ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΟΙ Χ.Ζ. ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αιτ. Εταιρείας: 540/11, 26/11/2012

(1)(γ) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος». Συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Κυριάκου Ιορδάνου ο οποίος σύμφωνα με αυτή είναι υπάλληλος της Αιτήτριας, την οποία έχει ιδρύσει και τις εργασίες της οποίας διευθύνει, και εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση / Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση αντέδρασε στην υπό κρίση αίτηση καταχωρώντας Ειδοποίηση Ένστασης στο σώμα της οποίας εκτίθενται οι λόγοι ένστασης - επτά στον αριθμό - σύμφωνα με τον θεσμό 4 της Διάταξης 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας με τους οποίους ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ανδρέα Κόκκινου, ο οποίος σύμφωνα με αυτήν είναι ένας εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση και κανονικά εξουσιοδοτημένος από αυτήν για να προβεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ανάμεσα στους λόγους ένστασης είναι ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής της Αιτήτριας (δεύτερος λόγος ένστασης). Σύμφωνα με τον ομνύοντα την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση όταν η αίτηση για διάλυση εταιρείας υποβάλλεται από ενδεχόμενο ή μελλοντικό πιστωτή αυτή δεν μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 213

(1)(γ) του Νόμου να εκδικασθεί πριν δοθεί ασφάλεια εξόδων το ύψος της οποίας θα καθορίσει το Δικαστήριο όπως κρίνει εύλογο. Αναφέρεται, επίσης, ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 213

(1)(γ) του Νόμου, γι' αυτό και η Καθ' ης η αίτηση θα πρέπει να δώσει εγγύηση εξόδων. Αν και στην πιο πάνω ένορκο δήλωση δεν προβάλλεται ρητά εκ μέρους της Αιτήτριας ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής από τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν αυτό θεωρώ είναι που προκύπτει ως θέση της Αιτήτριας. Σύμφωνα με το άρθρο 213

(1)του Νόμου: «Αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, είτε από την εταιρεία είτε από οποιοδήποτε πιστωτή ή πιστωτές (περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε ενδεχόμενων ή μελλοντικών πιστωτού ή πιστωτών), συνεισφορέα ή συνεισφορέων, ή από όλους ή οποιουσδήποτε από τα μέρη εκείνα, μαζί ή ξεχωριστά: Νοείται ότι - .......................................................................................................................... (γ) το Δικαστήριο δεν ορίζει ημερομηνία για ακρόαση αίτησης για έγκριση που υποβλήθηκε από ενδεχόμενο ή μελλοντικό πιστωτή μέχρι να δοθεί τέτοια εγγύηση για έξοδα που το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και μέχρι να αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για εκκαθάριση προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου∙ και .......................................................................................................................». Πέραν των όσων αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και που πιο πάνω αναφέρθηκαν κανένας ισχυρισμός δεν προβάλλεται που να υποστηρίζει την θέση στην οποία η υπό κρίση αίτηση βασίζεται και που να καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής. Ο ομνύοντας την ένορκο δήλωση που την συνοδεύει αρκέσθηκε σε μια γενικόλογη αναφορά ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής χωρίς να προβάλει ισχυρισμούς που να προσδίδουν στην υπό κρίση αίτηση το αναγκαίο και πραγματικό έρεισμα. Συναφής με τα πιο πάνω είναι ο έβδομος λόγος ένστασης σύμφωνα με τον οποίο «το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση και/ή το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει αυτήν είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος». Θα ήθελα, επίσης, να σχολιάσω και το εξής κατά την κρίση μου παράδοξο. Στην ένορκο δήλωση της Ζωής Ιορδάνους ημερομηνίας 4.1.12 που υποστηρίζει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ως υπεράσπιση ότι η Αιτήτρια αρνείται το υπό της Καθ' ης η αίτηση ισχυριζόμενο χρέος, θέση της δε είναι ότι τίποτα δεν οφείλει σε αυτήν (Βλ. παραγράφους 5, 8, 12, 14 και 15 της ένορκης δήλωσης της Ζωής Ιορδάνους ημερομηνίας 4.1.12 που υποστηρίζει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση). Με άλλα λόγια, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση προβάλλεται, ουσιαστικά, η θέση/υπεράσπιση ότι η Αιτήτρια δεν είναι καν πιστωτής με δικαίωμα να υποβάλλει αίτηση για εκκαθάριση της Αιτήτριας. Αναφύεται εύλογα το ερώτημα πώς, από την μια, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση η Αιτήτρια αρνείται την υπό της Καθ' ης η αίτηση ισχυριζόμενη οφειλή και, ουσιαστικά, ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι πιστωτής της και, από την άλλη, ως βάση για την υπό κρίση αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι πιστωτής της αν και ενδεχόμενος ή μελλοντικός; Τα δύο κατά την κρίση μου δεν συνάδουν. Από την άλλη, με την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρονται τα ακόλουθα. Η Αιτήτρια από το έτος 2006 μέχρι και το έτος 2010 ήταν πελάτιδα της Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια αγόραζε από την Καθ' ης η αίτηση διάφορα εμπορεύματα και προϊόντα για τα οποία η Καθ' ης η αίτηση εξέδιδε τιμολόγια τα οποία και παρέδιδε στην Αιτήτρια. Η Αιτήτρια παραλάμβανε κάθε φορά τα τιμολόγια αφού προηγουμένως τα υπέγραφε και με τον τρόπο αυτό αναγνώριζε την παραλαβή τους. Η Καθ' ης η αίτηση διατηρούσε στα βιβλία της λογαριασμό επ' ονόματι της Αιτήτριας τον οποίο χρεώνε με τις αγορές που κάθε φορά πραγματοποιούσε η Αιτήτρια και πίστωνε με τις διάφορες πληρωμές που κάθε φορά γίνονταν. Αναφέρεται, ακόμη, ότι κατά την διάρκεια της συνεργασίας της με την Καθ' ης η αίτηση η Αιτήτρια ουδέποτε αμφισβήτησε τα κατά καιρούς υπό της Καθ' ης η αίτηση εκδοθέντα τιμολόγια, αλλά ούτε και τις χρεώσεις ή πιστώσεις που γίνονταν στον λογαριασμό της Αιτήτριας. Υπό το φως των πιο πάνω η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής της Αιτήτριας αλλά πιστωτής στον οποίο η Αιτήτρια οφείλει το ποσό των Ευρώ 12.923,53 σεντ. Τέλος, η πρόνοια που υπάρχει στα τιμολόγια - Τεκμήριο 1 - για πληρωμή των εν λόγω τιμολογίων εντός 30 ημερών από της έκδοσής τους ενισχύει την θέση της Καθ' ης η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επισυνάπτονται: (α) δέσμη αποτελούμενη από όλα τα τιμολόγια που εκδόθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση κατά την διάρκεια της συνεργασίας της με την Αιτήτρια - Τεκμήριο 1 - και (β) αναλυτική κατάσταση που αφορά στον λογαριασμό της Αιτήτριας στην οποία παρουσιάζεται το ποσό των Ευρώ 12.923,53 σεντ ως χρεωστικό υπόλοιπο - Τεκμήριο 2. Σύμφωνα με την αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου της Αιτήτριας η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι πιστωτής για τους ακόλουθους λόγους: (α) δεν είναι εξ' αποφάσεως πιστωτής σε αγωγή, (β) η Αιτήτρια αρνείται ότι οφείλει στην Καθ' ης η αίτηση οποιοδήποτε ποσό καθώς και τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1, (γ) η Αιτήτρια αρνείται ότι της έγινε επίδοση της κυρίως αίτησης σύμφωνα με τους Θεσμούς και (δ) τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1 δεν αφορούν στην Αιτήτρια αλλά σε άλλο νομικό πρόσωπο και δεν είναι υπογραμμένα από την Αιτήτρια. Είναι, όμως, σύμφωνα με τον κύριο Κωνσταντίνου στο στάδιο αυτό και μέχρις ότου αποφασισθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι πιστωτής ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής γιατί (α) η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι έχει να λαμβάνει από την Αιτήτρια στην βάση τιμολογίων, (β) τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1 δεν αφορούν στην Αιτήτρια αλλά σε άλλο νομικό πρόσωπο και (γ) η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση και η Αιτήτρια αρνείται την υπό της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση προς αυτήν ισχυριζόμενη οφειλή, θέση της δε είναι ότι κανένα ποσό δεν οφείλει στην Καθ' ης η αίτηση. Η έννοια του ενδεχόμενου ή μελλοντικού πιστωτή δόθηκε από το Εφετείο στην Αίτηση της Έφης Μ. Σπανού

(1999)1Α ΑΑΔ 315 και η ερμηνεία που δόθηκε στους πιο πάνω όρους από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας δεν συνάδει με το απόσπασμα το οποίο παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο από τις σελίδες 321-322 από την απόφαση του Εφετείου στην πιο πάνω υπόθεση: «Βάσει του άρθρου 213

(1)στην έννοια του "πιστωτή" περιλαμβάνεται και ο "ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής" (contingent or perspective creditor). Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία ως ενδεχόμενος πιστωτής, βάσει του άρθρου 224

(1)του αγγλικού Νόμου, θεωρείται "a person towards whom, under an existing obligation, the company may or will become subject to a present liability on the happening of some future event or at some future debt" - πρόσωπο έναντι του οποίου, βάσει υφιστάμενης υποχρέωσης, η εταιρεία ενδέχεται ή πρόκειται να ευρεθεί υπόλογη παρούσης ευθύνης με την επέλευση κάποιου μελλοντικού γεγονότος ή σε κάποια μελλοντική ημερομηνία (βλ. Re William Hockley [1962] 1 W.LR. 555, Re Community Development Pty [1969] Qd. R.I και Palmer's Company Law, 23rd Ed., 1127, para. 85-15). Με άλλα λόγια, "ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής" σημαίνει πιστωτή υπό αναβλητική αίρεση ή πιστωτή υπό αναβλητική προθεσμία όπως είναι ο πιστωτής μη ληξιπρόθεσμου χρέους, π.χ. μη πληρωτέας συναλλαγματικής, ή ο εγγυητής που δεν ξόφλησε χρέος της εταιρείας ή ο εκμισθωτής αναφορικά με μελλοντικά ενοίκια». Επίσης, στην υπόθεση Stonegate Securities Ltd v. Gregory

(1980)Ch. 576 το Αγγλικό Εφετείο (Court of Appeal) ερμήνευσε τους όρους ενδεχόμενος και μελλοντικός πιστωτής που απαντούνται στο άρθρο 224

(1)(c) του Αγγλικού Companies Act 1948, το οποίο είναι αντίστοιχο με το άρθρο 213

(1)(γ) του Νόμου, ως ακολούθως: «... in my opinion the expression «contingent creditor» means a creditor in respect of a debt which will only become due in an event which may or may not occur; and a «prospective creditor» is a creditor in respect of a debt which will certainly become due in the future, either on some date which has been already determined or on some date determinable by reference to future events». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κατά την γνώμη μου η φράση «ενδεχόμενος πιστωτής» σημαίνει πιστωτή αναφορικά με χρέος το οποίο θα καταστεί οφειλόμενο μόνο με την έλευση ή μη ενός συμβάντος∙ και μελλοντικός πιστωτής είναι ο πιστωτής αναφορικά με χρέος το οποίο σίγουρα θα καταστεί οφειλόμενο στο μέλλον είτε σε μια ημερομηνία η οποία έχει ήδη καθορισθεί ή σε κάποια ημερομηνία η οποία δύναται να καθορισθεί με αναφορά σε μελλοντικά γεγονότα». Στρέφομαι τώρα να εξετάσω το αίτημα επί της ουσίας και που κατά την κρίση μου δεν είναι άλλο από το αν η υπό της Καθ' ης η αίτηση ισχυριζόμενη ευθύνη της Αιτήτριας για πληρωμή είναι ενδεχόμενη ή μελλοντική. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε η Αιτήτρια με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση δεν υποστηρίζει το αίτημα και την θέση της με μαρτυρία. Αυτή αρκέσθηκε, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, σε μια γενικόλογη και ατεκμηρίωτη δήλωση ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής. Σημειώνεται ότι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας στα πλαίσια της αγόρευσής του δεν θα ληφθούν υπόψη αφού είναι σαφώς νομολογημένο ότι αυτοί δεν υπέχουν μορφή μαρτυρίας (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα

(2002)1 ΑΑΔ 223 και King's Development Co Ltd v. Πηλέα

(2001)1 ΑΑΔ 733). Ό,τι δε προκύπτει από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι ότι η υπό της Καθ' ης η αίτηση ισχυριζόμενη ευθύνη της Αιτήτριας για πληρωμή ούτε ενδεχόμενη είναι ούτε μελλοντική. Όπως ευκρινώς προκύπτει από τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1 αυτά ήταν πληρωτέα εντός 30 ημερών από της έκδοσής τους, σε περίπτωση δε που αυτά δεν εξοφλούνταν εντός της πιο πάνω προθεσμίας θα επιβαρύνονταν από την ημερομηνία έκδοσής τους «με το ανώτατο επιτρεπτό όριο τόκου μέχρι την πλήρη εξόφλησή τους». Το παλαιότερο τιμολόγιο φέρει ημερομηνία 19.12.06 και το πιο πρόσφατο ημερομηνία 3.6.10. Ο χρόνος των 30 ημερών έχει ήδη παρέλθει αναφορικά με όλα τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1 και, μάλιστα, προ πολλού. Σημειώνεται ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση παρέμενεινε αναντίλεκτο αφού συν τοις άλλοις η Αιτήτρια ούτε με συμπληρωματική ένορκο δήλωση αλλά ούτε και με αντεξέταση του ομνύοντα αυτήν επιδίωξε να το αμφισβητήσει. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνεται ότι ο δεύτερος λόγος ένστασης ευσταθεί. Η διαπίστωση αυτή προδιαγράφει και την τύχη της υπό κρίση αίτησης. Ακολουθεί ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να έχει παρά απορριπτική κατάληξη. Η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων λόγων ένστασης καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ασφάλεια Εξόδων Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο