Αναφορικά με την Eταιρεία Accapella Music Store Limited, Αρ. Αιτησης: 274/2011, 13/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αιτησης: 274/2011 Αναφορικά με την Eταιρεία Accapella Music Store Limited, Λόρδου Βύρωνος 50, 6023 Λάρνακα ΚΑΙ Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 Αίτηση ημερομηνίας 25.10.12 από: MIM Services Ltd, από τη Λεμεσό - Αιτήτρια Αίτηση για παραπομπή υπόθεσης σε άλλο Επαρχιακό Δικαστήριο λόγω έλλειψης κατά τόπο αρμοδιότητας Ημερομηνία: 13.11.12 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κος Α. Χαραλάμπους (ο κ. Χρ. Χαραλάμπους για ν' ακούσει απόφαση) Για Καθ' ης η αίτηση: κος Π. Χριστοδουλίδης (κα Χρ. Κάντου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 23.05.11, ζητείται η διάλυση της εταιρείας Accapella Music Store Limited (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση εταιρεία'). Στις 19.04.12 η Καθ' η αίτηση εταιρεία καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της εταιρείας MIM Services Ltd (στο εξής η 'Αιτήτρια εταιρεία'). Η εκδίκαση της αίτησης αυτής εκκρεμεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Ακολούθως καταχωρήθηκαν οι ενδιάμεσες αιτήσεις ημερομηνίας 01.08.11, 05.03.12 με ένσταση σ' αυτή ημερομηνίας 18.05.12, 01.06.12 και 25.10.
- Η τελευταία είναι και η υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση. Ακόμη ενώπιον του Δικαστηρίου εκκρεμεί η εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 05.03.
- Αξίζει να σημειωθεί ότι ο φάκελος της υπόθεσης τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον μου στις 25.09.
- Με την υπό εξέταση αίτηση η Αιτήτρια εταιρεία ζητεί την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η παραπομπή της παρούσας υπόθεσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ως το κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο για να εκδικάσει την υπόθεση αυτή. Περαιτέρω, η Αιτήτρια εταιρεία αξιώνει οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις καθώς και τα έξοδα που προκύπτουν. Η αίτηση, η οποία έγινε δια κλήσεως, εδράζεται στα άρθρα 3, 21, 22, 61, 62, 63 και 64(Α) του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 209 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στη Διάταξη 48 Κανονισμοί 1, 2, 3, 5 και 7 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την επιτυχία της, περιέχονται σε ένορκο δήλωση του κυρίου Θωμά Χριστοδούλου, ημερομηνίας 25.10.12, στην οποίαν αναφέρεται ότι επειδή η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακα το αρμόδιο Δικαστήριο που κέκτηται δικαιοδοσία για να εκδικάσει τόσο την ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 05.03.12 όσο και την κυρίως αίτηση είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία συγκατατίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος παραπομπής της υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και για το λόγο αυτό δεν καταχώρησε ένσταση. Ένεκα της μη ύπαρξης διαφωνίας ως προς την ουσία της υπό κρίσης ενδιάμεσης αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ήταν λακωνικοί όταν κλήθηκαν από το Δικαστήριο να εκφράσουν τις νομικές θέσεις τους. Το θέμα της δικαιοδοσίας δικαστηρίου όταν αυτό καλείται να εξετάσει θέμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας διέπεται από το άρθρο 209 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, μέσα από το εδάφιο 1 του εν λόγο άρθρου προνοείται ότι κατά τόπο δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στην Κυπριακή Δημοκρατία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εν λόγω εταιρείας. Το εδάφιο 2 του άρθρου 209 του Κεφ.113 προσδιορίζει για σκοπούς εφαρμογής του άρθρου αυτού την έννοια του 'εγγεγραμμένου γραφείου' ως τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση. Ωστόσο στο ερμηνευτικό πλαίσιο του Κεφ.113 ο όρος 'Δικαστήριο' που χρησιμοποιείται σε σχέση με εταιρεία, για το οποίο η σχετική νομοθεσία προβαίνει συχνά σε αναφορά μέσα από το περιεχόμενο της, σημαίνει το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για τη διάλυση της εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο
- Από αυτά προκύπτει πως οι διατάξεις του άρθρου 209 του Κεφ.113 τυγχάνουν εφαρμογής αναφορικά με ολόκληρο το φάσμα της εκκαθάρισης αλλά και διάλυσης μιας εταιρείας. Στην παρούσα υπόθεση η Αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται μέσα από την κύρια αίτηση της ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας βρίσκεται στην οδό Λόρδου Βύρωνος 50, 6023 Λάρνακα. Με την μη καταχώρηση ένστασης η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία ουσιαστικά δεν αμφισβητεί τη θέση αυτή της Αιτήτριας εταιρείας. Πέραν αυτού σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου κατά πόσο η προαναφερόμενη διεύθυνση που η Αιτήτρια εταιρεία επικαλείται ως η τοποθεσία που βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας αντικατοπτρίζει την έννοια του εγγεγραμμένου γραφείου που το εδάφιο 2 του άρθρου 209 του Κεφ.113 αποδίδει, η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας απάντησε χωρίς περιστροφή καταφατικά. Συνεπώς, με βάση τις πρόνοιες του εδαφίου 1 του άρθρου 209 του Κεφ.113 δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει κατά τόπο αρμοδιότητα εκδίκασης είτε της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 05.03.12 είτε της κυρίας αίτησης που εκκρεμούν είτε να επιληφθεί οποιοδήποτε άλλο θέμα σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Αυτό εξάλλου προέκυψε ως κοινή θέση και των διαδίκων μέσα από τις νομικές τοποθετήσεις και διευκρινίσεις που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών έδωσαν στο Δικαστήριο όταν εμφανίστηκαν ενώπιον του σχετικά με την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση. Εφόσον είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακας υπό την έννοια και σημασία που αποδίδεται από το εδάφιο 2 του άρθρου 209 του Κεφ.113, καθίσταται σαφές ότι το Δικαστήριο που κέκτηται δικαιοδοσία για να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης τους για παραπομπή της από το παρόν Δικαστήριο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η Αιτήτρια εταιρεία επικαλείται, ανάμεσα σ' άλλα, τα άρθρα 3, 22, 61, 62, 63, 64Α του Ν.14/60, η Διάταξη 48 Κανονισμοί 1, 2, 3, 5 και 7 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Διάταξη 48 Κανονισμοί 1, 2, 3, 5 και 7 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αφορούν τον τύπο και διαδικασία εκδίκασης μιας ενδιάμεσης αίτησης και ουδεμία σχέση έχουν με την ουσία της ενδιάμεσης αίτησης αυτής. Ούτε και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου δικαιολογούν το βάσιμο της αξίωσης της Αιτήτριας εταιρείας μέσα από την υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση. Ομοίως και για τα άρθρα 3 και 22 του Ν.14/60, τα οποία σχετίζονται με την ίδρυση επαρχιακών δικαστηρίων και κακουργιοδικείων καθώς και για πολιτική δικαιοδοσία των επαρχιακών δικαστηρίων αντίστοιχα και συνεπώς καμία σχέση εμφανίζουν με το θέμα παραπομπής μιας υπόθεσης από ένα επαρχιακό δικαστήριο μιας επαρχίας σε άλλο άλλης επαρχίας, ως είναι το αντικείμενο εξέτασης της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης. Όσον αφορά τα άρθρα 61, 62 και 63 του Ν.14/60 αφορούν την παραπομπή μιας αγωγής από ένα Δικαστήριο σε άλλο από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επομένως, στη βάση αυτών των άρθρων, κρίνω ότι εξουσία παραπομπής παρέχεται στο Ανώτατο Δικαστήριο και όχι στο Επαρχιακό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου βρίσκεται η υπόθεση. Το δε άρθρο 64Α του Ν.14/60 παρέχει μόνο εξουσία παραπομπής μιας αγωγής ή αίτησης ή υπόθεσης από το Επαρχιακό Δικαστήριο στο καθ' ύλη αρμόδιο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας για εκδίκαση που με βάση το εδάφιο 4 του άρθρου αυτού είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, πράγμα το οποίο διαφέρει από τη δική μας περίπτωση. Ωστόσο το εδάφιο 4 του άρθρου 21 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 118(Ι)/2008, προνοεί τα εξής: "Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 61, 62, 63 και 64 σε περίπτωση που το Επαρχιακό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εισήχθη ή καταχωρίστηκε η αγωγή δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), μπορεί να παραπέμψει την αγωγή ή την υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο Επαρχιακό Δικαστήριο." Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η παρούσα κύρια αίτηση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του πιο πάνω άρθρου. Σύμφωνα με τον ορισμό που δίδεται στο άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 'αγωγή' σημαίνει πολιτική διαδικασία που άρχεται με κλητήριο ένταλμα ή κατά τέτοιο άλλο τρόπο ως καθορίζεται από διαδικαστικό κανονισμό. Στην υπόθεση Εις Πτώχευσιν: Άντρη Κολοκασίδου
(1994)1 Α.Α.Δ. 87 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε παρόμοιο θέμα σε σχέση όμως με αίτηση πτώχευσης. Στην υπόθεση εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η αίτηση πτώχευσης περιλαμβάνεται στον όρο 'αγωγή' δεδομένου ότι η διαδικασία πτώχευσης συνιστά πολιτική διαδικασία η έγερση της οποίας προβλέπεται από τους Περί Πτωχεύσεως Θεσμούς. Κατ' αναλογία των όσων έχουν λεχθεί στην υπόθεση αυτή κρίνω ότι η παρούσα κυρίως αίτηση διάλυσης της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας εμπίπτει στον ορισμό της 'αγωγής'. Συναφώς λαμβανομένου υπόψη και του ότι το τροποποιημένο άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, ως μεταγενέστερος νόμος, υπερισχύει οποιασδήποτε αντίθετης πρόνοιας του ιδίου νόμου, κρίνω ότι το εν λόγω άρθρο μπορεί να εφαρμοστεί και στην παρούσα, με δεδομένη και την αρχή του δικαίου ότι όταν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ προηγούμενης και μεταγενέστερης νομοθεσίας υπερισχύει η πιο πρόσφατη. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Τ & Μ Οικονόμου & Υιός Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 13/2011 ημερομηνίας 31.01.11 τονίστηκε ότι είναι πρόδηλο ότι η τροποποίηση που επιτεύχθηκε με το Νόμο 118(Ι)/08 με την οποία εισήχθηκε το εδάφιο 4 του άρθρου 21 του Νόμου Ν.14/60, αλλά ακόμη και η τροποποίηση που έγινε μεταγενέστερα με τον τροποποιητικό Νόμο 138(Ι)/09, ημερομηνίας 18.12.09, που έδωσε δικαίωμα στα Επαρχιακά Δικαστήρια σε περίπτωση που αποφασίζουν ότι είναι καθ' ύλη αναρμόδια να παραπέμπουν απευθείας την υπόθεση στο αρμόδιο Δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας, είχαν σκοπό να επιλύσουν τα προβλήματα που αναδύθηκαν στην πορεία του χρόνου από τις διατάξεις του άρθρου 61 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, αλλά και της Διάταξης 33 Κανονισμό 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας περί αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου να εκδίδει καν διαταγή παραπομπής εκτός σε συντρέχουσες δικαιοδοσίες, όπως αναγνωρίστηκε και στη Χριστοφόρου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λίμιτεδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 714, με παραπομπή και στην υπόθεση Ελληνική Τράπεζα Λίμιτεδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 87 (απόφαση πλειοψηφίας) στην οποία αναφέρθηκε και η αντίστοιχη με το άρθρο 210
(2), πρόνοια του Κανονισμού 14
(1)των Περί Πτωχεύσεως Θεσμών, χωρίς όμως να παρίστατο ανάγκη να αποφασιστεί οτιδήποτε το σχετικό. Οι υποθέσεις Βασιλειάδης ν. Νικολάου
(1995)1 Α.Α.Δ. 328 και Toumaian v. Χριστοδουλίδου, Έφεση Αρ. 7/07, ημερομηνίας 14.07.09, αφορούν παρόμοια θέματα σε σχέση με οικογενειακές διαφορές. Πέραν και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, το ότι παρέχεται εξουσία σ' ένα αναρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο να παραπέμψει μια υπόθεση που τέθηκε ενώπιον του για εκδίκαση στο κατά τόπο Επαρχιακό Δικαστήριο που κέκτηται δικαιοδοσία μέσω του άρθρου 21
(4)του Ν.14/60 συνηγορεί κατά την ταπεινή μου άποψη και το λεκτικό του εν λόγω άρθρου όπου γίνεται αναφορά για δυνατότητα παραπομπής 'αγωγής' ή 'υπόθεσης'. Είναι η ταπεινή μου γνώμη ότι η χρήση της λέξης 'υπόθεσης' κατά τρόπο διαζευκτικό από τη λέξη 'αγωγή' δείχνει και την πρόθεση του νομοθέτη να μην περιορίσει τη δυνατότητα παραπομπής μόνο στην αυστηρή έννοια της αγωγής καλύπτοντας έτσι τη φύση και το χαρακτήρα της δικής μας αίτησης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και ειδικότερα το γεγονός ότι το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης, με γνώμονα ότι θέμα δικαιοδοσίας μπορεί σύμφωνα με τη νομολογία να τεθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, το ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας παρουσιάζεται ως το αρμόδιο Δικαστήριο για να τεθεί η εν λόγω υπόθεση ενώπιον του και εφόσον και τα δύο μέρη συμφωνούν σε κάτι τέτοιο, κρίνω ότι το παρόν Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα παραπομπής της παρούσας αίτησης και ότι η σχετική διακριτική του ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της παραπομπής, παρόλο ότι με βάση το εδάφιο 1 του άρθρου 210 του Κεφ.113 η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να είχε παραμείνει για εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έστω και αν δεν είναι το Δικαστήριο στο οποίο έπρεπε να είχε εγερθεί. Συνεπώς η διαδικασία αναστέλλεται στο παρόν Δικαστήριο και εκδίδεται διάταγμα παραπομπής της παρούσας αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας που είναι και το κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο προς εκδίκαση της. Σε σχέση με τα έξοδα, χωρίς να αγνοώ το περιεχόμενο της Διάταξης 33 Κανονισμό 10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, θεωρώ ότι από τη στιγμή που η κυρίως αίτηση δεν ήταν ορισμένη για ακρόαση, το γεγονός ότι και τα δύο μέρη συμφώνησαν ευθύς στην παραπομπή της υπόθεσης αυτής που ήταν το αντικείμενο της υπό κρίσης ενδιάμεσης αίτησης και εφόσον κανένας διάδικος δια του συνηγόρου του προώθησε οποιοδήποτε αίτημα για διεκδίκηση εξόδων κατά την εμφάνιση τους ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου δείχνοντας έτσι κοινή επιθυμία να μην επωμιστεί οποιαδήποτε πλευρά με έξοδα παρά το ότι η Αιτήτρια εταιρεία στην υπό εξέταση αίτηση τυπικά αναφέρει ότι τα ζητεί, δεν θα πρέπει να εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Ως εκ τούτου, ουδεμία διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Γενική Αίτηση/Εταιρικό Δίκαιο/Αίτηση παραπομπής υπόθεσης στο κατά τόπο αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο/Άρθρα 21
(4)Ν.14/60και 209 Κεφ.113/Ενδιάμεση Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο