Δώρας Κανάρη ν. Consus Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5454/10, 13/9/2012

(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, τις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της ίδιας της Αιτήριας στην οποία επισυνάπτονται ως τεκμήρια οι ένορκες δηλώσεις που η Αιτήτρια σκοπεύει να καταχωρήσει νοουμένου ότι η υπό κρίση αίτηση εγκριθεί. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόμενων / Καθ' ων η αίτηση. Με Ειδοποίηση Ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους τους και στην οποία προβάλλονται επτά λόγοι ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Σύμφωνα με την Αιτήτρια η καταχώρηση των πιο πάνω συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων κατέστη απαραίτητη μετά την καταχώρηση της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση στην αίτηση παρακοής. Συγκεκριμένα, στην ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 που την υποστηρίζει παρατίθενται ισχυρισμοί και στοιχεία τα οποία η πλευρά της Αιτήτριας δεν αποδέχεται και επιθυμεί να καταρρίψει. Εξ' ου και η ανάγκη, σύμφωνα με την Αιτήτρια, για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Τα στοιχεία αυτά είναι σύμφωνα με την Αιτήτρια τα ακόλουθα. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση παρακοής οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η μετακίνηση των επίπλων στα οποία αναφέρεται το διάταγμα έγινε πριν τις 22.11.10, ότι ο Εναγόμενος 2 δεν γνώριζε Ελληνικά κατά την παραλαβή του διατάγματος και ότι το διάταγμα δεν στρέφεται εναντίον του αλλά εναντίον της Εναγόμενης

1. Πρόκειται για ισχυρισμούς οι οποίοι εκτίθενται στις παραγράφους 4, 6 και 8 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 που υποστηρίζει την ένσταση στη αίτηση παρακοής. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 που υποστηρίζει την ένσταση στη αίτηση παρακοής αναφέρεται ότι κανένα από τα αντικείμενα τα οποία αναφέρονται στο διάταγμα δεν βρισκόταν εντός της κατοικίας κατά την ημερομηνία έκδοσής του καθότι αυτά είχαν μετακινηθεί σε προγενέστερο χρόνο αφού η Αιτήτρια είχε ζητήσει όπως η κατοικία εκκενωθεί άμεσα και τα κλειδιά της παραδοθούν. Στην παράγραφο 6 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 αναφέρεται ότι η αίτηση παρακοής δεν στρέφεται εναντίον του ιδίου προσωπικά αλλά μόνο εναντίον της Εναγόμενης 1, κάτι το οποίο, σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2, φαίνεται στο τέλος της αίτησης παρακοής. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της Αιτήτριας στην ένορκή της δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παρακοής ότι ενοικίασε την κατοικία στους Καθ' ων η αίτηση είναι ψευδής καθότι σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο η κατοικία ενοικιάσθηκε μόνο στην Εναγόμενη
2. Ο ίδιος δεν βρισκόταν στην Κύπρο όταν υπεγράφη το ενοικιαστήριο έγγραφο και δεν υπέγραψε το έγγραφο αυτό ούτε υπό την προσωπική του ιδιότητα ούτε ως διευθυντής της Εναγόμενης
3. Τέλος, στην παράγραφο 8 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 αναφέρεται ότι ο ίδιος δεν έχει γνώση της Ελληνικής γλώσσας, πράγμα που γνωρίζει η Αιτήτρια. Του το μετέφρασε την επόμενη ημέρα κάποιος γνωστός του. Με την δική της συμπληρωματική ένορκο δήλωση η Αιτήτρια επιθυμεί να αναφέρει εις απάντηση των πιο πάνω ισχυρισμών του Εναγόμενου 2 τα ακόλουθα: ο Εναγόμενος 2 γνώριζε περί τίνος επρόκειτο το διάταγμα γι' αυτό και αρνείτο να το παραλάβει στις 22.11.
4. Συγκεκριμένα ενώ ο Εναγόμενος 2 βρισκόταν εντός της κατοικίας αρνείτο επανηλειμμένα να ανοίξει την πόρτα στον δικαστικό επιδότη, κύριο Νίκο Νικολάου. Όταν τελικά μετά από μια ώρα άνοιξε την πόρτα και παρέλαβε το διάταγμα αρνήθηκε να υπογράψει την παραλαβή του και συνέχισε προκλητικά την μετακόμιση όλων των αντικειμένων που αναφέρονται αναλυτικά στο διάταγμα διαπράττοντας, έτσι, ηθελημένη παρακοή του διατάγματος στην ένστασή του ο Εναγόμενος 2 αναφέρει αντιφατικούς και ψευδείς ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα ενώ, από την μια, αναφέρει ότι τα αντικείμενα, ήτοι πλήρης εξοπλισμός γραφείων, βιβλιοθήκες, τραπέζι συνεδριάσεως, φωτοτυπικές μηχανές και 5 ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα οποία βρίσκονταν στην κατοικία, ήταν προσωπικά δικά του και όχι της Εναγόμενης 1, από την άλλη, ισχυρίζεται ότι η κατοικία ενοικιάσθηκε μόνο στην Εναγόμενη 1 ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι η αίτηση παρακοής δεν στρέφεται εναντίον του αλλά μόνο εναντίον της Εναγόμενης 1 είναι ψευδής και παραπλανητικός και ο Εναγόμενος 2 προσπαθεί να αποφύγει τις συνέπειες του Νόμου ο Εναγόμενος 2 αναφέρει ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά και ότι την επομένη της επίδοσης του εξήγησαν το περιεχόμενο του διατάγματος. Κανένα, όμως, λόγο δεν έδωσε γιατί αφού του επεξηγήθη το περιεχόμενο του διατάγματος δεν επέστρεψε τα αντικείμενα αν δεν ήθελε να βρίσκεται σε παρακοή διατάγματος. Με την δική του ένορκο δήλωση ο Κύπρος Μιχαήλ επιθυμεί να αναφέρει τα ακόλουθα: είναι εργολάβος ελαιοχρωματιστής και στις 22.11.10 εργαζόταν σε κατοικία ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, από τώρα και στο εξής «η δεύτερη κατοικία», η οποία γειτνιάζει με την κατοικία και βρίσκεται στον Πύργο Λεμεσού. Συγκεκριμένα η δεύτερη κατοικία εφάπτεται της αυλής της κατοικίας. Κατά τον πιο πάνω χρόνο ασχολείτο με το εξωτερικό μπογιάτισμα της δεύτερης κατοικίας και είχε απρόσκοπτη θέα εντός της κατοικίας. Το απόγευμα της 22.11.10 πρόσεξε τον δικαστικό επιδότη να προσπαθεί να επιδώσει κάποια έγγραφα στον Εναγόμενο
5. Ο Εναγόμενος 2 βρισκόταν εντός της κατοικίας και αρνείτο να ανοίξει την πόρτα για να παραλάβει τα έγγραφα. Μετά από αρκετές προσπάθειες ο δικαστικός επιδότης, κύριος Νίκος Νικολάου, επέδωσε τα δικαστικά έγγραφα στον Εναγόμενο 2 και, ακολούθως, πλησίασε τον Μιχαήλ. Μετά από λίγη ώρα στην παρουσία του δικαστικού επιδότη, των ιδιοκτητών της κατοικίας και του κοινοτάρχη του Πύργου, κύριου Αργύρη Ευαγόρου, ο Μιχαήλ είδε τον Εναγόμενο 2 μαζί με άλλα άτομα να μεταφέρουν διάφορα μεγάλα έπιπλα, γραφεία και βιβλιοθήκες σε μεγάλο φορτηγό αυτοκίνητο. Κατόπιν παράκλησης της Αιτήτριας ο Μιχαήλ ακολούθησε το φορτηγό και διαπίστωσε ότι τα έπιπλα μεταφέρθηκαν και φυλάχθηκαν σε αποθήκη σε μια ερημική περιοχή στην οδό Ακρίτα στο χωριό Μουταγιάκα. Την επόμενη ημέρα ο Μιχαήλ είδε ξανά τον Εναγόμενο 2 να μεταφέρει με μεγάλο αυτοκίνητο και άλλα αντικείμενα, όπως έπιπλα, βιβλιοθήκες και τραπέζια και να αδειάζει εντελώς την κατοικία. Τέλος, με την δική του ένορκο δήλωση ο Αργύρης Ευαγόρου επιθυμεί να αναφέρει τα ακόλουθα: είναι ο κοινοτάρχης του χωριού Πύργος που ανήκει στην επαρχία Λεμεσού. Στις 22.11.10 βρισκόταν σε συνεδρίαση του κοινοτικού συμβουλίου. Γύρω στις 5:00 η ώρα το απόγευμα η Αιτήτρια του ζήτησε τηλεφωνικώς να μεταβεί στην κατοικία, πράγμα που έπραξε. Τότε, είδε τον Εναγόμενο 2 να μεταφέρει μεγάλα έπιπλα, όπως βιβλιοθήκη, γραφεία και καρέκλες, σε ένα μεγάλο φορτηγό αυτοκίνητο και να τα μεταφέρει αλλού. Στο μέρος βρίσκονταν η Αιτήτρια, ο σύζυγός της, ο Κύπρος Μιχαήλ και ο δικαστικός επιδότης, κύριος Νίκος Νικολάου. Η Αιτήτρια διαμαρτυρόταν έντονα χωρίς, όμως, ο Εναγόμενος 2 να την λαμβάνει υπόψη. Αδιαφορώντας για την αντίδραση της Αιτήτριας ο Εναγόμενος 2 μετέφερε τα έπιπλα ανενόχλητος και με τρόπο προκλητικό. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.48, θ.4

(2)η οποία προνοεί τα εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέχεται, επομένως, με την πιο πάνω διάταξη η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Για να τύχει, όμως, κάποιος διάδικος του ευεργήματος τούτου θα πρέπει να καταδείξει «καλό λόγο». Το αν θα επιτραπεί ή όχι σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση εμπίπτει σαφώς στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Ματθαίου κ.α.

(2008)1 ΑΑΔ 510). Αναφορικά με την ένορκο δήλωση που η Αιτήτρια επιθυμεί να καταχωρήσει συμπληρωματικά προς την ένορκό της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Με τον ισχυρισμό περί αρχικής άρνησης του Εναγόμενου 2 να παραλάβει το διάταγμα ό,τι η Αιτήτρια προδήλως θέλει να καταδείξει είναι ότι όταν ο Εναγόμενος 2 παρέλαβε το διάταγμα γνώριζε το περιεχόμενό του, οπότε και μετακινώντας τα έπιπλα από την κατοικία διέπραττε παρακοή του διατάγματος με γνώση του περιεχομένου του. Και αν ακόμα ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος 2 αρχικά αρνείτο να ανοίξει την πόρτα της κατοικίας για να παραλάβει το διάταγμα θα μπορούσε να εκληφθεί ως στοιχείο που δίδει λαβή για την εξαγωγή συμπεράσματος ότι αυτός είχε αντιληφθεί ότι γινόταν προσπάθεια να του επιδοθεί κάποιο δικαστικό έγγραφο αυτό δεν μπορεί από μόνο του και δίχως άλλο λογικά να αποτελέσει την βάση για την εξαγωγή συμπεράσματος ότι ο Εναγόμενος 2 γνώριζε το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού ή ότι είχε αντιληφθεί ότι επρόκειτο για το διάταγμα που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης παρακοής. Συναφώς στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση που η Αιτήτρια επιδιώκει να καταχωρήσει δεν επιδιώκεται η προβολή οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού από τον οποίο ή σε συνδυασμό με τα πιο πάνω να δύναται να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι με τους πιο πάνω ισχυρισμούς που επιθυμεί να προσθέσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Αιτήτρια απαντά στον ισχυρισμό του Εναγόμενου 2 ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά και, κατ' επέκταση, στην θέση του ότι παραλαμβάνοντας το διάταγμα αυτός δεν είχε αντιληφθεί το περιεχόμενό του. Είναι, επίσης, σημαντικό να λεχθεί ότι η Αιτήτρια δεν αρνείται τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 2 ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά, αφού ισχυρισμό περί του αντιθέτου δεν επιδιώκει να περιλάβει στην προτειθέμενη για καταχώρηση ένορκή της δήλωση. Αν, όμως, θεωρούσε ότι η υπό αυτής ισχυριζόμενη συμπεριφορά του Εναγόμενου 2 απεδείκνυε την θέση της περί γνώσης του Εναγόμενου 2 αναφορικά με το περιεχόμενο του διατάγματος και αφού δεν αρνείται τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 2 ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά και αφού σύμφωνα με την Νομολογία η γνώση είναι απαραίτητο στοιχείο για την στοιχειοθέτηση της παρακοής δεν όφειλε να αναφέρει τους υπό συζήτηση ισχυρισμούς που επιθυμεί να περιλάβει με νέα ένορκο δήλωση στην αρχική της ένορκη δήλωση, σε αυτή, δηλαδή, που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής; Φρονώ πως ναι. Άρα ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά δεν θεωρώ ότι δικαιολογεί την καταχώρηση νέας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την οποία η Αιτήτρια να προβάλλει τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Επομένως και υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά, τον οποίο η Αιτήτρια επικαλείται ως τον λόγο που επιθυμεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση για να προβάλει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανωτέρω, αποτελεί καλό λόγο για να επιτραπεί σε αυτήν να τους προβάλει με νέα ένορκο δήλωση. Επίσης, το ότι ο Εναγόμενος 2 στην ένορκό του δήλωση αναφέρει ότι δεν γνωρίζει Ελληνικά δεν αποτελεί καλό λόγο για να επιτραπεί στην Αιτήτρια να προβάλει με συμπληρωματική ένορκο δήλωση τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος 2 στις 22.11.10 μετακόμισε όλα τα αντικείμενα που αναφέρονται στο διάταγμα. Άλλωστε, ήδη στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι μετά την επίδοση του διατάγματος στον Εναγόμενο 2 αυτός το ίδιο βράδυ αλλά και το πρωί της επόμενης ημέρας μετακόμισε όλα τα αντικείμενα από την κατοικία. Συμπεριλαμβανομένων ως εκ των ανωτέρω συνάγεται και των αντικειμένων που αναφέρονται στο διάταγμα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος 2 αναφέρει αντιφατικούς και ψευδείς ισχυρισμούς σε σχέση με τα αντικείμενα που αναφέρονται στο διάταγμα καθότι, από την μια, αναφέρει ότι τα αντικείμενα αυτά είναι προσωπικά δικά του, ενώ, από την άλλη, ισχυρίζεται ότι η κατοικία ενοικιάσθηκε μόνο στην Εναγόμενη 1 έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Κατ' αρχή, ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 ότι η κατοικία ενοικιάσθηκε στην Εναγόμενη 1 μόνο, ήτοι ότι η Εναγόμενη 1 είναι το άλλο συμβαλλόμενο στο ενοικιαστήριο έγγραφο μέρος, δεν αναιρεί από μόνος του τον ισχυρισμό ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στο διάταγμα είναι προσωπικά δικά του Εναγόμενου

1. Ούτε και το είδος των αντικειμένων που αναφέρονται στο διάταγμα μπορεί από μόνο του να αναιρέσει τον πιο πάνω ισχυρισμό. Κατά δεύτερο, τα όσα πιο πάνω η Αιτήτρια επιθυμεί να προβάλει με συμπληρωματική ένορκο δήλωση δεν αποτελούν κάποιο ισχυρισμό. Είναι μια δήλωση υπό μορφή επιχειρηματολογίας. Ως τέτοια θεωρώ ότι δεν έχει θέση σε ένορκο δήλωση. Τα ίδια κατά την κρίση μου ισχύουν αναφορικά με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 4 ανωτέρω. Το ότι ο Εναγόμενος 2 δεν ανέφερε κανένα λόγο γιατί δεν επέστρεψε τα αντικείμενα που αναφέρονται στο διάταγμα αφότου πληροφορήθηκε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του το περιεχόμενο του και πάλι δεν αποτελεί δήλωση υπό μορφή ισχυρισμού αλλά επιχειρηματολογίας. Τέλος, ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2 που αναφέρεται στην παράγραφο 3 ανωτέρω ότι, δηλαδή, η αίτηση παρακοής δεν στρέφεται εναντίον του ιδίου αλλά μόνο εναντίον της Εναγόμενης 1 δεν θεωρώ ότι αποτελεί ισχυρισμό που χρήζει απάντησης με ένορκη μαρτυρία. Με την ένορκο δήλωση του Κύπρου Μιχαήλ ό,τι επιδιώκεται να προστεθεί είναι ουσιαστικά τα ακόλουθα: ο Εναγόμενος 2 στις 22.11.10 το απόγευμα αρνείτο να ανοίξει την πόρτα της κατοικίας στον δικαστικό επιδότη για να παραλάβει τα έγγραφα που ο επιδότης ήθελε να του επιδώσει και η επίδοση διενεργήθηκε τελικά μετά από αρκετές προσπάθειες το ίδιο απόγευμα ο Εναγόμενος 2 μετακίνησε από την κατοικία μεγάλα έπιπλα, γραφεία και βιβλιοθήκες με μεγάλο φορτηγό αυτοκίνητο την ίδια ημέρα τα πιο πάνω έπιπλα μεταφέρθηκαν και φυλάχθηκαν σε αποθήκη σε μια ερημική περιοχή στην οδό Ακρίτα στο χωριό Μουταγιάκα την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 23.11.10, ο Εναγόμενος 2 μετέφερε με μεγάλο αυτοκίνητο και άλλα έπιπλα, βιβλιοθήκες και τραπέζια, και άδειασε εντελώς την κατοικία. Αναφορικά με το πρώτο δεν θεωρώ ότι αυτό χρήζει οποιουδήποτε σχολιασμού πέραν αυτού που ήδη έγινε επί του προκειμένου ενωρίτερα. Αναφορικά δε με τα στοιχεία υπό παραγράφους 2-4 ανωτέρω έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση στην αίτηση παρακοής οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η μετακίνηση των αντικειμένων που αναφέρονται στο διάταγμα έγινε πριν τις 22.11.10 και αυτό γιατί η Αιτήτρια είχε ζητήσει όπως η κατοικία εκκενωθεί άμεσα και τα κλειδιά της παραδοθούν. Στην προτειθέμενη για καταχώρηση ένορκη δήλωση του Κύπρου Μιχαήλ δεν αναφέρεται ότι η μετακόμιση άρχισε στις 22.11.10 και ολοκληρώθηκε την επομένη, ώστε η προβολή ενός τέτοιου ισχυρισμού να τείνει να αποδείξει ότι η μετακίνηση όλων των αντικειμένων από την κατοικία και, επομένως, και αυτών που αναφέρονται στο διάταγμα έλαβε χώρα αφότου επιδόθηκε στον Εναγόμενο 2 το διάταγμα. Ό,τι επί του προκειμένου αναφέρεται είναι ότι κάποια έπιπλα μετακινήθηκαν στις 22.11.10 και τα υπόλοιπα στις 23.11.
2. Επίσης, δεν αναφέρεται ρητά ότι τα αντικείμενα που μετακινήθηκαν από την κατοικία στις 22.11.10 και 23.11.10 είναι αυτά που αναφέρονται στο διάταγμα. Ό,τι επιχειρείται με την προτειθέμενη για καταχώρηση ένορκο δήλωση του Κύπρου Μιχαήλ είναι μια γενική αναφορά σε έπιπλα, γραφεία, βιβλιοθήκες και τραπέζια. Δεν προβάλλεται ως ισχυρισμός ότι τα έπιπλα που μετακινήθηκαν κατά τις δύο πιο πάνω ημέρες είναι αυτά που αναφέρονται στο διάταγμα ή ότι τα μόνα γραφεία, βιβλιοθήκες και τραπέζια που υπήρχαν εντός της κατοικίας είναι αυτά που αναφέρονται στο διάταγμα. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι η προβολή των πιο πάνω ισχυρισμών προωθεί την απόδειξη της αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος της παρακοής ή ότι αυτή κατέστη αναγκαία από την ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής υπό την έννοια ότι απαντά στον ισχυρισμό του Εναγόμενου 2 ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στο διάταγμα είχαν μετακινηθεί στις 20.11.10 και πριν την επίδοση σε αυτόν του διατάγματος. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν αναφορικά και με τα όσα επιθυμεί να αναφέρει με ένορκη δήλωση ο Αργύρης Ευαγόρου. Σημειώνεται, επίσης, ότι ο ισχυρισμός ότι τα έπιπλα που μετακινήθηκαν στις 22.11.10 και 23.11.10 μεταφέρθηκαν σε αποθήκη στην οδό Ακρίτα στο χωριό Μουταγιάκα της επαρχίας Λεμεσού αναφέρεται στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας που ήδη υποστηρίζει την αίτηση παρακοής. Αν η Αιτήτρια επιθυμούσε να περιλάβει στο μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την αίτηση παρακοής και ένορκες δηλώσεις που να προβάλλουν τους πιο πάνω ισχυρισμούς από τους Κύπρο Μιχαήλ και Αργύρη Ευαγόρου όφειλε να το πράξει εξ' αρχής. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η Αιτήτρια δεν απέδειξε καλό λόγο για την καταχώρηση των συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων που με την υπό κρίση επιδιώκει να καταχωρήσει. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων ζητημάτων καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 / Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας / Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο