Hellenic Bank Public Company Ltd ν. SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4190/11, 20/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A124 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4190/11 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd Ενάγοντες και 1. SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, από την Λεμεσό 2. AIMAN M. SOBOH, από την Λεμεσό Εναγόμενοι Ημερομηνία: 20.11.12 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 1 εταιρεία / Αιτήτρια: κ. Α. Αντωνίου Για τους Ενάγοντες / Καθ' ων η αίτηση: κ. Γ. Θεοδοσίου για κκ Κ.Χ. Βελάρης / Α.Φ. Μαρκίδη (για να ακούσει την απόφαση η κα Χρ. Τζούρου) -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υπεβλήθη εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας / Αιτήτριας στις 2.5.12 με την οποία ζητείται: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία και/ή η συνέχιση της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό Αγωγής μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Διάλυσης Αρ. 36/2012 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εναντίον των Εναγομένων 1 / Αιτητών». Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στο άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», στην Διάταξη 48, θεσμοί 1-9 και στην Διάταξη 64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση στα Αγγλικά του Εναγόμενου 2, Διευθυντή της Αιτήτριας, και δεόντως εξουσιοδοτημένου υπό αυτής για να προβεί στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Παρουσιάσθηκε, επίσης, ένορκη δήλωση της Παρασκευής Γιδάρη η οποία μετέφρασε την ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 στα Ελληνικά. Η μετάφραση στα Ελληνικά επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση της πιο πάνω αναφερόμενης Παρασκευής Γιδάρη. Οι Ενάγοντες / Καθ' ων η αίτηση αντέδρασαν στην πιο πάνω αίτηση καταχωρώντας ένσταση. Με έξι λόγους ένστασης οι οποίοι εκτίθενται στο σώμα της Ειδοποίησης Ένστασης σύμφωνα με τον θεσμό 4 της Διάταξης 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι Καθ' ων η αίτηση ενίστανται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Νατάσας Χ΄΄Γαβριήλ, υπαλλήλου των Καθ' ων η αίτηση και δεόντως υπό αυτών εξουσιοδοτημένης να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και είναι παρελκυστική καθότι επιχειρείται η πρόκληση καθυστέρησης και κωλυσιεργίας στην εκδίκαση της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 3.2.12 η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και/ή διαδικαστικούς κανονισμούς η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη και έχει σκοπό να καθυστερήσει την εκδίκαση της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 3.2.12 και να δημιουργήσει περαιτέρω έξοδα τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν αποτελούν καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας η υπό κρίση αίτηση δεν στηρίζεται σε ουσιαστικούς λόγους το Δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια του υπέρ της αίτησης αλλά να την απορρίψει με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στο σύντομο ιστορικό της υπόθεσης. Στις 8.9.11 καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και στις 3.2.12 αίτηση εκ μέρους των ιδίων τόσο εναντίον της Αιτήτριας όσο και εναντίον του Εναγόμενου 2 για συνοπτική απόφαση. Η αίτηση ορίσθηκε από το Δικαστήριο για ακρόαση στις 28.6.12, ενώ ένσταση στην πιο πάνω αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους και των δύο Εναγόμενων στις 27.6.12 αφού προηγήθηκαν κάποιες αναβολές προς τον σκοπό τούτο. Στο μεταξύ και, συγκεκριμένα, στις 2.5.12 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Η εν λόγω αίτηση ορίσθηκε από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στις 8.6.12. Την ημέρα εκείνη ζητήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση χρόνος για καταχώρηση ένστασης, αίτημα στο οποίο ο δικηγόρος της Αιτήτριας δεν ενέστη. Το Δικαστήριο όρισε την υπό κρίση αίτηση για οδηγίες στις 28.6.12 δίδοντας ταυτόχρονα οδηγίες για καταχώρηση ένστασης μέχρι τότε. Η ένσταση καταχωρήθηκε στις 27.6.12. Στις 28.6.12 ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων υπέβαλε αίτημα για αναβολή της ακρόασης της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση για συνοπτική απόφαση. Έρεισμα για το αίτημα αναβολής αποτέλεσε η θέση του ότι η υπό κρίση αίτηση έπρεπε να ακουσθεί πριν την αίτηση των Καθ' ων η αίτηση για συνοπτική απόφαση. Το Δικαστήριο κάλεσε τους ευπαίδευτους συνηγόρους να αγορεύσουν επί του πιο πάνω θέματος. Με απόφασή του ημερομηνίας 2.7.12 το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η υπό κρίση αίτηση έπρεπε να ακουσθεί πρώτη. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2, που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, η αίτηση διάλυσης εναντίον της Αιτήτριας φέρει αριθμό 36/12 και καταχωρήθηκε από την Societe Generale S. A., από την Γαλλία, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 26.1.12. Εξ' όσων οι δικηγόροι του τον έχουν συμβουλεύσει είναι δίκαιο και πρέπον σύμφωνα με το άρθρο 215 του Νόμου όπως όλες οι διαδικασίες εναντίον της Αιτήτριας ανασταλούν μέχρι την εκδίκαση της αίτησης διάλυσης που εκκρεμεί εναντίον της. Μετά την έναρξη διάλυσης μιας εταιρείας, η οποία σηματοδοτείται με την καταχώρηση αίτησης διάλυσης, τα πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν προς όφελος όλων των πιστωτών. Για τον λόγο αυτό η παρούσα αγωγή εναντίον της Αιτήτριας θα πρέπει να ανασταλεί έως ότου το Δικαστήριο αποφασίσει αν θα διατάξει την διάλυση της Αιτήτριας. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό της διάλυσης, ήτοι την συλλογή και προσφορά των οιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων της Αιτήτριας pari passu ανάμεσα στους μη εξασφαλισμένους πιστωτές της μετά την πληρωμή των προτιμητέων (preferential) οφειλών της. Στην ένορκο δήλωση του Εναγόμενου 2 που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της αίτησης διάλυσης με αριθμό 36/12 με τα επισυναπτόμενα σε αυτήν τεκμήρια, όπως, μεταξύ άλλων, αντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αγωγή με αριθμό 4839/10 ημερομηνίας 23.11.10 στην βάση της οποίας, όπως από το Τεκμήριο 1 προκύπτει, καταχωρήθηκε η αίτηση διάλυσης καθώς και φωτοαντίγραφο ειδοποίησης δικαστικού επιδότη ημερομηνίας 22.11.11 αναφορικά με ένταλμα κινητών που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής και σύμφωνα με το οποίο η Αιτήτρια στερείτο κινητής περιουσίας στην διεύθυνση που δόθηκε. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της Νατάσας Χ΄΄Γαβριήλ, που συνοδεύει την ένσταση, και εξ' όσων η ίδια έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση η συνέχιση της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή δεν θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο την αίτηση διάλυσης αφού οι Καθ' ων η αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής η οποία έχει ως βάση δύο συμφωνίες ενοικιαγοράς, μια για το κάθε αυτοκίνητο. Επομένως, και αφ' ης στιγμής το επίδικο θέμα αποτελεί περιουσία των Καθ' ων η αίτηση, δεν τίθεται θέμα εφαρμογής των προνοιών του Κεφ. 113 που αφορούν ιδιοκτησία ή περιουσία της Αιτήτριας. Τυχόν αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή θα ήταν αντίθετη με το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση το οποίο διασφαλίζεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος για διάγνωση των αστικών τους δικαιωμάτων εντός εύλογου χρόνου. Οι Καθ' ων η αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες των οχημάτων που κατέχει η Αιτήτρια ως ενοικιαγοραστής και έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτήσουν και λάβουν αποτελεσματικές θεραπείες, κάτι που η παραχώρηση αναστολής της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή θα εμπόδιζε. Χώρια που με την πάροδο του χρόνου η αξία των οχημάτων μειώνεται και το κόστος συντήρησής τους αυξάνεται. Η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, είναι κακόπιστη και σκοπό έχει να καθυστερήσει την διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας και, ειδικότερα, την εκδίκαση της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση για συνοπτική απόφαση. Η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά αστήρικτη αφού δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς νόμους, διαδικαστικούς κανονισμούς και την πρακτική, τα όσα δε αναφέρει ο Εναγόμενος 2 στην ένορκό του δήλωση δεν αποτελούν καλό λόγο για να ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Η ύπαρξη άλλων διαδικασιών εναντίον της Αιτήτριας δεν αποτελεί καλό λόγο για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή. Το άρθρο 215 του Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «At any time after the presentation of a winding-up petition, and before a winding-up order has been made, the company, or any creditor or contributory, may- (
- a)where any action or proceeding against the company is pending in any District Court or the Supreme Court apply to the Court in which the action or proceeding is pending for a stay of proceedings therein; and (
- b)where any other action or proceeding is pending against the company, apply to the Court having jurisdiction to wind up the company to restrain further proceedings in the action or proceeding, and the Court to which application is so made may, as the case may be, stay or restrain the proceedings accordingly on such terms as it thinks fit». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό». Στην υπόθεση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λίμιτεδ (Αρ. 1)
(1998)1 ΑΑΔ 1806 λέχθηκε ότι σκοπός του πιο πάνω άρθρου είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Στην Αγγλική υπόθεση Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd
(1923)1 K.B. 160 αφότου καταχωρήθηκε αίτηση διάλυσης της εφεσείουσας εταιρείας ο ενάγων / εφεσίβλητος καταχώρησε αγωγή εναντίον της εφεσείουσας αξιώνοντας το τίμημα για αγαθά που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν στην εφεσείουσα. Ακολούθως, εξασφάλισε απόφαση εναντίον της εφεσείουσας και επροτίθετο να κινηθεί με μέτρα εκτέλεσης. Τότε η εφεσείουσα καταχώρησε αίτηση με την οποία εξαιτείτο αναστολή της διαδικασίας στην βάση του ότι εναντίον της εκκρεμούσε η αίτηση διάλυσης. Σύμφωνα με το άρθρο 140 του Αγγλικού Companies (Consolidation) Act του 1908 (άρθρο 226 του Αγγλικού Companies Act του 1948), το οποίο είναι παρόμοιο με το δικό μας άρθρο 215, το Δικαστήριο είχε εξουσία να αναστείλει διαδικασία σε εκκρεμούσα αγωγή. Ο Άγγλος Δικαστής Bankes L.J. αποφάσισε ότι το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας οφείλει να διασφαλίσει ότι σε περίπτωση που καταχωρείται αίτηση διάλυσης εταιρείας κανένας πιστωτής από την στιγμή εκείνη δεν θα πρέπει να τυγχάνει προτεραιότητας σε περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας της τάξης του και ότι όταν υποβάλλεται αίτηση αναστολής περαιτέρω διαδικασιών στην βάση του άρθρου 140 θα πρέπει να συντρέχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις για να δικαιολογείται η μη έγκριση της αίτησης αναστολής καθότι αν δεν ανασταλεί η αγωγή και επιτραπεί η συνέχισή της ο ενάγων θα αποζημιωθεί στο ακέραιο ενώ αν η αγωγή του ανασταλεί θα βρίσκεται στην ίδια σειρά με τους άλλους πιστωτές της τάξης του. Αυτό είναι που με την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας το Δικαστήριο θα πρέπει να διασφαλίσει. Το να μην εκμεταλλευθούν της ευκαιρίας κάποιοι πιστωτές μέσα στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της υποβολής της αίτησης διάλυσης και της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης να ωφεληθούν από τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εις βάρος άλλων πιστωτών που βρίσκονται σε λιγότερο καλή θέση. Υπό το φως των πιο πάνω και εν' όψει του ότι δεν διαπίστωσε την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων στην υπόθεση ο Άγγλος Δικαστής άσκησε την διακριτική του εξουσία υπέρ της έγκρισης της αίτησης αναστολής. Στην Αγγλική υπόθεση Re Oak Pitts Colliery Co.
(1882)21 Ch. D. 322 λέχθηκε ότι σκοπός των προνοιών περί εκκαθάρισης είναι η εξασφάλιση της ισότητας ανάμεσα στους πιστωτές και όπως αυτοί πληρωθούν με σειρά προτεραιότητας («The object of the winding - up provisions of the Companies Act 1862 is to put the creditors upon an equality and to pay them pari passu»). Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, Τόμος 1, 24η έκδοση, σελ. 1448-1450, παρ. 88-69 αναφέρεται ότι για να επιτευχθεί ο πιο πάνω σκοπός είναι αναπόφευκτο όπως οι διαδικασίες εναντίον της εταιρείας είτε υπό την μορφή αγωγής, είτε υπό την μορφή εκτέλεσης ανασταλούν. Σε αντίθετη περίπτωση η διάλυση θα οδηγούσε σε μια διαμάχη για την περιουσία της εταιρείας. Όπως είδαμε, ως λόγος ένστασης προβάλλεται, μεταξύ άλλων, η θέση ότι τα οχήματα που αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής αποτελούν περιουσία των Καθ' ων η αίτηση και όχι της Αιτήτριας. Και ότι εν' όψει τούτου δεν τίθεται θέμα εφαρμογής των προνοιών του Νόμου. Θα διαφωνήσω με αυτή την θέση. Εν πρώτοις, με την πιο πάνω θέση ζητείται από το Δικαστήριο να προβεί σε εύρημα πριν την καταχώρηση της Υπεράσπισης της Αιτήτριας και πριν ακόμη ακούσει μαρτυρία ότι οι επικαλούμενες στην Έκθεση Απαίτησης συμφωνίες είναι συμφωνίες ενοικιαγοράς και, κατά συνέπεια, ότι τα δύο οχήματα που αναφέρονται σε αυτήν αποτελούν περιουσία των Καθ' ων η αίτηση και όχι της Αιτήτριας. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό, οπότε και δεν θα μπορούσε σε αυτό το στάδιο να εκληφθεί ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι συμφωνίες ενοικιαγοράς. Δεύτερο, και αν ακόμα δεχόμουν κάτι τέτοιο ο σκοπός του άρθρου 215 του Νόμου δεν θα εξουδετερώνετο κατά την κρίση μου, αφού κάτι τέτοιο δεν θα σήμαινε ότι η Αιτήτρια δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία. Σημειώνεται ότι μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση δεν παρουσιάσθηκε από μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά την θέση ότι η υπό κρίση αίτηση πλήττει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση για διάγνωση των αστικών τους δικαιωμάτων έναντι της Αιτήτριας κρίνω πως δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Ο σκοπός που εξυπηρετεί το άρθρο 215 του Νόμου καθιστά την πιο πάνω θέση εκ προοιμίου αβάσιμη. Προβλήθηκε, επίσης, η θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι κακόπιστη και ότι αυτή σκοπό έχει την καθυστέρηση της διεξαγωγής της δικαστικής διαδικασίας στην παρούσα αγωγή ή της εκδίκασης της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 3.2.12 για συνοπτική απόφαση. Πέραν από τους λόγους που πιο πάνω σχολιάσθηκαν και κρίθηκαν ως μη αποδεκτοί τίποτα άλλο δεν προβλήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση που να συνηγορεί με την πιο πάνω θέση. Υπό το φως των πιο πάνω και με δεδομένο τον σκοπό για τον οποίο θεσπίσθηκε το άρθρο 215 του Νόμου κρίνω και την πιο πάνω θέση αβάσιμη. Τέλος, προβλήθηκε η θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη. Η πιο πάνω θέση προβλήθηκε με γενικότητα και αοριστία αφού εκτός από την πιο πάνω γενική αναφορά τίποτα συγκεκριμένο ή απτό δεν προβλήθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση με αποτέλεσμα το έρεισμα της πιο πάνω θέσης να μην έχει διαφανεί. Κρίνω δε πως η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και ότι η θεραπεία που ζητείται μέσω αυτής δικαιολογείται από τα ουσιαστικά γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται και που δεν είναι άλλα από την αίτηση διάλυσης που εκκρεμεί εναντίον της Αιτήτριας, γεγονός που είναι παραδεκτό από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω πως κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί, θεωρώ πως δεν παρέχεται περιθώριο για να ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της μη έγκρισης της αίτησης. Τουναντίον, εν' όψει του ότι τίποτα δεν προβλήθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση που να αποτελεί εξαιρετικές περιστάσεις κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις οφείλω να εγκρίνω την αίτηση και να αναστείλω την παρούσα διαδικασία αναφορικά με την Αιτήτρια. Στο αιτητικό υπό παράγραφο Α της αίτησης δεν αναφέρεται με σαφήνεια αν η αναστολή της παρούσης διαδικασίας ζητείται και αναφορικά με τον Εναγόμενο 2. Θεωρώ, όμως, ότι η υπό κρίση αίτηση δεν αφορά τον Εναγόμενο 2 αφού καθίσταται σαφές από το σώμα της ότι αυτή υποβάλλεται από την Εναγόμενη 1 και υπογράφεται από τον δικηγόρο των Εναγόμενων εκ μέρους μόνο αυτής. Περαιτέρω στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι η θέση του εν λόγω ενόρκως δηλούντα ότι «είναι δίκαιο και πρέπον όπως ανασταλούν όλες οι διαδικασίες εναντίον της Εναγόμενης 1 έως ότου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εκδικάσει την Αίτηση». Σημειώνεται, άλλωστε, ότι το άρθρο 215 του Νόμου δεν τυγχάνει εφαρμογής αναφορικά με τον Εναγόμενο 2. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η διαδικασία της παρούσας αγωγής όσον αφορά την Αιτήτρια / Εναγόμενη 1 μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της αίτησης διάλυσης με αριθμό 36/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αναφορικά με τα έξοδα κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις και δη του ότι η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης κατέστη αναγκαία λόγω της αίτησης διάλυσης που καταχωρήθηκε εναντίον της Αιτήτριας συντρέχει ικανοποιητικός λόγος για να παρεκκλίνω από την αρχή ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον των Εναγομένης 1 / Αιτήτριας. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Αναστολή διαδικασίας Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο