GZF Poly Oil Limited κ.α. ν. Vladimir A Katic κ.α., Αγωγή Αρ. 6417/07, 2/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 6417/07 Μεταξύ: 1. GZF Poly Oil Limited, από τη Λεμεσό 2. Zoran Savicic, από ΗΠΑ 3. Ocellus Co Limited, από Λεμεσό Εναγόντων και 1. Vladimir A. Katic, USA 2. Derren Katic, USA 3 Miroslav Vukovic, Germany 4. Petar Vukovic, Germany 5. Martina Vukovic, Germany 6. Slavenko Badjura, Kazakhastan 7. Pacific Energy Resources Ltd., U.S.A. 8. Vuko GMBH Ltd Inc., Germany 9. Vuko Tradind Company Ltd., Germany 10. Kapital Partners, από το Kazakhastan 11. CanadianTriton International Ltd., Canada 12. Menlo Park Investment Inc., Virgin Islands Εναγομένων ---------------------------------------- Αίτηση ημερ. 11.9.2012 2 Οκτωβρίου 2012 Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Α. Μελάς Για τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση 3, 4, 5, και 8: κ. Ν. Μακρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία που ξεκίνησε στις 31.5.2012 ολοκληρώθηκε με την αντεξέταση του ΜΥ2, υποδιευθυντή της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου οπότε και η πλευρά των εναγομένων έκλεισε την υπόθεση της. Σ' αυτό το στάδιο ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων δήλωσε την πρόθεση του να αντεξετάσει τη δικηγόρο Αντωνία Λοφίτου η οποία αν και ήταν παρούσα την ημέρα εκείνη στο Δικαστήριο και δόθηκε η συγκατάθεση από το δικηγόρο των εναγομένων κάτι τέτοιο δεν έγινε κατορθωτό. Ο δικηγόρος των αιτητών ήθελε είπε να εξετάσει καλύτερα τη μαρτυρία ώστε το αίτημα να παρουσιαστεί ολοκληρωμένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Έτσι το Δικαστήριο με τη συγκατάθεση της άλλης πλευράς έδωσε οδηγίες για καταχώριση γραπτής αίτησης. Με την αίτηση επιζητείται: (α) αντεξέταση της Αντωνίας Λοφίτου επί του περιεχομένου της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 30.5.2006, Τεκμήριο 65, αναφορικά με την εταιρεία ECOLO Investments Ltd (β) προσαγωγή απαντητικής/ αντικρουστικής μαρτυρίας αναφορικά με τα όσα κατέθεσε η εναγομένη 5 ΜΥ1 σε σχέση με τη μετοχική και διοικητική δομή της εναγομένης 12 (γ) προσαγωγή απαντητικής / αντικρουστικής μαρτυρίας αναφορικά με τα όσα κατέθεσε η εναγομένη 5 ΜΥ1 σε σχέση με τον Gorjo Klickovic. Νομική βάση στην αίτηση παρέχει η Δ.33, Θ. 7 (ΙΙ) (
- b)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και το άρθρο 26 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9. Οι εναγόμενοι 3, 4, 5 και 8 καταχώρισαν ένσταση καλώντας το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. (α) Οι αιτητές υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να επιτραπεί η κλήτευση της δικηγόρου Αντωνίας Λοφίτου για αντεξέταση, στη βάση του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 το οποίο και προνοεί: «Σε περίπτωση κατά την οποία οποιοσδήποτε διάδικος προσάγει εξ ακοής μαρτυρία και δεν κλητεύει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο, το οποίο έχει προβεί στην αρχική δήλωση, τότε οποιοσδήποτε άλλος διάδικος δύναται, με την άδεια του Δικαστηρίου, πριν ο διάδικος που έχει προσάξει την εξ ακοής μαρτυρία κλείσει την υπόθεση του, να κλητεύσει το εν λόγω πρόσωπο για να το αντεξετάσει σε σχέση με την αρχική του δήλωση. Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται να μη επιτρέψει την κλήτευση, αν κρίνει ότι η κλήτευση του εν λόγω προσώπου δεν είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογη και εφικτή ή ότι δεν είναι αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.» Το πιο πάνω άρθρο παρέχει είναι η εισήγηση τους, τη διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κλήτευση ως μάρτυρα του προσώπου το οποίο είχε προβεί σε αρχική δήλωση για να αντεξεταστεί. Στην περίπτωση αυτή η εναγόμενη 5 μετέφερε εξ ακοής μαρτυρία, ισχυρισμούς που περιέχονται στο Τεκμ.65 και οι οποίοι αφορούν στην ίδρυση της "ECOLO Investments Ltd", την ιδιότητα της ως μετόχου της εταιρείας "CITIC Canada Petroleum Limited" και τη μετοχική δομή των εταιρειών "Menlo Park Investments Inc" και "ECOLO Investments Ltd", οπότε είναι απαραίτητη η αντεξέταση να τεθούν ερωτήσεις άμεσα σχετικές με την εταιρεία "ECOLO Investments Ltd". Η πλευρά των καθ' ων η αίτηση ανταπαντά εισηγούμενη ότι τα όσα αφορούν την μετοχική δομή της εταιρείας ECOLO προήλθε μέσα από το Τεκμ.65 ένορκη δήλωσης Αντωνίας Λοφίτου, το περιεχόμενου του οποίου επαναλήφθηκε και υιοθετήθηκε ρητώς μέσα από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου Χριστιάνας Κοβότσου Πατρόκλου ημερομηνίας 19.4.2011 η οποία και έγινε εκ συμφώνου τεκμήριο, Τεκμ.69. Σημειώνεται για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης της απόφασης του Δικαστηρίου ότι το Τεκμ.69, που ουσιαστικά αποτελεί ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας "ECOLO" σε έκδοση διατάγματος τύπου "Norwich", κατατέθηκε ως Tεκμ.3 για αναγνώριση από τους ίδιους τους ενάγοντες κατά την αντεξέταση της ΜΥ1. Σημειώνω επίσης, όπως ορθά παρατηρεί και ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, πως η μετοχική και διοικητική δομή της εταιρείας "ECOLO" απετέλεσε αποκλειστικό αντικείμενο της μαρτυρίας του ΜΥ2 ο οποίος ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε επί του άμεσα αμφισβητούμενου θέματος ότι η εταιρεία "ECOLO" δεν έχει καμία σχέση με τους εναγόμενους. Η πλευρά των αιτητών εισηγείται ότι η αντεξέταση της κας Λοφίτου είναι αναγκαία, όχι για να ανατραπεί το περιεχόμενο των Tεκμ.65 και 69 αλλά για να αντεξεταστεί η κα Λοφίτου. Δεν συγκεκριμενοποιεί όμως το πεδίο αντεξέτασης. Μόνο στη γραπτή αγόρευση τους οι αιτητές αναφέρουν πως «ούτε επιβάλλεται να παραθέσουμε στο στάδιο αυτό την κάθε ερώτηση που θα ρωτήσουμε και τι στοχεύουμε με αυτή». Η παρουσία της κας Λοφίτου, είναι η εισήγηση του, θα βοηθήσει να εξακριβωθούν και αποκρυσταλλωθούν «τα πιο πάνω ζητήματα» με απώτερο σκοπό να βοηθηθεί το Δικαστήριο στο έργο του: την ανεύρεση της αλήθειας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Είναι η κατάληξη μου πως η γραμμή που επιλέγουν οι δικηγόροι των εναγόντων και η πορεία που ακολουθήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία με κατάθεση του Τεκμ.3 για αναγνώριση από τους ίδιους τους ενάγοντες, το οποίο στη συνέχεια κατατέθηκε εκ συμφώνου Τεκμ.69 ορθώνει ανυπέρβλητο εμπόδιο στο αίτημα ώστε να μην παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να κάνει αποδεκτό το αίτημα των εναγόντων-αιτητών. Η ένορκη δήλωση της Αντωνίας Λοφίτου, Τεκμ.65, εξ ακοής μαρτυρία που εισήχθη από τη ΜΥ1 επαναλαμβανόταν ουσιαστικά αυτολεξεί και υιοθετείτο ως μέρος του Τεκμ.69 το οποίο αρχικά ήταν προς αναγνώριση 3 με ιδία πρωτοβουλία του δικηγόρου των εναγομένων κατά την αντεξέταση της ΜΥ1. Έτσι λοιπόν ακόμα και αν η εξ ακοής αυτή μαρτυρία εισήχθη από την υπεράσπιση, είναι οι ενάγοντες οι οποίοι προκάλεσαν και αποδέχθησαν ουσιαστικά την προσαγωγή της. Το ζήτημα εξετάστηκε και μαρτυρικό υλικό τέθηκε με τη πρωτογενή μαρτυρία του ΜΥ2 που δεν αμφισβητήθηκε. Από τη στιγμή που οι αιτητές επιζητούν ουσιαστικά αντεξέταση άνευ όρων και ορίων, το αίτημα απορρίπτεται. Δεν υπάρχει λοιπόν περιθώριο να επιτραπεί η αντεξέταση της μάρτυρος η οποία σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται ότι είναι αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. (β) Όσον αφορά το αίτημα προσαγωγής απαντητικής/αντικρουστικής μαρτυρίας τα όσα κατέθεσε η ΜΥ1 αναφορικά με τη μετοχική και διοικητική δομή της εναγομένης 12, ρητά προκύπτει από μελέτη των δικογράφων, όπως ορθά παρατηρείται και από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση, πως το επίδικο αυτό ζήτημα και το βάρος απόδειξης του βαραίνει τους ενάγοντες: οι ενάγοντες καταχώρισαν αγωγή εναντίον της εναγομένης 12 την οποία και διέκοψαν εκ των υστέρων ισχυριζόμενοι στην παράγραφο 12 της έκθεσης απαιτήσεως «. η εναγόμενη 12 παρουσιαζόταν ότι είναι εταιρεία που ανήκει και/ή που το σύνολο και/ή σημαντικό ποσοστό των μετοχών της κατέχεται και/ή παρουσιαζόταν ότι ανήκε στους εναγόμενους 1 και/ ή 2 και/ ή 3 και/ή 4 που ενεργούσαν και δέσμευαν και αυτήν.». Από την άλλη οι εναγόμενοι στην παράγραφο 12 της υπεράσπισης αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς των εναγόντων: ουδεμία γνώση και ή σχέση έχουν και ή είχαν με την εναγόμενη 12. Είναι πάγια νομολογημένη αρχή, ότι η κάθε πλευρά έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει την αναγκαία εκείνη μαρτυρία για ν' αποδείξει τους ισχυρισμούς της και δεν θα πρέπει να αναμένει το τέλος της υπόθεσης για να καλέσει επιπρόσθετη μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεών της. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει στα διάδικα μέρη να παρουσιάσουν περαιτέρω μαρτυρία, ακόμη και εάν μια τέτοια μαρτυρία θα μπορούσε να προσκομισθεί κατά το χρόνο παρουσίασης της υπόθεσης, εάν κρίνει πως αυτό θα απέβαινε προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο γενικώς είναι δυνατόν να επιτρέψει τέτοια μαρτυρία, εάν ο αιτητής έχει καταληφθεί εξ απροόπτου και για το λόγο αυτό δεν παρουσίασε τη μαρτυρία του από την αρχή. Τέτοια μαρτυρία είναι ο κανόνας, θα πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούσει τη μαρτυρία του εναγόμενου και όχι για να υποστηρίξει τη μαρτυρία του ενάγοντα. Έχω εξετάσει με προσοχή την επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων μερών μέσα στα πλαίσια της νομολογίας σε συνάρτηση με τη Δ.33 θ.7(ii)(b). AndreasTsiartas and Others v. Avgerinos Taliotis,
(1989)1 C.L.R. 219, Standard Fruit Company (Bermuda) Limited και Άλλοι v. Gold Seal Shipping Company Ltd
(1996)1 (B) A.A.Δ., 886, Γεωργία Ματθαίου v. Ροζάνας Μιχαήλ Νικολάου, 2. Μιχαήλ Νικόλα (Αρ.2),
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2080 και έχω καταλήξει να μην επιτρέψω την παρουσίαση περαιτέρω ή αντικρουστικής μαρτυρίας. Είναι η θέση του Δικαστηρίου πως οι ενάγοντες, σε καμία περίπτωση δεν καταλήφθηκαν εξ απροόπτου ούτε παραπλανήθηκαν: όλα τα γεγονότα είχαν τεθεί εξ υπαρχής με την υπεράσπιση των εναγομένων όπως και είχαν ξεκάθαρα τοποθετηθεί, §12 της υπεράσπισης. Οι ενάγοντες-αιτητές είχαν το βάρος απόδειξης εξ' υπαρχής του εν λόγω ισχυρισμού. Η Δ.33, θ.7 προνοεί ως ακολούθως: «Απαντητική μαρτυρία, είτε αυτή είναι προφορική ή με ένορκη δήλωση, πρέπει κατά γενικό κανόνα να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση του εναγομένου και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του ενάγοντα. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από τον ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας του εναγομένου προς υποστήριξη επίδικου θέματος η απόδειξη του οποίου εβάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του ενάγοντα όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Ο Δικαστής έχει διακριτική ευχέρεια να δεχθεί περαιτέρω μαρτυρία είτε για την δική του ικανοποίηση ή όπου αυτό απαιτείται από το συμφέρον της δικαιοσύνης - και επιβεβαιωτική αντικρουστική μαρτυρία γενικώς θα γίνεται επιτρεπτή όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου.» Στο σύγγραμμα Odger's Principles of Pleading and Practice, 21η έκδοση, στη σελίδα 287 αναφέρονται τα εξής: "In some cases, at the close of the defendant's case, the plaintiff may be allowed to call further evidence to answer an affirmative case raised by the defendant. Thus, if the defendant has pleaded an excuse or justification for his conduct, the plaintiff may, if he chooses, deal with this defence and call evidence to rebut the justification in the first instance; or he may, at the judge's discretion, be allowed to confine his original case to proving what the defendant did, and, when a prima facie defence has been established, to deal with it in his reply. But the plaintiff cannot, in the absence of special circumstances, call some evidence to rebut the justification in the first instance and more afterwards in reply, thus dividing his proof". (Υπογραμμίσεις του Δικαστηρίου). Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε ορισμένες περιπτώσεις κατά το κλείσιμο της υπόθεσης του εναγόμενου δύναται να επιτραπεί στον ενάγοντα να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία για να απαντήσει σε ζήτημα που ηγέρθη από τον εναγόμενο. Έτσι, αν είναι δικογραφημένη από τον εναγόμενο μια δικαιολογία για την συμπεριφορά του, ο ενάγοντας μπορεί, να επιλέξει, να ασχοληθεί με αυτή την υπεράσπιση και να καλέσει μαρτυρία για να αντικρούσει την δικαιολογία αυτή εξ αρχής. Μπορεί όμως κατά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστή να επιτραπεί σε αυτόν να περιορίσει την αρχική του υπόθεση στο να αποδείξει τι έπραξε ο εναγόμενος και αν αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, τότε, να καταπιαστεί με αυτή απαντώντας. Όμως, ο ενάγοντας δεν μπορεί στην απουσία ειδικών περιστάσεων να καλέσει μαρτυρία για να αντικρούσει την δικαιολογία εξ αρχής και αργότερα να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία εις απάντηση, κατατέμνοντας έτσι, την απόδειξη». (γ) Συνοπτικά καταλήγω ότι το υπό κρίση αιτητικό δεν ενέχει τη σοβαρότητα ή τη βαρύτητα που θέλουν να του αποδώσουν οι αιτητές. Ναι μεν οι αναφορές της ΜΥ1 σε εξ ακοής μαρτυρία γύρω από το πρόσωπο του ενάγοντα 2, Τεκμ.1 για αναγνώριση αποτέλεσαν αντικείμενο αντεξέτασης, όμως το ίδιο το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας της εξ ακοής μαρτυρίας θα λάβει υπόψη του το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδειχτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας, άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου. Μια από τις περιστάσεις είναι: «(στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση». Περιθωριακή, θα έλεγα, και μόνο αξία έχει μια τέτοια αναφορά η οποία χωρίς να προκαταβάλω το αποτέλεσμα θα ειδωθεί μέσα στο πλαίσιο του νόμου και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το αν ο ενάγων ήταν ή όχι persona non grada στη Γιουγκοσλαβία δεν συνιστά άμεσα επίδικο ζήτημα. Άπτεται περιθωριακής σημασίας στα όσα εξ ακοής μετέφερε η ΜΥ1. Όσον αφορά το αίτημα για κλήτευση της δικηγορικού υπαλλήλου του γραφείου των δικηγόρων των εναγόντων για να καταχωρίσει το πρωτότυπο έγγραφο αντίγραφο του οποίου κατατέθηκε ως Τεκμ.2 για αναγνώριση καταλήγω ότι και πάλι το αίτημα δεν μπορεί να επιτύχει. Δεν έχουν ικανοποιήσει οι αιτητές τις προϋποθέσεις της νομολογίας: (αα) το βάρος απόδειξης ενός τέτοιου ισχυρισμού είναι στους ώμους των εναγόντων οι οποίοι ηθέλησαν να συνδέσουν την εναγόμενη 5 και άλλους εναγόμενους με την εταιρεία "Menlo" ή την "ECOLO". Η άλλη πλευρά πρόβαλε άρνηση στους ισχυρισμούς αυτούς. Προσπαθούν τώρα οι αιτητές ουσιαστικά να αντιστρέψουν το βάρος απόδειξης. Ακόμη το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αόριστη και ελλιπής, καμιά αναφορά γίνεται στο χρόνο και τρόπο εξασφάλισης των πρωτοτύπων τα οποία θα καταθέσει η δικηγορική υπάλληλος του γραφείου Μελά, δεν παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα, σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω, να εγκρίνει και αυτό το αίτημα. Η αποστροφή της ενόρκως δηλούσης που υποστηρίζει την αίτηση, ότι η Αθηνούλα Χαραλάμπους θα εξηγήσει πως βρέθηκαν στην κατοχή της τα έγγραφα και θα τα καταθέσει ως κανονικά τεκμήρια ομιλεί αφ' εαυτής. Και σ' αυτήν την περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ότι έχουν οι ενάγοντες καταβληθεί εξ απροόπτου. Υπό τας περιστάσεις και εξασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια κάτω από τις πρόνοιες της Δ.33 και του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, δεν εγκρίνω την αίτηση. Αντίθετη πορεία θα οδηγούσε σε ατέρμονες διαδικασίες και κατασπατάληση πολύτιμου δικαστικού χρόνου χωρίς να εξυπηρετούνται τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης ή των διαδίκων. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αντεξέταση μάρτυρα-Αντικρουστική μαρτυρία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο