Μιχαήλ Μιχαήλ κ.α. ν. Πολυκλινική Υγεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής 3495/09, 10/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A77 ΣTO EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3495/09 Μεταξύ:
- Μιχαήλ Μιχαήλ, από τη Λευκωσία
- Ειρήνη Μιχαήλ, από τη Λεμεσό
- Άννα - Μαρία Μιχαήλ, από τη Λεμεσό
- Ελένη Μιχαήλ από τη Λεμεσό
- Χαράλαμπος Μιχαήλ από τη Λεμεσό Ως οι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντος Κώστα Μιχαήλ Ιωάννου τέως από τη Λεμεσό Ενάγοντες και
- Πολυκλινική Υγεία Λτδ, από τη Λεμεσό
- Πέτρος Πετράκη από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------------------- Ως η Τροποιποίηση σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.4.2010
- Μιχαήλ Μιχαήλ, από τη Λευκωσία
- Ειρήνη Μιχαήλ, από τη Λεμεσό
- Άννα - Μαρία Μιχαήλ, από τη Λεμεσό
- Ελένη Μιχαήλ από τη Λεμεσό
- Χαράλαμπος Μιχαήλ από τη Λεμεσό Ως οι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντος Κώστα Μιχαήλ Ιωάννου τέως από τη Λεμεσό Αίτηση ημερομηνίας 2.4.12 για απόρριψη της αγωγής λόγω παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος 10.10.12 Για Εναγόμενους 1 και 2 /Αιτητές: κα Κακουλή Για Ενάγοντες / Καθ΄ ων η Αίτηση: κα. Γεωργίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση τους οι εναγόμενοι ζητούν: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η προδικαστική εκδίκαση της πιο κάτω προδικαστικής ένστασης των Εναγομένων/Αιτητών. Ότι η αξίωση του Ενάγοντα έχει παραγραφτεί και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί.» Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.1- 2, Δ.30 Θ 2 (ζ) και Δ.48 Θ 1-4, και 9 στο άρθρο 58
(20)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Θωμά Χριστοδούλου, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία η οποία εκπροσωπεί τους Εναγόμενους στο Δικαστήριο. Λέγει στην Ένορκη του δήλωση ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σ΄ αυτήν. Οι ισχυριζόμενες ενέργειες και παραλήψεις, που όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, δημιούργησαν το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων έλαβε χώρα στις 9.3.2006, ημερομηνία κατά την οποία επήλθε και ο θάνατος του Κώστα Μιχαήλ Ιωάννου. Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 4.8.2009, δηλαδή 3 ½ χρόνια μετά. Η αγωγή θα έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 58
(20)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, να καταχωρηθεί εντός τριών χρόνων από το θάνατο του αποβιώσαντα και έτσι οι Εναγόμενοι ήγειραν προδικαστική ένσταση, στην υπεράσπιση τους ότι το αγώγιμο δικαίωμα έχει παραγραφεί. Οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση όχι μόνο δεν έφεραν ένσταση στο να εκδικαστεί το νομικό αυτό σημείο αλλά συγκατένευσαν προς τούτο, με αποτέλεσμα να εκδοθεί από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως το νομικό αυτό σημείο προδικαστεί. Καταχωρήθηκαν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες η κάθε πλευρά υποστηρίζει τις δικές της θέσεις. Οι Ενάγοντες με την πιο πάνω αγωγή τους ζητούν Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις και εκ του Νόμου αποζημιώσεις από τους Εναγόμενους για την πρόκληση του θανάτου του αποβιώσαντα Κώστα Μιχαήλ Ιωάννου ένεκα ιατρικής αμέλειας και/ή ιατρικού επιλήψιμου λάθους ή ανεπαρκούς ιατρικού εξοπλισμού για την περίπτωση και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων των Εναγομένων κατά την περίθαλψη του στα υποστατικά της Εναγόμενης 1 από το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό της ίδιας σε συνεργασία με τον Εναγόμενο 2. Για τους ίδιους λόγους ζητούν επιδίκαση παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων εναντίον των Εναγομένων καθώς και για απώλεια και ψυχική οδύνη. Η απαίτηση των Εναγόντων βασίζεται στο άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148. Σύμφωνα με το άρθρο 68 του ιδίου Νόμου: «68. Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αν αυτή εγερθεί - (α) εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή, ή» Σημειώνεται πως ο χρόνος παραγραφής ήταν μέχρι τις 29.12.06 2 έτη, οπότε και αυξήθηκε με τον Τροποποιητικό Ν.171
(1)/06 σε 3 έτη. Προηγουμένως όμως και συγκεκριμένα με τον περί Αναστολής της Παραγραφής Ν.57/64, όπως αυτός είχε τροποποιηθεί από τον Ν.36/82, είχε προβλεφθεί αναστολή όλων των χρόνων παραγραφής με τις εξής συγκεκριμένες πρόνοιες: «
- «περίοδος αναστολής» σημαίνει την περίοδον ήτις άρχεται την 21ην Δεκεμβρίου, 1963 και λήγει τρεις μήνας μετά την λήξιν της εκρύθμου καταστάσεως, «χρόνος παραγραφής» σημαίνει οιανδήποτε χρονικήν περίοδον καθοριζομένην εν οιαδήποτε διατάξει, νομοθετικής φύσεως, ισχυούση κατά την ημερομηνίαν ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου, εν η απαιτείται η έναρξις οιασδήποτε αγωγής εις ην αφορά η διάταξις αύτη.
- Η περίοδος αναστολής δεν υπολογίζεται εις τον χρόνον παραγραφής». Όπως επιβεβαιώθηκε στη Μυλωνάς ν. Μυλωνά (Αρ.2)
(2003)1 Α.Α.Δ. 688 η εμβέλεια της αναστολής βάσει του Ν.57/64 περιορίζεται, όπως ρητά προβλέπεται, σε δικαιώματα που προκύπτουν ή παρέχονται από τη νομοθεσία η οποία ίσχυε κατά το χρόνο θέσπισης του εν λόγω νόμου δηλαδή στις 30.10.1964. Ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος Κεφ.148 είναι μέρος αυτής της νομοθεσίας. Σύμφωνα με το Ν.57/64, έκρυθμος κατάστασις εσήμαινε την συνεπεία της Τουρκικής Εισβολής δημιουργηθείσαν κατάστασιν η οποία εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι ορισμού ημερομηνίας λήξεως της από το Υπουργικό Συμβούλιο, πράγμα που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα όμως ο περί Αναστολής της Παραγραφής Ν.57/64καταργήθηκε από τον περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Ν.110
(1)/02 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1.6.05 και στο άρθρο 4
(1)προνοεί τα εξής: «4
(1)Οι περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμοι του 1964 και 1982 καταργούνται: Νοείται ότι η κατάργηση των πιο πάνω Νόμων με κανένα τρόπο δεν μπορεί να καταστήσει παραγεγραμμένο οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει διατηρηθεί σε ισχύ δυνάμει των καταργημένων Νόμων, εκτός αν και μέχρις ότου συμπληρωθεί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου, νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής για το εν λόγω αγώγιμο δικαίωμα.» Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Ν.110
(1)/02 ο χρόνος παραγραφής οποιουδήποτε δικαιώματος (εκτός από αξιώσεις για ακίνητη ή κινητή ιδιοκτησία στα κατεχόμενα) θα συνεχίζει να είναι ανεσταλμένος κατά την «περίοδο αναστολής» μόνο αν και εφόσον ο δικαιούχος αυτού αποδείξει προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι λόγω της «έκρυθμης κατάστασης» δεν μπορούσε με αγωγή να προωθήσει αποτελεσματικά το αγώγιμο δικαίωμα του. Στην παρούσα περίπτωση ούτε τέθηκε ούτε και εγείρεται τέτοιο ζήτημα. Συνεπώς μετά την κατάργηση της αναστολής και συγκεκριμένα από την 1.6.05 ξεκίνησε «νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής» για το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων, ο οποίος (χρόνος παραγραφής) τη δεδομένη στιγμή ήταν 2 έτη αλλά το 2006 αυξήθηκε σε 3 έτη. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση 1. N.S.K. Leather Plast Ltd. κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
(2007)1 Α.Α.Δ. 145: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το άρθρο 94 δεν ίσχυε μετά την εφαρμογή του περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμου του 1964 και στη συνέχεια των Νόμων 36/82 και 217/90. Όταν δε ψηφίστηκε ο Νόμος περί Αναστολής του χρόνου παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) του 2002 και καταργήθηκαν οι περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμοι, με βάση την επιφύλαξη στο άρθρο 4
(1)νέος χρόνος παραγραφής άρχισε να προσμετρά μετά την έναρξη της ισχύος του νέου Νόμου και έτσι ο χρόνος των 5 ετών δεν είχε παρέλθει.» Η νέα αυτή περίοδος συμπληρώθηκε την 1.6.2008 και συνεπώς το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων, έχει παραγραφεί αφού η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4.8.2009, δηλαδή μετά την παρέλευση των τριών χρόνων. Οι αναστολές που θεσπίστηκαν διαδοχικά με τους τροποποιητικούς Ν. 28
(1)/08 και 16
(1)/09 δεν καλύπτουν το άρθρο 68 του Κεφ.148, αφού ρητώς προβλέπεται με αυτούς αναστολή εφαρμογής μόνο του Περί Παραγραφής Νόμου Κεφ.15 (και όχι του Ν.110
(1)/02). Το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων έχει παραγραφεί. Η αγωγή είναι εκπρόθεσμη ως καταχωρηθείσα μετά τη λήξη της εφαρμοστέας περιόδου παραγραφής την οποία ορίζει το άρθρο 58
(20)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε. Το ορθό διατακτικό σε αγωγές που έχουν παραγραφεί δεν είναι η απόρριψη αλλά η αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας. (Βλ. υπόθεση Φεσσάς κ.α. ν Κασάπη
(1994)1 ΑΑΔ 337). Η Αγωγή αναστέλλεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών - Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον των Εναγόντων-Καθ΄ων η Αίτηση 1-5 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Κ.Κ Subject: Civil/Αction Αναφορά: Παραγραφή αγώγιμου δικαιώματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο