η Αιτήτρια δεν αποδέχθηκε (βλ. παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης). Η αξία της γης στην περιοχή κατά την ημερομηνία γνωστοποίησης της απαλλοτρίωσης ήταν €2.100 το τ.μ. και συνεπώς η αγοραία αξία του απαλλοτριωθέντος μέρους ανέρχεται σε €5.424.300 (βλ. παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης). Συνεπώς η Αιτήτρια απώλεσε το πιο πάνω ποσό των €22.793,56 που πλήρωσε στο Δήμο Λεμεσού, το ποσό των €121.875 αμοιβή των αρχιτεκτόνων, το ποσό των €2.400.000 που αντιπροσωπεύει το διαφυγόν κέρδος και/ή το κέρδος ανάπτυξης που θα είχε από την εκμετάλλευση του ακινήτου, ποσά τα οποία απαιτεί με βάση την Έκθεση Απαίτησης, πλέον αποζημίωση για την αξία του ακινήτου €5.424.300 καθώς και ποσό €25.000 έξοδα του εκτιμητή, πλέον σχετικούς τόκους και έξοδα (βλ. παράγραφο 12 του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης). (Για την ισχυριζόμενη αξία του ακινήτου και τον υπολογισμό του διαφυγόντος κέρδους και/ή του κέρδους της ανάπτυξης επισυνάπτονται με την Έκθεση Απαίτησης σχετικές εκθέσεις εκτίμησης.) Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την παράγραφο (α) της επίδικης Aίτησης, η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας την 06/04/2012, ζητείται «Απόφαση για το ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους προς 9% ετησίως από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης Δ.Π.116 ημερομηνίας 3/2/2009 που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, Παράρτημα ΙΙΙ, Αρ. 4343 ημερομηνίας 13/2/2009, που συμφωνήθηκε άνευ βλάβης των υπολοίπων αξιώσεων της Αιτήτριας μεταξύ της Αιτήτριας και της Αποζημιούσας Αρχής ως δίκαιη και λογική αποζημίωση για την αξία του ακινήτου της Αιτήτριας. Να σημειωθεί ότι με το αιτητικό (β) της επίδικης Αίτησης ζητείτο απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης για το ποσό των €2.400.000, πλέον τόκοι για το ισχυριζόμενο διαφυγόν κέρδος και/ή το κέρδος της ανάπτυξης που θα είχε η Αιτήτρια. Με το αιτητικό (γ) της επίδικης Αίτησης ζητείτο επίσης απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης για το ποσό των €22.793,56, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., πλέον τόκους ως τέλη που σύμφωνα με την Αιτήτρια πλήρωσε στο Δήμο Λεμεσού με την υποβολή της αίτησης για πολεοδομική άδεια. Με το αιτητικό (δ) της επίδικης Αίτησης ζητείτο απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης για το ποσό των €121.875, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., πλέον τόκους για την πιο πάνω αμοιβή των αρχιτεκτόνων της αναφορικά με τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Με το αιτητικό (ε) της επίδικης Αίτησης ζητείτο απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης για το ποσό των €25.000, πλέον Φ.Π.Α. και τόκους για την αμοιβή του εκτιμητή της Αιτήτριας. Με το αιτητικό (στ) ζητούνται έξοδα και Φ.Π.Α. (Να διευκρινιστεί ότι ενόψει του ότι την 29/06/2012 καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης από την Αποζημιούσα Αρχή, η πλευρά της Αιτήτριας κατά την εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου τη 02/07/2012 απέσυρε για σκοπούς της αίτησης τα αιτητικά (β), (γ), (δ), (ε) της επίδικης αίτησης για να εκδικαστούν μεταγενέστερα, οπότε επίδικο τώρα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι μόνο η παράγραφος (α).) Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 20 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμου Ν. 15/62, στη Δ.21 θ.12, Δ.26 θ.1-15 και Δ.48 θ.2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και στους Θεσμούς 1-52 των περί Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημιώσεων Θεσμών του 1956 που θεσπίστηκαν δυνάμει των άρθρων 7 και 10 του Compensation Assessment Tribunal Law 1955. Στην επίδικη Αίτηση αναφέρεται ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 06/04/2012 καθώς επίσης και στα ακόλουθα μεταξύ άλλων γεγονότα τα οποία καταγράφονται στην ίδια την επίδικη αίτηση: Ότι την ίδια ημέρα μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, δηλαδή την 06/02/2012, η Αιτήτρια με επιστολή των δικηγόρων της έκανε αποδεκτή την πρόταση της Αποζημιούσας Αρχής που περιεχόταν σε επιστολή της τελευταίας ημερομηνίας 26/04/2010 για καταβολή του ποσού των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης ως καταβληθείσα αποζημίωση για την αξία του υπό απαλλοτρίωση ακινήτου. Με την ίδια πιο πάνω επιστολή οι δικηγόροι της Αιτήτριας επιφύλαξαν τις υπόλοιπες αξιώσεις που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης της και ζήτησαν να πληροφορηθούν την ημερομηνία καταβολής αυτής της αποζημίωσης €4.530.000 πλέον τόκους ώστε να περιέλθει σύμφωνα με το Νόμο η ιδιοκτησία του ακινήτου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Όμως η Αποζημιούσα Αρχή παραλείπει να καταβάλει το πιο πάνω συμφωνημένο ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους που η ίδια πρότεινε στην Αιτήτρια και η τελευταία αποδέχθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της. Όπως αναφέρεται πιο πάνω η επίδικη Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 06/04/2012 όπου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι με βάση αλληλογραφία που επισυνάπτει ως Τεκμήρια ΧΠ1 - ΧΠ8 προκύπτει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προτείνει και η ίδια έχει αποδεχθεί όπως της καταβληθεί το ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημέρα της σχετικής Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης ημερομηνίας 13/02/2009 ως δίκαιη αποζημίωση για την αξία του επίδικου ακινήτου της. Προσθέτει ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία αναφορικά με τη μέχρι σήμερα παράλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας να της καταβάλει το συμφωνημένο ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους και καταλήγει στην παράγραφο 4 ως εξής: «Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι υπό τις περιστάσεις είναι ορθό δίκαιο ότι ακόμη και να παραχωρηθεί χρόνος στην Δημοκρατία να καταχωρήσει Υπεράσπιση, θα πρέπει τουλάχιστον να εκδοθεί απόφαση για την μη αμφισβητούμενη δίκαιη αξία του Ακινήτου μου που συμφωνήθηκε στο ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημέρα της σχετικής Γνωστοποίησης.» (Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί της Αιτήτριας αφορούν τις παραγράφους (β), (γ), (δ), (ε) της επίδικης αίτησης οι οποίες έχουν αποσυρθεί την 02/07/2012 λόγω της καταχώρησης Υπεράσπισης.) Ως αλληλογραφία, Τεκμήρια ΧΠ1 - ΧΠ8, η Αιτήτρια επισυνάπτει τα εξής: (α) Επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας προς το Υπουργείο Υγείας ημερομηνίας 27/10/2009 (Τεκμήριο ΧΠ1). Αναφέρεται σε Προσφυγή 1580/08 που σύμφωνα με την επιστολή καταχώρησε η Αιτήτρια με την οποία προσβάλλει Διάταγμα Λευκής Ζώνης καθώς επίσης και στην Απαλλοτρίωση που αφορά η παρούσα Παραπομπή. Και καταλήγει στις παραγράφους 7 και 8 ως εξής: «7. Ανεξάρτητα από την πορεία και την τύχη της Προσφυγής και ενόψει της απαλλοτρίωσης της περιουσίας της η πελάτιδα μας προέβη σε εκτίμηση της αξίας της περιουσίας της και για το σκοπό αυτό ανέθεσε το έργο στους Εκτιμητές Γλαύκος Αγαθαγγέλου & Συνεργάτες οι οποίοι την εκτίμησαν σε €4.500.000 κατά την ημέρα της απαλλοτρίωσης. Εσωκλείουμε αντίγραφο της Έκθεσης Εκτίμησης τους για ενημέρωση σας. 8. Σκοπός της παρούσας επιστολής είναι να σας καλέσουμε και με την παρούσα σας καλούμε όπως ζητήσετε από τους εκτιμητές της Δημοκρατίας ν' αξιολογήσουν την πιο πάνω Έκθεση Εκτίμησης με σκοπό όπως προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις με τους Εκτιμητές της πελάτιδας μας για να συζητήσουν την πιο πάνω Έκθεση και ενδεχομένως να καταλήξουν σε συμφωνία χωρίς να χρειαστεί να επιλυθεί η διαφορά από το Δικαστήριο μετά την καταχώρηση Παραπομπής.» (β) Επιστολή από το Υπουργείο Υγείας προς το Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 07/12/2009 (Τεκμήριο ΧΠ2). Επισυνάπτει την πιο πάνω επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 27/10/2009 (Τεκμήριο ΧΠ1) μαζί με την Έκθεση Εκτίμησης του κ. Γλαύκου Αγαθαγγέλου σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία κατά την ημερομηνίας της Γνωστοποίησης της Απαλλοτρίωσης ανέρχεται σε €4.500.000. Το Υπουργείο Υγείας ζητά από το Κτηματολόγιο να αξιολογήσει την εν λόγω εκτίμηση με σκοπό να διαπραγματευθεί και να καταλήξει σε συμφωνία χωρίς την επίλυση της διαφοράς από Δικαστήριο. (γ) Επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας ημερομηνίας 07/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ3). Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την επιστολή Τεκμήριο ΧΠ3: «Αναφέρομαι στην επιστολή σας με αριθμό φακέλου ΔΑ4587/ΓΠ και ημερομηνία 27.10.2009 προς το Γενικό Διευθυντή Υπουργείου Υγείας που αφορά απαλλοτρίωση... Σας πληροφορώ ότι γίνεται αποδεκτό το ποσό των €4.530.000,00 πλέον τόκους από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης μέχρι την ημερομηνία πληρωμής, αντί του ποσού των €4.500.000, που ζητάτε στην εν λόγω επιστολή σας. Η αποδοχή μου αυτή είναι ανεξάρτητη από την τύχη της Προσφυγής Αρ. 1580/2008 με την οποία προσβάλατε το Διάταγμα Λευκής Ζώνης.» (δ) Επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 14/04/2010 προς το Υπουργείο Εσωτερικών, Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (Τεκμήριο ΧΠ4). Σ' αυτήν αναφέρεται κατ' αρχή ότι η προσφορά στην Αιτήτρια του ποσού των €4.530.000, πλέον τόκους δεν είχε φθάσει στην Αιτήτρια μέχρι την 12/02/2010 γι' αυτό είναι η θέση της Αιτήτριας ότι η Διαδικασία απαλλοτρίωσης έχει ατονίσει με βάση το άρθρο 7
(2)του Περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμου, Ν.15/
- Διευκρινίζεται επίσης ότι με την επιστολή εκ μέρους της Αιτήτριας ημερομηνίας 27/10/2009 η Αιτήτρια δεν ζήτησε €4.500.000, αλλά αυτό ήταν το ποσό που τότε εκτιμήθηκε ως η εκτιμημένη αξία του ακινήτου και ότι δεν σημαίνει ότι αυτή ήταν και η όλη αξίωση της. Ακολούθως οι δικηγόροι της Αιτήτριας προσθέτουν τα εξής: «
- Η τότε αξίωση της πελάτιδας μας ήταν αυτή που περιέχεται στην Εκτίμηση των Εκτιμητών της, που είχαμε αποστείλει με την πιο πάνω επιστολή μας ημερομηνίας 27/10/2009, δηλαδή €4.500.000 εκτιμημένη αξία του ακινήτου πλέον €2.400.000 διαφυγόν κέρδος.
- Αυτό πιστεύουμε ότι το γνωρίζατε πολύ καλά διότι κατά τις διαπραγματεύσεις με τους εκτιμητές της πελάτιδας μας επιβεβαιώθηκε από την πρώτη στιγμή ότι η απαίτηση της πελάτιδας μας δεν περιοριζόταν μόνο στην αξία του ακινήτου της.
- Πέραν του ποσού της εκτιμημένης αξίας της περιουσίας που εσείς έχετε εκτιμήσει σε €4.530.000, αλλά και το κέρδος ανάπτυξης και/ή το διαφυγόν κέρδος, η πελάτιδα μας δικαιούται επιπρόσθετα στο ποσό των €22.793,56 που είναι τα δικαιώματα της αίτησης της για Πολεοδομική Άδεια που υπέβαλε στο Δήμο Λεμεσού στις 14/7/2008 (βλέπετε το Παράρτημα Α), το ποσό των €105.656,25 που είναι η αρχιτεκτονική αμοιβή των Αρχιτεκτόνων (βλέπετε το Παράρτημα Β) καθώς επίσης και το ποσό των €2.300 που είναι η αμοιβή των Εκτιμητών της για την ετοιμασία της Έκθεσης Εκτίμησης (βλέπετε το Παράρτημα Γ).
- Η πελάτιδα μας αναμένει επίσης ότι θα χρεωθεί περιπλέον ποσό της για υπηρεσίες Εκτιμητή της σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις που έγιναν με την Δημοκρατία, που αποτιμούνται σε περίπου €20.000 - €25.000 πλέον Φ.Π.Α., με βάση τις οποίες η Δημοκρατία προσανατολιζόταν ν' αποζημιώσει επιπρόσθετα της εκτιμημένης αξίας και με αποζημιώσεις στη βάση του κέρδους ανάπτυξης και/ή διαφυγόντος κέρδους που η πελάτιδα μας σίγουρα θα έκανε γιατί η έκδοση της Πολεοδομικής Άδειας ήταν ζήτημα βέβαιο.
- Από δε μια επανεκτίμηση που η πελάτιδα μας έχει ζητήσει από τους Εκτιμητές της προκύπτει με βάση νέα στοιχεία ότι η αξία της περιουσίας της υπερβαίνει τα €5.000.
- Μόλις έχουμε αυτή την νέα εκτίμηση θα σας την αποστείλουμε.
- Σε κάθε δε περίπτωση θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη και τα δικηγορικά έξοδα της πελάτιδας μας που υπολογίζουμε σε περίπου €30.000 πλέον Φ.Π.Α. Για όλους τους πιο πάνω λόγους σας καλούμε όπως εντός των προσεχών τριών
(3)ημερών επικοινωνήσετε εγγράφως μαζί μας ώστε να διευθετήσουμε συνάντηση για να συζητήσουμε στην παρουσία των εκτιμητών της πελάτιδας μας το ενδεχόμενο εξεύρεσης άλλης συμφωνημένης λύσης ή να μας αποστείλετε αναθεωρημένη πρόταση της Δημοκρατίας έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω.» (ε) Επιστολή εκ μέρους της Αποζημιούσας Αρχής ημερομηνίας 26/04/2010 προς τους δικηγόρους της Αιτήτριας (Τεκμήριο ΧΠ7) για την οποία ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι αποτέλεσε πρόταση εκ μέρους της Αποζημιούσας Αρχής την οποία αποδέχθηκε για καταβολή στην Αιτήτρια ποσού €4.530.000 πλέον τόκους από την ημερομηνία της γνωστοποίησης ως αποζημίωση για την αξία του ακινήτου, χωρίς τη διευθέτηση και των υπόλοιπων αξιώσεων της. Η εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 26/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ7) έχει ως εξής: «..................................» γ) Σύμφωνα με το άρθρο 7
(2)του Περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης Νόμου 15/62 πριν τη λήξη των δεκατεσσάρων μηνών από της δημοσιεύσεως της Γνωστοποίησης της Απαλλοτρίωσης με την επιστολής μας ημερομηνίας 7.04.2010 πληροφορούσαμε τόσο εσάς όσο και την πελάτιδα σας ότι γίνεται αποδεκτό το ποσό των €4.530.000,00 πλέον τόκους από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης μέχρι την ημερομηνία πληρωμής , αντί του ποσού των €4.500.000,00 το οποίο είχε καθοριστεί ως αξία του υπό απαλλοτρίωση ακινήτου από το εκτιμητικό σας γραφείο. δ) Τόσο το ποσό των €2.400.000,00 ως διαφυγόν κέρδος που ισχυρίζεστε ότι αξιώνει η πελάτιδα σας σύμφωνα πάντοτε με την έκθεση εκτίμησης που σας έχει ετοιμάσει εκτιμητικό γραφείο, σας πληροφορώ ότι είναι ποσά που δεν δικαιολογούνται εκτιμητικά. ε) Τυχόν έξοδα που έχει δαπανήσει η πελάτιδα σας για την ανάπτυξη του ακινήτου της (δικαιώματα αίτησης για Πολεοδομική άδεια που υποβλήθηκε στο Δήμο Λεμεσού στις 14.07.2008 και την αρχιτεκτονική αμοιβή Κ.Λ.Π.) θα εξεταστεί αφού προσκομίσετε τις απαραίτητες αποδείξεις πληρωμής (όχι φωτοτυπίες) και υποβάλετε σχετική αίτηση. στ) Όσον αφορά τα δικηγορικά και εκτιμητικά έξοδα αυτά θα συζητηθούν στα πλαίσια συνολικής και πλήρης διευθέτησης της υπόθεσης. Είμαι στη διάθεση σας για οποιαδήποτε επιπρόσθετη διευκρίνιση χρειάζεστε καθώς επίσης και για καθορισμό ημερομηνίας συνάντησης για συζήτηση και διευθέτηση της όλης υπόθεσης.» (στ) Επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 27/07/2010 (Τεκμήριο ΧΠ5) προς το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με την οποία εσώκλειαν αναθεωρημένη εκτίμηση του εκτιμητή της Αιτήτριας που καθόριζε την πληρωτέα αποζημίωση για το Ακίνητο σε €5.524.300: Παρατίθεται αυτούσια η επιστολή ημερομηνίας 27/07/2010 (Τεκμήριο ΧΠ5): «Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 26/4/2010 με Αρ. Φακ. ΔΑΕ 2394/09 και σε συνέχεια της επιστολής μας ημερομηνίας 14/4/2010 εσωκλείουμε αναθεωρημένη Έκθεση Εκτίμησης των Εκτιμητών Ακινήτων Γλαύκος Αγαθαγγέλου και Συνεργάτες που καθορίζει την πληρωτέα αποζημίωση για το πιο πάνω Ακίνητο σε €5.524.300 αντί €4.500.000 που είχε εκτιμηθεί με την αρχική Έκθεση Εκτίμησης. Για σκοπούς αποφυγής παρεξήγησης, τονίζουμε ότι η αναθεωρημένη 'Εκθεση Εκτίμησης του ακινήτου δεν περιλαμβάνει το κέρδος ανάπτυξης ή το διαφυγόν κέρδος (€2.400.000) που αναφέρεται στην αρχική Έκθεση Εκτίμησης και εξακολουθεί ν' αποτελεί απαίτηση από την πελάτιδα μας. Σε περίπτωση που επιθυμείτε να γίνει συνάντηση προς συζήτηση των πιο πάνω, παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε. Σημειώστε ότι η παρούσα αποστέλλεται άνευ βλάβης των επιφυλάξεων μας αναφορικά με την ορθότητα της διαδικασίας απαλλοτρίωσης που περιέχονται στην επιστολή μας ημερομηνίας 14/4/2010.» (ζ) Επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας (Τεκμήριο ΧΠ6) ημερομηνίας 26/11/2010 με την οποία ζητούσαν συνάντηση με σκοπό να συμφωνηθεί το ποσό της αποζημίωσης. Παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής προς το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού: «Αναφερόμαστε στην επιστολή σας ημερομηνίας 26/4/2010 με Αρ. Φακ. ΔΑΕ 2394/09 και σε συνέχεια της επιστολής μας ημερομηνίας 27/7/2010, στην οποία επισυνάψαμε αναθεωρημένη Έκθεση Εκτίμησης, παρακαλούμε όπως μας πληροφορήσετε κατά πόσο επιθυμείτε να γίνει συνάντηση στην παρουσία μας και με τους εκτιμητές των πελατών μας κ.κ. Γλαύκος Αγαθαγγέλου και Συνεργάτες με σκοπό να συμφωνηθεί το ποσό της αποζημίωσης. Βεβαίως επαναλαμβάνουμε ότι και η παρούσα επιστολή αποστέλλεται άνευ βλάβης των επιφυλάξεων μας αναφορικά με την ορθότητα της διαδικασίας απαλλοτρίωσης που περιέχονται στην επιστολή μας ημερομηνίας 14/4/2010.» (η) Επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας προς τη Νομική Υπηρεσία ημερομηνίας 06/02/2012 (Τεκμήριο ΧΠ8) η οποία έχει ως εξής: «Αναφερόμαστε στην πιο πάνω υπόθεση και σε συνέχεια της σημερινής μας τηλεφωνικής επικοινωνίας, κατά την οποία μας δηλώσατε ότι δεν θα είχατε ένσταση να καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης χωρίς να χρειάζεται να εξασφαλιστεί διάταγμα παράτασης του χρόνου για την καταχώρηση της, επιθυμούμε να σας πληροφορήσουμε τ' ακόλουθα: 1. Με την επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού ημερομηνίας 26/4/2010 πληροφορηθήκαμε ότι η Δημοκρατία ήταν δεκτή να καταβάλει το ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης μέχρι την ημερομηνία πληρωμής, ως αξία του υπό απαλλοτρίωση ακινήτου. 2. Έχουμε οδηγίες να σας πληροφορήσουμε ότι η πελάτιδα μας αποδέχεται το πιο πάνω ποσό ως καταβληθείσα αποζημίωση για την αξία του υπό απαλλοτρίωση ακινήτου. 3. Σε ότι αφορά τις υπόλοιπες αξιώσεις της πελάτιδας μας, αυτές θα τις επιφυλάξουμε για να τις προωθήσουμε μέσω του Δικαστηρίου. 4. Εφόσον η πελάτιδα μας και το Κτηματολόγιο συμφωνούν στο πιο πάνω ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημερομηνία της Γνωστοποίησης, παρακαλούμε όπως μας πληροφορήσετε για τα περαιτέρω και ειδικότερα την ημερομηνία καταβολής της αποζημίωσης αυτής ώστε να περιέλθει η ιδιοκτησία του ακινήτου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Παρακαλούμε όπως έχουμε την απάντηση σας εντός των προσεχών 7 ημερών για να πληροφορήσουμε με την σειρά μας και την πελάτιδα μας για τα περαιτέρω. Για ευκολία σας επισυνάπτεται η επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού ημερομηνίας 26/4/2010.» Η ΕΝΣΤΑΣΗ Την 05/07/2012 καταχωρήθηκε ένσταση στο ως άνω αιτητικό (α) της επίδικης Αίτησης, στην οποία καταγράφονται οι εξής λόγοι ένστασης: «
(1)Η αιτήτρια δεν δικαιούται στις αξιούμενες θεραπείες.
(2)Η υπεράσπιση έχει καταχωρηθεί.
(3)Δεν δικαιούται σε τμηματική έκδοση απόφασης διότι όλα τα αιτήματα τόσον της αίτησης ημερομ. 6/4/12 όσον και τα αιτήματα της Ειδοποίησης Παραπομπής είναι αλληλένδετο και πρέπει να εκδικασθούν ως ενιαίο σύνολο, με μαρτυρία εμπειρογνωμόνων σε ανοικτή ακροαματική διαδικασία.
(4)Εάν η αιτήτρια έχει ήδη αποδεχθεί το ποσόν της προσφερθείσας αποζημίωσης τότε η παρούσα διαδικασία είναι άνευ αντικειμένου και η τυχόν έκδοση απόφασης θα συνιστούσε υπέρβαση εξουσίας.
(5)Περαιτέρω τα β, γ, δ και ε αιτήματα της ειδοποίησης παραπομπής έχουν άμεσο σχέση και επηρέασαν την διαμόρφωση της αγοραίας αξίας και/ή συνέβαλαν στην διαμόρφωση του τελικού ποσού της προσφοράς του Κτηματολογίου που είναι το ποσό των €4.530.000 οπόταν η τμηματική έκδοση απόφασης μόνο για το αίτημα α της αίτησης ημερομηνίας 6/4/12 που συμπίπτει με το αίτημα α της Ειδοποίησης Παραπομπής, συνιστά υπέρβαση εξουσίας.
(6)Η αιτήτρια δεν δικαιούται στις αξιούμενες θεραπείες και/ή οποιανδήποτε τούτων και η αίτησή της πρέπει ν' απορριφθεί με έξοδα εναντίον της.
(7)Ο καθ' ού η αίτηση Γενικός Εισαγγελέας επιφυλάσσει το δικαίωμα του να βασισθεί και σε άλλους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.» Η Ένσταση βασίζεται στον περί Απαλλοτριώσεως Νόμο αριθμό 15/1962 και Τροποποιητικούς αυτού Νόμους στο εξής θα αναφέρεται «Ο Νόμος» και ειδικότερα στο άρθρο 5 παράγραφος 2, άρθρα 8, 9, 10 και 20 στους περί Δικαστηρίου Καθορισμού Αποζημιώσεων Κανονισμούς του 1956 (στο εξής θα αναφέρονται ως οι «κανονισμοί του 1956»), στο Σύνταγμα, στους Διαδικαστικούς Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στη Νομολογία του Δικαστηρίου, την ακολουθούμενη πρακτική, στους κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Κουρουσίδου, ημερομηνίας 05/07/2012, η οποία, στην ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. ---------------------------------- Κατ' αρχή να επισημανθεί ότι η ύπαρξη των επιστολών Τεκμήρια ΧΠ1 - ΧΠ8 δεν έχει αμφισβητηθεί. Συνεπώς για σκοπούς της επίδικης Αίτησης, αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι ανταλλάγησαν οι επιστολές Τεκμήρια ΧΠ1 - ΧΠ8. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ i) Σχετικές Νομοθετικές και Συνταγματικές πρόνοιες: Σύμφωνα με το άρθρο 23
(4)(γ) του Συντάγματος, ο ιδιοκτήτης περιουσίας η οποία απαλλοτριώνεται, δικαιούται "επί καταβολή τοις μετρητοίς και προκαταβολικώς δικαίας και ευλόγου αποζημιώσεως καθοριζομένης εν περιπτώσει διαφωνίας υπό Πολιτικού Δικαστηρίου". [Για την έννοια «τοις μετρητοίς και προκαταβολικώς» βλ. υπόθεση Α. Σεργίδης v. Κυπριακή Δημοκρατία
(1991)1 Α.Α.Δ. 119]. Το δε άρθρο 12
(1)του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί: "Άμα ως η καταβλητέα αποζημίωση συμφωνηθεί ή καθορισθεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, αυτή καταβάλλεται πάραυτα τοις μετρητοίς εις τους ενδιαφερομένους." Νομοθέτης με το άρθρο 8
(1)του Νόμου επιβάλλει στην Απαλλοτριούσα Αρχή, εντός 14 μηνών από της δημοσίευσης της γνωστοποίησης της απαλλοτρίωσης, να διαπραγματευτεί τον καθορισμό της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση και αν δεν επιτευχθεί συμφωνία εντός των 14 μηνών, η Απαλλοτριούσα Αρχή οφείλει άμεσα να προσφέρει την αποζημίωση που η ίδια έχει υπολογίσει. Παρατίθεται αυτούσιο το άρθρο 8
(1): "
(1)Η απαλλοτριούσα αρχή οφείλει εντός δεκατεσσάρων μηνών από της δημοσιεύσεως της γνωστοποιήσεως απαλλοτριώσεως να έλθη εις διαπραγματεύσεις διά την απόκτησιν της ιδιοκτησίας εις ην αφορά η τοιαύτη γνωστοποίησις δι' ιδιωτικής συμβάσεως και τον διά συμφωνίας καθορισμόν της αποζημιώσεως ως και τον καταμερισμόν αυτής μεταξύ απάντων των εις τούτην ενδιαφερομένων προσώπων. Εάν δεν επέλθη συμφωνία εντός της προαναφερθίσης χρονικής περιόδου η απαλλοτριούσα αρχή υποχρεούται εις άμεσον προσφοράν της υπ' αυτής υπολογισθείσης αποζημιώσεως." Επιπρόσθετα, με βάση το άρθρο 8
(2)του Νόμου, ο ιδιοκτήτης σε περίπτωση που διαφωνεί με την προσφερόμενη αποζημίωση μπορεί να την αποδεχθεί χωρίς να χάνει το δικαίωμα να διεκδικήσει περαιτέρω αποζημίωση μέσω Δικαστηρίου. Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 8
(2)του Νόμου (που προστέθηκε με τον Τροποποιητικό Νόμο 25/83), προνοεί τα εξής: "
(2)Ο ιδιοκτήτης δεν κωλύεται όπως υπό την επιφύλαξιν του καθορισμού του ποσού της αποζημιώσεως υπό αρμοδίου Δικαστηρίου, αποδεχθή την προσφερομένην αποζημίωσιν υπό τον όρον ότι η αποδοχή του θα συνοδεύηται υπό εγγράφου συγκαταθέσεως του όπως η απαλλοτριούμενη ιδιοκτησία εγγραφή αμέσως επ' ονόματι της απαλλοτριούσης αρχής. Εν τοιαύτη περιπτώσει ο ιδιοκτήτης αποτείνεται εις το Δικαστήριον εντός εβδομήκοντα πέντε ημερών από της ημερομηνίας εισπράξεως της προσφερομένης αποζημιώσεως το αργότερον δια τον καθορισμόν του ποσού της αποζημιώσεως μετά δε την παρέλευσιν της προθεσμίας αυτής θα θεωρήται ότι επήλθε συμφωνία συμφώνως προς τας διατάξεις του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου." Συνεπώς, με βάση το άρθρο 8
(2), ακόμη κι αν δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία, ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να εισπράξει την προσφερθείσα αποζημίωση και να επιφυλάξει τα δικαιώματά του τα οποία θα πρέπει να τα ασκήσει εντός 75 ημερών από την είσπραξη. Ακολούθως, το άρθρο 9 του Νόμου ρυθμίζει τις περιπτώσεις όπου, ούτε συνάπτεται συμφωνία και ούτε έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό, οπότε είτε η Απαλλοτριούσα Αρχή, είτε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για καθορισμό της αποζημίωσης: "9. Άνευ βλάβης ή επηρεασμού των διατάξεων του άρθρου 8, εάν μέχρι της δημοσιεύσεως του διατάγματος απαλλοτριώσεως δεν επέλθη συμφωνία ως εν των άρθρω 8 προβλέπεται, η απαλλοτριούσα αρχή ή παν ενδιαφερόμενον πρόσωπον δύναται δι' αιτήσεως να ζητήση από το Δικαστήριον όπως προβή εις τον καθορισμόν της καταβλητέας διά την απαλλοτρίωσιν αποζημιώσεως ή οσάκις τούτο ενδείκνυται, εις τον καταμερισμόν της τοιαύτης αποζημιώσεως μεταξύ των εις ταύτην ενδιαφερομένων προσώπων." Το άρθρο 10 του Νόμου, προνοεί για τις αρχές υπολογισμού της καταβλητέας αποζημίωσης, η οποία, όπως προκύπτει από το άρθρο 23
(4)του Συντάγματος, θα πρέπει να είναι δίκαιη και εύλογη. Από την ανάγνωση του άρθρου 10, προκύπτει ότι οι αρχές αυτές αφορούν δυο γενικές κατηγορίες: α) αρχές που αφορούν την αξία της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας που απαλλοτριώνεται και β) άλλες αρχές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό της τελικής αποζημίωσης. (Για τη δεύτερη κατηγορία βλ. για παράδειγμα το άρθρο 10
(1)(γ). - Σύμφωνα με την Αιτήτρια οι αξιώσεις της ως το αιτητικό (β) (γ) (δ) (ε) της επίδικης αίτησης εμπίπτουν στο άρθρο 10
(1)(γ) του Νόμου.) i) Η συγκεκριμένη περίπτωση Έχοντας θέσει σε γενικές γραμμές τις συνταγματικές και νομοθετικές πρόνοιες αναφορικά με την καταβολή αποζημίωσης από την Απαλλοτριούσα Αρχή σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, χρειάζεται τώρα να εξεταστεί η παρούσα περίπτωση. Καταρχήν, από την αλληλογραφία των Τεκμηρίων ΧΠ1-ΧΠ8, προκύπτει ότι δεν επήλθε συμφωνία για την αποζημίωση εντός 14 μηνών από της δημοσιεύσεως της γνωστοποίησης. Οπότε, η Απαλλοτριούσα Αρχή ήταν υποχρεωμένη, με βάση το άρθρο 8
(1)του Νόμου, «Εις άμεσον προσφορά της υπ' αυτής υπολογισθείσας αποζημίωσης.» Στην προκειμένη περίπτωση, από τα Τεκμήρια ΧΠ1-ΧΠ8, προκύπτει περαιτέρω, ότι η Απαλλοτριούσα Αρχή προέβη στην προσφορά της, τόσο με την επιστολή (Τεκμήριο ΧΠ3), ημερομηνίας 07/04/2010, την οποία επανέλαβε με την επιστολή της (Τεκμήριο ΧΠ7), ημερομηνίας 26/04/2010, για το ποσό των €4.530.000 πριν τη λήξη των 14 μηνών από της δημοσιεύσεως της γνωστοποίησης της απαλλοτρίωσης (Αποτελεί κοινό έδαφος ότι η γνωστοποίηση δημοσιεύθηκε την 13/02/2009). Συνεπώς, ενόψει του ότι μετά τη λήξη των 14 μηνών από τη γνωστοποίηση η Απαλλοτριούσα Αρχή δεν επανήλθε με νέα προσφορά από αυτή που περιέχεται στις επιστολές, ημερομηνίας 07/04/2010 και 26/04/2010 (Τεκμήρια ΧΠ3 και ΧΠ7), θεωρείται ότι το ποσό της προσφοράς που υπολογίστηκε από την Απαλλοτριούσα Αρχή με βάση το άρθρο 8
(1)του Νόμου είναι το εν λόγω ποσό των €4.530.000. Είναι επίσης ξεκάθαρο από την αλληλογραφία - Τεκμήρια ΧΠ1 - ΧΠ8 ότι πριν την καταχώρηση της Ειδοποίησης Παραπομπής, ούτε συμφωνία επήλθε για τον καθορισμό της αποζημίωσης, ούτε η Αιτήτρια είχε αποδεχθεί την προσφερόμενη αποζημίωση με επιφύλαξη του δικαιώματος να καθοριστεί από το Δικαστήριο, με βάση το άρθρο 8
(2)του Νόμου. Συνεπώς, η παρούσα Ειδοποίηση Παραπομπής καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια με βάση το άρθρο 9 του Νόμου. Η θέση της Αιτήτριας είναι ότι η Αποζημιούσα Αρχή έχει προτείνει και η ίδια αποδέχτηκε το ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους από την ημέρα γνωστοποίησης ως καταβληθείσα αποζημίωση για την αξία του ακινήτου (βλ. παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας «. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προτείνει και εγώ έχω αποδεχθεί όπως μου καταβληθεί το ποσό των €4.530.000.. ως δίκαιη αποζημίωση για την αξία του επίδικου ακινήτου μου.») Σύμφωνα με την Αιτήτρια η συμφωνία συνήφθη όταν την 06/02/2012 με επιστολή των δικηγόρων της (Τεκμήριο ΧΠ8) έκανε αποδεκτή την πρόταση της Αποζημιούσας Αρχής που περιεχόταν στην επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 26/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ7) για καταβολή τέτοιου ποσού. Με την ίδια επιστολή ημερομηνίας 06/02/2012 η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της επιφύλαξε το δικαίωμα της για τις υπόλοιπες αξιώσεις. Τι αφορά η προσφορά των €4.530.000; Είναι ξεκάθαρο από το συνδυασμό των επιστολών (Τεκμήρια ΧΠ1, ΧΠ3 και ΧΠ7), ότι η προσφορά του Κτηματολογίου για €4.530.000 αφορά την αξία του ακινήτου. [Ιδιαίτερα βλ. την επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 26/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ7), παράγραφοι (β), (γ), (δ), (ε), (στ)]. Στην παράγραφο (γ) γίνεται αναφορά για το ποσό των €4.530.000 και στις υπόλοιπες παραγράφους (δ), (ε) και (στ) αναφέρεται στις υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας. Επιπρόσθετα, στην ένσταση που καταχωρήθηκε την 05/07/2012 από την Αποζημιούσα Αρχή, δεν αρνούνται ότι το ποσό αυτό αφορά την αξία του ακινήτου, αλλά ισχυρίζονται ότι οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας «έχουν άμεσο σχέση και επηρέασαν την διαμόρφωση της αγοραίας αξίας και/ή συνέβαλαν στην διαμόρφωση του τελικού ποσού της προσφοράς ..» (Βλ. λόγο ένστασης αρ. 5.)] Εξάλλου, πριν την καταχώρηση στο φάκελο του Δικαστηρίου της Ειδοποίησης Ένστασης, καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση και η Εκτίμηση από την Εκτιμήτρια του Κτηματολογίου Λεμεσού, σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία του ακινήτου ανήρχετο σε €4.530.000. · Τίθεται τώρα το ερώτημα: Είναι μοιραίο για την επίδικη αίτηση το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν αποδέχθηκε αμέσως την προσφορά των €4.530.000 αλλά είχε θέσει νέες εκτιμήσεις; (Μετά την επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 07/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ3) η Αιτήτρια με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 14/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ4) αναφέρθηκε σε νέα εκτίμηση για την αξία της περιουσίας που υπερβαίνει τα €5.000.000. Μετά δε την επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 26/04/2010 (Τεκμήριο ΧΠ7) η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της, με επιστολή ημερομηνίας 27/07/2010 (Τεκμήριο ΧΠ5) και επιστολή ημερομηνίας 26/11/2010 (Τεκμήριο ΧΠ6) συζητούσε πλέον στη βάση νέας εκτίμησης για €5.524.300.) Η απάντηση είναι αρνητική. Η Αποζημιούσα Αρχή, με βάση το άρθρο 8
(2)του Νόμου είναι υποχρεωμένη, αν δεν επέλθει συμφωνία, να θέσει την προσφορά της. Μετά τις επιστολές των δικηγόρων της Αιτήτριας (Τεκμήρια ΧΠ5, ΧΠ6) η Αποζημιούσα Αρχή δεν διαφοροποίησε την προσφορά της, ούτε και ισχυρίστηκε ότι η αξία της περιουσίας είναι μικρότερη των €4.530.
- Συνεπώς, η Αιτήτρια είχε την επιλογή με την επιστολή της ημερομηνίας 06/02/2012 (Τεκμήριο ΧΠ8) για να συμφωνήσει με την αξία της περιουσίας στο ποσό των €4.530.
- Υπενθυμίζεται εδώ ότι με την εκτίμηση της Εκτιμήτριας του Κτηματολογίου που καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου την 21/05/2012, η Αποζημιούσα Αρχή επιμένει ότι η αξία της περιουσίας δεν είναι μικρότερη των €4.530.000 (κατ' ακρίβεια €4.530.500). Απ' όλα τα πιο πάνω, προκύπτει ότι μετά την καταχώρηση της Ειδοποίησης Παραπομπής και συγκεκριμένα, από τις 06/02/2012 (επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας (Τεκμήριο ΧΠ8), η Αιτήτρια αποδέχτηκε τη θέση της Αποζημιούσας Αρχής ως προς την αγοραία αξία της περιουσίας για το ποσό των €4.530.
- Συμφωνήθηκε δηλαδή, η αγοραία αξία του ακινήτου στο ποσό των €4.530.
- Με δεδομένη, λοιπόν, την πιο πάνω συμφωνία των μερών, το θέμα «αξία της ακινήτου περιουσίας» δεν είναι πλέον επίδικο και θα πρέπει να εκδικαστούν μόνο οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας. Θα πρέπει, δηλαδή, να ακουστεί μόνο οποιαδήποτε μαρτυρία αφορά τις υπόλοιπες αξιώσεις. (Βλ. επίσης την υπόθεση Δήμος Αγλαντζιάς v. Μαρία Γεωργίου
(2001)1 Α.Α.Δ. 51, σύμφωνα με την οποία η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου περιορίζεται όταν κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της παραπομπής επέρχεται συμφωνία μεταξύ των μερών σε συγκεκριμένο σημείο. Σ' εκείνη την υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η συμφωνία μεταξύ των μερών που επήλθε κατά την εκδίκαση της παραπομπής για την αξία της γης ήταν δεσμευτική κι ανέτρεψε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο είχε καταλήξει σε εκτίμηση της αξίας της γης που απαλλοτριώθηκε διαφορετική από την αξία που είχε συμφωνηθεί.) Το επόμενο ερώτημα έχει ως εξής: Είναι δυνατό να εκδοθεί απόφαση σ' αυτό το στάδιο για μέρος της αξίωσης σε διαδικασία παραπομπής αφήνοντας τις υπόλοιπες αξιώσεις για την πρόσθετη αποζημίωση στο τέλος; - Κατ' αρχή σ' αυτό το σημείο ίσως είναι βοηθητικό να επισημανθεί η αναφορά του κ. Αραούζου στο Σύγγραμμα Cripps on Compulsory Acquisition of Land, Powers, Procedure and Compensation, 11η έκδοση, στη σελίδα 537 παράγραφος 3-227, σύμφωνα με το οποίο στα πλαίσια συμφωνίας διαιτησίας αναφορικά με αναγκαστική απαλλοτρίωση φαίνεται ότι είναι δυνατό να εκδοθεί ενδιάμεση απόφαση για αποζημίωση. (Interim award): "Interim awards. Unless a contrary intention is expressed therein, every - arbitration agreement is deemed, where such a provision is applicable to the reference, to contain a provision that the tribunal may, if it thinks fit, make an interim award." - Ποια η εξουσία του Δικαστηρίου σε Ειδοποίηση Παραπομπής; Να υπολογίσει τη δίκαιη και εύλογη αποζημίωση στο μέρος βέβαια της αξίωσης που υπάρχει διαφωνία. Όπως είδαμε στην υπόθεση Μαρία Γεωργίου (πιο πάνω) αν π.χ. η αξία της περιουσίας έχει συμφωνηθεί έστω μετά την καταχώρηση της παραπομπής, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να παρέμβει με δικούς του υπολογισμούς. - Έχω την άποψη πως με την καταχώρηση Ειδοποίησης Παραπομπής με βάση το άρθρο 9 του Νόμου για καθορισμό από το Δικαστήριο της αποζημίωσης, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Αιτήτρια, δεν χάνει το δικαίωμά της να αποδεχθεί την προσφορά της Αποζημιούσας Αρχής στην οποία ήταν υπόχρεη η Αποζημιούσα Αρχή να προβεί με βάση το άρθρο 8 του Νόμου και ακολούθως, με την παραπομπή που ήδη καταχωρήθηκε, να αφεθεί το Δικαστήριο να υπολογίσει την αποζημίωση (στις πτυχές εκείνες βέβαια της ζητούμενης αποζημίωσης που υπάρχει διαφωνία). Η σκέψη αυτή ενδεχομένως να ενδυναμώνεται από το γεγονός ότι στην αρχή του άρθρου 9 υπάρχει η φράση: «άνευ βλάβης ή επηρεασμού των διατάξεων του άρθρου 8». Είναι επίσης ενδιαφέρον το γεγονός ότι η προσθήκη της εν λόγω φράσης «άνευ βλάβης ή επηρεασμού του Άρθρου 8» εισήχθη ταυτόχρονα με την προσθήκη της παραγράφου 2 του Άρθρου 8 με τον τροποποιητικό Νόμο 25/83. Σε τυχόν μάλιστα επιχείρημα ότι με αυτό το σκεπτικό αποφεύγεται με τρόπο ανεπίτρεπτο η προθεσμία των 75 ημερών του άρθρου 8
(2)του Νόμου, επισημαίνονται τα εξής: Κατά την άποψη μου η προθεσμία των 75 ημερών ήταν αναγκαία στο άρθρο 8
(2)του Νόμου γιατί διαφορετικά θα υπήρχαν περιπτώσεις είσπραξης της προσφερθείσας αποζημίωσης χωρίς η Αποζημιούσα Αρχή να γνωρίζει σ' οποιοδήποτε στάδιο κατά πόσο η πληρωμή με βάση το άρθρο 8
(2)του Νόμου έγινε προς πλήρη εξόφληση ή όχι. Η περίπτωση όμως πιστεύω είναι διαφορετική αν μετά την καταχώρηση της ειδοποίησης παραπομπής, ιδιοκτήτης αποδέχεται την προσφορά με επιφύλαξη καθορισμού από το Δικαστήριο του τελικού ποσού στα θέματα που υπάρχει διαφωνία. Εδώ, δεν χρειάζεται η προθεσμία των 75 ημερών γιατί ήδη η ειδοποίηση παραπομπής έχει καταχωρηθεί. - Εν πάση περιπτώσει, ενόψει της αποδοχής της πλευράς της Αιτήτριας για το ποσό των €4.530.000 ως την αξία της ακίνητης περιουσίας που απαλλοτριώθηκε, γνωρίζομε από τώρα ότι το Δικαστήριο χωρίς πλέον να έχει επιλογή, ακόμα και αν ακουστεί μαρτυρία αναφορικά με τα υπόλοιπα θέματα, στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας θα πρέπει να εκδώσει απόφαση για το ποσό των €4.530.000 ως η συμφωνημένη αξία του ακινήτου. - Συνεπώς το ερώτημα απομένει κατά πόσο μπορεί το Δικαστήριο να εκδώσει την απόφαση για το ποσό των €4.530.000 τώρα αντί να αναμένει την εκδίκαση και των υπολοίπων αξιώσεων και να το επιδικάσει στο τέλος ολόκληρης της εκδίκασης της παραπομπής. Σ' αυτό το σημείο, ένα θέμα το οποίο έχει επίσης απασχολήσει το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο τυχόν έκδοση της απόφασης για €4.530.000 ως την αξία του ακινήτου, σ' αυτό το στάδιο θα δημιουργούσε οποιοδήποτε πρόβλημα στην εκδίκαση των υπολοίπων αξιώσεων της Αιτήτριας. Η απάντηση είναι αρνητική. Η έκδοση τυχόν απόφασης για τη συμφωνημένη αξία του ακινήτου €4.530.000 σε αυτό το στάδιο δεν θα εμποδίσει να ακουστεί οποιαδήποτε μαρτυρία χρειάζεται αναφορικά με τις υπόλοιπες αξιώσεις. Επιπρόσθετα, με βάση τον Κανόνα 6
(2)των Περί Δικαστηρίων Καθορισμού Αποζημιώσεων Κανονισμών του 1956 η Απαλλοτριούσα Αρχή οφείλει να καταχωρήσει την εκτίμηση της ακίνητης ιδιοκτησίας. Κάτι που έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Μια ανάγνωση για σκοπούς της παρούσας αίτησης, της εν λόγω Έκθεσης Εκτίμησης του Κτηματολογίου που ήδη καταχωρήθηκε στο φάκελο, πριν την καταχώρηση της Ειδοποίησης Ένστασης, εξουδετερώνει το λόγο ένστασης αρ. 5, ότι τα αιτήματα της Αιτήτριας (β), (γ), (δ), (ε) έχουν άμεση σχέση και επηρέασαν τη διαμόρφωση της αγοραίας αξίας. - Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο παρέχεται από το Νόμο ή τους Κανονισμούς διαδικαστικά η δυνατότητα έκδοσης απόφασης σε αυτό το στάδιο για μέρος της αξίωσης. Το άρθρο 20
(1)του Νόμου προνοεί τα εξής: "
(1)Το Ανώτατον Δικαστήριον θα εκδίδη διαδικαστικόν κανονισμόν ρυθμίζοντα την πρακτικήν και δικονομίαν των δικαστηρίων δυνάμει του παρόντος Νόμου, και επί τούτω, η ενώπιον τούτων ακολουθητέα διαδικασία εις οιανδήποτε υπόθεσιν δυνάμει του παρόντος Νόμου, ως και τα επιβλητέα τέλη, καθορίζονται συμφώνως των τοιούτω διαδικαστικώ κανονισμώ: Νοείται ότι μέχρις ου εκδοθή ο τοιούτος διαδικαστικός κανονισμός άπαντα τα ζητήματα, η δικονομία και η καταβολή των τελών διέπονται, τηρουμένων των αναλογιών, υπό των Κανονισμών περί του Ειδικού δια τον Καθορισμόν Αποζημιώσεων Δικαστηρίου του 1956, ή εάν ούδεν προβλέπεται περί τούτων εν τοις ως είρηται Κανονισμοίς, τα τοιαύτα ζητήματα, η δικονομία και τα τέλη διέπονται, τηρουμένων των αναλογιών, υπό του Διαδικαστικού Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας και του Διατάγματος περί Δικαστικών Τελών, εφ' όσον είναι δυνατή η εφαρμογή αυτών." Στους Κανονισμούς του 1956 στους οποίους παραπέμπει το άρθρο 20, δεν γίνεται πρόνοια για απόφαση για μέρος της αξίωσης σε παραπομπή. Παραπέμπει όμως στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σε περιπτώσεις παραδοχών ή γενικότερα μη αμφισβητούμενων θεμάτων οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης πριν τη συνολική εκδίκαση μιας υπόθεσης, όπως η Δ.21 θ.12 και η Δ.26 οι οποίες αναφέρονται στην επίδικη αίτηση: Κατ' αρχή η Δ.21 θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας κάτω από τον τίτλο "Defence Counterclaim, Defence to Counterclaim and Reply", προνοεί τα εξής: «If the claim or counter-claim is admitted, the Judge may give judgment for the plaintiff on the claim, or for the defendant on the counter-claim, or for the party in whose favour the balance happens to be, or adjudge to either party such relief as he may be entitled to, or make such other order as may seem just. These provisions shall also apply to the decision of the Court upon the merits of the case where the action is tried out.» Επιπρόσθετα, η Δ.26 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κάτω από τον τίτλο "Default of Pleadings", έχει ως εξής: «If the plaintiff's claim be for a debt or liquidated demand, or for pecuniary damages only, or for detention of goods with or without a claim for pecuniary damages, or for any such matters, or for the recovery of immovable property, and the defendant delivers a defence which purports to offer an answer to part only of the plaintiff's alleged cause of action, the plaintiff may be leave or the Court, have judgment, final or interlocutory, as the case may be, for the part unanswered: provided that the unanswered part consists of a separate cause of action or is severable from the rest, as in the case of part of a debt or liquidated demand: provided also that, where there is a counter-claim, execution of any such judgment as above-mentioned in respect of the plaintiff's claim shall not issue with hunt, leave the Court or a Judge.» Από την ανάγνωση ολόκληρης της Δ.21 φαίνεται ότι η Διαταγή αυτή αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει παραδοχή στα πλαίσια των δικογράφων. (Βλ. τον τίτλο της Δ.21 Defence, Counter-claim, defence to counter-claim and reply.) Επίσης με βάση το λεκτικό της ίδιας της Δ.26 θ.9 και αυτή η Διαταγή ενεργοποιείται αφού η Έκθεση Υπεράσπισης καταχωρηθεί. Στην παρούσα περίπτωση η Έκθεση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε την 29/06/2012, δηλαδή μεταγενέστερα της επίδικης Αίτησης. Επίσης η Εκτίμηση του Κτηματολογίου καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου μεταγενέστερα της επίδικης αίτησης, δηλαδή την 21/05/2012. Ερώτημα εγείρεται συνεπώς κατά πόσο στη βάση του περιεχομένου της Έκθεσης Υπεράσπισης αλλά και της εκτίμησης του Κτηματολογίου οι οποίες καταχωρήθηκαν μεταγενέστερα της επίδικης αίτησης θα μπορούσε να εκδοθεί απόφαση για το ποσό των καταχωρηθεί €4.530.000 σ' αυτό το στάδιο και ακολούθως να εκδικαστούν οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας. Σ' αυτή τη βάση η απάντηση κατά την άποψη μου είναι αρνητική γιατί τόσο η Υπεράσπιση όσο και η Έκθεση Εκτίμησης καταχωρήθηκαν στο φάκελο του Δικαστηρίου μεταγενέστερα της επίδικης αίτησης. Δηλαδή παρόλο που στην επίδικη Αίτηση καταγράφεται η Δ.21 και 26 εντούτοις αυτές οι διαταγές δεν θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή στα πλαίσια της επίδικης Αίτησης αφού κατά το χρόνο καταχώρησης της Επίδικης Αίτησης δεν ήταν καταχωρημένη στο φάκελο του Δικαστηρίου ούτε η Έκθεση Υπεράσπισης ούτε και η εκτίμηση του Κτηματολογίου. Εξάλλου, όπως καταγράφεται στην επίδικη Αίτηση και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, η βάση του αιτητικού (α) της επίδικης Αίτησης συνίσταται στην αποδοχή (με επιφύλαξη των υπολοίπων αξιώσεων) της προσφοράς των €4.530.000 ενόψει της σχετικής αλληλογραφίας. Εν πάση περιπτώσει με βάση τον κανονισμό 6
(2)των κανονισμών του 1956 το τι υποχρεούται η Αποζημιούσα Αρχή να καταχωρίσει στο φάκελο του Δικαστηρίου, είναι την Εκτίμηση της σχετικής ακίνητης περιουσίας η οποία σ' αυτή την περίπτωση καταχωρήθηκε στο φάκελο μεταγενέστερα της επίδικης Αίτησης. Εξάλλου, πώς θα μπορούσε η επίδικη Αίτηση να βασίζεται στο περιεχόμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης ή γενικότερα στα «δικόγραφα» της Αποζημιούσας Αρχής τα οποία καταχωρήθηκαν στο φάκελο του Δικαστηρίου μεταγενέστερα της επίδικης Αίτησης; Άλλοι θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας που παρέχουν τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης πριν τη συνολική εκδίκαση μιας υπόθεσης σε περιπτώσεις παραδοχών ή γενικότερα μη αμφισβητουμένων θεμάτων: Η Δ.24 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας κάτω από τον τίτλο "Admission", προνοεί τα εξής: «Any party may at any stage of a cause or matter where admissions of fact have been made either on the pleadings, or otherwise, apply to the Court or a Judge for such judgment or order as upon such admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties; And the Court or a Judge may upon such application make such order, or give such judgment, as the Court or Judge may think just.» (Βλ. αντίστοιχο Αγγλικό Order 32 στο Annual Practice του 1958, σελ. 735) Ακόμα, στη Δ.18 θ.4 κάτω από τον τίτλο "Summary Judgment and leave to defend where writ specially indorsed", προνοούνται τα εξής: «If it appears that the defence set up by the defendant applies only to a part of the plaintiff's claim, or that any part of his claim is admitted, the plaintiff shall have judgment forthwith for such part of his claim as the defence does not apply to or as is admitted, subject to such terms (if any) as to suspending execution, or the payment of the amount levied or any part thereof, into Court by the sheriff, the taxation of costs, or otherwise, as the Court may think fit. And the defendant may be allowed to defend as to the residue of the plaintiff's claim.» Στην προκειμένη περίπτωση η προσφορά της Αποζημιούσας Αρχής για το ποσό των €4.530.000 ως η αξία του ακινήτου και η αποδοχή της Αιτήτριας για το ποσό αυτό αναφορικά με την αξία του ακινήτου στη βάση της αλληλογραφίας (Τεκμήριο ΧΠ1 - ΧΠ8) εμπίπτει πιστεύω στο σκεπτικό τόσο της Δ.24 θ.6 αλλά ίσως και της Δ.18 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Θα πρέπει να επισημανθεί όμως ότι ούτε η Δ.24 θ.6 ούτε η Δ.18 θ.4 αναφέρονται στην επίδικη Αίτηση κάτι που οδηγεί στο αναπόφευκτο ερώτημα κατά πόσο τούτο μπορεί να αποτελεί παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί. [Βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Ευθύβουλου Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 και Metroinvest Ansalt and Others ν. Commercial Union
(1985)1 W.L.R. 513.] Κατόπιν προβληματισμού καταλήγω ότι πρόκειται για παρατυπία που μπορεί να θεραπευθεί για τους εξής λόγους: Στην επίδικη Αίτηση ήδη γίνεται επίκληση άλλων θεσμών πολιτικής Δικονομίας που αφορούν έκδοση απόφασης με βάση παραδοχές ή μη αμφισβητούμενα θέματα. Αν μάλιστα η επίδικη Αίτηση καταχωρείτο μετά την καταχώρηση στο φάκελο του Δικαστηρίου της Έκθεσης Υπεράσπισης και της Εκτίμησης του Κτηματολογίου, τότε η Δ.26 θ.9 όσο και η Δ.21 θ.12 ενδεχομένως να μπορούσαν να είχαν εφαρμογή. Η Αποζημιούσα Αρχή δεν είχε δυσμενή επηρεασμό από την πιο πάνω παρατυπία αφού η βάση της επίδικης Αίτησης είναι ξεκάθαρη και η Αποζημιούσα Αρχή είχε ευκαιρία να απαντήσει. Δεν αναφέρεται στην Ειδοποίηση Ένστασης ως λόγος ένστασης η τυχόν απουσία ορθής νομικής βάσης της επίδικης Αίτησης. Συνεπώς θεωρώ ότι η Αποζημιούσα Αρχή έχει παραιτηθεί από οποιοδήποτε δικαίωμα της σε σχέση με την παρατυπία. Συνεπώς κρίνω ορθό, και είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί διάταγμα για άρση της παρατυπίας. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία ώστε η παρούσα Αίτηση να θεωρείται νομότυπη. Επιπρόσθετα της πιο πάνω ανάλυσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι η έκδοση απόφασης σ' αυτό το στάδιο εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία βέβαια θα πρέπει να ασκείται δικαστικά. Στην προκειμένη περίπτωση ολόκληρο το ακίνητο απαλλοτριώθηκε. Η κύρια αξίωση της Αιτήτριας που αφορά την αξία του ακινήτου έχει συμφωνηθεί στο ποσό των €4.530.000. Η Έκθεση Εκτίμησης που έχει καταχωρηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου από την Αποζημιούσα Αρχή για την αξία του ακινήτου δεν αφήνει οποιαδήποτε περιθώρια για την Αποζημιούσα Αρχή άλλης εκτίμησης ως προς την αξία του ακινήτου. Σε περίπτωση που η Αιτήτρια δεν είχε επιπρόσθετες αξιώσεις ως το αιτητικό (β), (γ), (δ) και (ε) της επίδικης Αίτησης, δεν θα υπήρχε καν θέμα για συζήτηση κατά πόσο δικαιούτο ή όχι άμεσα απόφαση για το ποσό που η ίδια αποδέχεται ως προς την αξία του ακινήτου. Το γεγονός ότι έχει αυτές τις επιπρόσθετες αξιώσεις κρίνω πως δεν θα πρέπει να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στην έκδοση της απόφασης σ' αυτό το στάδιο για το ποσό των €4.530.000 το οποίο είναι αποδεκτό από την Αιτήτρια. Έχω εξετάσει κάθε λόγο ένστασης και θεωρώ ότι δεν αποκαλύπτεται λόγος για απόρριψη της επίδικης Αίτησης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι είναι δίκαιο όπως το αιτητικό (α) της επίδικης Αίτησης εγκριθεί. Επιπρόσθετα ενδεχομένως να υπάρχει περιθώριο συζήτησης κατά πόσο ανεξαρτήτως του λεκτικού των κανονισμών του 1956 και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία έκδοσης απόφασης σ' αυτό το στάδιο για μέρος της αξίωσης. Όμως ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου θεωρώ πως δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Να επισημανθεί επίσης ότι και η ίδια η Αιτήτρια όπως καταγράφεται στην παράγραφο 4 της επιστολής των δικηγόρων της (Τεκμήριο ΧΠ8), αντιλαμβάνεται ότι με την είσπραξη του ποσού €4.530.000 θα πρέπει να μεταβιβάσει και εγγράψει την περιουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Αποζημιούσας Αρχής για το ποσό των €4.530.000 πλέον τόκους προς 9% ετησίως από την ημερομηνία της δημοσίευσης της γνωστοποίησης της σχετικής απαλλοτρίωσης δηλαδή από την 13/02/2009 μέχρι εξόφλησης ως αποζημίωση για την αξία του ακινήτου της Αιτήτριας όπως το ακίνητο αυτό περιγράφεται στο αιτητικό (α) της επίδικης Αίτησης. Τα έξοδα, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Αποζημιούσας Αρχής, τα οποία έξοδα να πληρωθούν στο τέλος. Αμέσως μετά την καταβολή της πιο πάνω αποζημίωσης συμπεριλαμβανομένων και των τόκων, η Αιτήτρια υποχρεούται όπως εγγράψει στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας το πιο πάνω ακίνητο. Οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας ως το αιτητικό (β), (γ), (δ,) και (ε) και τα έξοδα για τη διαδικασία αναφορικά με τις εν λόγω υπόλοιπες αξιώσεις, εκκρεμούν για να εκδικαστούν. (Υπ.)................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο