ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΣΠΑΡΣΗ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. Α. HANNIS CO LIMITED, Αριθμός Αγωγής: 4610/2011, 22/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A127 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής: 4610/2011 Μεταξύ: ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΣΠΑΡΣΗ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ, από τη Χοιροκοιτία Εναγόντων και Α. HANNIS CO LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόμενων ......... Αίτηση ημερομηνίας 18.5.2012 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.11.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες - αιτητές: κ. Ν. Κάνιας Για εναγόμενους - καθ' ων η αίτηση: κ. Γ. Κουκούνης (για να ακούσει απόφαση κ. Κ. Κουκούνης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων, σύμφωνα με την αγωγή των πρώτων είναι για το ποσό των €27.650,03, πλέον τόκους και έξοδα, το οποίο αντιπροσωπεύει υπόλοιπο λογαριασμού πωληθέντος και παραδοθέντος σκυροδέματος από τους ενάγοντες στους εναγόμενους καθώς και χρήση αντλίας με βάση τιμολόγια και/ή κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 8.6.2011, η οποία, στις 13.1.2010 παρουσίαζε το παραπάνω ποσό ως οφειλόμενο υπόλοιπο (βλ. την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης). Οι εναγόμενοι, με την υπεράσπισή τους, κατά μια βάση ισχυρίζονται πως δεν οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό που αξιώνουν ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, ενώ αποτελεί θέση τους ότι για τις συναλλαγές που έγιναν μεταξύ των διαδίκων, οι ενάγοντες έχουν πληρωθεί και εξοφληθεί τα εκάστοτε οφειλόμενα ποσά στο σύνολό τους, στους οποίους δεν οφείλουν κανένα ποσό (βλ. τις παραγράφους 4 και 7 της υπεράσπισης). Επειδή, όπως θα διαφανεί αργότερα έχει σημασία, το περιεχόμενο των παραγράφων 1 και 2 της απάντησης στην υπεράσπιση των εναγόντων παρατίθεται αυτούσιο: «1. Οι Ενάγοντες αρνούνται όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων, οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης τους και δεν συνάδουν ή είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς τους, οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης τους. 2. Οι Ενάγοντες αρνούνται την παράγραφο 4 και 7 της Έκθεσης Υπερασπίσεως και ειδικώτερον ότι έχουν πληρωθεί και/ή εξοφληθεί τα αξιούμενα ποσά». Με την υπό κρίση αίτηση, οι ενάγοντες ζητούν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους όπως εντός 14 ημερών από της εκδόσεως του διατάγματος παράσχουν εις τους Ενάγοντες περαιτέρω και καλύτερας λεπτομέρειας σχετικά με τους ισχυρισμούς των οι οποίοι αναφέρονται εις την Έκθεσιν Υπεράσπισης των ήτοι: (α) Πότε πληρώθηκαν τα οφειλόμενα ποσά προς τους Ενάγοντες, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 και 7. (β) Που πληρώθηκαν τα οφειλόμενα ποσά προς τους Ενάγοντες, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 και 7. Β. Οδηγίες σχετικά με τη διαδικασία. Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει εύλογη και δίκαια. Δ. Έξοδα της παρούσης αιτήσεως. Ε. ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.6, Δ.28, Δ.30 και Δ.48 Θ.Θ.1-3, 8 (
- z)και 9(i). Σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση παραθέτω αυτολεξεί το σχετικό μέρος της αίτησης: «Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτησις εμφαίνονται εις τον φάκελλον της δικογραφίας και την επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Λούκα Κωνσταντίνου, εκ Λεμεσού ημερ. 18.5.2012 και είναι τα ακόλουθα: (α) Οι Eναγόμενοι αναφέρουν τους ισχυρισμούς, λεπτομέρειες των οποίων ζητούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης των χωρίς να δίνουν λεπτομέρειες τούτων. (β) Οι Eνάγοντες εζήτησαν τις απαιτούμενες λεπτομέρειες με επιστολή του δικηγόρου τους προς τον δικηγόρο των Eναγομένων, ημερομηνίας 30.04.2012 αλλά μέχρι σήμερον ουδεμία λεπτομέρεια εδόθη. (γ) Οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι αναγκαίες διά την κατάλληλην προετοιμασίαν των Eναγόντων δι' ακρόαση». Ακολουθεί αυτούσιο και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Λούκα Κωνσταντίνου: «Ο υπογεγραμμένος Λούκας Κωνσταντίνου, εκ Λεμεσού ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι και ήμουν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εις την υπηρεσία της Ενάγουσας εταιρείας, υπεύθυνος των εισπράξεων και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσης αγωγής, είμαι δε πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ και προβαίνω εκ μέρους των εις την παρούσα ένορκη δήλωση και αναφορικά με τα νομικά σημεία συμβουλεύομαι από το δικηγόρο των Εναγόντων. 2. Ανέγνωσα το περιεχόμενο της αίτησης και οι λεπτομέρειες οι οποίες ζητούνται είναι απόλυτα αναγκαίες για την προετοιμασία της ακροάσεως διότι οι Ενάγοντες αγνοούν τους ισχυρισμούς των Εναγομένων. 3. Όπως συμβουλεύομαι από το δικηγόρο των Εναγόντων, οι λεπτομέρειες των ισχυρισμών των Εναγομένων είναι αναγκαίες για προετοιμασία των Εναγόντων κατά την ακρόαση για ορθή, πλήρη και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και αποφυγή σπατάλης χρόνου και εξόδων». Στις 18.9.2012, οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στη αίτηση, επικαλούμενοι τους ακόλουθους 16 λόγους: «1. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη. 2. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. 3. Η αίτηση είναι καταχρηστική. 4. Οι ενάγοντες-αιτητές δε νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. 5. Δεν τηρούνται και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και οι κανονισμοί για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 6. Η αίτηση των εναγόντων-αιτητών είναι παράτυπη και υποστηρίζεται από παράτυπη και μη σχετική ένορκο δήλωση. Συγκεκριμένα, ο ομνύων στην ένορκο δήλωση, ημερομηνίας 18.05.2012 που υποστηρίζει την αίτηση των εναγόντων για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες δεν επαναλαμβάνει και δεν υιοθετεί το περιεχόμενο της σχετικής αίτησης και του αιτητικού αυτής. Επομένως η αίτηση των εναγόντων δεν υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση και είναι παράτυπη. 7. Με την αίτηση οι ενάγοντες-αιτητές δεν ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, αλλά μαρτυρία η οποία δίδεται στη δίκη. 8. Οι ισχυρισμοί και ποσά που αναφέρονται στην Έκθεση Υπεράσπισης είναι σαφείς, συγκεκριμένοι και δίδουν πλήρη εικόνα της φύσης των ζητημάτων και δεν χρήζουν διευκρίνισης και λεπτομερειών. Δεν απαιτείται ο εφοδιασμός οποιωνδήποτε περαιτέρω ή καλύτερων λεπτομερειών και η Έκθεση Υπεράσπισης παρέχει πλήρη εικόνα στους ενάγοντες - αιτητές ως προς το τι θα αντιμετωπίσουν κατά τη δίκη και ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν προ εκπλήξεως ή να καταληφθούν εξαπίνης. 9. Το ζητούμενο διάταγμα είναι αχρείαστο και οι ενάγοντες-αιτητές γνωρίζουν όλα τα στοιχεία για τα οποία ζητούν λεπτομέρειες και έχουν επίσης και όλα τα σχετικά έγγραφα στην κατοχή τους. 10. Οι σχετικές παράγραφοι 4 & 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης για τις οποίες ζητούνται λεπτομέρειες δεν χρήζουν οποιωνδήποτε περαιτέρω ή καλύτερων λεπτομερειών, αφού οι ισχυρισμοί που εκτίθενται σε αυτές είναι σαφείς και αναφέρουν συγκεκριμένα όλα τα απαιτούμενα στοιχεία και ποσά. Οι ενάγοντες-αιτητές οφείλουν από μόνοι τους να αποδείξουν την υπόθεση τους. Οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να χρησιμοποιούν την παρούσα αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για να εξασφαλίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία που έδει και πρέπει να ακουστεί κατά τη δίκη. Επομένως, οι ενάγοντες-αιτητές δεν δικαιούνται καταχραστικά να απαιτούν υπό μορφή καλύτερων και περαιτέρω λεπτομερειών μαρτυρία που έδει και πρέπει να ακουστεί κατά την ακρόαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. 11. Οι σχετικές παράγραφοι 4 & 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης παρέχουν πλήρεις και συγκεκριμένες λεπτομέρειες κατά τρόπο που δεν κρίνεται απαραίτητο ή αναγκαίο να δοθούν οι ζητούμενες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Στην Έκθεση Υπεράσπισης γίνεται επαρκής αναφορά και δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες από τους εναγόμενους σε σχέση με την εξόφληση του ποσού που οι ενάγοντες αξιώνουν. Οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι επαρκείς για να κατανοήσουν και να γνωρίζουν οι ενάγοντες-αιτητές την υπεράσπιση των εναγόμενων και τι θα αντιμετωπίσουν κατά τη δίκη. Ως εκ τούτου, παρέλκει οποιαδήποτε άλλη επεξήγηση ή διευκρίνιση και είναι θέμα καθαρά μαρτυρίας τα ζητούμενα. 12. Τα όσα οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν με τις ερωτήσεις (α) και (β) ως αυτές εκτίθενται στην παράγραφο Α της αίτησης τους είναι θέμα καθαρά μαρτυρίας η οποία πρέπει να ακουστεί κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στο στάδιο των οδηγιών ή της σύνταξης των δικογράφων. 13. Οι ενάγοντες-αιτητές επιδιώκουν να εξασφαλίσουν μαρτυρία μέσω των ζητούμενων δήθεν περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών και δεν δικαιούνται υπό τις περιστάσεις στα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων Α (α) και Α (β) της αίτησης τους. 14. Επιζητείται με την αίτηση το ψάρεμα μαρτυρίας και όχι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. 15. Η αίτηση δεν υποβάλλεται γνήσια, αλλά κακόπιστα και επιδιώκεται μέσω αυτής η εξασφάλιση μαρτυρίας, πράγμα που οι ενάγοντες-αιτητές δεν δικαιούνται. 16. Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους, οι ενάγοντες έχουν παραθέσει πλήρεις, επαρκείς και πέραν του δέοντως ικανοποιητικές λεπτομέρειες, στοιχεία και γεγονότα, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί τους ενάγοντες-αιτητές στα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων Α(α), Α(β), Β, Γ, Δ και Ε της αίτησης τους». Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19, Δ.21, Δ.26, Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 9 και Δ.39, στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στη επισυνημμένη ένορκη δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου των εναγόμενων, Αντωνάκη Χαννή, ημερομηνίας 18.9.2012. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ)
(1997)(1Β) Α.Α.Δ.718) : «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides ν. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R., 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και ΄Αλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Σύμφωνα με τη Δ.19. Θ.4: «Κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτησή του ή την υπεράσπισή του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα.» Επομένως, οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν επιτρέπεται να στοχεύουν στην εκμαίευση ή αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)(1Α) Α.Α.Δ.157). Τέλος, ο διάδικος που με τα δικόγραφά του δίνει την εκδοχή του συναφώς με την εξέλιξη ενός γεγονότος που επικαλείται ο αντίδικός του με τα δικά του δικόγραφα, δεν μπορεί αργότερα να ισχυρίζεται ότι βρέθηκε μπροστά σε οποιαδήποτε έκπληξη είτε ακόμη ότι επηρεάστηκε μ' οποιοδήποτε τρόπο, επειδή τα δικόγραφα του αντιδίκου του δεν περιείχαν λεπτομέρειες (βλ. τηρουμένων των αναλογιών, την Κουρσουμά ν. Κοσμά
(1991)1 Α.Α.Δ.973). Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές, παρατηρώ τα εξής: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων είναι για το ποσό των €27.650,03, πλέον τόκους και έξοδα, ποσό το οποίο, σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο λογαριασμού πωληθέντος και παραδοθέντος από τους πρώτους στους δεύτερους, σκυροδέματος κ.λ.π., με βάση τιμολόγια και/ή κατάσταση λογαριασμού, ημερομηνίας 8.6.2011, η οποία, στις 13.1.2010 παρουσίαζε ως οφειλόμενο το παραπάνω ποσό. Οι εναγόμενοι, με την παράγραφο 4 της υπεράσπισης αρνούνται συνολικά το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης και τη σχετική αξίωση των εναγόντων. Με την ίδια παράγραφο ισχυρίζονται ότι για τις συναλλαγές που έγιναν μεταξύ των διαδίκων, έχουν πληρωθεί και εξοφληθεί τα εκάστοτε οφειλόμενα ποσά στο σύνολό τους « ..και ουδέν ποσό οφείλεται.» Κάτι ανάλογο ισχυρίζονται και με την παράγραφο 7 της υπεράσπισης. Οι ενάγοντες - για να επαναλάβω - με την απάντησή τους στην υπεράσπιση αρνούνται γενικά όλους τους ισχυρισμούς των εναγόμενων που περιέχονται στην υπεράσπιση και δε συνάδουν ή είναι αντίθετοι με τους δικούς τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης, ενώ με την παράγραφο 2 αρνούνται ειδικά τις επίμαχες παραγράφους 4 και 7 της υπεράσπισης και ειδικότερα τον ισχυρισμό των εναγόμενων ότι έχουν πληρωθεί και/ή εξοφληθεί τα ποσά που συνιστούν την εναντίον τους αξίωση. Και ενώ αυτή είναι η θέση των εναγόντων έναντι του πλέον βασικού ισχυρισμού των εναγόμενων που συνθέτει την υπεράσπισή τους στην αγωγή, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών για τους ενάγοντες στην παράγραφο 2 της ένορκης του δήλωσής, η οποία έγινε προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης, ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι απολύτως αναγκαίες για την προετοιμασία της ακρόασης, «..διότι οι Ενάγοντες αγνοούν τους ισχυρισμούς των Εναγομένων.». Χωρίς να σημαίνει ότι η άγνοια ενός δικογραφημένου ισχυρισμού του ενός διαδίκου από τον αντίδικό του δικαιολογεί άνευ άλλου την παροχή λεπτομερειών, στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες υπέπεσαν σε ουσιώδη αντίφαση, την οποία θεωρώ τόσο σημαντική, σε βαθμό που εκθεμελιώνεται το υπό κρίση αίτημά τους, με φυσιολογικό επακόλουθο την απόρριψή του. Οι ενάγοντες, δεν μπορεί από τη μια - με την ένορκη δήλωση του Λούκα Κωνσταντίνου - να ζητούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, επειδή αγνοούν, δήθεν, τους σχετικούς ισχυρισμούς των εναγόμενων και από την άλλη - με την απάντηση στην υπεράσπιση - να αρνούνται γενικά, ειδικά και ειδικότερα τους εν λόγω ισχυρισμούς. Εν πάση περιπτώσει, με απλή αντιπαραβολή των εκατέρωθεν δικογραφημένων ισχυρισμών είναι εντελώς ξεκάθαρο ποιες είναι οι θέσεις κάθε πλευράς, καθώς και η φύση και έκταση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει κατά τη δίκη προκειμένου να μη βρεθεί προ εκπλήξεως ή να καταληφθεί εξαπίνης. Ακόμη πιο ξεκάθαρα είναι και τα βασικά επίδικα θέματα της υπόθεσης που είναι τα εξής: Πρώτο, κατά πόσο οι ενάγοντες στον ουσιώδη χρόνο πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους το σκυρόδεμα κ.λ.π. Δεύτερο, εάν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι καταφατική, κατά πόσο οι ενάγοντες διατηρούσαν κατάσταση λογαριασμού για τους εναγόμενους, ο οποίος στις 13.1.2010 παρουσίαζε το χρεωστικό υπόλοιπο που αξιώνουν από αυτούς με την αγωγή. Τρίτο, εάν και σ' αυτό το ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, κατά πόσο οι εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν στους ενάγοντες το συγκεκριμένο ποσό, όπως είναι η θέση των τελευταίων, ή το εξόφλησαν, όπως ισχυρίζονται οι πρώτοι. Είναι φανερό, ότι εναπόκειται στους ενάγοντες να αποδείξουν τα δύο πρώτα από τα παραπάνω επίδικα θέματα, οι οποίοι έχουν και το γενικό βάρος να αποδείξουν την αγωγή τους εναντίον των εναγόμενων. Και σε περίπτωση που πετύχουν το πρώτο, εναπόκειται πια στους εναγόμενους να αποδείξουν ότι τους εξόφλησαν, αφού προς τούτο, έχουν το ειδικό βάρος απόδειξης, σύμφωνα με την υπεράσπισή τους στην αγωγή. Τούτων λεχθέντων, είναι σαφές, ότι, οι ενάγοντες, όχι μόνο δεν μπορούν να ζητούν λεπτομέρειες αναφορικά με ισχυρισμούς γεγονότων των εναγόμενων, έναντι των οποίων έχουν ξεκάθαρη - περί αντιθέτου θέση οι ίδιοι με τα δικόγραφά τους, αλλά, ούτε και δικαιούνται, με πρόφαση ότι, είτε αγνοούν τους εν λόγω ισχυρισμούς είτε ακόμη, ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες συναφώς με αυτούς τούς είναι απολύτως αναγκαίες για σκοπούς προετοιμασίας κατά την ακρόαση της αγωγής, να στοχεύουν στην εκμαίευση ή αποκάλυψη της μαρτυρίας με την οποία οι εναγόμενοι θα αποδείξουν όσα οφείλουν να αποδείξουν κατά τη δίκη. Για να καταλήξω, δεδομένης της άρνησης εκ μέρους των εναγόντων του ισχυρισμού των εναγόμενων ότι τους έχουν ξοφλήσει, το πότε και σε ποιόν πληρώθηκαν - το δεύτερο, μετά από διευκρινιστική δήλωση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων, ότι αυτό ακριβώς θέλουν να μάθουν οι τελευταίοι με τις αιτούμενες λεπτομέρειες, υπό Α.(β) της αίτησης- δεν μπορεί να είναι αντικείμενο παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Μαρτυρία είναι λοιπόν που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν οι ενάγοντες και που για λόγους που έχουν αναφερθεί δε δικαιούνται και όχι λεπτομέρειες. Χωρίς να χρειάζεται να πραγματευτώ όλους τους λόγους ένστασης -ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη ότι αρκετοί από αυτούς, δεν έχουν προωθηθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγόμενων στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης, οπότε νομιμοποιούμαι, πιστεύω, να θεωρήσω ότι έχουν εγκαταλειφθεί - η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος των εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο